Εκθεση δράσεως των Ευελπίδων 1940-1945

ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΔΡΑΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 1940-45

Α. ΕΛΛΗΝΟΪΤΑΛΙΚΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΟΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ – ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (28 Οκτωβρίου 1940 – 31 Μαΐου 1941)
1. Παραμονές του Πολέμου
Λίγες μέρες πριν από τον ύπουλο τορπιλλισμό του Καταδρομικού «Έλλη» από ιταλικό υποβρύχιο, στο λιμάνι της Τήνου (15 Αυγ. 1940) κι’ ενώ τα σύννεφα του πολέμου συσσωρεύονταν απειλητικά στον ουρανό της Ελλάδος, 289 απόφοιτοι Ευέλπιδες ορκίστηκαν (10 Αυγ. 1940) ως Ανθυπολοχαγοί ενώπιον του τότε βασιλιά Γεώργιου Β΄. Ήταν η τάξη του 1940. Δυόμηση δε μήνες αργότερα (παραμονές του πολέμου) φοιτούσαν στη ΣΣΕ τρεις (3) Τάξεις, σύμφωνα με τον ισχύοντα τότε Οργανισμό της:
– Η νεοπροαχθείσα ΙΙΙη Τάξη (από το φθινόπωρο του 1938).
– Η νεοπροαχθείσα ΙΙη Τάξη (322 μαθητές) από 29 Οκτωβρίου 1939.
– Η μόλις εισαχθείσα Ιη Τάξη (326 μαθητές) από 2 Οκτωβρίου 1940.
Υπόψη ότι σε κτίριο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας λειτουργούσε ταυτόχρονα και η «Στρατιωτική Σχολή Αξιωματικών Σωμάτων και Υπηρεσιών» (ΣΣΑΣΥ) με 109 συνολικά μαθητές των ειδικοτήτων: Υγειονομικού, Διαχειρίσεως, Στρατολογίας και Αυτοκινήτων. Επίσης δε στις εγκαταστάσεις της Σχολής στρατωνίστηκε από τον Νοέμβριο του ‘40 ο Ουλαμός Εφέδρων Αξιωματικών. Συνέχεια

Advertisements

The Greek Civil War 1943-1949,

Major Jeffrey Kotora, Marine Corps Command and Staff College, 16 Apr 1985

Since the end of the Second World War, the frequency with which nations have fallen victim to communist insurgencies has not abated. Why have some nations been able to resist while others succumbed to wars of national liberation? The object of this paper is to examine one such conflict with a view towards analyzing the events of the war and the causative factors that made it a successful counterinsurgency.
This study of the Greek Civil War begins with a discussion of the roots of the conflict in the German occupation of Greece in 1941. Included in this discussion is the growth of the resistance and the rise of the Greek communists. The major portion of the paper deals with three separate stages, or «Rounds» of the civil war. The First Round occurred in late 1943 and was an attempt by the communists to eliminate rival resistance groups. The Second Round was precipitated by the overt attempt of the communists to seize control of Greece shortly after liberation by the Allies in late 1944.

Συνέχεια

Η γεωγραφία της εμφύλιας βίας στη κατοχική Μεσσηνία. Μια ποσοτική προσέγγιση

Στάθης Ν. Καλύβας, Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης, Yale University

Το άρθρο αυτό εστιάζει στη δυναμική της εμφύλιας βίας στο νομό Μεσσηνίας, κατά τη διάρκεια της κατοχής. Η ανάλυση χρησιμοποιεί ως κεντρικό εργαλείο την ποσοτική ανάλυση και στηρίζεται σε βάση δεδομένων που περιλαμβάνει το σύνολο των ανθρωποκτονιών στη Μεσσηνία που σχετίζονται άμεσα με τη δράση των αντιμαχόμενων παρατάξεων κατά τη διάρκεια της κατοχής και αμέσως μετά την αποχώρηση των Γερμανών, δηλαδή ως και τα τέλη Οκτωβρίου του 1944.[i] [ii] Σε συνδυασμό με τοπικές ιστοριογραφικές και ανθρωπολογικές προσεγγίσεις, η ανάλυση της γεωγραφικής κατανομής της βίας επιτρέπει τόσο την πραγματολογική εμβάθυνση στον κατοχικό εμφύλιο πόλεμο στο νομό Μεσσηνίας όσο και την ερμηνευτική εμβάθυνση στο ευρύτερο θέμα της δυναμικής των εμφυλίων συγκρούσεων και της λογικής της βίας.

Ο όρος «εμφύλια βία» περιγράφει το αντικειμενικό γεγονός της διαπλοκής της κατοχής και της αντίστασης με μια εμφύλια σύγκρουση που πήρε εκρηκτικές διαστάσεις στη συγκεκριμένη περιοχή. Λόγω της μαζικής ανάπτυξης τόσο της εαμικής αντίστασης όσο και των Ταγμάτων Ασφαλείας και εξαιτίας της πολύνεκρης σύγκρουσής που ακολούθησε, η Μεσσηνίας αποτελεί σχεδόν υποδειγματική περίπτωση για την ανάλυση των διεργασιών αυτών στη περίοδο 1943-1944. Η έκταση, η ένταση και ο χαρακτήρας των συγκρούσεων αυτών δικαιολογούν πλήρως την χρήση του όρου «εμφύλιος πόλεμος».

Στο πλαίσιο του κατοχικού εμφυλίου πολέμου μπορεί να διακρίνει κανείς δύο τύπους βίας πάνω στους οποίες δομείται το θεωρητικό σχήμα της ανάλυσης. Ο πρώτος αφορά την βία που εξάσκησαν οι δυνάμεις κατοχής[iii] και οι έλληνες συνεργάτες τους και χαρακτηρίζεται ως μαύρη βία· η δεύτερη αναφέρεται στη βία που προήλθε από τις δυνάμεις του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ και περιγράφεται ως κόκκινη βία.[iv] Στόχος του άρθρου είναι η ανάλυση των βασικών χαρακτηριστικών των δύο αυτών τύπων βίας διαμέσου της ποσοτικής ανάλυσης συμπληρωμένης με στοιχεία που προέρχονται από τοπικές μελέτες. Η επιλογή αυτή επιτρέπει τόσο την ανάλυση και περιγραφή της βίας αυτής καθεαυτής όσο και την κοινωνιολογική προσέγγιση των διεργασιών που συντελέστηκαν στο μαζικό επίπεδο στο κρίσιμο εκείνο χρονικό διάστημα. Συνέχεια

Πεσόντες και νεκροί: Εμφύλιος πόλεμος 1945-1949 (Σ-Ω)

Σάβαρης Ματθαίος του Αχιλλέως, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στην
Κώμη Τήνου το 1922, του 503 Τ.Π. Έπεσε μαχόμενος στα
Κουλκουθούρια Βιτσίου στις 16 Μαΐου 1949.
Σαββάκης Βασίλειος του Γεωργίου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στο
Νίππο Αποκορώνου Χανίων το 1925, του 615 Τ.Π. Έπεσε
μαχόμενος στο ύψ. Αμμούδα Γράμμου στις 22 Ιουνίου 1948.
Σαββάκης Βοζίκης του Ιωάννη, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στο
Μελενικίτσιο Σερρών, το 1926, του 612 Τ.Π. Φονεύθηκε στο
Πλατύ Βιτσίου από έκρηξη παγιδευμένου μπαζούκας στις 28
Σεπτεμβρίου 1949.
Σαββανής Κων/νος του Γεωργίου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στους
Αρμενάδες της Κέρκυρας το 1921, του 8 Ε.Τ.Π. Συλληφθείς στη
μάχη του Βουργαρελίου στις 14 Νοεμβρίου 1948 και
αποπειραθείς να δραπετεύσει, ενέπεσε πάλι σε ενέδρα και
εκτελέσθηκε στο Πλακωτό Αγράφων μετά πενθήμερο.
Σάββας Βασίλειος του Κων/νου, Οπλίτης Μ.Ε.Α.: Γεννήθηκε στο
Λόφο Πιερίας το 1926, της Μ.Ε.Α. Λόφου. Έπεσε μαχόμενος
Β.Δ. χωριού Λόφου στις 16 Απριλίου 1949.
Σάββας Χρήστος του Παναγιώτη, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στην
Πουλακίδα Ναυπλίου το 1923, του 627 Τ.Π. Έπεσε μαχόμενος
στο Στόλο Φιλιατών στις 5 Απριλίου 1948.
Σάββας Χαρίσης του Ευαγγέλου, Λοχίας: Γεννήθηκε στην
Καισαριά Κοζάνης το 1920, του 522 Τ.Π. Εξαφανίσθηκε στη
Ραχούλα Καρδίτσας στις 20 Ιανουαρίου 1947.
Σάββας Δημήτριος του Αργυρίου, Ιδιώτης υποχρεωτικώς
χρησιμοποιηθείς: Γεννήθηκε στη Ροδιά Γρεβενών το 1899, της
21 Ταξιαρχίας. Συλληφθείς στο χωριό Ροδιά, σε διατεταγμένη
υπηρεσία ευρισκόμενος, εκτελέσθηκε στο χωριό Πανόραμα στις
10 Φεβρουαρίου 1948.
Σάββας Νικόλαος του Κων/νου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στον
Κατσικά Ιωαννίνων το 1924, του Κ.Β.Ε. Μεσολογγίου. Πέθανε
στο 229 Στρ. Νοσοκομείο από ασθένεια στις 25 Σεπτεμβρίου
1946.
Σάββας Αλέξανδρος του Αλεξίου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στους
Μελισσουργούς Άρτας το 1921, του 581 Τ.Π. Πέθανε στο 406
Στρατ. Νοσοκομείο από πολεμικά τραύματα στις 16 Μαρτίου
1948.
Σάββας ή Σαββίδης Χρήστος του Δημητρίου, Στρατιώτης:
Γεννήθηκε στο Κιλκίς το 1913, του 85 Ε.Τ.Π. Πέθανε στο 406
Στρ. Νοσοκομείο στις 13 Δεκεμβρίου 1948, λόγω τραυματισμού
του προ διημέρου στη μάχη στην Μερόπη Πωγωνίου Ιωαννίνων.

Συνέχεια

Πεσόντες και νεκροί: Εμφύλιος πόλεμος 1945-1949 (Ξ-Ρ)

Ξακουστής Μιχαήλ του Πέτρου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στην
Αθήνα το 1925, του 566 Τ.Π. Φονεύθηκε στην περιοχή Τάγματος
από έκρηξη παγιδευμένης νάρκης στις 11 Ιουνίου 1949.
Ξανάλατος Απόστολος του Αλεξάνδρου, Λοχίας: Γεννήθηκε στο
Αλποχώρι Δωρίδας Φωκίδας το 1911, του 2 Τ.Ε. Έπεσε
μαχόμενος στο Διχώρι Δωρίδας στις 2 Αυγούστου 1948.
Ξανθακάκης Ζήσης του Σωτηρίου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στο
Λουτρό Έβρου το 1922, του 557 Τ.Π. Έπεσε μαχόμενος στη Λάδη
Διδ/χου στις 2 Δεκεμβρίου 1947.
Ξανθάκης Γεώργιος του Παναγιώτη, Λοχίας: Γεννήθηκε στα
Γιάννιτσα Καλαμάτας Μεσσηνίας το 1924, της ΙΧ
Μεραρχίας/Λ.Σ. Έπεσε μαχόμενος στην Καράτουλα Πύργου Ηλείας
στις 17 Φεβρουαρίου 1949.
Ξάνθης Γεώργιος του Νικολάου, Λοχίας: Γεννήθηκε στο Μέτσοβο
Ιωαννίνων το 1921, του 629 Τ.Π. Έπεσε μαχόμενος στο ύψ.
1615 Μ.(970-078) στις 27 Απριλίου 1949.
Ξανθίδης Θεμιστοκλής του Στυλιανού, Στρατιώτης: Γεννήθηκε
στο Ναύπλιο το 1926, του 581 Τ.Π. Έπεσε μαχόμενος στην
Πυρσόγιαννη Γράμμου στις 3 Αυγούστου 1949.
Ξανθίδης Παύλος του Χρήστου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στην
Ορεστιάδα Έβρου το 1913, του 40 Τ.Ε. Έπεσε μαχόμενος στο
Κουφόβουνο Διδυμοτείχου την 1 Φεβρουαρίου 1948.
Ξανθόπουλος Δημήτριος του Δημοσθένους, Στρατιώτης:
Γεννήθηκε στη Μάνδρα Ξάνθης το 1922, της Δ΄ Μ.Κ. Έπεσε
μαχόμενος στην Άμφισσα στις 4 Νοεμβρίου 1947.
Ξανθόπουλος Ιωάννης του Γεωργίου, Οπλίτης Μ.Α.Υ: Γεννήθηκε
στην Αυγή Καστοριάς το 1915, της Μ.Α.Υ. Άργους Ορεστικού.
Φονεύθηκε στην τοποθεσία Αη-Λιάς από ατύχημα στις 27 Μαΐου
1948.
Ξανθόπουλος Ανδρόνικος του Θεοδώρου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε
στο Σιδηρόκαστρο Σερρών το 1913, του 86 Τ.Ε. Εξαφανίσθηκε
σε μάχη στο Αχλαδοχώρι στις 30 Οκτωβρίου 1948.
Ξανθόπουλος Γεώργιος του Μιχάλη, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στην
Καλλιθέα Αττικής το 1924, του 785 Λ.Μ.Σ. Φονεύθηκε στο 11ο
χλμ. Εθνικής οδού Μετσόβου-Ιωαννίνων σε τροχαίο ατύχημα
στις 31 Δεκεμβρίου 1947.
Ξανθόπουλος Βασίλειος του Αριστείδου, Στρατιώτης Μ.Α.Υ.:
Γεννήθηκε στο Σελέρο Ξάνθης το 1927, της Μ.Α.Υ. Λευκόπετρας
Ξάνθης. Φονεύθηκε επι της οδού Ξάνθης-Κομοτηνής από έκρηξη
νάρκης στις 20 Απριλίου 1948.
Ξανθόπουλος Ιωάννης του Δημητρίου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε
στην Πτολεμαΐδα Κοζάνης το 1925, του 574 Τ.Π. Πέθανε στο
429 Στρατ. Νοσοκομείο από πολεμικά τραύματα στις 27 Μαρτίου
1948.

Συνέχεια

Πεσόντες και νεκροί: Εμφύλιος πόλεμος 1945-1949 (Λ-Ν)

Λαβαντσιώτης Ιωάννης του Δημητρίου, Δεκανέας: Γεννήθηκε στο
Μεταξά Κοζάνης το 1920, του 523 Τ.Π. Εκτελέσθηκε στη θέση
Μεταξά Σερβίων Κοζάνης στις 9 Δεκεμβρίου 1946.
Λαβδαριάς Λεωνίδας του Νικολάου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στη
Μεγαλόχαρη Άρτας το 1913, του 87 Τ.Ε. Συνελήφθη στο Ζερβό
Πρέβεζας στις 9 Ιουλίου 1948 και έκτοτε αγοείται.
Λαβδάς Αθανάσιος του Παρασκευά, Λοχίας: Γεννήθηκε στο
Ν.Γυναικόκαστρο Κιλκίς το 1919, του 568 Τ.Π. Πέθανε στο 403
Στρατιωτικό Νοσοκομείο, λόγω τραυματισμού του από έκρηξη
νάρκης, στις 20 Αυγούστου 1947.
Λάβδας Χρήστος του Παρασκευά, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στο
χωριό Θωμαή Λάρισας το 1914, του 27 Τ.Ε. Πέθανε στο 404
Στρατ. Νοσοκομείο, λόγω τραυματισμού του από έκρηξη νάρκης
επί της οδού Συκουρίου-Μακρυχωρίου, στις 2 Απριλίου 1948.
Λάβδας Δημήτριος του Ανδρέα, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στον
Πιτροφό Άνδρου Κυκλάδων το 1922, του 10 Τ.Ε. Φονεύθηκε
κοντά στην τοποθεσία Ράχη-Τυμφρηστού σε τροχαίο ατύχημα
στις 26 Σεπτεμβρίου 1948.
Λαβούτας Κων/νος του Δημητρίου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στον
Πειραιά το 1922, του Β΄ Σ.Α. Πέθανε στο 424 Στρατιωτικό
Νοσοκομείο στις 6 Νοεμβρίου 1949, λόγω τραυματισμού του
στις 29 Οκτωβρίου 1949 σε τροχαίο ατύχημα.
Λαγάκης Κων/νος του Γεωργίου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στη
Μάνη Διδ/χου Έβρου το 1915, του 39 Τ.Ε. Πέθανε στο 427
Στρατιωτικό Νοσοκομείο από πολεμικά τραύματα στις 21
Νοεμβρίου 1948.
Λαγαμτζής Μιχαήλ του Νικολάου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στα
΄Ανω Κουφάλια Θεσσαλονίκης το 1924, του 19 Τ.Ε. Έπεσε
μαχόμενος στη Μαλεβού Λακεδαίμονος στις 23 Ιουλίου 1948.
Λαγδάρης Νικόλαος του Γεωργίου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στον
Κορινό Πιερίας το 1923, του 105 Τ.Π. Πέθανε στο 410
Στρατιωτικό Νοσοκομείο στις 11 Απριλίου 1949, λόγω
τραυματισμού του στη μάχη ύψ. 1700 Ταμπουρίου.
Λαγδάρης Αθανάσιος του Νικολάου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στο
Κεραμίδι Μαγνησίας το 1915, του 29 Τ.Ε. Φονεύθηκε στο
Πυργάκι Πορταριάς από έκρηξη νάρκης στις 17 Ιουλίου 1948.
Λάγιος Κων/νος του Μιλτιάδου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στο
Μοναστήρι Γορτυνίας Αρκαδίας το 1921, του 101 Σ.Π.Π.
Φονεύθηκε στην περιοχή Βουλιαγμένης Αθηνών σε τροχαίο
ατύχημα στις 27 Ιουνίου 1946.

Συνέχεια

Πεσόντες και νεκροί: Εμφύλιος πόλεμος 1945-1949 (Ε-Κ)

Έβδας Αλέξανδρος του Κων/νου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στη
Φλώρινα το 1922, του 574 Τ.Π. Πέθανε στο 202 Στρατιωτικό
Νοσοκομείο από ασθένεια στις 8 Μαρτίου 1950.
Έβρένογλου Ανάργυρος του Χαραλάμπους, Στρατιώτης: Γεννήθηκε
στην Ερμούπολη Σύρου Κυκλάδων το 1924, του 557 Τ.Π. Πέθανε
στο 421 Στρατ. Νοσοκομείο, λόγω τραυματισμού του από έκρηξη
νάρκης, την 1 Αυγούστου 1948.
Εγγλέζος Ανδρέας του Λουκά, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στη
Λιβαδειά Βοιωτίας το 1924, του 105 Σ.Π.Π. Πέθανε στο 401
Στρατιωτικό Νοσοκομείο, λόγω πολεμικού ατυχήματος, στις 21
Απριλίου 1948.
Εγγονίδης Λάζαρος του Αναστασίου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στο
Μάνδαλο Γιαννιτσών Πέλλας το 1922, του 561 Τ.Π. Έπεσε
μαχόμενος στην Τούμπα Καστοριάς στις 15 Φεβρουαρίου 1949.
Εγγονίδης Ιωάννης του Παρασκευά, Οπλίτης Μ.Ε.Α.: Γεννήθηκε
στο Μάνδαλο Γιαννιτσών Πέλλας το 1906, της Μ.Ε.Α. Μανδάλου.
Πέθανε στο 421 Στρατ. Νοσοκομείο, λόγω τραυματισμού του από
έκρηξη νάρκης, στις 29 Μαΐου 1949.
Εγγονίδης Γεώργιος του Αποστόλου, Οπλίτης Μ.Ε.Α.: Γεννήθηκε
στο Μάνδαλο Γιαννιτσών Πέλλας το 1917, της Μ.Ε.Α.
Λιποχωρίου. Πέθανε στο 421 Στρατ. Νοσοκομείο, λόγω
τραυματισμού του, στις 24 Σεπτεμβρίου 1949.
Εγκερτζής Κων/νος του Βασιλείου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στην
Ξάνθη το 1922, του 570 Λ.Μ.Π. Έπεσε μαχόμενος στη Φλώρινα
στις 4 Οκτωβρίου 1948.
Εζιόπουλος Παναγιώτης του Τρύφωνα, Οπλίτης Μ.Ε.Α.:
Γεννήθηκε στα Ασπρόγεια Φλώρινας το 1932, της Μ.Ε.Α.
Ασπρογείων. Φονεύθηκε σε ατύχημα (εκπυρσοκρότηση του όπλου
του) στις 25 Οκτωβρίου 1950.
Εκίζογλου Απόστολος του Ιωάννη, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στην
Ευξεινούπολη Αλμυρού Μαγνησίας το 1919, του 301 Τ. Ε.
Φονεύθηκε από έκρηξη νάρκης στο χωριό Δίμινι στις 3
Απριλίου 1945.
Ελένης Ηλίας του Σταύρου Λοχίας: Γεννήθηκε στο Γαλατάκι
Αργ/θίας το 1924, του 26 Τ.Π. Έπεσε μαχόμενος στην Αγυιά
Λάρισας στις 15 Σεπτεμβρίου 1948.
Έλευθεράκης Γεώργιος του Δημητρίου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε
στο Ηράκλειο Κρήτης 1923, του 66 Ε.Τ.Π. Έπεσε μαχόμενος
στους Βαλκάνους περιοχής Τζουμέρκων στις 12 Σεπτεμβρίου
1949.
Ελευθερακούδης Ελευθέριος του Πολυχρόνη, Στρατιώτης:
Γεννήθηκε στη Μεσσορώκη Παγγαίου Καβάλας το 1921, του 563
Τ.Π. Φονεύθηκε στη Σκοτούσα Σιντικής από έκρηξη νάρκης στις
26 Μαρτίου 1948.
Ελευθεριάδης Χρήστος του Ελευθερίου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε
στον Πειραιά το 1925, του 501 Τ.Π. Εξαφανίσθηκε κατά τη
μάχη στο Ανώνυμο Γράμμου στις 18 Ιουλίου 1948.
Ελευθεριάδης Ευστάθιος του Χαραλάμπους, Οπλίτης Μ.Ε.Α.:
Γεννήθηκε στο Οχυρό Δράμας το 1928 , της Μ.Ε.Α. Οχυρού.
Φονεύθηκε από έκρηξη νάρκης έξω από το χωριό Κ. Βροντού
στις 10 Μαΐου 1948.
Ελευθεριάδης Ελευθέριος του Χρήστου, Δεκανέας: Γεννήθηκε
στη Διποταμιά Καστοριάς το 1926, του 584 Τ.Π. ΄Επεσε
μαχόμενος στην Οξυά Γράμμου στις 3 Ιουνίου 1949.
Ελευθεριάδης Θεόδωρος του Δημητρίου Οπλίτης Μ.Α.Υ:
Γεννήθηκε στη Χαριτωμένη Δράμας το 1926, της Μ.Α.Υ.
Χαριτωμένης. Έπεσε μαχόμενος στην Πρωσοτσάνη στις 16
Απριλίου 1948.
Ελευθεριάδης Νικόλαος του Ευθυμίου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε
στη Σταυρούπολη Ξάνθης το 1915, του 35 Τ.Ε. Έπεσε μαχόμενος
στο Καρυόφυτο περ. Δαφνώνος στις 2 Απριλίου 1949.
Ελευθεριάδης Χριστόφορος του Γεωργίου, Στρατιώτης Μ.Α.Δ:
Γεννήθηκε στη Ν. Σάντα Κιλκίς το 1904, της 37 Ταξιαρχίας.
Έπεσε μαχόμενος στο Λειψύδριο στις 12 Ιανουαρίου 1948.

Συνέχεια

Πεσόντες και νεκροί: εμφύλιος πόλεμος 1945-1949 (Α-Δ)

Αβάνογλου Αλέξανδρος του Ανέστη, Δεκανέας: Γεννήθηκε στον
Πειραιά το 1924, του 625 Τ.Π. Έπεσε μαχόμενος στο ύψ.
Ελάφου Λάκκας Σουλίου στις 25 Αυγούστου 1948.
Αβαρικιώτης Βασίλειος του Κων/νου, Ανθλγός (ΠΖ): Γεννήθηκε
στο Πλατύπορο Ακαρνανίας, του 574 Τ.Π. Έπεσε μαχόμενος στο
Νόστιμο Βοΐου Κοζάνης στις 19 Σεπτεμβρίου 1947. (φωτ. σελ.
231)
Αβδάλας Δημήτριος του Κων/νου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στο
Λειβαδάκι Αρκαδίας το 1924, του 611 Τ.Π. Έπεσε μαχόμενος
στην Αετόπετρα στις 5 Δεκεμβρίου 1947.
Αβδούσης Σπυρίδων του Παναγιώτη, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στο
Άργος Αργολίδας, του 2 Ε.Τ.Π. Εξαφανίσθηκε κατά τη μάχη της
Κολοκυνθούς στις 14 Απριλίου 1949.
Αβορίτης Δημοσθένης του Ιωάννη, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στο
Κυριάκιο Λιβαδειάς Βοιωτίας το 1928, του 501 Τ.Π. Έπεσε
μαχόμενος στο Ανώνυμο ύψ. Γράμμου στις 18 Ιουλίου 1948.
Αβούρης Ανδρέας του Γεωργίου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στο
Βανάτο Ζακύνθου το 1924, του 591 Τ.Π. Πέθανε στο 425
Στρατιωτικό Νοσοκομείο, λόγω τραυματισμού του στις 17
Ιανουαρίου 1949.
Αβραάμ Χρήστος του Κων/νου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στην
Καλαμάτα Μεσσηνίας το 1920, του 630 Τ.Π. Έπεσε μαχόμενος
στο ύψ. Φουριά Χάρτης Καρδίτσας (85-66) στις 15 Ιουλίου
1947.
Αβραάμ Κων/νος του Αναστασίου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στη
Χωριστή Δράμας το 1923, του 519 Τ.Π: Έπεσε μαχόμενος στη
Νάουσα Ημαθίας στις 22 Δεκεμβρίου 1948.
Αβραάμ Αθανάσιος του Βασιλείου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στην
Προσωτσάνη Δράμας το 1921, της 32 Ταξιαρχίας. Πέθανε στο
Νοσοκομείο Λοιμωδών Ψήκης, λόγω ασθενείας (φυματιώδης
μηνιγγίτιδα) στις 9 Ιουλίου 1946.
Αβράζης Βασίλειος του Αγγέλου, Λγός (ΠΖ): Γεννήθηκε στον
Ροδόλειβο Σερρών το 1916, του 555 Τ.Π. Έπεσε μαχόμενος στη
Ρητίνη Κατερίνης Πιερρίας στις 10 Οκτωβρίου 1946. (φωτ.
σελ. 209)
Αβραμέας Ηλίας του Ευστρατίου, Οπλίτης Μ.Α.Υ: Γεννήθηκε στο
Οίτυλο Λακωνίας το 1929, του 3110 Τ.Ε.Α. Σπάρτης/Διλοχία
Γερακάρη. Έπεσε μαχόμενος στη Βασιλική Ταϋγέτου στις 3
Σεπτεμβρίου 1947.
Αβραμίδης Γεώργιος του Ιωάννη, Υποψήφιος Δεκανέας:
Γεννήθηκε στο Καμαρωτό Σερρών το 1924, του 567 Τ.Π.
Εξαφανίσθηκε κατά τη μάχη στις Κεραπές Αρδέας Πέλλας στις
19 Ιουνίου 1948.
Αβραμίδης Αβραάμ του Γεωργίου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στον
Ξηροπόταμο Δράμας το 1921, του 564 Τ.Π. Συλληφθείς σε μάχη
στις 14 Σεπτεμβρίου 1947, εκτελέσθηκε στο Κλειστό
Ευρυτανίας στις 16 Σεπτεμβρίου 1947.
Αβραμίδης Αβραάμ του Σπυρίδωνος, Λοχίας: Γεννήθηκε στον
Νικηφόρο Δράμας το 1920, του 559 Τ.Π. Έπεσε μαχόμενος στο
ύψ. 118 ΝΔ Κορνοφωλιάς Σουφλίου στις 17 Ιουλίου 1947.
Αβραμίδης Απόστολος του Σταύρου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στην
Πτολεμαΐδα Κοζάνης το 1917, του 571 Τ.Π. Έπεσε μαχόμενος
στην Παπαδιά Φλώρινας στις 18 Μαρτίου 1947.
Αβραμίδης Ιωάννης του Νικολάου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στον
Πειραιά το 1917, του 53 Ε.Τ.Π. Φονεύθηκε στις Λάσπες
περιοχής Καρπενησίου από έκρηξη νάρκης στις 30 Μαΐου 1949.
Αβραμίδης Νικόλαος του Λαυρεντίου, Στρατιώτης: Γεννήθηκε
στην Έδεσσα Πέλλας το 1923, του 594 Τ.Π. Φονεύθηκε στο 38ο
χλμ. της οδού Θεσσαλονίκης-Γαλάτιστας από έκρηξη νάρκης
στις 10 Απριλίου 1948.

Συνέχεια

The Greek Civil War: from liberation to catastrophe

A far greater tragedy than the ancient Greek playwrights Euripides, Aeschylus or Sophocles could ever have written befell the Greek people between 1941 and 1949.

From the German Nazi occupation of Greece in April 1941 and the consequent food shortages which killed 300,000 people, to the valiant struggle by the resistance which led to the liberation of Greece, there were many twists and turns in the struggle.

During those years, what could easily have turned into a democratic socialist revolution became the antithesis — concentration camps full of partisans and the murder and decapitation of anti-Nazi fighters (their severed heads were stuck on tall poles to terrorise others out of resisting the Nazis).

In September 1941, the National Liberation Front (EAM) and its army, ELAS, were formed. They were led by the Stalinist Communist Party of Greece (KKE), but their memberships were much broader than the party.

While Greece’s bourgeois politicians fled into exile or collaborated with the Nazis, the communists stayed and fought. Συνέχεια

Civil War of Passion

During World War II, Greek partisan groups of opposing political extremes suppressed their differences to fight their common enemy. The end of German occupation unleashed a civil conflict of savage violence and brutality in which there would be few neutrals. by Barry M. Taylor

 Life did not change much in the villages of Greece. Although the Germans had invaded the country in 1941, the peasants seemed to go about their business undisturbed, the rhythms of the seasons passing as they had always done since the time of the gods of myth.

One morning in June of 1942, therefore, the villagers of Domnitsa, a hamlet about 185 miles from Athens, were startled to see a group of 15 heavily armed men suddenly appear. Their black-bearded leader gave a short speech. Συνέχεια

Ευάγγελος Μαγγανάς

Βαγγέλης Μαγγανάς

Ο Βαγγέλης Μαγγανάς καταγόταν απο το χωριό Κρεμμύδια, Πυλίας και ήταν γεωργοκτηνοτρόφος καί καραγωγέας. To καλοκαίρι τυ 1943 διέφυγε στην Καλαμάτα  γιά νά βρεῖ καταφύγιο έπειτα ἀπό ξυλοδαρμό του σέ μπλόκο τοῦ ΕΑΜ στόν Ριζόμυλο και την προσπαθεια των κομμουνιστών παρακρατικών να κατασχέσουν τα προϊόντα πού μετέφερε μέ τό κάρο του, ἐπειδή δέν εἶχε ἄδεια ἀπό τό ΕΑΜ τοῦ χωριοῦ του γιά τό ταξίδι του. Αναφέρεται ότι ανάμεσα στούς πολιτοφύλακες τοῦ φυλακίου ήταν καί ὁ συγχωριανός του Γιώργης Νικολόπουλος. Συνέχεια

ΣΥΝΕΔΡΙΟ “Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ: ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΡΚΙΖΑ ΣΤΟ ΓΡΑΜΜΟ”

Επιμέλεια δημοσιογραφικών περιλήψεων: Θανάσης Τσακίρης
(Υποψήφιος διδάκτορας Πολιτικής Επιστήμης Πανεπιστημίου Αθηνών)
τηλ. 9967543, 3284932, 0977-668136
Ε-mail: tsakthan@compulink.gr και tsakthan@hotmail.com

Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου 1999

ΕΝΑΡΞΗ: “Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ: ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΚΑΙ ΕΡΜΗΝΕΙΑ”
Πρόεδρος: Ηλίας Νικολακόπουλος, Πανεπιστήμιο Αθηνών

Ο JOHN O. IATRIDES, καθηγητής του Southern Connecticut State University, στην εισήγησή του με τίτλο “Ο Ελληνικός εμφύλιος πόλεμος στο διεθνές του πλαίσιο: μια επανεκτίμηση”, τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι “οι εμφύλιοι πόλεμοι αποτελούν βίαιες ενδο-κρατικές συγκρούσεις που, πολύ συχνά, προσδιορίζονται από εξωτερικούς παράγοντες”. Οι βαθύτερες αιτίες του συγκεκριμένου εμφύλιου πολέμου ήταν τόσο εσωτερικές όσο και εξωτερικές και εντοπίζονται στις πρώτες δεκαετίες του λήγοντα αιώνα. Όμως ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος αποτέλεσε τον καταλύτη μιας και απαξίωσε, διέλυσε και διασκόρπισε τους παραδοσιακούς μηχανισμούς διακυβέρνησης και τις πολιτικές ελίτ. Έτσι προσφέρθηκε μια μοναδική στα χρονικά ευκαιρία στο ΚΚΕ να επιδιώξει, από θέση σχετικής ισχύος, την υλοποίηση των επαναστατικών στόχων του, μέσω πίεσης και ένοπλης βίας, ιδιαίτερα κατά την περίοδο της απελευθέρωσης. Η βασική θέση του εισηγητή είναι ότι “ο Ελληνικός εμφύλιος πόλεμος πρέπει να μελετηθεί ως μια σειρά τριών διακριτών αλλά στενά αλληλοσυνδεόμενων φάσεων παρατεταμένης βίας όπου οι κομμουνιστές και αντίπαλοί τους πάλεψαν για την απόκτηση του κυριαρχικού ελέγχου του κράτους”. Σ’ αυτή τη μάχη για την εξουσία, “οι εξωτερικοί παράγοντες έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο”. Οι Βρετανοί στις δύο πρώτες φάσεις στέρησαν τη νίκη από τους κομμουνιστές ενώ στην τρίτη φάση Βρετανοί και Αμερικανοί θεώρησαν αυτό τον πόλεμο ως ένα από τα κύρια πεδία του Ψυχρού Πολέμου και σε όλες τις φάσεις οι Σοβιετικοί, φοβούμενοι την αναμέτρηση με τις Δυτικές δυνάμεις, έπαιξαν μόνο έμμεσο ρόλο στη σύγκρουση. Η Σ.Ε. και οι “πελάτες” της, όπως ονομάζει τις χώρες της Α. Ευρώπης ο εισηγητής, “ενθάρρυναν την ηγεσία του ΚΚΕ που έλπιζε σε αποφασιστική ξένη διπλωματική και στρατιωτική βοήθεια που ποτέ δεν υλοποιήθηκε”. Η ήττα των Ελλήνων κομμουνιστών “είχε βαθιά επίδραση στον αναπτυξιακό και εξωτερικό προσανατολισμό της χώρας”. Συνέχεια

Ο Ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος- Σύντομη ιστορική επισκόπηση

Ο  Διχασμός

 Γενικά

Η ιστορία της Νεότερης Ελλάδας έχει να παρουσιάσει πολιτικά και στρατιωτικά γεγονότα, τα οποία αποδεικνύουν ότι όταν οι Έλληνες ήταν ενωμένοι μεγαλούργησαν. Αντίθετα, σε περιόδους έντονων πολιτικών ανωμαλιών και στρατιωτικών κινημάτων, οι συνέπειες ήταν οδυνηρές, όχι μόνο για την πρόοδο και την ευημερία του ελληνικού λαού, αλλά κυρίως για την υπόστασή του και την ακεραιότητα της πατρίδας.

Τα διχαστικά φαινόμενα μεταξύ των Ελλήνων, υποθάλπονταν από εσωτερικούς και εξωτερικούς παράγοντες. Οι εσωτερικοί παράγοντες είχαν σχέση περισσότερο με το πολιτειακό θέμα, παρά με προσωπικές φιλοδοξίες για την κατάκτηση και νομή της εξουσίας. Οι εξωτερικοί παράγοντες που επικεντρώνονταν στις Μεγάλες Δυνάμεις, ασκούσαν ασφυκτική επίδραση στην Ελλάδα, λόγω της γεωστρατηγικής της θέσης στο σταυροδρόμι τριών ηπείρων και πέντε θαλασσών. Αποτέλεσμα των παραπάνω, ήταν να δοκιμάζεται κάθε φορά ο αναμφισβήτητος πατριωτισμός των Ελλήνων, περισσότερο από την αδυναμία των ηγετών τους να προβλέψουν την έκβαση μιας διεθνούς κρίσης, παρά από την ικανότητα τους να επιλέξουν το δρόμο εκείνο που το πραγματικό συμφέρον της Πατρίδας κάθε φορά επιτάσσει. Συνέχεια

Εκδοση Αρχείων Εμφυλίου Πολέμου, ομιλία Ιωάννη Κολιόπουλου*

Οι οξύτατες πολιτικές διαμάχες και ένοπλες συγκρούσεις της δεκαετίας του 1940, οι οποίες καθιερώθηκε να ονομάζονται «Εμφύλιος Πόλεμος», υπήρξαν τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια αντικείμενο ερευνών, οι οποίες όμως ακολούθησαν, με ελάχιστες εξαιρέσεις, τις επιταγές μιας «πολιτικής ορθροφροσύνης» που καλλιεργήθηκε μετά την πτώση της Δικτατορίας της 21ης Απριλίου. Στις ιστοριογραφικές επιδόσεις των «νικητών» αυτού του εμφυλίου πολέμου προστέθηκαν και αυτές των «ηττημένων», τους οποίους ακολούθησαν και όσοι από τη διεθνή κοινότητα των επιστημόνων δείχνουν εξόχως ευαίσθητοι στην πολιτική ορθοφροσύνη του συρμού. Οι πολιτικές λοιπόν διαμάχες και συγκρούσεις της εποχής, οι οποίες κόστισαν στη χώρα τόσα θύματα και συσσώρευσαν τόσα δεινά, υπέστησαν και αυτές μια ιδεολογική επεξεργασία για να προσαρμοστούν και αυτές στις επιταγές της νέας πολιτικής ορθοφροσύνης η οποία, μεταξύ άλλων, θέλει τους τότε θύτες, θύματα. Συνέχεια

Οργάνωση-Δύναμη Ξενοκίνητων Ενόπλων Κομμουνιστών (Κ/Σ) 1945-1949

Περίοδος 1945.

Άπό τοϋ μηνός Μαΐου αρχίζει ή οργάνωση ενόπλων συμμοριών εις ορεινός περιοχάς, διά μυστικής στρατολογίας κομμουνιστών, οι όποιοι έπελέγοντο εκ των βαρυνομένων με εγκληματικός πράξεις διαρκούσης της κατοχής. Διά προπαγανδιστικούς λόγους Edit Edit date and timeονομάζονται «Ένοπλοι Ομάδες Καταδιωκομένων» (Ε.Ο.Κ.). Με την πάρσδον του χρόνου πλαισιώνονται με στελέχη εκ του Ε.Λ.Α.Σ, τα όποια είχαν πείρα διεξαγωγής ανταρτοπόλεμου ή είχαν εκπαιδευθεί εις χώρας του Παραπετάσματος (‘Αλβαν’ιαν και Γιουγκοσλαυΐαν). Παραλλήλως συγκροτούνται εις τας πόλεις και την ύπαιθρο αϊ οργανώσεις «Αυτοάμυνας», μέ οτρατιωτικήν διάρθρωσιν. Αί άπσστολαί των είναι, ή στρατολογία μαχητών είς τάς Ε.Ο.Κ, ή έξασφάλισις οπλισμού, ή όργάνωσις δικτύων πληροφοριών, ή έξεύρεσις ειδών έπιμελητείας καί ή συνεργασία μετά τών Ε.Ο.Κ. κατά τάς προσβολάς χωρίων Συνέχεια

Δολοφονηθέντες κληρικοί 1941-1949

Εις μνημόσυνον αιώνιον
ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΣΤΗΛΗ * *
ΤΩΝ ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ (1941-1949)

1) Αρχιμ. Αναστ.Θ. Κρητικός Εφημέριος Αγ.Ανδρέου Κάτω Πατησίων. Εσφάγη υπό των Ελασιτών την 24.12.1944
2) Αρχιμ. Βασίλειος Λυμπρίτης ,Εφημέριος Αγ. Αναργύρων Ν. Ιωνίας. Εξετελέσθη κατόπιν βασάνων υπό των Ελασιτών την 24.12.1944
3) Χαράλ. Παναγιωτόπουλος Εφημέριος Κοιμ. Θεοτόκου Κυνοσάργους. Εξετελέσθη υπό των κομμουνιστών την 22-12-44
4) Σαράντης Μεσάδος Ιερεύς Εφημέριος Αρχιεπ. Αθηνών. Εσφάγη υπό των κομμουνιστών την 6.12.1944
5) Γερμανός Σπαχής  Ιερεύς Εφημέριος Αρχιεπ.Αθηνών. Εβασανίσθη και εξετελέσθη υπό των κομμουνιστών τον Δεκέμβριον 1944
6) Δημήτριος Τομαράς Εφημέριος Χορτιάτι. Εκάη εντός κλιβάνου υπό των Γερμανών την 2.9.1944
7) Γαβριήλ Διονυσιάδης Μοναχός. Ετυφεκίσθη υπό των Γερμανών τον Δεκέμβριον 1941
8) Χρήστος Παπαδόπουλος Εφημέριος Ναού Σταυρουπόλεως. Εξετελέσθη υπό των Γερμανών 10.9.1944.
9) Αγαθάγγελος Καλλινικίδης Εφημέριος Ασσήρου. Εξετελέσθη υπό των κομμουνιστών κρεουργηθείς 28.10.1944
10) Γεώργιος Παπανικολάου ΕφημέριοςΕλαιοχωρίου. Εξετελέσθη υπό των κομμουνιστών 11.9.1944.

Συνέχεια

Ιστορικά στοιχεία επί συμμοριακού Αγώνος, 85 ΣΔΙ/14 Φεβ 1958

ΚΟΙΝΟΝ V ΜΕΡΑΡΧΙΑ
ΠΡΟΣ : ΔΙΣ /ΓΕΣ Επιτελ. Γραφ. 3ον
ΚΟΙΝ : V/3ον – ΕΚΦ Αριθ. Φ. 166/27/684
ΘΕΜΑ: Ιστορικά στοιχεία επί συμμοριακού       ΣΤΓ 911 τη 14-3-58
Αγώνος
ΣΧΕΤ : ΓΕΣ/5ον /IV Φ. 337/18/500182/14-2-58
1. Υποβάλλονται εις εκτέλεσιν ανωτέρω σχετικής, ιστορικά στοιχεία επί του εις την ΚΡΗΤΗΝ διεξαχθέντος Αντισυμμοριακού Αγώνος υπό των ΜΑΥ, ΜΕΑ, ΜΑΔ από Μαρτίου 1947 μέχρι Ιανουαρίου 1950.

Ακριβές αντίγραφον
Τ.Σ.Υ. Υποστράτηγος ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΒΕΡΝΑΔΟΣ
Γ. ΔΙΚΑΤΟΣ Διοικητής
Λοχαγός Πεζ.

(Γ.Μ.)

85 ΣΔΙ.

ΕΚΘΕΣΙΣ
«Επί της εν γένει δράσεως των 3112 και 3114 ΤΕΑ περιοχής 85 ΣΔΙ».

Η συγκρότησις των 3112 και 3114 ΤΕΑ από ΜΑΡΤΙΟΥ 1950 απετελέσθη διά στρατολογίας ανδρών οίτινες προ της κατατάξεως των εις τα Τμήματα ταύτα υπηρέτησαν εις τας διαλυθείσας ομάδας ΜΑΥ – ΜΑΔ – ΜΕΑ.
Αι Ομάδες αύται, δύναταί τις ειπείν, ότι απετέλεσαν την απαρχήν των σημερινών ΤΕΑ, δράσασαι υπό τας Δ/γάς των Αρχών Στρατού – Χωρ/κής κατά τα έτη 1947 – 1948 – 1949 και συντελέσασαι τα μέγιστα εις την καταστολήν της ανταρσίας.
Η ανταρσία εν ΚΡΗΤΗ κατεστάλη προ της συστάσεως των νυν ΤΕΑ και ουδεμίαν πολεμικήν επιχείρησιν διεξήγαγον ταύτα υπό την σημερινήν των οργάνωσιν.
Είναι αξιομνημόνευτος όμως η δράσις των ομάδων ΜΑΥ – ΜΕΑ εις τας διεξαχθείσας ενταύθα κατά του συμμοριτισμού επιχειρήσεις και συμπλοκάς, εις ας τμήματα τούτων ενεργούντα αυτοτελώς η μη, απέδωσαν ικανοποιητικά αποτελέσματα εις την εν γένει συμβολήν της καταστολής της ανταρσίας.
Συμμετοχή τούτων εις πολεμικάς επιχειρήσεις και συμπλοκάς εις ας ταύτα έλαβον μέρος, παραθέτομεν κατωτέρω κατά χρονολογικήν σειράν. Συνέχεια

Greek Democratic Army Order of Battle

The Greek Democratic Army (GDA) was in a state of constant organizational change throughout the Greek civil war of 1945–1949. Moreover, units were frequently transferred from one region to another to meet strategic and tactical requirements. There was considerable cross-attachment, and units were frequently reassigned permanently from one major headquarters to another. The commanders changed over time as individuals became casualties, were dismissed, or rose in rank and responsibility. Συνέχεια

Η δράση της Αστυνομίας Πόλεων 1940-41 (Κατοχή- Δεκεμβριανά 1944 – Εμφύλιος)

Αθήνα 1948

Περιεχόμενα

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΤΗΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΠΟΛΕΩΝ.. 4
Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΠΟΛΕΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ   12
Η ΕΘΝΙΚΗ ΔΡΑΣΙΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟΝ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ   17
ΗΡΩΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑΙ ΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΜΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1944. 57
Η ΕΠΙΘΕΣΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΤΡΟΧΑΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ Δ’ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ   61
Η ΕΠΙΘΕΣΙΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ Η’ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ.. 62
Η ΕΠΙΘΕΣΙΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ Β’ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ.. 64
Η ΕΠΙΘΕΣΙΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ   66
Η ΕΠΙΘΕΣΙΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΜΗΧΑΝΟΚΙΝΗΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ.. 68
Η ΕΠΙΘΕΣΙΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ   69
Η ΕΠΙΘΕΣΙΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ Γ’ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ.. 71
Η ΕΠΙΘΕΣΙΣ ΤΩΝ ΕΛΑΣΙΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ   73
ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ.. 75
ΟΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΙΝ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ   78
ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΠΟΛΕΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΑΝΤΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΑΡΣΙΑΣ   57

Συνέχεια

Η μάχη της Κόνιτσας, ΔΣΕ/25 Δεκ 1947

Την επομένη της αναγγελίας του σχηματισμού της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης (ΠΔΚ), δυνάμεις του ΔΣΕ άρχισαν επιχείρηση για την κατάληψη της Κόνιτσας. Ηταν η πρώτη μάχη τακτικού πολέμου που έδωσε ο ΔΣΕ και απέβλεπε στο να δείξει τη δύναμή του και να δώσει κύρος στην ΠΔΚ. Συνέχεια