Πρωτόκολλον τιμής και θυσίας διά την απελευθέρωσιν της Κρήτης μας, 15 Ιουν 1941

ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ ΚΑΡΑΚΟΥΛΑΚΗΣ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
ΟΔΟΣ ΘΗΣΕΩΣ 1 ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ
ΕΝΑΝΤΙ ΘΕΑΤΡΟΥ ΠΕΡΡΟΚΕ 52.340

Πρωτόκολλον τιμής και θυσίας διά την απελευθέρωσιν της Κρήτης μας.

“ Η παγετώδης ομίχλη, ήτις από της 21ης παρελθόντος Μαΐου εκάλυψεν την νύμφην του Λιβυκού, ήρχισε να εξαπλούται πυκνοτέρα και ζοφερωτέρα μετά την πλήρη επικράτησιν των αιμοσταγών επιδρομέων και την εδραίωσιν της διατυμπανισθείσης υπό της προπαγάνδας του Γκαίμπελς νέας τάξεως πραγμάτων, εν τη πολυπαθεστάτη και θρυλική πλέον κατάστασιν νήσον μας, ήτις μετεβλήθη εις γην βασιλευομένην υπό σκότους και εις κήπον αληθούς κλαυθμώνος.
Υπο σκληρόν πέλμα των εθνικοσοσιαλιστικών και Φασιστικών ορδών, δεν εσβέσθη το ζωπυρόν της ελευθερίας, αλλά ανορθούται πάλι η Κρητική ψυχή. Διά του παρόντος δε πρωτοκόλλου συγκροτείται ο πυρήν της απελευθερωτικής επιτροπής, επί τη ελπίδι ότι εντός ολίγου θα ολοκληρωθή η οργάνωσίς μας και η κεντρική αυτή μηχανή, διά της προσλήψεως αντιπροσώπων εξ όλων των Νομών της Μεγαλονήσου, ως και διά του διορισμού επαρχιακών αντιπροσώπων καθ’ όλην την Κρήτην. Συνέχεια

Ανταρτικές ομάδες στην Ελλάδα 1941-1944

Ένοπλοι Οργανώσεις Αντιστάσεως,

Ενοπλος έξέγερσις κατά των κατακτητών έξεδηλώθη πολύ πρίν αρχίση ή δράσις των οργανώσεων αντιστάσεως. Τά γεγονότα τής Δράμας καί του Δοξάτου, τά όποια έλαβον χώραν κατά τό τέλος του Σεπτεμβρίου του 1941 δύναται νά θεωρηθούν ώς αυθόρμητος έναρξις τής ενόπλου αντιστάσεως του Ελληνικού λαού κατά των κατακτητών καί Ιδιαιτέρως κατά των Βουλγάρων επιδρομέων. Ή γενομένη ένοπλος έξέγερσις των κατοίκων τής περιοχής Δράμας, συνεπεία έντεχνων ψευδών διαδόσεων τής βουλγαρικής προπαγάνδας περί στασιάσεως του Βουλγαρικού στρατού κλπ., ύπήρξεν ανοργάνωτος καί πρόωρος καί παρά τόν ήρωϊσμόν των κατοίκων άπέτυχεν. Μετά τά ώς ανω γεγονότα, εμφανίσεις ολιγάριθμων ενόπλων ομάδων είς τήν ΰπαιθρον, έσημειώΟησαν είς διάφορα σημεία τής χώρας άπό των άρχων τής ανοίξεως του 1942. ΑΙ ώς άνω ομάδες δέν κατώρθωσαν νά διατηρηθούν έπί πολύ λόγω τής αντιδράσεως τών δυνάμεων των κατακτητών καί τών άρχων ασφαλείας καθ’ ΰσον στερούμενοι δικτύου πληροφοριών, ένέπιπτον ευκόλως είς ενέδρας ή ήναγκάζοντο νά αυτοδιαλυθούν ελλείψει μέσων συντηρήσεως.

Καί αϊ πρώται ομάδες ανταρτών τών μεγάλων οργανώσεων ΕΑΜ καί ΕΔΕΣ δταν έξήλθον είς τήν ϋπαιθρον, τό θέρος του 1942, συνήντησαν τρομεράς δυσχέρειας. Μετά τάς πρώτας συγκρούσεις των ομως μετά τών κατακτητών καί Ιδίως μετά τήν άνατίναξιν τής γέφυρας του Γοργο-ποτάμου (25 Νοεμβρίου 1942) ύπό τών ανταρτών, συνεργαζομένων μετά τών Βρεταννών σαμποτέρ, ή κατάοτασις μετεβλήθη. Αξιωματικοί του Στρατου έξήρχοντο συνεχώς είς τήν ϋπαιθρον καί ένετόσσοντο είς τάς ανταρτικός ομάδας, ενώ ολόκληροι Σταθμοί χωροφυλακής, μετά του οπλισμού των, προσεχώρουν είς ταύτας.  Ενεφανίσθησαν ανταρτικαί ομάδες καί διαφόρων άλλων οργανώσεων καί οϋτω τήν άνοιξιν του 1943 τό ανταρτικόν κίνημα κυριαρχούσε είς όλόκληρον τήν ΰπαιθρον τής χώρας. Συνέχεια

Ελληνική αντιστασιακή ομάδα καπετάν Γιάννου (Αχαία)

Κατά τάς αρχάς ΜαΪου 1943 είχε συγκροτηθή και εξοπλισθή πλήρως εν την περιοχή Αχαϊας 30μελής ένοπλoς ανεξάρτητη ελληνική ομάς  υπό την αρχηγίαν του καπετάν Γιάννου. Ο Καπετάν Γιάννος ήτο ένα ωραίο και ιπποτικό παλληκάρι, κατήγετο απο το χωριό Μποτιά των Καλαβρύτων. Κατά τα τέλη του 1942 βγήκε στο βουνό με ολίγους συμπατριώτας του συγκρότησε αντάρτικη ομάδα. Στην αρχή η ομάς του ήτο ολιγομελής, λιγάκι βραδύτερον έγινε 30μελής. Το σύνθημα του Καπετάν Γιάννου ήτο: << Όλα για την Ελλάδα>>. Αγροτόπαιδο, με πολύ λίγη μόρφωση, βγήκε στο βουνό και ακολούθησε τον δρόμο της θυσίας και της τιμής απτόητος, το αγνό και ζωντανό αυτό χωριατόπουλο βάδισε αγέρωχα και με σταθερότητα ήρωος και με μεγαλοψυχία αληθούς Χριστιανού τον δρόμο της θυσίας για την λευτεριά της πατρίδος του και εθυσίασε την ζωή του, τα νειάτα του παραμένων ακλόνητος επάνω στην έπαλξη του καθήκοντος. Ο Καπετάν Γιάννος μόλις επληροφορήθη ότι στην περιοχή Καλαβρύτων έπεσε με αλεξίπτωτο ο Άγγλος Ταγματάρχης Άντονυ μαζίμε τους δύο Έλληνας αξιωματικούς Βασίλη και Στέφανο, έσπευσε με την ομάδα του να τους συναντήση και να παράσχη εις αυτούς πάσαν δυνατήν ενίσχυσιν και εκδούλευσιν. Ανέλαβε προσωπικώς την ασφάλειαν του κλιμακίου. Όπου περνούσε η ομάδα του Καπετάν Γιάννου προκαλούσε ενθουσιώδεις εκδηλώσεις και ρίγη ενθουσιασμού, ο ίδιος με θερμά και πατριωτικά λόγια όπου περνούσε, αναπτέρωνε τας ελπίδας των σκλάβων χωρικών Συνέχεια

Σύμφωνο Πετριτσίου (12 Ιουλ 1943):Απάντηση ΚΚΕ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ του Ιστορικού Τμήματος της Κεντρικής Επιτροπής του Κομ­μουνιστικού Κόμματος Ελλάδας που έστειλε σε απάντηση της επιστολής του εργαζόμενου νέου και που δημοσιεύθηκε στο «Βήμα» της 10ης Ιανουαρίου 1993

Αξιότιμε κύριε Διευθυντά,

Στο φύλλο της εφημερίδας σας της περασμένης Κυριακής 20 Δεκεμβρίου, δημοσιεύτηκε αρθρο με την καθιερωμένη μορφή επιστολή, του κ. Γιάννη Μαρίνου, που εμφανίζεται σαν «εργαζόμενος νέος» – αν και δεν είναι – και με τίτλο: «ΚΚΕ: Συνεπές στην ιστορία του».

Στο άρθρο αυτό γίνεται μια ακόμα συκοφαντική επίθεση ενάντια στο κόμμα μας, το ΚΚΕ, με αβάσιμα στοιχεία και με αυθαίρετους ισχυρισμούς. Γι αυτό και παρακαλούμε να φιλοξενήσετε την παρακάτω απάντηση μας:

Ο κ. Μαρίνος δεν είναι η πρώτη φορά που επιτίθεται κακόβουλα στο ΚΚΕ, διαστρεβλώνοντας αυθαίρετα την ιστορία και τις θέσεις του. Είναι μόνιμη «φροντίδα» και απασχόληση του. Δικαίωμα του. Δεν είναι, όμως επιτρεπτό -έτσι πιστεύουμε- να συκοφαντεί και να λασπολογεί, αξιοποιώντας πλαστά και προβοκατόρικα στοιχεία. Συνέχεια

Εκθεση Χρονικού ΑΘΗΝΑΪΚΗΣ ΛΕΣΧΗΣ, 1-6-1992

ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΛΕΣΧΗ
Λεωφ.Ελευθ.Βενιζέλου 11

Εν Αθήναις τη 1η Ιουνίου 1992
Τηλ. 3242.611,2,3,4 105 64

ΠΡΟΣ: Γ.Ε.Σ./Δνσιν Ιστορίας Στρατού
Σχετ: Φ.200/6/3242961/21.5.92
Εις απάντησιν του ανωτέρω σχετικού, έχομεν την τιμήν να σας αποστείλωμεν απόσπασμα εκ του Χρονικού της Αθηναϊκής Λέσχης αναφερομένου εις την περίοδον Κατοχής (1941-45) εις το οποίον περιλαμβάνεται και το λαβόν χώραν θλιβερόν επεισόδιον που εστοίχισεν την ζωήν εις τον αείμνηστον Στρατηγόν Κομνηνόν Μηλιώτην.

Μετά τιμής
ο
Γραμματεύς
(Τ.Υ)
ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΟΥΛΟΥΠΑΣ

Στην περίοδον αυτή του μεσοπολέμου την έδρα του Προέδρου της Αθηναϊκής Λέσχης κατέλαβον οι ακόλουθοι: ο Αναστ.Κούπας (1926-1929). ο Α.Μεταξάς (1930-1931), ο Στρατηγός Πιερράκος Μαυρομιχάλης (1932-1937) και ο Στρατηγός Βασίλειος Μελάς (1938-1942).

Η ΑΘΗΝΑΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ  (1941-1945)
Την επίθεσην της Ιταλίας στην Ηπειρο τον Οκτώβριο του 1940 ακολούθησε την άνοιξη η ακάθεκτη εισβολή των μηχανοκίνητων Μεραρχιών του Χίτλερ στην Ανατολική Μακεδονία. Παρά την ολολογημένα αξιοθαύμαστη αντίσταση που ένα μέρος του Ελληνικού στρατού πρόβαλε τότε στα οχυρά του Ρούπελ, ο Γερμανικός στρατός προχώρησε και κατέλαβε ολόκληρη την Ελλάδα. Και τότε, τη Μεγάλη Εβδομάδα του 1941 μαζί με τα Πάθη του Χριστού ένα άλλος Γολγοθάς άρχιζε για τον δύστυχο ελληνικό λαό κάτω από τη μπότα του Κατακτητή.
Θάταν πολύ περίεργο, σ’ όλη αυτή την καταιγίδα που ξέσπασε τον καιρό εκείνο στον τόπο μας να μείνη άθικτη η Αθηναϊκή Λέσχη. Ως τόσο, ένα είναι βέβαιο, πως αν και οι Γερμανοί μόλις μπήκαν στην Αθήνα κατέλαβαν όλα τα μεγάλα κεντρικά κτίρια που είχαν επισημάνη, δεν επήραξαν καθόλου την Αθηναϊκή Λέσχη. Έτσι τους πρώτους μήνες, τα Μέλη της Λέσχης συνέχισαν να συχνάζουν στο γνωστό Μέγαρο της οδού Πανεπιστημίου και να βρίσκουν εκεί κάτω απ’την γενικά καταθλιπτική ατμόσφαιρα που πίεζε όλους τους Έλληνες κάποια σχετική ησυχία. Όμως κι’ αυτό δεν επέπρωτο να βαστάξη για πολύ. Συνέπεσε μια μέρα τον Ιούνιο του 1941, να περνούν από την οδόν Πανεπιστημίου Άγγλοι αιχμάλωτοι συνοδευόμενοι από ένα Γερμανικό στρατιωτικό απόσπασμα. Πολλά Μέλη της Λέσχης βγήκαν τότε στα μπαλκόνια και στα παράθυρα κι’ άρχισαν να τους χαιρετούν και να τους επευφημούν. Όπως ήταν επόμενο, οι εκδηλώσεις αυτές ερέθησαν τους Γερμανούς αξιωματικούς που παρακολουθούσαν την μεταφορά των αιχμαλώτων και το άλλο πρωί, διατάχτηκε η επίταξη της Αθηναϊκής Λέσχης ο δε Πρόεδρος της Στρατηγός Βασίλειος Μελάς εκλήθηκε να δώση εξηγήσεις στις Γερμανικές Στρατιωτικές Υπηρεσίες που ήταν εγκατεστημένες στο παρακείμενο Μέγαρο του Μετοχικού Ταμείου Στρατού. Του ζητήθηκε να κατονομάση τα Μέλη της Λέσχης που είχαν επευφημήσει τους Άγγλους αιχμαλώτους και στην άρνησή του τον έβαλαν υπό περιορισμό στο σπίτι του για να τον στείλουν αργότερα εξορία στην Καλαμάτα. Το μόνο που κατώρθωσε, κι’ αυτό δεν ήταν λίγο, ήταν να επιτύχη μία προθεσμία οκτώ ημερών, για να μπορέση η Λέσχη να βρη σπίτι να μετακομίση και να βάνη και τα πραγματά της.
Καταλαβαίνει κανείς τις δυσκολίες που συνάντησαν τότε εκείνοι που διοικούσαν τη Λέσχη για να βρουν σπίτι σχετικά κατάλληλο. Όλα τα μεγάλα οικήματα τα είχαν επιτάξει οι Γερμανοί και τα λίγα μικρά που υπήρχαν τα είχαν καταλάβει και νοικιάσει όσοι στο μεταξύ είχαν έρθει από τις επαρχίες. Ως τόσο στην οδό Πανεπιστημίου δίπλα στο Ιλίου Μέλαθρο – Άρειο Πάγο – η μονοκατοικία που τώρα και κάμποσα χρόνια έχει γίνει μια πολυόροφη πολυκατοικία, προσφέρονταν σαν το πιο κατάλληλο οίκημα για την Αθηναϊκή Λέσχη. Ζητούσε όμως η ιδιοκτήτρια ένα τεράστιο για την εποχή εκείνη ενοίκιο – 100.000 δρχ, τον μήνα – που η Λέσχη δεν μπορούσε να δώση. Βρέθηκε, όμως το σπίτι του Λυσύμαχου Μαλαμίδη, στην οδό Μέρλιν, γωνία οδού Κανάρη, το οποίο και νοίκιασε η Λέσχη για 30.000 δρχ. τον μήνα. Χρειάστηκε όμως να δαπανηθούν 500.000 δρχ. για να διαρρυθμισθή κατάλληλα και να εγκατασταθή εκεί η Αθηναϊκή Λέσχη, μεταφέροντας και μερικά από τα έπιπλα της που μπόρεσε να πάρη, γιατί οι Γερμανοί μαζί με την επίταξη του κτιρίου της Λέσχης εκράτησαν και πολλά από τα έπιπλα. Τα ταμπλώ, οι πολυέλαιοι και όλα τα άλλα αντικείμενα τοποθετήθηκαν σε αποθήκες, που νοικιάστηκαν τότε. Έτσι το ωραίο Μέγαρο της Αθηναϊκής Λέσχης περιήλθε στην κατοχή των Γερμανικών αρχών, που εγκατέστησαν εκεί μια από τις ποικιλλώνυμες Υπηρεσίες τους. Θέλοντας όμως να επικοινωνούν με τις άλλες στρατιωτικές Υπηρεσίες, πούταν εγκατεστημένες στο απέναντι προς την οδό Αμερικής Μέγαρο του Μετοχικού Ταμείου οι Γερμανοί έφτιαξαν μια ξύλινη γέφυρα που ένωνε πάνω απ’την οδό Αμερικής το κτίριο της Αθηναϊκής Λέσχης απ’την ταράτσα, με το απέναντι κτίριο του Μετοχικού Ταμείου. Και η γέφυρα αυτή που ο κόσμος την είχε αποκαλέση η “Γέφυρα των στεναγμών” διατηρήθηκε σ’ όλο το διάστημα της Κατοχής και αρκετό χρόνο ύστερα απ’την αποχώρηση των Γερμανών. Τι πρώτες μέρες οι Γερμανοί εγκαταστάθηκαν στην Αθηναϊκή Λέσχη και στο κεντρικό μπαλκόνι του ωραίου αυτού Μεγάρου άρχισε να κυματίζει …. ο αγκυλωτός σταυρός, συνέβηκε ένα θλιβερό επεισόδιο, που στοίχισε τη ζωή του παληού Στρατηγού Κομνηνού Μηλιώτη, που είχε άλλοτε χρηματίσει και Αντιπρόεδρος της Λέσχης. Το θλιβερό αυτό επεισόδιο ο δημοσιογράφος Δημ. Γατόπουλος περιγράφει ως εξής στο βιβλίο του “Ιστορία της Κατοχής” (σελ.171) “Με την εγκατάστασιν των Γερμανών εις το κτίριον της Αθηναϊκής Λέσχης και την τοποθέτησιν εσωτερικού σκοπού, ενεφανίσθη το πρωί της 12 Ιουνίου 1941 ο γηραιός Αντιστράτηγος Κομνηνός Μηλιώτης με πολιτικήν ενδυμασίαν και με μαστίγιον εις το χέρι. Πρέπει εδώ να σημειωθή ότι κατά την είσοδό των Γερμανών εις τας Αθήνας ο Μηλιώτης είχεν υποστή ψυχικήν διαταραχήν διότι παλαιός ήρως αυτός των Βαλκανικών Πολέμων και του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου δεν ημπόρεσε, καθώς έλεγε να βλέπη αυτούς τους αγριανθρώπους να πατούν το ιερόν της ενδοξοτέρας πόλεως του κόσμου έδαφος, των Αθηνών. Χωρίς λοιπόν να ειδοποιήση κανέναν περί την 11ην πρωινήν της 12ης Ιουνίου 1941 εισώρμησεν εις το κτίριον της Αθηναϊκής Λέσχης και μόλις ανήλθε την μικράν μαρμαρίνην κλίμακα και αντίκρυσε τον Γερμανό σκοπό, εφώναξε κινών απειλητικά το μαστίγιόν του: “Βρε κτήνη τι θέλετε σεις εδώ μέσα, τί ζητάτε στον τόπο μας;” Ο Γερμανός σκοπός προ του απροσδοκήτου αυτού αιφνιδιασμού τα έχασε και ηθέλησε να ερωτήση περί τίνος επρόκειτο. Αλλά δεν επρόβαλε διότι εδέχθη αλλεπάλληλα κτυπήματα από τον Στρατηγό με το μαστίγιό του. Έσπευσε τότε προς το θυρωρείον ένας Γερμανός αξιωματικός και ενώ ο Γερμανός σκοπός ήτο έτοιμος να κτυπήση τον Στρατηγό Μηλιώτη, ο Γερμανός αξιωματικός επρόλαβε και τον εκτύπησε στο κεφάλι, οπότε ο γηραιός Στρατηγός έπεσεν ανάσκελα επάνω εις τα μαρμάρινα σκαλιά της κλίμακος της εισόδου και ετραυματίσθη θανασίμως εις το όπισθεν μέρος της κεφαλής. Μετά παρέλευσιν ολίγων ωρών ο γηραιός και ηρωϊκός Στρατηγός εξέπνευσεν εις την επί της οδού Βουλής οικίαν του.

Εκθεση Δράσεως Οργάνωσης ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ (Ε.Ε)

ΠΡΟΣ
ΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΣΤΡΑΤΟΥ/Γ.Ε.Σ.
Εχομεν την τιμήν να υποβάλλωμεν υμίν αντίγραφον εκθέσεως επί της δράσεως της μυστικής οργανώσεως αντιστάσεως ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ “Ε.Ε.” κατά την περίοδον της εχθρικής κατοχής, κατόπιν προφορικής αιτήσεως υμών, προς υμετέραν χρήσιν.

Αθήναι τη 10/6/1963
Μετά τιμής
(Τ.Υ)

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΝΤΩΝΑΚΕΑΣ
τέως Νομάρχης Συνέχεια

Συνέντευξη Υπίλαρχου Σαρίκα Θεόφιλου, Αρχηγoύ Μυστικών Οργανώσεων Δ. Στερεάς & Ζακύνθου, 9-12-1961

Σ Υ Ν Ε Ν Τ Ε Υ Ξ Ι Σ

 Ληφθείσα εις το Κατάστημα της ΔΙΣ του ΓΕΣ, την 9 Δεκ. 1961, υπό του Συνταγματάρχου Πεζικού Γιαννοπούλου Ιωάννου από τον Έφεδρον Υπίλαρχον Σαρίκαν Θεόφιλον, Αρχηγόν των Μυστικών Οργανώσεων της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος και της Ζακύνθου, με τα κάτωθι ερωτήματα:

 1. ΕΡΩΤΗΣΙΣ
Ποια είναι περιληπτικώς η βιογραφία σας;
ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ
Εξ Αθηνών. Έτος γεννήσεως 1916. Από Μαρτίου έως 28ης Οκτωβρίου 1940 εις την Δύναμιν των Μαθητών της Σχολής Εφαρμογής Ιππικού (Τμήμα Εκπαιδεύσεως Εφέδρων Αξ/κών Ιππικού) εν Λαρίσση. Από 28ης Οκτωβρίου 1940 έως Φεβρουαρίου 1941 εφ.Ανθυπασπιστής εις Α’ Ομάδα Αναγνωρίσεως (Διοικητής Συν/ρχης Κ.Ασημάκης), από δε Φεβρουαρίου έως Μαϊου 1941 εφ.Ανθυπασπιστής εις το 192 Σύνταγμα της Μηχανοκινήτου Μεραρχίας (Διοικητής Συν/ρχης Κ.Ασημάκης). Από Ιουνίου 1941 έως Ιουνίου 1942 εφ. Ανθυπίλαρχος εις 1ην Ελληνικήν Ταξιαρχίαν εν Μέση Ανατολή (Αϊγυπτος, Παλαιστίνη). Από Ιουνίου 1942 έως Μαρτίου 1945 εις την Δύναμιν του Βρεττανικού Στρατηγείου Μέσης Ανατολής, ήτοι μέχρι Φεβρουαρίου 1943 Σχολαί Κατασκοπείας, Δολιοφθορών, Ασυρμάτου, Αλεξιπτωτιστών και “Κομμάντος”, από Φεβρουαρίου 1943 και εφεξής εις Ειδικάς Αποστολάς εις κατεχομένην Δυτικήν Στερεάν Ελλάδα, Ζάκυνθον και θαλασσίας αυτών περιοχάς. Βαθμός Λοχαγού Αγγλ.Στρατού 1946 απόλυσις εκ του Στρατού. Έκτοτε Δικηγόρος Αθηνών και Νομικός Σύμβουλος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών. Συνέχεια

Εκθεση Δράσεως Ανταρτικών ομάδων Ε.Σ. (Τριφυλίας – Ολυμπίας)

ΠΡΟΣ: ΓΕΣ/ΔΙΣ

ΚΟΙΝ: Ταξ. Καραχάλιον Ταξίαρχος Καραχάλιος Γεώργ.
Αριθ. Α.Φ. 1
Χαλκίς 11 Ιανουαρίου 1958

ΘΕΜΑ: Ιστορική έκθεσις δράσεως Ανταρτικών ομάδων Ε.Σ. (Τριφυλίας – Ολυμπίας)
ΣΧΕΤ: Φ.69/31/387704/9.10.57/ΓΕΣ/ΔΙΣ/ΙΥ/Γ

1.

2. Εις εκτέλεσιν ύπερθεν υμετέρας σχετικής υποβάλλεται Ιστορική έκθεσις δράσεως των υπό τας διαταγάς μου ανταρτικών ομάδων Ελληνικός Στρατός (ΕΣ) Τριφυλίας – Ολυμπίας κατά την περίοδον 1943.
Επί τούτοις παρέχονται διευκρινίσεις επί των εν τη αυτή Δ/γή διαλαμβανομένων ως κάτωθι ζητημάτων: Συνέχεια

Εκθεση Δράσης Οργάνωσης ΖΑΓΚΛΗ

ΕΚΘΕΣΙΣ
Περί της δράσεως του Υποστρατήγου ε.α. Ζάγκλη Δημητρίου κατά την προαπελευθερωτικήν περίοδον, κατόπιν της υπ’ αριθ.Φ.69/36/387865/ 25-10-57 εντολής ΓΕΣ (Γραφ.ΙV/Γ)
—————-
Από του Ιουλίου του 1941, λόγω διαφόρων ενεργειών μου ετέθην υπό δίωξιν εκ μέρους των Ιταλών, κατόπιν προδοσίας, πράγμα το οποίον με εξηνάγκασε να καταφύγω εις Λοκρίδα μετά της 8μελούς οικογενείας μου (6 τέκνα ων το μικρότερον 30 ημερών) δεχθείς εκεί προσφερθείσαν θέσιν προϊσταμένου ενός Λιγνιτορυχείου (Άγναντην). Παρέμεινα εις την περιοχήν ταύτην μέχρι του Νοεμβρίου του 1942 οπότε υπό πράκτορος μας εις το Ιταλικόν Φρουραρχείων Αταλάντης ειδοποιήθην ότι επίκειται η σύλληψις μου, υπό των Ιταλών. Αφ’ ου εξεποίησα τα πάντα επέβην φορτηγού αυτοκινήτου μετά της οικογενείας μου την επομένην, αφίχθην την νύκτα εις Αθήνας και εγκατεστάθην εις συγγενικήν μου οικογένειαν εις τα Κάτω Πετράλωνα. Την επομένην Ιταλοί χωροφύλακες με ανεζήτουν εις το αρτοποιείον της συνοικίας. Κατόπιν τούτου ηλλαξα κατ’ επανάλειψιν κατοικίαν και τέλος εγκατεστάθην εις ημιερειπομένον κτίριον επί της οδού Δεινοκράτους 46. Συνέχεια

Εκθεση Δράσης Οργάνωσης ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΕΡΑΡΧΙΑ

 Ενώ ευρίσκετο ακόμη το Σώμα των Αξιωματικών υπό την κατάπληξιν της εισβολής των Γερμανών και της εν Αλβανία συνθηκολογήσεως, ετίθετο παραλλήλως, μεταξύ πολλών αξιωματικών, σαφές το περί του πρακτέου ερώτημα, από της απόψεως του υπολειπομένου καθήκοντος προς την πατρίδα, εν όψει των εξελίξεων του πολέμου. Ούτε το φάσμα της πείνης, λόγω της υπό της κατοχής καταβαραθρώσεως της οικονομίας του τόπου, ούτε το ενδεχόμενον της συλλήψεως και της εις στρατόπεδα εγκλείσεως των Αξιωματικών ηδυνήθησαν να καταπνίξωσιν την πηγαίαν και εδραίαν έφεσιν αυτήν προς μελέτην και έμπρακτον εκδήλωσιν του υπολοιπομένου τούτου καθήκοντος. Συνέχεια

Εκθεση Δράσης Οργάνωσης Χ, Φεβ 1955

Γ.Ε.Σ./Δ.Ι.Σ.
Ι) Έκθεσις Αντ/ρχου ε.α. ΓΡΙΒΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ επί της δράσεως της Οργανώσεως Εθνικής Αντιστάσεως “Χ”.
2) Δελτία πληροφοριών οργανώσεως “Χ” κατά την περίοδον της Κατοχής (Συμμαχικαί ειδήσεις και πληροφορίαι εσωτερικού.

Φεβρουάριος 1955
Ο
Αρχηγός της τέως Εθνικής οργανώσεως “Χ”
Αντ/ρχης ε.α. Γρίβας Γεώργιος
Προς
Το Υπουργείον Στρατιωτικών
Ενταύθα
Αναγνώρισις των υπηρεσιών ας προσέφερεν εις τον Συμμαχικών αγώνα η υπ’ εμέ οργάνωσις συμφώνως τω Α.Ν. 844/48
Λαμβάνω την τιμήν να υποβάλλω δικαιολογητικά εξ ων εμφαίνεται το ότι η υπ εμέ οργάνωσις Έθνικής αντιστάσεως “Χ” ειργάσθη Εθνικώς και συνέβαλεν εις την διεξαγωγήν του Συμμαχικού αγώνος κατά την διάρκειαν της Κατοχής, παρακαλώ διά την υπαγωγήν της οργανώσεως εις τας διατάξεις του ως άνω υπαριθ.844/48 Αναγκ.Νόμου (Αριθ.9/1949 Ε.Δ.Υ.Σ.) Λεπτομερεστάτην έκθεσιν με πληθύν συγκεκριμμένων περιπτώσεων δράσεως, ως και ονομαστικάς καταστάσεις των μελών κ.λ.π. θέλω υποβάλει υμίν συμφώνως τω πνεύματι του ως άνω αναγκαστικού Νόμου μετά την επίσημον αναγνώρισιν. Συνέχεια

Εκθεση Δράσης Οργάνωσης ΑΓΝΩΣΤΗ ΜΕΡΑΡΧΙΑ Χ, 30 Νοε 1953

Ο
Υποστράτηγος ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ ΣΤ.

ΘΕΜΑ: Πληροφορίαι περί οργανώσεως Αριθ.Δ.Υ. ΛΑΒΔΑ – ΒΡΑΧΝΟΥ

Β.Σ.Τ.904 τη 30-11-1953

ΠΡΟΣ: Ιην Στρατιάν
Σχετ.626648 ΓΕΣ/Β4/Υ/23-11-53
Αναφέρω τα κάτωθι εις εκτέλεσιν της ως είρηται επισυναπτομένης υμετέρας.

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Μετά την κατάρρευσιν του μετώπου και των αλλεπαλλήλων νικών του Γερμανικού Στρατού, το μέλλον της Ελλάδος διεγράφετο σκοτεινόν και αβέβαιον.
Εν μέσω της δυσμενεστάτης ταύτης διά την Ελλάδα περίοδου και της επικρατούσης εσωτερικής ταραχής λόγω υποδουλώσεως της χώρας μας, οι Έλληνες αξ/κοί δεν θα ηνείχοντο μοιρολατρικώς την κατάστασιν ταύτην, δι’ ο πρωτοβουλία του αειμνήστου τέως Δ/τού της τέως ΙΙ Μεραρχίας Υποστρατήγου ΛΑΒΔΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, κατά την 20 Ιουλίου 1941 απεφασίσθη υπ’ αυτού η σύμπτυξις οργανώσεως, υπό την επωνυμίαν “Η ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΜΕΡΑΡΧΙΑ Χ” ανταποκριμένη εις την τέως ΙΙ Μεραρχίαν, δι’ ο και προς τον άνω σκοπόν υπεγράφη και σχετικόν πρακτικόν υπό μελών της. Συνέχεια

Εκθεση Δράσης Οργάνωσης Ο.Π.Δ ΑΠΟΛΛΩΝ, Φεβ. 1943

Προς το
Γ.Ε.Σ.
Β/4

Ενταύθα

 Ε Κ Θ Ε Σ Ι Σ
Της Διοικούσης Επιτροπής περί των πεπραγμένων
της Ο.Π.Δ. “ΑΠΟΛΛΩΝ”

Ι. ΣΥΣΤΑΣΙΣ: Φεβρουάριος 1943
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: Μέχρι απελευθερώσεως
ΣΥΝΘΕΣΙΣ: 1) ΑΡΧΗΓΕΙΟΝ
2) ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΔΙΑΒΙΒΑΣΕΩΝ  (Σ/Α εκπομπής λήψεως – συνεργεία  επισκευών Σ/Α, υπηρεσίαι Διαβιβάσεων) Συνέχεια

Αίτηση αναγνώρισης ανταρτικής ομάδας ΕΣΑΠ (Ελληνικός Στρατός Απελευθερωτικής Προσπαθείας)

Π ρ ο ς

Το Υπουργείον Στρατιωτικών
ΔΙ Διεύθυνσιν (Τ.Ε.Α)

Ε ν τ α ύ θ α

Α ί τ η σ ι ς
ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ΓΕΩΡΓ. ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Αποστράτου Αν/ρχου του Πεζ.
κατοίκου Αθηνών οδός Βασιλίσης Σοφίας αριθ. 9 Τηλεφ. 23703
Αποφάσεις αναγνωρίσεως Εθνικής Αντιστάσεως και αρχηγών ταύτης

Αθήναις τη 25 Μαΐου 1949

Λαμβάνω την τιμήν, εν συνεχεία προγενεστέρων μου αιτήσεων και εις εκτέλεσιν του Νέου αναγκαστικού Νόμου 971/1949, να υποβάλω προσηρτημένως βεβαίωσιν του κ.Υπουργού επί των Στρατιωτικών περί αναγνωρίσεως εμού τε και των έργων μου υπό της ελευθέρας Βασιλικής Ελληνικής Κυβερνήσεως του εξωτερικού, συν τη αναφορά των επομένων λεπτομερειών.
Υπό του υποφαινομένου εδημιουργήθη ο Ε.Σ.Α.Π. ήτοι, Ελληνικός Στρατός Απελευθερωτικής προσπαθείας, διά της μυήσεως και οργανώσεως – Ελλήνων καθ’ άπασαν σχεδόν την Θεσσαλίαν από του Νοεμβρίου του 1941.
Κατ’ αρχάς συνεκρότουν πενταμελείς ή επταμελείς επιτροπάς τας οποίας ωνόμαζον επιτροπάς εθνικού αγώνος. Συνέχεια

Εκθεση δράσης Οργάνωσης ΜΙΔΑΣ 614, 27 Φεβ 1953

ΜΙΔΑΣ 614

Φ.Ε.Κ. 40

Τεύχος Αον της 27-2-1953

Προερχόμενοι εκ Μέσης Ανατολής απεβιβάσθησαν εκ του υποβρυχίου εις λιμένα της Λακωνίας την 2.8.1942 οι κάτωθι αποτελούντες την ανωτέρω οργάνωσιν διά κατασκοπείαν, σαμποτάζ κλπ.
(1) Τσιγάντε ή Σβορώνος Ιωάννης Αρχηγός
(2) Κώτσης Σπυρίδων
(3) Ρογκάκος Παν.
(4) Γιαννακόπουλος Μιλτ. ή Αριστείδης
(5) Μανωλόπουλος Φώτιος
(6) Γυφτόπουλος Δημ.
(7) Ανδρόνικος Ματθαίος
(8) Μαρασλής Αφεντάριος ή Μαράκης
(9) Λιάκος Θεόδωρος ετυφεκίσθη ασυρματιστής
(10) Ρούσσος Κων/νος ετυφεκίσθη ασυρματιστής
(11) Μωραϊτης Ιωάννης
(12) Ζακυνθινός Βασίλειος ή Μίκης.
Την 15.8.1942 αφίχθησαν εν Αθήναις και ήρχισαν εργαζόμενοι. Μεθ’ εαυτών έφερον 15 χιλιάδας χρυσάς λίρας, τρεις ασυρμάτους αγγλικής κατασκευής και ποικίλον πολεμικόν υλικόν. Συνέχεια

Εκθεση Δράσης Οργάνωσης ΖΕΥΣ, 17-12-1952

Ε Π Ι Σ Η Μ Ο Σ   Δ Η Λ Ω Σ Ι Σ

 Γεωργίου Μαργέτη
Αρχηγού Οργανώσεως
Εθνικής Αντιστάσεως
“Ζ Ε Υ Σ”

Σχετικώς με τον τρόπον Οργανώσεως και την δράσιν της Εθνικής Οργανώσεως “ΖΕΥΣ” εκτίθενται τα κάτωθι:
1.- Ευθύς μετά την κατά το έτος 1941 επισυμβάσαν κατάληψιν της Ελλάδος παρά των εχθρικών Στρατευμάτων, μετά των Αντισμηνάρχων Αγγελοπούλου Βασιλείου και Βασιλειάδου Θεοδώρου του Αστυνόμου Παπαϊωάννου Δημ. των Υπαστυνόμων Ηλιακοπούλου Ιωάννου και Σταθάτου Χριστοφόρου και Ανθυπαστυνόμου Ιωάννου Μπελεσιώτου, συνεκροτήσαμεν Οργάνωσιν μυστικήν, με αρχικόν σκοπόν την περισυλλογήν και προστασίαν Άγγλων Στρατιωτικών, οίτινες ευρίσκοντο εισέτι εις το καταληφθέν υπό του εχθρού Ελληνικόν έδαφος. Συνέχεια

Εκθεση Δράσης Οργανώσεως ΓΟΥΕΔΕΡ

Εν Αθήναις τη 9 Δεκεμβρίου 1952

Π Ρ Ο Σ

Το Γ.Ε. Στρατού
Κλάδος Β.
Γραφείον Β4/V
Ε Ν Τ Α Υ Θ Α

 ΕΚΘΕΣΙΣ
Του Αρχηγού της Οργανώσεως “ΓΟΥΕΔΕΡ” Παναγιώτου Δ. Μανωλοπούλου, κατοίκου Αγίας Παρασκευής Αττικής, οδός Πελοποννήσου αριθ. 444, όπισθεν αυτής.

 ——–
Λαμβάνω την τιμήν να υποβάλω Υμίν την παρούσαν έκθεσιν περιλαμβάνουσαν το ιστορικόν και την δράσιν της Οργανώσεως “ΓΟΥΕΔΕΡ” ήτις ιδρύθη και έδρασεν από του δευτέρου δεκαημέρου του μηνός Ιουλίου 1941 μέχρι και του Νοεμβρίου 1944, καθώς και τα ονοματεπώνυμα των μελών και συνεργατών της ως άνω Οργανώσεως, ήτις ήτο η πρώτη Οργάνωσις ιδρυθείσα εν Ελλάδι.

Συνέχεια

Εκθεση Δράσης Οργάνωσης ΙΕΡΑ ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ

Προς
Την επιτροπήν του άρθρου 7, 3 Α.Ν.97Ι /1949 ως τούτο αντεκατεστάθη μεταγενεστέρως υπό του άρθρ.2 του Α.Ν. 1919/1951
΄Εχομεν την τιμήν να υποβάλωμεν Υμίν την παρούσαν έκθεσιν περί της δράσεως της υφ’ ημάς Εθνικής Οργανώσεως Αντιστάσεως Εσωτερικού “ΙΕΡΑ ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ” ως και πίνακος των μελών της Διοικούσης Επιτροπής αυτής.

 Κατά τας αρχάς του 1942 ήλθομεν εις επαφήν με την ηγεσίαν της Εθνικής Οργανώσεως Πληροφοριών “Ομηρος” και ειδικώτερον με τον δικηγόρον κ.Αγησίλαον Βλάχον όστις κατόπιν σχετικής εξουσιοδοτήσεως μας διεβίβασεν υπόδειξιν της Ελευθέρας Ελληνικής Κυβερνήσεως του Εξωτερικού προς ίδρυσιν Εθνικής Οργανώσεως Εσωτερικής Αντιστάσεως ήτις και πράγματι ιδρύθη υπό την επωνυμίαν “Ιερά Ταξιαρχία”. Συνέχεια

Εκθεση Δράσης Οργάνωσης Λαϊκή Απελευθερωτική Ένωσις Λ.Α.Ε, ΕΔΕΣ-ΕΟΕΑ/

ΓΕΝΙΚΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ
ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ                                        ΠΡΟΣ
ΕΔΕΣ-ΕΟΕΑ                                          ΤΟ ΓΕΝΙΚΟΝ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟΝ ΣΤΡΑΤΟΥ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΝ Β4
ΕΝΤΑΥΘΑ

 Α Ι Τ Η Σ Ι Σ
Ναπολέοντος Ζέρβα ως Γεν.

Αρχηγού Εθνικής Αντιστάσεως Ε.Δ.Ε.Σ.- Ε.Ο.Ε.Α.

Αθήναι 10.12.1952

Εχω την τιμήν να διαβιβάσω Υμίν
την από 7ης τρέχοντος έκθεσιν της Ενώσεως  Εφέδρων Αξιωματικών Εθνικής Αντιστάσεως  περί του τρόπουν της διοικήσεως και δράσεως αυτής.

Η εν λόγω οργάνωσις από της 1ης   Μαρτίου 1943 υπήχθη εις εμέ ως Γενικού Αρχηγού των Ε.Ο.Ε.Α.   και έκτοτε ελάμβανε  παρ’ εμού οδηγίας και διαταγάς διαβιβαζομένας εις αυτήν μέσω της Κεντρικής Διοι κήσεως του ΕΔΕΣ Αθηνών.
Ενταχθείσα δε εις την ομοσπονδιακήν  οργάνωσιν υπό την επωνυμίαν Λαϊκή  Απελευθερωτική Ένωσις Λ.Α.Ε.η συνεργασία  αυτής μετά του ΕΔΕΣ ήτο συνεχής και αποφασιστική. Συνέχεια

Εκθεση Δράσεως Οργανώσεως ΕΛΛΗΝΟΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ (ΕΒΟΕ)

ΕΛΛΗΝΟΒΡΕΤΤΑΝΙΚΗ ΕΝΩΣΙΣ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ
Σκουφά 46
Αθήναι
ΑΡΙΘ. ΕΓΚΡ. Πρωτ. 1356/1945

Π Ρ Ο Σ
ΤΟΝ ΓΕΝ ΑΡΧΗΓΟΝ ΕΟΕΑ
ΣΤΡΑΤΗΓΟΝ κ. Ν. ΖΕΡΒΑ
Ε Ν Τ Α Υ Θ Α
Ε Κ Θ Ε Σ Ι Σ
Δράσεως της Ελλ/βρεττανικής Οργανώσεως Εθελοντών κατά
το χρονικό διάστημα 1942-1944

Στρατηγέ μου,
Λαμβάνομεν την τιμήν, συμφώνως τω Α.Ν.971/29/29 Απριλίου 1949 ‘Περί απονομής ηθικών αμοιβών εις τας Εθνικάς ανταρτικάς ομάδας και Εθνικάς Οργανώσεις εσωτερικού αντιστάσεως να φέρωμεν και Ημείς εις γνώσιν Υμών τους Εθνικούς κατά την κατοχήν αγώνας κατά των κατακτητών της έναντι οργανώσεως μας.
Το τοιούτον δεν επράξαμεν ενωρίτερον διότι ο αγών υπέρ της Σωτηρίας της Πατρίδος εσυνεχίσθη ως γνωστόν και μετά την απελευθέρωσιν. Και ο νέος ούτος αγών απερρόφησε όλην μας την προσοχήν και όλας μας τας ουσιαστικάς υπηρεσίας πρός την πατρίδα ως συνέχεια των σκληρών κατοχικών αγωνιστικών προσπαθειών μας και ούτω πως δεν ηδυνήθημεν εγκαίρως και εις αδράς γραμμάς να αναλύσωμεν τας θυσίας μας προς την αποκατάστασιν της Ελευθερίας εις την φιλτάτην Πατρίδα. Νύν, ότε το νόμιμον Κράτος ζητεί να γνωρίση και αμείψη την Αρετήν των Αγωνιστών του προς δικαίωσιν της παρούσης γενεάς νομίζοντες ότι ολοκληρώσαμεν το έργον δι’ ο συνεστήθημεν παρουσιάζομεν τούτο εις την κρίσιν Σας ευελπιστούντες την κύρωσιν του χάριν ηθικής ικανοποιήσεως των νεκρών θυμάτων και αγωνιστών εν γένει. Συνέχεια