Παιδομάζωμα: Μαρτυρίες

Πέτρος Ανταίος (Σταύρος Γιαννακόπουλος) σε εκπομπή της ΝΕΤ

Ο Πέτρος Ανταίος, που κατόρθωσε να φθάσει από τη Θεσσαλονίκη στη Ρούμελη και να λάβει μέρος στο αντάρτικο, ως μέλος του ΚΚΕ που ήταν, με πόνο ψυχής αφηγείται στο «Ρεπορτάζ Χωρίς σύνορα»» της ΝΕΤ στις 17/2/2000):

-Ένα από τα δραματικότερα περιστατικά που έζησα στον εμφύλιο που ήταν Ελληνοελληνικός πόλεμος, άρα τραγωδία, ήταν αυτή η α­φάνταστη πορεία 1.300 παιδιών από δεκατέσσερα, δεκαεννέα, είκοσι χρονών, από τη Βραχιά της Ευρυτανίας να βγουν στο Γράμμο (υπεύθυνος για την επιχείρηση ήταν ο Γιώργος Γούσιας, ένας από τους έμπιστους του Ζαχαριάδη).
Πραγματικά Ο Γούσιας έκανε δυο τρεις εκτελέσεις ανθρώπων, παιδιά δηλαδή, δεκαπέντε χρονών που επιχείρη­σαν να φύγουν. Το φυσιολογικό που είχαν ακολουθήσει και οι άλλες φάλαγ­γες ήταν να πάμε από την Πίνδο, την ορεινή. Δύσκολη θάτανε. Φλεβάρη γίνεται, Φλεβάρη του ’48, αλλά ήταν κάπως και στρατιωτικά και ανθρώπινα σωστό. Ο Γούσιας ήθελε να πάμε από κάτω (…) Συνέχεια

Μνήμη εθνική, Χρήστος Σαρτζετάκης

ΧΡΗΣΤΟΥ Α. ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗ
Πρώην Προέδρου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας
*******
M N H M H  E Θ Ν Ι Κ Η
(Ἐπὶ τῇ συμπληρώσει 56 ἐτῶν ἀπὸ τῆς συντριβῆς τοῦ κομμουνιστοσυμμοριτισμοῦ)
*****

1.-  Ἡ 30ὴ Αὐγούστου 1949 ἔχει δικαίως καταγραφῆ διὰ τοὺς σκεπτομένους καὶ μὲ ἀληθῆ δημοκρατικὴν συνείδησιν Ἕλληνας ὡς μία τῶν ἐνδοξοτέρων ἡμερῶν τῆς ἐθνικῆς μας Ἱστορίας, ὡς ἡ φωτεινοτέρα τῆς μεταπολεμικῆς Ἑλλάδος. Διότι, μετὰ τὴν κατὰ τὰς προηγηθείσας ἡμέρας πτῶσιν τοῦ Γράμμου καὶ τοῦ Βιτσίου, ὑπέκυπτεν εἰς τὰς ἐθνικὰς δυνάμεις τὴν 10ην πρωϊνὴν τῆς ἡμέρας αὐτῆς καὶ τὸ φοβερὸν Κάμενικ, ἡ τελευταία καὶ ἰσχυροτέρα θέσις-κλειδὶ τοῦ ἀντιπάλου ἐπὶ τῆς Ἑλληνοαλβανικῆς μεθορίου. Αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ νικηφόρος κατακλεὶς τριετοῦς καὶ πλέον ἐνόπλου ἀγῶνος τοῦ Ἔθνους ἐναντίον συμμοριτοπολέμου, ἐπιβληθέντος εἰς τὴν Ελλάδα ἀπὸ τοὺς βορείους, ὑπὸ κομμουνιστικὸν τότε καθεστώς, γείτονάς της, οἱ ὁποῖοι καὶ τὸν ὠργάνωσαν, τὸν ἐξώπλισαν καὶ τὸν κατηύθυναν, ὅπως καὶ ἡ συσταθεῖσα ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἀσφαλείας τοῦ Ο.Η.Ε. Διεθνὴς Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή, ὕστερα ἀπὸ ἐπιτόπιον ἔρευναν, διεπίστωσε καὶ διέλαβεν εἰς τὰ συμπεράσματα τῆς ἀπὸ 23.5.1947 ἐκθέσεώς της. Συνέχεια

Παιδομάζωμα , Μιχάλης Παρτσαλίδης

Ο Μιχάλης Παρτσαλίδης σε επιστολή του προς την Ελευθεροτυπία,13.12.1985

Η προώθηση των ανήλι­κων παιδιών (3-14 χρονών) στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, που απο­κλήθηκε «Παιδομάζωμα» από τη δεξιά προπαγάνδα, δεν έγινε για να σπουδά­σουν αυτά τα παιδιά, όπως πολλές φο­ρές λέγεται και γράφεται. Σκοπός του Παιδομαζώματος ήταν να δημιουργή­σουν ένα φυτώριο έμψυχου υλικού για το αντάρτικο.
-Τον Αύγουστο του 1948 δούλευα σε γεωργικές εργασίες στη Γιουγκοσλαβία με πάνω από 100 παιδιά, που μόλις έκλεισαν το 15ο έτος της ηλικίας του επιστρατεύτηκαν για το βουνό, ε­νώ οι μικρότεροι μεταφερθήκαμε στην Τσεχοσλοβακία. Ένα χρόνο αργότερα στον παιδικό

σταθμό όπου ζούσα στην Τσεχοσλοβακία, ήμουν μαζί με 15 άλλα παιδιά που είχαν κλείσει το 15ο έ­τος της ηλικίας τους. Τα παιδιά αυτά τα επιστράτευσαν για το βουνό και θυμάμαι αρκετά παιδιά που σκοτώθη­καν τότε στο Βίτσι. Το 1950 ερχόταν η σειρά μου, αλλά ήδη είχε λήξει ο εμ­φύλιος πόλεμος…
-Διαφωνώ με τα λόγια κάποιου συνομιλητή της έρευνας που λέει: Δε φέ­ραμε συνάλλαγμα, αλλά φέραμε πτυχία. Τα πιστοποιητικά αγνοουμένων και σκοτωμένων παιδιών ηλικίας 15-20 χρονών, είναι πολύ περισσότερα από τα πτυχία.

-Εμπρός στους τόσους νεκρούς Έλ­ληνες και από τις δυο πλευρές, τα πτυχία που φέραμε ήταν σταγόνα στον ωκεανό.

Γι» αυτό κι εγώ φωνάζω: Ποτέ πια εμφύλιος! Ποτέ πια Παιδομάζωμα. Όλα πρέπει να ξεχαστούν, εκτός α­πό το Παιδομάζωμα, για να μην επα­ναληφθεί!!!-.

Συνέχεια

Παιδομάζωμα: Μήνυμα αρχιεπισκόπου Σπυρίδωνος

». Έλεγε, μεταξύ άλλων, στο Χριστουγεννιάτικο μήνυμα του ο Αρχιεπίσκοπος Σπυρίδων:

«Χιλιάδες παιδία εξακολουθούν ακόμη στερούμενα τής μητρικής αγκάλης, χιλιάδες σπίτια έχουν βυθισθή εις το πένθος και επάνω εις ολόκληρον την εθνικήν ημών οικογένειαν έχει απλωθεί, ως απαίσιος εφιάλτης, η φρίκη και ο πόνος δια το αποτολμηθέν παιδομάζωμα. Ο θηριώδης Ηρώδης ανεβίωσεν. Όπως τότε εκείνος ύψωνε εις τας απαίσιας χείρας του την αιμοστάζουσαν μάχαιραν, από τον φόνον τόσων αθώων παιδιών, ούτω και σήμερον, σύγχρονοι Ηρώδαι προέβησαν εις παραπλήσιον έγκλημα, το όποιον θα μείνει αιώνιον στίγμα του συγχρόνου πολιτισμού. Συνέχεια

Παιδομάζωμα: Διαμαρτυρία της Ακαδημίας Αθηνών

Η Ακαδημία Αθηνών συνήλθε σ’ έκτακτη συνεδρία και έστειλε στις Ακαδημίες και στα ανώτατα πνευματικά ιδρύματα όλου του κόσμου, το πιο κάτω Ψήφισμα της;

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ

Ψ ή φ ι σ μ α: Περί των αρπαγέντων ελληνοπαίδων

Προς άπάσας τας Ακαδημίας. Ή Ακαδημία Αθηνών μετέχουσα της οδύνης και της αγανακτήσεως του Ελληνικού λαού δια την μυσαράν αρπαγήν χιλιάδων ελληνοπαίδων εκ των οικογενειακών αυτών εστιών και την βιαίαν τούτων αποκόμισιν εις ξένας κομμουνιστικάς χώρας προς τον ανίερον σκοπόν της εκριζώσεως του εθνικού φρονήματος και τής ηθικής αυτών υποστάσεως,

Έχουσα δε βαθείαν συνείδησιν των καθηκόντων παντός πνευματικού και ανθρωπιστικού ιδρύματος, αξίου της αποστολής αυτού, απέναντι τοιούτων εγκλημάτων γενοκτονίας διαμαρτύρεται προς πάσας τάς Ακαδημίας των πεπολιτισμένων εθνών και έχει την πεποίθησιν ότι ιδρύματα, των όποιων η ύπαρξις οφείλει να αποβλέπει ουχί μόνον προς τον σκοπόν της προαγωγής τής επιστήμης, αλλά κυριώτατα προς την ηθικήν των ανθρώπων συγκρότησιν και προς την επικράτησιν τής Ιδέας τής δικαιοσύνης, θα σπεύσωσι να κινήσωσι την προσοχήν των Κυβερνήσεων και των λαών αυτών επί το διαπραχθέν ανήκουστον έγκλημα και θα απαιτήσωσιν εν ονόματι στοιχειώδους ανθρωπισμού, όπως αποδοθώσι τα παιδία εις την πατρίδα αυτών, την Ελλάδα. Συνέχεια

Παιδομάζωμα: Διαμαρτυρίες άλλων εκκλησιών

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας δήλωσε:   «Μήτηρ Μεγάλη Εκκλησία και ημείς, συνοχή καρδίας συμμετέχοντες εις οδύνην, βαθύτατον πόνον αδελφής Εκκλησίας και ευσεβούς ποιμνίου αυτής βιαία, παρά πάντα ανθρώπινα δίκαια, αρπαγή και μεταφορά μακράν μητρικής αγκάλης, έξω ορίων θεοφρουρήτου κράτους συνεχιζόμενη κατακρατήσει τριών περίπου μυριάδων ελληνοπαίδων, διάπυρον εκφράζομεν ευχήν όπως θείον βρέφος Βηθλεέμ καταυγάσει τον νουν και την καρδίαν εργατών απαίσιου εγχειρήματος εις απόδοσιν εν τάχει απαχθέντων παιδιών αποθρηνούσαις οικογενείαις αυτών». Συνέχεια

Παιδομάζωμα: Διαμαρτυρία Εθνικού Συμβουλίου Γυναικών Γαλλίας

Το Εθνικό Συμβούλιο Γυναικών Γαλλίας διακήρυξε:

«ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ».

Κατά τον εμφύλιο πόλεμο στην Ελλάδα χιλιάδες παιδιά ξεριζώθηκαν από τις οικογένειες τους: αυτές οι απαγωγές ήταν αντικείμενον ενός εκτεταμένου σχεδίου:

28.000 παιδιά αρπάχτηκαν από τις οικογένειες τους για να ανατραφούν στις δορυφόρες χώρες τής Σ. Ενώσεως. Εκεί λαμβάνουν μίαν μόρφωσιν φανατικήν, η όποια θα τα κάνη στρατιώτες ικανούς να εγκαθιδρύσουν με την βίαν ένα ολοκληρωτικών καθεστώς στην Ελλάδα  {. . .).

Άνδρες και γυναίκες τής Γαλλίας;

Ενθυμηθείτε τους διωγμούς των Ναζί εναντίον των παιδιών μας, οι όποιοι προεκάλεσαν την αγανάκτησιν ολοκλήρου του πολιτισμένου κόσμου(. . .).

Βοηθήσατε μας να αποδώσουμε τα παιδιά στους γονείς τους και βοηθήσατε τις Ελληνίδες μητέρες να δημιουργήσουν τας απαραιτήτους συνθήκας προστασίας».

Παιδομάζωμα: Μαρτυρία Γάλλου δημοσιογράφου

Ο Γάλλος δημοσιογράφος Ζωρζ Κεντ που επισκέφτηκε χωριά που υπέφεραν από το παιδομάζωμα και μίλησε με μητέρες, γράφει:

Oταν οι δύο άνδρες καταπληγωμένοι και μισοπεθαμένοι από τον φόβο ξαναγύρισαν στο χωριό, κάθε αντίσταση έπαψε.

Πέρασα ένα πρωινό στο χωριό Βατοχώριο, στο σπίτι της Καλλιόπης Θεοδωρίδου. Ή ιστορία αυτής της γυναίκας είναι ίδια με την ιστορία πολλών άλλων Ελληνίδων.

Ο άνδρας της, γνωστός για τα αντικομμουνιστικά του φρονήματα, έφυγε από το χωριό όταν μπήκαν οι συμμορίτες. Έμεινε μονάχη με τα τέσσερα παιδιά της και εργαζόταν με τον κασμά και το φτυάρι στο χέρι, για την κατασκευή οχυρώσεων προορισμένων για τους συμμορίτες. Ένα βράδυ κατά τις 10 ή ώρα, τέσσερις άνδρες οπλισμένοι χτύπησαν την πόρτα της. Τα παιδιά κοιμόντουσαν. Συνέχεια

Παιδομάζωμα: Αποφάσεις ΟΗΕ

 Εξαιτίας του ανταρτοπόλεμου είχε συσταθεί με απόφαση του Ο.Η.Ε. «Ειδική Επιτροπή για τα Βαλκάνια», η όποια από την 1-12-1947 είχε εγκαταστήσει την έδρα της στη Θεσσαλονίκη.

Έτσι, μετά την ελληνική καταγγελία (27-2-1948) η ειδική αυτή Επιτροπή απασχολήθηκε στις 4-3-1948 με το θέμα του Παιδομαζώματος. Έδωσε εντολές στις «ομάδες παρατηρήσεως», πού είχε οργανώσει στις βόρειες επαρχίες, να ερευνήσουν την υπόθεση, συγκεντρώνοντας τα αναγκαία στοιχεία. Τον Απρίλιο τον ίδιου χρόνου διαπίστωσε τη βίαιη και προγραμματισμένη αρπαγή πολλών παιδιών και συμπέρανε ότι «η παρατεταμένη κατακράτηση αυτών των παιδιών, θα ήταν αντίθετη με τα διεθνή δεδομένα». Έτσι ο Γενικός Γραμματέας του Ο.Η.Ε. ζήτησε από τις Κυβερνήσεις Αλβανίας, Βουλγαρίας και Γιουγκοσλαβίας να διαπραγματευθούν με την Ελλάδα τον γρήγορο επαναπατρισμό των απαχθέντων. Οι χώρες όμως αυτές αρνήθηκαν την επιστροφή των παιδιών με το γνωστό μας ήδη ισχυρισμό, πώς τα παιδιά «θεληματικά» εγκατέλειψαν την Ελλάδα και «λόγοι ανθρωπιστικοί» τις έκαναν να τα δεχτούν. Ή ειδική Επιτροπή ήρθε σε επαφή και με την Διεθνή Ένωση για την προστασία του παιδιού στη Γενεύη. Στις 20 Αυγούστου 1948 ή Ένωση πληροφόρησε την Ειδική Επιτροπή ότι αναλάμβανε τη μεταφορά των παιδιών, πού είχαν μετακινηθεί παρά τη θέληση των γονέων τους. Ακόμα θεώρησε την αρπαγή σαν «σκανδαλώδη παράβαση τής Διακηρύξεως των δικαιωμάτων του Παιδιού», γνωστής σαν «Διακήρυξης της Γενεύης». Στις 28 Οκτωβρίου 1948 άρχισε η συζήτηση του Ελληνικού θέματος στην Πολιτική Επιτροπή του Ο.Η.Ε., με θερμό υποστηρικτή των υποδίκων χωρών τον Σοβιετικό αντιπρόσωπο Βισίνσκυ. Συνέχεια