Τελεσιγραφική διακοίνωσις έπιδοθεΐσα ύπό τοΰ Πρεσβευτοϋ της Ιταλίας εις τόν Πρωθυπουργόν και Ύπουργόν των Εξωτερικών τήν 3ην πρωινήν της 28 Όκτωβρίου 1940.


Υπουργεο Εξωτερικών,Λευκή Βίβλος,αρ.εγγρ.178,σ.145

Ή Ιταλική Κυβέρνησις ήναγκάσθη επανειλημμένως νά διαπίστωση ότι, κατά τήν έξέλιξιν της παρούσης συρράξεως, ή Ελληνική Κυβέρνησις έλαβε και έτήρησε στάσιν ή όποια αντίκειται όχι μόνον προς τάς όμαλάς σχέσεις ειρήνης και καλής γειτονίας μεταξύ δύο χωρών, αλλά καϊ προς τά καθωρισμένα καθήκοντα τά απορρέοντα διά τήν Έλληνικήν Κυβέρνησιν έκ της ιδιότητος αύτης ώς ουδετέρου κράτους.

Ή Ιταλική Κυβέρνησις κατέχει αποδείξεις ότι ή συνεργασία αϋτη είχε προβλε-φθη καί κανονισθη ύπό τής Ελληνικής Κυβερνήσεως ακόμη και διά συνεννοήσεων στρατιωτικής, ναυτικής και αεροπορικής φύσεως. Ή Ιταλική Κυβέρνησις δέν αναφέρεται μόνον εις τήν βρετανικήν έγγύησιν τήν οποίαν ή Ελλάς εΐχε δεχθή ώς τμήμα ενεργείας κατευθυνόμενης εναντίον τής ασφαλείας τής Ιταλίας, αλλά καϊ είς τάς ρητάς καί καθωρισμένας υποχρεώσεις, τάς αναληφθείσας ύπό τής «Ελληνικής Κυβερνήσεως, όπως θέση είς τήν διάθεσιν τών Δυνάμεων τών ευρισκομένων είς πόλεμον προς τήν Ίταλίαν σπουδαίας στρατηγικός θέσεις εντός τοΰ έλληνικοϋ εδάφους, συμπεριλαμβανομένων αεροπορικών βάσεων έν Θεσσαλία και Μακεδονία προοριζομένων δι» έπίθεσιν εναντίον τοϋ αλβανικού εδάφους.

Ή Ιταλική Κυβέρνησις δέον σχετικώς νά υπενθύμιση είς τήν Έλληνικήν Κυβέρνησιν τάς προκλητικός ενεργείας τας διεξαχθεΐσας έναντι τοΰ άλβανικού εθνους διά τής τρομοκρατικής πολιτικής τήν οποίαν υίοθέτησεν έναντι τού πληθυσμού τής Τσαμουριας και διά τών έμμονων προσπαθειών προς δημιουργίαν ανωμαλιών έκεΐ-θεν των συνόρων της. Και δι’ αυτό τούτο τό γεγονός ευρέθη ή «Ιταλική Κυβέρνησις, πλην ματαίως, είς τήν ανάγκην νά υπενθύμιση είς τήν Έλληνικήν Κυβέρνησιν τάς αναπόφευκτους συνεπείας ας παρόμοια πολιτική θά εΐχεν όσον άφορά τήν Ίταλίαν.

Ή Ιταλία δέν δύναται νά άνεχθη εφεξής πάντα ταύτα. Ή ούδετερότης τής Ελλάδος απέβη όλονέν καί περισσότερον απλώς και καθαρώς φαινομενική.

Ή ευθύνη διά τήν κατάστασιν ταύτην επιπίπτει πρωτίστως έπί τής Αγγλίας και έπί τής προθέσεως της όπως περιπλέκη πάντοτε άλλας χώρας είς τον πόλεμον.

Ή Ιταλική Κυβέρνησις θεωρεί εκδηλον ότι ή πολιτική τής Ελληνικής Κυβερνήσεως Ετεινε καΐ τείνει νά μεταβάλη τό έλληνικόν έδαφος, ή τουλάχιστον νά έπιτρέψη όπως τό έλληνικόν έδαφος μεταβληθη είς βάσιν πολεμικής δράσεως εναντίον τής Ιταλίας. Τούτο δέν θά ήδύνατο νά όδηγήση ή είς μίαν ένοπλον ρήξιν μεταξύ τής Ιταλίας καί της Ελλάδος, ρήξιν τήν οποίαν ή Ιταλική Κυβέρνησις Εχει πασαν πρό-θεσιν νά αποφυγή.

Οθεν, ή Ιταλική Κυβέρνησις κατέληξεν εις τήν άπόφασιν νά ζητήση άπό τήν Έλληνικήν Κυβέρνησιν — ώς έγγύησιν διά τήν ουδετερότητα τής Ελλάδος καί ως έγγύησιν διά τήν ασφάλειαν τής Ιταλίας — τό δικαίωμα νά καταλάβη διά των ενόπλων αυτής δυνάμεων, διά τήν διάρκειαν τής σημερινής προς τήν Άγγλίαν ρήξεως, ώρισμένα στρατηγικά σημεία τοΰ ελληνικού» εδάφους. Ή Ιταλική Κυβέρνησις ζητεί άπό τήν Έλληνικήν Κυβέρνησιν όπως μή έναντιωθή είς τήν κατάληψιν ταύτην καί όπως μή παρεμπόδιση τήν έλευθέραν διέλευσιν τών στρατευμάτων τών προοριζομένων νά τήν πραγματοποιήσωσΐ- Τά στρατεύματα ταύτα δέν παρουσιάζονται ώς εχθροί τού έλληνικού λαού καί ή Ιταλική Κυβέρνησις δεν προτίθεται ποσώς, διά τής προσωρινής κατοχής στρατηγικών τίνων σημείων επιβαλλομένης υπό τής ανάγκης τών περιστάσεων καί έχούσης καθαρώς άμυντικόν χαρακτήρα, νά θίξη οπωσδήποτε τήν κυριαρχίαν καί τήν άνεξαρτησίαν τής Ελλάδος.

Ή Ιταλική Κυβέρνησις ζητεΐ άπό τήν Έλληνικήν Κυβέρνησιν όπως δώση αύθω-ρεί είς τάς στρατιωτικός αρχάς τας αναγκαίας διαταγάς ΐνα ή κατοχή αύτη δυ-νηθη νά πραγματοποιηθή κατά είρηνικόν τρόπον. Έάν τά Ιταλικά στρατεύματα ήθελον συνάντηση άντίσιασιν, ή άντίστασις αΰτη θά καμφθή διά τών όπλων καί ή Ελληνική Κυβέρνησις θά έφερε τάς εϋθύνας αί όποΐαι ήθελον πρόκυψη έκ τούτου.

Αθήναι, τη 28 Οκτωβρίου 1940 XIX

Advertisements