Εκθεση περί της δράσεως των Ευελπίδων 1940-1945

ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΔΡΑΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 1940-45

Α. ΕΛΛΗΝΟΪΤΑΛΙΚΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΟΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ – ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (28 Οκτωβρίου 1940 – 31 Μαΐου 1941)
1. Παραμονές του Πολέμου
Λίγες μέρες πριν από τον ύπουλο τορπιλλισμό του Καταδρομικού «Έλλη» από ιταλικό υποβρύχιο, στο λιμάνι της Τήνου (15 Αυγ. 1940) κι’ ενώ τα σύννεφα του πολέμου συσσωρεύονταν απειλητικά στον ουρανό της Ελλάδος, 289 απόφοιτοι Ευέλπιδες ορκίστηκαν (10 Αυγ. 1940) ως Ανθυπολοχαγοί ενώπιον του τότε βασιλιά Γεώργιου Β΄. Ήταν η τάξη του 1940. Δυόμηση δε μήνες αργότερα (παραμονές του πολέμου) φοιτούσαν στη ΣΣΕ τρεις (3) Τάξεις, σύμφωνα με τον ισχύοντα τότε Οργανισμό της:
– Η νεοπροαχθείσα ΙΙΙη Τάξη (από το φθινόπωρο του 1938).
– Η νεοπροαχθείσα ΙΙη Τάξη (322 μαθητές) από 29 Οκτωβρίου 1939.
– Η μόλις εισαχθείσα Ιη Τάξη (326 μαθητές) από 2 Οκτωβρίου 1940.
Υπόψη ότι σε κτίριο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας λειτουργούσε ταυτόχρονα και η «Στρατιωτική Σχολή Αξιωματικών Σωμάτων και Υπηρεσιών» (ΣΣΑΣΥ) με 109 συνολικά μαθητές των ειδικοτήτων: Υγειονομικού, Διαχειρίσεως, Στρατολογίας και Αυτοκινήτων. Επίσης δε στις εγκαταστάσεις της Σχολής στρατωνίστηκε από τον Νοέμβριο του ‘40 ο Ουλαμός Εφέδρων Αξιωματικών. Συνέχεια

Η Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (ΣΣΕ) κατά τα Δεκεμβριανά 1944

Ή κατάσταση στην Αθήνα μετά την εγκατάσταση της Εθνικής Κυβερνήσεως υπό τον αείμνηστο Γεώργιο Παπανδρέου χειροτέρευε από ήμερα σε ήμερα, σε διάγγελμα του δε προς τον ‘Ελληνικό  Λαό καταγγέλλει: « Εν ονόματι τον λαού και τον ‘Έθνους κατηγορούμεν την ήγεσίαν της Άκρας Αριστεράς, ότι οδηγεί εις έμφυλιον πόλεμον,  ο οποίος αποτελεί θανάσιμον  συμφοράν της Πατρίδος.»

     Οι κομμουνιστές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ διαθέτοντας τη δύναμη με  τα άπλα, μέσα στη γενική αδυναμία, θεώρησαν ότι ήταν μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να καταλάβουν την εξουσία με  τη βία. Τις πρώτες ήμερες του Δεκεμβρίου επιτέθηκαν και διέλυσαν τα περισσότερα ‘Αστυνομικά τμήματα και τα πρώτα τάγματα Εθνοφυλακής που  είχαν αρχίσει να συγκροτούνται,  αφού σκότωσαν όσους ‘Αξιωματικούς και οπλίτες αρνήθηκαν να  προσχωρήσουν  στις τάξεις του.  Το κίνημα του  Δεκεμβρίου άρχισε  στην Αθήνα με  πρωτοφανή από την  πλευρά των κομμουνιστών τού  ΕΑΜ-ΕΛΑΣ  αγριότητα.  Όπως ήταν φυσικό, ή κατάληψη  της Σχολής αποτέλεσε έναν από  τους κύριους αντικειμενικούς σκοπούς των κομμουνιστών του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και λόγω  θέσεως και λόγω της αποστολής της. Οι  παραπάνω συγκέντρωσαν γύρω από τη Σχολή  ένα Σύνταγμα τού ΕΛΑΣ εφοδιασμένο με πολυβόλα και όλμους από το ύψωμα Στρέφη ως την εκκλησία του Αγίου Σωτήρος, 500 μέτρα περίπου Β.Α. της Σχολής και ένα άλλο εφεδρικό σύνταγμα στην περιοχή Γκύζη-Γαλάτσι.  Ναρκοθέτησαν επίσης τους δύο  κύριους δρόμους πού οδηγούν στη Σχολή.  Οι  τρεις Λόχοι της Σχολής πήραν κατάλληλες θέσεις αμύνης ώστε να καλύπτεται  ο περίβολος της Σχολής με  διασταυρούμενα πυρά αυτομάτων όπλων και όλμων, ή ‘Αγγλική δε δύναμη αποτέλεσε πολύτιμη εφεδρεία, Ιδιαίτερα εξαιτίας του εφοδιασμού της με  οχήματα και μάλιστα με  τα δύο άρματα. Συνέχεια

Η Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (ΣΣΕ) κατά τον πόλεμο 1940-1941

Το ιταμό τελεσίγραφο των Ιταλών προς τη χώρα μας και ή έναρξη της επιθέσεως των ‘Ιταλικών δυνάμεων πού βρίσκονταν στην ‘Αλβανία εναντίον των ιδικών μας το πρωί της 28ης ‘Οκτωβρίου 1940, ξεσήκωσε το Έθνος σε πολεμικό συναγερμό.  Τα πρώτο  λιτό πολεμικό ανακοινωθέν του  Ελληνικού  Γενικού Στρατηγείου, «Ίταλικαΐ στρατιωτικοί δυνάμεις προσβάλλουν από της 5.30’ π.μ. σήμερον τα ημέτερα τμήματα προκαλύψεως της ‘Ελληνοαλβανικής μεθορίου. Αι ήμέτεραι δυνάμεις αμύνονται  τού πατρίου εδάφους», πού αποτέλεσε και την πρώτη είδηση  για την έναρξη τού πολέμου, έγινε δεκτό από τους Ευέλπιδες με  ζητωκραυγές, πολεμικές ιαχές και ακράτητο ενθουσιασμό. Την ίδια ήμερα, σύμφωνα με   το σχέδιο της επιστρατεύσεως, οι Ευέλπιδες της 3ης τάξεως ονομάσθηκαν Ανθυπολοχαγοί και αναχώρησαν για τις μονάδες  τους, ενώ οι  Ευέλπιδες της 2ας τάξεως ονομάσθηκαν Ανθυπασπιστές και αναχώρησαν για τα έμπεδα. Στους Ευέλπιδες της 1ης τάξεως δόθηκε αόριστη άδεια, ανακλήθηκαν όμως στις 20 Νοεμβρίου για να συνεχίσουν την εκπαίδευση τους στη Σχολή.

Ή ‘Ελληνική ορμή θριάμβευσε στα Ηπειρωτικά βουνά. Οι νίκες του στρατού μας  διαδέχονταν ή μία την άλλη και μοναδικός πόθος των Ευελπίδων, πού εξακολουθούσαν τις σπουδές τους στη Σχολή, ήταν να σταλούν στο μέτωπο και να πολεμήσουν στο πλευρό των παλαιότερων συναδέλφων τους. Συνέχεια