H επιλογή της βίαιης ρήξης , Στ. N. Καλυβάς, ΒΗΜΑ 5-12-2004

H εμφύλια σύγκρουση του Δεκεμβρίου του 1944 συγκαταλέγεται ανάμεσα στις στιγμές της ελληνικής ιστορίας που έχουν μελετηθεί όσο λίγες άλλες. Ωστόσο, μια βασική πτυχή της παραμένει ασαφής: ποιος ακριβώς ήταν ο κύριος στόχος του KKE; H επαναστατική ρήξη ή η ενσωμάτωση σε μια κοινοβουλευτική ομαλότητα; Στο ερώτημα αυτό έχουν δοθεί τουλάχιστον πέντε διαφορετικές απαντήσεις.

Πέντε εκδοχές

Οι δύο πρώτες προέρχονται από τις παραταξιακές ιστοριογραφίες και μεταθέτουν όλες τις ευθύνες στους αντιπάλους τους. Για τους μεν, το KKE είχε μόνιμο και μοναδικό του στόχο τη βίαιη κατάκτηση της εξουσίας, ενώ για τους δε, τη σύγκρουση επεδίωξαν αποκλειστικά οι Αγγλοι. Και οι δύο αυτές ερμηνείες έχουν απαξιωθεί καθώς δεν τεκμηριώνονται από τις πηγές, αν και η δεύτερη καλλιεργείται ακόμη στη δημόσια σφαίρα.

Οι υπόλοιπες τρεις ερμηνείες προέρχονται από την επιστημονική ιστοριογραφία. Σύμφωνα με τον Γιάννη Ιατρίδη, η κλασική μονογραφία του οποίου δημοσιεύθηκε στην Αμερική το 1972, η σύγκρουση υπήρξε αποτέλεσμα κλιμακώσεων που οφείλονταν στην έντονη αμοιβαία καχυποψία των δύο πλευρών. Ετσι, αποφάσεις που δεν στόχευαν στην ένοπλη σύρραξη παρήγαγαν μια κλιμακούμενη συγκρουσιακή λογική. Στη γλώσσα της πολιτικής επιστήμης, τα Δεκεμβριανά αποτελούν κλασική περίπτωση του διλήμματος ασφαλείας, όπου η αυξανόμενη ανασφάλεια σε σχέση με τις πραγματικές επιδιώξεις του αντιπάλου παράγει τη σύγκρουση. H υπόθεση αυτή είναι ιδιαίτερα ελκυστική καθώς οδηγεί στο συμπέρασμα πως τα Δεκεμβριανά αποτέλεσαν μια τραγωδία δίχως πραγματικούς ενόχους η οποία θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί. H ισχύς της αντλείται από την εξαιρετική ανάλυση της δυναμικής των ηγεσιών, αλλά τελικά παρακάμπτει το κρίσιμο ζήτημα των κεντρικών επιδιώξεων του KKE. Συνέχεια

Τα Δεκεμβριανά, περ. Λαβύρινθος, 7 Ιαν 2004

Τα δεκεμβριανα είναι χαρακτηριστικη περιπτωση εξεγερσεως ενός αριστα οργανωμενου οχλου από το ΚΚΕ.Το πώς εξεγειρονται δηθεν αυθορμητα οι οχλοι εχει περιγραφει από κοινωνιολογους όπως ο Γουσταύος Λεμπόν, ο Ευάγγελος Λεμπέσης, ο εγκληματολογος Γαρδίκας κτλ.

Είναι ολόκληρη επιστήμη την οποία έθεσαν σε εφαρμογή οι πάσης φύσεως κομμουνιστές στον εικοστο αιώνα για αυτό ειδαμε το φαινόμενο πολλών κομμουνιστικών εξεγέρσεων κατά πανομοιότυπο τρόπο σε πολλες χώρες του κόσμου με τα ιδια αιτήματα.

Ελευθερία,δημοκρατία δικαιοσύνη, ισότητα (λέξεις ασαφείς ως επί τι πλείστον, ο καθένας τίς ορίζει οπως θέλει). Υπάρχουν και άλλα. Εκδημοκρατισμός στρατού,σωμάτων ασφαλείας κτλ διότι οι κομμουνιστες απλώς διά του εκδημοκρατισμού θέλουν να διαβρωσουν αυτές τις δυνάμεις για να μην υπάρξει αντίπαλο δέος όταν θα ερθει η ωρα της εξεγέρσεως. Και εσεις ο ιδιος υποστηρίζετε ορθώτατα ότι προβοκάτορας του ΚΚΕ εντός της αστυνομίας ήταν αυτος που έριξε την πρωτη τουφεκιά.

Ο Βαφειάδης περιγραφει στον 5ο τομο των απομνημονευματων του ότι το πλησίασνα δυο άτομα από την ηγεσια του ΚΚΕ όταν ήταν Κομματαρχης Θεσσαλονικης να ζητησουν τηννσυνεργασια του για την δολοφονια υψηλοβαθου στελεχους το 1946 <<ώστε να ζεσταθει το κλιμα και να εξεγερθει ο δημοκρατικος λαός>>. Συνέχεια

ΣΥΝΕΔΡΙΟ “Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ: ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΡΚΙΖΑ ΣΤΟ ΓΡΑΜΜΟ”

Επιμέλεια δημοσιογραφικών περιλήψεων: Θανάσης Τσακίρης
(Υποψήφιος διδάκτορας Πολιτικής Επιστήμης Πανεπιστημίου Αθηνών)
τηλ. 9967543, 3284932, 0977-668136
Ε-mail: tsakthan@compulink.gr και tsakthan@hotmail.com

Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου 1999

ΕΝΑΡΞΗ: “Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ: ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΚΑΙ ΕΡΜΗΝΕΙΑ”
Πρόεδρος: Ηλίας Νικολακόπουλος, Πανεπιστήμιο Αθηνών

Ο JOHN O. IATRIDES, καθηγητής του Southern Connecticut State University, στην εισήγησή του με τίτλο “Ο Ελληνικός εμφύλιος πόλεμος στο διεθνές του πλαίσιο: μια επανεκτίμηση”, τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι “οι εμφύλιοι πόλεμοι αποτελούν βίαιες ενδο-κρατικές συγκρούσεις που, πολύ συχνά, προσδιορίζονται από εξωτερικούς παράγοντες”. Οι βαθύτερες αιτίες του συγκεκριμένου εμφύλιου πολέμου ήταν τόσο εσωτερικές όσο και εξωτερικές και εντοπίζονται στις πρώτες δεκαετίες του λήγοντα αιώνα. Όμως ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος αποτέλεσε τον καταλύτη μιας και απαξίωσε, διέλυσε και διασκόρπισε τους παραδοσιακούς μηχανισμούς διακυβέρνησης και τις πολιτικές ελίτ. Έτσι προσφέρθηκε μια μοναδική στα χρονικά ευκαιρία στο ΚΚΕ να επιδιώξει, από θέση σχετικής ισχύος, την υλοποίηση των επαναστατικών στόχων του, μέσω πίεσης και ένοπλης βίας, ιδιαίτερα κατά την περίοδο της απελευθέρωσης. Η βασική θέση του εισηγητή είναι ότι “ο Ελληνικός εμφύλιος πόλεμος πρέπει να μελετηθεί ως μια σειρά τριών διακριτών αλλά στενά αλληλοσυνδεόμενων φάσεων παρατεταμένης βίας όπου οι κομμουνιστές και αντίπαλοί τους πάλεψαν για την απόκτηση του κυριαρχικού ελέγχου του κράτους”. Σ’ αυτή τη μάχη για την εξουσία, “οι εξωτερικοί παράγοντες έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο”. Οι Βρετανοί στις δύο πρώτες φάσεις στέρησαν τη νίκη από τους κομμουνιστές ενώ στην τρίτη φάση Βρετανοί και Αμερικανοί θεώρησαν αυτό τον πόλεμο ως ένα από τα κύρια πεδία του Ψυχρού Πολέμου και σε όλες τις φάσεις οι Σοβιετικοί, φοβούμενοι την αναμέτρηση με τις Δυτικές δυνάμεις, έπαιξαν μόνο έμμεσο ρόλο στη σύγκρουση. Η Σ.Ε. και οι “πελάτες” της, όπως ονομάζει τις χώρες της Α. Ευρώπης ο εισηγητής, “ενθάρρυναν την ηγεσία του ΚΚΕ που έλπιζε σε αποφασιστική ξένη διπλωματική και στρατιωτική βοήθεια που ποτέ δεν υλοποιήθηκε”. Η ήττα των Ελλήνων κομμουνιστών “είχε βαθιά επίδραση στον αναπτυξιακό και εξωτερικό προσανατολισμό της χώρας”. Συνέχεια

Ο Τρίτος Γύρος (1946-1949) – Συνοπτική επισκόπηση

Έτος 1946

Οργάνωση-Δύναμη Ένοπλων Κομμουνιστών:
Το Φεβρουάριο του 1946, ο Ζαχαριάδης επέβαλε στην Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ τη μοιραία απόφαση »να προχωρήσει στην οργάνωση της νέας ένοπλης λαϊκής πάλης ενάντια στο μοναρχοφασιστικό κατεστημένο», με τη δικαιολογία ότι η δεξιά προέβαινε σε διώξεις κομμουνιστών.
Ένα μήνα αργότερα, μετά την απόφαση για επανάληψη του ένοπλου αγώνα, ο Ζαχαριάδης έφυγε για την Πράγα.
Περνώντας από τη Θεσσαλονίκη έδωσε εντολή στον πρώην καπετάνιο του ΕΛΑΣ Μάρκο Βαφειάδη να αρχίσει αμέσως την πολεμική εξόρμηση
Από το Μάρτιο άρχισε στις παραμεθόριες κυρίως περιοχές, η οργάνωση και ανάπτυξη ισχυρότερων ένοπλων κομμουνιστικών μονάδων, των λεγόμενων »Συγκροτημάτων».
Η δύναμη κάθε συγκροτήματος ανερχόταν σε 60-80 ενόπλους, οργανωμένους σε 2-3 διμοιρίες, με δύο ομάδες κατά διμοιρία. Δύο ως τρία »Συγκροτήματα» συνιστούσαν έν »Υπαρχηγείο» ή Τάγμα δυνάμεως 200-250 ενόπλων, με προϊστάμενα κλιμάκια τα »Περιφερειακά Αρχηγεία» και τα »Αρχηγεία Περιοχών».
Η αρχική δύναμη των 800 ενόπλων το Μάρτιο, συνεχώς αυξανόταν και μέχρι το Δεκέμβριο έφτασε τους 9.000 περίπου ενόπλους. Συνέχεια

Ο Ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος- Σύντομη ιστορική επισκόπηση

Ο  Διχασμός

 Γενικά

Η ιστορία της Νεότερης Ελλάδας έχει να παρουσιάσει πολιτικά και στρατιωτικά γεγονότα, τα οποία αποδεικνύουν ότι όταν οι Έλληνες ήταν ενωμένοι μεγαλούργησαν. Αντίθετα, σε περιόδους έντονων πολιτικών ανωμαλιών και στρατιωτικών κινημάτων, οι συνέπειες ήταν οδυνηρές, όχι μόνο για την πρόοδο και την ευημερία του ελληνικού λαού, αλλά κυρίως για την υπόστασή του και την ακεραιότητα της πατρίδας.

Τα διχαστικά φαινόμενα μεταξύ των Ελλήνων, υποθάλπονταν από εσωτερικούς και εξωτερικούς παράγοντες. Οι εσωτερικοί παράγοντες είχαν σχέση περισσότερο με το πολιτειακό θέμα, παρά με προσωπικές φιλοδοξίες για την κατάκτηση και νομή της εξουσίας. Οι εξωτερικοί παράγοντες που επικεντρώνονταν στις Μεγάλες Δυνάμεις, ασκούσαν ασφυκτική επίδραση στην Ελλάδα, λόγω της γεωστρατηγικής της θέσης στο σταυροδρόμι τριών ηπείρων και πέντε θαλασσών. Αποτέλεσμα των παραπάνω, ήταν να δοκιμάζεται κάθε φορά ο αναμφισβήτητος πατριωτισμός των Ελλήνων, περισσότερο από την αδυναμία των ηγετών τους να προβλέψουν την έκβαση μιας διεθνούς κρίσης, παρά από την ικανότητα τους να επιλέξουν το δρόμο εκείνο που το πραγματικό συμφέρον της Πατρίδας κάθε φορά επιτάσσει. Συνέχεια

Εκδοση Αρχείων Εμφυλίου Πολέμου, ομιλία Ιωάννη Κολιόπουλου*

Οι οξύτατες πολιτικές διαμάχες και ένοπλες συγκρούσεις της δεκαετίας του 1940, οι οποίες καθιερώθηκε να ονομάζονται «Εμφύλιος Πόλεμος», υπήρξαν τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια αντικείμενο ερευνών, οι οποίες όμως ακολούθησαν, με ελάχιστες εξαιρέσεις, τις επιταγές μιας «πολιτικής ορθροφροσύνης» που καλλιεργήθηκε μετά την πτώση της Δικτατορίας της 21ης Απριλίου. Στις ιστοριογραφικές επιδόσεις των «νικητών» αυτού του εμφυλίου πολέμου προστέθηκαν και αυτές των «ηττημένων», τους οποίους ακολούθησαν και όσοι από τη διεθνή κοινότητα των επιστημόνων δείχνουν εξόχως ευαίσθητοι στην πολιτική ορθοφροσύνη του συρμού. Οι πολιτικές λοιπόν διαμάχες και συγκρούσεις της εποχής, οι οποίες κόστισαν στη χώρα τόσα θύματα και συσσώρευσαν τόσα δεινά, υπέστησαν και αυτές μια ιδεολογική επεξεργασία για να προσαρμοστούν και αυτές στις επιταγές της νέας πολιτικής ορθοφροσύνης η οποία, μεταξύ άλλων, θέλει τους τότε θύτες, θύματα. Συνέχεια

Παιδομάζωμα , Μιχάλης Παρτσαλίδης

Ο Μιχάλης Παρτσαλίδης σε επιστολή του προς την Ελευθεροτυπία,13.12.1985

Η προώθηση των ανήλι­κων παιδιών (3-14 χρονών) στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, που απο­κλήθηκε «Παιδομάζωμα» από τη δεξιά προπαγάνδα, δεν έγινε για να σπουδά­σουν αυτά τα παιδιά, όπως πολλές φο­ρές λέγεται και γράφεται. Σκοπός του Παιδομαζώματος ήταν να δημιουργή­σουν ένα φυτώριο έμψυχου υλικού για το αντάρτικο.
-Τον Αύγουστο του 1948 δούλευα σε γεωργικές εργασίες στη Γιουγκοσλαβία με πάνω από 100 παιδιά, που μόλις έκλεισαν το 15ο έτος της ηλικίας του επιστρατεύτηκαν για το βουνό, ε­νώ οι μικρότεροι μεταφερθήκαμε στην Τσεχοσλοβακία. Ένα χρόνο αργότερα στον παιδικό

σταθμό όπου ζούσα στην Τσεχοσλοβακία, ήμουν μαζί με 15 άλλα παιδιά που είχαν κλείσει το 15ο έ­τος της ηλικίας τους. Τα παιδιά αυτά τα επιστράτευσαν για το βουνό και θυμάμαι αρκετά παιδιά που σκοτώθη­καν τότε στο Βίτσι. Το 1950 ερχόταν η σειρά μου, αλλά ήδη είχε λήξει ο εμ­φύλιος πόλεμος…
-Διαφωνώ με τα λόγια κάποιου συνομιλητή της έρευνας που λέει: Δε φέ­ραμε συνάλλαγμα, αλλά φέραμε πτυχία. Τα πιστοποιητικά αγνοουμένων και σκοτωμένων παιδιών ηλικίας 15-20 χρονών, είναι πολύ περισσότερα από τα πτυχία.

-Εμπρός στους τόσους νεκρούς Έλ­ληνες και από τις δυο πλευρές, τα πτυχία που φέραμε ήταν σταγόνα στον ωκεανό.

Γι» αυτό κι εγώ φωνάζω: Ποτέ πια εμφύλιος! Ποτέ πια Παιδομάζωμα. Όλα πρέπει να ξεχαστούν, εκτός α­πό το Παιδομάζωμα, για να μην επα­ναληφθεί!!!-.

Συνέχεια

Συνέντευξη Διοικητή 37 Ταξιαρχίας

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΙΣ
Μετά του Αντιστρατήγου ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΕΡΩΤΗΣΙΣ: Υπό την ιδιότητά σας ως Διοικητού της 37ης Ταξιαρχίας μετέβητε κατά την 1ην Οκτωβρίου 1946 εις Γευγελήν κατόπιν διαταγής, ως Πρόεδρος της ελληνικής επιτροπής προκειμένου να συναντηθείτε μετά Γιουγκοσλαύων Αξιωματικών και επιληφθείτε του διακανονισμού της εντός του γιουγκοσλαυϊκού εδάφους καταρρίψεως ελληνικού αεροπλάνου της βάσεως Σέδες. Ενθυμείσθε αν κατά την παραμονήν σας εις Γευγελήν αντελήφθητε ότι ο γιουγκοσλαυϊκός στρατός ήτο εφοδιασμένος δι’ αγγλικού οπλισμού και συγκεκριμένως ότι το εν Γευγελή γιουγκοσλαυϊκόν τάγμα έφερεν αυτόματα και τυφέκια αγγλικού τύπου όμοια με εκείνα του ελληνικού στρατού; Συνέχεια

Εκθεση Υγειονομικής Υπηρεσίας Α’ΣΣ κατά τις Επιχειρήσεις ΠΥΡΣΟΣ, Α’ΣΣ/Β6/10 Οκτ. 1949

Α΄ Σ. ΣΤΡΑΤΟΥ
ΓΡΑΦΕΙΟΝ Β6

Ε Κ Θ Ε Σ Ι Σ
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ
Α΄ Σ. ΣΤΡΑΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΑΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ‘‘ΠΥΡΣΟΣ’’
ΚΑΙ ‘‘ΠΥΡΣΟΣ Γ΄’’ ΜΕΤΑ ΚΡΙΤΙΚΗΣ

ΥΠΟΒΑΛΛΕΤΑΙ: Β6/Γ.Ε.Σ. μετά σχεδιαγράμματος
ΚΟΙΝΟΠΟΙΕΙΤΑΙ: 1) Στρατηγόν Διοικητήν Α΄ Σ.Σ.
2) Επιτελάρχην Α΄ Σ.Σ.
3) Α.Κ.Α. – Α.Κ.Β. – Α.Κ.Γ. / Α΄ Σ.Σ.
4) Α2-Α8-Α9-Α10-Β1-Γ3 / Α΄ Σ.Σ.
5) Ι-ΥΙΙΙ-ΙΧ-ΧΙ-ΧΥ Μεραρχίας-Δ.Δ.Κ.
6) Ανωτ. Δ/σιν Αεροπορίας
7) Β6/Β΄. Γ΄. Σ.Σ.
8) 406 – 410 Σ.Ν. – 202 Κ.Δ.Τ.
—————————————-
Α Π Ο Ρ Ρ Η Τ Ο Σ
Β6/Α΄ Σ. ΣΤΡΑΤΟΥ
Α.Π. 1562/Φ.1315
Σ.Τ.Γ. 918/10-10-1949

Ε Κ Θ Ε Σ Ι Σ
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ
Α΄ Σ. ΣΤΡΑΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΑΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ‘‘ΠΥΡΣΟΣ’’
ΚΑΙ ‘‘ΠΥΡΣΟΣ Γ΄’’ ΜΕΤΑ ΚΡΙΤΙΚΗΣ

ΧΑΡΤΑΙ: 1:100.000 ΚΟΝΙΤΣΑ
ΛΕΣΚΟΒΙΚΙ
Η Έκθεσις αύτη υποβάλλεται λεπτομερειακώς διά τους κάτωθι λόγους: Συνέχεια

Εκθεση επιχειρήσεων ΠΥΡΣΟΣ, ΣΗΔΜ/18 Σεπ. 1949

ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟΝ ΗΠΕΙΡΟΥ ΔΥΤΙΚΗΣ-ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ     18.ΙΧ.1949
αρ. απορρ. 4241 απόρρητος
ΣΗΔΜ ΓΡΑΜΜΟΣ 1949

Ε κ θ ε σ ι ς
επιχειρήσεων «ΠΥΡΣΟΣ»

χάρται 1:50.000
Νεστόριον
Αετομηλίτσα
Πεντάλοφος
Κόνιτσα
Λεσκοβίκι
Β΄ Γ Ρ Α Μ Μ Ο Σ
Ι. Αποστολαί
Ο Αρχιστράτηγος διά της υπ’ αρ. Α.Π. 245225/25.VΙΙ.49 διαταγής του παρέχει οδηγίας διά την επιχείρησιν Γράμμου (β΄ μέρος της επιχειρήσεως «Πυρσός»). Αναθέτει την προπαρασκευήν και μελέτην της επιχειρήσεως εις ΣΗΔΜ και Α΄ΣΣ και την εν γενικαίς γραμμαίς κατάρτισιν του Σχεδίου επιχειρήσεων υπό του Α΄ΣΣ.
(Αντίγραφον της υπ. αρ. Α.Π. 245225/25.VΙΙ.49 διαταγής αρχιστρατήγου προσαρτάται τη παρούση εκθέσει). Συνέχεια

Το σχέδιο «Πυρσός», 30 Αυγ 1949

H τελική επιχείρηση για την κατάληψη των θέσεων των ανταρτών, έγινε από τον κυβερνητικό στρατό με φάση το επιτελικό σχέδιο «Πυρσός» που εξελίχθηκε σε διαδοχικές φάσεις.
Το σχέδιο «Πυρσός» προέβλεπε τρεις διαδοχικές επιθετικές ενέργειες για την εκκαθάριση του «φυσικού οχυρού» του Γράμμου από τις δυνάμεις των ανταρτών.
Ο «Πυρσός Α» (2-8 Αυγούστου 1949) στην ουσία ήταν μία παραπλανητική επιχείρηση την οποία θα εκτελούσαν μονάδες του Α’ Σώματος Στρατού για να δώσουν στον αντίπαλο την εντύπωση ότι η κύρια προσπάθεια ήταν κατά των δυνάμεων που είχαν καθηλωθεί στον Γράμμο, οι οποίες ενδεχομένως θα ενισχύονταν από άλλες που θα άφηναν τα καταφύγιά τους στο Βίτσι σπεύδοντας προς βοήθειά τους. Συνέχεια

Εξόντωση συμμορίας Δουκάκου (Ποινικά έγγραφα), Διοίκηση Χωροφυλακής Γυθείου/13-3-1949

ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΧΩΡ/ΚΗΣ ΓΥΘΕΙΟΥ

Κατάστασις
Εμφαίνουσα τα διωκτικά έγγραφα κατά του Δουκάκου Δημητρίου

Α/Α Ονοματεπώνυμο Πατρών. Αριθμός αποφάσεων ή ενταλμάτων Αιτία κατηγορίας ή επιβληθείσα ποινή Αιτούσα την σύλληψιν αρχή
1. Δουκάκος Δημήτριος Ιωάν. 312/1946 επί φόνω κλπ Συμβ. Πλημ. Γυθείου
2. « « 419/1946 επί φόνω κλπ «
3. « « 174/1947 επί φόνω κλπ «
4. « « 140/1947 επί φόνω κλπ «
5. « « 211/1947 επί φόνω κλπ «
6. « « 203/1947 Παραβ. ΑΝ 453 «

9. « « 30/1948 Ποινή θανάτου «
10. « « 333/1948 Κατοχή όπλων Συμβ. Πλημ. Γυθείου
11. « « 1/1949 επί φόνω κλπ «
12. « « 252/1949 Παράβ. Γ΄ ψηφ. Έκτατ. Στρ. Γυθείου
13. « « 260/1948 ομοίως «
14. « « 388/1946 επί φόνω κλπ Ένταλμα Ανακ. Γυθείου
15. « « 439/1946 επί φόνω κλπ «
16. « « 1/1946 επί φόνω κλπ «
17. « « 49/1946 επί φόνω κλπ «
18. « « 113/1946 Παράβ. Α.Ν. 453 «
19. « « 363/1946 Παρβ. Α.Ν. 453 «
20. « « 434/1946 επί φόνω κλπ «
21. « « 13/1947 Παράνομ. Οπλοφ «
22. « « 217/1947 επί φόνω κλπ «
23. « « 141/1945 επί φόνω κλπ «
24. « « 150/1945 επί φόνω κλπ «

Ο
Διοικητής της Διοικήσεως

Λάγιος Βασίλειος
Ταγ/χης

Δελτίο Δράσης, ΔΣΕ/ΑΡΧ. ΡΟΥΜΕΛΗΣ/13 Φεβ 1947

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΡΟΥΜΕΛΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΔΡΑΣΗΣ

Α. Τμήματα του Αρχηγείου Οίτης με Διμοιρία Αρχηγείου Παρνασσίδας ενήργησαν στις 10 του Φλεβάρη επίθεση κατά της φρουράς Υπάτης, αποτελουμένης από ένα λόχο στρατού 80 ανδρών και 26 χωροφύλακες.
Η επιχείρηση έγινε με εξαιρετική ταχύτητα και είχε σαν αποτέλεσμα να διαλυθεί εξ ολοκλήρου η φρουρά.
Ο εχθρός είχε τις παρακάτω απώλειες. 1/ Αιχμάλωτοι 45 στρατιώτες μεταξύ των οποίων ένας Αξ/κός και 1 χωροφύλακας, 2/ Νεκροί 10, 3/ Τραυματίες 7, 4/ οπλοπολυβόλα 3. 5/ Ατομικά αυτόματα 3. 6/ Αγγλικά τυφέκια 45, 7/ Κουβέρτες 100, 8/ χρήματα 2. 840.000. Συνέχεια

Απολογισμός Δρασεως ΕΑΜ κατά το Δεκεμβριανό Κίνημα

Σκοτώθηκαν

474 Αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων
2.117 Οπλίτες
133 Αξιωματικοί Χωροφυλακής
52 Αξιωματικοί της Αστυνομίας Πόλεων
4 Αξιωματικοί του Πυροσβεστικού
143 Υπαξιωματικοί της Χωροφυλακής
39 Υπαξιωματικοί της Αστυνομίας
382 Χωροφύλακες
140 Αστυφύλακες
5 Πυροσβέστες

Σφαγιάστηκαν  56.373 από τους οποίους

275 κληρικοί.
239 εκπαιδευτικοί.
120 ιατροί.
264 συνδικαλιστές

Απήχθηκαν 46.871 άτομα ως όμηροι.

Συνολικά άνω των 65.000 Ελλήνων και Ελληνίδων έχασαν την ζωή των κατά τον Δεκέμβριο 1944

Τα Δεκμβριανά 1944, Απώλειες Ελλήνων και Βρεττανών

Τό Δεκεμβριανο κίνημα προξενησε μεγιστη ζημία στά εθνικά ελληνικά ζητήματα, εφερε τήν Ελλάδα σε μειονεκτική θέση, και παρεμποδισε τήν αξιοποίηση των τεραστίων θυσιών τις οποιες προσέφερε τό Εθνος εις τον συμμαχικον άγώνα.

Όσον άφορα τις απώλειες των ελληνικών δυνάμεων την περίοδο των Δεκεμβριανών 1944, αυτές συνοψίζονται όπως παρακάτω: Συνέχεια