Αναμνήσεις στην Αθήνα, Την Καρδιά της Αντίστασης, Γιάννης Ιωαννίδης


σελίδες 140-141

Θυμάμαι τή θέση τοΰ Γληνοΰ. Αυτός ιδιαίτερα τόνιζε τά πρόβλημα των βουλγάρων γιατί και περισσότερο άπό όλους αισθανόταν τήν πίεση τών άλλων πάνω σ’ αυτό. Μετά βγήκε καί ή υπόθεση εκείνη, ή προβοκάτσια τών γερμανών μέ τό σύμφωνο Ίωαννίδη – Δασκάλοφ.

Αυτοί θέλαν να τήν πατήσουμε μέ τό Βαλκανικό. Είδαν όμως ότι δεν πέσαμε σέ τέτοια προβοκάτσια, νά κάνουμε Ενα τέτοιο σύμφωνο μέ όλους μαζί. Ή Ίντέλιτζενς Σέρβις τά ήξερε, τά παρακολούθησε όλα αυτά. Άφοϋ λοιπόν είδε ότι άπό έκεΐ δέ βγαίνει τίποτα έπρεπε νά σκαρωθεί κάτι άλλο γιά νά καρφώσουν τόν Ίωαν­νίδη καί σκάρωσαν τό σύμφωνο Ίωαννίδη – Δασκάλοφ. Συνέχεια

Η προετοιμασία για τον Γ’ Γύρο, Γιάννης Ιωαννίδης (τ. γγ. του ΚΚΕ):


Γιάννης Ιωαννίδης (τ. γγ. του ΚΚΕ), ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ εκδ ΘΕΜΕΛΙΟ

Στις σελίδες 255-256 του βιβλίου του «Αναμνήσεις» (Θεμέλιο, 1979) ο Γιάννης Ιωαννίδης (τ. γγ. του ΚΚΕ) μας ενημερώνει πως το ΚΚΕ κάνοντας παραπλανητικό ελιγμό, αποφάσισε το Μάιο του 1944 να στείλει στο Λίβανο υπουργούς του, από τις υπό έλεγχο του ΕΛΑΣ περιοχές στην Ελλάδα, για να πάρουν μέρος στην συμφωνία συνεργασίας μεταξύ των Ελληνικών πολιτικών δυνάμεων κατά και μετά την επικείμενη απελευθέρωση γιατί «μ’ αυτόν τον τρόπο θα εμποδίζαμε, θα βάζαμε φραγμό στους Εγγλέζους, θα τους πείθαμε ότι εμείς δεν πάμε να καταλάβουμε δια της βίας την εξουσία, για να μη μας φέρουν από πιο μπροστά στρατεύματά τους στην Ελλάδα και έτσι να τους πιάσουμε εμείς στον ύπνο και όχι αυτοί εμάς. Αυτή ήταν και η δική μου απόφαση, κυρίως η δική μου απόφαση.»

  • Στη σελίδα 267, αναφέρει «Από τα μέσα του 1943 εγώ είπα στον Θόδωρο, στον Έκτορα, να κάνει ένα σχέδιο κατάληψης των Αθηνών, με βάση τις δυνάμεις που υπάρχουν και μπορούμε εμείς να έχουμε και τις δυνάμεις που έχουν αυτοί και μπορούνε να φέρουνε. Το σχέδιο αυτό έγινε. Το σχέδιο αυτό το κράτησα εγώ όλον τον καιρό. Το είχα κρυμμένο κάπου. Ήταν ένα σχέδιο πολύ καλό, που αν εμείς το χρησιμοποιούσαμε κατά τον Δεκέμβρη, θα είχαμε όχι βέβαια ριζικές αλλαγές, αλλά καλύτερη κατάσταση. Δεν θα παθαίναμε τέτοιο πράγμα. Δεν θα βγαίναμε έτσι από την Αθήνα. Δε θα παθαίναμε αυτό, να βγούμε έτσι και μάλιστα να υποχρεωθούμε να παραδώσουμε τα όπλα
  • Στη σελίδα 321 μας λέει «Τότε είχες μια γενική γραμμή, κατεύθυνση και έβλεπες κάθε φορά τι μπορείς να κάνεις. Το ότι είχες αυτή την κατεύθυνση το δείχνουν το ότι προσανατόλιζες έτσι τον ΕΛΑΣ έστελνες μέσα στην Αθήνα όπλα, οργάνωνες έτσι τον ΕΛΑΣ της Αθήνας, για να ανταποκριθεί καλύτερα στην αποστολή του, είχες σχέδιο κατάληψης της Αθήνας, κτλ κτλ. Όλα αυτά είναι γεγονότα»
  • Στη σελίδα 322 σημειώνεται ότι το στέλεχος του ΚΚΕ Θόδωρος Μακρίδης (Έκτορας), ένας από τους ιδρυτές της κεντρικής στρατιωτικής επιτροπής του ΕΛΑΣ, είχε αναφέρει σε έκθεσή του, ότι η πρώτη επεξεργασία του σχεδίου κατάληψης των Αθηνών από τον ΕΛΑΣ είχε γίνει ήδη από τον Αύγουστο του 1943 (σημ. δική μου : Πριν την σύναψη ΑΝΑΚΩΧΗΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ και την εξαπόλυση επίθεσης των ρεμαλιών εναντίον των ΕΟΕΑ-ΕΔΕΣ) και η δεύτερη πραγματοποιήθηκε το Νοέμβριο του 1943.
  • Στις σελίδες 329,336,343 ο Ιωαννίδης ο οποίος έχοντας κάνει εγχείρηση σκωληκοειδίτιδας βγήκε από το νοσοκομείο στις 2 Δεκεμβρίου συμπληρώνει: «Εκεί στο νοσοκομείο που βρισκόμουν εγώ ήρθαν όλα τα μέλη του Πολιτικού γραφείου και εκεί πήραμε απόφαση ότι εμείς θα χτυπηθούμε με τους Εγγλέζους. Οι υπουργοί μας ήταν ακόμα στην κυβέρνηση, δεν είχαν παραιτηθεί. Έπρεπε να κάνουμε ορισμένους ελιγμούς, ξέρω γω… » και συνεχίζει : «Το κακό είναι ότι από την 1η του Δεκέμβρη συγκροτήθηκε η ΚΕ του ΕΛΑΣ. Εγώ το έμαθα αργότερα. ΗΞΕΡΑ ΟΤΙ Ο ΓΙΩΡΓΗΣ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΚΕ ΤΟΥ ΕΛΑΣ, ΑΛΛΑ ΝΟΜΙΖΑ ΟΤΙ ΤΗΝ ΕΚΑΝΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ 3ΗΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ… τώρα μαθαίνω ότι την 1η του Δεκέμβρη έκανε την ΚΕ του ΕΛΑΣ και έστειλε τις ανάλογες διαταγές» και μετά :«ΠΟΥ ΝΑ ΞΕΡΑ ΟΜΩΣ ΕΓΩ ΟΤΙ ΑΠΟ ΤΗΝ 1Η ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΕΙΧΑΝ ΠΑΡΕΙ ΔΙΑΤΑΓΗ ΟΛΟΙ… Ε, αυτό το πράγμα δεν το ήξερα ούτε εκείνη τη στιγμή. Δε μου το ‘πε κανένας. Ούτε ο Γιώργης μου το ‘πε. ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ ΕΜΕΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΟΤΙ ΟΛΟ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΑΝ ΑΥΤΟΙ ΣΤΙΣ 3 ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ. ΟΤΑΝ ΕΜΑΘΑ ΟΤΙ Η ΚΕ ΤΟΥ ΕΛΑΣ ΕΓΙΝΕ ΑΠΟ ΤΗΝ 1Η ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ, ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΕΜΕΙΣ ΠΡΟΜΕΛΕΤΗΜΕΝΑ ΠΗΓΑΙΝΑΜΕ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΓΙΑ Ν’ ΑΡΧΙΣΕΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ.»

Το σχέδιο κατάληψης της Αθήνας.

  • ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ: Υπάρχει και μια άλλη επιβεβαίωση του ότι έτσι βλέπαμε και θέταμε το ζήτημα. Από τα μέσα του 1943 εγώ είπα στον Θόδωρο, στον Έκτορα, να κάνει ένα σχέδιο κατάληψης των Αθηνών με βάση τις δυνάμεις πού υπάρχουν και πού μπορούμε εμείς να έχουμε και τις δυνάμεις πού Έχουν αυτοί και που μπορούνε να φέρουνε. Το σχέδιο αυτό έγινε. Το σχέδιο αυτό το κράτησα εγώ όλον τον καιρό.
    Το είχα κρυμμένο κάπου. Αυτό το σχέδιο δεν το πήρε υπόψη του ό Σιάντος. Το διάβασε φυσικά. Το διάβασε και δεν είπε ότι δεν είναι καλό και επιστημονικά καμωμένο. Το είχαν κάνει οι στρατιωτικοί πού αυτοί τα κανόνιζαν αυτά. Ήταν ένα σχέδιο πολύ καλό, πού αν εμείς το χρησιμοποιούσαμε κατά το Δεκέμβρη θα είχαμε όχι βέβαια ριζικές αλλαγές, αλλά καλύτερη κατάσταση. Δε θα παθαίναμε αυτό το πράγμα. Δε θα βγαίναμε έτσι από την Αθήνα, δε θα παθαίναμε αυτό να βγούμε έτσι και μάλιστα να υποχρεωθούμε να παραδώσουμε τα όπλα. Κατάλαβες;
    Εμείς την Αθήνα θα την είχαμε πιασμένη, θα την είχαμε πάρει προτού αυτοί προλάβουν να πιάσουνε τις θέσεις και τα αυτά τους. Αυτοί συγκέντρωσαν δυνάμεις από παντού και τις φέράνε στην Αθήνα. Και από τη Θεσσαλονίκη φέραν. Κατάλαβες;
    Εμείς τους είπαμε να τους χτυπήσουν, αυτοί όμως δεν τους χτύπησαν τους εγγλέζους και τους άφησαν να έρθουν στην Αθήνα. Τώρα αυτά είναι άλλη υπόθεση..
  • ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ: Σχετικά με το σχέδιο ενέργειας για την κατάληψη της Αθήνας υπάρχει κάτι πού δε θυμάμαι αν σου το ανέφερα. Ό Μακρίδης, στην έκθεση του, γράφει για την επεξεργασία αυτού του σχεδίου τον Αύγουστο του 1943 και για τη δεύτερη επεξεργασία του κατά το Νοέμβρη του ίδιου χρόνου. Αυτό έγινε γιατί ό Μαρτυρώντας (Φάνης) είχε ορισμένες διαφωνίες. Αυτές συζητήθηκαν μεταξύ Μακρίδη   Μπαρτζιώτα και διατυπώθηκε το τελικά σχέδιο με ορισμένες αλλαγές ασήμαντες. Αυτά λέει ό Μακρίδης…
  • ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ: Δεν ξέρω. Εγώ πήρα το τελικό κείμενο του σχεδίου υπογραμμένο.
  • ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ: Ό Μπαρτζιώτας, στη βιογραφική έκθεση του, απαντώντας σ’ αυτά πού λέει ό Μακρίδης γι’ αυτό το ζήτημα, γράφει ότι αυτά πού λέει ό Μακρίδης δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Γιατί, λέει ό Μπαρτζιώτας, όταν ήρθε ό Μακρίδης και κάναμε συζήτηση πάνω στις παρατηρήσεις πού είχα εγώ για το σχέδιο και με τις οποίες αυτός δε συμφωνούσε, τον έθετα το ερώτημα: «Τί θα γίνει στην περίπτωση πού θα επέμβουν οι άγγλοι όταν εμείς τραβήξουμε για την εκπλήρωση αυτοί του σχεδίου;» Στο ερώτημα αυτό ό Μακρίδης απάντησε: «Αν επέμβουν οι άγγλοι είμαστε χαμένοι. Δεν μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα με τους άγγλους». Αυτά γράφει ό Μπαρτζιώτας.
  • ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ; Δεν ξέρω αν ειπώθηκε τέτοιο πράγμα. Ό Μακρίδης τί λέει γι’ αυτό τα ζήτημα;
  • ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ: Ό Μακρίδης δε λέει τέτοιο πράγμα. Λένε ότι συζήτησαν και επέφεραν μικροαλλαγές χωρίς καμία σημασία. Όμως αυτό το σχέδιο δεν εφαρμόσθηκε αργότερα κατά το Δεκέμβρη. Αυτό τώρα πού θέτει ό Μπαρτζιώτας δεν ξέρει κανείς κατά πόσο ανταποκρίνεται ή όχι στην πραγματικότητα. Πρέπει ξανά να ρωτηθεί και ό Μακρίδης αν είπε ή όχι τέτοιο πράγμα…
  • ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ: Δεν μπορεί να είπε τέτοιο πράγμα.
  • ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ: Δυστυχώς δεν υπάρχει τα ίδιο το σχέδιο για να δει κανείς…
  • ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ; ΠΩΣ δεν υπάρχει. Το σχέδιο υπάρχει εδώ…
  • ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ: Υπάρχει εδώ στο Αρχείο;
  • ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ: Βέβαια. Υπάρχει εδώ στο Αρχείο. Αυτό το ξέρω καλά. Δεν ήταν μόνο αυτό. Ήταν και πώς θα έχεις το λαό μαζί σου. Και μένα με ενδιέφερε κι αυτό. Τάπα και στην 11η Ολομέλεια. Εμείς στηριζόμασταν στον ΕΛΑΣ πού τον οργανώναμε και τον εξοπλίζαμε και στις δυνάμεις του λαού, ό όποιος θα μας βοηθούσε οπωσδήποτε. Γιατί εκείνοι πού θα ρίχνονταν στη πάλη μαζικά ήταν ό λαός, αυτοί πού επηρεάζαμε εμείς. Και αυτοί μπορεί να μην ήταν περισσότεροι από αυτούς πού δεν είχαν κερδηθεί εντελώς με τη λαοκρατία και το αυτά, αλλά ήταν πολύ μεγάλη μάζα. Πολύ μεγάλη μάζα και άνθρωποι διατεθειμένοι να βάλουν το κεφάλι στον τουρβά. Αυτό το ξέραμε. Κι αυτό αποδείχτηκε από τις πρώτες μέρες με τις διαδηλώσεις πού γινόταν αμέσως με την απελευθέρωση. Το τί γινόταν τότε, αυτό ήταν πολύ μεγάλο πράγμα. Έβλεπες την κοσμοθάλασσα εκεί πέρα να φωνάζει, να κάνει, να δείχνει. Και κάθε μέρα στα γραφεία της Κεντρικής Επιτροπής να φωνάζουν ζήτω, να μάς βγάζουν στα μπαλκόνια ξέρω Γή, να γίνεται σαματάς κυριολεκτικά. Όλοι πια ήταν επί ποδός. Έτσι. Όλη τη μέρα συγκεντρώσεις… Δεν μπορούμε τώρα… Εμείς κυρίως στο λαό έπρεπε να βασιστούμε και στο ένοπλο τμήμα του λαού πού ήταν ό ΕΛΑΣ. Είχαμε και την ΟΠΛΑ και είχαμε και άλλους. Εμείς είχαμε την ΟΠΛΑ και ξέραμε όλους τους συνεργάτες των γερμανών. Εμείς είχαμε επισημάνει μαζί με τον Στέργιο τον Αναστασιάδη, εγώ ήμουν στην Αθήνα, δεν είχα ακόμη αρρωστήσει, είχαμε επισημάνει τα πρόσωπα εκείνα πού με την πρώτη ρήξη θα έπρεπε να πιάσουμε και να εξουδετερώσουμε. Ώστε αυτοί, οι εγγλέζοι και οι άλλοι, να μην έχουν άνθρωπο πού να τους εξυπηρετήσει. Αυτή ή σκέψη μου ήταν σκέψη πού την κάναμε μαζί με τον Γληνό προτού ακόμη βγούμε στο βουνό. Ό Γληνός είχε αυτή τη σκέψη επειδή είχε και πείρα άπα τα αλλά πραξικοπήματα πού γινόντουσαν από παλιά στην Αθήνα. Και μούλεγε: «Γιάννη, θα πιάσουμε πέντε έξι χιλιάδες ανθρώπους στην Αθήνα και στον Πειραιά και μια αντίστοιχη αναλογία στη Θεσσαλονίκη και σε μερικές άλλες μεγάλες πόλεις. Θα τους πιάσουμε ξαφνικά με μια έφοδο, εφόσον θα ξέρουμε πού κάθεται καθένας από αυτούς, θα τους πιάσουμε, θα τους εξουδετερώσουμε και έπειτα αυτοί θα μείνουν ξεκρέμαστοι. Γιατί δε θάχουν με ποιους να τους αντικαταστήσουν. Κι αυτοί που θα μείνουν, γιατί με πέντε έξι χιλιάδες δεν τους πιάνεις όλους, θα χώσουν το κεφάλι τους στο καβούκι και δε θα κινηθούν». Και έτσι ήταν δηλαδή.

Παιδομάζωμα: Μαρτυρίες


Πέτρος Ανταίος (Σταύρος Γιαννακόπουλος) σε εκπομπή της ΝΕΤ

Ο Πέτρος Ανταίος, που κατόρθωσε να φθάσει από τη Θεσσαλονίκη στη Ρούμελη και να λάβει μέρος στο αντάρτικο, ως μέλος του ΚΚΕ που ήταν, με πόνο ψυχής αφηγείται στο «Ρεπορτάζ Χωρίς σύνορα»» της ΝΕΤ στις 17/2/2000):

-Ένα από τα δραματικότερα περιστατικά που έζησα στον εμφύλιο που ήταν Ελληνοελληνικός πόλεμος, άρα τραγωδία, ήταν αυτή η α­φάνταστη πορεία 1.300 παιδιών από δεκατέσσερα, δεκαεννέα, είκοσι χρονών, από τη Βραχιά της Ευρυτανίας να βγουν στο Γράμμο (υπεύθυνος για την επιχείρηση ήταν ο Γιώργος Γούσιας, ένας από τους έμπιστους του Ζαχαριάδη).
Πραγματικά Ο Γούσιας έκανε δυο τρεις εκτελέσεις ανθρώπων, παιδιά δηλαδή, δεκαπέντε χρονών που επιχείρη­σαν να φύγουν. Το φυσιολογικό που είχαν ακολουθήσει και οι άλλες φάλαγ­γες ήταν να πάμε από την Πίνδο, την ορεινή. Δύσκολη θάτανε. Φλεβάρη γίνεται, Φλεβάρη του ’48, αλλά ήταν κάπως και στρατιωτικά και ανθρώπινα σωστό. Ο Γούσιας ήθελε να πάμε από κάτω (…) Συνέχεια

Δεκεμβριανά, Γεώργιος Λεονταρίτης, 12-12-2004


Την περασμένη Κυριακή, ένας κόσμος που δεν έχε υποστει … «εθνική αμνησία»
και εξακολουθεί, σε πεισμα των χαλεπών καιρών που διανύουμε, να τιμά την ιστορία του κι εκείνους που έπεσαν για κάποια ιδανικά, μαζεύτηκε στον Μακρυγιάννη. Τα παλιά χρόνια, ε­τε, είχαμε κυβέρνηση της ΕΡΕ. είτε της Ενώσεως Κέντρου, η
πολιτική ηγεσία, και πρωτος ο Βασιλεύς- Παύλος και κατόπιν ο Κωνσταντίνος – έδιναν το παρόν σε αυτήν την τελετή, και δικαίως. Είναι μεγάλη αυτή η επέτειος, διότι εάν το 1944 έπεφτε το Σύνταγμα Χωροφυλακής του Μακρυγιάννη, οι εξελίξεις κατά τις τραγικές εκείνες ημέρες, μπορούσαν να έχουν ανυπολόγιστες συνέπειες για την πόρε ία του Έθνους μας. Οι στίχοι από το εμβατήριο γι’ αυτήν την εποποιία, αποδίδουν πιστά την ατμόσφαιρα της φοβερής μάχης:

«Εμπρός παιδιά με μια καρδιά η σάλπιγγα σημαίνει κι η μάνα Ελλάς, η μάνα Ελλάς από εμάς προσμένει…» Συνέχεια

Τα Δεκεμβριανά, περ. Λαβύρινθος, 7 Ιαν 2004


Τα δεκεμβριανα είναι χαρακτηριστικη περιπτωση εξεγερσεως ενός αριστα οργανωμενου οχλου από το ΚΚΕ.Το πώς εξεγειρονται δηθεν αυθορμητα οι οχλοι εχει περιγραφει από κοινωνιολογους όπως ο Γουσταύος Λεμπόν ,ο Ευάγγελος Λεμπέσης,ο εγκληματολογος Γαρδίκας κτλ.Είναι ολόκληρη επιστήμη την οποία έθεσαν σε εφαρμογή οι πάσης φύσεως κομμουνιστές στον εικοστο αιώνα για αυτό ειδαμε το φαινόμενο πολλών κομμουνιστικών εξεγέρσεων κατά πανομοιότυπο τρόπο σε πολλες χώρες του κόσμου με τα ιδια αιτήματα.Ελευθερία,δημοκρατία δικαιοσύνη,ισότητα (λέξεις ασαφείς ως επί τι πλείστον, ο καθένας τίς ορίζει οπως θέλει) .Υπάρχουν και άλλα .Εκδημοκρατισμός στρατού,σωμάτων ασφαλείας κτλ διότι οι κομμουνιστες απλώς διά του εκδημοκρατισμού θέλουν να διαβρωσουν αυτές τις δυνάμεις για να μην υπάρξει αντίπαλο δέος όταν θα ερθει η ωρα της εξεγέρσεως.Και εσεις ο ιδιος υποστηρίζεται ορθώτατα ότι προβοκάτορας του ΚΚΕ εντός της αστυνομίας ήταν αυτος που έριξε την πρωτη τουφεκιά. Ο Βαφειάδης περιγραφει στον 5ο τομο των απομνημονευματων του ότι το πλησίασνα δυο άτομα από την ηγεσια του ΚΚΕ όταν ήταν Κομματαρχης Θεσσαλονικης να ζητησουν τηννσυνεργασια του για την δολοφονια υψηλοβαθου στελεχους το 1946 <<ώστε να ζεσταθει το κλιμα και να εξεγερθει ο δημοκρατικος λαός>>. Συνέχεια

Μάχη ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ – Συνέντευξη Γεώργιου Σαμουήλ, Συνταγματάρχου Χωροφυλακής, Διοικητή Συντάγματος Χωροφυλακής ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ


«…Αναρίθμητα εγκλήματα διεπράχθησαν κατά τις τραγικές εκείνες ημέρας του Δεκεμ­βρίου καί σιωπηρές ανατριχιαστικές τραγωδίες εκτυλίχθησαν στα υπόγεια άντρα της αιμοδιψούς «Πολιτικοφυλακής», από επαγγελματίες δήμιους, όπως στα διυλιστήρια της ΟΥΛΕΝ, την Καισαριανή, την Κοκκινιά, τον Άγιο Ιωάννη τον Ρέντη, τον Βύρωνα, το Γηροκομείο, τα Τουρκοβούνια, στην Κυψέλη, το Περιστέρι, την Δραπετσώνα, την Καλλιθέα καί εις πολλά αλλά μέρη.

Οι άνδρες της Χωροφυλακής, της Αστυνομίας Πόλεων καί των Εθνικών Δυνάμεων πού είχαν την οικτράν τύχη νά πέσουν στα νύχια των ελασιτών υπέστησαν τα πάνδεινα. Εθανατώθησαν σαδιστικά καί ανεσκολοπήσθησαν. Ετέθησαν σιδηροδέσμι­οι επί της πυρός καί άλλοι εξετελέσθησαν με πελέκεις. H λύσσα των έαμοελασιτών του Δεκεμβρίου ήτο πρωτοφανής. Ουδέποτε στην ιστορία του ‘Έθνους παρετηρήθη το φαινόμενού της ομαδικής αυτής εγκληματικής παρακρούσεως καί ουδέποτε άλλοτε ή ανθρώπινη φαντασία συνέλαβε μεγαλύτερα καί τόσον φρικτά σε έμπνευση εγκλήματα… Συνέχεια

Μάχη ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ – Συνέντευξη Παν. Αναστασόπουλου, Υποστρατήγου Χωροφυλακής ε.α


ΒΡΑΔΥΝΗ,1982

Προτού αρχίσω να αφηγούμαι τα τραγικά εκείνα γεγονότα που σημάδεψαν μια ολόκληρη εποχή, θα υπενθυμίσω το υπόμνημα του ΚΚΕ προς τον τότε αντιβασιλέα Δαμασκηνό (Ριζοσπάστης 5/4/1945), στο οποίο μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι :

«Έγινε ένα κίνημα, που όλοι αναγνωρίζουν ότι δεν έπρεπε να γίνει, και ότι έπρεπε να αποφευχθεί. Και δυστυχώς κατά το κίνημα αυτό του Δεκεμβρίου ’44 έγιναν όσα έγιναν εναντίον των αμάχων και αθώων Ελλήνων πολιτών».

Επίσης στη 12η ολομέλεια της Κ.Ε του ΚΚΕ παρόντος του Ζαχαριάδη παραδέχθηκαν ότι έγιναν εγκλήματα και από μέλη του κόμματος.

Αν και θα μπορούσα να παραθέσω πολλά παρόμοια ιστορικά γεγονότα, τα αντιπαρέρχομαι ,αρκούμενος στα δυο παραπάνω, προς απόδειξη των τραγικών  σταλαμάτων εις βάρος του Ελληνικού λαού. Συνέχεια

Παιδομάζωμα: Διαμαρτυρία Ακαδημίας των Βρυξελών, 4 Απρ 1950


 «. . . Συνδιαμαρτύρεται μετά της Ακαδημίας Αθηνών, τιθεμένη υπεράνω πάσης ιδέας πολιτικής χροιάς, αναλαμβάνει το καθήκον όπως, εντός των ορίων τής δραστηριότητος αυτής, υποστηρίξει πάσαν ενέργειαν αποσκοπούσαν εις την ανασύστασιν των τραγικώς διαμελισθέντων ελληνικών εστιών και εις τον κολασμόν, ως οφείλεται, τόσον καταφορών, όσον και ειδεχθών βιαιοπραγιών εναντίον των πλέον στοιχειωδών άρχων του δικαίου και του σεβασμού τής ανθρωπινής αξιοπρέπειας».

Παιδομάζωμα: Διαμαρτυρία Εθνικού Συμβουλίου Γυναικών Γαλλίας


Το Εθνικό Συμβούλιο Γυναικών Γαλλίας διακήρυξε:

«ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ».

Κατά τον εμφύλιο πόλεμο στην Ελλάδα χιλιάδες παιδιά ξεριζώθηκαν από τις οικογένειες τους: αυτές οι απαγωγές ήταν αντικείμενον ενός εκτεταμένου σχεδίου:

28.000 παιδιά αρπάχτηκαν από τις οικογένειες τους για να ανατραφούν στις δορυφόρες χώρες τής Σ. Ενώσεως. Εκεί λαμβάνουν μίαν μόρφωσιν φανατικήν, η όποια θα τα κάνη στρατιώτες ικανούς να εγκαθιδρύσουν με την βίαν ένα ολοκληρωτικών καθεστώς στην Ελλάδα  {. . .).

Άνδρες και γυναίκες τής Γαλλίας;

Ενθυμηθείτε τους διωγμούς των Ναζί εναντίον των παιδιών μας, οι όποιοι προεκάλεσαν την αγανάκτησιν ολοκλήρου του πολιτισμένου κόσμου(. . .).

Βοηθήσατε μας να αποδώσουμε τα παιδιά στους γονείς τους και βοηθήσατε τις Ελληνίδες μητέρες να δημιουργήσουν τας απαραιτήτους συνθήκας προστασίας».

Βράβευση Λέλας Καραγιάννη, Ακαδημία Αθηνών 30 Δεκ 1947


Απόσπασμα από τα Νεοελληνικά Αναγνώσματα της 4ης Γυμνασίου του 1950 έκδοσις υπό Κοντοπούλου – Πετροπούλου – Σπυριδάκη αναφερόμενον εις την βράβευσιν την γενομένην υπό της Ακαδημίας του 30/12/1947

ΒΡΑΒΕΙΟΝ  ΑΡΕΤΗΣ

Β ρ α β ε ί ο ν  α ρ ε τ ή ς  κ α ι  α υ τ ο θ υ σ ί α ς απονέμει η Ακαδημία μετά θανάτον εις μίαν ηρωίδα, την Λέλαν Ν ι κ ο λ ά ο υ Κ α ρ α γ ι ά ν ν η, ίνα στεφανώση την μνήμην αυτής και προβάλλει το όνομα αυτής ως σύμβολον της Εθνικής Τιμής και ως τίτλον των γνήσιων Ελληνίδων. Συνέχεια

Συνοπτική Εκθεση Πεπραγμένων, ΑΣΔΑΜΘ/30-8-1945


Συνοπτική Έκθεσις Πεπραγμένων από 16-10-44 μέχρι 8-12-44 αριθ. εγγ. 1 (Α/2)(34 έγγραφα)Φύλλα 46

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΩΝ
Από 16/Χ/44 Μέχρι 8/ΧΙΙ/44

Α. ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΔΡΑΜΑΝ
Το προσωπικόν της ΑΣΔΑΜΘ αποτελούμενον εκ του Συν/ρχου Πυρ/κού Πρόκου Στεφάνου, του Ταγμ. Χωρ/κής Τσαλαμιδά Γ. και των Λοχαγών Πυρ/κού Παλαιολογοπούλου Ναπ. και Πεζικού Χαραλάμπους Ν. ομού μετά της Κυβερνητικής αντιπροσωπείας εκ των Υπουργών κ.κ. Λαμπρινίδη Λ. και Πορφυρογένη Μ. και του Αρχηγού της συνοδευούσης Βρεττανικής Αποστολής Συν/ρχου Κεϊνμπόιντ διά νυκτερινής λίαν υψηλής πτήσεως εκ ΜΠΑΡΙ έφθασεν εις Πεδίον Προσγειώσεως εγγύς ΔΡΑΜΑΣ την 19.40΄. Επατήσαμεν το Ελληνικόν έδαφος την 20.40΄.

Οι Βούλγαροι προετοιμαζόμενοι να αποχωρήσουν μέχρι της 26-10-44 σύμφωνα με τους όρους ανακωχής παρηκολούθουν περιέργως τας εκδηλώσεις αυτάς. Ολόκληρος ο Στρατός των είχεν εκδηλωθή κομμουνιστικώς. Κάθε κινούμενον τμήμα, όχημα και υποζύγιον ακόμη έφερε ερυθράν σοβιετικήν σημαίαν.
Την επομένην 18/Χ/44 μεταβάς εις τα Γραφεία του 26ου Συν/τος Πεζ. του ΕΛΑΣ και καλέσας τους συνδιοικητάς αυτού και τον Φρούραρχον ανεκοίνωσα ότι αναλαμβάνω την Στρατιωτικήν Διοίκησιν και αξιώ πειθαρχίαν και υπακουήν. Τα αυτά ανακοίνωσα και εις τους ηγέτας των Εθνικιστικών Ανταρτικών ομάδων μεταβάς εις χωρίον ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ μετά του Άγγλου Συν/ρχου και επικοινωνήσας μετ αυτών.
Εγκαταστήσας δε την Στρατιωτικήν Διοίκησιν ομού με την Κυβερνητικήν Αντιπροσωπείαν εις το Κτίριον της Εθνικής Τραπέζης εξέδωκα την από 18- Χ-44 Η.Δ. μου (όρα αντίγραφον υπ αριθ. Ι).
Β. ΠΕΡΙΟΔΕΙΑΙ ΠΕΡΙΟΧΗΣ: ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ
Από 19 μέχρι 22/Χ/44 ομού μετά των Υπουργών και του Άγγλου Συν/ρχου περιοδεύσαμεν εις ΔΟΞΑΤΟΝ, ΚΑΒΑΛΛΑΝ, ΞΑΝΘΗΝ, ΚΟΜΟΤΙΝΗΝ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΙΝ, γενόμενοι ενθουσιωδώς δεκτοί υπό του πληθυσμού πλην ενίων δυσμενών καθ ημών εκδηλώσεων εν ΚΑΒΑΛΛΑ, ΞΑΝΘΗ και ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΙ διά τα στέμματα των πηληκίων και κατά του Βασιλέως. Πανταχού βεβαίως αι υποδοχαί οργανούμεναι υπό των παντοδυνάμων ΚΚΕ – ΕΑΜ – ΕΛΑΣ έφερον το χρώμα και τα συνθήματα των Οργανώσεων τούτων, αλλά αι εκδηλώσεις χαράς επί τη αφίξει επισήμων Αντιπροσώπεων του Κράτους και του Στρατού εκάλυπτον τας κομματικάς επιδιώξεις των ανωτέρω οργανώσεων τας πρώτα ταύτας ημέρας.
Ήσαν δε παντοδύναμοι αι Οργανώσεις αύται διότι εις αυτάς άμα τη υπογραφή της ανακωχής επισήμως παρέδωκαν οι Βούλγαροι τας Αρχάς εις όλην την περιοχήν και έχουσαι αι Οργανώσεις αυταί κομματικήν διεύθυνσιν και καθοδήγησιν εντός των πόλεων επεβλήθησαν μετακαλέσασαι τους αντάρτας των εκ της υπαίθρου από της πρώτης στιγμής.
Τοπικαί εφημερίδες του Σεπτεμβρίου αναγράφουν λόγους εκφωνηθέντας κατά την παράδοσιν της Αρχής υπό των Βουλγάρων Τοπικών και Στρατιωτικών Διοικητών και αντιλόγους πλήρεις αδελφικής φιλοφροσύνης υπό των Διοικητών του ΕΛΑΣ. Αψίδες διεσώθησαν εις τινας πόλεις αναγράφουσαι Ελληνιστί και Βουλγαριστί «ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΑΙ» στηθείσαι κατά την υποδοχήν των ανταρτών του ΕΛΑΣ.
Αντιθέτως αι αυτοκαλούμεναι «Εθνικιστικαί ανταρτικαί Ομάδες» της περιοχής υπό τον Οπλαρχηγόν Αντώνιον Φωστηρίδην ή «ΑΝΤΩΝ-ΤΣΑΟΥΣ» και τον Αντ/ρχην Πεζικού Σφέτσιον Θ. ευρεθείσαι με την υπογραφήν της Βουλγαρικής Ανακωχής εις την ύπαιθρον μεταξύ ΚΑΤΩ ΝΕΥΡΟΚΟΠΙΟΥ και ΠΑΡΑΝΕΣΤΙΟΥ και μεταξύ ΠΑΡΑΝΕΣΤΙΟΥ – ΠΑΓΓΑΙΟΥ ήτοι επί των ωρέων ΜΠΟΣΔΑΤ – ΛΕΚΑΝΗΣ ή ΠΑΓΓΑΙΟΥ και ουδεμίαν διεύθυνσιν, καθοδήγησιν πολιτικήν, εξάρτησιν και επιμελητείαν εις τας πόλεις έχουσαι είχον αυτοκαταδικασθή εις διαμονήν εις τας ορεινάς ταύτας περιοχάς.

Γ. ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΣΥΡΡΑΞΕΩΣ
Την 20/Χ/44 συνεκλήθη γενική σύσκεψις εν Δράμα με εκατέρωθεν αντιπροσώπους με θέμα την παροχήν διευκολύνσεων τροφοδοσίας και σχετικώς ανέσεως εις τους αντάρτας του Ε.Λ.Ο. και αποφυγήν πάσης αφορμής συγκρούσεως αυτών μετά των Τμημάτων του ΕΛΑΣ.
Αποτέλεσμα της συσκέψεως υπήρξεν η κατ αρχήν παραδοχή εκκεχειρίας παραμενόντων των εκατέρωθεν τμημάτων εις ας θέσεις κατείχον ήδη ως και η αποστολή αλεύρου και σφαγείων εις τους εθνικιστάς αντάρτας. Εκ μέρους όμως του ΕΛΑΣ από της πρώτης στιγμής ήτο καταφανής η δυσφορία, η κωλυσιεργεία και η επιφυλακτικότης.
Ολίγον προ της συσκέψεως έλαβον γνώσιν τηλεγραφήματος του Στρατηγού του ΕΛΑΣ Μπακιρτζή διά του οποίου διετάσετο η VII Μερ/χία του ΕΛΑΣ αντιθέτως με τας περί αποφυγής συγκρούσεων διαταγάς μου. Απέστειλα προς τον Μπακιρτζήν σχετικόν τηλεγράφημά μου (αντίγραφον υπ αριθμ.2) και έλαβα την απάντησιν (αντίγραφον υπ αριθμ.3). Τα παραθέτω αμφότερα διά την ιστορίαν.
Εν τω μεταξύ οι μεν εθνικισταί αντάρται παραπονούμενοι διά τον αποκλεισμόν των εκ των πόλεων ηπείλουν βιαίαν κάθοδον των εις ΔΡΑΜΑΝ της οποίας ώρισαν και την ημερομηνίαν διά την 25/Χ/44, οι δε του ΕΛΑΣ, ενώ παρεδέχθησαν, ότι δικαιούνται και οι εθνικισταί αντάρται να τροφοδοτηθώσι, κατέσχον και παρεμπόδιζον τον ανεφοδιασμόν των τον οποίον είχεν αναλάβει η Α.Σ.Δ. και διεμαρτύροντο διά προκλητικότητα δήθεν των Εθνικιστών ανταρτών.
Επανειλημμένως συνηντήθην μετά του εκ Καβάλλας Μεράρχου του ΕΛΑΣ και του Διοικητού του Συν/τος Δράμας καθώς και εις ΤΑΞΙΑΡΧΗΝ μετά των ηγητόρων των Εθνικιστών Ανταρτών. Εις τους τελευταίους πειθαρχικούς και ευθείς, εν αντιθέσει με το ανυπότακτον και στρεψόδικον των του ΕΛΑΣ, έκαμα επανειλημμένως έκκλησιν να υποχωρήσουν διά το καλόν της Πατρίδος και να μη δώσουν αφορμήν αιματοχυσίας.
Ανήλθον και οι Υπουργοί εις ΤΑΞΙΑΡΧΗΝ και έσχεν ιδιαιτέραν επίδρασιν η παρουσία του ασκούντος μεγίστην επιρροήν επί των Νοτίων, ως επί το πλείστον, ανταρτών Υπουργού κ.Λαμπριανίδη. Ούτω προπαρεσκευάσθη το έδαφος διά μίαν ικανοποιητικήν διευθέτησιν.
Εν τω μεταξύ ολόκληρος η προσοχή της Α.Σ.Δ. κατεβλήθη διά την αποφυγήν οιασδήποτε αφορμής, έστω και ενός πυροβολισμού, έναντι των Βουλγάρων η οποία θα έδιδεν επιχειρήματα εις αυτούς διά παράτασιν της παραμονής των και καταγγελίαν της ανακωχής, πρόθεσιν την οποίαν είχον, κατά πληροφορίας μας οι Βούλγαροι.
Αφ ετέρου οι Γερμανοί ωθούμενοι από Νότου υπό των Βρεττανικών Στρατευμάτων συνεσπειρούντο εις την πεδιάδα της Θεσσαλονίκης εις την οποίαν συνεκεντρώθησαν περί τας 40 χιλιάδας διοχετευόμενοι προς Βορράν μέσω ΣΤΡΩΜΝΙΤΣΗΣ ή ΣΚΟΠΙΩΝ στάγδην. Εν τω μεταξύ στερούμενοι τροφών ενήργουν επιδρομάς και Ανατολικώς ΣΤΡΥΜΩΝΟΣ διαβαίνοντες την ημικατεστραμμένην γέφυραν του ΟΡΛΙΑΚΟ και διαρπάζοντες ζωοτροφίας ιδίως.
Σχετικώς διέταξα τον περί τα άλλα ασχολούμενον ΕΛΑΣ να φράξη την διάβασιν εις τας Γερμανικάς ορδάς, αλλ ουδέν εγένετο.
Ομοίως κατόπιν πληροφοριών Βρεττανικής πηγής εξέδωκα την υπ αριθμ.7/23-Χ-44 διαταγήν μου προς VI Μ. ΕΛΑΣ (όρα αντίγραφον υπ αριθμ.4).

Δ. ΔΟΘΕΙΣΑ ΛΥΣΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΕΛΑΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΩΝ
Την 24/Χ/44 μετά πολύωρον συνεργασίαν με Αρχηγούς Εθνικιτικών Ομάδων εις ΤΑΞΙΑΡΧΗΝ παραταθείσαν μέχρι βαθείας νυκτός επετεύχθη συγκατάθεσις των διά την κατωτέραν λύσιν:
Επακολουθεί την 25/Χ/44 μεγάλη σύσκεψις Υπουργών, Άγγλου και εμού καθ ην γίνεται δεκτή η προταθείσα υπ εμού λύσις της ανασυγκροτήσεως του VII Συνοριακού Τομέως ον να αποτελέσουν αι δυνάμεις των Ε.Λ.Ο. και η Διοίκησις να μεταπέση εις χείρας Αξιωματικού του Στρατού.
Εκδίδεται η υπ αριθμ.1006/25-Χ-44 Κυβερνητική απόφασις και αυθυμερόν η υπ αριθμ. Α.Π.2/26-Χ-44 Διαταγή του Α.Σ.Δ. (όρα αντίγραφο υπ αριθμ.5).
Εν τω μεταξύ οι Βούλγαροι απεχώρησαν από παντού μίαν ημέραν προ της ορισθείσης τελευταίας ημέρας 26 Οκτωβρίου άνευ ουδενός επεισοδίου.
Μετάβασις μετά των Υπουργών εις ΣΕΡΡΑΣ και μετά του Άγγλου Συν/ρχου εις ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΠΟΛΙΝ και ΠΡΩΣΟΤΣΙΑΝΑΝ διαπιστώνει την ογκουμένην προκλητικότητα των εαμικών μη προτιθεμένων να ανεχθώσι παρά τα εκάστοτε συμφωνούμενα, άλλους ενόπλους πλην των ημετέρων. Τα συνθήματα «Θάνατος στον Αντων-Τσαούς, κάτω οι Εθνοπροδόται κ.λ.π.» αντηχούν παντού κατάλλήλως ριπτόμενα εις τας οργανώσεις ΕΠΟΝ κ.λ.π. από την καθοδήγησιν.
Την 28/Χ/44 διεξάγεται άριστα η τελετή της επετείου της κηρύξεως του Ελληνοϊταλικού Πολέμου χάρις εις τα μέτρα της Α.Σ.Δ. (όρα αντίγραφον υπ αριθμ.6).
Δημιουργούνται πάλιν ζητήματα εκατέρωθεν, των Εθνικιστών ζητούντων βελτίωσιν του ορίου του τομέως και μίαν κωμόπολιν την ΠΡΟΣΩΤΣΙΑΝΗΝ ή την ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΙΝ διά ανεφοδιασμούς, του ΕΛΑΣ αντιθέτως ζητούντος να εκτοπίση τον τομέα και από άλλα σημεία της περιοχής του.
Νέαι συσκέψεις και αυστηραί διαταγαί διευθετούν τελικώς το ζήτημα (αντίγραφον υπ αριθμ.7).
Η συγκρότησις του Επιτελείου δι Αξιωματικών εκατέρωθεν κατόπιν Κυβερνητικής αποφάσεως γίνεται διά την πλήρωσιν των αναγκών αυτής, αλλά και κυρίως διά την επιτυχίαν επαφής και συνδιαλλαγής (αντίγραφον υπ αριθμ..
Στερούμενος πάσης δυνάμεως διαθεσίμου διά την επιβολήν των διαταγών μου ζητών την 29/Χ/44 τα δύο εκ των ειδικώς εκπαιδευθέντων υπ εμού Ταγμάτων εν Λιβάνω και προοριζομένων εκείθεν διά Μακεδονίαν και Θράκην (όρα αντίγραφον υπ αριθμ.9) άνευ αποτελέσματος.
Η ΑΣΔ επεμβαίνει επί της σημειουμένης αναρχίας εις τα Δημοσιεύματα εις τον τύπον υπό παντός βαθμού ή τίτλων στρατιωτικών ή στελεχών της Πολιτοφυλακής (αντίγραφον υπ αριθμ.10).
Επίσκεψις περιοχής ΠΑΡΕΝΕΣΤΙΟΥ – ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ικανοποιητική η στάσις του πληθυσμού.
Την 30/Χ/44 αναχωρούν αεροπορικώς οι Υπουργοί κ.κ. Λαμπριανίδης και Πορφυρογένης δι Αθήνας.
Παραμένει εκπρόσωπός των ο Γεν Γραμματεύς κ.Κωστόπουλος Ηλ.

Την 31/Χ/44 αφίχθη η Διασυμμαχική Επιτροπή Σόφιας εκ Βρεττανών Ρώσσων και Αμερικανών Αξιωματικών μεθ ης περιοδεύσαμεν επί διήμερον την περιοχήν ίνα διαπιστώσουν την αποχώρησιν των Βουλγάρων εκ των Ελληνικών εδαφών.
Εξεδόθησαν υπομνήματα ζημιών, αποκομισθέντων υλικών, ιδία τροχαίου τοιούτου και αμέσων αναγκών του πληθυσμού, συνταχθέντα Αγγλιστί και Ρωσσιστί. Υποσχέσεις εδόθησαν, αλλ ουδέν εξεπληρώθη.

Ε. ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ ΔΡΑΣΕΩΣ ΑΣΔ.
Κατόπιν της υπ αριθμ.1002/23-Χ-44 Κυβερνητικής αποφάσεως η Α.Σ.Δ. ανέλαβεν άπαν το Σιδ/κόν δίκτυον και τα λοιπά συγκοινωνιακά μέσα, ως και τα ΤΤΤ (όρα αντίγραφα υπ αριθμ. 11, 12 και 13).
Κινήσεις Τμημάτων του ΕΛΑΣ προς την περιοχήν της Δράμας και εξόδικοι πληροφορίαι των Εθνικιστών ότι το ΕΛΑΣ προτίθεται να επιτεθή κατ αυτών προυκάλεσαν την υπ αριθμ.Ε.Π.37/6-ΧΙ-44 διαταγήν (υπ αριθμ.14 αντίγραφον).
Αντιθέτως άστοχοι ενέργειαι προκλήσεως προς το ΕΛΑΣ του Ταγμ. ΚΟΥΤΡΙΔΗ προυκάλεσαν την θέσιν του εις διαθεσιμότητα (αντίγραφον υπ αριθμ.15).
Την 4/ΧΙ/44 αφίχθη εις ΘΑΣΟΝ το πρώτον φορτίον ΕΜ ΕΛ (Μπισκότα, γάλα, ζάχαρις κ.λ.π.). Την 6/ΧΙ/44 συναντώμεθα με Άγγλον Ταξίαρχον Αιγαίου κ.Τέρμποντ εις ΚΑΒΑΛΛΑΝ. Την 11/ΧΙ/44 αφίχθη Τμήμα εξ 100 ανδρών της 9ης Βρεττανικής Ταξιαρχίας Κομμάντος στρατωνισθέν εις Ινστιτούτον Καπνού. Την 12/ΧΙ/44 εγένετο εις την Κεντρικήν Πλατείαν τελετή υποδοχής του Αγγλικού Τμήματος (αντίγραφον υπ αριθμ. 16 και φωτογραφίαι) και την 13/ΧΙ/44 εις ΚΑΛΛΙΦΥΤΟΝ προ των Τμημάτων των Εθνικιστικών Ανταρτών.

Τελικώς ελήφθη η απόφασις μεταξύ Γεν. Γραμματέως αναπληρωτού του Κυβερνητικού Αντιπροσώπου, Α.Σ.Διοικητού και του Άγγλου Συν/ρχου να αποσταλώσιν εις Αθήνας οι ανωτέρω διά να διευκολυνθή η συμφιλίωσις.
Πράγματι την 14/ΧΙ/44 ανεχώρησαν οι ανωτέρω συνοδευόμενοι υπό του Άγγλου Ταγματάρχου Κιτκάντ μέσω Θεσσαλονίκης εις Αθήνας. Τον Αρχηγόν των Εθνικιστών Φωστηρίδην ηθέλησε και επέτυχε, κατ εμέ κακώς να συνοδεύση και ο Αντ/χης Σφέτσος Θ. αφήσας την Διοίκησιν εις τον Ταγματάρχην Παπαθανασίου Γ.
Συγκρότησις Στρατοδικείου (αντίγραφον υπ αριθμ.17).
Αγγέλεται ότι διωρίσθησαν χωριστά Κυβερνητικοί Αντιπρόσωποι: Α.ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ Δούμπας και Δ.Θράκης Οικονομίδης, αλλά δεν παρουσιάσθησαν.
Εις ληφθέν μέσω του Ασυρμάτου VI Μεραρχίας του ΕΛΑΣ τηλεγράφημα του Γεν. Στρατηγείου του ρίπτον το πρώτον έναυσμα αταξιών εις περιοχήν απαντώ διαλλακτικώς ίνα επετύχω την προετοιμασθείσαν πλήρη συμφιλίωσιν (αντίγραφον υπ αριθμ.1.
Αλλ ενώ προσκαλώ την κλάσιν του 1935 διά την Εθνοφυλακήν (αντίγραφον 19 και 25) διαταγή του Μπακιρτζή (ομάς Μεραρχιών ΕΛΑΣ Μακεδονίας) δημοσιευθείσα Εφημερίδα ΣΕΡΡΩΝ προσκαλεί κλάσεις εις τον ΕΛΑΣ (αντίγραφον υπ αριθμ.20).
Στερούμενος παντός μέσου προπαγάνδας και περιβαλλόμενος από μονόπλευρον τύπον ο οποίος αρχίζει να τορπιλλίζη τον έργον μου απευθύνω το υπ αριθμ.490/21-ΧΙ-44 τηλεγράφημα (αντίγραφον υπ αριθμ.21).
Την 17-ΧΙ-44 συναντώμαι εν ΚΑΒΑΛΛΑ με αφιχθέντα αντιπρόσωπον της ΕΜ ΕΛ δι εξασφάλισιν γραφείων και αποθηκών.
Το Στρατηγείον ΕΛΑΣ αντικατέστησεν τον Διοικητήν της VI (ως μετωνομάσθη η τέως VII) Μεραρχίας του διά του Αν/χου Σιγανού και τον καπετάνιον (συνδιοικητήν) του 26ου Συν/τος Δράμας διά του Κόζιακα (Ευθυμίου Πάλλα).
Την 20-ΧΙ-44 αναχωρεί και ο Γεν. Γραμματεύς κ.Κωστόπουλος Αλ. και μένω μόνος.

Διήλθε και πάλιν η Διασυμμαχική Επιτροπή Σόφιας και της επεδόθησαν υπομνήματα και πίνακες (αντίγραφον υπ αριθμ.23).
Ενώ καταφθάνουν εις την ΑΣΔ οι διαταχθέντες πίνακες στρατευσίμων κλάσεως 1936 κατά Κοινότητας, Μπακιρτζής εκδίδει διαταγάς επιστρατεύσεως εις τον ΕΛΑΣ και επεισόδια δημιουργούνται εις την ύπαιθρον όπου οι Ελασίται σχίζουν τας τοιχοκολλουμένας προσκλήσεις της ΑΣΔ (τηλεγράφημα αντίγραφον υπ αριθμ.24).
Την 23-ΧΙ-44 διέρχεται ο Αντιπρόσωπος Ελβετικού Ερυθρού Σταυρού κ.Μπερ μηχανικός διά τας γεφύρας.
Αυθημερόν αφικνείται έτερος Λόχος Αγγλικής δυνάμεως 100 ανδρών.
Την 24/ΧΙ/44 αφικνείται ο Κυβερνητικός Αντιπρόσωπος Α.ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ κ.Δούμπας Ι.
Την 25/ΧΙ/44 οργανούται υποδοχή του νέου Κυβερνητικού Αντιπροσώπου και αναχωρεί με μικρόν Αγγλικόν Τμήμα διά ΚΟΜΟΤΙΝΗΝ ο Κυβερνητικός Αντιπρόσωπος κ.Οικονομίδης Π. συνοδευόμενος υπό δύο Αξ/κών ως συμβούλων και διά να ιδρύσουν Παράρτημα της Α.Σ.Δ. εν Κομοτινή.
Την 26/ΧΙ/44 διέρχεται ο Ταξίαρχος Θεσσαλονίκης Κ.Λαβεθ όστις ανακοινοί ότι θα έλθουν αμέσως και θωρακισμένα οχήματα.
Αναστέλλεται κατόπιν Κυβερνητικής Διαταγής η πρόσκλησις κλάσεως 1936. Η υποχώρησις αύτη εις κρισίμους ημέρας κατά τας οποίας έπρεπε να επιβληθή το Κράτος είχε τας συνεπείας της. Το ρεύμα κατά των Αρχών ογκούται επί τη αναγγελία του προσεχούς αφοπλισμού των ανταρτών.
Την 27/ΧΙ/44 κατόπιν θορυβώδους συλλαλλητηρίου οργανούται βιαία επίθεσις κατά του Κυβερνείου υπό των διαδηλωτών με επί κεφαλής τους Διοικητάς του 26ου Συν/τος ΓΛΥΠΤΗΝ και ΠΑΛΛΑΝ. Κατέστρεψαν αρχεία και επροπηλάκισαν άτομα υπαλλήλους και στρατιωτικούς ως αντιδραστικούς. Ο Κυβερνητικός Αντιπρόσωπος ασθενεί από της αφίξεώς του. Ο Α.Σ.Δ. προσκαλέσας 2 Άγγλους Αξιωματικούς εγκαίρως συσκέπτεται μετ αυτών εις το Γραφείον του και ούτω περισώζει την αξιοπρέπειάν του.
Από της ιδίας νυκτός φρουρά Αγγλική εγκατεστάθη εις το Κυβερνείον, ενώ εις την πόλιν εξακολουθεί να μας φρουρή ( η φρουρά του ΕΛΑΣ.
Γίνεται σύσκεψις την 29/ΧΙ/44 διά τον αφοπλισμόν των ανταρτών και τίθενται αι βάσεις ενεργείας, αλλά είναι πλέον αργά. Μετά παραίτησιν των Εαμικών Υπουργών το εναντίον των Αρχών ρεύμα ογκούται. Ο «αγαπητός» Στρατιωτικός Διοικητής μετονομάζεται εις «Εθνοπροδότην» και «Αντιδραστικόν» και την 1/12/44 λίαν πρωϊ ξεσπά η λαίλαψ.
ΣΤ. Η ΣΥΡΡΑΞΙΣ
Εις τας περιοχάς ΠΑΡΑΝΕΣΙΟΥ, ΚΑΛΛΙΦΥΤΟΥ, και ΠΕΤΡΟΥΣΗΣ οι Ελασίται προσβάλλουν αιφνηδιαστικώς τους Εθνικιστάς (αντίγραφον υπ αριθμ.27). Αποστολή επί τόπου εις τα σημεία συγκρούσεως Αξιωματικών της Α.Σ.Δ. ομού μετ Άγγλων τοιούτων με διαταγάς (αντίγραφον υπ αριθμ.2 ουδέν αποτέλεσμα φέρουν. Η αδελφοκτόνος σύρραξις συνεχίζεται με πολλά θύματα. Ενεργούνται συλλήψεις αστών εις τας πόλεις.-
Την 4-12-44 οι Εθνικισταί στερούμενοι πολεμοφοδίων και τροφών αναγκάζονται να υποχωρήσουν (αντίγραφον υπ αριθμ.29).-
Ο Άγγλος Συντ/ρχης ΚΕΟΥΝΜΠΟΫΝΤ προτείνει εις εμέ και τον Κυβερνητικόν Αντιπρόσωπον να μας μεταφέρη εν ασφαλεία εις ΚΑΒΑΛΛΑΝ. Ερωτώ και τους Αξιωματικούς μου « Α ρ ν ο ύ μ α ι».-
Την 5-12-44 μου επιδίδεται τελεσίγραφον του ΕΛΑΣ να παραιτηθώ (αντίγραφον υπ αριθμ.30). Η απάντησις είναι «παραμένω ως επισήμως διωρισμένος από την Ελληνικήν Κυβέρνησιν και τον Στρατηγόν ΣΚΟΜΠΥ.-
Εκδίδω εις πολλά αντίτυπα την περί αφοπλισμού διαταγήν εις το κοινόν (αντίγραφον υπ αριθμ.31).-
Προς το εν Καβάλλα ελλιμενισμόν αντιτορπιλικόν «ΙΕΡΑΞ» απευθύνω την 6-12-44 χαιρετισμόν ζητών προς κάπου να συνδεθώ (αντίγραφον υπ αριθμ.32).-
Ζ. ΑΠΟΧΩΡΗΣΙΣ
Την 23.45΄ ώραν της 7-12-44 ειδοποιούμαι ότι τα Αγγλικά Τμήματα θα αποσυρθούν εις Καβάλλαν και δέον να τα ακολουθήσωμεν. Επιβιβαζόμεθα κρυφά με τον Κυβερνητικόν Αντιπρόσωπον θωρακισμένου αυτοκινήτου και φθάνομεν εις Καβάλλαν όπου επιβιβαζόμεθα του «ΙΕΡΑΚΟΣ». Εκεί συγκεντρούνται και όλοι οι λοιποί Αξιωματικοί και Υπάλληλοι. Εκεί συνηντήσαμεν επίσης τον Κυβερνητικόν Αντιπρόσωπον Θράκης και τους Αξιωματικούς μου και τους Υπαλλήλους του.-
Εκ του «ΙΕΡΑΚΟΣ» απηύθυνα διαμαρτυρίαν προς τον Συντ/ρχην ΚΕΟΥΝΜΠΟΫΝΤ (αντίγραφον 32).-
Την 9-12-44 αναχωρούμεν με «ΠΙΝΔΟΝ» διά Πειραιά».
Η εγκατάλειψις του προσφιλούς αστικού και αγροτικού πληθυσμού της περιοχής εις την τύχην του μας φέρει εις απελπισίαν, αλλά οι Άγγλοι εκτελούν διαταγάς του ΣΚΟΜΠΥ και επομένως και της Ελληνικής Κυβερνήσεως.-

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Αυτή υπήρξεν η δράσις της ΑΣΔΑΜΘ επέτυχεν σύμφωνα με την ρητήν εντολήν που είχεν ότι «θα θεωρηθή αποτυχούσα εάν Έλλην κτυπηθή από Έλληνα» και το επέτυχε διά παντός μέσου.-
Εις την επιτυχία συνετέλεσε τα μέγιστα το ποιόν των εις τας τάξεις των Εθνικιστών Ανταρτών υπηρετούντων Ποντίων και εγχωρίων απλών και ευθέων στρατιωτών της Πατρίδος οι οποίοι υπό την καθοδήγησιν ομοίων Αρχηγών υπέστησαν θυσίας πειθαρχούντες διά να διατηρηθή η ησυχία εις την περιοχήν εώς ότου η διευθυνομένη άλλοθεν επίθεσιν διετάχθη και η σύρραξις κατέστη αναπόφευκτος.
Λάρισσα 30/8/45
Ο
τέως Στρ.Δ.Α.Μ.Θ.

Σ.ΠΡΟΚΟΣ
ΣΥΝ/ΧΗΣ

Η έκθεση ΣΙΤΡΙΝ (Walter Citrine)


Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΩΝ ΗΓΕΤΩΝ ΤΩΝ ΒΡΕΤΑΝΙΚΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ ΔΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1944 ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Την 22αν Ιανουαρίου 1945 έφθασε εις Αθήνας επιτροπή Βρετανών συνδικαλιστών ηγετών, με σκοπόν να εξετάσει τα. θέματα τα σχετιζόμενα με την θέσιν του ελληνικού συνδικαλιστικού) κινήματος.

Η επιτροπή έφθασε εις Αθήνας, ολίγας μόνον ημέρας μετά την εκδίωξη των συμμοριτών του Ε.Λ.Α.Σ. από την πρωτεύουσαν, την στιγμήν ακριβώς πού ολόκληρη η Αθήνα – όπως, άλλωστε και ολόκληρη ή Ελλάς – ήτο κυριολεκτικώς πνιγμένη στο αίμα. Χιλιάδες νέοι, άνδρες και γυναίκες, εργάται, αγρόται, ανάπηροι τής Αλβανίας και των οχυρών, είχαν σφαγεί από τους συνεργάτας των Γερμανών και των Βουλγάρων και από τους πραιτοριανούς του Ε.Α.Μ. – Ε.Λ.Α.Σ. Ή επιτροπή των Βρετανών συνδικαλιστών παρέμεινεν εις Αθήνας από την 22αν Ιανουαρίου μέχρι την 3ην Φεβρουαρίου 1945, ήτοι επί δέκα τρεις ημέρας Μετέβη εις πολλάς περιοχάς εντός, πέριξ και εκτός των Αθηνών. Συνάντησε ηγέτας της Κυβερνήσεως και των κομμουνιστών, εξέτασε πτώματα και μετέβη εις τους τόπους τής ομαδικής σφαγής των Ελλήνων πατριωτών και συνωμίλησεν με συγγενείς. των θυμάτων και επιστρέψαντες εις Βρεττανίαν υπέβαλλε λεπτομερή έκθεσιν, γνωστή περισσότερον ως Έκθεσις Σιτρίν. Τα πρόσωπα που απετέλεσαν την επιτροπήν, η προέλευσης τούτων οι πληροφορίες που συνεκέντρωσαν, καθιστούν την Έκθεσιν Σιτριν, μια πλήρη και αντκειμενικήν περιγραφήν των φοβερών ημερών που πέρασε ο Ελληνικός λαός κατά την περίοδο του Δεκεμβρίου 1944. Είναι μία από τις πιο σοβαρές, αξιόπιστες και αντικειμενικές μαρτυρίες του δράματος του ελληνικού λαού

Πλήρης μετάφρασις ολοκλήρου της Εκθέσεως εκ του πρωτοτύπου του ευρισκόμενου εις το Ελληνικόν Υπουργείο των Εξωτερικών.
Επιτρέπεται ελευθέρως   ή   χρησιμοποίησης   του κειμένου και   των φωτογραφιών   τής Εκθέσεως. Παράκλησης: όπως αναγράφεται ή πηγή.

Συνέχεια

Αναφορά Ταγματάρχη Roy Faran για Λέλα Καραγιάννη


Μετάφραση
Από τον πρόλογον του Βιβλίου του Άγγλου
Ταγματάρχου ROY FARAN
THE DAY AFTER TOMORROW
Συγγραφέως του “Πτερωτού Κομάντος”
Εκδόθεν εις την Μεγάλην Βρεττανίαν υπό του
COLLINS PRESS
———-

Η Ιστορία αυτή βασίζεται πάνω σε γεγονότα. Μολονότι έχω μεταμφιέση ονόματα και χαρακτήτας.
Ο σκελετός της ιστορίας αυτής είναι η ίδια μου απόδρασις από την Ελλάδα το 1941. Εδραπέτευσα από το Νοσοκομείον της φυλακής κοντά στας Αθήνας (Κοκινιάς) και εύρηκα καταφύγιον σε Ελληνικό σπίτι. Με εφυγάδευσαν με ένα μικρό καίκι και διέσχυσα 900 μίλια θαλάσσης από τον Πειραία έως την Αλεξάνδρεια. Η Κυρία Καραγιάννη η αληθινή Ηρωίδα του πολέμου στην Αθήνα ίσως να μην είναι όπως ακριβώς η Μαρία (του βιβλίου) αλλά το πνεύμα της ήτο το ίδιο.
Εξετελέσθη διότι είχε περιθάλψει και φυγαδεύσει Άγγλους φυλακισμένους όπως εγώ.
ΔΙ ΑΥΤΟ ΑΦΙΕΡΩΝΩ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ
ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΗΝ Κυρίαν ΛΕΛΑΝ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ Συνέχεια

Εκθεση κου Παρτίδη για Λέλα Καραγιάννη


Ε Κ Θ Ε Σ Ι Σ
Ζησίμου Σπ. Παρτίδου
Αβέρωφ 31
Αθήναι
————

Εγεννήθηκα εις το Βελιγράδι, όπου ο πατέρας μου ήτο διπλωματικός υπάλληλος εις την εκεί Πρεσβείαν μας.
Από την νηπιακήν μου ηλικίαν επήγα σε Σερβογερμανικόν Νηπιαγωγείον και έτσι εμεγάλωνα μιλώντας την Ελληνικήν, την Σερβικήν και Γερμανικήν τας οποίας γνωρίζω εξ ίσου ως μητρικάς μου πλέον γλώσσας. Συν τω χρόνω εξέμαθα την Γαλλικήν και την Ιταλικήν.
Τα πρώτα μαθήματα της γλώσσης μας τα πήρα από τον πατέρα μου στο σπίτι, ο οποίος μου εμάνθανε Ελληνικά πατριωτικά ποιήματα καθώς και την ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως και από τότε μου εδιδαξε ν’ αγαπώ την πατρίδα μου την οποία δεν εγνώριζα ακόμη. Συνέχεια

Αναφορά Ηγουμένης Ιεροθέας για Λέλα Καραγιάννη


Έ κ θ ε σ ι ς
Ιεροθέας Ηγουμένης της Γυναικείας
Μονής Αγίου Ιεροθέου Μεγάρων
———

Όταν οι Γερμανοί είχαν καταλάβη την Ελλάδα, ομάς από 18 Βρεττανούς που είχαν μείνη, ήλθε μια μέρα στη Μονή και ζήτησε καταφύγιο.
Τους εκρύψαμε τους δέκα σε ένα πατητήρι που εκείνη την εποχή ήταν άχρηστο και τους άλλους οκτώ σ’ ένα σπήλαιο γνωστό με το όνομα «Σπηλιά του Αβραάμ».
Ο ένας απ’ αυτούς ήταν άρρωστος βαρειά, ο Τομ.
Μ’ όλες τις περιποιήσεις τις δικές μας και ενός έμπιστου γιατρού από τα Μέγαρα, δεν κατορθώσαμε να τον σώσουμε και πέθανε. Τότε παραδώσαμε το πτώμα του στον Κωνστ. Κουλουριώτη και το έθαψε στο κτήμα του.
Οι Γερμανοί ήλθαν πολλές φορές στη Μονή, ζητώντας να βρουν Βρεττανούς. Ερευνούσαν τα πάντα ακόμα και την Αγία Τράπεζα, αλλά ο Θεός ηθέλησε ποτέ να μην υποπτευθούν το έρημο πατητήρι κι ούτε ν’ ανακαλύψουν τη σπηλιά που κρυβότανε ανάμεσα στους θάμνους από βατόμουρα. Συνέχεια

Αναφορά κου Μπάρδη για Λέλα Καραγιάννη


ΕΚΘΕΣΙΣ
Ευθυμίου Μπάρδη
Αιόλου 71 – Αθήνα
———-

Περί τα τέλη Μαΐου 1941 ένας φίλος μου με συνέδεσε με την αείμνηστον Λέλαν Καραγιάννη η οποίαν την εποχήν εκείνην είχεν ήδη αρχίσει το έργον της περιθάλψεως Βρεττανών, εις ο την εβοήθησα και εγώ διά της συνεισφοράς τροφίμων και χρηματικών τινών ποσών.
Τον Ιούνιον μου έκαμε λόγον διά μιαν ομάδα Βρεττανών κρυπτομένων πλησίον της Μονής του Αγίου Ιεροθέου εις Μέγαρα και περιθαλπτομένων υπό των καλογραιών της Μονής. Τους Βρεττανούς αυτούς επεσκέπτετο συχνά εκείνη κομίζουσα εις αυτούς διάφορα πράγματα, δύο ή τρεις δε φορές την παρακάλεσα να δεχθή και εκ μέρους μου είδη τινα διά να τους τα προσφέρη. Κυρίως τότε απετάνθη εις εμέ διά να προσπαθήσωμεν από κοινού να εύρωμεν τον τρόπον της φυγαδεύσεώς των διότι, όπως μου είπεν, είχεν αποστείλλη άνθρωπόν της να κατοπτεύση τον τρόπον διαφυγής των από τον Κορινθιακόν Κόλπον, αλλά τούτο παρουσίαζε δυσχέρειας λόγω της συνεχούς επιτηρήσεώς του. Συνέχεια

Αναφορά κας Φερεντίνου για Λέλα Καραγιάννη


Αναφορά της Κας FLOSSIE LEWIS FERENTINOY
Αγίας Ζώνης 75, Αθήναι
———-

Είχα ακούσει διά την Κα Λέλα Καραγιάννη πολύ πρίν την γνωρίσω. Ήταν το Μάιο του 1942 ότε συνελήφθην υπό των Γερμανών και ερρίφθην εις τας φυλακάς του Αβέρωφ όπου ενεκλείοντο τα θύματα των τε Γερμανών και Ιταλών. Μετεφέρθην εκεί αργά το εσπέρας και το σκότος της επερχόμενης νυχτός έκαμε τας φυλακάς να φαίνονται περισσότερον φοβεραί από ότι ήσαν πράγματι. Αλλά ευθύς ως η θύρα της φρουράς έκλεισε πίσω μου, περικυκλώθην υπό διαφόρων γυναικών αίτινες προσεπάθησαν να μ’ ενθαρύνουν και μου προσέφεραν εκλεκτήν τροφήν και φρούτα. Ήτο μεγάλη η έκπληξίς μου διότι, εκ χρόνον καθ’ ον οι περισσότεροι άνθρωποι εστερούντο και των αναγκαίων, θα ηδύναντο να βρεθούν εις την φυλακήν τέτοια πράγματα. Συνέχεια

Αντιστασιακές Οργανώσεις και αξιολόγησή τους, Διεύθυνση Ειδικών Υπηρεσιών Πολέμου


Α.Β.Γ.
(Απελευθερωτική Βοήθεια Γυναίκας)
Γενικά:
Είναι το γυναικείον παράρτημα του Ε.Α.Μ.
(Έκθεσις 186/10-7-43)
———
Ε.Α.
(Εθνική Αλληλεγγύη)
Γενικά:
Ενεμφανίσθη ως οργάνωσις αποβλέπουσα εις την παροχήν ενισχύσεως και βοηθείας εις τας οικογενείας των λόγω του αγώνος καταστάντων απόρων
Συλλέγει βοηθήματα διά τους αντάρτας του Ε.Λ.Λ.Α.Σ.
Εξελέχθη και είναι το οικονομικόν παράρτημα του Ε.Α.Μ.
(Έκθεσις 186/10-7-43, 514/20-11-43) Συνέχεια

Εκθεση Δράσης Οργάνωσης ΠΡΟΜΑΧΟΙ


Οργάνωσις Εθνικής Αντιστάσεως
«ΠΡΟΜΑΧΟΙ»
Συνοπτική Έκθεσις

1) Η Οργάνωσις Εθνικής Αντιστάσεως «ΠΡΟΜΑΧΟΙ» ιδρύθη το φθινόπωρο του 1941 υπό ομάδος εφέδρων αξιωματικών.
Σκοπός της Οργανώσεως ήταν αφ΄ ενός μεν ο διά παντός μέσου αγών εναντίον των κατακτητών προς απελευθέρωσιν της πατρίδος αφ’ ετέρου δε η δημιουργία καταλλήλου κλίματος τόσο εν τω εσωτερικώ όσο και εν τω εξωτερικώ προς αξιοποίησιν του αγώνος των Ελλήνων διά της δημιουργίας του παλλαϊκού συνθήματος «ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΣ». Διά την ευόδωσιν των ανωτέρων σκοπών η οργάνωσις των προμάχων διεκύρηξεν την αποχήν από πάσης πολιτικής ή πολιτειακής εκδηλώσεως φρονούσα ότι ο μόνος αρμόδιος να ρυθμίση τα ζητήματα ταύτα ήτο ο Ελληνικός Λαός μετά την απελευθέρωσιν δι’ ελευθέρων εκλογών και δημοψηφίσματος. Συνέχεια

Εκθεση Δράσης Ομάδας Λοχαγού Πεζικού Κοσκινά Βασιλείου


Ε Κ Θ Ε Σ Ι Σ
ΔΡΑΣΕΩΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΜΑΔΟΣ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗΝ
Του
Μονίμου Λοχαγού Πεζικού Κοσκινά Βασιλείου

————
Έκθεσις
Του μονίμου Λοχαγού Πεζικού Κοσκινά Βασιλείου διά
την δράσιν Εθνικής Ομάδος κατά την κατοχήν.

———-

Ι.- Αναφέρω ότι υπηρετών εις τον Στρατόν της Μ. Ανατολής κατά Μάιον του 1943, απεσπάσθην εις το Αμερικανικόν Στρατηγείον Μ. Ανατολής το οποίον με διέταξε να μεταβώ εις κατεχομένην Ελλάδα και να οργανώσω δίκυον κατασκοπείας και σαμποτάζ εις απάσας τας νήσους των Κυκλάδων.
ΙΙ.- Προς εκτέλεσιν της ανωτέρω αποστολής μου, μετέβην κατά Αυγουστον του 1943 εις Τήνον, και εκείθεν εις Άνδρον, Μύκονον, Σύρον, Πάρον, Νάξον και τας πλησίον νησίδας, όπου οργάνωσα κατ’ αρχήν το δίκτυον πληροφοριών από επιτοπίους πυρήνας, ενήργησα εθελοντική επιστράτευσιν από καθαρώς εθνικόφρονας πολίτας, το πλείστον των οποίων επλαισίωσαν το Πολεμικό Ναυτικόν και την μετέπειτα ιδρυθείσαν ταξιαρχίαν του Ρίμινι. Έχων δε υπόψιν μου ότι ο ΕΛΑΣ κατέχων το παραλιακό τμήμα της Ευβοίας απηγόρευεν την διέλευσιν αξιωματικών, πολιτικών προσώπων και γενικώς παντός όστις επιθύμει να μεταβή εις την Μ. Ανατολήν, οργάνωσα εις το Βόρειο τμήμα της Τήνου υπηρεσίαν παρά της οποίας εξυπηρετούντο άπαντες οι επιθυμούντες να πλαισιώσωσιν τον Στρατόν της Μ. Ανατολής. Επειδή δε τας αποστολας δι’ Αίγυπτον ενήργη υπηρεσία του Αγγλικού Στρατηγείου εν Σμύρνη, μετέβην εκεί και τους επληροφόρησα διά την ύπαρξην της ανωτέρω οργανώσεώς μου. Συνέχεια