Αναφορά Ταγματάρχη Roy Faran για Λέλα Καραγιάννη

Μετάφραση
Από τον πρόλογον του Βιβλίου του Άγγλου
Ταγματάρχου ROY FARAN
THE DAY AFTER TOMORROW
Συγγραφέως του “Πτερωτού Κομάντος”
Εκδόθεν εις την Μεγάλην Βρεττανίαν υπό του
COLLINS PRESS
———-

Η Ιστορία αυτή βασίζεται πάνω σε γεγονότα. Μολονότι έχω μεταμφιέση ονόματα και χαρακτήτας.
Ο σκελετός της ιστορίας αυτής είναι η ίδια μου απόδρασις από την Ελλάδα το 1941. Εδραπέτευσα από το Νοσοκομείον της φυλακής κοντά στας Αθήνας (Κοκινιάς) και εύρηκα καταφύγιον σε Ελληνικό σπίτι. Με εφυγάδευσαν με ένα μικρό καίκι και διέσχυσα 900 μίλια θαλάσσης από τον Πειραία έως την Αλεξάνδρεια. Η Κυρία Καραγιάννη η αληθινή Ηρωίδα του πολέμου στην Αθήνα ίσως να μην είναι όπως ακριβώς η Μαρία (του βιβλίου) αλλά το πνεύμα της ήτο το ίδιο.
Εξετελέσθη διότι είχε περιθάλψει και φυγαδεύσει Άγγλους φυλακισμένους όπως εγώ.
ΔΙ ΑΥΤΟ ΑΦΙΕΡΩΝΩ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ
ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΗΝ Κυρίαν ΛΕΛΑΝ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ Συνέχεια

Advertisements

Εκθεση κου Παρτίδη για Λέλα Καραγιάννη

Ε Κ Θ Ε Σ Ι Σ
Ζησίμου Σπ. Παρτίδου
Αβέρωφ 31
Αθήναι
————

Εγεννήθηκα εις το Βελιγράδι, όπου ο πατέρας μου ήτο διπλωματικός υπάλληλος εις την εκεί Πρεσβείαν μας.
Από την νηπιακήν μου ηλικίαν επήγα σε Σερβογερμανικόν Νηπιαγωγείον και έτσι εμεγάλωνα μιλώντας την Ελληνικήν, την Σερβικήν και Γερμανικήν τας οποίας γνωρίζω εξ ίσου ως μητρικάς μου πλέον γλώσσας. Συν τω χρόνω εξέμαθα την Γαλλικήν και την Ιταλικήν.
Τα πρώτα μαθήματα της γλώσσης μας τα πήρα από τον πατέρα μου στο σπίτι, ο οποίος μου εμάνθανε Ελληνικά πατριωτικά ποιήματα καθώς και την ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως και από τότε μου εδιδαξε ν’ αγαπώ την πατρίδα μου την οποία δεν εγνώριζα ακόμη. Συνέχεια

Αναφορά Ηγουμένης Ιεροθέας για Λέλα Καραγιάννη

Έ κ θ ε σ ι ς
Ιεροθέας Ηγουμένης της Γυναικείας
Μονής Αγίου Ιεροθέου Μεγάρων
———

Όταν οι Γερμανοί είχαν καταλάβη την Ελλάδα, ομάς από 18 Βρεττανούς που είχαν μείνη, ήλθε μια μέρα στη Μονή και ζήτησε καταφύγιο.
Τους εκρύψαμε τους δέκα σε ένα πατητήρι που εκείνη την εποχή ήταν άχρηστο και τους άλλους οκτώ σ’ ένα σπήλαιο γνωστό με το όνομα «Σπηλιά του Αβραάμ».
Ο ένας απ’ αυτούς ήταν άρρωστος βαρειά, ο Τομ.
Μ’ όλες τις περιποιήσεις τις δικές μας και ενός έμπιστου γιατρού από τα Μέγαρα, δεν κατορθώσαμε να τον σώσουμε και πέθανε. Τότε παραδώσαμε το πτώμα του στον Κωνστ. Κουλουριώτη και το έθαψε στο κτήμα του.
Οι Γερμανοί ήλθαν πολλές φορές στη Μονή, ζητώντας να βρουν Βρεττανούς. Ερευνούσαν τα πάντα ακόμα και την Αγία Τράπεζα, αλλά ο Θεός ηθέλησε ποτέ να μην υποπτευθούν το έρημο πατητήρι κι ούτε ν’ ανακαλύψουν τη σπηλιά που κρυβότανε ανάμεσα στους θάμνους από βατόμουρα. Συνέχεια

Αναφορά κου Μπάρδη για Λέλα Καραγιάννη

ΕΚΘΕΣΙΣ
Ευθυμίου Μπάρδη
Αιόλου 71 – Αθήνα
———-

Περί τα τέλη Μαΐου 1941 ένας φίλος μου με συνέδεσε με την αείμνηστον Λέλαν Καραγιάννη η οποίαν την εποχήν εκείνην είχεν ήδη αρχίσει το έργον της περιθάλψεως Βρεττανών, εις ο την εβοήθησα και εγώ διά της συνεισφοράς τροφίμων και χρηματικών τινών ποσών.
Τον Ιούνιον μου έκαμε λόγον διά μιαν ομάδα Βρεττανών κρυπτομένων πλησίον της Μονής του Αγίου Ιεροθέου εις Μέγαρα και περιθαλπτομένων υπό των καλογραιών της Μονής. Τους Βρεττανούς αυτούς επεσκέπτετο συχνά εκείνη κομίζουσα εις αυτούς διάφορα πράγματα, δύο ή τρεις δε φορές την παρακάλεσα να δεχθή και εκ μέρους μου είδη τινα διά να τους τα προσφέρη. Κυρίως τότε απετάνθη εις εμέ διά να προσπαθήσωμεν από κοινού να εύρωμεν τον τρόπον της φυγαδεύσεώς των διότι, όπως μου είπεν, είχεν αποστείλλη άνθρωπόν της να κατοπτεύση τον τρόπον διαφυγής των από τον Κορινθιακόν Κόλπον, αλλά τούτο παρουσίαζε δυσχέρειας λόγω της συνεχούς επιτηρήσεώς του. Συνέχεια

Αναφορά κας Φερεντίνου για Λέλα Καραγιάννη

Αναφορά της Κας FLOSSIE LEWIS FERENTINOY
Αγίας Ζώνης 75, Αθήναι
———-

Είχα ακούσει διά την Κα Λέλα Καραγιάννη πολύ πρίν την γνωρίσω. Ήταν το Μάιο του 1942 ότε συνελήφθην υπό των Γερμανών και ερρίφθην εις τας φυλακάς του Αβέρωφ όπου ενεκλείοντο τα θύματα των τε Γερμανών και Ιταλών. Μετεφέρθην εκεί αργά το εσπέρας και το σκότος της επερχόμενης νυχτός έκαμε τας φυλακάς να φαίνονται περισσότερον φοβεραί από ότι ήσαν πράγματι. Αλλά ευθύς ως η θύρα της φρουράς έκλεισε πίσω μου, περικυκλώθην υπό διαφόρων γυναικών αίτινες προσεπάθησαν να μ’ ενθαρύνουν και μου προσέφεραν εκλεκτήν τροφήν και φρούτα. Ήτο μεγάλη η έκπληξίς μου διότι, εκ χρόνον καθ’ ον οι περισσότεροι άνθρωποι εστερούντο και των αναγκαίων, θα ηδύναντο να βρεθούν εις την φυλακήν τέτοια πράγματα. Συνέχεια