Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος 1946-1949

Με τον όρο Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος 1946-1949 εννοούμε την περίοδο ενόπλων συγκρούσεων που πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα μεταξύ του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (υπό τον έλεγχο του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας) και του Ελληνικού Στρατού. Διήρκεσε από τον Μάρτιο του 1946 έως τον Αύγουστο του 1949 και είχε ως αποτέλεσμα την ήττα των κομμουνιστών ανταρτών. Ο Ελληνικός Εμφύλιος θεωρείται διεθνώς ως η πρώτη πράξη του ψυχρού πόλεμου στη μεταπολεμική ιστορία και ήταν η πολεμική σύγκρουση με τις μεγαλύτερες απώλειες που γνώρισε η χώρα από το 1830 έως σήμερα[5].

Παραδοσιακά σημείο έναρξης του Εμφυλίου Πολέμου θεωρείται η επίθεση ομάδας πρώην ανταρτών του ΕΛΑΣ υπό την ηγεσία του Αλέξη Ρόσιου («Καπετάν Υψηλάντης») στο Σταθμό Χωροφυλακής Λιτοχώρου Πιερίας την νύχτα της 30ης Μαρτίου 1946. Η ομάδα του Ρόσιου σκότωσε 12 χωροφύλακες και εθνοφύλακες και πυρπόλησε τον Σταθμό, ως απάντηση στις εκτελέσεις, διώξεις, εξορίες και φυλακίσεις που υφίσταντο οι πολίτες που ανήκαν στο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας. Συνέχεια

Εθνική αντίστασις, Ευάγγελος Αβέρωφ Τοσίτσας, 1982

ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ κ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΑΒΕΡΩΦ ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΗΣ 17ης ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1982

«Τιμούμε την αφανή αλλά πραγματική κατοχική αντίσταση όλων των Ελλήνων και όχι εκείνων πού έστρεψαν τα όπλα εναντίον συμπατριωτών μας»

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ευάγγελος Αβέρωφ-Τοσίτσας

Ευάγγελος Αβέρωφ-Τοσίτσας

 

Όταν το βράδυ της 12ης Αυγούστου ανακοινώθηκε ξαφνικά ότι στις 17 του μηνός θα γινόταν συζήτηση για το κυβερνητικό νομοσχέδιο περί Αναγνωρίσεως της Εθνικής Αντιστάσεως, πληροφορήθηκα από καλή πηγή ότι, παρά τις ρητές διατάξεις του Συντάγματος και του κανονισμού της Βουλής, πρώτος θα μιλούσε ο κ. Πρωθυπουργός. Ή διάρκεια της ομιλίας του, κατά τις πληροφορίες μου, θα διαρκούσε 35 έως 45 λεπτά της ώρας και ότι μετά θα μιλούσαν εκείνοι πού έπρεπε να μιλήσουν πρώτοι, δηλ. οι εισηγητές του νομοσχεδίου.

Ζήτησα αμέσως αναβολή της συζητήσεως τουλάχιστον για 48 ώρες και το αίτημα μου δεν έγινε δεκτό. Ζήτησα, αφού ήδη γινόταν μια παρατυπία να μιλήσω αμέσως μετά τον Πρωθυπουργό και αυτό έγινε δεκτό.

Επειδή το θέμα ήταν εθνικά εξαιρετικά σοβαρό, επειδή ήταν απόλυτα αναγκαίο ο Ελληνικός Λαός και ιδίως ή νεολαία, να μάθει έστω σε γενικές γραμμές, τις πολλές πλευρές του θέματος, ετοίμασα μια ομιλία ίσης περίπου διάρκειας μ’ εκείνη της Πρωθυπουργικής ομιλίας.

Άλλα το απόγευμα της 17ης στη Βουλή, ο κ. Πρωθυπουργός πρόβαλε περισσότερο συναισθηματική συνθηματολογία παρά λογική επιχειρηματολογία και μίλησε επί 20 περίπου λεπτά. Δεν νόμισα ότι ήταν σωστό να αγορεύσω τον διπλό χρόνο από εκείνον. Έτσι τα επιχειρήματα μου, δεν παρουσιάστηκαν όλα στη Βουλή, ούτε στην τηλεόραση, ούτε στον Τύπο. Συνέχεια

Μαργαρίτα Λαζαρίδου, Πόλεμος και αίμα. Ταξίδι στο παρελθόν-Ταξίδι στον πόνο, Μπούλκες

lazaridou-margarita-taxidi

Μαργαρίτα Λαζαρίδου, Πόλεμος και αίμα. Ταξίδι στο παρελθόν-Ταξίδι στον πόνο, Αθήνα 2007


Τον Απρίλιο του 1946 πήραμε κι εμείς εντολή να φύγουμε για το Μπούλκες * ..

Το σπίτι που μας δώσανε να μείνουμε , ήταν μία όμορφη μονοκατοικία με μεγάλη αυλή και έναν τεράστιο λαχανόκηπο στο πίσω μέρος
..
Δεν πέρασαν παρά λίγες μέρες από την εγκατάσταση μας στο Μπούλκες και μια νύχτα  ξυπνήσαμε από έναν μεγάλο θόρυβο. Ένα αλαλάζον πλήθος, με χοντρά ξύλα, με σιδερόβεργες, με πέτρες φτυσίματα και γιουχαΐσματα έδιωχνε τους αντικομματικούς, τους «φραξιονιστές» από το Μπούλκες ..

Θα ήταν περίπου 100 άνθρωποι, συναγωνιστές άλλοτε αυτού του πλήθους, περιτριγυρισμένοι τώρα από την αστυνομία του Μπούλκες ΥΤΟ (Υπηρεσία Τάξεως Ομάδας) με δεμένα τα χέρια τους προσπαθούσαν να σωθούν από τα κτυπήματα των μανιασμένων καταδιωκτών τους.
Λίγο πιο κάτω τους περίμεναν οι κλούβες. Που Τους πήγαιναν μέσα στη νύχτα; Κυκλοφορούσαν διάφορες φήμες: Ότι τους άφησαν στα σύνορα της Ελλάδας. Άλλοι έλεγαν ότι πολλούς τους εξαφάνισαν στα στρατόπεδα.
Αυτό που σε εντυπωσίαζε ήταν η αγριάδα των Ανθρώπων που υπερασπίζονταν «την κομματική γραμμή». Ήταν ένα αφηνιασμένο πλήθος, ρομπότ, άνθρωποι μηχανές, χωρίς ψυχή, χωρίς αισθήματα, χωρίς αγάπη …
Με υψωμένες τις γροθιές, ουρλιάζοντας ρυθμικά «Μιχάλης   Περικλής» ζητούσαν το κεφάλι των «φραξιονιστών»

… Η βία κυριαρχούσε παντού . Συνέχεια

Στρατόπεδα Συγκεντρώσεως του ΕΛΑΣ:Αρκαδία

  • Στρατόπεδο Χαράδρου Κυνουρίας, (κοντά στο Άστρος). Στεγαζόταν στο Δημοτικό σχολείο του χωριού και φιλοξενούσε 200 περίπου κρατουμένους της περιοχής Τριπόλεως, όλων των επαγγελμάτων και ηλικιών. Τα βασανιστήρια γίνονταν δημοσίως στο Δημοτικό Σχολείο και στη θέση ΓΟΥΡΝΑΚΙ, 300 μέτρα μακριά από το χωριό. Διοικητής ο Κων/νος Ζησιάδης, με ανταρτοδίκες-βασανιστές τον Καπετάν Παύλο (Μπουζάνη), Καπετάν Κυριάκο και Καπετάν Λέων. Ο Καπετάν Λέων έχει αναφερθεί, χωρίς να εξακριβωθεί, ότι δεν ήξερε καλά ελληνικά. Εδώ δολοφονήθηκαν πέντε άτομα, μεταξύ των οποίων και ο Ιωάννης Βουγιουκλάκης, πατέρας της ηθοποιού Αλίκης Βουγιουκλάκη.

Συνέχεια

Στρατόπεδα Συγκεντρώσεως του ΕΛΑΣ:Ηλεία

  • Στρατόπεδο Στόμιο Ολυμπίας. Μικρό προσωρινό στρατόπεδο.
  • Στρατόπεδο Βαρβάσαινας Πύργου.  Ήταν στο δημοτικό σχολείο του χωριού. Μεταξύ των συλληφθέντων και ο πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου Πύργου Δημήτριος Φωτόπουλος. Τον σκότωσε εν ψυχρώ στις 8-9-1944 με περίστροφο ο «λαϊκός αγωνιστής» Ηλίας Κονδύλης.
  • Στρατόπεδο Πόθου και Άσπρων Σπιτιών Ηλείας.  Εδώ συγκεντρώνονταν «εχθροί του λαού» Ηλείας, όπου κατόπιν βασανιστηρίων εκτελούντο.
  • Κοστομέρα Ολυμπίας. Μικρό προσωρινό στρατόπεδο

 

Στρατόπεδα Συγκεντρώσεως του ΕΛΑΣ:Μεσσηνία

  1. Στρατόπεδο Χαλβάτσου (σημερινό Κεφαλόβρυσο) στην Κάτω Μεσσήνη και στρατόπεδο Γαράτζας (σημερινή Μέλπεια) στην Άνω Μεσσήνη που είχαν την ονομασία Νέα Μόσχα. Το χωριό Χαλβάτσου είναι ορεινό μεταξύ των επαρχιών Τριφυλίας-Μεσσήνης. Το στρατόπεδο βρισκόταν σε οροπέδιο έξω από το χωριό. Οι έγκλειστοι προέρχονταν κυρίως από την Καλαμάτα καθώς και αιχμάλωτοι της αντιστασιακής οργάνωσης «Ελληνικός Στρατός» από τον Αετό Τριφυλίας. Μετά τα βασανιστήρια τους δολοφονούσαν και τα πτώματα τα έριχναν σε ένα ασβεστοκάμινο. Μεταξύ των δολοφονημένων και ο ιερέας του χωριού Φλώκα, Ιωάννης Γαρατζιώτης. Την Μεγάλη Παρασκευή 1944 το Τάγμα Ασφαλείας Μελιγαλά με επικεφαλής τον ταγματάρχη Στούπα ελευθέρωσε 450 κρατουμένους μεταξύ των οποίων και μικρά παιδιά. Εκεί έμαθαν ότι στη θέση «Προφήτης Ηλίας» ήταν αρκετά άτομα φυλακισμένα μέσα σε ένα εξωκλήσι, που το ονόμαζαν «στρατόπεδο της Ποταμιάς», όπου τα ελευθέρωσαν και αυτά.
  2. Στρατόπεδα Ι.Μ Βελανιδιάς και Δημιόβης στον Ταΰγετο, κοντά στην Καλαμάτα.  Μικρά στρατόπεδα όπου η ΟΠΛΑ συγκέντρωνε τους συλληφθέντες Καλαμάτας και γύρω περιοχών. Στη μονή Βελανιδιάς έδρευε το τάγμα  ΕΛΑΣ του Τάκη Αναστασόπουλου και στη Μονή Δημιόβης το τάγμα του Ηλία Καραμούζη. Πέριξ της I.M Δημιόβης βρέθηκαν 36 άταφα πτώματα. Στρατοπεδάρχης ο Τάκης Κώνστας από την Άρνα. Εδώ εγκλείσθηκαν και 50 αντάρτες του Ελληνικού Στρατού (σσ: Ανταρτικής οργανώσεως Πελοποννήσου) επί 20ήμερο, μετά τους μετέφεραν στη Βασιλική Ταϋγέτου όπου τους απελευθέρωσαν την 28-8-1943 μετά από συμφωνία για διάλυση του Ε.Σ. Τον Δεκέμβριο του 1943 μετακίνησε τους ομήρους του στην περιοχή Καστανιά Αγίου Νικολάου.  Νέος στρατοπεδάρχης ο Κων/νος Κίκηρας με βοηθό βασανιστή τον Μιχάλη Καψαλάκο. Χτυπούσαν τους κρατουμένους με αγκαθωτό σύρμα, και ξερίζωναν δόντια. Αρκετούς τους δολοφόνησαν με ξιφολόγχες στη θέση Πηγάδια Αλαγονίας Μεσσηνίας. 

    Οι δολοφόνοι καταδικάσθηκαν για τις δολοφονικές τους ενέργειες  (ο Καψαλάκος δις εις θάνατο) αλλά τελικά ευνοήθηκαν απο τα μέτρα επιείκειας.  (Τσελεσίλλα – Ιωαννίδου Λαμπέα, Με το φωτοστέφανο του Μαρτυρίου» , σελ.89).

  3. Στρατόπεδo Μπεζεστένι Μελιγαλά. Προσωρινό στρατόπεδο. «Μπεζεστένι» σημαίνει «υπαίθριο παζάρι» και είναι ένας μαντρότοιχος δίπλα στο σιδηροδρομικό σταθμό Μελιγαλά όπου γινόντουσαν εμποροπανηγύρεις. Εκεί συγκεντρώθηκαν οι εναπομείναντες άνδρες των Ταγμάτων Ασφαλείας Μελιγαλά και Καλαμάτας μετά την ήττα τους στη μάχη της Καλαμάτας, καθώς και πάρα πολλά άτομα που φοβούντο την δράση του ΕΛΑΣ και του Άρη Βελουχιώτη. Ο συνολικός αριθμός όλων των Ταγμάτων Ασφαλείας πριν την μάχη ήταν 800 άτομα. Ο Βελουχιώτης είχε εκδώσει την υπ’ αριθ. Ε.Π.Ε. 330/15-9-44 διαταγή «Πας συλλαμβανόμενος Ταγματασφαλίτης θα τουφεκίζεται επί τόπου», και οι ΕΛΑΣίτες πειθάρχησαν στην διαταγή του. Συνεπώς ο αριθμός ήταν πολύ λιγότερος από 800 άτομα λόγω απωλειών στη μάχη και της εκτελέσεως των αιχμαλώτων. Παρόλα αυτά στο Μπεζεστένι βρέθηκαν στοιβαγμένα 2.000 άτομα, όλων των ηλικιών, από μωρά μέχρι γέρους. Γι’ αυτό λοιπόν καταρτίστηκε μία επιτροπή από τα μέλη του ΕΑΜ Βασίλειο Μπράβο, Γιάννη Καραμούζη και άλλους για εκκαθάριση του στρατοπέδου. Πράγματι απελύθησαν πολλά γυναικόπαιδα, τα οποία μόλις βγήκαν έξω απο το Μπεζεστένι σκοτώθηκαν από μέλη του  ΕΛΑΣ. Πολλοί αξιωματικοί και στρατιώτες των Ταγμάτων συγκεντρώθηκαν στο χωριό Μερόπη δίπλα στο Μελιγαλά στη μάντρα του «Κριμπά». Μεταξύ των κρατουμένων στο Μπεζεστένι και ο Περικλής Μπούτος με τα δύο του παιδιά, πατέρας του πολιτευτή Γιάννη Μπούτου, ενώ στη Μερόπη ήταν ο κατοχικός Νομάρχης Μεσσηνίας Περωτής. Ο Γιάννης Καραμούζης μαζί με τον Βασ. Μπράβο συγκρότησαν εκτελεστικά αποσπάσματα του ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ υπό την διοίκηση του Μάτζαρη και του Ν. Μητροπούλου. Ο ίδιος ο Γιάννης Καραμούζης αναφέρει στο βιβλίο του «Πατριώτες και προδότες στο Μωριά!».
    «Ο Άρης με τον υπασπιστή τον Τζαβέλα και 4-5 μαυροσκούφηδες επεσκέφθη στο χωριό Μερόπη τους Ταγματασφαλίτες που δεν είχαν εκτελεσθεί. Τους έγδυσε και ο ίδιος προσωπικώς έδωσε το σύνθημα για άγριο ξυλοδαρμό μέχρι αίματος. Μόλις βράδιασε τους παρέδωσε στους μαυροσκούφηδες και με την βοήθεια και άλλων ανταρτών σφαγιάσθηκαν όλοι, λίγο έξω από την Μερόπη». (σελ. 74).  Κάποιος άλλος αναφέρει ότι ο Τζαβέλας σκότωσε μερικούς πατώντας τους στα κεφάλια με τις αρβύλες του!!!
    Ο ίδιος συνεχίζει:
    «Εθεωρείτο δείγμα αφοσιώσεως και πίστεως στο κόμμα η αυτοπρόσωπος εκτέλεση κρατουμένων ή η σύμπραξης και η συμβολή δια την’ εκτέλεση. Οι οργανωθείς είχαν διαπαιδαγωγηθεί σ’ αυτό το πνεύμα.  Πολλές οργανώσεις, για να φανούν «πρότυπα» καλών και πιοτών κομματικών οργανώσεων ζητούσαν και φυσικά έπαιρναν τους συγχωριανούς των να τους «δικάσουν» και να τους εκτελέσουν στα χωριά τους. Το παράδειγμα το έδωσε η οργάνωση Οιχαλίας και Μερόπης. Πήραν τους συγχωριανούς των και εκεί με πανηγύρια και χορούς τους εκτέλεσαν. Το παράδειγμα τους το μιμήθηκε και το Νησί (Μεσσήνη): Πήραν 13 από τον Μελιγαλά τους οδήγησαν στο κέντρο της πόλεως Μεσσήνης και εκεί με χορούς και τραγούδια τους εκτέλεσαν» (σελ.77).
    Δεκαοκτώ όμως άτομα εκτελέσθηκαν κατ’ άλλο τρόπο:
    «Μεταξύ των αιχμαλώτων του Μελιγαλά ήσαν πολλοί πολιτευτές και μερικοί αξιωματικοί Ήταν πρόσωπα που η εκτέλεση των υπό κάποια «μορφή νομιμότητας» δηλαδή δι’ ανταρτοδικείων αφού δεν είχαν εκτελεσθεί κατά την «μάχη», ίσως να δημιουργούσε ζητήματα στο κόμμα. Γι’ αυτό βρέθηκε τρόπος «ανεύθυνου» εκτελέσεως των. Κατά πρόταση τον Βασ. Μπράβου, που υιοθετήθηκε από τον Κουλαμπά, θα μεταφερόντουσαν στην Καλαμάτα. Εκεί θα είχε προετοιμασθεί «αγανακτισμένο» πλήθος και θα τους εκτελούσε. Πράγματι την 16 Σεπτεμβρίου ξεχωρίστηκαν 18 άτομα δια να μεταφερθούν στη Καλαμάτα. Η κομματική όμως οργάνωση της Καλαμάτας δεν μπόρεσε να οργανώσει καλά και να προετοιμάσει τους «αγανακτισμένους». Γι’ αυτό ειδοποίησε και ανεβλήθη, δια την επομένη, η μεταφορά των εις την Καλαμάτα.  Η ΕΑΜική εφημερίδα «Ελεύθερη Μεσσηνία» στις 17 Σεπτεμβρίου έγραφε την είδηση ότι πρόκειται το απόγευμα να μεταφερθούν στην Καλαμάτα οι αρχηγοί των Ταγμάτων. Οι κομματικές οργανώσεις κινητοποίησαν τα μέλη τους και τους οπαδούς των ώστε σε ορισμένη ώρα να ευρίσκονται σε καθορισμένο μέρος των Καλαμών δια να «υποδεχθούν» τους αρχηγούς των Ταγμάτων.
    Το απόγευμα της 17 Σεπτεμβρίου, 18 εκ των αιχμαλώτων, μεταξύ των οποίων οι Περικλής Μπούτος, πολιτευτής του κόμματος των φιλελευθέρων, Ταγματάρχης Χριστόφιλος, Ταγματάρχης Χωροφυλακής Φραγκουδάκης, Γαλόπουλος αντεισαγγελέας Καλαμών, Δημήτριος Περωτής Νομάρχης Μεσσηνίας, Μορφονιός Ταγματάρχης κ.λ.π. μεταφέρθηκαν δι’ αυτοκινήτου στην Καλαμάτα. Το αυτοκίνητο σταμάτησε στην κεντρική πλατεία. Εκεί είχε συγκεντρωθεί πολύς κόσμος και τα «χωνιά» του Ε.Α.Μ. από ενωρίς καλούσαν το «λαό» να είναι συγκεντρωμένος για την «υποδοχή».  Μόλις άρχισαν να τους κατεβάζουν από το αυτοκίνητο, τους επιτέθηκαν οι «αγανακτισμένοι» και με μαχαίρια και ραβδιά τους σκότωσαν, υπό τα αλλεπάλληλα συνθήματα των χωνιών του Ε.Α.Μ. Μετά την κατακρεούργηση των προς «τέρψη» του λαού κρεμάστηκαν στα φανάρια της κεντρικής πλατείας της πόλεως». Ο δολοφονηθείς Νομάρχης Μεσσηνίας Δημ. Περωτής επικεφαλής επιτροπής γλίτωσε στις 11-2-1944 από το Γερμανικό εκτελεστικό απόσπασμα τον μεγαλύτερο αριθμό από τους 1500 συλληφθέντες Καλαματιανούς στο Γερμανικό Στρατόπεδο συγκεντρώσεως «Παπαφλέσσας» στην Καλαμάτα. Δεν μπόρεσε να κάνει τίποτα για 149 άτομα που εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς ως αντίποινα δια τον φόνο 2-3 Γερμανών από τους αντάρτες τους ΕΛΑΣ στο χωριό Άγιος Φλώρος Μεσσηνίας.  Ο δολοφονηθείς Ταγματάρχης Χωροφυλακής Φραγκουδάκης τον Μάιο του 1944 γλίτωσε την τελευταία στιγμή από το Γερμανικό εκτελεστικό απόσπασμα 50 ΕΑΜιτες της Καλαμάτας και αυτοί για ευγνωμοσύνη τον κατακρεούργησαν.  Όσοι απέμειναν στο Μπεζεστένι τουφεκίσθηκαν όλοι «δια να μη τους κάνει χωροφύλακες ο Παπανδρέου» και τα σώματα τους ρίφθηκαν στην περιβόητη Πηγάδα του Μελιγαλά. Τα θύματα περίπου 2.000.  Αυτό ήταν το τέλος του Στρατοπέδου συγκεντρώσεως Μελιγαλά.
  4. Μανιάκι Μεσσηνίας. Στο στρατόπεδο Μανιακίου σκότωσαν τον Γιώργο Γιαννόπουλο από το Καραμανώλι (σημ. Γλυφάδα) και κάποιον γέρο 75 ετών επειδή έκανε το «μεγάλο» αδίκημα να πάρει ένα δεμάτι σιτάρι (θερισμένο) να το τρίψει να πάρει τον καρπό. Μετά απο εκκαθαριστική επιχείρηση των Ταγμάτων Ασφαλείας στη Χώρα Τριφυλίας το μετέφεραν στο Μαργέλι (σημ. Κοντογόνι).  Στο Μαργέλι οι κρατούμενοι ήταν 150 άνδρες, γυναίκες, παιδιά. Υπεύθυνοι στρατοπέδου ήταν οι Ρουσέας Παναγιώτης, Ματζώρος και Λίβας.
  5. Μινάγια Μεσσηνίας (σημ. Αμπελόκηποι).  Σκότωσαν τον Τάκη Καρβουνιάρη από την Πύλο.
  6.  Αυλώνα Τριφυλίας. Μικρό προσωρινo στρατόπεδo όπου έγιναν βασανισμοί και δολοφονίες.

Αλεξάνδρου Γιάννης (καπετάν Διαμαντής)

Ο Γιάννης Αλεξάνδρου γεννήθηκε το 1914 στην Κάτω Αγόριανη Φθιώτιδας (Λιλαία) από φτωχή αγροτική οικογένεια. Όταν ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Γυμνάσιο της Αμφίκλειας, μετέβη στη Θεσσαλονίκη για να σπουδάσει στη Νομική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου. Στα φοιτητικά του χρόνια γίνεται μέλος της Κομμουνιστικής Νεολαίας ΟΚΝΕ και έπειτα μέλος του ΚΚΕ. Υπηρέτησ τη θητεία στο 42 Σύνταγμα Ευζώνων στη Λαμία το 1935. Στην δικτατορία του Μεταξά υπέγραψε δήλωση μετανοίας στις 9/4/1940. Πολέμησε ως λοχίας στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο. Συνέχεια

Νίκος Διένης (καπετάν Παπούας)

ΠΡΟΣΩΠΑ-Νίκος Διένης-καπετάν Παπούας.Ο Νίκος Διένης γεννήθηκε στα Καστέλλια της Ορεινής Φωκίδας το 1917. Στο Γυμνάσιο της Αμφίκλειας γνωρίζεται με τον Γιάννη Αλεξάνδρου, τον μετέπειτα Καπετάν Διαμαντή. Σπουδάζει στην Γυμναστική Ακαδημία Αθηνών όπου και οργανώνεται στο Κομμουνιστικό Κόμμα. Τον Μάρτιο του 1938 συλλαμβάνεται αλλά υπογράφει δήλωση μετανοίας και αφήνεται ελεύθερος.
Στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940 πολεμάει στην Αλβανία με το 65ο Σύνταγμα Πεζικού. 
Το 1942 οργανώνεται στο ΕΑΜ, και μαζί με τους Φώτη Μπάρμπαρη (γεωπόνο στην Γραβιά) και Αλέκο Δρούγκα, προσπαθούν να οργανώσουν πυρήνες αντίστασης στην περιοχή της Ορεινής Φθιώτιδας, της Φωκίδας και της Παρνασσίδας. Σε μια από τις περιοδείες τους στα χωριά του Παρνασσού,  του κολλούν το παρατσούκλι «Παπούας», καθώς στις ομιλίες του μιλούσε συχνά για αυτήν την φυλή της Νέας Γουινέας και την έφερνε ως παράδειγμα.
Το 1943 του δίνεται η εντολή από τον Τζήμα (Σαμαρινιώτη), να περάσει στην Πελοπόννησο και να βοηθήσει τον Άρη Βελουχιώτη, στις προσπάθειες για την ενίσχυση του ΕΛΑΣ στον Μοριά. Περνά με 80 αντάρτες από τον Μαραθιά απέναντι στο Αίγιο .
Γίνεται καπετάνιος της ΙΙΙ Μεραρχίας του ΕΛΑΣ Πελοποννήσου. Στις 14 Σεπτεμβρίου του 1943 μαζί με το Τάγμα του Σφακιανού (Γιώργη Αρετάκη), επιτίθεται και διαλύει τις μη-κομμουνιστικές αντιστασιακές ομάδες των Δροσόπουλου, Καρπόζηλου, Μουτούση, Σκαρτσίλα και Νιγιάννη, στο Άνω Καστρίτσι της Αχαΐας.
Λίγο πριν την απελευθέρωση αναλαμβάνει Διοικητής της Επιμελητείας του Αντάρτη (ΕΤΑ). Με την Συμφωνία της Βάρκιζας, επιστρέφει πίσω στην Ρούμελη. Κρύβεται στα Βαρδούσια, καθώς η Κυβέρνηση Παπανδρέου τον έχει καταδικάσει με έκτακτο στρατοδικείο για τα γεγονότα στο  Καστρίτσι. Βρίσκει καταφύγιο σε μια στάνη, όπου βοηθά τον γέρο-τσοπάνη στις δουλείες του. Την άνοιξη του 1946 έρχεται σε επαφή με τον Διαμαντή και τον Καραλίβανο, στο Μαύρο Λιθάρι. Καθώς ο ΔΣΕ αρχίζει να συγκροτείται στον Παπούα ανατίθεται η οργάνωση του αντάρτικου στα βουνά της Δυτικής Στερεάς (Ευρυτανία, Ναυπακτία και Τριχωνίδα). Μαζί με τον Ολύμπιο (Κ.Πεντεδέκα από το Δαδί), προωθείται στον Προυσό όπου θα εγκατασταθεί το Αρχηγείο  Δυτικής Στερεάς του ΔΣΕ.
Στο βουνό  ο Παπούας γνωρίζει και παντρεύεται με πολιτικό γάμο (από τους πρώτους που έγιναν στην χώρα μας) την Μαριάνθη Αντωνοπούλου, αντάρτισσα από το Μικρό Χωριό.
Στις 12 Γενάρη του 1947 ο Παπούας συμμετέχει στην ομάδα του ΔΣΕ που υπό τον Διαμαντή χτύπησε το τρένο στον Μπράλο. Στις 18 Γενάρη του 1947 ιδρύθηκε επίσημα το Αρχηγείο Δυτικής Στερεάς με δύναμη 45 άνδρες, διοικητή τον Παπούα και υπαρχηγό τον Χρήστο Κορόζη (Κίτσο) από το Τροβάτο. Περιοχή δράσης από την Οξυά (Σαράνταινα) μέχρι τα Αραποκεφάλα και την Κυρα-Βγένα.
Την άνοιξη του 1947 ο Παπούας καταλαμβάνει τον Πλάτανο Ναυπακτίας. Στις 26-4-1947 καταλαμβάνει την Αρτοτίνα, τον Ιούλιο το Λιδωρίκι, τον Σεπτέμβρη του ’47 την Αράχωβα των Κραβάρων. Στις 17-1-48 επιτίθεται εναντίον της έδρας του 6ου Τάγματος Εθνοφρουράς στον Πλάτανο. Μεταξύ 26 Φεβρουαρίου και 4 Μαρτίου 1948 επιτίθεται στον Μακρύβαλτο και στην Μακριά Ράχη της Ναυπακτίας το 6ο Τάγμα Χωροφυλακής και την Β΄ Μοίρα Καταδρομών. Στις 21 Απριλίου 1948 επιτίθεται εναντίον του 10ου Τάγματος Εθνοφυλακής (Καπετσώνη) στη Γέφυρα της Τέμπλας. Συμμετέχει στην κατάληψη του Καρπενησίου στις αρχές του 1949. Γίνεται θρύλος στα βουνά της Νότιας Ευρυτανίας, της Τριχωνίδας και της Ναυπακτίας. 
Πιάνεται αιχμάλωτος στις 29 Μαΐου του 1949, μέσα σε μια καλύβα που λειτουργούσε ως πρόχειρο νοσοκομείο του ΔΣΕ, στον Προφήτη Ηλία, πάνω από τον Πανουργιά. Θα οδηγηθεί στο Νοσοκομείο της Λαμίας.Θα δικαστεί από το Έκτακτο Στρατοδικείο Λαρίσης τον Ιούλιο του 1949 και θα καταδικαστεί πέντε φορές σε θάνατο, μαζί με την γυναίκα του Μαριάνθη Αντωνοπούλου. Η ποινή θα εκτελεστεί άμεσα.

Συνέχεια

ΣΥΝΕΔΡΙΟ “Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ: ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΡΚΙΖΑ ΣΤΟ ΓΡΑΜΜΟ”

Επιμέλεια δημοσιογραφικών περιλήψεων: Θανάσης Τσακίρης
(Υποψήφιος διδάκτορας Πολιτικής Επιστήμης Πανεπιστημίου Αθηνών)
τηλ. 9967543, 3284932, 0977-668136
Ε-mail: tsakthan@compulink.gr και tsakthan@hotmail.com

Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου 1999

ΕΝΑΡΞΗ: “Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ: ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΚΑΙ ΕΡΜΗΝΕΙΑ”
Πρόεδρος: Ηλίας Νικολακόπουλος, Πανεπιστήμιο Αθηνών

Ο JOHN O. IATRIDES, καθηγητής του Southern Connecticut State University, στην εισήγησή του με τίτλο “Ο Ελληνικός εμφύλιος πόλεμος στο διεθνές του πλαίσιο: μια επανεκτίμηση”, τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι “οι εμφύλιοι πόλεμοι αποτελούν βίαιες ενδο-κρατικές συγκρούσεις που, πολύ συχνά, προσδιορίζονται από εξωτερικούς παράγοντες”. Οι βαθύτερες αιτίες του συγκεκριμένου εμφύλιου πολέμου ήταν τόσο εσωτερικές όσο και εξωτερικές και εντοπίζονται στις πρώτες δεκαετίες του λήγοντα αιώνα. Όμως ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος αποτέλεσε τον καταλύτη μιας και απαξίωσε, διέλυσε και διασκόρπισε τους παραδοσιακούς μηχανισμούς διακυβέρνησης και τις πολιτικές ελίτ. Έτσι προσφέρθηκε μια μοναδική στα χρονικά ευκαιρία στο ΚΚΕ να επιδιώξει, από θέση σχετικής ισχύος, την υλοποίηση των επαναστατικών στόχων του, μέσω πίεσης και ένοπλης βίας, ιδιαίτερα κατά την περίοδο της απελευθέρωσης. Η βασική θέση του εισηγητή είναι ότι “ο Ελληνικός εμφύλιος πόλεμος πρέπει να μελετηθεί ως μια σειρά τριών διακριτών αλλά στενά αλληλοσυνδεόμενων φάσεων παρατεταμένης βίας όπου οι κομμουνιστές και αντίπαλοί τους πάλεψαν για την απόκτηση του κυριαρχικού ελέγχου του κράτους”. Σ’ αυτή τη μάχη για την εξουσία, “οι εξωτερικοί παράγοντες έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο”. Οι Βρετανοί στις δύο πρώτες φάσεις στέρησαν τη νίκη από τους κομμουνιστές ενώ στην τρίτη φάση Βρετανοί και Αμερικανοί θεώρησαν αυτό τον πόλεμο ως ένα από τα κύρια πεδία του Ψυχρού Πολέμου και σε όλες τις φάσεις οι Σοβιετικοί, φοβούμενοι την αναμέτρηση με τις Δυτικές δυνάμεις, έπαιξαν μόνο έμμεσο ρόλο στη σύγκρουση. Η Σ.Ε. και οι “πελάτες” της, όπως ονομάζει τις χώρες της Α. Ευρώπης ο εισηγητής, “ενθάρρυναν την ηγεσία του ΚΚΕ που έλπιζε σε αποφασιστική ξένη διπλωματική και στρατιωτική βοήθεια που ποτέ δεν υλοποιήθηκε”. Η ήττα των Ελλήνων κομμουνιστών “είχε βαθιά επίδραση στον αναπτυξιακό και εξωτερικό προσανατολισμό της χώρας”. Συνέχεια

Ο Ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος- Σύντομη ιστορική επισκόπηση

Η λογοκριμμένη Ιστορική Μνήμη για τον Εμφύλιο

Ο  Διχασμός

 1. Γενικά: Η ιστορία της Νεότερης Ελλάδας έχει να παρουσιάσει πολιτικά και στρατιωτικά γεγονότα, τα οποία αποδεικνύουν ότι όταν οι Έλληνες ήταν ενωμένοι μεγαλούργησαν. Αντίθετα, σε περιόδους έντονων πολιτικών ανωμαλιών και στρατιωτικών κινημάτων, οι συνέπειες ήταν οδυνηρές, όχι μόνο για την πρόοδο και την ευημερία του ελληνικού λαού, αλλά κυρίως για την υπόστασή του και την ακεραιότητα της πατρίδας.

Τα διχαστικά φαινόμενα μεταξύ των Ελλήνων, υποθάλπονταν από εσωτερικούς και εξωτερικούς παράγοντες. Οι εσωτερικοί παράγοντες είχαν σχέση περισσότερο με το πολιτειακό θέμα, παρά με προσωπικές φιλοδοξίες για την κατάκτηση και νομή της εξουσίας. Οι εξωτερικοί παράγοντες που επικεντρώνονταν στις Μεγάλες Δυνάμεις, ασκούσαν ασφυκτική επίδραση στην Ελλάδα, λόγω της γεωστρατηγικής της θέσης στο σταυροδρόμι τριών ηπείρων και πέντε θαλασσών. Αποτέλεσμα των παραπάνω, ήταν να δοκιμάζεται κάθε φορά ο αναμφισβήτητος πατριωτισμός των Ελλήνων, περισσότερο από την αδυναμία των ηγετών τους να προβλέψουν την έκβαση μιας διεθνούς κρίσης, παρά από την ικανότητα τους να επιλέξουν το δρόμο εκείνο που το πραγματικό συμφέρον της Πατρίδας κάθε φορά επιτάσσει. Συνέχεια

Η αλήθεια για τη Μάχη τής Αμφιλοχίας (13-7-1944)

Απο τόν κ. Σπ. Γκότση
Μέ πολύ ενδιαφέρον παρακολούθησα την ανταλλαγή απόψεων, μεταξϋ τών κ. Ιωάννη Βουλτεψη καί Θεμη Μαρίνου στην Εφημερίδα σας, απο 28)7 – 30.8.84, για τη μάχη τής Αμφιλοχιας. Είμαι γιος τού φονευθέντος από τόν ΕΛΑΣ. ανθ)στού τής Χωροφυλακής Γκότση Δημητρίου, στή μάχη της Αμφιλοχίας τήν 13.7.1944, τήν οποία καί έζησα.
Απορω μέ τους ισχυρισμούς του κ. Βουλτεψη. πού ως δημοσιογράφος θα πρέπει νά ερευνά σέ βάθος καί ν αποκαθιστά τήν ιστορική αλήθεια καί όχι νά επιρρίπτει τήν ευθύνη στή «μία πλευρα» μόνον, γιά το -λάθος- τής άλλης πλευράς, τό οποίο σήμερα δημοσίως μια μεγάλη μερίδα της έχει αναγνωρισει.
Η μάχη τής Αμφιλοχίας κυριο σκοπο είχε τήν «εκπόρθηση τού κάστρου» του οπλαρχηγού τοϋ ΕΔΕΣ κ. Στ. Χούτα καί τήν εξόντωση τών εκεί διαμενόντων στελεχών του, ως καί τό φρόνημα τών κατοίκων, πράγμα ποϋ σχεδόν τό επέτυχαν. Ποιο νόημα ή σκοπό είχε ο φόνος ή τό καψιμο γερόντων γονέων ‘(Συνελλήνων στελεχών τοϋ ΕΔΕΣ; (Τσιρογιαννη Ελισσάβετ. 80 ετών, Τριανταφϋλλη Αγγελική, 80 ετών. Φλώρου Δημητρίου, 80 ετών -καί άλλων νεωτέρων). Ποια «εθνικη αντισταση» εξυπηρετούσε ο εμπρησμός τών οικιών τών αγωνιστών του ΕΔΕΣ; Συνέχεια

Η μάχη της Κόνιτσας, ΔΣΕ/25 Δεκ 1947

Την επομένη της αναγγελίας του σχηματισμού της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης (ΠΔΚ), δυνάμεις του ΔΣΕ άρχισαν επιχείρηση για την κατάληψη της Κόνιτσας. Ηταν η πρώτη μάχη τακτικού πολέμου που έδωσε ο ΔΣΕ και απέβλεπε στο να δείξει τη δύναμή του και να δώσει κύρος στην ΠΔΚ. Συνέχεια

3η ολομέλεια ΚΚΕ/2 Δεκ 1947

ΤΡΙΤΗ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

Η πορεία της υλοποίησης

Σχετικά με την απόφαση του 2ου Κλιμακίου του ΠΓ, στις 2/12/1947

Meros42_Photo1_small.jpg

Η 3η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, όπως έχουμε ήδη αναφέρει σε προηγούμενο σημείωμα, μεταξύ άλλων, αποφάσισε και τα εξής:

– Τη δημιουργία, σε συμφωνία με το τμήμα της κομματικής καθοδήγησης που βρισκόταν στην Αθήνα, δύο κλιμακίων του ΠΓ. Ενα στην πρωτεύουσα κι ένα στην Ελεύθερη Ελλάδα – εξωτερικό. Το κλιμάκιο του ΠΓ Ελεύθερης Ελλάδας – εξωτερικού (ή αλλιώς 2ο κλιμάκιο) θα αποτελούσαν οι Ν. Ζαχαριάδης, Γ. Ιωαννίδης, Μ. Βαφειάδης, Λ. Στρίγκος και Π. Ρούσος, με Γραμματεία τους Ζαχαριάδη, Ιωαννίδη, Βαφειάδη.

– Να μεταβεί ο Γ. Ιωαννίδης στο βουνό και, από κοινού με τον Μ. Βαφειάδη και τον Λ. Στρίγκο, να καθοδηγήσουν την πραγματοποίηση των αποφάσεων, που αφορούν το ΔΣΕ και την εφαρμογή του «Σχεδίου Λίμνες».

Αμέσως μετά το τέλος των εργασιών της Ολομέλειας, στις 13 Σεπτέμβρη 1947, το 2ο Κλιμάκιο του ΠΓ συνεδρίασε και αποφάσισε συγκεκριμένα τα εξής: «Το 2ο Κλιμάκιο του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ αναθέτει σε τριμελή επιτροπή απ’ τους σ. Ιωαννίδη, Μάρκο και Στρίγγο, την επιτόπου, στην περιοχή της Λεύτερης Ελλάδας, διεύθυνση όλης της κομματικής, στρατιωτικοπολιτικής δουλιάς, για την πραγματοποίηση της απόφασης της 3ης Ολομέλειας της ΚΕ, για ό,τι αφορά το ΔΣΕ και την εκτέλεση του σχεδίου της στρατιωτικοπολιτικής ηγεσίας του ΔΣΕ. Σε δύο μήνες, η επιτροπή θα κάνει την πρώτη έκθεσή της στο ΠΓ για την πορεία και τ’ αποτελέσματα της δουλιάς της» («Επίσημα Κείμενα ΚΚΕ», τόμος 6ος, σελ. 310).

Οντως, έτσι έγινε. Στις 2/12/1947 – κι αφού είχε βγει στο βουνό και ο Ν. Ζαχαριάδης από τα μέσα Νοεμβρίου – το 2ο κλιμάκιο συνεδρίασε και συζήτησε – απ’ όσο γνωρίζουμε – δύο ζητήματα: Το πρώτο αφορούσε την πορεία υλοποίησης των αποφάσεων της 3ης Ολομέλειας και του Σχεδίου «ΛΙΜΝΕΣ», με βάση την έκθεση της τριμελούς επιτροπής. Το δεύτερο είχε να κάνει με την πολιτική δουλιά μέσα στις τάξεις του Δημοκρατικού Στρατού.

Η απόφαση που λήφθηκε πάνω στο πρώτο θέμα είναι ένα σημαντικό κομματικό ντοκουμέντο, το οποίο μας κατατοπίζει για την πορεία υλοποίησης των αποφάσεων της 3ης Ολομέλειας και του Σχεδίου «ΛΙΜΝΕΣ», καθώς και για τα μέτρα που πήρε το 2ο κλιμάκιο του ΠΓ προς αυτή την κατεύθυνση. Εξίσου σημαντικό είναι και το γεγονός ότι σ’ αυτό το ντοκουμέντο καταγράφεται η οριστική απόφαση του ΚΚΕ, για σχηματισμό της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης έως το τέλος του 1947.

Βασικά σημεία του ντοκουμέντου

Στο ντοκουμέντο διατυπώνεται η εκτίμηση «ότι παρατηρείται μια σοβαρή καθυστέρηση στην πραγματοποίηση, τόσο της απόφασης της 3ης Ολομέλειας γενικά, όσο και του σχεδίου της στρατιωτικοπολιτικής ηγεσίας του ΔΣΕ ιδιαίτερα» κι ότι «η καθυστέρηση στην πραγματοποίηση του σχεδίου της στρατιωτικοπολιτικής ηγεσίας του ΔΣΕ οφείλεται στο γεγονός ότι τα Αρχηγεία Δυτικής Μακεδονίας, Κεντρικής Μακεδονίας και Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, δεν μπόρεσαν να πραγματοποιήσουν τα σχέδια στρατολογίας που είχαν βάλει».

Σύμφωνα, όμως, με τα ιστορικά στοιχεία που έχουν δημοσιευτεί, στο σχέδιο της απόφασης, η εκτίμηση αυτή ήταν διαφορετική και στη μορφή και στο περιεχόμενό της. Να, τι λέγεται συγκεκριμένα στην απόφαση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, στις 15/11/1948, «Για την οπορτουνιστική πλατφόρμα του Μάρκου Βαφειάδη» («Επίσημα Κείμενα ΚΚΕ», τόμος 6ος, σελ. 311): «Στις 2 του Δεκέμβρη 1947, το ΠΓ συζήτησε την έκθεση της τριμελούς επιτροπής. Εκεί διαπιστώθηκε ότι καθυστερεί η πραγματοποίηση του σχεδίου της στρατιωτικοπολιτικής ηγεσίας του ΔΣΕ, που παρουσίασε ο Βαφειάδης στην 3η Ολομέλεια και που η Ολομέλεια «αποδέχτηκε βασικά» και ότι το σχέδιο αυτό «στηριζότανε σε εσφαλμένα δεδομένα». Αυτή η εκτίμηση μπήκε στο σχέδιο απόφασης του ΠΓ. Μα, ύστερα από επιμονή του Βαφειάδη, βγήκε, γιατί αυτό τον αφορούσε προσωπικά. Και στην απόφαση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, της 2ης του Δεκέμβρη, λέγεται ότι «η καθυστέρηση στην πραγματοποίηση του σχεδίου της στρατιωτικοπολιτικής ηγεσίας του ΔΣΕ οφείλεται στο γεγονός ότι τα Αρχηγεία Δυτικής Μακεδονίας και Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (σημείωση «Ρ»: στην απόφαση της 2/12/47 αναφέρεται και το Αρχηγείο Κεντρικής Μακεδονίας, που εδώ μάλλον από λάθος παραλείπεται) δεν μπόρεσαν να πραγματοποιήσουν τα σχέδια στρατολογία που είχαν βάλει». Αναμφίβολα το στοιχείο αυτό, που καταγράφεται στην απόφαση του ΠΓ για τον Βαφειάδη, ότι το σχέδιο «ΛΙΜΝΕΣ» «στηριζότανε σε εσφαλμένα δεδομένα», είναι ιδιαίτερα σημαντικό γιατί φανερώνει ότι η ηγεσία του ΚΚΕ, από το Δεκέμβρη του 1947, είχε επίγνωση της κατάστασης κι, αν μη τι άλλο, αντιλαμβανόταν ότι τα πράγματα δεν ήταν τόσο αισιόδοξα, όσο περιγράφονταν λίγους μήνες πριν στην 3η Ολομέλεια και στις αποφάσεις της.

Η απόφαση του 2ου Κλιμακίου της 2/12/1947 στάλθηκε στα κομματικά στελέχη μαζί με ένα συνοδευτικό σημείωμα, που έφερε ημερομηνία 9/12/1947 (Βλέπε ολόκληρο το σημείωμα: «Επίσημα κείμενα ΚΚΕ», τόμος 6ος σελ. 252 – 254).

Αναδημοσιεύουμε σήμερα ολόκληρη αυτή την απόφαση από τα Επίσημα Κείμενα του ΚΚΕ (τόμος 6ος, σελ. 249 – 251). Οι υπότιτλοι και οι υπογραμμίσεις, που εμφανίζονται, δεν ανήκουν στο πρωτότυπο. Είναι δικοί μας και έχουν μπει προς βοήθεια του αναγνώστη. Ενημερώνουμε δε, ότι στις επόμενες μέρες θα δημοσιεύσουμε άλλες δύο αποφάσεις του 2ου Κλιμακίου του ΠΓ. Η μία είναι της 2/12/1947 και αφορά την πολιτική δουλιά στο ΔΣΕ και η άλλη είναι της 7/12/47 και αφορά το θέμα των εφεδρειών του. Ετσι, ο αναγνώστης θα έχει μια πιο πλήρη εικόνα, για την πορεία υλοποίησης των αποφάσεων της 3ης Ολομέλειας της ΚΕ και τα προβλήματα που ανέκυπταν, όπως αναδεικνύονται μέσα από τα κομματικά ντοκουμέντα.

Ολόκληρο το κείμενο της απόφασης

«ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ 2ου ΚΛΙΜΑΚΙΟΥ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ

Το 2ο Κλιμάκιο του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, στη συνεδρίασή του στις 2 του Δεκέμβρη, αφού άκουσε έκθεση της 3μελούς του επιτροπής για την πραγματοποίηση της απόφασης της 3ης Ολομέλειας της ΚΕ σε ό,τι αφορά το ΔΣΕ και την εχτέλεση του σχεδίου της στρατιωτικοπολιτικής ηγεσίας του ΔΣΕ, διαπίστωσε ότι παρατηρείται μια σοβαρή καθυστέρηση στην πραγματοποίηση, τόσο της απόφασης της 3ης Ολομέλειας γενικά, όσο και του σχεδίου της της στρατιωτικοπολιτικής ηγεσίας του ΔΣΕ ιδιαίτερα. Το 2ο Κλιμάκιο διαπίστωσε ακόμα ότι το καθήκον που έβαλε η 3η Ολομέλεια: να κινητοποιηθούν όλες οι κομματικές δυνάμεις για την ολόπλευρη υποστήριξη, ανάπτυξη και καθοδήγηση του στρατιωτικοπολεμικού έργου του ΔΣΕ, δεν πραγματοποιείται με ικανοποιητικούς ρυθμούς».

Τι φταίει;

«Το κόμμα ακόμα δε χτύπησε και δεν ξεπέρασε αποφασιστικά τους οπορτουνιστικούς δισταγμούς και τις ταλαντεύσεις, που αποτελούν βασικό εμπόδιο στον αγώνα του ΚΚΕ και του λαού ενάντια στην ξενική κατοχή και το μοναρχοφασισμό. Το 2ο Κλιμάκιο υπογραμμίζει ότι παραμένει βασικά αξεπέραστη η σοβαρή και επικίνδυνη καθυστέρηση που παρουσιάζει η ανάπτυξη της ολόπλευρης λαϊκής αντίστασης στις μεγάλες πόλεις και ότι η καθυστέρηση στην πραγματοποίηση του σχεδίου της στρατιωτικοπολιτικής ηγεσίας του ΔΣΕ οφείλεται στο γεγονός ότι τα Αρχηγεία Δυτικής Μακεδονίας και Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης δεν μπόρεσαν να πραγματοποιήσουν τα σχέδια στρατολογίας που είχαν βάλει. Ετσι δημιουργήθηκε καθυστέρηση στο σχηματισμό και εξάσκηση των στρατηγικών εφεδρειών του Γενικού Αρχηγείου (ΓΑ), στο βασικό κρίκο πραγματοποίησης του σχεδίου της ηγεσίας του ΔΣΕ.

Το 2ο Κλιμάκιο, διαπιστώνοντας μια στροφή στην όλη δουλιά και επίδοση του ΔΣΕ κάτω απ’ την ηγεσία της 3μελούς του επιτροπής, παρατηρεί ότι έλειψε η χρειαζόμενη συγκέντρωση της βασικής προσπάθειας, προς την κατεύθυνση της βασικής επιδίωξης, που ήταν η δημιουργία των στρατηγικών εφεδρειών του ΓΑ του ΔΣΕ, και ότι παρουσιάστηκε μια σοβαρή αδυναμία στον τομέα του ζωντανού, γόνιμου και τελεσφόρου ελέγχου για την πραγματοποίηση των αποφάσεων που παίρνονταν. Στο σημείο αυτό, που αποτελεί και μια γενικότερη έλλειψη στην κομματική δουλιά, πρέπει όλα τα μέλη και τα στελέχη του Κόμματος, πολιτικά και στρατιωτικά, να συγκεντρώσουν όλη τους την προσοχή».

Τι πρέπει να γίνει

«Με βάση την πιο πάνω εχτίμηση της όλης κομματικής δουλιάς στο διάστημα απ’ την 3η Ολομέλεια, το 2ο Κλιμάκιο του ΠΓ αποφασίζει: α. Κάθε μέλος του κόμματος, οπουδήποτε κι αν βρίσκεται, είναι στρατευμένος μαχητής του ΔΣΕ. Κάθε άρνηση, δισταγμός είτε ταλάντευση στον τομέα αυτό, αποτελεί προδοσία προς το ΚΚΕ και τον αγώνα του λαού. β. Πραγματοποιώντας οι κομματικές οργανώσεις των πόλεων μια αποφασιστική έξοδο μελών του κόμματος και δημοκρατικών πολιτών, προς το βουνό, αναπτύσσουν ταυτόχρονα το μαζικό κίνημα στις πόλεις και δημιουργούν αμέσως σ’ αυτές εστίες ένοπλης αντίστασης. γ. Μέχρι τέλη Φλεβάρη, τα αρχηγεία περιοχών και η στρατιωτικοπολιτική ηγεσία του ΔΣΕ υποχρεούνται να πραγματοποιήσουν τη στρατολογία, που προβλέπει το σχέδιο «Λίμνες» («Λ»), καθώς και τη δημιουργία των στρατηγικών εφεδρειών του ΓΑ του ΔΣΕ. Στον τομέα αυτό να προσεχτούν ιδιαίτερα τα Αρχηγεία Δυτικής Μακεδονίας, Κεντρικής Μακεδονίας και Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης. δ. Το 2ο Κλιμάκιο πρέπει να λύσει αμέσως το ζήτημα του εξοπλισμού και του όλου ανεφοδιασμού του ΔΣΕ, έτσι που να καλυφθούν βασικά όλες οι ανάγκες και ιδιαίτερα να εξασφαλισθεί ο άρτιος στρατιωτικοτεχνικός εξοπλισμός και ο ανελλιπής εφοδιασμός των στρατηγικών εφεδρειών του ΓΑ του ΔΣΕ. ε. Το 2ο Κλιμάκιο πρέπει να πετύχει μια αποφασιστική βελτίωση στην όλη στρατιωτικοπολεμική, πολιτική, διοικητική, επιμελητειακή δουλιά του ΔΣΕ, ανεβάζοντας αδιάκοπα την πολεμική του επίδοση και την πειθαρχία, χτυπώντας και εξαλείφοντας τις εκδηλώσεις γραφειοκρατίας, υπερβασιών και κατάχρησης εξουσίας μέσα στις γραμμές του. στ. Παρά την προσοχή και τη βελτίωση στον τομέα των σχέσεων λαού και ΔΣΕ, πρέπει να συνεχιστούν οι προσπάθειες για ν’ αναπτυχθεί παραπέρα η απαραίτητη ενότητα Λαού και Στρατού και να χτυπηθούν και να εξαλειφθούν οι σοβαρές παραβάσεις και εκτροπές που παρατηρούνται ακόμα σ’ αυτόν τον τομέα».Ασφάλεια, επαγρύπνηση, ειδικές δυνάμεις

«Το 2ο Κλιμάκιο πρέπει να προσέξει ιδιαίτερα τον τομέα ασφάλειας και επαγρύπνησης στον ΔΣΕ, καθώς και τον τομέα της στρατιωτικοπολεμικής και τεχνικοπολεμικής θεωρητικής και πραχτικής ανάπτυξης στελεχών και ανδρών του ΔΣΕ. Ξεχωριστή προσοχή πρέπει να δοθεί στην ειδική κατάρτιση και επίδοση των ελευθέρων σκοπευτών, ανιχνευτών, ειδικών κομάντος, των σαμποτέρ, στην υπηρεσία πληροφοριών και στη δημιουργία ιππικού στους κάμπους και με μέσα οπλισμού (οπλισμένα με μυδράλια και βαριά πολυβόλα ευκίνητα, καλά). Σοβαρή επίδραση πάνω στην εξέλιξη των πολεμικών επιχειρήσεων στο διάστημα του χειμώνα μπορεί να έχει η προετοιμασία και η διεξαγωγή απ’ το ΔΣΕ χειμερινού πολέμου ενάντια στις μοναρχοφασιστικές δυνάμεις, πράγμα που απαιτεί σχετικά εμπεριστατωμένη προετοιμασία και εξάσκηση των μαχητών κατά μικρές ή μεγάλες ομάδες και ο σχετικός τεχνικός εξοπλισμός τους.

Το 2ο Κλιμάκιο του ΠΓ τονίζει την εξαιρετική σημασία που έχει για τον αγώνα μας η στρατιωτικοπολεμική δουλιά και προετοιμασία στις πόλεις και πρώτ’ απ’ όλα στις πόλεις που βρίσκονται κοντά στα πεδία των επιχειρήσεων, η δημιουργία σ’ αυτές μαχητικών ομάδων που θα δρουν αδιάκοπα ένοπλα και σαμποταριστικά και που στην κατάλληλη στιγμή θα βοηθούν αποφασιστικά τον ΔΣΕ κατά την κατάληψη των πόλεων. Η πείρα έδειξε ότι δεν ξέραμε να χρησιμοποιούμε στρατιωτικοπολεμικά τις πόλεις, γιατί εγκαταλείψαμε πολλές φορές οικειόθελα, είτε κάτω από ασθενική εχθρική πίεση, πόλεις που είχαμε καταλάβει και που θα μπορούσαμε να κρατήσουμε μετατρέποντάς τες σε απόρθητα φρούρια.

Το 2ο Κλιμάκιο υπογραμμίζει ότι κάτω από τις συνθήκες που δημιουργεί η δολοφονική τρομοκρατία του μοναρχοφασισμού, που δικάζει και εχτελεί είτε δολοφονεί ανοιχτά εκατοντάδες λαϊκούς αγωνιστές, θετικό μέτρο για την αντιμετώπιση και τη χαλιναγώγησή του αποτελεί και η αιχμαλωσία ανώτερων πολιτικών, στρατιωτικών και οικονομικών, κοινωνικών αξιωματούχων και παραγόντων της αντίδρασης. Θετικά αποτελέσματα στον τομέα αυτόν θα ‘χουμε όταν χρησιμοποιήσουμε για τον σκοπό αυτό και ειδικές μικρές ομάδες ειδικής αποστολής. Τα αρχηγεία και οι μονάδες πρέπει και στον τομέα αυτόν να αναπτύξουν την πιο πλατιά δράση».

Η Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση

«Το 2ο Κλιμάκιο, παίρνοντας υπόψιν του τις εσωτερικές και διεθνείς συνθήκες, αποφασίζει ως το τέλος του χρόνου να γίνει Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση στις περιοχές της Λεύτερης Ελλάδας.

Το 2ο Κλιμάκιο αποφασίζει να καθιερώσει το θεσμό των οργανωτών του και να παρακολουθήσει επιτόπου την πραγματοποίηση της απόφασής του αυτής. Στα μέσα του Φλεβάρη, το 2ο Κλιμάκιο θα εξετάσει ξανά την όλη δουλιά για την πραγματοποίηση των αποφάσεων της 3ης Ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ».

ΠΗΓΗ:ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Συνέχεια

Σχέδιο ΛΙΜΝΕΣ, ΔΣΕ/ 10 Σεπ 1947

Meros41_Photo1_small.jpg

«Αυστηρά εμπιστευτικό

ΣΧΕΔΙΟ «ΛΙΜΝΕΣ»

Πολιτική κατάσταση

Κατά την παρούσα στιγμή ωρίμασαν οι συνθήκες για την εκπλήρωση του βασικού στρατηγικού καθήκοντος, που στέκεται μπροστά στο Δημοκρατικό Στρατό μας, δηλαδή τη δημιουργία ελεύθερου εδάφους στην έκταση της Μακεδονίας και την απελευθέρωση ολόκληρης της Μακεδονίας – Θράκης με κέντρο τη Θεσσαλονίκη. Στρατηγικά είναι αναγκαία να δημιουργηθούν γι’ αυτό το σκοπό ορισμένες προϋποθέσεις, όπως εκτίθενται παρακάτω.

ΕΧΘΡΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Α. Εμψυχο υλικό

α. Γενικά στη χώρα: Στρατός 100.000 άνδρες από τους οποίους παρατακτοί 40.000. Χωροφυλακή 30.000 άνδρες από τους οποίους παρατακτοί 15.000 άνδρες. Ενοπλοι ΜΑΥ 40.000 από τους οποίους παρατακτοί 5.000 άνδρες. Σύνολο 170.000 άνδρες, από τους οποίους παρατακτοί 60.000.

β. Περιοχή Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας: Σύνολο 59.000 άνδρες από τους οποίους παρατακτοί 23.000. Δεν είναι γνωστές με ακρίβεια οι δυνάμεις στη Θεσσαλονίκη.

γ. Περιοχές Μακεδονίας – Ηπείρου – Θράκης μαζί: Σύνολο 88.000 άνδρες από τους οποίους παρατακτοί 32.000.

Β. Μέσα

α. Οπλισμός πεζικού: Σε κάθε τάγμα 45 οπλοπολυβόλα μπρεντ και 45 αυτόματα τόμσον, 2 – 4 βαρείς όλμοι (οι δύο αμερικάνικοι), 2 πολυβόλα βίκερς, 3 πίατ κατά λόχο. Αφθονία πυρομαχικών.

β. Πυροβολικό: 4 πυροβόλα στην ταξιαρχία

γ. Μηχανοκίνητες δυνάμεις: 1 σύνταγμα θωρακισμένων και ελαφρά τανκς σε κάθε μεραρχία.

δ. Διαβιβάσεις: 1 ασύρματος ισχύος 22 κατά τάγμα και ραδιοτηλέφωνα κατά λόχο και διμοιρία. Επίσης οπτικά είδη.

ε. Μεταφορικά μέσα: Σε αφθονία.

στ. Υλικά μηχανικού: Σε αφθονία.

ζ. Επιμελητεία: Καλά οργανωμένη, διαθέτει όλα τα αναγκαία.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Α. Εμψυχο υλικό

α. Γενική δύναμη στη χώρα: 24.000 μαχητές από τους οποίους παρατακτοί 18.000.

β. Περιοχή Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας: 10.500 μαχητές από τους οποίους παρατακτοί 8.000.

γ. Περιοχές Μακεδονίας – Ηπείρου – Θράκης μαζί: 15.000 μαχητές από τους οποίους παρατακτοί 11.000.

Συσχετισμός δυνάμεων γενικά 1:3 σε όφελος του εχθρού.

Β. Μέσα

α. Οπλισμός πεζικού: Οπλα – αυτόματα – οπλοπολυβόλα διαφόρων τύπων με πολλές ελλείψεις στην Κεντρική και Δυτική Μακεδονία, Ηπειρο και Θράκη και με σοβαρές ελλείψεις στη Θεσσαλία, Ρούμελη (Κεντρική Ελλάδα) και Πελοπόννησο. Ολμοι από 1 – 2 κατά τάγμα στη Μακεδονία, Ηπειρο και Θράκη και από 1/2 – 1 στη Θεσσαλία, Ρούμελη και Πελοπόννησο.

β. Πυροβολικό: Συνολικά 5 πυροβόλα.

γ. Εκρηκτικό υλικό: Μηδαμινές ποσότητες στη Μακεδονία – Ηπειρο και Θράκη και εντελώς καθόλου στη Θεσσαλία – Ρούμελη – Πελοπόννησο.

δ. Μηχανοκίνητα: Δεν υπάρχουν.

ε. Διαβιβάσεις: Από ένα ασύρματο κατά Αρχηγείο Περιοχής και στην πλειοψηφία των περιφερειακών Αρχηγείων. Δεν υπάρχουν καθόλου στα τάγματα.

στ. Μεταφορικά μέσα: Εντελώς ανεπαρκή για τις υπάρχουσες ανάγκες.

ζ. Επιμελητεία: Οχι καλά οργανωμένη και με πηγές πολύ φτωχές σε σύγκριση με τις ανάγκες.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΩΝ ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΒΑΣΙΚΩΝ ΣΚΟΠΩΝ ΔΣΕ

Meros41_Photo2_small.jpg

Α. Ποσοτική ανάπτυξη

Οι δυνάμεις του ΔΣΕ με γρήγορους ρυθμούς πρέπει να αυξηθούν πολύ, ώστε προς την άνοιξη του 1948 να τριπλασιαστούν. Ιδιαίτερα αυτή η αύξηση πρέπει να επιτευχθεί στο πιο σύντομο διάστημα στην Κεντρική και Δυτική Μακεδονία ώστε να γίνει δυνατό να εξοικονομηθούν από εκεί οι αναγκαίες εφεδρικές δυνάμεις για τη δημιουργία του κύριου εκστρατευτικού σώματος, που θα επιχειρήσει την κατάληψη της Θεσσαλονίκης.

Β. Οργανωτική προετοιμασία

α. Ηδη από τώρα πρέπει να καταπιαστούμε με την οργάνωση μονάδων τακτικού στρατού, πράγμα που προοδευτικά πρέπει να επεκταθεί σε ολόκληρο το Δημοκρατικό Στρατό και να ολοκληρωθεί προς την άνοιξη.

β. Να παρθεί, μεταφερθεί και κατατμηθεί το αναγκαίο υλικό για τον πλήρη εξοπλισμό όλων των δυνάμεων του ΔΣΕ, υπολογίζοντας ότι αυτές θα φτάσουν τους 60.000 άνδρες. Λεπτομέρειες για τις αναγκαίες ποσότητες υλικού κατά κατηγορία δίνονται στο συνημμένο πίνακα.

γ. Να αναζητηθεί και εκπαιδευτεί το αναγκαίο τεχνικό προσωπικό για όλα τα όπλα και ιδιαίτερα για το μηχανικό και τις διαβιβάσεις (ασυρματιστές, σαμποταριστές, ναρκοθέτες, ναρκοσυλλέκτες κλπ.).

δ. Να αναζητηθεί το αναγκαίο υλικό για γεφυρώσεις και οχυρώσεις (λαστιχένιες βάρκες, αγκαθωτό σύρμα, εργαλεία, τσιμέντο, ελάσματα κλπ.).

ε. Αμεσα να ανευρεθούν μεταφορικά μέσα.

στ. Στο πιο σύντομο διάστημα να οργανωθεί η επιμελητεία και να εξασφαλίσει πηγές εφοδιασμού ικανές να καλύπτουν όλες τις ανάγκες του ΔΣΕ.

ΣΧΕΔΙΟ ΔΡΑΣΗΣ ΤΟΥ ΔΣΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΧΤΥΠΗΜΑΤΟΣ

Αμεσος βασικός σκοπός: Σταθερή κυριαρχία του ΔΣΕ στο δρόμο Καλαμπάκα – Μέτσοβο – Γιάννενα με βασικό σκοπό την αποκατάσταση εδαφικής ενότητας μεταξύ Μακεδονίας, Ηπείρου και Θεσσαλίας. Αυτό θα επιτρέψει να μεταφέρουμε στο νότο σοβαρές ενισχύσεις σε υλικά για να πετύχουμε την ανάπτυξη των δυνάμεων του ΔΣΕ στις περιοχές Θεσσαλίας, Ρούμελης και Πελοποννήσου και των σοβαρών επιχειρήσεών τους και έτσι να εξασφαλίσουμε τη μέγιστη δυνατή διασπορά των δυνάμεων του εχθρού και, κατά συνέπεια, να ανακουφίσουμε τις περιοχές της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας.

Δεύτερος βασικός σκοπός: Κυριαρχία στις οδικές αρτηρίες Λάρισα – Ελασσόνα – Κοζάνη και Λάρισα – Τέμπη – Κατερίνη, με βασικό σκοπό την αποκατάσταση εδαφικής ενότητας μεταξύ των βουνών Χάσια – Πιέρια – Ολυμπος – Κίσσαβος.

Σταθερή κυριαρχία του ΔΣΕ στο οροπέδιο Κοζάνης μέχρι τον ποταμό Αξιό με κέντρο βάρους προς τις διόδους Εδεσσα – Αρνισα και Καστανιά με σκοπό την αποκοπή της Δυτικής Μακεδονίας από το νότο και την ανατολή. Ταυτόχρονα ενίσχυση της Κεντρικής Μακεδονίας από την πλευρά της Δυτικής και Ανατολικής Μακεδονίας.

Τρίτος βασικός σκοπός: Να αναληφθεί αποφασιστική επιθετική προσπάθεια για τη δημιουργία ελεύθερης περιοχής στο χώρο Κόνιτσα – Μέτσοβο, Γρεβενά – Τσοτύλι – Νεστώριο.

Δευτερεύοντες σκοποί:

Ηπειρος: Μόνιμη εγκατάσταση στην περιοχή Παγωνίου και Λάκα Σούλι και εξασφάλιση ελέγχου στην αρτηρία Αρτα – Πρέβεζα – Γιάννενα.

Θεσσαλία: Απώθηση του εχθρού από την κεντρική οροσειρά της Πίνδου (Κόζιακας – Αγραφα) και των εκεί θέσεων του ΔΣΕ.

Ρούμελη: Κυριαρχία του ΔΣΕ στο δρόμο Λαμία – Καρπενήσι με σκοπό την αποκατάσταση εδαφικής ενότητας μεταξύ Θεσσαλίας και Ρούμελης. Ενίσχυση του ελέγχου στο βασικό οδικό άξονα Αθήνα – Λαμία με σκοπό την αγκίστρωση κατά μήκος αυτής της αρτηρίας του μέγιστου δυνατού των δυνάμεων του εχθρού. Προώθηση προς το όρος Πάρνηθα (κοντά στην Αθήνα), ανάπτυξη των επιχειρήσεων στη νήσον Εύβοια και αποκατάσταση άμεσης επαφής με την Πελοπόννησο ώστε να επιτευχθεί η μεταφορά εκεί υλικού.

Ανατολική Μακεδονία – Θράκη: Αύξηση των δυνάμεων του ΔΣΕ μέχρι 10.000 άνδρες. Οχύρωση των δυνάμεων του ΔΣΕ στην ανατολική Μακεδονία και τέτοια διάταξή τους που να επιτρέπει τη δική μας κυριαρχία στο οροπέδιο του Ζιρνόβου. Αποκοπή της Θράκης με μόνιμη και σταθερή εγκαθίδρυση σοβαρών δυνάμεων του ΔΣΕ στον τομέα του όρους Χαϊντού.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΚΡΑΤΗΜΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΑΠΟ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΕΣ ΕΠΙΔΡΟΜΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΒΑΣΕΙΣ.

Δημιουργία τμημάτων αντιαεροπορικού πυροβολικού με βαριά αντιαεροπορικά πυροβόλα. Εξασφάλιση καταδιωκτικής αεροπορίας. Εγκαιρη εγκατάσταση στα κυριότερα σημεία ειδικού πυροβολικού (επάκτιου). Ειδικά μέσα για το ρίξιμο θαλάσσιων ναρκών από τον αέρα και τη θάλασσα. Ελαφρά ταχυκίνητα πλωτά μέσα για τον έλεγχο των ακτών.

10 του Σεπτέμβρη 1947

Μάρκος, Διοικητής του ΔΣΕ

Λ. Στρίγκος, βοηθός του διοικητή για την πολιτική δουλιά

Στ. Παπαγιάννης, επιτελάρχης του ΔΣΕ

Γ. Κικίτσας, διοικητής του ΔΣΕ Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας

Π. Ερυθριάδης, βοηθός του διοικητή του ΔΣΕ Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας για την πολιτική δουλιά

Κανακαρίδης, διοικητής του ΔΣΕ Θράκης

Λασσάνης, διοικητής του ΔΣΕ Ανατολικής Μακεδονίας».

ΠΗΓΗ:ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ


ΣΗΜ 1: Καθώς πλησιάζει το τέλος Αυγούστου και η 67η Επέτειος της φρίκης της Κομμουνιστικής Ανταρσίας (Συμμοριτοπολέμου) του 1946-49, καλό είναι να θυμηθούμε τον βασικό στόχο των κομμουνιστών της Ελλάδος: Η διχοτόμηση της Ελλάδος στο ύψος του Ολύμπου και η παράδοση της Μακεδονίας και της Θράκης στους Σλάβους ως μέρος της Μακεδονικής Ομοσπονδίας. Όταν κανείς παρατηρεί τα τελευταία χρόνια το ΚΚΕ να «γιορτάζει» τα «κατορθώματα» του λεγόμενου ΔΣΕ, καλόν είναι να ενθυμείται και αυτόν τον στόχο του να παραδώσει τη Μακεδονία και τη Θράκη στους Σλάβους.

ΣΗΜ 2: Το σχέδιο έγινε στη διάρκεια των εργασιών της 3ης ολομέλειας της Κ.Ε. του ΚΚΕ στις 11 και 12 Σεπτεμβρίου 1947, κάπου στη Γιουγκοσλαβία κοντά στις λίμνες των Πρεσπών, απ’ο όπου προφανώς έλαβε και το κωδικό του όνομα. Το «Σχέδιο Λίμνες» βρίσκεται στο «Αρχείο ΚΚΕ – ΑΣΚΙ», στη Ρωσική γλώσσα και σε ελληνική μετάφραση, με αριθμό αρχειοθέτησης Κ383/Φ: 20/33/33. Το ελληνικό πρωτότυπο κείμενο δεν είναι γνωστό αν υπάρχει.

Κοινωνική Σύνθεση του ΕΑΜ, Ευάγγελος Λεμπέσης

Το βιβλιο εχει επανεκδοθη µε τον ιδιο τιτλο αλλα το συγκεκριµενο κειµενο δεν υπαρχει διοτι είναι ενοχλητικο για την «δηµοκρατικη» παραταξη.

Ήδη εισερχόµεθα εις το συγκεκριµένον Έλληνικόν ΕΑΜ µε τα ιδιαίτερα τοπικά χαρακτηριστικά του, διότι δεν πρέπει να λησµονώµεν, ότι τα κοµµουνιστικά κόµµατα εκµεταλλεύονται εντατικώς τας τοπικάς συνθήκας πάσης χώρας, τον εθνικόν χαρακτήρα παντός λαού και την ατοµικήν ψυχολογία παντός ατόµου, (στοιχεία που αγνοεί και πολεµά επισήµως ο µαρξισµός), τα οποία αγνοούν και εξ ανικανότητος δεν αξιοποιούν ούτε οι εθνικόφρονες. Ούτω το Κ.Κ.Ε. επεστράτευσε µέλη του ΕΑΜ από τας εξής κοινωνικάς κατηγορίας: Συνέχεια

Δελτίο πληροφοριών, Δραστηριότητα ΚΚΕ Μάιο 1945,ΓΕΣ/ΔΙΠΛΗ/12-6-1945

ΓΕΝΙΚΟΝ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟΝ ΣΤΡΑΤΟΥ
ΠΡΟΣ
Την Α1 Δ/σιν
Λαμβάνω την τιμήν να κοινοποιήσω το συνημμένον δελτίον πληροφοριών προς γνώσιν υμών.
Αθήναι τη 12 Ιουνίου 1945
ΕΝΤΟΛΗ ΑΡΧΗΓΟΥ
Η
ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ
Θ. ΖΑΪΜΗΣ
Συν/χης Πυρ/κού
Τ.Σ.Υ.
ΠΕΡΙΛΗΨΙΣ
Κοινοποίησις δελτίου πληροφοριών.
——————————————–

Δ Ε Λ Τ Ι Ο Ν
Επί της δραστηριότητος του ΚΚΕ κατά μήνα Μάιον 1945

Η έκθεσις αύτη περιλαμβάνει τα κάτωθι κεφάλαια:
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α΄. Πολιτική κίνησις του ΚΚΕ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β΄. Οργανωτική προσπάθεια.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ΄. Στρατός.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ΄. Οικονομικόν.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε΄. Εξωκομματικαί οργανώσεις.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζ΄. Παραβάσεις της συμφωνίας της Βάρκιζας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Η΄. Κεφαλαιώδεις αιτήσεις και παράπονα πληθυσμού.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Θ΄. Συμπεράσματα – προτεινόμενα μέτρα.
Συνημμένα τη εκθέσει:
1) Η υπ αριθ. 2/3/Ια/5.4.45 αναφορά της Δ/σεως αστυνομίας Θεσσαλονίκης περί των λεσχών του ΚΚΕ – ΕΑΜ – ΕΠΟΝ.
2) Η υπ αρίθ. 43/8/4/45 αναφορά του Β΄ αστυνομικού τμήματος Καβάλλας περί της λειτουργίας των κέντρων αναρχίας και διαφθοράς.
3) Κατάστασις ανευρεθέντος οπλισμού.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α΄
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΚΚΕ.
Αι δηλώσεις του απελευθερωθέντος αρχηγού του ΚΚΕ κ. Νίκου Ζαχαριάδη από το Παρίσι εις την εφημερίδα «Εμπρός» εις τας 26-5-45 εις ότι αφορά τας εθνικάς μας διεκδικήσεις έθεσαν ζήτημα αλλαγής πολιτικής γραμμής του ΚΚΕ ούτω:
Τόσον το επίσημον όργανον του ΚΚΕ «Ριζοσπάστης» εις άρθρον του της 4.4.45 με τον τίτλο «Οι εθνικές μας διεκδικήσεις» όσον και η απόφαση της ΙΙης ολομέλιας της Κ.Ε. του ΚΚΕ όσον αφορά την έγερσιν του ζητήματος της Β. Ηπείρου δεν την αποκλείουν ως επικίνδυνον, απλώς μόνον τονίζουν ότι το ζήτημα θα πρέπει να ληθή διά δημοψηφίσματος. Ενώ ο κ. Ζαχαριάδης εις τας ανωτέρω δηλώσεις του είπεν ότι «εις την Δωδεκάννησον και την Κύπρον όπου η πλειονότης του πληθυσμού είναι αναμφισβητήτως ελληνική θα αποφασίση περί της τύχης ο ίδιος ο πληθυσμός. Αντιθέτως η έγερσις αξιώσεων διά την Βόρειον Ήπειρον και την Ανατολικήν Ρωμυλίαν θα απετέλει παράγοντα κινδύνου διά την ειρήνην και την σύμπραξιν των Βαλκανικών χωρών». Συνέχεια

Η έκθεση ΣΙΤΡΙΝ (Walter Citrine)

Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΩΝ ΗΓΕΤΩΝ ΤΩΝ ΒΡΕΤΑΝΙΚΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ ΔΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1944 ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Την 22αν Ιανουαρίου 1945 έφθασε εις Αθήνας επιτροπή Βρετανών συνδικαλιστών ηγετών, με σκοπόν να εξετάσει τα. θέματα τα σχετιζόμενα με την θέσιν του ελληνικού συνδικαλιστικού) κινήματος.

Η επιτροπή έφθασε εις Αθήνας, ολίγας μόνον ημέρας μετά την εκδίωξη των συμμοριτών του Ε.Λ.Α.Σ. από την πρωτεύουσαν, την στιγμήν ακριβώς πού ολόκληρη η Αθήνα – όπως, άλλωστε και ολόκληρη ή Ελλάς – ήτο κυριολεκτικώς πνιγμένη στο αίμα. Χιλιάδες νέοι, άνδρες και γυναίκες, εργάται, αγρόται, ανάπηροι τής Αλβανίας και των οχυρών, είχαν σφαγεί από τους συνεργάτας των Γερμανών και των Βουλγάρων και από τους πραιτοριανούς του Ε.Α.Μ. – Ε.Λ.Α.Σ. Ή επιτροπή των Βρετανών συνδικαλιστών παρέμεινεν εις Αθήνας από την 22αν Ιανουαρίου μέχρι την 3ην Φεβρουαρίου 1945, ήτοι επί δέκα τρεις ημέρας Μετέβη εις πολλάς περιοχάς εντός, πέριξ και εκτός των Αθηνών. Συνάντησε ηγέτας της Κυβερνήσεως και των κομμουνιστών, εξέτασε πτώματα και μετέβη εις τους τόπους τής ομαδικής σφαγής των Ελλήνων πατριωτών και συνωμίλησεν με συγγενείς. των θυμάτων και επιστρέψαντες εις Βρεττανίαν υπέβαλλε λεπτομερή έκθεσιν, γνωστή περισσότερον ως Έκθεσις Σιτρίν. Τα πρόσωπα που απετέλεσαν την επιτροπήν, η προέλευσης τούτων οι πληροφορίες που συνεκέντρωσαν, καθιστούν την Έκθεσιν Σιτριν, μια πλήρη και αντκειμενικήν περιγραφήν των φοβερών ημερών που πέρασε ο Ελληνικός λαός κατά την περίοδο του Δεκεμβρίου 1944. Είναι μία από τις πιο σοβαρές, αξιόπιστες και αντικειμενικές μαρτυρίες του δράματος του ελληνικού λαού

Πλήρης μετάφρασις ολοκλήρου της Εκθέσεως εκ του πρωτοτύπου του ευρισκόμενου εις το Ελληνικόν Υπουργείο των Εξωτερικών.
Επιτρέπεται ελευθέρως   ή   χρησιμοποίησης   του κειμένου και   των φωτογραφιών   τής Εκθέσεως. Παράκλησης: όπως αναγράφεται ή πηγή.

Συνέχεια

Περί Τσάμηδων, ΕΑΜ/ΠΑΝΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠH, 26-1-1945

ΕΘΝΙΚΟ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ (ΕΑΜ)

ΠΑΝΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠH

Αριθμ. Πρωτ. 39

Γιάννινα 26-1-45

Προς

Την Νομαρχιακή Επιτροπή ΕΑΜ Θεσπρωτίας
Παραμυθιά

Αγαπητοί Συναγωνιστές

Σας κοινοποιούμε απόφαση της Νομαρχιακής Επιτροπής Αργυροκάστρου σχετικά με την επάνοδο των Τσάμικων οικογενειών στα σπίτια τους.

Πρέπει να πάρετε όλα τα μέτρα για την καλύτερη υποδοχή τους από μέρος του Χριστιανικού στοιχείου για τη στέγαση τους και γενικά για την αποκατάσταση τους και ομαλή συμβίωση τους με τους Έλληνες.

Στους επανερχόμενους τσάμηδες θα γίνει εντατική διαφώτιση.

Θάνατος στο φασισμό – Λευτεριά στο λαό.

Για την Πανηπειρωτική Επιτροπή του ΕΑΜ

Προεδρείο ΕΑΜ Αργυροκάστρου

Τμήμα Διοικητικού

Αριθ. 7 1ΕΧ44 19-1-45

Πανηπειρωτική Επιτροπή

Γιάννινα

Οι Τσάμικες οικογένειες που βρίσκονται εντός της Αλβανίας πήραν διαταγή να μεταβούν στα χωριά τους στην Ελλάδα, επειδή η κατάσταση τους χειροτερεύει από μέρα σε μέρα.

Θάνατος στο φασισμό  Λευτεριά στο λαό

Για το Προεδρείο
ΕΑΜ. Νομαρχίας

Απολογισμός Δρασεως ΕΑΜ κατά το Δεκεμβριανό Κίνημα

Σκοτώθηκαν

474 Αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων
2.117 Οπλίτες
133 Αξιωματικοί Χωροφυλακής
52 Αξιωματικοί της Αστυνομίας Πόλεων
4 Αξιωματικοί του Πυροσβεστικού
143 Υπαξιωματικοί της Χωροφυλακής
39 Υπαξιωματικοί της Αστυνομίας
382 Χωροφύλακες
140 Αστυφύλακες
5 Πυροσβέστες

 

Σφαγιάστηκαν  56.373 από τους οποίους

275 κληρικοί.
239 εκπαιδευτικοί.
120 ιατροί.
264 συνδικαλιστές

Απήχθηκαν 46.871 άτομα ως όμηροι.

Συνολικά άνω των 65.000 Ελλήνων και Ελληνίδων έχασαν την ζωή των κατά τον Δεκέμβριο 1944

Διαταγή περί εκκαθαρίσεων, ΚΕΠΑ/7-12-1944

«Ε.Α.47.

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΣΤΙΣ ΥΠ ΑΡΙΘ. 33, 34, 42 ΚΑΙ 46 ΠΕΡΙ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΕΩΝ
Προς

Όλους τους υπεύθυνους των τομέων Αθηνών -Πειραιώς και Περιχώρων

Απολύτως Απόρρητος

Σχετικά µε τις παραπάνω εγκυκλίους πρέπει να σημειώσετε, σαν υπεύθυνοι οργανωτές της εμπιστευτικής αυτής υπηρεσίας, και τα παρακάτω συµπληρωµατικά :
1) Οι άνδρες στους οποίους θα ανατεθούν καθήκοντα εκκαθαρίσεως πρέπει να απαλλαγούν από κάθε άλλη υπηρεσία και απασχόληση κατά τις ημέρες εκείνες. Η εργασία τους θα είναι συνεχής και αδιάκοπος και συνεπώς δεν θα τους επιτρέψει καµιά διάσπαση δυνάμεων.
2) Σε καµιά περίπτωση δεν πρέπει να εγκαταλείψουν τη θέση πού θα ταχθεί καθένας τους. Το θέαμα του λαού που πανηγυρίζει και θα γιορτάζει δεν πρέπει να τους παρασύρει και αυτούς. Όλοι τους µε χαλυβδωμένη την καρδιά και τα νεύρα πρέπει να παλέψουν σκληρά για την ώρα του τελευταίου και τελειωτικού λυτρωμού και της πραγματικής λευτεριάς. Συνέχεια