Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος 1946-1949

Με τον όρο Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος 1946-1949 εννοούμε την περίοδο ενόπλων συγκρούσεων που πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα μεταξύ του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (υπό τον έλεγχο του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας) και του Ελληνικού Στρατού. Διήρκεσε από τον Μάρτιο του 1946 έως τον Αύγουστο του 1949 και είχε ως αποτέλεσμα την ήττα των κομμουνιστών ανταρτών. Ο Ελληνικός Εμφύλιος θεωρείται διεθνώς ως η πρώτη πράξη του ψυχρού πόλεμου στη μεταπολεμική ιστορία και ήταν η πολεμική σύγκρουση με τις μεγαλύτερες απώλειες που γνώρισε η χώρα από το 1830 έως σήμερα[5].

Παραδοσιακά σημείο έναρξης του Εμφυλίου Πολέμου θεωρείται η επίθεση ομάδας πρώην ανταρτών του ΕΛΑΣ υπό την ηγεσία του Αλέξη Ρόσιου («Καπετάν Υψηλάντης») στο Σταθμό Χωροφυλακής Λιτοχώρου Πιερίας την νύχτα της 30ης Μαρτίου 1946. Η ομάδα του Ρόσιου σκότωσε 12 χωροφύλακες και εθνοφύλακες και πυρπόλησε τον Σταθμό, ως απάντηση στις εκτελέσεις, διώξεις, εξορίες και φυλακίσεις που υφίσταντο οι πολίτες που ανήκαν στο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας. Συνέχεια

The Greek Civil War 1943-1949,

Major Jeffrey Kotora, Marine Corps Command and Staff College, 16 Apr 1985

Since the end of the Second World War, the frequency with which nations have fallen victim to communist insurgencies has not abated. Why have some nations been able to resist while others succumbed to wars of national liberation? The object of this paper is to examine one such conflict with a view towards analyzing the events of the war and the causative factors that made it a successful counterinsurgency.
This study of the Greek Civil War begins with a discussion of the roots of the conflict in the German occupation of Greece in 1941. Included in this discussion is the growth of the resistance and the rise of the Greek communists. The major portion of the paper deals with three separate stages, or «Rounds» of the civil war. The First Round occurred in late 1943 and was an attempt by the communists to eliminate rival resistance groups. The Second Round was precipitated by the overt attempt of the communists to seize control of Greece shortly after liberation by the Allies in late 1944.
The Third Round started in 1946 and saw the heaviest fighting, as the communists made one final attempt to seize power in Greece by means of conventional warfare. The final section of the paper offers some conclusions regarding the factors that caused the legitimate Greek Government to defeat the communists.
Because of the nature and the length of the Greek Civil War, this study is broad in scope and deals only with the most significant events. Previously printed materials were used as sources for this paper.

Συνέχεια

The Greek Civil War: from liberation to catastrophe

A far greater tragedy than the ancient Greek playwrights Euripides, Aeschylus or Sophocles could ever have written befell the Greek people between 1941 and 1949.

From the German Nazi occupation of Greece in April 1941 and the consequent food shortages which killed 300,000 people, to the valiant struggle by the resistance which led to the liberation of Greece, there were many twists and turns in the struggle.

During those years, what could easily have turned into a democratic socialist revolution became the antithesis — concentration camps full of partisans and the murder and decapitation of anti-Nazi fighters (their severed heads were stuck on tall poles to terrorise others out of resisting the Nazis).

In September 1941, the National Liberation Front (EAM) and its army, ELAS, were formed. They were led by the Stalinist Communist Party of Greece (KKE), but their memberships were much broader than the party.

While Greece’s bourgeois politicians fled into exile or collaborated with the Nazis, the communists stayed and fought. Συνέχεια

Civil War of Passion

During World War II, Greek partisan groups of opposing political extremes suppressed their differences to fight their common enemy. The end of German occupation unleashed a civil conflict of savage violence and brutality in which there would be few neutrals. by Barry M. Taylor

 Life did not change much in the villages of Greece. Although the Germans had invaded the country in 1941, the peasants seemed to go about their business undisturbed, the rhythms of the seasons passing as they had always done since the time of the gods of myth.

One morning in June of 1942, therefore, the villagers of Domnitsa, a hamlet about 185 miles from Athens, were startled to see a group of 15 heavily armed men suddenly appear. Their black-bearded leader gave a short speech. Συνέχεια

Μνήμη εθνική, Χρήστος Σαρτζετάκης

ΧΡΗΣΤΟΥ Α. ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗ
Πρώην Προέδρου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας
*******
M N H M H  E Θ Ν Ι Κ Η
(Ἐπὶ τῇ συμπληρώσει 56 ἐτῶν ἀπὸ τῆς συντριβῆς τοῦ κομμουνιστοσυμμοριτισμοῦ)
*****

1.-  Ἡ 30ὴ Αὐγούστου 1949 ἔχει δικαίως καταγραφῆ διὰ τοὺς σκεπτομένους καὶ μὲ ἀληθῆ δημοκρατικὴν συνείδησιν Ἕλληνας ὡς μία τῶν ἐνδοξοτέρων ἡμερῶν τῆς ἐθνικῆς μας Ἱστορίας, ὡς ἡ φωτεινοτέρα τῆς μεταπολεμικῆς Ἑλλάδος. Διότι, μετὰ τὴν κατὰ τὰς προηγηθείσας ἡμέρας πτῶσιν τοῦ Γράμμου καὶ τοῦ Βιτσίου, ὑπέκυπτεν εἰς τὰς ἐθνικὰς δυνάμεις τὴν 10ην πρωϊνὴν τῆς ἡμέρας αὐτῆς καὶ τὸ φοβερὸν Κάμενικ, ἡ τελευταία καὶ ἰσχυροτέρα θέσις-κλειδὶ τοῦ ἀντιπάλου ἐπὶ τῆς Ἑλληνοαλβανικῆς μεθορίου. Αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ νικηφόρος κατακλεὶς τριετοῦς καὶ πλέον ἐνόπλου ἀγῶνος τοῦ Ἔθνους ἐναντίον συμμοριτοπολέμου, ἐπιβληθέντος εἰς τὴν Ελλάδα ἀπὸ τοὺς βορείους, ὑπὸ κομμουνιστικὸν τότε καθεστώς, γείτονάς της, οἱ ὁποῖοι καὶ τὸν ὠργάνωσαν, τὸν ἐξώπλισαν καὶ τὸν κατηύθυναν, ὅπως καὶ ἡ συσταθεῖσα ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἀσφαλείας τοῦ Ο.Η.Ε. Διεθνὴς Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή, ὕστερα ἀπὸ ἐπιτόπιον ἔρευναν, διεπίστωσε καὶ διέλαβεν εἰς τὰ συμπεράσματα τῆς ἀπὸ 23.5.1947 ἐκθέσεώς της. Συνέχεια

ΣΥΝΕΔΡΙΟ “Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ: ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΡΚΙΖΑ ΣΤΟ ΓΡΑΜΜΟ”

Επιμέλεια δημοσιογραφικών περιλήψεων: Θανάσης Τσακίρης
(Υποψήφιος διδάκτορας Πολιτικής Επιστήμης Πανεπιστημίου Αθηνών)
τηλ. 9967543, 3284932, 0977-668136
Ε-mail: tsakthan@compulink.gr και tsakthan@hotmail.com

Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου 1999

ΕΝΑΡΞΗ: “Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ: ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΚΑΙ ΕΡΜΗΝΕΙΑ”
Πρόεδρος: Ηλίας Νικολακόπουλος, Πανεπιστήμιο Αθηνών

Ο JOHN O. IATRIDES, καθηγητής του Southern Connecticut State University, στην εισήγησή του με τίτλο “Ο Ελληνικός εμφύλιος πόλεμος στο διεθνές του πλαίσιο: μια επανεκτίμηση”, τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι “οι εμφύλιοι πόλεμοι αποτελούν βίαιες ενδο-κρατικές συγκρούσεις που, πολύ συχνά, προσδιορίζονται από εξωτερικούς παράγοντες”. Οι βαθύτερες αιτίες του συγκεκριμένου εμφύλιου πολέμου ήταν τόσο εσωτερικές όσο και εξωτερικές και εντοπίζονται στις πρώτες δεκαετίες του λήγοντα αιώνα. Όμως ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος αποτέλεσε τον καταλύτη μιας και απαξίωσε, διέλυσε και διασκόρπισε τους παραδοσιακούς μηχανισμούς διακυβέρνησης και τις πολιτικές ελίτ. Έτσι προσφέρθηκε μια μοναδική στα χρονικά ευκαιρία στο ΚΚΕ να επιδιώξει, από θέση σχετικής ισχύος, την υλοποίηση των επαναστατικών στόχων του, μέσω πίεσης και ένοπλης βίας, ιδιαίτερα κατά την περίοδο της απελευθέρωσης. Η βασική θέση του εισηγητή είναι ότι “ο Ελληνικός εμφύλιος πόλεμος πρέπει να μελετηθεί ως μια σειρά τριών διακριτών αλλά στενά αλληλοσυνδεόμενων φάσεων παρατεταμένης βίας όπου οι κομμουνιστές και αντίπαλοί τους πάλεψαν για την απόκτηση του κυριαρχικού ελέγχου του κράτους”. Σ’ αυτή τη μάχη για την εξουσία, “οι εξωτερικοί παράγοντες έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο”. Οι Βρετανοί στις δύο πρώτες φάσεις στέρησαν τη νίκη από τους κομμουνιστές ενώ στην τρίτη φάση Βρετανοί και Αμερικανοί θεώρησαν αυτό τον πόλεμο ως ένα από τα κύρια πεδία του Ψυχρού Πολέμου και σε όλες τις φάσεις οι Σοβιετικοί, φοβούμενοι την αναμέτρηση με τις Δυτικές δυνάμεις, έπαιξαν μόνο έμμεσο ρόλο στη σύγκρουση. Η Σ.Ε. και οι “πελάτες” της, όπως ονομάζει τις χώρες της Α. Ευρώπης ο εισηγητής, “ενθάρρυναν την ηγεσία του ΚΚΕ που έλπιζε σε αποφασιστική ξένη διπλωματική και στρατιωτική βοήθεια που ποτέ δεν υλοποιήθηκε”. Η ήττα των Ελλήνων κομμουνιστών “είχε βαθιά επίδραση στον αναπτυξιακό και εξωτερικό προσανατολισμό της χώρας”. Συνέχεια

Ο Ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος- Σύντομη ιστορική επισκόπηση

Η λογοκριμμένη Ιστορική Μνήμη για τον Εμφύλιο

Ο  Διχασμός

 1. Γενικά: Η ιστορία της Νεότερης Ελλάδας έχει να παρουσιάσει πολιτικά και στρατιωτικά γεγονότα, τα οποία αποδεικνύουν ότι όταν οι Έλληνες ήταν ενωμένοι μεγαλούργησαν. Αντίθετα, σε περιόδους έντονων πολιτικών ανωμαλιών και στρατιωτικών κινημάτων, οι συνέπειες ήταν οδυνηρές, όχι μόνο για την πρόοδο και την ευημερία του ελληνικού λαού, αλλά κυρίως για την υπόστασή του και την ακεραιότητα της πατρίδας.

Τα διχαστικά φαινόμενα μεταξύ των Ελλήνων, υποθάλπονταν από εσωτερικούς και εξωτερικούς παράγοντες. Οι εσωτερικοί παράγοντες είχαν σχέση περισσότερο με το πολιτειακό θέμα, παρά με προσωπικές φιλοδοξίες για την κατάκτηση και νομή της εξουσίας. Οι εξωτερικοί παράγοντες που επικεντρώνονταν στις Μεγάλες Δυνάμεις, ασκούσαν ασφυκτική επίδραση στην Ελλάδα, λόγω της γεωστρατηγικής της θέσης στο σταυροδρόμι τριών ηπείρων και πέντε θαλασσών. Αποτέλεσμα των παραπάνω, ήταν να δοκιμάζεται κάθε φορά ο αναμφισβήτητος πατριωτισμός των Ελλήνων, περισσότερο από την αδυναμία των ηγετών τους να προβλέψουν την έκβαση μιας διεθνούς κρίσης, παρά από την ικανότητα τους να επιλέξουν το δρόμο εκείνο που το πραγματικό συμφέρον της Πατρίδας κάθε φορά επιτάσσει. Συνέχεια

Ημερολόγιο Επιθέσεων ΕΛΑΣ/ΚΚΕ εναντίον Ελληνικών στόχων

 

7-1-1943

Ό ΕΛΑΣ επιτίθεται στην περιοχή Ηπείρου για να διαλύσει τον ΕΔΕΣ. Τμήματα του ΕΛΑΣ αφοπλίζουν φυλάκιο του ΕΔΕΣ στην Τατάρνα.
1-3-1943 Δυνάμεις του ΕΛΑΣ αφοπλίζουν δολίως και διαλύουν την Αντάρτικη ομάδα του ταγματάρχη, Κωστόπουλου – στο Μομβούνι Καρδίτσας, οι συλληφθέντες αξιωματικοί οδηγούνται αλυσοδεμένοι στο χωριό Κολοκύθι. Ό Αρχισμηνίας Κωστορίζος εκτελείται στο δρόμο.
9-3-1943 Ό ΕΛΑΣ διαλύει με δόλο στο Αυγερινό Βοΐ το Αντάρτικο τμήμα Σιδηροπούλου τον οποίον και εκτελεί μαζί με δέκα αξιωματικούς του και πολλούς άντρες.
7-5-1943 Ό ΕΛΑΣ αφοπλίζει με δόλο το αντάρτικο τμήμα του Γιατρού Παπαϊωάννου στην Τριχωνίδα.
13-5-1943 Ο ΕΛΑΣ αφοπλίζει με δόλο το 5) 42 τμήμα Ευζώνων (πρώτη διάλυση). Συγχρόνως διαλύει στην Φθιώτιδα την Εθνική Αντάρτικη Ομάδα του Λοχαγού Κρανιά
14-5-1943 Ο ΕΛΑΣ διαλύει αιφνιδιαστικά. την ομάδα του ταγματάρχου Καραμπέκιου στο Ξηρότερο.
16-5-1943 Ό ΕΛΑΣ επιτίθεται κατά του τμήματος του Γιατρού Χούτα στο Βάλτο.
23-6-1943 Δυνάμεις του ΕΛΑΣ διαλύουν για δεύτερη φορά το 5)42 .
12-7-1943 Το ΚΚΕ υπογράφει σύμφωνο συνεργασίας με το Κομμουνιστικό κόμμα Βουλγαρίας (ΚΚΒ) για την ίδρυση Σοβιετικής Δημοκρατίας στη Βαλκανική.
10-8-1943 Ο ΕΛΑΣ υπογράφει σύμφωνο συνεργασίας με το Αλβανικό ΚΚ.
16-9-1943 Δυνάμεις του ΕΛΑΣ Πελοποννήσου διαλύουν στο Καστρίτσι την Εθνική ομάδα αντιστάσεως του υπολοχαγού Χρυσαπούλου Χρίστου και από τους αιχμαλώτους αξιωματικούς του εκτελούν τον αρχηγό της ανθυπολοχαγό Σκρατσίλα Ανδρέα και τον υπασπιστή Νιγιάννη Ανδρέα. Ό ΕΔΕΣ δέχεται ταυτόχρονα επίθεση από ΕΛΑΣΙΤΕΣ και Γερμανούς. Ο αγώνας αυτός κράτησε σχεδόν 4 μήνες.
28-10-1943 Δυνάμεις του ΕΛΑΣ διαλύουν στο χωριό Παλιοχώρα την ομάδα του Ίλαρχου Βρεττάκου Τηλέμαχου την οποία και εξολοθρεύουν. Ό αρχηγός της, θανάσιμα τραυματισμένος μεταφέρεται, στο μοναστήρι της Νιόβης όπου και εκτελούν.
10-11-1943 Δυνάμεις του ΕΛΑΣ επιτίθενται κατά της κωμοπόλεως των Μολάων. Στις 28 Δεκεμβρίου καταλαμβάνεται ή Κωμόπολη συλλαμβάνονται οι υπερασπιστές της και από τους αιχμαλώτους 42 τραυματίες ρίχνονται στο βάραθρο «Τρύπα του Ταράτσα». Ό Ιερέας Καριτσιώτης μετά από φρικτά βασανιστήρια ρίχνεται ζωντανός μέσα στο βάραθρο.
13-12-1943 Ό ΕΛΑΣ υπογράφει σύμφωνα με τους Αλβανούς για την συγκρότηση μικτών Ελληνοαλβανικών ομάδων και υπαρχηγών.
22-1-1944 Στο χωριό Καρυδιές Εδέσσης υπογράφεται νέο σύμφωνο συνεργασίας με το Κομμουνιστικό Κόμμα Βουλγαρίας (ΚΚΒ).
Απρίλιος 1944 Ό ΕΛΑΣ εκτελεί στην Παλαιοσπηλιά Γορτυνίας 35 Εθνικόφρονες.
17-4-1944 (Πάσχα) Ό ΕΛΑΣ εξαπολύει γενική επίθεση κατά του 5)42 συντάγματος Ευζώνων το οποίο και διαλύει. Τους παραδοθέντες που έπεισαν να παραδοθούν, Συνταγματάρχη Ψαρρό (εκτέλεσαν πισώπλατα) και 170 περίπου αξιωματικούς και Οπλίτες εκτελεί μετά από φρικτά βασανιστήρια.
15-6-1944 Στο όρος Αφροδίσιο ο ΕΛΑΣ εκτελεί 72 Έλληνες.
15-6-1944 Ισχυρές δυνάμεις του ΕΛΑΣ αφού καταλαμβάνουν το χωριό Βαλτέτσι, το πυρπολούν και εκτελούν 140 από τους υπερασπιστές του.
1-9-1944 Ό ΕΛΑΣ συνάπτει σύμφωνο συνεργασίας με τους Γερμανούς στο Λιβάδι Μακεδονίας. Μεταξύ άλλων συμφωνείται παράδοση γερμανικού οπλισμού στους κομμουνιστές και ελεύθερη υποχώρηση των Γερμανικών στρατευμάτων.
8-9-1944 Ή Καλαμάτα δέχεται την επίθεση ισχυρών δυνάμεων του ΕΛΑΣ. Η πόλη καταλαμβάνεται και οι μάχες στοιχίζουν στους κατοίκους τουλάχιστον 200 νεκρούς.
13/14-9-1944 Το Ολοκαύτωμα του Μελιγαλά. 2.500 άντρες, γυναίκες και παιδιά περνούν από το λεπίδι των ΕΛΑΣιτών. Στην «πηγάδα» δεμένοι με συρματοπλέγματα ρίχνονται ζωντανοί παρακολουθούμενοι από τον ισάξιο των Ζέρβα, Ψαρρό, Α. Βελουχιώτη.
17-9-1944 Μιμούμενοι τον Ιμπραήμ. οι ΕΛΑΣίτες εκτελούν στην Καλαμάτα 17 επιφανείς της κατοίκους χρησιμοποιώντας ρόπαλα και μαχαίρια. Κατόπιν κρεμάνε τα πτώματα από τους φανοστάτες όπου και παραμένουν μέχρι την επόμενη μέρα.
18-9-1944 Ό Αχλαδόκαμπος δέχεται σφοδρή επίθεση ισχυρής δυνάμεως του ΕΛΑΣ Πελοποννήσου. Παρά την ηρωική αντίσταση των/ πολιτών οι κομμουνιστές καταλαμβάνουν την κωμόπολη και ξεσπούν σε αγρία σφαγή των κατοίκων αδιάκριτα φύλου και ηλικίας. 72 αιχμάλωτοι εκτελούνται αργότερα στην Βυτίνα.
20-9-1944 Για τρίτη φορά το ΚΚΕ συνάπτει σύμφωνο συνεργασίας με το ΚΚ Βουλγαρίας.
21-9-1944 Πείθοντας την Βρετανική αποστολή ότι θέλουν την συμφιλίωση οι ΕΛΑΣίτες συλλαμβάνουν με δόλο τον Συν)ρχη Αβδέλλα Βασίλειο τον οποίο και δολοφονούν με μαχαίρι στην Δράμα.
22-9-1944 Μετά από 24ωρη ηρωική αντίσταση ή πόλη των Γαργαλιάνων πέφτει στα χέρια των κομμουνιστών. 570 περίπου από τους κατοίκους της πληρώνουν με την ζωή τους το βαρύ τίμημα της ελευθερίας ενώ οι Δημοκράτες του ΕΛΑΣ λεηλατούν και πυρπολούν την πόλη.
Σεπτέμβριος 1944 Σε ενέδρα μεταξύ Σερρών και Βροντούς συλλαμβάνονται από τον ΕΛΑΣ άνδρες της ΠΑΟ πού εκινούντο μετά από διαταγή του στρατηγείου Μ. Ανατολής προς την Α. Μακεδονία. 21 αξιωματικοί δολοφονούνται με ρόπαλα και 350 οπλίτες εκτελούνται με μαχαίρια.
1-10-1944 Ή ανταρτική οργάνωση Φωστερίδη ΕΣΕΑ δέχεται την επίθεση του ΕΛΑΣ πού υποστηρίζεται από μία Βουλγαρική πυροβολαρχία.
3-10-1944 Στην θέση «Βέργα» της περιοχής Κορυφασίου ο ΕΛΑΣ σφάζει 19 κατοίκους της Κυπαρισσίας.
26-1-1946 Επίθεση στο Σταθμό Χωροφυλακής Νυμφαίου Αμυνταίου. Ωρα 06.00 300 κομμουνιστοσυμμοριται υπό τους Γαλανη και Κεντρο προσέβαλαν δια βαρέων πολυβόλων, αντιαρματικών, οπλοπολυβόλων, αυτομάτων, χειροβομβίδων και φιαλών βενζίνης τον . Η εκ 16 ανδρών δύναμη του Σταθμού ημυνθη υπεροχως επί 6ωρον ,τραυματισθέντων ελαφρώς του Ανθυπασπιστή Μιγαδη και 4 χωροφυλακων. Το οίκημα του Σταθμού κατεστράφη. Δύναμη Στρατού και Χωροφυλακής σπευσασα επί τόπου συνεπλάκη εις αγώνα και κατόρθωσε να τρέψει εις φυγή τους συμμορίτες μετά 3ωρον. Οι απώλειες των συμμοριτών δεν εξακριβωθήκαν. Ούτοι διηρπασαν τρόφιμα ,κατέστρεψαν το γραφείο Κοινότητας και αφήρεσαν τηλέφωνα
26-1-1947 Επίθεση Ζίτσας ΔΧ ΙΩαννίνων. Κομμουνιστικη συμμορία επιθυμούσα την εντυπωσιακή κατάληψη της κωμοπόλεως Ζίτσας της ΔΧ Ιωαννίνων προσέβαλε δι ισχυρών δυνάμεων ταυτην πλην απεκρουσθη υπό της δυνάμεως της Υποδιοικήσεως και των προστρεξαντων Τμημάτων Στρατού. Κατά την συμπλοκή εφονευθη ο Διοικητής της Υποδιοικήσεως Υπομοίραρχος Γκιουρτζιδης Φώτιος
26-11-1947 Την 26-11-1947 ώρα 21.00 ομάς εκ 10 ανδρών της Διμοιρίας Χωροφυλακής Ριζωβ ενεδρευουσα εις χωρίο Γεροπλατανον-Γαλατιστης εκυκλωθη υπό πολυμελούς συμμορίας. Καταφθασασα εγκαίρως η υπόλοιπη δύναμη της Διμοιρίας ανάγκασε τους συμμορίτες να τραπωσιν εις φυγή. Απώλειες ημετέρων νεκρός εις Δ.Θ .Χωροφυλαξ ,συμμοριτών ανεξακρίβωτοι
24-11-1948 Συμμορίτικο συγκρότημα προσέβαλε τον Σ.Χ Λαγκαδακιων της ΔΧ Θεσσαλονίκης και τα χωριά της δικαιοδοσία του, Γερακαρου και Βασιλουδιον και προεβη εις λεηλασίες και βιαία στρατολόγηση πολιτών. Κατά την επακολουθήσασα μάχη ετραυματσισθη ο οπλίτης ΜΕΑ Καλαϊτζής Νικόλαος άνευ ετέρων απωλειών εκατέρωθεν.
26-1-1949 Μεταβατικον απόσπασμα Χωροφυλακής και δύναμη Σταθμού Χωροφυλακής Βασιλικών Θεσσαλονίκης κατόπιν συμπλοκής εις περιοχή Κρυονεριου-Βασιλικων επέτυχε την εξόντωση σπείρας κομμουνιστοσυμμοριτων. Εις χείρας ημετέρων περιήλθε ο οπλισμός ταύτης.

 

Οργάνωση-Δύναμη Ξενοκίνητων Ενόπλων Κομμουνιστών (Κ/Σ) 1945-1949

Περίοδος 1945.

Άπό τοϋ μηνός Μαΐου αρχίζει ή οργάνωση ενόπλων συμμοριών εις ορεινός περιοχάς, διά μυστικής στρατολογίας κομμουνιστών, οι όποιοι έπελέγοντο εκ των βαρυνομένων με εγκληματικός πράξεις διαρκούσης της κατοχής. Διά προπαγανδιστικούς λόγους Edit Edit date and timeονομάζονται «Ένοπλοι Ομάδες Καταδιωκομένων» (Ε.Ο.Κ.). Με την πάρσδον του χρόνου πλαισιώνονται με στελέχη εκ του Ε.Λ.Α.Σ, τα όποια είχαν πείρα διεξαγωγής ανταρτοπόλεμου ή είχαν εκπαιδευθεί εις χώρας του Παραπετάσματος (‘Αλβαν’ιαν και Γιουγκοσλαυΐαν). Παραλλήλως συγκροτούνται εις τας πόλεις και την ύπαιθρο αϊ οργανώσεις «Αυτοάμυνας», μέ οτρατιωτικήν διάρθρωσιν. Αί άπσστολαί των είναι, ή στρατολογία μαχητών είς τάς Ε.Ο.Κ, ή έξασφάλισις οπλισμού, ή όργάνωσις δικτύων πληροφοριών, ή έξεύρεσις ειδών έπιμελητείας καί ή συνεργασία μετά τών Ε.Ο.Κ. κατά τάς προσβολάς χωρίων Συνέχεια

Greek Democratic Army Order of Battle

The Greek Democratic Army (GDA) was in a state of constant organizational change throughout the Greek civil war of 1945–1949. Moreover, units were frequently transferred from one region to another to meet strategic and tactical requirements. There was considerable cross-attachment, and units were frequently reassigned permanently from one major headquarters to another. The commanders changed over time as individuals became casualties, were dismissed, or rose in rank and responsibility. Συνέχεια

Η μάχη της Κόνιτσας, ΔΣΕ/25 Δεκ 1947

Την επομένη της αναγγελίας του σχηματισμού της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης (ΠΔΚ), δυνάμεις του ΔΣΕ άρχισαν επιχείρηση για την κατάληψη της Κόνιτσας. Ηταν η πρώτη μάχη τακτικού πολέμου που έδωσε ο ΔΣΕ και απέβλεπε στο να δείξει τη δύναμή του και να δώσει κύρος στην ΠΔΚ. Συνέχεια

Σχέδιο ΛΙΜΝΕΣ, ΔΣΕ/ 10 Σεπ 1947

Meros41_Photo1_small.jpg

«Αυστηρά εμπιστευτικό

ΣΧΕΔΙΟ «ΛΙΜΝΕΣ»

Πολιτική κατάσταση

Κατά την παρούσα στιγμή ωρίμασαν οι συνθήκες για την εκπλήρωση του βασικού στρατηγικού καθήκοντος, που στέκεται μπροστά στο Δημοκρατικό Στρατό μας, δηλαδή τη δημιουργία ελεύθερου εδάφους στην έκταση της Μακεδονίας και την απελευθέρωση ολόκληρης της Μακεδονίας – Θράκης με κέντρο τη Θεσσαλονίκη. Στρατηγικά είναι αναγκαία να δημιουργηθούν γι’ αυτό το σκοπό ορισμένες προϋποθέσεις, όπως εκτίθενται παρακάτω.

ΕΧΘΡΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Α. Εμψυχο υλικό

α. Γενικά στη χώρα: Στρατός 100.000 άνδρες από τους οποίους παρατακτοί 40.000. Χωροφυλακή 30.000 άνδρες από τους οποίους παρατακτοί 15.000 άνδρες. Ενοπλοι ΜΑΥ 40.000 από τους οποίους παρατακτοί 5.000 άνδρες. Σύνολο 170.000 άνδρες, από τους οποίους παρατακτοί 60.000.

β. Περιοχή Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας: Σύνολο 59.000 άνδρες από τους οποίους παρατακτοί 23.000. Δεν είναι γνωστές με ακρίβεια οι δυνάμεις στη Θεσσαλονίκη.

γ. Περιοχές Μακεδονίας – Ηπείρου – Θράκης μαζί: Σύνολο 88.000 άνδρες από τους οποίους παρατακτοί 32.000.

Β. Μέσα

α. Οπλισμός πεζικού: Σε κάθε τάγμα 45 οπλοπολυβόλα μπρεντ και 45 αυτόματα τόμσον, 2 – 4 βαρείς όλμοι (οι δύο αμερικάνικοι), 2 πολυβόλα βίκερς, 3 πίατ κατά λόχο. Αφθονία πυρομαχικών.

β. Πυροβολικό: 4 πυροβόλα στην ταξιαρχία

γ. Μηχανοκίνητες δυνάμεις: 1 σύνταγμα θωρακισμένων και ελαφρά τανκς σε κάθε μεραρχία.

δ. Διαβιβάσεις: 1 ασύρματος ισχύος 22 κατά τάγμα και ραδιοτηλέφωνα κατά λόχο και διμοιρία. Επίσης οπτικά είδη.

ε. Μεταφορικά μέσα: Σε αφθονία.

στ. Υλικά μηχανικού: Σε αφθονία.

ζ. Επιμελητεία: Καλά οργανωμένη, διαθέτει όλα τα αναγκαία.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Α. Εμψυχο υλικό

α. Γενική δύναμη στη χώρα: 24.000 μαχητές από τους οποίους παρατακτοί 18.000.

β. Περιοχή Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας: 10.500 μαχητές από τους οποίους παρατακτοί 8.000.

γ. Περιοχές Μακεδονίας – Ηπείρου – Θράκης μαζί: 15.000 μαχητές από τους οποίους παρατακτοί 11.000.

Συσχετισμός δυνάμεων γενικά 1:3 σε όφελος του εχθρού.

Β. Μέσα

α. Οπλισμός πεζικού: Οπλα – αυτόματα – οπλοπολυβόλα διαφόρων τύπων με πολλές ελλείψεις στην Κεντρική και Δυτική Μακεδονία, Ηπειρο και Θράκη και με σοβαρές ελλείψεις στη Θεσσαλία, Ρούμελη (Κεντρική Ελλάδα) και Πελοπόννησο. Ολμοι από 1 – 2 κατά τάγμα στη Μακεδονία, Ηπειρο και Θράκη και από 1/2 – 1 στη Θεσσαλία, Ρούμελη και Πελοπόννησο.

β. Πυροβολικό: Συνολικά 5 πυροβόλα.

γ. Εκρηκτικό υλικό: Μηδαμινές ποσότητες στη Μακεδονία – Ηπειρο και Θράκη και εντελώς καθόλου στη Θεσσαλία – Ρούμελη – Πελοπόννησο.

δ. Μηχανοκίνητα: Δεν υπάρχουν.

ε. Διαβιβάσεις: Από ένα ασύρματο κατά Αρχηγείο Περιοχής και στην πλειοψηφία των περιφερειακών Αρχηγείων. Δεν υπάρχουν καθόλου στα τάγματα.

στ. Μεταφορικά μέσα: Εντελώς ανεπαρκή για τις υπάρχουσες ανάγκες.

ζ. Επιμελητεία: Οχι καλά οργανωμένη και με πηγές πολύ φτωχές σε σύγκριση με τις ανάγκες.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΩΝ ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΒΑΣΙΚΩΝ ΣΚΟΠΩΝ ΔΣΕ

Meros41_Photo2_small.jpg

Α. Ποσοτική ανάπτυξη

Οι δυνάμεις του ΔΣΕ με γρήγορους ρυθμούς πρέπει να αυξηθούν πολύ, ώστε προς την άνοιξη του 1948 να τριπλασιαστούν. Ιδιαίτερα αυτή η αύξηση πρέπει να επιτευχθεί στο πιο σύντομο διάστημα στην Κεντρική και Δυτική Μακεδονία ώστε να γίνει δυνατό να εξοικονομηθούν από εκεί οι αναγκαίες εφεδρικές δυνάμεις για τη δημιουργία του κύριου εκστρατευτικού σώματος, που θα επιχειρήσει την κατάληψη της Θεσσαλονίκης.

Β. Οργανωτική προετοιμασία

α. Ηδη από τώρα πρέπει να καταπιαστούμε με την οργάνωση μονάδων τακτικού στρατού, πράγμα που προοδευτικά πρέπει να επεκταθεί σε ολόκληρο το Δημοκρατικό Στρατό και να ολοκληρωθεί προς την άνοιξη.

β. Να παρθεί, μεταφερθεί και κατατμηθεί το αναγκαίο υλικό για τον πλήρη εξοπλισμό όλων των δυνάμεων του ΔΣΕ, υπολογίζοντας ότι αυτές θα φτάσουν τους 60.000 άνδρες. Λεπτομέρειες για τις αναγκαίες ποσότητες υλικού κατά κατηγορία δίνονται στο συνημμένο πίνακα.

γ. Να αναζητηθεί και εκπαιδευτεί το αναγκαίο τεχνικό προσωπικό για όλα τα όπλα και ιδιαίτερα για το μηχανικό και τις διαβιβάσεις (ασυρματιστές, σαμποταριστές, ναρκοθέτες, ναρκοσυλλέκτες κλπ.).

δ. Να αναζητηθεί το αναγκαίο υλικό για γεφυρώσεις και οχυρώσεις (λαστιχένιες βάρκες, αγκαθωτό σύρμα, εργαλεία, τσιμέντο, ελάσματα κλπ.).

ε. Αμεσα να ανευρεθούν μεταφορικά μέσα.

στ. Στο πιο σύντομο διάστημα να οργανωθεί η επιμελητεία και να εξασφαλίσει πηγές εφοδιασμού ικανές να καλύπτουν όλες τις ανάγκες του ΔΣΕ.

ΣΧΕΔΙΟ ΔΡΑΣΗΣ ΤΟΥ ΔΣΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΧΤΥΠΗΜΑΤΟΣ

Αμεσος βασικός σκοπός: Σταθερή κυριαρχία του ΔΣΕ στο δρόμο Καλαμπάκα – Μέτσοβο – Γιάννενα με βασικό σκοπό την αποκατάσταση εδαφικής ενότητας μεταξύ Μακεδονίας, Ηπείρου και Θεσσαλίας. Αυτό θα επιτρέψει να μεταφέρουμε στο νότο σοβαρές ενισχύσεις σε υλικά για να πετύχουμε την ανάπτυξη των δυνάμεων του ΔΣΕ στις περιοχές Θεσσαλίας, Ρούμελης και Πελοποννήσου και των σοβαρών επιχειρήσεών τους και έτσι να εξασφαλίσουμε τη μέγιστη δυνατή διασπορά των δυνάμεων του εχθρού και, κατά συνέπεια, να ανακουφίσουμε τις περιοχές της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας.

Δεύτερος βασικός σκοπός: Κυριαρχία στις οδικές αρτηρίες Λάρισα – Ελασσόνα – Κοζάνη και Λάρισα – Τέμπη – Κατερίνη, με βασικό σκοπό την αποκατάσταση εδαφικής ενότητας μεταξύ των βουνών Χάσια – Πιέρια – Ολυμπος – Κίσσαβος.

Σταθερή κυριαρχία του ΔΣΕ στο οροπέδιο Κοζάνης μέχρι τον ποταμό Αξιό με κέντρο βάρους προς τις διόδους Εδεσσα – Αρνισα και Καστανιά με σκοπό την αποκοπή της Δυτικής Μακεδονίας από το νότο και την ανατολή. Ταυτόχρονα ενίσχυση της Κεντρικής Μακεδονίας από την πλευρά της Δυτικής και Ανατολικής Μακεδονίας.

Τρίτος βασικός σκοπός: Να αναληφθεί αποφασιστική επιθετική προσπάθεια για τη δημιουργία ελεύθερης περιοχής στο χώρο Κόνιτσα – Μέτσοβο, Γρεβενά – Τσοτύλι – Νεστώριο.

Δευτερεύοντες σκοποί:

Ηπειρος: Μόνιμη εγκατάσταση στην περιοχή Παγωνίου και Λάκα Σούλι και εξασφάλιση ελέγχου στην αρτηρία Αρτα – Πρέβεζα – Γιάννενα.

Θεσσαλία: Απώθηση του εχθρού από την κεντρική οροσειρά της Πίνδου (Κόζιακας – Αγραφα) και των εκεί θέσεων του ΔΣΕ.

Ρούμελη: Κυριαρχία του ΔΣΕ στο δρόμο Λαμία – Καρπενήσι με σκοπό την αποκατάσταση εδαφικής ενότητας μεταξύ Θεσσαλίας και Ρούμελης. Ενίσχυση του ελέγχου στο βασικό οδικό άξονα Αθήνα – Λαμία με σκοπό την αγκίστρωση κατά μήκος αυτής της αρτηρίας του μέγιστου δυνατού των δυνάμεων του εχθρού. Προώθηση προς το όρος Πάρνηθα (κοντά στην Αθήνα), ανάπτυξη των επιχειρήσεων στη νήσον Εύβοια και αποκατάσταση άμεσης επαφής με την Πελοπόννησο ώστε να επιτευχθεί η μεταφορά εκεί υλικού.

Ανατολική Μακεδονία – Θράκη: Αύξηση των δυνάμεων του ΔΣΕ μέχρι 10.000 άνδρες. Οχύρωση των δυνάμεων του ΔΣΕ στην ανατολική Μακεδονία και τέτοια διάταξή τους που να επιτρέπει τη δική μας κυριαρχία στο οροπέδιο του Ζιρνόβου. Αποκοπή της Θράκης με μόνιμη και σταθερή εγκαθίδρυση σοβαρών δυνάμεων του ΔΣΕ στον τομέα του όρους Χαϊντού.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΚΡΑΤΗΜΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΑΠΟ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΕΣ ΕΠΙΔΡΟΜΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΒΑΣΕΙΣ.

Δημιουργία τμημάτων αντιαεροπορικού πυροβολικού με βαριά αντιαεροπορικά πυροβόλα. Εξασφάλιση καταδιωκτικής αεροπορίας. Εγκαιρη εγκατάσταση στα κυριότερα σημεία ειδικού πυροβολικού (επάκτιου). Ειδικά μέσα για το ρίξιμο θαλάσσιων ναρκών από τον αέρα και τη θάλασσα. Ελαφρά ταχυκίνητα πλωτά μέσα για τον έλεγχο των ακτών.

10 του Σεπτέμβρη 1947

Μάρκος, Διοικητής του ΔΣΕ

Λ. Στρίγκος, βοηθός του διοικητή για την πολιτική δουλιά

Στ. Παπαγιάννης, επιτελάρχης του ΔΣΕ

Γ. Κικίτσας, διοικητής του ΔΣΕ Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας

Π. Ερυθριάδης, βοηθός του διοικητή του ΔΣΕ Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας για την πολιτική δουλιά

Κανακαρίδης, διοικητής του ΔΣΕ Θράκης

Λασσάνης, διοικητής του ΔΣΕ Ανατολικής Μακεδονίας».

ΠΗΓΗ:ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ


ΣΗΜ 1: Καθώς πλησιάζει το τέλος Αυγούστου και η 67η Επέτειος της φρίκης της Κομμουνιστικής Ανταρσίας (Συμμοριτοπολέμου) του 1946-49, καλό είναι να θυμηθούμε τον βασικό στόχο των κομμουνιστών της Ελλάδος: Η διχοτόμηση της Ελλάδος στο ύψος του Ολύμπου και η παράδοση της Μακεδονίας και της Θράκης στους Σλάβους ως μέρος της Μακεδονικής Ομοσπονδίας. Όταν κανείς παρατηρεί τα τελευταία χρόνια το ΚΚΕ να «γιορτάζει» τα «κατορθώματα» του λεγόμενου ΔΣΕ, καλόν είναι να ενθυμείται και αυτόν τον στόχο του να παραδώσει τη Μακεδονία και τη Θράκη στους Σλάβους.

ΣΗΜ 2: Το σχέδιο έγινε στη διάρκεια των εργασιών της 3ης ολομέλειας της Κ.Ε. του ΚΚΕ στις 11 και 12 Σεπτεμβρίου 1947, κάπου στη Γιουγκοσλαβία κοντά στις λίμνες των Πρεσπών, απ’ο όπου προφανώς έλαβε και το κωδικό του όνομα. Το «Σχέδιο Λίμνες» βρίσκεται στο «Αρχείο ΚΚΕ – ΑΣΚΙ», στη Ρωσική γλώσσα και σε ελληνική μετάφραση, με αριθμό αρχειοθέτησης Κ383/Φ: 20/33/33. Το ελληνικό πρωτότυπο κείμενο δεν είναι γνωστό αν υπάρχει.