H επιλογή της βίαιης ρήξης , Στ. N. Καλυβάς, ΒΗΜΑ 5-12-2004

H εμφύλια σύγκρουση του Δεκεμβρίου του 1944 συγκαταλέγεται ανάμεσα στις στιγμές της ελληνικής ιστορίας που έχουν μελετηθεί όσο λίγες άλλες. Ωστόσο, μια βασική πτυχή της παραμένει ασαφής: ποιος ακριβώς ήταν ο κύριος στόχος του KKE; H επαναστατική ρήξη ή η ενσωμάτωση σε μια κοινοβουλευτική ομαλότητα; Στο ερώτημα αυτό έχουν δοθεί τουλάχιστον πέντε διαφορετικές απαντήσεις.

Πέντε εκδοχές

Οι δύο πρώτες προέρχονται από τις παραταξιακές ιστοριογραφίες και μεταθέτουν όλες τις ευθύνες στους αντιπάλους τους. Για τους μεν, το KKE είχε μόνιμο και μοναδικό του στόχο τη βίαιη κατάκτηση της εξουσίας, ενώ για τους δε, τη σύγκρουση επεδίωξαν αποκλειστικά οι Αγγλοι. Και οι δύο αυτές ερμηνείες έχουν απαξιωθεί καθώς δεν τεκμηριώνονται από τις πηγές, αν και η δεύτερη καλλιεργείται ακόμη στη δημόσια σφαίρα.

Οι υπόλοιπες τρεις ερμηνείες προέρχονται από την επιστημονική ιστοριογραφία. Σύμφωνα με τον Γιάννη Ιατρίδη, η κλασική μονογραφία του οποίου δημοσιεύθηκε στην Αμερική το 1972, η σύγκρουση υπήρξε αποτέλεσμα κλιμακώσεων που οφείλονταν στην έντονη αμοιβαία καχυποψία των δύο πλευρών. Ετσι, αποφάσεις που δεν στόχευαν στην ένοπλη σύρραξη παρήγαγαν μια κλιμακούμενη συγκρουσιακή λογική. Στη γλώσσα της πολιτικής επιστήμης, τα Δεκεμβριανά αποτελούν κλασική περίπτωση του διλήμματος ασφαλείας, όπου η αυξανόμενη ανασφάλεια σε σχέση με τις πραγματικές επιδιώξεις του αντιπάλου παράγει τη σύγκρουση. H υπόθεση αυτή είναι ιδιαίτερα ελκυστική καθώς οδηγεί στο συμπέρασμα πως τα Δεκεμβριανά αποτέλεσαν μια τραγωδία δίχως πραγματικούς ενόχους η οποία θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί. H ισχύς της αντλείται από την εξαιρετική ανάλυση της δυναμικής των ηγεσιών, αλλά τελικά παρακάμπτει το κρίσιμο ζήτημα των κεντρικών επιδιώξεων του KKE. Συνέχεια

Aριστερή βία: μύθοι και πραγματικότητα

Στάθης Καλύβας*, ΤΑ ΝΕΑ , 08-05-2004

NEA ΠΟPIΣMATA ΓIA TΟN EMΦYΛIΟ Ή ANAΠAΛAIΩΣH TΩN ΠAΛAIΩN MYΘΩN;
H MEΓAΛH ΣYZHTHΣH ΠΟY ΠPΟKAΛEΣE TΟ APΘPΟ TΟY ΣTAΘH KAΛYBA ΠEPI «KΟKKINHΣ TPΟMΟKPATIAΣ», ΣYNEXIZETAI. META TIΣ ΠAPEMBAΣEIΣ TΩN KAΛYBA-MAPANTZIΔH-MAZAΟYEP THΣ 20/3 THN AΠANTHΣH TΟY Γ. MAPΓAPITH ΣTIΣ 9/4, KAI TO APΘPO TOY B. KPEMMYΔA ΣTIΣ 4/5, Ο ΣT. KAΛYBAΣ EΠANEPXETAI ΣTHN APIΣTEPH BIA, KATHΓΟPΩNTAΣ TΟYΣ EΠIKPITEΣ TΟY ΟTI ΔIKAIΟΛΟΓΟYN ΓEΓΟNΟTA ΠΟY ΟYTE TΟ KKE TΟY 1945, ΔEN HΘEΛE NA ΔIKAIΟΛΟΓHΣEI

H αναφορά στο EAM και στον ΕΛΑΣ προκαλεί αυτόματους συνειρμούς στον Άρη Βελουχιώτη και τους γενειοφόρους καπεταναίους που απαθανάτισε ο Σπύρος Μελετζής. Λιγότερο γνωστό είναι πως την οργανωτική ραχοκοκαλιά του EAM αποτελούσαν συχνά απρόσωποι γραφειοκράτες, σαν τον Θόδωρο Ζέγγο (ψευδώνυμο Στάθης ή Τριαντάφυλλος) και τον Δημήτρη Ανδρεαδάκη.
Ταχυδρομικός από τη Μαγνησία με θητεία στην Ακροναυπλία ο πρώτος, χρημάτισε γραμματέας της περιφερειακής επιτροπής Αργολιδοκορινθίας του KKE το 1943-1944. Από την Περαχώρα Λουτρακίου ο δεύτερος, υπήρξε δεξί χέρι του Ζέγγου με περιοχή δικαιοδοσίας την Αργολίδα. Και οι δύο πρωταγωνίστησαν στο δράμα που παίχθηκε στη Βορειοανατολική Πελοπόννησο στη διάρκεια της Κατοχής. Συνέχεια

ΣΥΝΕΔΡΙΟ “Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ: ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΡΚΙΖΑ ΣΤΟ ΓΡΑΜΜΟ”

Επιμέλεια δημοσιογραφικών περιλήψεων: Θανάσης Τσακίρης
(Υποψήφιος διδάκτορας Πολιτικής Επιστήμης Πανεπιστημίου Αθηνών)
τηλ. 9967543, 3284932, 0977-668136
Ε-mail: tsakthan@compulink.gr και tsakthan@hotmail.com

Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου 1999

ΕΝΑΡΞΗ: “Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ: ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΚΑΙ ΕΡΜΗΝΕΙΑ”
Πρόεδρος: Ηλίας Νικολακόπουλος, Πανεπιστήμιο Αθηνών

Ο JOHN O. IATRIDES, καθηγητής του Southern Connecticut State University, στην εισήγησή του με τίτλο “Ο Ελληνικός εμφύλιος πόλεμος στο διεθνές του πλαίσιο: μια επανεκτίμηση”, τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι “οι εμφύλιοι πόλεμοι αποτελούν βίαιες ενδο-κρατικές συγκρούσεις που, πολύ συχνά, προσδιορίζονται από εξωτερικούς παράγοντες”. Οι βαθύτερες αιτίες του συγκεκριμένου εμφύλιου πολέμου ήταν τόσο εσωτερικές όσο και εξωτερικές και εντοπίζονται στις πρώτες δεκαετίες του λήγοντα αιώνα. Όμως ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος αποτέλεσε τον καταλύτη μιας και απαξίωσε, διέλυσε και διασκόρπισε τους παραδοσιακούς μηχανισμούς διακυβέρνησης και τις πολιτικές ελίτ. Έτσι προσφέρθηκε μια μοναδική στα χρονικά ευκαιρία στο ΚΚΕ να επιδιώξει, από θέση σχετικής ισχύος, την υλοποίηση των επαναστατικών στόχων του, μέσω πίεσης και ένοπλης βίας, ιδιαίτερα κατά την περίοδο της απελευθέρωσης. Η βασική θέση του εισηγητή είναι ότι “ο Ελληνικός εμφύλιος πόλεμος πρέπει να μελετηθεί ως μια σειρά τριών διακριτών αλλά στενά αλληλοσυνδεόμενων φάσεων παρατεταμένης βίας όπου οι κομμουνιστές και αντίπαλοί τους πάλεψαν για την απόκτηση του κυριαρχικού ελέγχου του κράτους”. Σ’ αυτή τη μάχη για την εξουσία, “οι εξωτερικοί παράγοντες έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο”. Οι Βρετανοί στις δύο πρώτες φάσεις στέρησαν τη νίκη από τους κομμουνιστές ενώ στην τρίτη φάση Βρετανοί και Αμερικανοί θεώρησαν αυτό τον πόλεμο ως ένα από τα κύρια πεδία του Ψυχρού Πολέμου και σε όλες τις φάσεις οι Σοβιετικοί, φοβούμενοι την αναμέτρηση με τις Δυτικές δυνάμεις, έπαιξαν μόνο έμμεσο ρόλο στη σύγκρουση. Η Σ.Ε. και οι “πελάτες” της, όπως ονομάζει τις χώρες της Α. Ευρώπης ο εισηγητής, “ενθάρρυναν την ηγεσία του ΚΚΕ που έλπιζε σε αποφασιστική ξένη διπλωματική και στρατιωτική βοήθεια που ποτέ δεν υλοποιήθηκε”. Η ήττα των Ελλήνων κομμουνιστών “είχε βαθιά επίδραση στον αναπτυξιακό και εξωτερικό προσανατολισμό της χώρας”. Συνέχεια

Ο Τρίτος Γύρος (1946-1949) – Συνοπτική επισκόπηση

Έτος 1946

Οργάνωση-Δύναμη Ένοπλων Κομμουνιστών:
Το Φεβρουάριο του 1946, ο Ζαχαριάδης επέβαλε στην Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ τη μοιραία απόφαση »να προχωρήσει στην οργάνωση της νέας ένοπλης λαϊκής πάλης ενάντια στο μοναρχοφασιστικό κατεστημένο», με τη δικαιολογία ότι η δεξιά προέβαινε σε διώξεις κομμουνιστών.
Ένα μήνα αργότερα, μετά την απόφαση για επανάληψη του ένοπλου αγώνα, ο Ζαχαριάδης έφυγε για την Πράγα.
Περνώντας από τη Θεσσαλονίκη έδωσε εντολή στον πρώην καπετάνιο του ΕΛΑΣ Μάρκο Βαφειάδη να αρχίσει αμέσως την πολεμική εξόρμηση
Από το Μάρτιο άρχισε στις παραμεθόριες κυρίως περιοχές, η οργάνωση και ανάπτυξη ισχυρότερων ένοπλων κομμουνιστικών μονάδων, των λεγόμενων »Συγκροτημάτων».
Η δύναμη κάθε συγκροτήματος ανερχόταν σε 60-80 ενόπλους, οργανωμένους σε 2-3 διμοιρίες, με δύο ομάδες κατά διμοιρία. Δύο ως τρία »Συγκροτήματα» συνιστούσαν έν »Υπαρχηγείο» ή Τάγμα δυνάμεως 200-250 ενόπλων, με προϊστάμενα κλιμάκια τα »Περιφερειακά Αρχηγεία» και τα »Αρχηγεία Περιοχών».
Η αρχική δύναμη των 800 ενόπλων το Μάρτιο, συνεχώς αυξανόταν και μέχρι το Δεκέμβριο έφτασε τους 9.000 περίπου ενόπλους. Συνέχεια

Ο Ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος- Σύντομη ιστορική επισκόπηση

Ο  Διχασμός

 Γενικά

Η ιστορία της Νεότερης Ελλάδας έχει να παρουσιάσει πολιτικά και στρατιωτικά γεγονότα, τα οποία αποδεικνύουν ότι όταν οι Έλληνες ήταν ενωμένοι μεγαλούργησαν. Αντίθετα, σε περιόδους έντονων πολιτικών ανωμαλιών και στρατιωτικών κινημάτων, οι συνέπειες ήταν οδυνηρές, όχι μόνο για την πρόοδο και την ευημερία του ελληνικού λαού, αλλά κυρίως για την υπόστασή του και την ακεραιότητα της πατρίδας.

Τα διχαστικά φαινόμενα μεταξύ των Ελλήνων, υποθάλπονταν από εσωτερικούς και εξωτερικούς παράγοντες. Οι εσωτερικοί παράγοντες είχαν σχέση περισσότερο με το πολιτειακό θέμα, παρά με προσωπικές φιλοδοξίες για την κατάκτηση και νομή της εξουσίας. Οι εξωτερικοί παράγοντες που επικεντρώνονταν στις Μεγάλες Δυνάμεις, ασκούσαν ασφυκτική επίδραση στην Ελλάδα, λόγω της γεωστρατηγικής της θέσης στο σταυροδρόμι τριών ηπείρων και πέντε θαλασσών. Αποτέλεσμα των παραπάνω, ήταν να δοκιμάζεται κάθε φορά ο αναμφισβήτητος πατριωτισμός των Ελλήνων, περισσότερο από την αδυναμία των ηγετών τους να προβλέψουν την έκβαση μιας διεθνούς κρίσης, παρά από την ικανότητα τους να επιλέξουν το δρόμο εκείνο που το πραγματικό συμφέρον της Πατρίδας κάθε φορά επιτάσσει. Συνέχεια

Εκδοση Αρχείων Εμφυλίου Πολέμου, ομιλία Ιωάννη Κολιόπουλου*

Οι οξύτατες πολιτικές διαμάχες και ένοπλες συγκρούσεις της δεκαετίας του 1940, οι οποίες καθιερώθηκε να ονομάζονται «Εμφύλιος Πόλεμος», υπήρξαν τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια αντικείμενο ερευνών, οι οποίες όμως ακολούθησαν, με ελάχιστες εξαιρέσεις, τις επιταγές μιας «πολιτικής ορθροφροσύνης» που καλλιεργήθηκε μετά την πτώση της Δικτατορίας της 21ης Απριλίου. Στις ιστοριογραφικές επιδόσεις των «νικητών» αυτού του εμφυλίου πολέμου προστέθηκαν και αυτές των «ηττημένων», τους οποίους ακολούθησαν και όσοι από τη διεθνή κοινότητα των επιστημόνων δείχνουν εξόχως ευαίσθητοι στην πολιτική ορθοφροσύνη του συρμού. Οι πολιτικές λοιπόν διαμάχες και συγκρούσεις της εποχής, οι οποίες κόστισαν στη χώρα τόσα θύματα και συσσώρευσαν τόσα δεινά, υπέστησαν και αυτές μια ιδεολογική επεξεργασία για να προσαρμοστούν και αυτές στις επιταγές της νέας πολιτικής ορθοφροσύνης η οποία, μεταξύ άλλων, θέλει τους τότε θύτες, θύματα. Συνέχεια

Ψευδής η ιστορία της αντίστασης που διδάσκεται σήμερα στην Ελλάδα, Εντυ Μάγιερσ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ 26 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1995 σελις 145

Ο αρχηγός της Συμμαχικής Στρατιωτικής Αποστολής στην Ελλάδα κατά την κατοχή Αποκαλύπτει στον ΓΕΡΑΣΙΜΟ -ΑΠΟΣΤΟΛΑΤΟ ότι-σχεδόν όλα όσα γράφονται 50 χρόνια μετά την απελευθέρωση απεικονίζουν αποκλειστίκά τα συμβάντα με βάση τη διαστρεβλωμένη άποψη των κομμουνιστών

Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ των 50 χρονών από την Απελευθέ-ρωση της χώρας και ο εορτασμός της 28ης Οκτωβρίου μας παρέχει την ευκαιρία να αναζητήσουμε τους επιζώντες πρωταγωνιστές εκείνης της ηρωικής αλλά και τραγικής περιόδου και να επιζητήσουμε με την νηφαλιότητα και την απόσταση που μας παρέχει ο χρόνος να επαναφέρουμε μερικά από τα γεγονότα της εποχής και να ζητήσουμε υπεύθυνα απάντηση για τις πραγματικές τους διαστάσεις.
Συνομιλητής μας είναι ο ταξίαρχος ε.α. Έντυ Μάγιερς που έφθασε στην Ελλάδα ως αρχηγός της Ομάδας Σαμποτέρ τον Σεπτέμβριο τοϋ 1942 για την ανατίναξη της γέφυρας τοϋ Γοργοττοτά-μου και αμέσως κατόπιν ορίσθηκε ως αρχηγός της Συμμαχικής Στρατιωτικής Αποστολής στην κατεχόμενη τότε χώρα μας.
Ο Ταξίαρχος Μάγιερς σε πολύ προχωρημένη τώρα ηλικία, αλλά πάντα με ζωηρή μνήμη και απόλυτα καθαρό μυαλό μας θυμίζει την τελευταία παράγραφο του βιβλίου που έγραψε από τις Αναμνήσεις του εκείνης της περιόδου με τίτλο: «Η Ελληνική περιπλοκή – Οι Βρεταννοί στην κατεχόμενη Ελλάδα» (σημ.: το βιβλίο έχει κυκλοφορήσει και στα ελληνικά από τις εκδόσεις «Εξάντας»). Συνέχεια

Εκθεση Χρονικού ΑΘΗΝΑΪΚΗΣ ΛΕΣΧΗΣ, 1-6-1992

ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΛΕΣΧΗ
Λεωφ.Ελευθ.Βενιζέλου 11

Εν Αθήναις τη 1η Ιουνίου 1992
Τηλ. 3242.611,2,3,4 105 64

ΠΡΟΣ: Γ.Ε.Σ./Δνσιν Ιστορίας Στρατού
Σχετ: Φ.200/6/3242961/21.5.92
Εις απάντησιν του ανωτέρω σχετικού, έχομεν την τιμήν να σας αποστείλωμεν απόσπασμα εκ του Χρονικού της Αθηναϊκής Λέσχης αναφερομένου εις την περίοδον Κατοχής (1941-45) εις το οποίον περιλαμβάνεται και το λαβόν χώραν θλιβερόν επεισόδιον που εστοίχισεν την ζωήν εις τον αείμνηστον Στρατηγόν Κομνηνόν Μηλιώτην.

Μετά τιμής
ο
Γραμματεύς
(Τ.Υ)
ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΟΥΛΟΥΠΑΣ

Στην περίοδον αυτή του μεσοπολέμου την έδρα του Προέδρου της Αθηναϊκής Λέσχης κατέλαβον οι ακόλουθοι: ο Αναστ.Κούπας (1926-1929). ο Α.Μεταξάς (1930-1931), ο Στρατηγός Πιερράκος Μαυρομιχάλης (1932-1937) και ο Στρατηγός Βασίλειος Μελάς (1938-1942). Συνέχεια

Παιδομάζωμα , Μιχάλης Παρτσαλίδης

Ο Μιχάλης Παρτσαλίδης σε επιστολή του προς την Ελευθεροτυπία,13.12.1985

Η προώθηση των ανήλι­κων παιδιών (3-14 χρονών) στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, που απο­κλήθηκε «Παιδομάζωμα» από τη δεξιά προπαγάνδα, δεν έγινε για να σπουδά­σουν αυτά τα παιδιά, όπως πολλές φο­ρές λέγεται και γράφεται. Σκοπός του Παιδομαζώματος ήταν να δημιουργή­σουν ένα φυτώριο έμψυχου υλικού για το αντάρτικο.
-Τον Αύγουστο του 1948 δούλευα σε γεωργικές εργασίες στη Γιουγκοσλαβία με πάνω από 100 παιδιά, που μόλις έκλεισαν το 15ο έτος της ηλικίας του επιστρατεύτηκαν για το βουνό, ε­νώ οι μικρότεροι μεταφερθήκαμε στην Τσεχοσλοβακία. Ένα χρόνο αργότερα στον παιδικό

σταθμό όπου ζούσα στην Τσεχοσλοβακία, ήμουν μαζί με 15 άλλα παιδιά που είχαν κλείσει το 15ο έ­τος της ηλικίας τους. Τα παιδιά αυτά τα επιστράτευσαν για το βουνό και θυμάμαι αρκετά παιδιά που σκοτώθη­καν τότε στο Βίτσι. Το 1950 ερχόταν η σειρά μου, αλλά ήδη είχε λήξει ο εμ­φύλιος πόλεμος…
-Διαφωνώ με τα λόγια κάποιου συνομιλητή της έρευνας που λέει: Δε φέ­ραμε συνάλλαγμα, αλλά φέραμε πτυχία. Τα πιστοποιητικά αγνοουμένων και σκοτωμένων παιδιών ηλικίας 15-20 χρονών, είναι πολύ περισσότερα από τα πτυχία.

-Εμπρός στους τόσους νεκρούς Έλ­ληνες και από τις δυο πλευρές, τα πτυχία που φέραμε ήταν σταγόνα στον ωκεανό.

Γι» αυτό κι εγώ φωνάζω: Ποτέ πια εμφύλιος! Ποτέ πια Παιδομάζωμα. Όλα πρέπει να ξεχαστούν, εκτός α­πό το Παιδομάζωμα, για να μην επα­ναληφθεί!!!-.

Συνέχεια

Συνέντευξη Διοικητή 37 Ταξιαρχίας

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΙΣ
Μετά του Αντιστρατήγου ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΕΡΩΤΗΣΙΣ: Υπό την ιδιότητά σας ως Διοικητού της 37ης Ταξιαρχίας μετέβητε κατά την 1ην Οκτωβρίου 1946 εις Γευγελήν κατόπιν διαταγής, ως Πρόεδρος της ελληνικής επιτροπής προκειμένου να συναντηθείτε μετά Γιουγκοσλαύων Αξιωματικών και επιληφθείτε του διακανονισμού της εντός του γιουγκοσλαυϊκού εδάφους καταρρίψεως ελληνικού αεροπλάνου της βάσεως Σέδες. Ενθυμείσθε αν κατά την παραμονήν σας εις Γευγελήν αντελήφθητε ότι ο γιουγκοσλαυϊκός στρατός ήτο εφοδιασμένος δι’ αγγλικού οπλισμού και συγκεκριμένως ότι το εν Γευγελή γιουγκοσλαυϊκόν τάγμα έφερεν αυτόματα και τυφέκια αγγλικού τύπου όμοια με εκείνα του ελληνικού στρατού; Συνέχεια

Συνέντευξη Υπίλαρχου Σαρίκα Θεόφιλου, Αρχηγoύ Μυστικών Οργανώσεων Δ. Στερεάς & Ζακύνθου, 9-12-1961

Σ Υ Ν Ε Ν Τ Ε Υ Ξ Ι Σ

 Ληφθείσα εις το Κατάστημα της ΔΙΣ του ΓΕΣ, την 9 Δεκ. 1961, υπό του Συνταγματάρχου Πεζικού Γιαννοπούλου Ιωάννου από τον Έφεδρον Υπίλαρχον Σαρίκαν Θεόφιλον, Αρχηγόν των Μυστικών Οργανώσεων της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος και της Ζακύνθου, με τα κάτωθι ερωτήματα:

 1. ΕΡΩΤΗΣΙΣ
Ποια είναι περιληπτικώς η βιογραφία σας;
ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ
Εξ Αθηνών. Έτος γεννήσεως 1916. Από Μαρτίου έως 28ης Οκτωβρίου 1940 εις την Δύναμιν των Μαθητών της Σχολής Εφαρμογής Ιππικού (Τμήμα Εκπαιδεύσεως Εφέδρων Αξ/κών Ιππικού) εν Λαρίσση. Από 28ης Οκτωβρίου 1940 έως Φεβρουαρίου 1941 εφ.Ανθυπασπιστής εις Α’ Ομάδα Αναγνωρίσεως (Διοικητής Συν/ρχης Κ.Ασημάκης), από δε Φεβρουαρίου έως Μαϊου 1941 εφ.Ανθυπασπιστής εις το 192 Σύνταγμα της Μηχανοκινήτου Μεραρχίας (Διοικητής Συν/ρχης Κ.Ασημάκης). Από Ιουνίου 1941 έως Ιουνίου 1942 εφ. Ανθυπίλαρχος εις 1ην Ελληνικήν Ταξιαρχίαν εν Μέση Ανατολή (Αϊγυπτος, Παλαιστίνη). Από Ιουνίου 1942 έως Μαρτίου 1945 εις την Δύναμιν του Βρεττανικού Στρατηγείου Μέσης Ανατολής, ήτοι μέχρι Φεβρουαρίου 1943 Σχολαί Κατασκοπείας, Δολιοφθορών, Ασυρμάτου, Αλεξιπτωτιστών και “Κομμάντος”, από Φεβρουαρίου 1943 και εφεξής εις Ειδικάς Αποστολάς εις κατεχομένην Δυτικήν Στερεάν Ελλάδα, Ζάκυνθον και θαλασσίας αυτών περιοχάς. Βαθμός Λοχαγού Αγγλ.Στρατού 1946 απόλυσις εκ του Στρατού. Έκτοτε Δικηγόρος Αθηνών και Νομικός Σύμβουλος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών. Συνέχεια

Ζαχάρω Ηλείας, οι τρεις επιθέσεις του ΔΣΕ, Αντιστράτηγος ε.α Ζήρος Ασημάκης,Μαρ 1961

ΖΑΧΑΡΩ
Και οι τρεις αποτυχούσαι επιθέσεις των Κομμουνιστοσυμμοριτών εναντίον της ανωτέρω Κωμοπόλεως.

Τα επίσημα Στοιχεία διά την Σύνταξιν της παρούσης Εκθέσεως
Ελήφθησαν
1/ Εκ της Πολεμικής Εκθέσεως.
2/ Εκ της Εκθέσεως του 616 Τάγματος Πεζικού της 72ας Ταξιαρχίας.
3/ Εκ της Εκθέσεως και Αναφορών της Υποδιοικήσεως Χωροφυλακής Ζαχάρως.
4/ Εκ των Εκθέσεων και Αναφορών του Αποσπάσματος Ζάρα Γεωργίου.
5/ Εκ της Καταθέσεως του Αρχισυμμορίτου Κονταλώνη Επιτελάρχου της Κομμονιστικής Συμμορίας Πελοπονήσου μετά την παράδωσίν του.

Συνετάγη
Παρά
του αντιστρατήγου ε.α.
Ζήρου Ασημάκη
Τ.Υ.
—————————————-
Μάρτιος
1961

ΖΑΧΑΡΩ

Η Ζαχάρω είναι Κωμόπολις τριών/3/ χιλιάδων κατοίκων. Κείται εις την Νοτιοδυτικήν Πελοπόννησον εις την επαρχίαν Ολυμπίας και εις το μέσον του Κυπαρισσιακού Κόλπου επί της Γραμμής Πύργου – Κυπαρισσίας και εις απόστασιν /30/ περίπου χιλιόμετρα εκ των ανωτέρων πόλεων.-
Είναι εκτισμένη επί αντερίσματος κατερχομένου εκ της ανατολικής πλευράς του όρους Λαπίθα, απέχουσα εκ της θαλάσσης 1500 μέτρα περίπου και εκ των Λουτρών Καϊάφα 5/πέντε/ χιλιόμετρα.
Έχει προς δυσμάς την Λίμνην του Καϊάφα και το δάσος από πεύκα /της Στροφυλιάς/ όπερ εκτείνεται επί μήκους 20 χιλιομέτρων μεταξύ της Λίμνης Καϊάφα και θαλάσσης αρχόμενον εκ Ζαχάρως και δημιουργών αμμώδη και έρημον παραλίαν.
Η θέσις της Ζαχάρως είναι κόμβος συγκοινωνιών μεταξύ Κυπαρισσίας και Πύργου και προς το εσωτερικόν της επαρχίας Ολυμπίας. Αποβιβαζόμενος τις εις την παραλίαν της Ζαχάρως δύναται διά πορείας μιας ημέρας να φθάση εις την μέσην κοιλάδα του Αλφειού εις την Γορτυνίαν. Συνέχεια

Συνέντευξη αντισυνταγματάρχη Χωροφυλακής ε.α Νικ. Σκουλά, 20 Μαί 1958

Ιστορική συνέντευξις Αν/ρχου ε.α Χωρ/κης Σκουλά Νικόλαου (τέως Δημάρχου και Νομάρχου) και ιστοριογράφου της Δ.Ι.Σ/Γ.Ε.Σ Αν/ρχου Ζιώγα Κων/νου, λαβούσα χώραν εν Χανίοις και εις την οικίαν του πρώτου την 20 Μαΐου 1958 καθ’ ην ο Αν/ρχης Σκουλάς επέδειξεν εις τον Αν/ρχην Ζιώγαν και το ατομικόν αρχείον αυτού της κατοχικής περιόδου.
Αν/ρχης Σκουλάς.

Μετά την κατάληψιν της Νήσου, οι Γερμανοί μένεα πνέοντες κατά του πληθυσμού επειδή ούτος έλαβε μέρος εις την μάχην Κρήτης, επεδόθησαν μετά λύσης εις την εξόντωσιν του άρρενος πληθυσμού κατόπιν διαταγής ως φαίνεται του Γκαίριγκ στηριζόμενη εις φανταστικάς πληροφορίας των εν Κρήτη οργάνων αυτού. Εξαμελής Επιτροπή απαρτιζομένη από τον Επίσκοπον Αγαθάγγελον Ξηρουχάκην, βιομήχανον Χαραλ. Πολογεώργην, ιατρόν Παΐζην Ιωάννην, Πρόεδρον εφετόν Εμμανουήλ Πανηγυράκην, δικηγόρον Κυριάκον Μητσοτάκην και του υποφαινομένου Σκουλά Νικόλ. δήμαρχον τότε Χανίων, διεμαρτυρήθη τότε τόσον εις τους Γερμανούς όσον και εις τον Πρόεδρον Κυβερνήσεως Τσολάκογλου όστις απέστειλεν εις Χανιά ως γενικόν Διοικητήν τον Εμμανουήλ Λουλακάκην δικηγόρον και ακολούθως τον αντιπρόεδρον Λογοθετόπουλον. Θέλομεν να πιστεύομεν ότι εις τας ενεργειάς μας ταύτας οφείλεται η μετά ταύτα χορηγηθείσα αμνηστία του Κρητικού Λαού και η μετατροπή των εκτάκτων Στρατοδικείων εις τακτικά, οπότε επήλθε σχετική βελτείωσις της καταστάσεως. Συνέχεια

Δολοφονημένοι κληρικοί 1941-1949

Εις μνημόσυνον αιώνιον
ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΣΤΗΛΗ * *
ΤΩΝ ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ (1941-1949)

1) Αρχιμ. Αναστ.Θ. Κρητικός Εφημέριος Αγ.Ανδρέου Κάτω Πατησίων. Εσφάγη υπό των Ελασιτών την 24.12.1944
2) Αρχιμ. Βασίλειος Λυμπρίτης ,Εφημέριος Αγ. Αναργύρων Ν. Ιωνίας. Εξετελέσθη κατόπιν βασάνων υπό των Ελασιτών την 24.12.1944
3) Χαράλ. Παναγιωτόπουλος Εφημέριος Κοιμ. Θεοτόκου Κυνοσάργους. Εξετελέσθη υπό των κομμουνιστών την 22-12-44
4) Σαράντης Μεσάδος Ιερεύς Εφημέριος Αρχιεπ. Αθηνών. Εσφάγη υπό των κομμουνιστών την 6.12.1944
5) Γερμανός Σπαχής  Ιερεύς Εφημέριος Αρχιεπ.Αθηνών. Εβασανίσθη και εξετελέσθη υπό των κομμουνιστών τον Δεκέμβριον 1944
6) Δημήτριος Τομαράς Εφημέριος Χορτιάτι. Εκάη εντός κλιβάνου υπό των Γερμανών την 2.9.1944
7) Γαβριήλ Διονυσιάδης Μοναχός. Ετυφεκίσθη υπό των Γερμανών τον Δεκέμβριον 1941
8) Χρήστος Παπαδόπουλος Εφημέριος Ναού Σταυρουπόλεως. Εξετελέσθη υπό των Γερμανών 10.9.1944.
9) Αγαθάγγελος Καλλινικίδης Εφημέριος Ασσήρου. Εξετελέσθη υπό των κομμουνιστών κρεουργηθείς 28.10.1944
10) Γεώργιος Παπανικολάου ΕφημέριοςΕλαιοχωρίου. Εξετελέσθη υπό των κομμουνιστών 11.9.1944.

Συνέχεια

Ιστορικά στοιχεία επί συμμοριακού Αγώνος, 85 ΣΔΙ/14 Φεβ 1958

ΚΟΙΝΟΝ V ΜΕΡΑΡΧΙΑ
ΠΡΟΣ : ΔΙΣ /ΓΕΣ Επιτελ. Γραφ. 3ον
ΚΟΙΝ : V/3ον – ΕΚΦ Αριθ. Φ. 166/27/684
ΘΕΜΑ: Ιστορικά στοιχεία επί συμμοριακού       ΣΤΓ 911 τη 14-3-58
Αγώνος
ΣΧΕΤ : ΓΕΣ/5ον /IV Φ. 337/18/500182/14-2-58
1. Υποβάλλονται εις εκτέλεσιν ανωτέρω σχετικής, ιστορικά στοιχεία επί του εις την ΚΡΗΤΗΝ διεξαχθέντος Αντισυμμοριακού Αγώνος υπό των ΜΑΥ, ΜΕΑ, ΜΑΔ από Μαρτίου 1947 μέχρι Ιανουαρίου 1950.

Ακριβές αντίγραφον
Τ.Σ.Υ. Υποστράτηγος ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΒΕΡΝΑΔΟΣ
Γ. ΔΙΚΑΤΟΣ Διοικητής
Λοχαγός Πεζ.

(Γ.Μ.)

85 ΣΔΙ.

ΕΚΘΕΣΙΣ
«Επί της εν γένει δράσεως των 3112 και 3114 ΤΕΑ περιοχής 85 ΣΔΙ».

Η συγκρότησις των 3112 και 3114 ΤΕΑ από ΜΑΡΤΙΟΥ 1950 απετελέσθη διά στρατολογίας ανδρών οίτινες προ της κατατάξεως των εις τα Τμήματα ταύτα υπηρέτησαν εις τας διαλυθείσας ομάδας ΜΑΥ – ΜΑΔ – ΜΕΑ.
Αι Ομάδες αύται, δύναταί τις ειπείν, ότι απετέλεσαν την απαρχήν των σημερινών ΤΕΑ, δράσασαι υπό τας Δ/γάς των Αρχών Στρατού – Χωρ/κής κατά τα έτη 1947 – 1948 – 1949 και συντελέσασαι τα μέγιστα εις την καταστολήν της ανταρσίας.
Η ανταρσία εν ΚΡΗΤΗ κατεστάλη προ της συστάσεως των νυν ΤΕΑ και ουδεμίαν πολεμικήν επιχείρησιν διεξήγαγον ταύτα υπό την σημερινήν των οργάνωσιν.
Είναι αξιομνημόνευτος όμως η δράσις των ομάδων ΜΑΥ – ΜΕΑ εις τας διεξαχθείσας ενταύθα κατά του συμμοριτισμού επιχειρήσεις και συμπλοκάς, εις ας τμήματα τούτων ενεργούντα αυτοτελώς η μη, απέδωσαν ικανοποιητικά αποτελέσματα εις την εν γένει συμβολήν της καταστολής της ανταρσίας.
Συμμετοχή τούτων εις πολεμικάς επιχειρήσεις και συμπλοκάς εις ας ταύτα έλαβον μέρος, παραθέτομεν κατωτέρω κατά χρονολογικήν σειράν. Συνέχεια