Η προετοιμασία για τον Γ’ Γύρο, Γιάννης Ιωαννίδης (γγ. ΚΚΕ)


Γιάννης Ιωαννίδης (τ. γγ. του ΚΚΕ), ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ εκδ ΘΕΜΕΛΙΟ

Στις σελίδες 255-256 του βιβλίου του «Αναμνήσεις» (Θεμέλιο, 1979) ο Γιάννης Ιωαννίδης (τ. γγ. του ΚΚΕ) μας ενημερώνει πως το ΚΚΕ κάνοντας παραπλανητικό ελιγμό, αποφάσισε το Μάιο του 1944 να στείλει στο Λίβανο υπουργούς του, από τις υπό έλεγχο του ΕΛΑΣ περιοχές στην Ελλάδα, για να πάρουν μέρος στην συμφωνία συνεργασίας μεταξύ των Ελληνικών πολιτικών δυνάμεων κατά και μετά την επικείμενη απελευθέρωση γιατί «μ’ αυτόν τον τρόπο θα εμποδίζαμε, θα βάζαμε φραγμό στους Εγγλέζους, θα τους πείθαμε ότι εμείς δεν πάμε να καταλάβουμε δια της βίας την εξουσία, για να μη μας φέρουν από πιο μπροστά στρατεύματά τους στην Ελλάδα και έτσι να τους πιάσουμε εμείς στον ύπνο και όχι αυτοί εμάς. Αυτή ήταν και η δική μου απόφαση, κυρίως η δική μου απόφαση.»

  • Στη σελίδα 267, αναφέρει «Από τα μέσα του 1943 εγώ είπα στον Θόδωρο, στον Έκτορα, να κάνει ένα σχέδιο κατάληψης των Αθηνών, με βάση τις δυνάμεις που υπάρχουν και μπορούμε εμείς να έχουμε και τις δυνάμεις που έχουν αυτοί και μπορούνε να φέρουνε. Το σχέδιο αυτό έγινε. Το σχέδιο αυτό το κράτησα εγώ όλον τον καιρό. Το είχα κρυμμένο κάπου. Ήταν ένα σχέδιο πολύ καλό, που αν εμείς το χρησιμοποιούσαμε κατά τον Δεκέμβρη, θα είχαμε όχι βέβαια ριζικές αλλαγές, αλλά καλύτερη κατάσταση. Δεν θα παθαίναμε τέτοιο πράγμα. Δεν θα βγαίναμε έτσι από την Αθήνα. Δε θα παθαίναμε αυτό, να βγούμε έτσι και μάλιστα να υποχρεωθούμε να παραδώσουμε τα όπλα
  • Στη σελίδα 321 μας λέει «Τότε είχες μια γενική γραμμή, κατεύθυνση και έβλεπες κάθε φορά τι μπορείς να κάνεις. Το ότι είχες αυτή την κατεύθυνση το δείχνουν το ότι προσανατόλιζες έτσι τον ΕΛΑΣ έστελνες μέσα στην Αθήνα όπλα, οργάνωνες έτσι τον ΕΛΑΣ της Αθήνας, για να ανταποκριθεί καλύτερα στην αποστολή του, είχες σχέδιο κατάληψης της Αθήνας, κτλ κτλ. Όλα αυτά είναι γεγονότα»
  • Στη σελίδα 322 σημειώνεται ότι το στέλεχος του ΚΚΕ Θόδωρος Μακρίδης (Έκτορας), ένας από τους ιδρυτές της κεντρικής στρατιωτικής επιτροπής του ΕΛΑΣ, είχε αναφέρει σε έκθεσή του, ότι η πρώτη επεξεργασία του σχεδίου κατάληψης των Αθηνών από τον ΕΛΑΣ είχε γίνει ήδη από τον Αύγουστο του 1943 (σημ. δική μου : Πριν την σύναψη ΑΝΑΚΩΧΗΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ και την εξαπόλυση επίθεσης των ρεμαλιών εναντίον των ΕΟΕΑ-ΕΔΕΣ) και η δεύτερη πραγματοποιήθηκε το Νοέμβριο του 1943.
  • Στις σελίδες 329,336,343 ο Ιωαννίδης ο οποίος έχοντας κάνει εγχείρηση σκωληκοειδίτιδας βγήκε από το νοσοκομείο στις 2 Δεκεμβρίου συμπληρώνει: «Εκεί στο νοσοκομείο που βρισκόμουν εγώ ήρθαν όλα τα μέλη του Πολιτικού γραφείου και εκεί πήραμε απόφαση ότι εμείς θα χτυπηθούμε με τους Εγγλέζους. Οι υπουργοί μας ήταν ακόμα στην κυβέρνηση, δεν είχαν παραιτηθεί. Έπρεπε να κάνουμε ορισμένους ελιγμούς, ξέρω γω… » και συνεχίζει : «Το κακό είναι ότι από την 1η του Δεκέμβρη συγκροτήθηκε η ΚΕ του ΕΛΑΣ. Εγώ το έμαθα αργότερα. ΗΞΕΡΑ ΟΤΙ Ο ΓΙΩΡΓΗΣ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΚΕ ΤΟΥ ΕΛΑΣ, ΑΛΛΑ ΝΟΜΙΖΑ ΟΤΙ ΤΗΝ ΕΚΑΝΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ 3ΗΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ… τώρα μαθαίνω ότι την 1η του Δεκέμβρη έκανε την ΚΕ του ΕΛΑΣ και έστειλε τις ανάλογες διαταγές» και μετά :«ΠΟΥ ΝΑ ΞΕΡΑ ΟΜΩΣ ΕΓΩ ΟΤΙ ΑΠΟ ΤΗΝ 1Η ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΕΙΧΑΝ ΠΑΡΕΙ ΔΙΑΤΑΓΗ ΟΛΟΙ… Ε, αυτό το πράγμα δεν το ήξερα ούτε εκείνη τη στιγμή. Δε μου το ‘πε κανένας. Ούτε ο Γιώργης μου το ‘πε. ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ ΕΜΕΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΟΤΙ ΟΛΟ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΑΝ ΑΥΤΟΙ ΣΤΙΣ 3 ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ. ΟΤΑΝ ΕΜΑΘΑ ΟΤΙ Η ΚΕ ΤΟΥ ΕΛΑΣ ΕΓΙΝΕ ΑΠΟ ΤΗΝ 1Η ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ, ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΕΜΕΙΣ ΠΡΟΜΕΛΕΤΗΜΕΝΑ ΠΗΓΑΙΝΑΜΕ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΓΙΑ Ν’ ΑΡΧΙΣΕΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ.»

Το σχέδιο κατάληψης της Αθήνας.

  • ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ: Υπάρχει και μια άλλη επιβεβαίωση του ότι έτσι βλέπαμε και θέταμε το ζήτημα. Από τα μέσα του 1943 εγώ είπα στον Θόδωρο, στον Έκτορα, να κάνει ένα σχέδιο κατάληψης των Αθηνών με βάση τις δυνάμεις πού υπάρχουν και πού μπορούμε εμείς να έχουμε και τις δυνάμεις πού Έχουν αυτοί και που μπορούνε να φέρουνε. Το σχέδιο αυτό έγινε. Το σχέδιο αυτό το κράτησα εγώ όλον τον καιρό.
    Το είχα κρυμμένο κάπου. Αυτό το σχέδιο δεν το πήρε υπόψη του ό Σιάντος. Το διάβασε φυσικά. Το διάβασε και δεν είπε ότι δεν είναι καλό και επιστημονικά καμωμένο. Το είχαν κάνει οι στρατιωτικοί πού αυτοί τα κανόνιζαν αυτά. Ήταν ένα σχέδιο πολύ καλό, πού αν εμείς το χρησιμοποιούσαμε κατά το Δεκέμβρη θα είχαμε όχι βέβαια ριζικές αλλαγές, αλλά καλύτερη κατάσταση. Δε θα παθαίναμε αυτό το πράγμα. Δε θα βγαίναμε έτσι από την Αθήνα, δε θα παθαίναμε αυτό να βγούμε έτσι και μάλιστα να υποχρεωθούμε να παραδώσουμε τα όπλα. Κατάλαβες;
    Εμείς την Αθήνα θα την είχαμε πιασμένη, θα την είχαμε πάρει προτού αυτοί προλάβουν να πιάσουνε τις θέσεις και τα αυτά τους. Αυτοί συγκέντρωσαν δυνάμεις από παντού και τις φέράνε στην Αθήνα. Και από τη Θεσσαλονίκη φέραν. Κατάλαβες;
    Εμείς τους είπαμε να τους χτυπήσουν, αυτοί όμως δεν τους χτύπησαν τους εγγλέζους και τους άφησαν να έρθουν στην Αθήνα. Τώρα αυτά είναι άλλη υπόθεση..
  • ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ: Σχετικά με το σχέδιο ενέργειας για την κατάληψη της Αθήνας υπάρχει κάτι πού δε θυμάμαι αν σου το ανέφερα. Ό Μακρίδης, στην έκθεση του, γράφει για την επεξεργασία αυτού του σχεδίου τον Αύγουστο του 1943 και για τη δεύτερη επεξεργασία του κατά το Νοέμβρη του ίδιου χρόνου. Αυτό έγινε γιατί ό Μαρτυρώντας (Φάνης) είχε ορισμένες διαφωνίες. Αυτές συζητήθηκαν μεταξύ Μακρίδη   Μπαρτζιώτα και διατυπώθηκε το τελικά σχέδιο με ορισμένες αλλαγές ασήμαντες. Αυτά λέει ό Μακρίδης…
  • ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ: Δεν ξέρω. Εγώ πήρα το τελικό κείμενο του σχεδίου υπογραμμένο.
  • ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ: Ό Μπαρτζιώτας, στη βιογραφική έκθεση του, απαντώντας σ’ αυτά πού λέει ό Μακρίδης γι’ αυτό το ζήτημα, γράφει ότι αυτά πού λέει ό Μακρίδης δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Γιατί, λέει ό Μπαρτζιώτας, όταν ήρθε ό Μακρίδης και κάναμε συζήτηση πάνω στις παρατηρήσεις πού είχα εγώ για το σχέδιο και με τις οποίες αυτός δε συμφωνούσε, τον έθετα το ερώτημα: «Τί θα γίνει στην περίπτωση πού θα επέμβουν οι άγγλοι όταν εμείς τραβήξουμε για την εκπλήρωση αυτοί του σχεδίου;» Στο ερώτημα αυτό ό Μακρίδης απάντησε: «Αν επέμβουν οι άγγλοι είμαστε χαμένοι. Δεν μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα με τους άγγλους». Αυτά γράφει ό Μπαρτζιώτας.
  • ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ; Δεν ξέρω αν ειπώθηκε τέτοιο πράγμα. Ό Μακρίδης τί λέει γι’ αυτό τα ζήτημα;
  • ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ: Ό Μακρίδης δε λέει τέτοιο πράγμα. Λένε ότι συζήτησαν και επέφεραν μικροαλλαγές χωρίς καμία σημασία. Όμως αυτό το σχέδιο δεν εφαρμόσθηκε αργότερα κατά το Δεκέμβρη. Αυτό τώρα πού θέτει ό Μπαρτζιώτας δεν ξέρει κανείς κατά πόσο ανταποκρίνεται ή όχι στην πραγματικότητα. Πρέπει ξανά να ρωτηθεί και ό Μακρίδης αν είπε ή όχι τέτοιο πράγμα…
  • ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ: Δεν μπορεί να είπε τέτοιο πράγμα.
  • ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ: Δυστυχώς δεν υπάρχει τα ίδιο το σχέδιο για να δει κανείς…
  • ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ; ΠΩΣ δεν υπάρχει. Το σχέδιο υπάρχει εδώ…
  • ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ: Υπάρχει εδώ στο Αρχείο;
  • ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ: Βέβαια. Υπάρχει εδώ στο Αρχείο. Αυτό το ξέρω καλά. Δεν ήταν μόνο αυτό. Ήταν και πώς θα έχεις το λαό μαζί σου. Και μένα με ενδιέφερε κι αυτό. Τάπα και στην 11η Ολομέλεια. Εμείς στηριζόμασταν στον ΕΛΑΣ πού τον οργανώναμε και τον εξοπλίζαμε και στις δυνάμεις του λαού, ό όποιος θα μας βοηθούσε οπωσδήποτε. Γιατί εκείνοι πού θα ρίχνονταν στη πάλη μαζικά ήταν ό λαός, αυτοί πού επηρεάζαμε εμείς. Και αυτοί μπορεί να μην ήταν περισσότεροι από αυτούς πού δεν είχαν κερδηθεί εντελώς με τη λαοκρατία και το αυτά, αλλά ήταν πολύ μεγάλη μάζα. Πολύ μεγάλη μάζα και άνθρωποι διατεθειμένοι να βάλουν το κεφάλι στον τουρβά. Αυτό το ξέραμε. Κι αυτό αποδείχτηκε από τις πρώτες μέρες με τις διαδηλώσεις πού γινόταν αμέσως με την απελευθέρωση. Το τί γινόταν τότε, αυτό ήταν πολύ μεγάλο πράγμα. Έβλεπες την κοσμοθάλασσα εκεί πέρα να φωνάζει, να κάνει, να δείχνει. Και κάθε μέρα στα γραφεία της Κεντρικής Επιτροπής να φωνάζουν ζήτω, να μάς βγάζουν στα μπαλκόνια ξέρω Γή, να γίνεται σαματάς κυριολεκτικά. Όλοι πια ήταν επί ποδός. Έτσι. Όλη τη μέρα συγκεντρώσεις… Δεν μπορούμε τώρα… Εμείς κυρίως στο λαό έπρεπε να βασιστούμε και στο ένοπλο τμήμα του λαού πού ήταν ό ΕΛΑΣ. Είχαμε και την ΟΠΛΑ και είχαμε και άλλους. Εμείς είχαμε την ΟΠΛΑ και ξέραμε όλους τους συνεργάτες των γερμανών. Εμείς είχαμε επισημάνει μαζί με τον Στέργιο τον Αναστασιάδη, εγώ ήμουν στην Αθήνα, δεν είχα ακόμη αρρωστήσει, είχαμε επισημάνει τα πρόσωπα εκείνα πού με την πρώτη ρήξη θα έπρεπε να πιάσουμε και να εξουδετερώσουμε. Ώστε αυτοί, οι εγγλέζοι και οι άλλοι, να μην έχουν άνθρωπο πού να τους εξυπηρετήσει. Αυτή ή σκέψη μου ήταν σκέψη πού την κάναμε μαζί με τον Γληνό προτού ακόμη βγούμε στο βουνό. Ό Γληνός είχε αυτή τη σκέψη επειδή είχε και πείρα άπα τα αλλά πραξικοπήματα πού γινόντουσαν από παλιά στην Αθήνα. Και μούλεγε: «Γιάννη, θα πιάσουμε πέντε έξι χιλιάδες ανθρώπους στην Αθήνα και στον Πειραιά και μια αντίστοιχη αναλογία στη Θεσσαλονίκη και σε μερικές άλλες μεγάλες πόλεις. Θα τους πιάσουμε ξαφνικά με μια έφοδο, εφόσον θα ξέρουμε πού κάθεται καθένας από αυτούς, θα τους πιάσουμε, θα τους εξουδετερώσουμε και έπειτα αυτοί θα μείνουν ξεκρέμαστοι. Γιατί δε θάχουν με ποιους να τους αντικαταστήσουν. Κι αυτοί που θα μείνουν, γιατί με πέντε έξι χιλιάδες δεν τους πιάνεις όλους, θα χώσουν το κεφάλι τους στο καβούκι και δε θα κινηθούν». Και έτσι ήταν δηλαδή.
Advertisements