The 1940 Epic

It is true that we, the Greeks, sense a particular feeling of emotion, whenever we recall in our memory the glorious events of 1940. Indeed, those great and enlightening events have sealed with indelible glory the historic evolution of the Hellenic Nation.

The Hellenic Nation is exceptionally proud for the great «NO», which the people as one person said to the enemy in the early morning hours of the historic day of the 28th of October 1940.

The League of Nations, to which all nations have entrusted their hopes for an enduring peace, had literally lost any substantial authority following the insularity-drawn withdrawal of the USA from the Organisation, followed by Italy in 1935, Germany in 1939, and for long suffered by the antagonism of the «peace loving» remaining Western Democracies, mainly the United Kingdom and France that failed to timely realise the potential of the war at hand. Συνέχεια


This publication replaces DA Pam 20-260, November 1953
Facsimile Edition, 1984, 1986


The purpose of this study is to describe the German campaigns in the Balkans and the seizure of Crete within the framework of Hitler’s military policy during the second year of World War II. The study is the first of a series dealing with large-scale German military operations in Eastern Europe; other historical studies such as Germany and Finland–Allies and Enemies in World War II, The Axis Campaign in Russia, 1941-45: A Strategic Survey, and German Army Group Operations in Russia will follow.

«The German Campaigns in the Balkans» is written from the German point of view and is based mainly on original German records and postwar military writings by Dr. Helmut Greiner, General Burkharth. Mueller-Hillebrand, and the late General Hans von Greiffenberg. The lessons and conclusions following each narrative have been drawn from the same German sources. (These records and manuscripts are listed in appendix III.) Material taken from U.S. and Allied sources has been integrated into the text, but specific cross references have been made only in those instances where these sources deviate from the German documents. Συνέχεια

World War II Liberation of Greece: British Landings (October 1944)

Figure 1.–This RAF photograph was taken October 5, 1944. The caption reads, «RAF lands in Greece: The first arrival on the mainland of Greece of our firces, which included British labd forces and units of the Royal Air Force Regiment; met with a wildly enthusiastic welcome from the inhabitants. On a beach in Greece, BAC. Frank Harper, 160 Canongate, Edinburgh (left), and BAC Edward Carswell, Ivy Cottage, Stanley, Stoke-on-Trent, members of the RAF Regiment, share their early morning breakfast rations with a little Greek boy.» He seem to be enjoying breakfast with his new friends. Notice what looks to be a landing craft in the background.

The British Government was concerned about a Communist take over in Greece. The British wanted to invade Greece in early 1944, but were unable to interest the Americans who were focused on Normandy. They planned a series of small actions in the Agean. Operation Accolade focused on the Dodecanese Islands. Operation Hercules was planned to assault Rhodes. Συνέχεια

WW2 Balkan Campaign – Yugoslavia

The Yugoslav army was regarded for one of the strongest in Europe. Its prestige was strengthened by glorious traditions of the Serbian army from two Balkan and the First World wars. That was however the army of ethnically homogeneous Serbia whereas in 1941 the army was comprised of soldiers of multinational Yugoslavia and within its ranks occurred all the contradictions splitting this country.

During the peacetime the Yugoslav army numbered about 150,000 men divided among 20 divisions. Mobilization plans foresaw formation of 31 divisions (28 infantry and 3 cavalry ones) as well as many border, fortress and auxiliary units; altogether 1.7 million men.  This large force had inadequate armaments, especially in anti-tank, anti-aircraft weapons and vehicles (only two tank battalions were available, which possessed only one modern tank). Partially modernized air forces had about 520 aircraft, and smallish navy apart from the Adriatic fleet also had its own air force, coastal defence and a large riverine flotilla. Συνέχεια

Conquest of Yugoslavia

First shots were fired yet before the midnight on 5 April 1941: German assault groups attacked several object along the Yugoslav borders. At 2:00 a German engineer group took by surprise the Yugoslav side of the Iron Gate and voided the Yugoslav plan to block the shipping on the Danube. At 5:00 German and Italian air forces set off for the action, and at 5:15 started the German attack on Skopje, Veles and Strumica. At 6:30 first aircraft from the German 4th Air Fleet flew over Belgrade. Συνέχεια

WW2 – Balkan Catastrophe

In October 1940 the British command happened to withdraw some forces from North Africa to give aid to Greece, a rather moral one. The Greeks though proved to be inflexible beyond expectation, they had fought off advanced Italian divisions, driven them back, and close behind them entered Albania. The general situation in the Balkans was worsening week after week and the reinforcement of British expeditionary forces in Greece was becoming an urgent necessity. To the country of the Hellenes had been sent one of two brigades of the 2nd Armoured Division, two infantry divisions and a considerable part of aviation, 50,000 men altogether. A highland rifles brigade had to join them soon. In command was Gen. Henry Maitland Wilson. Συνέχεια

Οι πρώτοι πεσόντες αξιωματικοί κατά τον ελληνοιταλικό πόλεμο

οι πρώτοι ανά βαθμό πεσόντες αξιωματικοί ήσαν…

  • Υπολοχαγός Διάκος Αλέξανδρος του 4ου Συντάγματος Πεζικού, έπεσε την 1η Νοεμβρίου στην Τσούκα.
  • Ανθυπολοχαγός Βλάχος Γεώργιος ή Απόστολος του 33ού Συντάγματος Πεζικού, έπεσε την 1η Νοεμβρίου στο Βέρνικ.
  • Ταγματάρχης Μαντούβαλος Παναγιώτης του 50ού Συντάγματος Πεζικού, έπεσε την 17η Νοεμβρίου στον Μόραβα
  • Λοχαγός Αποστολίδης Θεόδωρος του 50ού Συντάγματος Πεζικού, έπεσε την 17η Νοεμβρίου στον Μόραβα
  • Αντισυνταγματάρχης Κεφαλόπουλος Χαράλαμπος του 18ου Συντάγματος Πεζικού, έπεσε την 21ή Νοεμβρίου στο Βράνεστε. Για τις συνθήκες θανάτου του διαβάζουμε από τις εκδόσεις Ιστορίας Στρατού: «…το 18ον Σύνταγμα Πεζικού, ανατρέψαν κατόπιν αγώνος τας εις περιοχήν Μπαμπάν εχθρικάς αντιστάσεις, προωθήθη μέχρι του υψώματος 1211, όπερ και κατέλαβε την 18.00, εκτοπίσαν τον πεισμόνως αντισταθέντα εχθρόν, συλλαβόν 7 αξιωματικούς μετά του διοικητού του τάγματος και 50 οπλίτας αιχμαλώτους. Αι απώλειαι του Συντάγματος ανήλθον εις 2 αξιωματικούς νεκρούς εξ ών ο ΥΠΟΔΙΟΙΚΗΤΗΣ του Συντάγματος Αντισυνταγματάρχης Κεφαλόπουλος Χαράλαμπος και 2 οπλίτας νεκρούς….», ΔΙΣ σελ. 61
  • Αντισυνταγματάρχης Μαρδοχαίος Φριζής, έπεσε υπέρ Πατρίδος την 5η Δεκεμβρίου 1940 στην Πρεμετή, μαχόμενος από την πρώτη ημέρα του πολέμου. Μετά τον θάνατό του έλαβε προήχθη τιμητικώς στον βαθμό του Συνταγματάρχου.



4…Οι πρώτοι Ιταλοί αιχμάλωτοι – Αλπινιστές της ΤΖΟΥΛΙΑ
Διαβάζουμε από τις εκδόσεις Ιστορίας Στρατού «…Κατά την νύκτα 28ης προς 29ην Οκτωβρίου, οργανωθείσα υπό του υποτομέως (ΣΗΜ. δεξιό πλευρό αποσπάσματος Πίνδου του Σ/χου Δαβάκη) επιδρομή κατά του κατεχομένου υπό των Ιταλών χωρίου Γράμμος, είχεν ως αποτέλεσμα την σύλληψη 11 Αλπινιστών και ενός βαρέως τραυματία αξιωματικού.» ΔΙΣ, σελ123.

Εκθεση δράσεως των Ευελπίδων 1940-1945


1. Παραμονές του Πολέμου
Λίγες μέρες πριν από τον ύπουλο τορπιλλισμό του Καταδρομικού «Έλλη» από ιταλικό υποβρύχιο, στο λιμάνι της Τήνου (15 Αυγ. 1940) κι’ ενώ τα σύννεφα του πολέμου συσσωρεύονταν απειλητικά στον ουρανό της Ελλάδος, 289 απόφοιτοι Ευέλπιδες ορκίστηκαν (10 Αυγ. 1940) ως Ανθυπολοχαγοί ενώπιον του τότε βασιλιά Γεώργιου Β΄. Ήταν η τάξη του 1940. Δυόμηση δε μήνες αργότερα (παραμονές του πολέμου) φοιτούσαν στη ΣΣΕ τρεις (3) Τάξεις, σύμφωνα με τον ισχύοντα τότε Οργανισμό της:
– Η νεοπροαχθείσα ΙΙΙη Τάξη (από το φθινόπωρο του 1938).
– Η νεοπροαχθείσα ΙΙη Τάξη (322 μαθητές) από 29 Οκτωβρίου 1939.
– Η μόλις εισαχθείσα Ιη Τάξη (326 μαθητές) από 2 Οκτωβρίου 1940.
Υπόψη ότι σε κτίριο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας λειτουργούσε ταυτόχρονα και η «Στρατιωτική Σχολή Αξιωματικών Σωμάτων και Υπηρεσιών» (ΣΣΑΣΥ) με 109 συνολικά μαθητές των ειδικοτήτων: Υγειονομικού, Διαχειρίσεως, Στρατολογίας και Αυτοκινήτων. Επίσης δε στις εγκαταστάσεις της Σχολής στρατωνίστηκε από τον Νοέμβριο του ‘40 ο Ουλαμός Εφέδρων Αξιωματικών. Συνέχεια

Politics and Military Advice: Lessons from the Campaign in Greece 1941

By Squadron Leader David Stubbs

This paper suggests that the British decision to become involved in Greece, with a token RAF force in November 1940, helped set in train a series of events which ultimately led to the disastrous joint and coalition venture, where the military desire to satisfy the political appetite for grand strategy caused some commanders to ignore their own assessments that intervention was likely to fail without adequate air support. The paper will show how political pressure was applied to the military commanders and how their objections were gradually eroded so that they began to ignore their own rational analysis and come to believe that the impossible was possible, with ruinous consequences in terms of men and equipment. Συνέχεια

The Battle of Crete, Greek Army History Directorate, Athens 2000

The Battle of Crete, the subject of this volume, is the final act of the war drama that resulted in the occupation of Greece by the German and Italian forces.

The loss of the Battle of Crete by the British forces which were assembled in the island in a disorganized condition and, in some cases, without weapons after their struggle in mainland Greece, was largely due to total lack of air support and poor means of antiaircraft defense. Lack of coordination in the defense efforts of the British forces, the result of the destruction of the communication means of the British command with its subordinated forces from the very first hours, also contributed greatly to the unfortunate outcome of the battle.

The Greek units, hastily organized, with only very limited arms and equipment, as well as the voluntary participation of the local populace of Crete in the struggle, could not prevent the inevitable, despite their acts of heroism. Συνέχεια

Επιμνημόσυνος λόγος υπέρ του ήρωα υπολοχαγού Αλεξάνδρου Διάκου

του αντισυνταγματάρχη Ιωάννη Καραβία
«Αείμνηστε Λοχαγέ Διάκε,

Την 31 ην Οκτωβρίου 1940 ήτανε μια παγερή βραδιά όταν σε συνάντησα στις βουνοπλαγιές της Ζούζουλης, στη διάβαση του Γράβου.
Ήτανε η ώρα 9 το βράδυ- τις κρίσιμες εκείνες στιγμές για την πατρίδα μας- και σκοτεινιά βαριά.
Έτρεξαν όλοι οι αξιωματικοί της διλοχίας του 4ου Συντάγματος που ήρχετο από τα Γρεβενά – προς ενίσχυσιν του αποσπάσματος Δαβάκη- κοντά μου να μάθουν τα νέα.
Ξαφνικά με πιάνει από το χέρι σφιχτά, ένας ψηλός και ωραίος νεαρός αξιωματικός και με ρωτά:
-Κύριε ταγματάρχα δεν είσαι συ ο διμοιρίτης στη Σχολή Ευελπίδων;
Αμέσως ανεγνώρισα το ζωηρό Δωδεκανησόπουλο το λεβεντόκορμο εύελπι Αλέξανδρο Διάκο.
-Ναι εγώ είμαι του απάντησα.
Και γυρίζω προς όλους για να τους καθησυχάσω και τους είπα: Αι επιχειρήσεις πάνε καλά.
-Την ξέρουμε την απάντηση μου απήντησε. Αύριο όμως θα τους δείξουμε των Μακαρονάδων. Και πλησιάζοντάς με στο αυτί μου είπε:
«Μια χάρη θέλω: Να βάλεις εμένα μπροστά..»

Η ιστορία του υπολοχαγού Αλέξανδρου Διάκου, Κ. Τριανταφυλλίδης

ΔΙΑΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣΟ πρώτος Ελληνας νεκρός αξιωματικός: Αλέξανδρος Διάκος, υπολοχαγός Πεζικού, Δωδεκανήσιος
Η ιστορία της θυσίας γραμμένη από τον Κώστα Τριανταφυλλίδη πολεμικό ανταποκριτή (1940-41)

«Ψηλά πάνω στο Λυκοκρέμασμα, καθώς μεσημέριαζε και ο ουρανός καθάριος πια και ολογάλανος, γελούσε σαν ανοιξιάτικος, και η φάλαγγα ξετυλιγμένη στη βουνοκορφή, συνέχιζε τη γρήγορη πορεία της, αντήχησε ακόμη ψηλότερα, στο δροσερό αέρα, ένα βουητό που ολοένα ζύγωνε και δυνάμωνε. Φτερά μετάλλινα αστράψανε στον ήλιο.

Φαντάροι, πυροβολητές και καβαλλάρηδες, με σηκωμένο το βλέμμα, κοιτούσανε περίεργοι και ανήσυχοι.

-Τι να είναι τάχα; Δικά μας ή εχθρικά;

-Έχουνε σταυρό στην ουρά. ελληνικά είναι!..

-Είναι ιταλικά βομβαρδιστικά, είπε με ήρεμη βεβαιότητα ένας μελαχρινός νέος.

Στις επωμίδες του είχε τα δυο αστέρια του υπολοχαγού και από την ανοιχτή χλαίνη του, στο χιτώνιό του επάνω, φαινότανε το σήμα με τα ανοιχτά φτερά του επίκουρου παρατηρητή. Συνέχεια

Η ιταλική αεροπορία το 1940


Του Γιώργου Χαραλαμπόπουλου

H πρώτη φάση της ιταλικής επίθεσης κατά της Ελλάδας τον Οκτώβριο του 1940 απέτυχε. Στα άγνωστα παρασκήνια της ιταλικής στρατιωτικής ηγεσίας, η ευθύνη βάρυνε ολοκληρωτικά το όπλο της αεροπορίας. Διάφορα ντοκουμέντα, προερχόμενα από τις εκθέσεις και τις αναφορές των Ιταλών στρατηγών, αλλά και από το χώρο
του αεροπορικού τύπου, μας δίνουν την εικόνα της δράσης της Ιταλικής Αεροπορίας και τις ενέργειες της αεροπορικής ηγεσίας.

Σύμφωνα με τις εκθέσεις του αρχηγού των ιταλικών δυνάμεων στην Αλβανία στρατηγού Βισκόντι Πράσκα, η επίθεση κατά της Ελλάδας προέβλεπε τέσσερις βασικές ενέργειες. Επιχειρήσεις στα ελληνικά σύνορα, κατάληψη της Κέρκυρας, μαζική αεροπορική δράση και συγκέντρωση και προώθηση των ενισχύσεων. Από αυτές, ενώ οι επιχειρήσεις άρχισαν ευνοϊκά, ούτε η Κέρκυρα καταλήφθηκε, ούτε ενισχύσεις συγκεντρώθηκαν. Συνέχεια

Διάκος Αλέξανδρος, Υπολοχαγός Πεζικού

Ο πρώτος νεκρός αξιωματικός του ελληνοϊταλικού πολέμου

diakos-yplgosΟ Α­λέ­ξαν­δρος Διά­κος γεν­νή­θη­κε το 1911 στη Χάλ­κη της Ρό­δου. Τό­τε το νη­σί βρι­σκό­ταν υ­πό ι­τα­λική κα­το­χή και ο Α­λέ­ξαν­δρος, α­πό μι­κρό παι­δί γα­λου­χή­θη­κε με τον πό­θο και τα ι­δα­νι­κά της λευ­τε­ριάς.  Την πε­ρί­οδο αυ­τή τα Δω­δε­κά­νη­σα βρί­σκο­νταν υ­πό τον ι­τα­λι­κό ζυ­γό. Ο Α­λέ­ξαν­δρος, γεννή­θη­κε και με­γά­λω­σε με τον πόθο για τη λευ­τε­ριά της ι­διαί­τε­ρης πα­τρί­δας του και την εν­σω­μά­τω­σή της στη Μη­τέρα Ελ­λά­δα. Α­πό μι­κρό παι­δί κιό­λας, μα­θη­τής Γυ­μνα­σί­ου α­ντι­δρού­σε στις ι­τα­λι­κές δια­τα­γές και α­πα­γο­ρεύ­σεις. Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πα­ρά­δειγ­μα, σε μια ε­πέ­τειο της 25ης Μαρ­τί­ου κα­τέ­βα­σε την ιτα­λι­κή σημαί­α που κυ­μά­τι­ζε στο προ­αύ­λιο του Γυ­μνα­σίου του και ύ­ψω­σε τη Γα­λα­νό­λευ­κη· ή­ταν μια με­γά­λη πρά­ξη, α­πό έ­να μι­κρό παι­δί.

Το 1929 φεύ­γει α­πό το νη­σί και φθά­νει στην Α­θή­να, ό­που και κα­τα­τάσ­σε­ται στην Στρα­τιω­τι­κή Σχο­λή των Ευελ­πί­δων. Α­πό ε­κεί α­πο­φοι­τά και ε­ντάσ­σεται στις τά­ξεις του Ελ­λη­νι­κού Στρα­τού το 1934, ο­νο­μα­ζό­με­νος Αν­θυ­πο­λο­χα­γός Πε­ζι­κού.

Η κή­ρυ­ξη του πο­λέ­μου βρίσκει τον Διά­κο στο βαθ­μό του Υ­πο­λο­χα­γού, να υ­πη­ρε­τεί στην Πίν­δο. Ο ί­διος ζή­τη­σε να με­τα­βεί στο μέ­τω­πο. Ο Α­λέ­ξανδρος πί­στευε πως ήταν η ευ­και­ρί­α να α­πο­δεί­ξει γι’ α­κό­μη μια φο­ρά στον ι­τα­λό κα­τα­κτη­τή, πως «του Έλ­λη­νος ο τρά­χη­λος ζυγό δεν υ­πο­μέ­νει». Ο Διά­κος ο­ρί­ζε­ται διοι­κη­τής του 2ου Λό­χου του 4ου Συ­ντάγ­μα­τος Πε­ζι­κού και ρί­χνε­ται στην πρώ­τη και τε­λευ­ταί­α του μά­χη. Συνέχεια


The  German  Preparatory  Bombardments  and  the  Results

  1. The preparation of the German attack with view to the occupation of Crete had essentially begun as of April 16, that is, since the VIII German Airforce Corps had taken action to destroy or impede the movement of the allied vessels sailing in the Eastern Mediterranean. Within the scope of this action, the ports of Souda and Irakleio had already been subjected to air attacks.

As of May l4, however, systematic bombardment commenced, in accordance with the German plan. The main targets were the airfields of Maleme, Rethymno (Pigi), and Irakleio (Rousses), the ports of Souda and Irakleio, the Antiaircraft pill boxes and the towns of Hania, Rethymno and Irakleio. At the same time, aircraft that were constantly patrolling, forbade ships to approach the shores of Crete. From May 14 to 18, merchant ships of 36,000 tons capacity were sunk at sea on their way to Crete, as were the Greek destroyer ‘Leon’ and the British corvette ‘Salvia’.

  1. As a result of this activity, the ships no longer approached or unloaded their cargo in Souda harbour during the day. The ships approached Crete at night only, sailing in the harbour of Souda at midnight to unload and sailing away on the same night. However, in order to achieve this, it was necessary to use ships that would be able to develop a high speed, that is, cruisers and destroyers, so that the demands of the situation could be met (arrival, unloading and departure) within the available limited space of time. Συνέχεια