Αναμνήσεις στην Αθήνα, Την Καρδιά της Αντίστασης, Γιάννης Ιωαννίδης (γ.γ ΚΚΕ)


σελίδες 140-141

Θυμάμαι τή θέση τοΰ Γληνοΰ. Αυτός ιδιαίτερα τόνιζε τά πρόβλημα των βουλγάρων γιατί και περισσότερο άπό όλους αισθανόταν τήν πίεση τών άλλων πάνω σ’ αυτό. Μετά βγήκε καί ή υπόθεση εκείνη, ή προβοκάτσια τών γερμανών μέ τό σύμφωνο Ίωαννίδη – Δασκάλοφ.

Αυτοί θέλαν να τήν πατήσουμε μέ τό Βαλκανικό. Είδαν όμως ότι δεν πέσαμε σέ τέτοια προβοκάτσια, νά κάνουμε Ενα τέτοιο σύμφωνο μέ όλους μαζί. Ή Ίντέλιτζενς Σέρβις τά ήξερε, τά παρακολούθησε όλα αυτά. Άφοϋ λοιπόν είδε ότι άπό έκεΐ δέ βγαίνει τίποτα έπρεπε νά σκαρωθεί κάτι άλλο γιά νά καρφώσουν τόν Ίωαν­νίδη καί σκάρωσαν τό σύμφωνο Ίωαννίδη – Δασκάλοφ.

Εκείνη τή μέρα τό απόγευμα, έγώ είχα ανταμώσει μέ τόν Σβώλο και είχαμε συνεργασία. Καθορίσαμε συνάντηση καί γιά τήν άλλη μέρα. Τό πρωί εκείνης της μέρας βγήκαν ο’ι εφημερίδες μέ πηχιαίους τίτλους γιά τά «Σύμφωνο Ίωαννίδη – Δασκάλοφ», πού υπεγράφη τό βράδι της προηγουμένης, όπως γράφανε. Ποιός τήν έκανε αυτή τή δουλειά; Φυσικά ή Ίντέλιτζενς Σέρβις. Διαβάζω έγώ τις εφημερίδες καί πηγαίνω στή συνάντηση πού είχα­με μέ τόν Σβώλο. Ανταμώσαμε μέ τον Σβωλο.

– Διάβασες, τοϋ λέω, τις εφημερίδες;

– Φυσικά τίς διάβασα, μοϋ λέει.

— Είδες τί κερατάδες είναι, τί ψέματα σκαρώνουν;

– Ψέματα, ψέματα, αλλά μπορεί νά πιάνουν στον κόσμο.

– Έ, τοΰ λέω, τί νά κάνω. Φαίνεται ότι μπορεί νά πιάνουν ακόμα καί σέ σένα πού χθες εΐμασταν μαζί καί μέ είδες έδώ. Χθες δέν εΐμασταν μαζί; Δέ χωρίσαμε χθες τό βράδι;

– «Ε, μοϋ λέει. Χθες τό βράδι ήσουν έδω. ‘Αλλά παίρνεις τό αεροπλάνο σέ μιά ώρα βρίσκεσαι έκεΐ, υπογράφεις τή συμφωνία καί γυρίζεις αμέσως πίσω. Σέ είδα μέν έγώ, αλλά μετά πού χωρίσαμε δέν ξέρω τί έκανες.

Δηλαδή, σοϋ λέει, μή στηρίζεσαι σέ μένα, δέν μπορείς νά με έχεις εμένα μάρτυρα γιά τό ότι έχουμε ειδωθεί τήν ημέρα πού παρουσιάζεται ότι έγινε αυτό τό σύμφωνο. Κατάλαβες; Μετά από αυτό είπα έγώ στον Γληνό ότι δέ μοΰ αρέσει αυτός ό άνθρωπος. «Οτι είναι άνθρωπος μάλλον της Ίντέλιτζενς Σέρβις. Γιατί ό Σβώλος μέ ήξερε καλά. «Ηξερε ότι αυτά είναι ψέματα. Δέν μπορούσε οΰτε νά φανταστεί ότι ήταν δυνατό έμεΐς νά κάνουμε κάτι τέτοιο μέ τους βουλγάρους. Αυτό τό ήξερε πολύ καλά. «Ηξερε τίς θέσεις καί τίς προσπάθειες μας σ’ αυτά τά ζητήματα. Καί αυτή του ή στάση μοϋ έκανε εντύπωση. Λοιπόν όλη αυτή ή υπόθεση.. –

ΠΑΠΑΠΑΝΑΠΩΤΟΥ; Ό Δασκάλοφ τί ήταν τότε;

ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ; Μά καί μέχρι σήμερα δέν μπόρεσα ποτέ νά μάθω τί διάολο ήταν αυτό τό όνομα. Υπάρχει, δέν υπάρχει; Είναι πραγματικό όνομα η δέν είναι; «Από τούς δικούς μας τούς αντάρτες ήταν; Δέν ξέρω τίποτα. Αργότερα πού ήρθα σέ επαφή μέ τους βουλγάρους δέν τους ρώτησα τί είναι τελοσπάντων αυτός ό Δασκάλοφ. Ό Δασκάλοφ καί Δασκάλοφ μέ τόν όποιο έγώ έκανα εκείνο… τό σύμφωνο.

Νά σοϋ πώ τή γνώμη τή δική μου. ‘Εγώ έπρεπε νά εξοντωθώ πολιτικά. Καί γιά τήν Ίντέλιτζενς Σέρβις καί γιά τήν ντόπια αντίδραση έγώ είχα τό όνομα τοΰ αδιάλλακτου κλπ. ‘Ενώ ό Σιάντος ήταν ό «μαλακός» άνθρωπος κλπ. Συνεπώς ό πιό επικίνδυνος ήταν ό Ίωαννίδης καί έπρεπε νά εξουδετερωθεί. Γι’ αυτό σκαρώθηκε τό σύμφωνο Ίωαννίδη – Δασκάλοφ. Είμαι βέβαιος γι’ αυτό τό πράγμα. Αλλιώς, γιατί νά μή βάλουν τό όνομα τοϋ Σιάντου πού ήταν Γραμματέας τοϋ Κόμματος καί επί πλέον βρισκόταν καί έξω στό βουνό; Καί μποροϋσε νά γίνει ευκολότερα πιστευτό αυτά. Αυτοί είναι έξυπνοι καί μετρούν αυτό πού κάνουν…

ΠΑΠΑΠΑΝΑΠΩΤΟΥ: Λογικό είναι αυτό πού λές…

ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ: Καί βέβαια…

ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ: Αυτό όμως είναι καί μία πίεση. Γιατί αυτοί πάντα ανησυχούσαν. ‘Ανησυχοΰσαν πολύ μήν τυχόν συνδεθοϋμε πιό στενά μέ τους γιουγκοσλάβους. Όπωσδήποτε άνησυχοϋσαν γι’ αυτό τό πρόβλημα. Γιατί ήξεραν ότι μέσα σέ κείνη τήν κατάσταση… Φυσικά μέ τους βουλγάρους ήταν δύσκολα. Όπωσδήποτε ήταν δύσκολα. ‘Αλλά μέ τους γιουγκοσλάβους… Γιατί καί οϊ γιουγκοσλάβοι πάντα ήταν κοντά μας καί δέν υπήρχαν γι* αυτούς τέτοια προβλήματα. «Ύστερα ήταν καί ό Τίτο. . .

ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ; Δέν μπορούσε σέ καμιά περίπτωση νά θέλουν αυτοί.,. Αυτοί θέλαν πραγματικά νά κάνουμε τό σύμφωνο, ας πούμε νά γίνει ποαγματικά αύτό τό σύμφωνο…

ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ: Γιά τό Βαλκανικό;

ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ; Όχι. Μέ τους βουλγάρους.

ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ: «Αν ήταν μέ τους βουλγάρους δέν υπήρχε λόγος νά κάνουμε τέτοιο σύμφωνο…

ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ; Μά μέσα στά Βαλκανικό ήταν οί βούλγαροι. Κατάλαβες; Γιουγκοσλάβοι, έλληνες, βούλγαροι, αλβανοί…

ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ; Πρόκειται όμως γιά τους γιουγκο­σλάβους πού τότε αυτοί ήταν ή κύρια δύναμη.

ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ; Κύρια δύναμη, αλλά ήταν καί οί βούλγαροι. Δέν έχει σημασία αυτό. Σημασία έχει πώς θά τό εκμεταλλεύονταν οί άλλοι αύτό τό ζήτημα. Γιατί δέν είπαν ότι κάναμε σύμφωνο με τους γιουγκοσλάβους καί είπαν ότι κάναμε μέ τους βουλγάρους;

ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ; Αυτοί κάνουν τή δουλειά τους.

ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ; Αυτή ήταν ή εποχή. Πάνω σέ αυτό ξεσηκώναν αυτοί. Σόφια – Μόσχα ήταν τό σύνθημα τους. Λοιπόν, τι θέλεις άλλο; Δέν πέσαμε εξω. Σ’ αυτό δέ μ’ αλλάζει κανένα; έμένα,-‘» Έγώ αυτό τό σκεπτόμουνα από τότε. . .

«Επρεπε ό Ίωαννίδης ό «αδιάλλακτος», ό «αδιάλλακτος» πού δέν υποχωρεί σέ τίποτα, έπρεπε νά βγεϊ άπό τή μέση, έπρεπε νά εξουδετερωθεί. Καί έγινε αυτό τό πράγμα μέ τόν τρόπο που έγινε. Άπό τότε αυτοί τά βάλανε… Καί σήμερα αν πάρεις αυτά πού γράφουν στην «Ελλάδα εμένα μέ έχουν γιά τόν πιό αίμοβόρο καί αδιάλλακτο κομμουνιστή, γιά σφαγέα.. . Κατάλαβε;; «Ετσι είναι.

Advertisements