This publication replaces DA Pam 20-260, November 1953
Facsimile Edition, 1984, 1986


The purpose of this study is to describe the German campaigns in the Balkans and the seizure of Crete within the framework of Hitler’s military policy during the second year of World War II. The study is the first of a series dealing with large-scale German military operations in Eastern Europe; other historical studies such as Germany and Finland–Allies and Enemies in World War II, The Axis Campaign in Russia, 1941-45: A Strategic Survey, and German Army Group Operations in Russia will follow.

«The German Campaigns in the Balkans» is written from the German point of view and is based mainly on original German records and postwar military writings by Dr. Helmut Greiner, General Burkharth. Mueller-Hillebrand, and the late General Hans von Greiffenberg. The lessons and conclusions following each narrative have been drawn from the same German sources. (These records and manuscripts are listed in appendix III.) Material taken from U.S. and Allied sources has been integrated into the text, but specific cross references have been made only in those instances where these sources deviate from the German documents. Συνέχεια


WW2 Balkan Campaign – Yugoslavia

The Yugoslav army was regarded for one of the strongest in Europe. Its prestige was strengthened by glorious traditions of the Serbian army from two Balkan and the First World wars. That was however the army of ethnically homogeneous Serbia whereas in 1941 the army was comprised of soldiers of multinational Yugoslavia and within its ranks occurred all the contradictions splitting this country.

During the peacetime the Yugoslav army numbered about 150,000 men divided among 20 divisions. Mobilization plans foresaw formation of 31 divisions (28 infantry and 3 cavalry ones) as well as many border, fortress and auxiliary units; altogether 1.7 million men.  This large force had inadequate armaments, especially in anti-tank, anti-aircraft weapons and vehicles (only two tank battalions were available, which possessed only one modern tank). Partially modernized air forces had about 520 aircraft, and smallish navy apart from the Adriatic fleet also had its own air force, coastal defence and a large riverine flotilla.

In Yugoslavia’s situation of March and April 1941 out of about 3060km long land borders only 260km (the border with Greece) could be considered safe. Also the sea border (600km in straight line) was exposed. Due to internal situation as well as to overestimating of combat capabilities the concept of defence along frontiers was assumed. As a result the accepted plan R-41 foresaw that 7/8 of units would be deployed along the borders and only 1/8 would be kept in strategic reserve. The main idea of the plan was an advance against the Italian forces in Albania in order to liquidate them; on other fronts the defence operations had to be held. Under the pressure of prevailing enemy forces the gradual retreat had to be carried out from the north to the south and south-east, starting from Slovenia and up to a possible withdrawal to Greece to deliver there an ultimate defence. In March Yugoslavia had about 600,000 men at arms.

It can be accepted that the Belgrade was kept informed about Hitler’s decision to invade Yugoslavia, concentration of German troops, their strength and possible directions of attack. The coup d’état, which had clearly anti-hitlerite character, urged to speed up war preparations. But the lack of time, complicated internal situation, complicated system of the mobilization itself and the fear to provoke the Germans caused that this cardinal postulate was fulfilled only partially.

Yugoslav events in March 1941 had awakened big expectations in London and Athens. Sir Winston Spencer Churchill believed, that the situation had finally emerged, which would make possible a broader coalition of Great Britain, and three Balkan countries – Greece, Yugoslavia and Turkey. He thought that it would make Hitler to abandon his plans to invade the Balkans and even to deem more promising to seek advantage at the expense of Russia. Therefore operation Lustre, according to him, had gained importance not as a single action but as a basic element of broader strategic plans.

Greece cheered Yugoslav events with spontaneous joy. Demonstrators hailed Yugoslavia in the streets of Greek cities; on the Greek-Yugoslav border fraternization of Greek and Yugoslav soldiers was common. For Gen. Aléxandros Papagos the day 27 March in Belgrade meant fulfilment of hopes to create a strong union of Balkan countries capable to resist a German invasion. He intended to shift troops deployed on Aliakmon river to the vicinity of Salonika. Gen. Henry Maitland Wilson however opposed arguing that one had to have assured first, what would be the actual Yugoslav position. This task was assigned to the foreign minister Sir Anthony Robert Eden and the chief of the Imperial General Staff Gen. Sir John Dill. On 27 March they were in Malta on their way from Athens to England. Both immediately came back to Greece, from where they planned to make for Belgrade after consultations with the Greeks. But Gen. Dušan Simoviæ agreed only for arrival of Gen. Dill, and only incognito. On 31 March and 1 April Gen. Dill had meetings with representatives of the Yugoslav General Staff, in which also took part Gen. Simoviæ and the minister of the army and navy, Gen. Bogoljub Iliæ. Practically the only effect of the talks was an agreement to summon a further meeting of representatives of general staffs of Yugoslavia and Greece and the command of the British Expeditionary Corps. It eventually took place at the night 2/3 April in Greece, on a small border station near Florina. The meeting was held by generals Papagos, Wilson and Radivoje Jankoviæ – the chief of the Operations Division of the Yugoslav General Staff. The meeting had brought little effect: the participants had agreed just upon operational and tactical details.

Gen. Jankoviæ proposed that the Greek troops deployed on the fortification line would remain there, and the British troops would assume defence positions between the Greeks and the Yugoslavs near Lake Dojran and in the valley of river Struma. He was surprised when Gen. Wilson presented the real strength of the British forces in Greece (in Belgrade Gen. Dill had overstated the numbers) and declined a commitment to swiftly deploy British units in the vicinity of Dojran.

As to the Albanian front, Gen. Jankoviæ had stated that the Yugoslavs would undertake there offensive operations with the forces of four divisions, which in case of necessity had to start their activities by 12 April (planned date of their complete concentration). It was agreed that the Yugoslavs would develop advances in directions Podgorica – Shkodra, Prizren – Kukesi and from Debar and Struga westward, where they would co-operate with the Greeks. However neither the date of the beginning of the operation nor the forms of activities’ co-ordination were agreed upon.

Practically it meant that it did not come to establishment of a common strategic plan among Yugoslavia, Greece and Great Britain. Again a situation had occurred so characteristic for the war’s initial period: even if the opponents of the III Reich were going to the fight together, this «coalition» was expressed just in a formal way – the struggle with the same enemy. Besides each ally was acting separately and at its own risk.

Beginning 27 March Yugoslavia was gradually enforcing her combat readiness. On 30 March was ordered full activation (secret mobilization), which had to start on 3 April. On that day to the mobilization centres had to rush reservists, vehicles and transport animals. According to the plan the mobilization had to be completed by 15 April.

In due time about 70-90% of reservists and about 50% of animals had reported to their units. [] The best situation was in Serbia, whereas in Croatia only about 50% of reservists and 10- 15% of animals had reported. Croatian fascists (ustaši) sabotaged the draft to the «Serbian» army and even resorted to violence towards recruits. Also the Croatian Agrarian Party of Dr. Vlatko Maèek assumed negative position. On 27 March the leadership of the party instructed its provincial branches, that reservists would not report to the draft, and animals and vehicles designated for mobilization would be concealed in the woods. It was not until Dr. Maèek entered Gen. Simoviæ’s government (3 April), that the party had formally called upon the Croats to fulfil their patriotic duty.

Further disruption of the mobilization was caused by the decision of the minister of the army and navy from 4 April, which ordered, in face of aggression expected any time, that headquarters and units would immediately rush from mobilization centres to concentration areas regardless of established schedules and routes. Headquarters and units made for frontiers incomplete and some reservists had to seek their troops en route.

Eventually on 6 April Yugoslavia was at the third day of the «general activisation», it means in an initial stage of war preparations. In the areas of concentration of land forces, apart from border and fortress units, had found themselves eleven incomplete divisions. Other headquarters and units were still in their quarters, mobilization centres or under way. The General Staff had remained in Belgrade. Many officers had not reached their units yet, others were yet carrying out reconnaissance and dispatching orders to their subordinates. Air forces and navy were in better condition. In the navy the fleet and the air forces were ready for action, whereas the coastal defence was not yet prepared for combat.

Yugoslavia was entering the war with a unique defence plan ever known during the Second World War – the plan of defence of literally whole vulnerable border, without significant reserves, with armed forces far from combat readiness and politically undermined from inside.

From the formal point of view, allied Greco-Yugoslav-British forces could resist an onslaught of combined fascist forces on some defence line. Practically this option was buried because each of the allies tried to realize its own concepts and to achieve its own goals without having sufficient forces. Dragiša Cvetkoviæ’s government had let to encircle Yugoslavia and Simoviæ’s government, even having engaged maximum energy, was not able to put the armed forces into full combat readiness. The Greek command, having overestimated Yugoslav and own forces, stuck to a great coalition idea and subordinated troops’ deployment to it. The British in first place took precautions to secure retreat routes to the Greek ports.


First shots were fired yet before the midnight on 5 April 1941: German assault groups attacked several object along the Yugoslav borders. At 2:00 a German engineer group took by surprise the Yugoslav side of the Iron Gate and voided the Yugoslav plan to block the shipping on the Danube. At 5:00 German and Italian air forces set off for the action, and at 5:15 started the German attack on Skopje, Veles and Strumica. At 6:30 first aircraft from the German 4th Air Fleet flew over Belgrade.

The raid on Belgrade was conducted in several waves. The weak anti-aircraft artillery fought gallantly until it was overwhelmed. Pilots from the Yugoslav 5th Fighter Regiment, which possessed German planes Messerschmitt Bf-109, also fought gallantly and shot down 10 German machines, but due to the invaders’ superiority they lost 15 planes. It could not save the city bombed by several hundred of aircraft. Entire city quarters were levelled. The gas and electricity supplies were interrupted. At least 20,000 inhabitants died, many more were wounded.The German air forces repeated air raids on the city at the night of 7 April and on 7 and 8 April. Those raids disorganized the work of the Yugoslav administration, which under bombs was leaving in hurry to the places designated by the defence plans. It was not until 21:00 that the government gathered in Uzice to proclaim the general mobilization and to agree upon the appeal to the nation. That appeal though could not be broadcast, because the radio-station in Belgrade was destroyed.

The Supreme Command started its mobilization in the morning in Belgrade and it was not until 15:00 that it reached Banja Kovilaca, from where it attempted to contact subordinated units. Unfortunately, the command’s own signals battalion was not completely mobilized yet, and could not provide a fully operational service. Through the attaché in Athens there was sent an appeal to Gen. Aléxandros Papagos to start an offensive in Albania, and to Gen. Henry Maitland Wilson to start operations in the valley of Strumica.

In Athens it was estimated yet before the midnight that the German aggression was just a matter of hours, and the supreme command readied the troops concentrated on the Bulgarian frontier. At 5:00 the German ambassador, Viktor von Erbach zu Schönberg, demanded an immediate audience from prime-minister Aléxandros Koryzis. The prime-minister understood very well what the Prussian aristocrat in Nazi service was going to bring. He let the German wait 30 minutes, and meanwhile notified the king and the supreme commander. As soon as von Erbach was received, he started reading the note, but Koryzis interrupted saying that Greece would fight. At 6:00 the radio-station in Athens interrupted broadcasting the Sunday religious service, and announced the official communiqué about the German aggression, as well as the king and prime-minister’s declaration. The people’s reaction though this time was different than on 28 October 1940. They realized that it was too difficult for Greece to fight  and to stand another mighty power.

The basic military events of the first, decisive stage of the war took place in south-east Yugoslavia, which played the key role to both sides. Holding there, combined with an offensive in Albania, would influence realization of the Yugoslav defence plan, which foresaw a possibility to retreat towarts the Greek border. To the Greeks it also created possibility to win time till the full concentration of the British Expeditionary Corps; the corps would be then used to support the troops fighting in the first line, or cover their retreat to a new defence position. To the invaders occupation of that area meant separation of the Yugoslav and Greek forces, removing the menace of an Italian defeat in Albania, and creation of the basis for the offensive against Greece along a broad front. So both sides concentrated in that area substantial forces. But the German 12th Army was fully prepared for combat, while the Allies lacked co-ordination and uniform command, and operated in several groupings.

Against south-east Yugoslavia from Bulgaria struck the core of the 12th Army. It focused its effort on three routes leading to Skopje, Veles, and Strumica. Meanwhile the Yugoslav units from the 3rd Army District fought along a wide defence front counting on favourable terrain conditions. But the German assault grouping already on the first day overcame the units detached from Yugoslav divisions to the border defence, and on 7 April their forces took Skopje, Veles and Strumica. The Yugoslav defence became disorganized. Attempts to organize defence on new positions failed due to collapse of the army. Within next three days the Germans met the Italians on the lake Ohrid, and broke the Greek defence in the vicinity of Salonika.

The left wing of the advancing German 12th Army, from the very moment it crossed the Greek border, encountered a stubborn defence of the Army Eastern Macedonia deployed on the system of permanent fortifications. Greek forts’ crews, supported by field units, as a rule used to let the enemies to approach at close distance in order to destroy them with well-organized fire. The strength of such organized defence made the Germans an unpleasant surprise. In most of the sectors their advance stalled and split into a series of fights for individual forts, especially in the areas of Nevrokopion and the Rupel pass. Only on the left wing of the Greek forces in the Kerkini (Bjelasnica) mountains the Germans mounted a substantial superiority in numbers and drove the Greeks to the rear position at Krusia. The overall situation though was determined by the events, which took place in the area of Strumica. Already in the evening of 7 April the command of the Army Eastern Macedonia received from there alarming news about the enemy successes, and on 8 April from there struck the enemy 2nd Armoured Division.

It rolled the Greek rear troops, and before evening reached Salonika. This way it cut the Army Eastern Macedonia’s land communications with the rest of the country. Its evacuation by sea was out of question due to lack of ships and the German superiority in the air. In those circumstances the commander of the army, Gen. Konstantinos Bakopoulos, capitulated.

The events on the Bulgarian frontier also decided about the fate of the joint Greco-Yugoslav offensive against the Italians in Albania. The Yugoslav 3rd Army, despite of its weakness, on 7 April undertook offensive operations in the vicinity of the lakes Shkodra in the north and Ohrid in the south, where it co-operated with the Greek Army Western Macedonia. Yet the Germans got to the Yugoslav rears and paralysed the Greco-Yugoslav operation. Only in the northern Albania the Yugoslavs achieved some local successes in the vicinity of Shkodra. Meanwhile on the other sectors of the borders with Bulgaria, Romania, Hungary, Germany and Italy everything was quiet yet – both sides were still concentrating their forces. Only on the Sava German motorized troops seized bridgeheads. The Yugoslav 4th Army counter-attacked to liquidate them, but without a success.

On 8 April the situation rapidly changed: along the axis Sofia – Belgrade struck the German 1st Armoured Group commanded by Gen. Ewald von Kleist. Already on the first day of the advance it broke the defence of the Yugoslav 5th Army and took Pirot. Next day the 11th Armoured Division developed the success and seized Nis, Aleksinac, and reached Rozanj. This strike cut the 5th Army in halves, which became isolated in the mountains. The road to Belgrade was open. In this situation the Yugoslav command decided to move the 6th Army from the Romanian frontier to the eastern bank of Morava in order to create a new defence position along the line Rudnik Mountains – Arandjelovac – Mladenovac – Grocka. The 11th Division meanwhile continued its advance and wedged into the zone of the Yugoslav concentration. On 10 April it took Paracin, Cuprija, Jagodina, and approached Markovec, where it encountered a stout defence of the 18th Infantry Regiment. Those were already Belgrade’s far approaches. Individual Yugoslav units fought gallantly, but without anti-tank and anti- air defence they inevitably had to succumb to the enemy’s joint air and armoured strikes.

Civilians were surprised by the swift pace of the campaign, but everywhere, where time and means permitted, were formed volunteer units to support fighting troops. The Germans in Yugoslavia had to take many towns in heavy street fights. However, there was no power to organize that spontaneous impulse while the army was too disorganized to use that help. One German soldier noted in his diaries:

All the hamlets along on the road to Kragujewatz are simultaneously the reminiscences of hard fights. Aleksinatz, Tschuprija, Jagodina… There was an officers school in Jagodina. The cadets had delivered a stubborn defence. (…) They fought to the last man.

When the Germans approached Kragujevac, defences were hastily built and anti-air guns were placed to fire at blank point. The manager of a local factory summoned his workers and said: Germans are coming. We should show them the traditional Serbian courage. But armed workers could not do much against the tanks. Nevertheless, they conducted precise fire at motorcyclists and infantry. Even eight days after taking Kragujevac by the Germans, fights still lasted there, and the Germans had losses in killed and wounded. In retaliation they shot 7000 city’s inhabitants.

A dangerous crisis meanwhile mounted in western Yugoslavia. In view of the successful advance of the 12th Army as well as internal situation in Yugoslavia the supreme command ordered the 2nd Army to start its advance on Sarajevo without waiting for the units, which were still in the process of concentration. The operation started on 10 April and from the beginning it assumed unexpected dimensions. The German advance became the signal for the fascist elements to raise their heads. The Yugoslav 4th Army, where served a lot of pro-fascist Croats, just disappeared and so the German advanced troops at 19:30 without a trouble entered Zagreb. There, according to a secret agreement concluded yet before the war, the leader of the local ustaši, Col. Slavko Kvaternik, broadcast by the radio the proclamation of so-called Independent State of Croatia (NDH). He called upon the Croats, especially soldiers, to plead allegiance to NDH. Then was broadcast the statement of Dr. Vlatko Maèek (still the deputy prime-minister in the government of Dušan Simoviæ), which supported the declaration of creation of the NDH. Those appeals activized fascist and capitulationist elements in Croatia. They started to take over the administration and demoralize units, where most of the soldiers were the Croats. They ceased fighting with the Germans, and in many cases also disarmed the soldiers of the Serbian nationality.

The events in Croatia isolated Slovenia from the rest of the country. There too fascists and capitulationists declared severance with Belgrade and tried to contact the Germans. The 7th Army, formed mostly of the Slovenes, ceased to exist as a combat unit under the orders of the supreme command.

It was not until 10 April that the Yugoslav Supreme Command, which so far estimated the situation rather optimistically, saw the signs of catastrophe. The orders were issued to all the units to fight without waiting for direct orders from above. Simultaneously it was decided to organize the defence farther in the hinterland and around Belgrade. They counted on the 6th Army’s ability to regroup and halt the enemy advancing from Sofia, and on the 1st and 2nd Armies, which had to withdraw from Bachka and Baranya and strengthen the defence in the south.

The orders though were issued too late. The whole armies cased to exist. On 10 and 11 April German forces, now also actively supported by Hungarian and Italian troops, were running ahead. The centre of gravity of their operations was now Belgrade, to which from the south-east was approaching the 1st Armoured Group with the 11th Armoured Division in front; from the west was advancing the XLVI Corps, and from the nearby Banate – the XLI Corps. The Yugoslavs had a lot of troops around Belgrade, but they were disorganized and without a proper command. On 11 April the 11th Division overcame the 18th Infantry Regiment and took Topola by surprise. Two days later the same division took Ralje.

In those circumstances the commander of the Yugoslav 6th Army decided that a defence of Belgrade would be pointless and ordered withdrawal of his troops to the left bank of the river Topcider. On 12 April at 17:00 the XLI Corps without fights entered into the city, and on the next day the 11th Division reached it from the south-east, and the 8th Infantry Division from the XLVI Corps from the west. The advance of the XLVI Corps driven from the west to the east in between Sava and Drava rivers menaced the flanks and the rears of the retreating 1st and 2nd Armies. The 2nd Army dispersed without a battle, and in the 1st Army only few units managed to get to the southern bank of Sava. Yet the border and fortress units were still holding their positions. Against them on 11 April struck the Hungarian 2nd Army, which after several clashes occupied Bachka and Baranya.

Menwhile ustaši were seizing power in almost whole Croatia. The Germans without a trouble reached Banja Luka, and the Italian 2nd Army entered Ljubljana and met the Germans at Karlovac. The German 2nd Army was developing its advance on Sarajevo. On 13 April the Yugoslav army was practically defeated, although some troops kept fighting. In this situation gen. Simoviæ, while remaining the prime-minister, handed the duties of the chief of staff of the supreme command over to Gen. Danilo Kalafatoviæ, and authorized him to enter negotiations with the Germans concerning a ceasefire. He expected that it would be possible to obtain conditions similar to those, which were granted to France. Gen. Kalafatoviæ assumed his new duties on 14 April at 9:00 and immediately undertook preparations for ceasefire. At 9:30 the supreme command issued the defeatist directive No.179, which played the same role as Pétain’s appeal of 17 June 1940:

In result of defeat on all the fronts, in result of a complete disintegration of our troops in Croatia, Dalmatia and Slovenia, and after a comprehensive examination of our political and military situation we have come to the conclusion, that any further resistance is impossible and may only bring about the unnecessary bloodshed, without any prospect of a success; furthermore as neither our nation nor its military leadership wanted the war, we have resolved (…) to ask the German and Italian commands to cease the hostilities.


In the evening Kalafatoviæ sent his plenipotentiary envoys to the command of the German 2nd Army to undergo ceasefire talks. But on the same day Adolf Hitler, obsessed with the idea of destruction of Yugoslavia as a country, demended an unconditional capitulation. Until then the military operations had to be continued. On 15 April Berlin and Rome recognized the Independent State of Croatia. Also north-eastern parts of Slovenia, so-called Lower Styria and Upper Carinthia, were subordinated to the German administration. Thus started the partitions of Yugoslavia. On the same day the Bulgarian Telegraph Agency issued the following statement:

Today the government of Bulgaria severed diplomatic relations with Yugoslavia. In the note presented to the Yugoslav envoy it has been stated, that such a decision was influenced by following reasons:

  1. Assaults, which the troops of the Yugoslav forces have committed without a reason since the beginning of the current month.
  2. Assaults from the air of the Yugoslav aviation on Bulgarian cities, during which killed were civilians – especially women and children – although Bulgaria was aside the conflict.
  3. The main reason however is that the members of the Yugoslav legation in Sofia maintained contacts with subversive elements, which were preparing riots and a coup d’état.


On 15 April, in result of the partial ceasefire agreement with the commander of the XXXVI Army Corps, the Yugoslav command ordered the commanders of the 2nd Army Group and the 4th Army to cease hostilities. The ceasefire was in effect in the west of the road Zvornik – Sarajevo. Th troops were ordered not to resist the Germans, but not to lay their arms down either. In result in the whole Bosia, north to the line Visegrad – Sarajevo – Bugojno ceased any resistance.

In the afternoon the Yugoslav government held the last conference on the native soil in Niksic. It was resolved that Yugoslavia would not capitulate as a state, but only the armed forces would sign the act of surrender. The king and the govenment had to go to Greece to continue the war abroad; they flew to Greece the same night. The deputy prime-minister Slobodan Jovanoviæ explained it as follows:

If the army capitulates, then Yugoslavia as a state will have no liabilities before the winners. Contrary, if we capitulate as a country, as a state, and the government confirms the capitulation, then this way we will deem ourselves vanquished, and the country and the state will assume certain liabilities before the winners.

On 17 April in the morning a Yugoslav delegation with Dr. Aleksandar Cincar-Markoviæ and Gen Radivoje Jankoviæ in van was trnsported by a German bomber from Sarajevo to Zemun. At 20:00 they were received in the building of the former Czechoslovak embassy in Belgrade by the commander of the German 2nd Army, Gen. Maximilian von Weichs. He announced to the Yugoslav delegation, that Yugoslavia had been defeated, and called upon the delegation to sign the act of unconditional capitulation. They were given half an hour to make any formal remarks concerning the presented text.

The document stated that the Yugoslav armed forces unconditionally capitulated and surrendered. For that the troops had to gather in their respective units, and until the arrival of the Germans the Yugoslav officers were responsible for the order and discipline. Soldiers, who after the surrender left their units would be punished by death. All the weapon and equipment, as well as the archives of the prime- minister, foreign office, army, and navy had to be handed over to the Germans. Soldiers were forbidden to leave the country. It was a brutal dictate, humiliating in its form and contents. The Yugoslav delegation had no choice but to sign it. They did it at 21:00. The ceasefire was in effect since next day, 18 April at 12:00.

On 17 April during a conference in Athens the Yugoslav government issued an appeal to the nation, which stated that Yugoslavia was still in war and would continue the struggle alongside the Allies until the final victory. Meanwhile in Yugoslavia the German, Italian and Hungarian troops began the occupation of the country. On 19 April Bulgarian troops entered into southern Yugoslavia. The rests of the Yugoslav army surrendered or dispersed. On 24 April at 12:00 ceased its existence the Yugoslav Supreme Command. As many as 375,000 soldiers marched into captivity. Some non-Serbs were soon released, so effectively about 200,000 soldiers (90% Serbs) remained prisoners of war.


Conquest of Yugoslavia

First shots were fired yet before the midnight on 5 April 1941: German assault groups attacked several object along the Yugoslav borders. At 2:00 a German engineer group took by surprise the Yugoslav side of the Iron Gate and voided the Yugoslav plan to block the shipping on the Danube. At 5:00 German and Italian air forces set off for the action, and at 5:15 started the German attack on Skopje, Veles and Strumica. At 6:30 first aircraft from the German 4th Air Fleet flew over Belgrade. Συνέχεια

WW2 – Balkan Catastrophe

In October 1940 the British command happened to withdraw some forces from North Africa to give aid to Greece, a rather moral one. The Greeks though proved to be inflexible beyond expectation, they had fought off advanced Italian divisions, driven them back, and close behind them entered Albania. The general situation in the Balkans was worsening week after week and the reinforcement of British expeditionary forces in Greece was becoming an urgent necessity. To the country of the Hellenes had been sent one of two brigades of the 2nd Armoured Division, two infantry divisions and a considerable part of aviation, 50,000 men altogether. A highland rifles brigade had to join them soon. In command was Gen. Henry Maitland Wilson. Συνέχεια

Politics and Military Advice: Lessons from the Campaign in Greece 1941

By Squadron Leader David Stubbs

This paper suggests that the British decision to become involved in Greece, with a token RAF force in November 1940, helped set in train a series of events which ultimately led to the disastrous joint and coalition venture, where the military desire to satisfy the political appetite for grand strategy caused some commanders to ignore their own assessments that intervention was likely to fail without adequate air support. The paper will show how political pressure was applied to the military commanders and how their objections were gradually eroded so that they began to ignore their own rational analysis and come to believe that the impossible was possible, with ruinous consequences in terms of men and equipment. Συνέχεια

Before the storm

In the end of October 1940 a beautiful Mediterranean autumn ruled in Rome and Athens. But to the Greco- Albanian frontier running through the wilderness of the Pindus plateau came a Balkan winter – cold, rainy, even snowy in upper parts of the mountains. In that frontier, which separated Greece from Italian- occupied Albania, since some time had been freezing soldiers of both sides: Italian, who by Mussolini’s will were about to march on Athens, and Greek, who were preparing to defend their country of the invasion. Italian soldiers expected a tourist march to Athens, after which they would promptly return to their homes. The commander of the Aquila Battalion from the 3rd Alpine Division (Giulia), Major Fatuzzo, on 27 October 1940 noted in his diary: Συνέχεια

Codename MARITA

Development of the situation in Greece had frustrated Germans’ hopes for quick conquest of Greece by Italy. Quite the contrary, Berlin contemplated a possibility to face a broader anti-fascist coalition in the Balkans, including Turkey siding with the British. Also the Bulgarian government warned Berlin that Yugoslavia also might change its policy. In those circumstances Adolf Hitler decided about an intervention in Greece. However, such an intervention required additional political manoeuvres. It was necessary to attract Bulgaria and Yugoslavia to the «Axis», neutralize Turkey, obtain Romania’s consent to increase the contingent of the German troops in that country, and obtain Hungary’s consent for transporting the troops via its territory. It was also important to mask all those actions in a way that would not alarm the Soviet Union. Moreover, the military operation against Greece had to be completed soon enough to engage the participating troops against the USSR before May 1941. Hence the obvious tendency had emerged to solve the Italo-Greek conflict by «peaceful» means. Politicians in Berlin expected that merely a threat of a German intervention would be enough to force Greece’s capitulation. Συνέχεια

WWII German attack on Greece (operation Marita)

Greek drama. The combat spirit of the Greek army was high, but it had to perish before the technical superiority of the invaders.

While the Army Eastern Macedonia and the forces of the 3rd Military District, deployed on the Bulgarian frontier, were falling apart under the blows of the German 12th Army, the troops commanded by Gen. Henry Maitland Wilson were still organizing defences along the line Aliakmon valley – Vermion mountains – lake Vegoritis – Kajmakcalan. The news about the Yugoslav debacle on the Vardar caused that Gen. Wilson began to worry that the enemy troops could reach the rears of his left wing. Upon an agreement with General Aléxandros Papagos it was decided that the left wing of the Greco-British troops would be evacuated from the sector Vegoritis – Kajmakcalan to the area of the pass Kirli Derven near Klidi, where they would build new defences blocking the northern approaches from Bitola. While the troops were already on the move, the news came that the enemy took Bitola. It meant that the Yugoslav defence in that area was broken, and the German command got an opportunity to engage more forces in Greece. Συνέχεια

Battle of Greece – Operation Marita

 The Battle of Greece (also known as Operation Marita, German: Unternehmen Marita) was a World War II battle that occurred on the Greek mainland and in southern Albania. The battle was fought between the Allied (Greece and the British Commonwealth) and Axis (Nazi Germany, Fascist Italy and Bulgaria) forces. With the Battle of Crete and several naval actions, the Battle of Greece is considered part of the wider Aegean component of the Balkans Campaign of World War II.

The Battle of Greece is generally regarded as a continuation of the Greco-Italian War, which began when Italian troops invaded Greece on October 28, 1940. Within weeks the Italians were driven from Greece and Greek forces pushed on to occupy much of southern Albania. In March 1941, a major Italian counterattack failed, and Germany was forced to come to the aid of its ally. Operation Marita began on April 6, 1941, with German troops invading Greece through Bulgaria in an effort to secure its southern flank. The combined Greek and British forces fought back with great tenacity, but were vastly outnumbered and outgunned, and finally collapsed. Athens fell on April 27. However, the British Commonwealth managed to evacuate about 50,000 troops. The Greek campaign ended in a quick and complete German victory with the fall of Kalamata in the Peloponnese; it was over within twenty-four days. Nevertheless, both German and Allied officials have expressed their admiration for the strong resistance of the Greek soldiers. Συνέχεια

Επιχείρηση ΕΡΜΗΣ (αεραπόβαση στην Κρήτη)

H αερομεταφερόμενη επίθεση των Γερμανών για την κατάληψη της Κρήτης απετέλεσε ακρογωνιαίο λίθο για την μελλοντική ανάπτυξη και διαμόρφωση των δυνάμεων αλεξιπτωτιστών έως και σήμερα. Το αλεξίπτωτο ως υλικό ήταν  γνωστό από τον A’ Παγκόσμιο Πόλεμο στις διάφορες στρατιωτικές υπηρεσίες, οι οποίες το Θεωρούσαν μόνον ως ένα διασωστικό μέσο και μάλιστα κακής υπόληψης, καθώς κάποιοι θεωρούσαν δειλία την εγκατάλειψη ενός φλεγόμενου αεροσκάφους! Σε κάποια ανήσυχα και διορατικά μυαλά, ωστόσο, απετέλεσε την  αφορμή για την εκπόνηση νέων στρατηγικών και τακτικών μάχης, οι οποίες σήμερα, στην πλέον εξελιγμένη μορφή τους, έχουν προκαλέσει μια πλήρη μεταβολή του σύγχρονου πεδίου μάχης, των αρχών και των μηχανισμών διεξαγωγής του πολέμου. Συνέχεια

Εκθεση Δράσης Υπηρεσίας YVONNE (FORCE133)

Υ Π Η Ρ Ε Σ Ι Α “Y V O N N E” (F O R C E 1 3 3)


επί των εργασιών της Υπηρεσίας “Y V O N N E” (F O R C E 1 3 3).
– – – – – – – – – – – – – – –

Περί τας 20 Ιουνίου 1944 αφίχθη εις Αθήνας εκ Μέσης Ανατολής ο Αρχηγός της Υπηρεσίας κ. Ιωάννης Πελτέκης, ίνα ανασυγκροτήση την υπηρεσίαν, η οποίαν είχεν υποστή μεγάλον κλονισμόν συνεπεία των συλλήψεων Μαρτίου και Απριλίου. Ειδικώς, οι τότε διευθύνοντες την Υπηρεσίαν κκ. Ερρίκος Μοάτσος, και Άλκης Δελμούζος εκυκλοφόρουν μετά δυσκολίας, καθ’ όσον οι Γερμανοί είχαν ενδείξεις διά του ποιοι ήσαν. Σκοπός του κ. Ι. Πελτέκη ήτο να αποστείλη εις Μέσην Ανατολήν όσους εκ της υπηρεσίας ήτο δυνατό να υποψιάζονται οι Γερμανοί. Εν τω μεταξύ, όμως, συνελλήφθη ο Α. Δελμούζος και ούτως η ανάγκη διαφυγής των παλαιών συνεργατών και η αντικατάστασις τούτων, ενεφανίσθη επιτακτικωτέρα. Προς τον σκοπόν τούτον ο κ. Ι.Πελτέκης απετάθη προς τον Κωνσταντίνο Μπενάκην, ο οποίος συνειργάζετο, από τας αρχάς ήδη του μηνός, με την Υπηρεσίας και με τον Γεώργιο Παππάν, αρχηγόν της εθνικιστικής οργανώσεως “Εθνική Δράσις”, οίτινες και απεδέχθησαν να αναλάβουν την διοίκησιν και ανασυγκρότησιν της Υπηρεσίας. Ίνα σχηματισθή τριμελής διοίκηση, ο κ. Πελτέκης απετάθη και προς τρίτον πρόσωπον, τούτο όμως δεν εδεχθη. Η στιγμή ήτο ομολογούμενως δύσκολος, διότι και το ηθικόν εις την Υπηρεσίαν ήτο χαμηλόν, λόγω των πολλών και συνεχών συλλήψεων, και διότι είχαν ενταθή τα μέτρα των Γερμανών και αι δυσχέριαι επικοινωνίας, εξ άλλου δε και τα τεχνικά μέσα, δι’ ων απεφεύγετο υπό των μυστικών υπηρεσιών η εκ μέρους του εχθρού παρακολούθησίς των, βαθμιαίως εξέλειπον. Συνέχεια

Εκθεση βουλγαρικών ομοτήτων εναντίον ελληνικού πληθυσμού αρ.4, 30 Νοε 1941


Συμπληρωματικών πληροφοριών, συγκεντρωθεισών μέχρι
της 3οης Νοεμβρίου ε.ε επί των λαβόντων χώραν γεγονότων
εν Ανατολική Μακεδονία και Δυτική Θράκη εις βάρος του
Ελληνικού στοιχείου.

Ουδεμία εχθρική εκδήλωσις κατά των Βουλγάρων έλαβεν χώραν γενικώς εις ολόκληρον την Δυτ. Θράκην.
Την 29ην Σεπτεβρίου ήρξαντο ενεργούμεναι αθρόως συλλήψεις, αίτινες εσυνεχίσθηασν καθ’ όλον τον μήνα Οκτώβριον υπό το πρόσχημα καταδιώξεως του Κουμουνισμού.
Το Αρμενικόν στοιχείον από της εγκαταστάσεως των Βουλγάρων εις Δυτ. Θράκην και ιδιαιτέρως μετά την 29ην Σ/βρίου υποβοήθησε το έργον τούτων διά ψευδών πληροφοριών εις βάρος του Ελληνικού πληθυσμού με σκοπόν την εξόντωσιν αυτού, επιτυχόν ούτω να περιέλθη ολόκληρον το εμπόριον εις χείρας του, όπερ και μόνον επεδίωκεν. Συνέχεια

Καταβολή αποζημιώσεως σε αιχμαλώτους, ΥΠΕΘΑ/ΔΝΣΗ ΕΠΗΜΕΛΗΤΕΙΑΣ/ΤΜ2/1α ΓΡ./ΑΠ158497/29-10-1941




Έχοντες υπ’ όψει διάταξιν λαμβανομένου Νομοθετικού μέτρου,

 Ε γ κ ρ ί ν ο μ ε ν,

 εν συνεχεία και προς τας υπ’ αριθμ. 148675/30-9-41 και 148884/10-10-41 Διαταγάς ημών, την καταβολήν εφ’ άπαξ αποζημιώσεως δραχμ. δέκα χιλιάδων (10.000), εις άπαντας τους κρατηθέντας αιχμαλώτους εν τω εξωτερικώ και εν Κρήτη αξιωματικούς και Ανθ/στάς, μονίμους και εφέδρους γενικώς.
Η εφ’ άπαξ αύτη αποζημίωσις θα καταβληθή εις τους δικαιούχους αξιωματικούς και ανθυπασπιστάς μόνον παρά της Α΄ Διαχ/σεως Υ.Ε.Α. επί τη προσαγωγή των κάτωθι δικαιολογητικών: Συνέχεια

Αρθρο Εφημερίδας Χανίων, 25-9-1941

Η Γερμανία έσωσε την Κρήτη από του να μεταβληθή εις δευτέραν Κύπρον. – Το τραγικόν σφάλμα των ελευθέρων σκοπευτών. – Η έννοια της διαταγής περί αμνηστείας του Γερμανικού Στρατιωτικού Διοικητού.

 Εις το κύριον άρθρον μας της 17ης τρέχοντος μηνός, υπό τον τίτλον (προς ειρήνευσιν της Νήσου Κρήτης) εσχολιάσαμεν την διαταγήν του Στρατιωτικού Διοικητού Κρήτης. Εις το άρθρον μας αυτό ανεγράφεται η φράσις, ότι η συμμετοχή των Κρητών εις τον αγώνα εναντίον του Γερμανικού Στρατού ηδύνατο να εξηγηθή, όταν λάβη τις υπ’ όψιν την ιστορικήν εξέλιξιν της Κρήτης η οποία επί αιώνας ηγωνίσθη διά την ελευθερίαν της, και τούτο διότι η Αγγλική Προπαγάνδα είχε κατορθώση να εμπνεύση αισθήματα μίσους και εχθρότητος εναντίον της Γερμανίας εις μεγάλα τμήματα του πληθυσμού της Νήσου, αφού προηγουμένως εξεμεταλλεύθη με δεξιοτεχνία την αγάπην των Κρητών προς την ελευθερίαν, πείσασα ούτω αυτούς ότι η νίκη της Αγγλίας σημαίνει την ελευθερίαν ενώ η νίκη της Γερμανίας την υποδούλωσιν της Κρήτης. Συνέχεια

Εκθεση Βουλγαρικών σφαγών το Σεπτέμβριο 1941 στη Δράμα

Εν Δράμα τη 26-8/βρίου 1954
Το Γενικόν Επιτελείον Στρατού
Δ/σιν Ιστορίας Στρατού
Τμήμα ΙΙ
Έκθεσις επί γενομένων υπό των Βουλγάρων Σφαγών κατά Σ/βριον του έτους 1941.

Λαμβάνομεν την τιμήν εις εκτέλεσιν της υπ’ αριθ. 34/39/9542/ 24-9-54 δ/γής υμών να υποβάλωμεν συνημμένως το υπό του Δήμου ημών εγκριθέν κατά το έτος 1945 βιβλίον «Τραγωδίαν της Δράμας» εμφαίνον άπαντα τα στοιχεία διά τας υπό των Βουλγάρων διαπραχθείσας σφαγάς κατά Σ/βριον του έτους 1941 εις την περιοχήν του Δήμου ημών εις ο συμπεριλαμβάνονται κατά το δυνατόν άπαντα τα λαβόντα χώραν γεγονότα κατά τας σφαγάς.
Ωσαύτως να συνυποβάλωμεν και κατάστασιν των κατά το διάστημα τούτο σφαγιασθέντων, φονευθέντων και θανόντων εξ δαρμών υπό των Βουλγάρων.
Φωτογραφίας των γεγονότων δεν κατέστη δυνατόν να ανευρεθώσιν πλην τούτων της ανακομιδής των λειψάνων κατά την εκτέλεσιν των ομαδικών τάφων ων το πρωτότυπο φίλμ κατέχει ο Φωτογράφος της πόλεως Θεόδωρος Σερβάνης όστις και μόνον θα ηδύνατο να εξυπηρετήση την υπηρεσία Υμών.

Δήμαρχος Δράμας
Ανδρ. Νικηφορίδης

Ονομαστική των φονευθέντων υπό των Βουλγάρων

Α/Α Επώνυμον Όνομα Πατρώνυμον Πατρίς Ημέρα θανάτου
1 Πουλασουχίδης Αβραάμ Γεώργιος Ρωσία 12 -8 41
2 Χ΄΄Βασιλείου ή Βασιλειάδης Μηνάς Ιωάννης Καισάρεια 29-9-41
3 Μπέλωφ Στέφανος Κοσμάς Ρωσία 29-9-41
4 Νικολαϊδης Θωμάς Λεωνίδας Προύσα 1-10-41
5 Παναγιωτίδης Γεώργιος Σάββας Ιοσλάτ 29-9-41
6 Κοέν Αβραάμ ήΑμπέρτος Ιακώβ Σέρραι 1-10-41
7 Μεσσήνης Δημήτριος Παναγιώτης Χωριστή 29-9-41
8 Παπαδόπουλος Ανδρέας Αναστάσιος Αρά/πολις 29-9-41
9 Μαυρόπουλος Γεώργιος Νικόλαος Δαρδανέλια 28-9-41
10 Ζινός Μιχαήλ Ζήσης Δράμα 28-9-41
11 Μαυρόπουλος Νικόλαος Χαράλαμπος Κιουτάχεια 29-9-41
12 Εδυάρογλου Ορέστης Αναστάσιος Νίγδη 29-9-41
13 Δέλλας Αστέριος Χρήστος Ορτάκιόϊ 1-10-41
14 Τσόκας Αθανάσιος Χρήστος Δράμα 29-9-41
15 Χριστοχείλης Βασίλειος Σάββας Ικόνιον 29-9-41
16 Γιαννόπουλος Λάζαρος Αβραάμ Νίγδη 29-9-41
17 Καναρίδης Ιωάννης Χαράλαμπος Ορτού 22-1-41
18 Καρατσαλίδης Παντελής Λεόντιος Όσκε 16-9-41
19 Φωτιάδης Αναστάσιος Χαράλαμπος Κοτζά-Πινά 29-9-41
20 Ζαϊμης Παναγιώτης Χαράλαμπος Αμισός 29-9-41
21 Ξενάκης Πασχάλης Κων/τίνος    ———- 1-9-41
22 Νικολάου Κων/τίνος Νικόλαος Λεσκοβέτσιος 29-9-41
23 Γκλαβόπουλος Ανέστης Δημήτριος Αρμαντλή 29-9-41
24 Αποστολίδης Απόστολος Πανταζής Κερμαδή 1-10-41
25 Παστουρματζής Ιωάννης Γεώργιος Ανδρ/πολις 30-9-41
26 Τσελικόγλου Γεώργιος Χρήστος Σαμψούς 29-9-41
27 Καλντερμιτζής Γεώργιος Κλεάνθης Προύσα 30-3-42
28 Κλαβόπουλος Κων/τίνος Διαμαντής Προύσα 1-10-41
29 Καμαρόπουλος Αγαθάγελος Γεώργιος Νικομήδεια 29-9-41
30 Κοϊμτζίδης Ευάγγελος Σεραφείμ Αμάσεια 1-10-41
31 Νικολαϊδης Θωμάς Λεωνίδας Προύσα 1-10-41
32 Τσεκούρας Γεώργιος Παναγιώτης Αμυγδαλιά 29-9-41
33 Χαρακόπουλος Ιωάννης Θεόδωρος Νίγδη 29-9-41
34 Ελευθεριάδης Δημήτριος Ιωάννης Αμισός 29-9-41
35 Ζαχαροπούλου Σταματία Ιωάννης Δράμα 29-9-41
36 Ζαχαροπούλου Μαίρη Ιωάννης Δράμα 1-10-41
37 Παστουρματζής Κων/τίνος Γεώργιος Βέϊκος 28-7-44
38 Δεϊρμεντζόγλου Παύλος Κων/τίνος Νίγδη 29-9-41
39 Πελικπασίδης Παναγιώτης Γεώργιος Αμισός 29-9-41
40 Παναγιωτίδης Ιωάννης Ανέστης Νίγδη 29-9-41
41 Μπρέζα Ελένη Θεόδωρος Δράμα 29-9-41
42 Ιωσηφίδης Γεώργιος Θεόφιλος Προύσα 1-10-41
43 Ιωσηφίδης Νικόλαος Θεόφιλος Προύσα 1-10-41
44 Πιτσικούδης Παναγιώτης Χρήστος Προύσα 1-10-41
45 Ιωσηφίδης Γεώργιος Ιγνάτιος Προύσα 1-10-41
46 Πασακάλης Σάββας Αριστείδης Βιζύη 1-10-41
47 Σαλμανίδης Χρήστος Γεώργιος Σαμψούς 29-9-41
48 Χαλαϊδης Σάββας Χαράλαμπος Πόντος 29-9-41
49 Καλαϊτζόγλου Παρασκευάς Κυριάκος Ορτακινά 28-10-41
50 Κοσμίδης Στυλιανός Ιωάννης Σαμψούς 28-9-41
51 Κουλίδης Νικόλαος Κων/τίνος Ρωσία 29-9-41
52 Κων/νίδης Κυριάκος Κυριάκος Αργυρούπολις 2-10-41
53 Ασπρικίδης Ιωάννης Δημήτριος Νίγδη 1-10-41
54 Ασπρικίδης Γεώργιος Δημήτριος Νίγδη 1-10-41
55 Παπαδόπουλος Μηνάς Ιορδάνης Ποντοκρίτειο 1-10-41
56 Χατζησάββας Σταύρος Ηλίας Αμισός 28-9-41
57 Πολυματίδης Παναγιώτης Σταύρος Τραπεζούς 29-9-41
58 Κοσμίδης Νικόλαος Ιωάννης Ορδού 1-10-41
59 Θεοδωρίδης Βασίλειος Χαράλαμπος Αμισός 28-9-41
60 Κοχαϊμίδης Χρήστος Χαράλαμπος Τραπεζούς 29-9-41
61 Ανανιάδης Πρόδρομος Νικόλαος Νίγδη 29-9-41
62 Κυριλλίδης Κων/τίνος Χρήστος Νικομήδεια 29-9-41
63 Καμπούρογλου Μιχαήλ Χριστόδουλος Κομοτηνή 28-9-41
64 Σπανόπουλος Ιωάννης Βασίλειος Σουτζουγουρή 1-10-41
65 Μουντζούρογλου Νικόλαος Γεώργιος Βιζύη 29-9-41
66 Γούδας Αθανάσιος Μιχαήλ Ηπείρου 30-9-41
67 Σπανόπουλος Δημήτριος Βασίλειος Σουψουρή 1-10-41
68 Γαβριηλίδης Γαβριήλ Σταύρος Δράμα 22-6-42
69 Νταουλτζής Ιωάννης Στλούνος Πάνορμος 1-10-41
70 Πιτουρίδης Πέτρος Χαράλαμπος Τραπεζούς 1-10-41
71 Πολυματίδης Ιωάννης Σταύρος Τραπεζούς 1-10-41
72 Χούρος Νικόλαος Δημήτριος Ασβεστοχώρι 29-9-41
73 Χατζηπαντελής Σωτήριος Χ΄΄Παντελής Προύσα 29-9-41
74 Λίτσος Παναγιώτης Γεώργιος    ——— 1-10-41
75 Ποροζίδης Πολύχρόνης Θεόδωρος Κίος 29-9-41
76 Ορφανίδης Γεώργιος Π΄΄Στυλιανός Σαμψούς 29-9-41
77 Καφαντίδης Αγαθάγγελος Κοσμάς Κίος 29-9-41
78 Θεοδοσιάδης Ελευθέριος Ιωάννης Κίος 29-9-41
79 Παναγιωτίδης Γεώργιος Σάββας Ιοσγάτη 29-9-41
80 Παπαδόπουλος Ευστάθιος Αλέξιος Αμισός 1-10-41
81 Κρήτας Δημήτριος Κων/τίνος Στενήμαχος 29-9-41
82 Π΄΄ Κων/τίνου Κων/τίνος Γεώργιος Κων/πολις 1-10-41
83 Τηλεμάχου Γεώργιος Ευθύμιος Νίγδη 29-9-41
84 Σεμερτζίδης Γεώργιος Στέφανος Ταφλένκιου 29-9-41
85 Δήμου Αναστάσιος Ιωάννης Δράμα 29-9-41
86 Κασμελίδης Λάζαρος Χρήστος Κιαπλίου 29-9-41
87 Δημητριάδης Δημήτριος Ιωάννης 40 Εκκλησιαί 29-9-41
88 Ζουρνάτσογλου Λάζαρος Λάζαρος Καισάρεια 29-9-41
89 Πεντοβέλης Λεωνίδας Παναγιώτης Στενήμαχος 29-9-41
90 Χ΄΄ Μιχαήλ Νικόλαος Δημήτριος Στενήμαχος 29-9-41
91 Νάνου Γεώργιος Στέφανος Δοξάτον 29-9-41
92 Μακούλης Κοσμάς Νικόλαος Στενήμαχος 29-9-41
93 Μεχτίδης Κων/τίνος Πολύχρόνης Κίος 1-10-41
94 Μεχτίδης Δαμιανός Κων/τίνος Κίος 1-10-41
95 Μούτσιος Δημήτριος Νικόλαος Στενήμαχος 29-9-41
96 Μούτσιος Πρόδρομος Δημήτριος Στενήμαχος 29-9-41
97 Κουντουράς Κων/τίνος Δημήτριος Στενήμαχος 29-9-41
98 Κοντόπουλος Παύλος Ιωάννης Σαμψούς 28-9-41
99 Π΄΄Ζαπραϊδης Θωμάς Δημήτριος    ——— 29-9-41
100 Ατσαλίδης Γεώργιος Νικόλαος Στενήμαχος 29-9-41
101 Π΄΄Ζαπραϊδης Νικόλαος Θωμάς Στενήμαχος 29-9-41
102 Βάρακτσης Σωτήριος Θεόδωρος    ——— 29-9-41
103 Δελίτσας Βασίλειος Σταύρος Στενήμαχος 29-9-41
104 Αγγελίδης Αργύριος Αθανάσιος Στενήμαχος 29-9-41
105 Μούτσιος Λάμπρος Χριστόδουλος Στενήμαχος 29-9-41
106 Μποζίκης Δημήτριος Νικόλαος Αρκ/πολις 29-9-41
107 Γκαρμπούνης Φίλιππος Γεώργιος Στενήμαχος 29-9-41
108 Αρβανιτίδης Θεόδωρος Πασχάλης Κοζάνη 29-9-41
109 Κακαράκος Γεώργιος Κων/τίνος Γέννα-Θράκης 29-9-41
110 Ποιμενίδης Παναγιώτης Δαμιανός Αργυρμαλής 28-9-41
111 Χριστοφορίδης Κων/τίνος Γεώργιος Κερασούς 29-9-41
112 Βιζιηνός Χριστόφορος Κων/τίνος Βιζύη 29-9-41
113 Φουρνίδης Ιορδάνης Νικόλαος Νίγδη 28-9-41
114 Καραμιχαήλ Ευστράτιος Σάββας Κούπλιο 28-9-41
115 Καψάλης Δημήτριος Γεώργιος Σύκκια Σμύρνης 15-9-41
116 Παραδεισόπουλος Σταύρος Κυριάκος Κιουτάχεια 29-9-41
117 Ζαφειριάδης Συμεών Ευστράτιος Προύσα 29-9-41
118 Παραδεισόπουλος Αναστάσιος Στέφανος Κοτυσίου 29-9-41
119 Χαρμανταρίδης Αναστάσιος Δημήτριος Χ΄΄Ισμάκος 29-9-41
120 Τόμπαλης Ιωάννης Βασίλειος Λάϊστα Ηπείρου 29-9-41
121 Φουντουκίδης Κων/τίνος Ευάγγελος Βιζύη 1-10-41
122 Μπούγιος Πέτρος Αναστάσιος Μελένικον 1-10-41
123 Νικολαϊδης Αναστάσιος Στυλιανός    ——— 23-10-41
124 Χ΄΄Μιχαηλίδης Ιωάννης Κων/τίνος Κιουπλιό 29-9-41
125 Δούης Δημήτριος Παναγιώτης Κέρκυρα 16-10-42
126 Κοτσανίδης Θεολόγος Άνθιμος Άγκυρα -3-42
127 Παναγιωτίδης Γερμανός Αλέξανδρος Αμισός 1-10-41
128 Ταουσάνης Κων/τίνος Ιωάννης Δράμα 30-9-41
129 Χαριτόπουλος Θεόδωρος Πέτρος    ——— 30-1-41
130 Τελλήογλου Βασίλειος Γεώργιος Σουφράπος 29-1-41
131 Πολυμένης Ιωάννης Αθανάσιος Αρκ/πολις 28-7-43
132 Χ΄΄Χρήστου Δημήτριος Χ΄΄Χρήστος Αδρ/πολις 29-9-41
133 Μποταντζόγλου Ιωάννης Σπυρίδων Πόρος Ικονίου 28-9-41
134 Κων/νίδης Ιωάννης Κυριάκος Κερασούς 28-9-41
135 Καρακάσης Βασίλειος Νικόλαος Αδάπαγα 29-9-41
136 Χ΄΄Αργυρίου Λάμπρος Κων/τίνος Στενήμαχος 29-9-41
137 Σαράφης Παναγιώτης Δημήτριος Δράμα 29-9-41
138 Γατζούρας Απόστολος Στέργιος Στενήμαχος 29-9-41
139 Χρηστοκλής Κώστας Γεώργιος Στενήμαχος 29-9-41
140 Ναλμπαντίδης Ελευθέριος Αλέξανδρος Τσαρσαμπά 29-9-41
141 Καλαϊτζίδης Ανέστης Κων/τίνος Σαμψούς 29-9-41
142 Ξυδάς Πασχάλης Νικόλαος Κεφαληνία 31-8-41
143 Μαγιόγλου Μηνάς Κοσμάς Ικόνιον 29-9-41
144 Χαριζάνης Κων/τίνος Κων/τίνος Φωτολείβος 29-9-41
145 Ηλιάδης Ηλίας Σάββας Πόντος 29-9-41
146 Τζονακάκης Ιωάννης Δημήτριος Κρήτη 26-9-41
147 Νικολάου Μηνάς Γεώργιος Αδάπαζαρ 3-7-41
148 Ρομπαζάκης Ιωάννης Αθανάσιος Λαίστα Ηπ. 7-5-44
149 Μυστακίδης Σάββας Ιωάννης Αμισός 28-9-44
150 Κούρσογλου Δημήτριος Γεώργιος Νίγδη 29-9-41
151 Παπαδόπουλος Λεόντιος Π΄΄Γεώργιος Σαμψούς 27-5-42
152 Θεοδωρίδης Δημήτριος Θεόδωρος Πόντος 28-9-41
153 Π΄΄Χρήστου Ευάγγελος Νικόλαος Τρίκαλα -12-52
154 Καπέτης Νικόλαος Ιωάννης Ήπειρος 16-1-45
155 Πάσχος Πασχάλης Θεόδωρος Χωριστή 14-10-41
156 Σαββίδης Χαράλαμπος Σάββας Πόντος 29-9-41
157 Γλαβόπουλος Φιλόθεος Δημήτριος Προύσα 29-9-41
158 Σαμαρίδης Θεόδωρος Αδάμ Πόντος 10-10-41
159 Κασάπης Γεώργιος Απόστολος Ορτάκιόϊ 5-6-43
160 Κουγιουμτζής Λεωνίδας Δημήτριος 40 Εκκλησιαί 29-9-41
161 Ηλιάδης Γεώργιος Ηλίας Κύπρος 29-9-41
162 Παπαδόπουλος Άνθιμος Κων/τίνος Κερασούς 29-9-41
163 Μάγειρος Σωτήριος Ιωάννης Δράμα 30-5-43
164 Χαρμανταρίδης Αναστάσιος Δημήτριος Αμισός 29-9-41
165 Αμοιρίδης Αδάμ Δημήτριος Αργυρούπολις 13-10-42
166 Μπίττης Δημήτριος Στέργιος Μεσολόγγιον 29-9-41
167 Ξανθόπουλος Κων/τίνος Ιωάννης Πόντος 29-9-41
168 Κτιστάκης Εμμανουήλ Γεώργιος Κρήτη 1-10-41
169 Κουμιστοβίτογλου Κων/τίνος Παΐσιος Πόντος 29-9-41
170 Καρατζίδης Λεωνίδας Ιορδάνης Κιουπλιό 29-9-41
171 Κεσέσογλου Βασίλειος Χαράλαμπος Νίγδη 29-9-41
172 Βασιλειάδης Κυριάκος Κοσμάς Αμισός 29-9-41
173 Καρυοφυλλίδης Ιωάννης Καρυοφίλης Αμισός 28-9-41
174 Κεσίσογλου Χαράλαμπος Βασίλειος Νίγδη 12-9-41
175 Γιάντσιος Γεώργιος Δημήτριος 40 Εκκλησιαί 1-9-41
176 Τσαμτσής Δημήτριος Δημήτριος Αρμουτζή 22-11-41
177 Παραντάλος Ιωάννης Γεώργιος Δράμα 4-7-41
178 Μαντόπουλος Αναστάσιος Ευστάθιος Σιώκα 29-9-41
179 Ζωπίδης Δημήτριος Ηλίας Σαμψούς 29-9-41
180 Δήμητσος Γεώργιος Ευρυπίδης 40 Εκκλησιαί 29-9-41
181 Θεοδωρίδης Βασίλειος Χαράλαμπος Τσαρσαμπά 29-9-41
182 Κετεντζής Θεόδωρος Μιχαήλ Τυρολόη 29-9-41
183 Ανανιάδης Θεόδωρος Νικόλαος Νίγδη 29-9-41
184 Μαβίδης Θεόδωρος Θεοφάνης Αμισσός 29-9-41
185 Συκοβαρίδης Θεόκλιτος Κων/τίνος Σιδηρό-καστρον 30-9-41
186 Συμεωνίδης Ματθαίος Αλέξανδρος Τραπεζούς 11-8-43
187 Βρασίδας Γεώργιος Σωκράτης Τραπεζούς 4-10-44
188 Ζουρνατζής Γεώργιος Παύλος Πόντος 15-9-42
189 Χαλάτσης Ανέστης Δημήτριος Δράμα 29-9-41
190 Κατερίδης Λεωνίδας Δημήτριος Ιωάννινα 29-9-41
191 Φραντζής Παναγιώτης Θεόδωρος Δράμα 9-2-42
192 Μαργαρίτης Λιόντος Παναγιώτης Δράμα 5-12-45
193 Βαλάνης Φαίδων Δημήτριος Δράμα 15-7-42
194 Τοκαλίδης Παύλος Αβραάμ Τραπεζούς 10-10-41
195 Σαββόπουλος Πολύχρόνης Σάββας Νικομήδεια 21-8-43
196 Γιαννακάκης Αναστάσιος Αθανάσιος Κων/πολις 4-11-41
197 Παπαχρήστος Δημήτριος Γεώργιος Τρίκαλα 4-8-43
198 Πανταζόπουλος Νικόλαος Δημήτριος Καλαμάτα 1-10-41
199 Τριανταφυλλίδης Δημήτριος Παναγιώτης Ρωσία 11-4-44
200 Παπαδόπουλος Ιωάννης Απόστολος Κιουτάχεια 29-9-41
201 Παπαδόπουλος Απόστολος Ιωάννης Κιουτάχεια 29-9-41
202 Αρβανιτίδης Βασίλειος Ιωάννης Δράμα 29-9-41
203 Μαρθάριος Γεώργιος Ιωάννης Σουφλί 8-7-41
204 Μιχαηλίδης Κων/τίνος Ευάγγελος Άρθου 21-11-41
205 Βενετίδης Μιχαήλ Ράϊκος Ορτάκιόϊ 20-11-42
206 Βασιλειάδης Κυριάκος Κοσμάς Νίγδη 29-9-41
207 Ιντζεπογαλίδης Κων/τίνος Αθανάσιος Αμισσός 10-10-42
208 Μιχαλάκας Δημήτριος Γεώργιος Θράκη 26-11-43
209 Ναλμπάντογλου Μιχαήλ Γεώργιος Αίνος 4-1-42
210 Ανδρεάδης Παύλος Ηλίας Αμισσός 29-9-41
211 Παπαδόπουλος Παναγιώτης Ευστάθιος Κουλακαγιά 1-10-41
212 Κουγιουμτζής Λεωνίδας Δημήτριος    ———- 29-9-41
213 Δαδάκης Δημήτριος Ιωάννης 40 Εκκλησιαί 30-9-41
214 Μπεριανίδης Αναστάσιος Δημήτριος ———– 29-9-41
215 Λαμπριανίδης Δημήτριος Γεώργιος Ραφαγιά 3-4-43
216 Βαμβακίδης Αριστοτέλης Αναστάσιος Αμισσός 2-10-41
217 Σαρίδης Γεώργιος Βουκλίδης Δράμα 30-9-41
218 Ζαφειρίου Ιωάννης Ζαφείριος Κεσσάνη 9-5-45
219 Καρούσης Χρήστος Σούλης Μέτσοβον 26-9-44
220 Καρακεχαΐδης Σταύρος Ιωάννης Σαμψούς 30-10-42
221 Πεταλούδης Ιωάννης Κων/τίνος Σερβία 29-9-41
222 Δημητριάδης Δημήτριος Μελλισινός Μ.Ασία 30-9-41
223 Ζωγράφος Μιχαήλ Ζωή Αδρ/πολις 26-10-42
224 Δεβελέγκας Θεόδωρος Ιωάννης Ήπειρος 1-10-41
225 Αλεξανδρίδης Αλέξανδρος Κων/τίνος Δράμα 10-10-41
226 Φιλιππίδης Γεώργιος Φίλιππος Μαρώνια 24-4-42
227 Γαβριηλίδου Σοφία Ιάκωβος ———– 20-10-41
228 Καραβάλης Κλεομένης Κων/τίνος Σώκια 24-5-44
229 Καμπερίδης Ιωάννης Ηλίας Κιουτάχεια 16-8-44
230 Ταπεινόπουλος Αναστάσιος Γεώργιος Πόντος 29-9-41
231 Δημητριάδης Λούης Παναγιώτης Κέρκυρα 25-1-41
232 Ταμπάκης Ιωάννης Εμμανουήλ Ορτάκιόϊ 24-3-44
233 Αθανασίου Ιωάννης Γεώργιος Δράμα 30-10-41
234 Πολυτεχνίτης Παναγιώτης Σωτήριος Αδρ/πολις 12-2-42
235 Παπαδημόπουλος Δημήτριος Δημοσθένης 40 Εκκλησιαί 29-9-41
236 Γιαντζόγλου Μάρθα Γεώργιος Δράμα 8-7-41
237 Μαρουλάς Δημήτριος Παναγιώτης Τριγίνα Αργολ 25-12-41
238 Τσοκαλίδης Μιχαήλ Δημήτριος Αρμουτζής 29-9-41
239 Μποσταντζόγλου Βασίλειος Μηνάς Μ.Ασία 29-9-41
240 Ραμπότας Ανέστης Απόστολος Δράμα 7-12-41
241 Αντωνίου Ανέστης Ιωακείμ Δρούλακον 29-9-41
242 Παπαθεμελής Μιχαήλ Γεώργιος Βυσσώκα 26-6-43
243 Γιαγτζής Αθανάσιος Δημήτριος 40 Εκκλησιαί 2-10-41
244 Σιώπης Χαράλαμπος Γεώργιος Ορτάκιόϊ 29-9-41
245 Κασμερίδης Λάζαρος Χρήστος Κιουπλιό 29-9-41
246 Βασιλειάδης Αναστάσιος Αναστάσιος Σαμψούς 30-9-41
247 Ραπτόπουλος Γεώργιος Ιωάννης Αργυρούπολις 24-8-42
248 Πέτσας Δημήτριος Γεώργιος Ήπειρος 13-1-41
249 Παπαδόπουλος Ιωάννης Ηλίας Άγκυρα 28-8-42
250 Πανίδης Βασίλειος Μιχαήλ Αδάπαζαρ 15-5-44
251 Πούγκας Αθανάσιος Πάσχος Φωτολείβος 29-9-41
252 Σιδηρόπουλος Ιωάννης Παύλος Τίανα 21-5-44
253 Ελληνούδης Θεόδωρος Δημήτριος ——— 14-2-44
254 Ευτάτογλου Σωκράτης Ιωάννης ——— 18-5-42
255 Νοταρίδη Αγγελική Πολύχρόνης Σαμψούς 13-10-45
256 Καρυπίδης Αναστάσιος Κων/τίνος Σαμψούς 4-10-45
257 Καρυπίδης Σωτήριος Αθανάσιος Βαβαέσκη 8-2-42
258 Απόστολος Λάμπρος Μούτσιος 29-9-41
259 Σαζούρας Στέργιος Απόστολος 29-9-41
260 Χ΄΄Αργυρίου Λάμπρος Κων/τίνος 29-9-41
261 Τσιάρας Στέργιος Βασίλειος 29-9-41
262 Βασματζής Μιχαήλ Κων/τίνος 29-9-41
263 Βασματζής Ελευθέριος Κων/τίνος 29-9-41
264 Κάπης Μιλτιάδης Παναγιώτης 29-9-41
265 Ατσαλίδης Ιωάννης Νικόλαος 29-9-41
266 Ατσαλίδης Νικόλαος Ιωάννης 29-9-41
267 Κόττας Χριστοκλής Γεώργιος 29-9-41
268 Γκαρμπούνης Φίλιππος Γεώργιος 29-9-41
269 Λιλίτσας Μιχαήλ Δημήτριος 29-9-41
270 Χ΄΄Αβανίδης Νικόλαος Γεώργιος 29-9-41
271 Χ΄΄Αβανίδης Συμεών Γεώργιος 29-9-41
272 Πασχαλίδης Χρήστος Ιωάννης 29-5-44
273 Τσάμογλου Ονούφριος Βασίλειος 27-7-44
274 Μάρδας Στέφανος Κων/τίνος 29-9-41
275 Ψαλτίδης Δημήτριος Νικόλαος 29-9-41
276 Ωρολογάς Σταμάτης Γεώργιος 29-9-41
277 Κυριακόπουλος Φώτιος Ανδρέας 29-9-41
278 Παπαδόπουλος Αθανάσιος Νικόλαος 29-10-41
279 Δούραλης Δημήτριος Ιωάννης 29-9-41
280 Χασιρτζή Χρυσούλα Κων/τίνος 30-9-41
281 Μούσκος Άγγελος Αθανάσιος 29-9-41
282 Αθανασίου Ιωάννης Γεώργιος 29-9-41
283 Ξυδιάς Πασχάλης Νικόλαος 29-9-41
284 Γεωργιάδης Χριστόδουλος Νικόλαος 3-10-41
285 Καμπατσίδης Μενέλαος Νικόλαος 17-9-44
286 Κωφαντίδης Αγαθάγγελος Χρυσόστομος 29-9-41
287 Ροσσόπουλος Θεόδωρος Γεώργιος 29-9-41
288 Ποτουρίδης Ηλίας Πέτρος 29-9-41
289 Αμανατίδης Στέφανος Αμανάτιος 29-9-41
290 Αμανατίδης Νεοκλής Στέφανος 29-9-41
291 Κοτσανίδης Θεολόγος Άνθιμος 3-10-41
292 Κουρτίδης Τιμολέων Ιωάννης 5-11-43
293 Θεοδωρίδου Σοφία Γρηγόριος 20-5-42
294 Θεοδωρίδης Μιχαήλ Θεόδωρος 2-2-43
295 Θεοδωρίδου Μαρίκα Χαρίλαος 2-2-43
296 Καμπερίδης Ιωάννης Χαρίλαος 15-8-44
297 Μικριάν Σοσί Σκόν 6-10-44
298 Μαντικιάν Βαρτανούς Βαρτάν 6-10-44
299 Παπαζιάν Αρτίν Σαρκίς 29-9-41
300 Κατσάνης Στέφανος Κων/τίνος 3-10-41
301 Μπρέζα Ελένη Θεόδωρος 1-10-41
302 Εδιάρογλου Ορέστης Αναστάσιος 1-10-41
303 Πιτετζή Βασιλική Ανδρέας 6-10-44
304 Πιτετζή Κυριακίτσα Ανδρέας 6-10-44
305 Μαναλικάδης Ευθύμιος Χρήστος 15-9-43
306 Θεοδοσιάδης Παναγιώτης Ιωάννης 2-10-41
307 Σωτηρίου Γεώργιος Σωκράτης 2-10-41
308 Π΄΄Γεωργίου Ιωάννης Κων/τίνος 19-8-44
309 Κων/νίδης Θεόδωρος Παντελής 29-10-41
310 Γρηγορίου Γεώργιος Γρηγόριος 25-7-44
311 Σελαλμαζίδης Γεώργιος Κων/τίνος 29-10-41
312 Σελαλμαζίδου Άννα Γεώργιος 29-10-41
313 Σελαλμαζίδης Παναγιώτης Γεώργιος 29-10-41
314 Λαφτσίδου Ταμάμα Μιχαήλ 1-8-44
315 Σελαλματζίδης Γεώργιος Π΄΄Ιωάννης 15-4-41
316 Μήλια Σοφία Σάββας 10-5-44
317 Ρόμπος Στέφανος Ιωάννης 29-9-41
318 Μότσανος Κων/τίνος Θωμάς 29-9-41
319 Λαφτσίδης Κων/τίνος Ιορδάνης 4-8-43
320 Μότσανος Θωμάς Κων/τίνος 29-9-41
321 Σιμσιρίδης Βασίλειος Θωμάς 5-5-44
322 Βογιατζής Αναστάσιος Ιορδάνης 10-9-42
323 Παπαδόπουλος Ευάγγελος Αντώνιος 29-9-41
324 Τσιαπεσίδης Ιωάννης Ιορδάνης 1-5-44
325 Αλβανίδης Πρόδρομος Χρήστος 1-5-44
326 Παπαδημητρίου Αναστάσιος Δημήτριος 3-8-44
327 Βουτσάς Αθανάσιος Δημήτριος 29-9-41
328 Αναστασιάδης Ιωάννης Γεώργιος 29-9-41
329 Βενίδης Λεωνίδας Αργύριος 5-8-42
330 Θωμάς Νικόλαος Κων/νίδης 3-10-41
331 Κων/νίδης Ευάγγελος Θωμάς 3-10-41
332 Κων/νίδης Παναγιώτης Θωμάς 3-10-41
333 Ιωαννίδης Ιωάννης Σωκράτης 1-10-41
334 Καραϊσαρλής Θρασύβουλος Δημήτριος 1-10-41
335 Αφαζίδης Αλέξανδρος Παντελής 1-10-41
336 Καρασούλης Χρήστος Σούλης 9-10-44
337 Χ΄΄Σάββας Σταύρος Ηλίας -10-41
338 Ράσης Ζήσης Παναγιώτης -10-41
339 Ιντζεαράτης Ιωάννης Γεώργιος 8-8-44
340 Καλδιριμτζής Γεώργιος Κλεάνθης 5-3-42
341 Γεωργιάδης Χαράλαμπος Λάμπρος 10-10-41
342 Κόττας Παναγιώτης Γεώργιος 1-10-41
343 Λουκαγίδης Γεώργιος Νικόλαος 5-5-43
344 Καραβέλης Κλεομένης Κων/τίνος 8-8-44
345 Ασημακόπουλος Γεώργιος Γεώργιος 5-5-43
346 Τριανταφυλλίδης Σάββας Παντελής 5-5-43
347 Καπουσούζης Κων/τίνος Δημήτριος 5-5-43
348 Γεωργιάδης Γεώργιος Ιορδάνης 3-3-42
349 Δεμίσης Βασίλειος Γεώργιος 5-10-41
350 Μαυρουδής Γεώργιος Ιορδάνης 11-1-44
351 Αλτίκης Δημήτριος Γεώργιος 3-10-41
352 Λαφαζάνης Δημήτριος Νικόλαος 3-12-41
353 Καντυλανάπτης Θεόδωρος Δημήτριος 25-5-45
354 Καλτιριμτζής Δημήτριος Κλεάνθης 8-8-44
355 Παπαδόπουλος Χαράλαμπος Κοσμάς 5-8-41
356 Σταμπουλής Θεόδωρος Ιωάννης 29-9-41
357 Καλαϊδόπουλος Ιωάννης Απόστολος 29-9-41
358 Ιορδανίδης Παναγιώτης Κων/τίνος 12-9-43
359 Ιορδανίδης Κων/τίνος Παναγιώτης 12-9-43
360 Πασχαλίδης Στυλιανός Παναγιώτης 8-8-44
361 Πασχαλίδης Θεόφιλος Στυλιανός 8-8-44
362 Μοιχίδης Χρήστος Δημήτριος 14-11-43
363 Παππουτζής Ιωάννης Δημήτριος 8-8-44
364 Νικομήδου Αθανάσιος Βασίλειος 6-10-41
365 Ευθυμιάδης Ιωσήφ Παρασκευάς 15-8-43
366 Τσότσος Αθανάσιος Παύλος 8-10-44
367 Δεβελέγκας Θεόδωρος Ιωάννης 1-10-41
368 Χρυσομαλλίδης Παρθένιος Πρόδρομος 29-9-41
369 Ανθουλάκης Μάνθος Δημήτριος 29-9-41
370 Ποροζίδης Πολύχρόνιος Θεόδωρος 29-9-41
371 Παπαχρήστου Δημήτριος Γεώργιος 4-7-44
372 Θεοφίλου Αντώνιος Θεόφιλος 29-9-41
373 Τσεκούρας Γεώργιος Παναγιώτης 29-9-41
374 Ανανιάδης Θεόδωρος Νικόλαος 29-9-41
375 Κλαβόπουλος Ανέστης Δημήτριος 29-9-41
376 Π΄΄Κων/τίνου Κων/τίνος Γεώργιος 29-9-41
377 Λαφτσίδης Βασίλειος Ηλίας 29-9-41
378 Ρόμπος Στέφανος Ιωάννης 29-9-41
379 Πολιτάρχης Χρήστος Βασίλειος 29-9-41
380 Αγγελίδης Αλφαίος Νικόλαος 29-9-41
381 Σιδηρόπουλος Γρηγόριος Πρόδρομος 29-9-41
382 Χριστοχείλης Βασίλειος Σάββας 29-9-41
383 Μποτούρογλου Νικόλαος Γεώργιος 29-9-41
384 Μποτούρογλου Δημήτριος Γεώργιος 29-9-41
385 Καραχισαρλίδης Παντελής Λεόντιος 29-9-41
386 Τελλόγλου Ιορδάνης Γεώργιος 2-10-41
367 Τελλίγας Βασίλειος Γεώργιος 2-10-41
388 Χ΄΄Ηλιάδης Ιωάννης Ηλίας 1-10-41
389 Βαίμης Παναγιώτης Αναστάσιος 29-10-41
390 Μπεργιανίδης Αναστάσιος Κων/τίνος 29-10-41
391 Μποζίνης Δημήτριος Νικόλαος 29-10-41
392 Παλαιοδημόπουλος Ιωάννης Ευστάθιος 29-10-41
393 Τυμπανίδης Μηνάς Ιωάννης 29-10-41
394 Χαρακόπουλος Ιωάννης Θεόδωρος 29-10-41
395 Παπαδόπουλος Ανδρέας Αναστάσιος 29-10-41
396 Αφεντούλης Νικόλαος Λάζαρος 29-10-41
397 Μωϋσιάδης Αθανάσιος Διαμαντής 29-10-41
398 Ματζαρίδης Γεώργιος Δημήτριος 29-10-41
399 Σαμαρτζής Γεώργιος Στέφανος 29-10-41
400 Περβανίδης Δημήτριος Σπύρος 29-10-41
401 Κικκινίδης Πολυδεύκης Σταύρος 29-10-41
402 Σαραφίδης Ευδόκιμος Χατζής 5-5-41
403 Τριανταφύλλου Αλέξης Γρηγόριος 1-10-41
404 Ναλμπάντης Ελευθέριος Αλέξανδρος 29-9-41
405 Κοντόπουλος Ευστάθιος Παύλος 29-9-41
406 Ευσταθιάδης Μιχαήλ Ιορδάνης 29-9-41
407 Φουρνίδης Ιορδάνης Νικόλαος 30-9-41
408 Κιολίδης Νικόλαος Κων/τίνος 30-9-41
409 Κουλίδη Όλγα Ιωάννης 30-9-41
410 Σαβουλίδης Παναγιώτης Γεώργιος 30-9-41
411 Κουρσόγλου Δημήτριος Γεώργιος 30-9-41
412 Μαζαρακίδης Γεώργιος Μαζαράκης 30-9-41
413 Μαζαρακίδης Μιχαήλ Μαζαράκης 30-9-41
414 Κοκοράκης Γεώργιος Κων/τίνος 30-9-41
415 Παπάς Δημήτριος Κων/τίνος 30-9-41
416 Γρηγοριάδης Κυριάκος Σεραφείμ 29-11-42
417 Λουκιανός Ιωάννης Κελλίδης 12-8-44
418 Ζωγράφου Μιχαήλ Ζώης 29-9-41
419 Μαργαριτίδης Νικόλαος Κρυωνάς 4-12-41
420 Πλατσίδης Παναγιώτης Δημήτριος 30-10-41
421 Γιαλαμπούκης Ιωάννης Χρήστος 29-9-41
422 Γιαννουκλίδου Ελένη Γιαννουκλής 29-9-41
423 Βεργίδης Ιωάννης Ευστάθιος 30-9-41
424 Αραμπατζίδης Στέφανος Κων/τίνος 3-10-41
425 Αποστολίδης Απόστολος Πανταζής 1-10-41
426 Γιαννακάκης Αναστάσιος Αθανάσιος 30-9-41
427 Κιουμουτζής Νικόλαος Χαράλαμπος
428 Καλαϊτζής Γεώργιος Ιωάννης 1-10-41
429 Παπαδόπουλος Ιωάννης Κυριάκος 8-10-41
430 Κοκοράκος Κων/τίνος Γεώργιος 29-10-41
431 Μαυριακώφ Ανάργυρος Ιωακείμ 29-10-41
432 Μαυρόπουλος Γεώργιος Νικόλαος 29-10-41
433 Παυλίδης Αναστάσιος Γεώργιος 15-8-44
434 Χ΄΄Συμεωνίδης Κων/τίνος Γρηγόριος 30-5-42
435 Βαμβακάς Ιωάννης Τζανής 29-9-41
436 Βοσκόπουλος Μιχαήλ Αντώνιος 29-9-41
437 Κιτεντζής Θεόδωρος Μιχαήλ 29-9-41
438 Μαυρόπουλος Νίκος Χαράλαμπος 29-9-41
439 Γιάντζος Γεώργιος Δημήτριος 29-9-41
440 Γεωργιάδης Αδάμ Γεώργιος 29-9-41
441 Κωττόπουλος Χρήστος Σαράντης 29-9-41
442 Πολίτης Γεώργιος Κων/τίνος 8-2-42
443 Μαρουλάς Δημήτριος Παναγιώτης 25-12-42
444 Πελιόγλου Ιωάννης Γεώργιος 29-9-41
445 Πελιόγλου Βασίλειος Γεώργιος 29-9-41
446 Γιαγτζόγλου Μάρθα Γεώργιος 9-10-41
447 Φραντζής Παναγιώτης Δημήτριος 9-2-42
448 Κοέν Αλβέρτος Αβραάμ 1-10-41
449 Ξανθόπουλος Κων/τίνος Ιωάννης 29-9-41
450 Αραμπατζίδης Δημήτριος Κων/τίνος 29-9-41
451 Αθανασίου Ιωάννης Γεώργιος 29-9-41
452 Καρυοφύλλης Σταμάτιος Νικόλαος 29-9-41
453 Πασιάς Σταύρος Κων/τίνος 29-9-41
454 Σαμαρίδης Θεόδωρος Αδάμ 29-9-41
455 Κοντογιάννης Δημήτριος Αλέξανδρος 29-9-41
456 Ρανίδης Διαμαντής Κων/τίνος 30-9-41
457 Αϊνατζίδης Ιωάννης Θεόδωρος 30-9-41
458 Γιώτης Παναγιώτης Απόστολος 29-9-41
459 Ανανιάδης Παναγιώτης Χαράλαμπος 30-9-41
460 Παπαχρήστου Ευάγγελος Νικόλαος 10-1-42
461 Αθανασιάδης Θεόφιλος Δημήτριος 29-9-41
462 Παπαζήσης Αντώνιος Ιωάννης 29-9-41
463 Παπαζήσης Ζήσης Ιωάννης 29-9-41
464 Παπαζήσης Κων/τίνος Ιωάννης 29-9-41
465 Κων/νίδης Σάββας Θωμάς 29-9-41
466 Κων/νίδης Νικόλαος Ιωάννης 29-9-41
467 Κων/νίδης Ευάγγελος Ιωάννης 29-9-41
468 Κων/νίδης Παναγιώτης Ιωάννης 29-9-41

Συμπληρωματικός Πίναξ
Αποβιωσάντων εκ ξυλοδαρμού υπό των Βουλγάρων

Α/Α Ονοματεπώνυμον Όνομα




Ημερομηνία θανάτου
1 Παπαδάκης Αργύριος Ευάγγελος 1900 29 Σ/βρίου 1942
2 Γαβριηλίδης Λάζαρος Ιωάννης 1894 5 Αυγούστου 1942
3 Λεπεζίδης Δημήτριος Δημήτριος 1889 Ιανουαρίου 1943
4 Γεννημάκης Φλαβιανός Βασίλειος 1927 21 Μαΐου 1944
5 Παντελίδου Ελένη   συζ. Γεωργίου 1913 29 Σ/βρίου 1941
6 Φέσσα Έλλη           θυγ. Μιχαήλ 1905 3 Ν/βρίου 1943
7 Ηλιάδης Θεόδωρος Χαράλαμπος 1879 23 Αυγούστου 1942
8 Βασιλειάδης Απόστολος Πέτρος 1913 1 Σ/βρίου 1943
9 Τσιντζίδης Κων/τίνος Στέφανος 1894 18 Μαρτίου 1942
10 Νικολαϊδης Κων/τίνος Γρηγόριος 1907 23 Μαρτίου 1942
11 Ξεροσαββίδης Ιωάννης Κων/τίνος 1907 24 Απριλίου 1943
12 Παπανικολάου Ανέστης Σωτήριος 1889 5 Μαΐου 1942
13 Λαζαρίδης Μηνάς Κων/τίνος 1917 18 8/βρίου 1942
14 Αβερκιάδης Δημήτριος Χ΄΄Απόστολος 1887 1 8/βρίου 1942
15 Χοροζίδης Παναγιώτης Ιωάννης 1925 14 8/βρίου 1943
16 Τσατλάκογλου Παντελής Κυριάκος 1893 12 Ιουνίου 1942
17 Δεϊρμεντζόγλου Χρήστος Γεώργιος 1879 12 Μαΐου 1942
18 Τσατλάκογλου Κυριακή Παντελής 1925 3 Μαρτίου 1943
19 Τσεκιτζής Μιχαήλ Χρήστος 1882 12 8/βρίου 1943
20 Κομνηνόπουλος Κομνηνός Ιωσήφ 1895 12 Ιουλίου 1944
21 Κασμερίδης Παντελής Νικόλαος 1919 28 Σ/βρίου 1941
22 Χ΄΄Εφραιμίδης Αναστάσιος Λάζαρος 1921 4 Ιανουαρίου 1943
23 Αλτιντζόγλου Δημήτριος Πέτρος 1874 10 Ν/βρίου 1943
24 Νταλακμάνης Δημοσθένης Σταύρος 1924 18 Αυγούστου 1941
25 Χατζηλίας Ιωάννης Ηλίας 1881 29 Σ/βρίου 1941
26 Πατσιώρης ή Πιτσώρης Θεοφάνης Αργύριος 1918 18 Μαρτίου 1943
27 Ουζούνης Χρήστος Θεοφάνης 1883 13 Ιουνίου 1943
28 Μάρκου Δημήτριος Παναγιώτης 1886 2 Ιουλίου 1941

Εν Δράμα τη 25-Σ/βρίου-1954
Δήμαρχος Δράμας

Εκθεση βουλγαρικών φρικαλεοτήτων εναντίον ελληνικού πληθυσμού 20/4-20/7 1941

Φρικαλεότητες ενός τριμήνου
20 Απριλίου – 20 Ιουλίου 1941
Ανατολική Μακεδονία – Δυτική Θράκη – Βούλγαροι

Αντί Προλόγου
Η Ανατολική Μακεδονία και η Δυτική Θράκη υπό την Βουλγαρικήν κατοχήν σήμερον. Επαρχίαι κατ’ εξοχήν Ελληνικαί και ως προς την ιστορίαν και ως προς την φυλετικήν σύνθεσιν ευρίσκονται από τινος υπό την διοίκησιν κατωτέρου λαού, των Βουλγάρων.
Δεν πρόκειται ενταύθα να εξετασθή, πως έφθασαν τα πράγματα εις το σημείον, ώστε να καταλάβωσιν οι Βούλγαροι Επαρχίας, αι οποίαι και εις οιανδήποτε εποχήν του παρελθόντος δεν ήσαν Βουλγαρικαί, και εις τας οποίας σήμερον ουδέ εις Βούλγαρος υπάρχει.
Πρόκειται εν τη παρούση ν’ αναφερθώσι γεγονότα, τα οποία έλαβον χώραν εις τας δύος ρηθείσας επαρχίας από της καθόδου των Βουλγάρων, γεγονότα τα οποία ατιμάζουσιν αυτόν τον ανθρώπινον γενικώς πολιτισμόν. Συνέχεια

Καταστατικό ίδρυσης ΕΔΕΣ, 9 Σεπ 1941



Υπάρχει Εθνικός Δημοκρατικός Ελληνικός Σύνδεσμος, ΕΔΕΣ, όστις έχει τον κάτωθι καθορισμένον σκοπόν :
1ον. Να αγωνισθή δι’ όλων του των δυνάμεων και διά παντός τρόπου και μέσου και εντός και έξω της Ελλάδος προς ενίσχυσιν του διεξαγομένου συμμαχικού αγώνος, συμβάλη δε όσον δυνηθή, διά της δημιουργίας Εθνικού Επαναστατικού Στρατού, εις την ταχυτέραν επίτευξιν της Συμμαχικής νίκης.
2ον. Να εργασθή και επιτύχη ώστε να εγκαθιδρυθή εις την Ελλάδα, μετά τον πόλεμον και την νίκην της Συμμαχικής μας παρατάξεως, πολίτευμα δημοκρατικόν, λαϊκού χαρακτήρος και σοσιαλιστικής μορφής, κατόπιν ελευθέρου δημοψηφίσματος.
3ον. Να ζητήση από τας Συμμάχους χώρας Ρωσίαν, Αμερικήν και Αγγλίαν όπως μετά τον πόλεμον αφεθή ελεύθερος ο Ελληνικός Λαός να εκλέξη το Πολίτευμα του, αποφευχθή δε ή διά της εξωτερικής δυνάμεως επιβολή βιαίως του Βασιλικού θεσμού. Την απόφασιν του Ελληνικού Λαού, οιαδήποτε και αν είναι, υποχρεωθούν και οι δύο παρατάξεις να αποδεχθούν ως τελειωτικήν και τερματίζουσαν την πολιτειακήν αντίθεσιν και πάλην.
4ον. Να αντιταχθή δι’ όλων του των δυνάμεων όπως εμποδίση την βία επάνοδον του Βασιλέως, αν ήθελεν επιχειρήση ταύτην προ της ελευθέρας εκδηλώσεως της θελήσεως του Ελληνικού Λαού. Το ανόθευτον της λαϊκής θελήσεως να διαπιστωθή διά της παρουσίας αντιπροσώπων των τριών αγωνιζομένων κατά του Κατακτητού Κρατών και αντιπροσώπου του Βασιλέως.
5ον. Να αντιπροσωπευθή η Ελλάς εις το Συνέδριον της ειρήνης από Έλληνας εκλεγησομένους από την αγωνιζόμενην χώραν μας εντός και έξω της Ελλάδος.
6ον. Μετά την ελευθέρα λαϊκή θελήσει εγκαθίδρυσιν της Σοσιαλιστικής λαϊκής Δημοκρατίας, να ανακαινήση εκ βάθρων την κρατικήν μηχανήν, εις τρόπον ώστε Στρατός Ξηράς, Αέρος και Θαλάσσης, Χωροφυλακή και Αστυνομία πόλεων, Δικαστική Εξουσία, Διοικητικαί και Οικονομικαί Υπηρεσίαι πάσης φύσεως, Παιδεία και Εκκλησία, Τραπεζιτικά Ιδρύματα, ποικίλλοι Οργανισμοί Δημοσίου και Ιδιωτικού, Δικαίου απαλλαγούν, από οιονδήποτε μέλος το οποίον δεν θα έχη αποδεδειγμένως άσπιλον παρελθόν και σταθεράν δημοκρατικήν σοσιαλιστικήν συνείδησιν, πιστοποιουμένην διά πράξεων τοιούτων ώστε να υπάρχει πλήρης και σταθερά προς αυτό εμπιστοσύνη. Η κάθαρσις πρέπει να φθάση μέχρι τοιούτου σημείου ώστε αν η ανάγκη το επιβάλη, όπως τούτο συμβαίνει, με τα εκτραπέντα απολύτως του προορισμού των Σώματα της Χωροφυλακής και της Αστυνομίας Πόλεων, εν πολοίς δε και με την δικαστικήν εξουσίαν και τας ενόπλους δυνάμεις προβή εις την πλήρη διάλυσιν αυτών και εις την εκ νέου ανασυγκρότησιν των, αποπέμπων και στιγματίζων πάντας εκείνους, οίτινες από ταπεινόν συμφέρον ωθούμενοι εδούλευσαν αφ ενός την στραγγαλίσασαν τας ελευθερίας του Ελληνικού Λαού δικτατορίαν της 4ης Αυγούστου, συνειργάσθησαν δε αφ ετέρου με τον κατακτητή εις βάρος της Εθνικής τιμής και της ζωής του Λαού.
7ον. Η λαϊκή Σοσιαλιστική Δημοκρατία Ελλάς να θεσπίση νόμους και λάβη μέτρα τοιαύτα τα οποία θα δώσουν εις τον Ελληνικόν Λαόν κοινωνικήν δικαιοσύνην θα εξαλείψουν δ’ εντελώς την μαύρην αδικίαν και εγκληματικήν ανισότητα, η οποία από της εποχής της απελευθερώσεως της Ελλάδος και ιδία κατά τα τελευταία πέντε έτη της τυραννικής δικτακτορίας, εμάστισε το σύνολον των Ελλήνων και εξεμεταλλεύθη αναλγήτως τους μόχθους του επ’ ωφελεία μιας ελαχιστοτάτης μειονότητος και η οποία διά παντός μέσου εξεμαύλιζεν εκάστοτε τα ηγετικά στοιχεία της χώρας και εκάθιζεν ούτω εις την ράχιν του Ελληνικού Λαού. Εις την Δημοκρατικήν Σοσιαλιστικήν Ελλάδα της αύριον δεν πρέπει να υπάρξουν πεινώντες και δεν θα υπάρξουν.
8ον. Μετά την αποτίναξιν του σκληρού ζυγού και την ανάχτησιν της ελευθερίας ο Εθνικός Δημοκρατικός Ελληνικός Σύνδεσμος θα καταβάλη πάσαν προσπάθειαν συνεργαζόμενος προς τούτο και με οιανδήποτε Οργάνωσιν έχουσαν τον αυτόν σκοπόν, όπως ολοκληρωθή ούτος.


Διά να επιτευχθή ο σκοπός του Συνδέσμου και επιτελεσθή το επιδιωκόμενον έργον, ο Σύνδεσμος ωργανώθη ως εξής :
1ον. Αρχηγός του Συνδέσμου είναι και θα μείνη μέχρις επιτεύξεως πλήρως του σκοπού μας, ο Στρατηγός Πλαστήρας Νικόλαος.
2ον. Συνεστήθη τριμελής Επιτροπή, αποκληθείσα Κεντρική Διοικούσα Επιτροπή ΚΔΕ και ήτις διοικεί τον Σύνδεσμον εν ονόματι του Στρατηγού Πλαστήρα Νικολάου και εφ’ όσον ούτος ευρίσκεται μακράν της Πατρίδος μας εξόριστος. Της Επιτροπής ταύτης εν μέλος ωνομάσθη Υπαρχηγός του Συνδέσμου.
3ον. Η τριμελής Κεντρική Διοικούσα Επιτροπή έχει το δικαίωμα να μυήση και ονομάση μέλη του Συνδέσμου, όσους κρίνη έχοντας τα προς τούτο διανοητικά, ψυχικά και ηθικά εφόδια, και σχηματίζη εκ των μυουμένων τριμελείς υποεπιτροπάς αι οποίαι εξουσιοδοτούμεναι κατάλληλα υπό της ΚΔΕ και άλλους επεκτείνουν τας μυήσεις.
4ον. Τα μέλη του Συνδέσμου δέον να εκλέγονται μετά μεγίστης προσοχής και ενδελεχούς παρακολουθήσεως και να διακρίνονται διά τε την εγκράτειαν της γλώσσης και των πράξεων, ως και την αδιάσειστον πίστιν των προς την Λαϊκήν, Σοσιαλιστικήν Λαϊκήν Δημοκρατίαν.
5ον. Η μύησις γίνεται παρουσία των τριών μελών της ΚΔΕ ή των προς τούτο εξουσιοδοτημένων τριμελών υποεπιτροπών. Εάν η παρουσία των τριών μελών είναι αδύνατος δύναται να γίνη και υπό δύο μόνον μελών εν εσχάτη δε ανάγκη και υπό ενός μόνον μέλους. Μετά την μύησιν υπογράφεται πρωτόκολλον ορκομωσίας τόσον υπό της μυησάσης Επιτροπής, όσον και του μυηθέντος. Μετά την ορκομωσίαν ο μυούμενος λαμβάνει γνώσιν και των μυστικών σημείων αναγνωρίσεως των μελών. Τα πρωτόκολλα της ορκομωσίας παραδίδονται εις την Κεντρικήν Διοικούσαν Επιτροπήν και ειδικώς εις τον Υπαρχηγόν του Συνδέσμου, όστις και ευθύνεται διά την ασφαλή αυτών φύλαξιν.
6ον. Τα μέλη του Συνδέσμου λαμβάνουν ένα αριθμόν και διά του αριθμού αυτού και είναι γνωστά, απαγορευομένης απολύτως της ανακοινώσεως των ονομάτων, εκτός εάν συντρέχουν και επιβάλλουν τούτο εξαιρετικαί ανάγκαι εκ των οποίων εξαρτάται η αποτελεσματικωτέρα εξυπηρέτησις του σκοπού του Συνδέσμου.

7ον. Ο όρκος ο οποίος δίδεται υπό των μυουμένων έχει ως εξής:
8ον. Μετά την ορκομωσίαν επακολουθεί ασπασμός και από της στιγμής εκείνης η αδέλφωσις είναι πλήρης και το νέον μέλος ευθύνεται διά πάσαν εκτροπήν από του σκοπού διά τον οποίον ωρκίσθη, υποκείμενον και εις κυρώσεις τον Βαθμόν των οποίων καθορίζει, δι’ αποφάσεως λαμβανομένης ομοφώνως η Κεντρική Διοικούσα Επιτροπή, εις περίπτωσιν ηθελημένης ή αθελήτου προδοσίας.
9ον. Πάσα προσθήκη, αφαίρεσις ή αλλοίωσις διατάξεως τινός εις το παρόν Καταστατικόν δύναται να γίνη κατόπιν αποφάσεως, ήτις θα λαμβάνηται κατά πλειοψηφίαν υπό των τεσσάρων πέμπτων εκ των μελών του Συνδέσμου, απαγορευομένης όμως απολύτως της συζητήσεως επί της διατάξεως της αφορώσης το πρόσωπον του Αρχηγού του Συνδέσμου όστις είναι και θα μείνη μέχρις επιτεύξεως πλήρως του σκοπού μας, ο Στρατηγός Πλαστήρας Νικόλαος.

Εγράφη εις Αθήνας την 9ην Σ/βρίου 1941

Εκθεση Δράσης ΠΑΟ (Πανελλήνια Απελευθερωτική Οργάνωση)



1) Η Εθνική Οργάνωσις Π.Α.Ο εξασφαλίσασα την εσωτερικήν της Οργάνωσιν, ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ – ΕΠΙΤΕΛΕΙΟΝ – ΥΠΗΡΕΣΙΑΙ – ΕΙΔΙΚΑΙ – ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΑΙ εν τη ΘΕΣ/ΝΙΚΗ και εις ολόκληρον την υπόλοιπον Κεντρικήν και Δ.Μακεδονίαν κ.λ.π κατά τρόπον ανταποκρινόμενον εις την εκπλήρωσιν των τεθέντων Εθνικών σκοπών της και επιτυχούσα την επαφήν της μετά του Συμμαχικού Στρατηγείου της Μ.Ανατολής, καθώς και της Κυβερνήσεως του Καϊρου παρ’ ης εδέχθη και τας πρώτας υλικάς ενισχύσεις, επεξέτεινε την δράσιν της εφ’ όλων των τομέων και εξυπηρέτησιν εν παντί το σύνολον των εκ της τριπλής κατοχής απορρεουσών εθνικών υποχρεώσεών της ως επίσης εξεπλήρωσεν εις το ακέραιον και τας εντολάς του Συμ. Στρατηγείου Μ.Ανατολής και της Κυβερνήσεως του Καϊρου, υπό τας ακολούθους εν συνόψει συνθήκας. Συνέχεια

Αρχική Συγκρότηση και Σκοποί Πανελλήνιας Απελευθερωτικής Οργάνωσης (ΠΑΟ)


1) Η Οργάνωσις συνεκροτήθη αρχικώς υπό ομάδος Αξιωματικών και Πολιτών το θέρος του 1941 και ανεπτύχθη προοδευτικώς επιτυχούσα μέχρι των αρχών του 1943 την πλήρη της ανάπτυξιν.
2) Οι τεθέντες σκοποί της Οργανώσεως ήσαν :
(α) Αντίστασις πάσης φύσεως και κυρίως ενόπλου τοιαύτης κατά των Κατακτητών προς υποβοήθησιν του Συμμαχικού Αγώνος.
(β) Τόνωσις του φρονήματος και εξύψωσις του ηθικού του πληθυσμού.
(γ) Καταπολέμησις της Βουλγαρικής και Ρουμανικής προπαγάνδας ήτις υπό την προστασίαν των Γερμανών και Ιταλών αναπτύξει είχε εξαιρετικήν δραστηριότητα μεταξύ του πληθυσμού.
(δ) Συμμετοχή τελικώς δι’ όλων των δυνάμεων εις τας επιχειρήσεις απελευθερώσεως και καταδιώξεως των κατακτητών.
3) Διά την επίτευξιν των ανωτέρω σκοπών η Π.Α.Ο, προέβη εις την οργάνωσιν :
(α) του πληθυσμού των αστικών κέντρων και της υπαίθρου διά της συγκροτήσεως Επιτροπών Αγώνος εις τας πόλεις και τα χωρία. Συνέχεια

Περί τρόπου συλλήψεως Κομμουνιστών, Ιταλικές Αρχές Κατοχής, AX/TA3/21-8-1941

ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΙΙον Αθήναι τη 21-8-1941
Τας Ανωτέρας Διοικήσεις Χωροφυλακής Αστυνομικήν Δ/σιν Ειδικής Ασφαλείας.
«Περί τρόπου συλλήψεως των Κομμουνιστών, εντολή των Ιταλικών αρχών κατοχής»
Λαβών αφορμήν εξ αναφοράς της Δ/σεως Ειδικής Ασφαλείας του Κράτους σχετικώς τη περιλήψει μετά σύμφωνον γνώμην του Υπουργείου Δημ. Ασφαλείας περι ης υπ’ αριθ.18/145 ε. ε. ε. διαταγή αυτού,
Τον ακόλουθον τρόπον συλλήψεως των Κομμουνιστών παρά της Διευθύνσεως Ειδ. Ασφαλείας Κράτους ή άλλων Δ/σεων αξιωματικών Χωροφυλακής εντολή των Ιταλικών Αρχών Κατοχής. Συνέχεια