Κρυπτογράφηση μηνυμάτων στον εμφύλιο

Η επικοινωνία των ανώτερων στελεχών του ΚΚΕ και του ΔΣΕ κατά τη διάρκεια του δεύτερου αντάρτικου και ιδιαίτερα όταν τα στελέχη αυτά βρίσκονταν σε διαφορετικές χώρες (για παράδειγμα η επικοινωνία μεταξύ των κλιμακίων του ΠΓ στην Ελλάδα και τη Γιουγκοσλαβία) γινόταν κατά βάση μέσω ασυρμάτων, με ραδιογραφήματα. Στις συνθήκες της ημιπαρανομίας, αρχικά, και της παρανομίας αργότερα, απαραίτητη προϋπόθεση για την ασφάλεια των επικοινωνιών ήταν η κρυπτογράφηση των ραδιογραφημάτων.

Στο βιβλίο του ιστορικού Φ.Ηλιού, «Ο ελληνικός εμφύλιος πόλεμος-Η εμπλοκή του ΚΚΕ» , εκτός από πλήθος τέτοιων ραδιογραφημάτων (αποκρυπτογραφημένων και μη), βρίσκουμε και ένα ευρετήριο «Συνθηματικών ονομάτων και εκφράσεων» που χρησιμοποιούνταν στην κρυπτογράφηση, το οποίο αναδημοσιεύουμε παρακάτω: Συνέχεια

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΑ 60 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΕΛΛΑΔΑΣ (1946-1949)

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ
ΓΙΑ ΤΑ 60 ΧΡΟΝΙΑ
ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΕΛΛΑΔΑΣ
(1946-1949
)

Εξήντα χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ), το ΚΚΕ στέκεται με περηφάνεια μπροστά στην άσβεστη εποποιία του.

Τιμάμε τους αξιωματικούς και υπαξιωματικούς, άντρες και γυναίκες, τους απλούς μαχητές και τις μαχήτριες του ΔΣΕ. Όλες και όλους, νεολαίους στη μεγάλη πλειοψηφία τους, που πολέμησαν ηρωικά, στο Γράμμο και στο Βίτσι, στα Άγραφα και στο Πήλιο, στη Ρούμελη και στην Πελοπόννησο, στα Νησιά, παντού όπου «βρόντηξε ο Όλυμπος και πάλι». Αντιπαρατέθηκαν με τις κατά πολύ υπέρτερες δυνάμεις του κυβερνητικού στρατού, της εθνοφυλακής, της Αστυνομίας και των ΜΑΥδων.

Τιμάμε όλους αυτούς, που, σε αφάνταστα δύσκολες συνθήκες, συνέχισαν την παράνομη δράση για την ενίσχυση του ΔΣΕ. Όλους όσους στα Μακρονήσια και στο εκτελεστικό απόσπασμα κράτησαν ψηλά τη σημαία του ΚΚΕ.

Αξίζει ιδιαίτερη αναφορά στις νέες κοπέλες, απλές χωριατοπούλες, που ένοιωσαν στον αγώνα για ένα καλύτερο κόσμο τη δικαίωση της ύπαρξής τους, το αληθινό νόημα της ζωής, Συνέχεια

Μαργαρίτα Λαζαρίδου, Πόλεμος και αίμα. Ταξίδι στο παρελθόν-Ταξίδι στον πόνο, Μπούλκες

lazaridou-margarita-taxidi

Μαργαρίτα Λαζαρίδου, Πόλεμος και αίμα. Ταξίδι στο παρελθόν-Ταξίδι στον πόνο, Αθήνα 2007


Τον Απρίλιο του 1946 πήραμε κι εμείς εντολή να φύγουμε για το Μπούλκες * ..

Το σπίτι που μας δώσανε να μείνουμε , ήταν μία όμορφη μονοκατοικία με μεγάλη αυλή και έναν τεράστιο λαχανόκηπο στο πίσω μέρος
..
Δεν πέρασαν παρά λίγες μέρες από την εγκατάσταση μας στο Μπούλκες και μια νύχτα  ξυπνήσαμε από έναν μεγάλο θόρυβο. Ένα αλαλάζον πλήθος, με χοντρά ξύλα, με σιδερόβεργες, με πέτρες φτυσίματα και γιουχαΐσματα έδιωχνε τους αντικομματικούς, τους «φραξιονιστές» από το Μπούλκες ..

Θα ήταν περίπου 100 άνθρωποι, συναγωνιστές άλλοτε αυτού του πλήθους, περιτριγυρισμένοι τώρα από την αστυνομία του Μπούλκες ΥΤΟ (Υπηρεσία Τάξεως Ομάδας) με δεμένα τα χέρια τους προσπαθούσαν να σωθούν από τα κτυπήματα των μανιασμένων καταδιωκτών τους.
Λίγο πιο κάτω τους περίμεναν οι κλούβες. Που Τους πήγαιναν μέσα στη νύχτα; Κυκλοφορούσαν διάφορες φήμες: Ότι τους άφησαν στα σύνορα της Ελλάδας. Άλλοι έλεγαν ότι πολλούς τους εξαφάνισαν στα στρατόπεδα.
Αυτό που σε εντυπωσίαζε ήταν η αγριάδα των Ανθρώπων που υπερασπίζονταν «την κομματική γραμμή». Ήταν ένα αφηνιασμένο πλήθος, ρομπότ, άνθρωποι μηχανές, χωρίς ψυχή, χωρίς αισθήματα, χωρίς αγάπη …
Με υψωμένες τις γροθιές, ουρλιάζοντας ρυθμικά «Μιχάλης   Περικλής» ζητούσαν το κεφάλι των «φραξιονιστών»

… Η βία κυριαρχούσε παντού . Συνέχεια

The Greek Civil War: from liberation to catastrophe

A far greater tragedy than the ancient Greek playwrights Euripides, Aeschylus or Sophocles could ever have written befell the Greek people between 1941 and 1949.

From the German Nazi occupation of Greece in April 1941 and the consequent food shortages which killed 300,000 people, to the valiant struggle by the resistance which led to the liberation of Greece, there were many twists and turns in the struggle.

During those years, what could easily have turned into a democratic socialist revolution became the antithesis — concentration camps full of partisans and the murder and decapitation of anti-Nazi fighters (their severed heads were stuck on tall poles to terrorise others out of resisting the Nazis).

In September 1941, the National Liberation Front (EAM) and its army, ELAS, were formed. They were led by the Stalinist Communist Party of Greece (KKE), but their memberships were much broader than the party.

While Greece’s bourgeois politicians fled into exile or collaborated with the Nazis, the communists stayed and fought. Συνέχεια

Civil War of Passion

During World War II, Greek partisan groups of opposing political extremes suppressed their differences to fight their common enemy. The end of German occupation unleashed a civil conflict of savage violence and brutality in which there would be few neutrals. by Barry M. Taylor

 Life did not change much in the villages of Greece. Although the Germans had invaded the country in 1941, the peasants seemed to go about their business undisturbed, the rhythms of the seasons passing as they had always done since the time of the gods of myth.

One morning in June of 1942, therefore, the villagers of Domnitsa, a hamlet about 185 miles from Athens, were startled to see a group of 15 heavily armed men suddenly appear. Their black-bearded leader gave a short speech. Συνέχεια

Νίκος Διένης (καπετάν Παπούας)

ΠΡΟΣΩΠΑ-Νίκος Διένης-καπετάν Παπούας.Ο Νίκος Διένης γεννήθηκε στα Καστέλλια της Ορεινής Φωκίδας το 1917. Στο Γυμνάσιο της Αμφίκλειας γνωρίζεται με τον Γιάννη Αλεξάνδρου, τον μετέπειτα Καπετάν Διαμαντή. Σπουδάζει στην Γυμναστική Ακαδημία Αθηνών όπου και οργανώνεται στο Κομμουνιστικό Κόμμα. Τον Μάρτιο του 1938 συλλαμβάνεται αλλά υπογράφει δήλωση μετανοίας και αφήνεται ελεύθερος.
Στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940 πολεμάει στην Αλβανία με το 65ο Σύνταγμα Πεζικού. 
Το 1942 οργανώνεται στο ΕΑΜ, και μαζί με τους Φώτη Μπάρμπαρη (γεωπόνο στην Γραβιά) και Αλέκο Δρούγκα, προσπαθούν να οργανώσουν πυρήνες αντίστασης στην περιοχή της Ορεινής Φθιώτιδας, της Φωκίδας και της Παρνασσίδας. Σε μια από τις περιοδείες τους στα χωριά του Παρνασσού,  του κολλούν το παρατσούκλι «Παπούας», καθώς στις ομιλίες του μιλούσε συχνά για αυτήν την φυλή της Νέας Γουινέας και την έφερνε ως παράδειγμα.
Το 1943 του δίνεται η εντολή από τον Τζήμα (Σαμαρινιώτη), να περάσει στην Πελοπόννησο και να βοηθήσει τον Άρη Βελουχιώτη, στις προσπάθειες για την ενίσχυση του ΕΛΑΣ στον Μοριά. Περνά με 80 αντάρτες από τον Μαραθιά απέναντι στο Αίγιο .
Γίνεται καπετάνιος της ΙΙΙ Μεραρχίας του ΕΛΑΣ Πελοποννήσου. Στις 14 Σεπτεμβρίου του 1943 μαζί με το Τάγμα του Σφακιανού (Γιώργη Αρετάκη), επιτίθεται και διαλύει τις μη-κομμουνιστικές αντιστασιακές ομάδες των Δροσόπουλου, Καρπόζηλου, Μουτούση, Σκαρτσίλα και Νιγιάννη, στο Άνω Καστρίτσι της Αχαΐας.
Λίγο πριν την απελευθέρωση αναλαμβάνει Διοικητής της Επιμελητείας του Αντάρτη (ΕΤΑ). Με την Συμφωνία της Βάρκιζας, επιστρέφει πίσω στην Ρούμελη. Κρύβεται στα Βαρδούσια, καθώς η Κυβέρνηση Παπανδρέου τον έχει καταδικάσει με έκτακτο στρατοδικείο για τα γεγονότα στο  Καστρίτσι. Βρίσκει καταφύγιο σε μια στάνη, όπου βοηθά τον γέρο-τσοπάνη στις δουλείες του. Την άνοιξη του 1946 έρχεται σε επαφή με τον Διαμαντή και τον Καραλίβανο, στο Μαύρο Λιθάρι. Καθώς ο ΔΣΕ αρχίζει να συγκροτείται στον Παπούα ανατίθεται η οργάνωση του αντάρτικου στα βουνά της Δυτικής Στερεάς (Ευρυτανία, Ναυπακτία και Τριχωνίδα). Μαζί με τον Ολύμπιο (Κ.Πεντεδέκα από το Δαδί), προωθείται στον Προυσό όπου θα εγκατασταθεί το Αρχηγείο  Δυτικής Στερεάς του ΔΣΕ.
Στο βουνό  ο Παπούας γνωρίζει και παντρεύεται με πολιτικό γάμο (από τους πρώτους που έγιναν στην χώρα μας) την Μαριάνθη Αντωνοπούλου, αντάρτισσα από το Μικρό Χωριό.
Στις 12 Γενάρη του 1947 ο Παπούας συμμετέχει στην ομάδα του ΔΣΕ που υπό τον Διαμαντή χτύπησε το τρένο στον Μπράλο. Στις 18 Γενάρη του 1947 ιδρύθηκε επίσημα το Αρχηγείο Δυτικής Στερεάς με δύναμη 45 άνδρες, διοικητή τον Παπούα και υπαρχηγό τον Χρήστο Κορόζη (Κίτσο) από το Τροβάτο. Περιοχή δράσης από την Οξυά (Σαράνταινα) μέχρι τα Αραποκεφάλα και την Κυρα-Βγένα.
Την άνοιξη του 1947 ο Παπούας καταλαμβάνει τον Πλάτανο Ναυπακτίας. Στις 26-4-1947 καταλαμβάνει την Αρτοτίνα, τον Ιούλιο το Λιδωρίκι, τον Σεπτέμβρη του ’47 την Αράχωβα των Κραβάρων. Στις 17-1-48 επιτίθεται εναντίον της έδρας του 6ου Τάγματος Εθνοφρουράς στον Πλάτανο. Μεταξύ 26 Φεβρουαρίου και 4 Μαρτίου 1948 επιτίθεται στον Μακρύβαλτο και στην Μακριά Ράχη της Ναυπακτίας το 6ο Τάγμα Χωροφυλακής και την Β΄ Μοίρα Καταδρομών. Στις 21 Απριλίου 1948 επιτίθεται εναντίον του 10ου Τάγματος Εθνοφυλακής (Καπετσώνη) στη Γέφυρα της Τέμπλας. Συμμετέχει στην κατάληψη του Καρπενησίου στις αρχές του 1949. Γίνεται θρύλος στα βουνά της Νότιας Ευρυτανίας, της Τριχωνίδας και της Ναυπακτίας. 
Πιάνεται αιχμάλωτος στις 29 Μαΐου του 1949, μέσα σε μια καλύβα που λειτουργούσε ως πρόχειρο νοσοκομείο του ΔΣΕ, στον Προφήτη Ηλία, πάνω από τον Πανουργιά. Θα οδηγηθεί στο Νοσοκομείο της Λαμίας.Θα δικαστεί από το Έκτακτο Στρατοδικείο Λαρίσης τον Ιούλιο του 1949 και θα καταδικαστεί πέντε φορές σε θάνατο, μαζί με την γυναίκα του Μαριάνθη Αντωνοπούλου. Η ποινή θα εκτελεστεί άμεσα.

Συνέχεια

Τι αποκαλύπτει το αρχείο Βλαντά

Ν. ΜΑΡΑΝΤΖΙΔΗΣ*, Το ΒΗΜΑ, 29/04/2007 , Σελ.: B59

Ο εμφύλιος πόλεμος αποτέλεσε μια τραγική στιγμή για την ελληνική κοινωνία. Οι άνθρωποι που είτε πήραν μέρος σε αυτόν ως ένοπλοι είτε υπέστησαν ως άμαχοι τις συνέπειές του έζησαν μια βαθιά τραυματική εμπειρία. Η πλήρης υποταγή της ατομικότητας στους καταναγκασμούς του περιβάλλοντος και οι επώδυνες προσαρμογές του σώματος στη βία του πολέμου αποτελούν τον κοινό παρονομαστή του βιώματος των απλών ανθρώπων. Η τάση για μυθοποίηση, είτε από τη μια είτε από την άλλη πλευρά και η διάθεση εξύψωσης του «ηρωικού» παρελθόντος, του έθνους ή του κόμματος ή και των δύο ταυτοχρόνως – τώρα που ο εθνο-λαϊκισμός και ο εθνο-κομμουνισμός αναζητούν στο παρελθόν και στα μαθητικά εγχειρίδια Ιστορίας τους λόγους της ύπαρξής τους – αφήνει στη σκιά όλα εκείνα που πραγματικά κυριαρχούν, όταν οι μηχανισμοί άσκησης συλλογικής βίας επιβάλλουν τις δικές τους αναγκαιότητες. Φόβος, πόνος, θλίψη, νεύρωση, απελπισία αποτελούν μερικά από αυτά τα συναισθήματα που η μετατροπή της Ιστορίας σε χολιγουντιανή ταινία τύπου «300» αδυνατεί ακόμη και να αντιληφθεί ότι υπάρχουν. Συνέχεια

Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδος – Από την τραγωδία στο «έπος»

Το ΒΗΜΑ, 15/04/2007 , Σελ.: B52 ,Σ. Ν. ΚΑΛΥΒΑΣ – Ν. ΜΑΡΑΝΤΖΙΔΗΣ

* Η μυθοπλασία και η εργαλειοποίηση του παρελθόντος για την εξυπηρέτηση πολιτικών στόχων του παρόντος προσκρούει βέβαια στην επιστημονική έρευνα που, στην περίπτωση του ΔΣΕ, αποκαλύπτει πολύ ενδιαφέροντα παράδοξα
Ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας (ΔΣΕ) υπήρξε ένα από τα πολλά θέματα-ταμπού της ιστοριογραφίας της δεκαετίας του ’40, τόσο για την Αριστερά όσο και για τους αντιπάλους της. Κάποιες από τις πτυχές του μυθοποιήθηκαν, ενώ άλλες αποσιωπήθηκαν ή υποβαθμίστηκαν. Εδώ και μερικά χρόνια προβάλλεται μια αγιογραφική εικόνα του ΔΣΕ στο επίπεδο της δημόσιας μνήμης, κυρίως με τις εορταστικές εκδηλώσεις του ΚΚΕ στον Γράμμο, όπου εκφράζεται «δέος και περηφάνια για τα τρία χρόνια 1946-1949». Από την προσπάθεια αυτή δεν απουσιάζει και η γραφίδα κάποιων ιστορικών. Δυστυχώς, η μετατροπή της τραγωδίας σε έπος αποτελεί εύκολη υπόθεση για όσους συγχέουν την ιστορική έρευνα με τα «φαντάσματα των εφηβικών τους χρόνων». [1]

Από τη μία, ο ΔΣΕ περιγράφεται ως ένας στρατός ηρώων ο οποίος «γνώριζε να γλεντά μια επανάσταση που υποσχόταν, στους ίδιους και στις μικρές κοινωνίες απ’ όπου προέρχονταν, έναν κόσμο πολύ καλύτερο από αυτόν που είχαν ως τότε γνωρίσει», ενώ οι μαχητές του υποτίθεται ότι ήταν «δεμένοι στη ζωή και στον θάνατο με μια υπόθεση ονειρική». Από την άλλη, η περιγραφή του εμφυλίου πολέμου ως μιας τραγωδίας όπου δύο ελληνικοί στρατοί «μακελεύτηκαν μεταξύ τους» στιγματίζεται, και μάλιστα σε γλώσσα παραστρατιωτική, ως «παράδοση των όπλων της σημερινής Αριστεράς, κατάθεση των επιχειρημάτων της στα πόδια του εχθρού και ακύρωσή της». Ετσι, η ηρωοποίηση του ΔΣΕ μετατρέπεται σε πράξη «προάσπισης της ιστορίας της Αριστεράς, υπόμνησης των αγώνων της και υπενθύμισης ότι η ιστορία δεν τελείωσε». [2] Συνέχεια

Ημερολόγιο Επιθέσεων ΕΛΑΣ/ΚΚΕ εναντίον Ελληνικών στόχων

 

7-1-1943

Ό ΕΛΑΣ επιτίθεται στην περιοχή Ηπείρου για να διαλύσει τον ΕΔΕΣ. Τμήματα του ΕΛΑΣ αφοπλίζουν φυλάκιο του ΕΔΕΣ στην Τατάρνα.
1-3-1943 Δυνάμεις του ΕΛΑΣ αφοπλίζουν δολίως και διαλύουν την Αντάρτικη ομάδα του ταγματάρχη, Κωστόπουλου – στο Μομβούνι Καρδίτσας, οι συλληφθέντες αξιωματικοί οδηγούνται αλυσοδεμένοι στο χωριό Κολοκύθι. Ό Αρχισμηνίας Κωστορίζος εκτελείται στο δρόμο.
9-3-1943 Ό ΕΛΑΣ διαλύει με δόλο στο Αυγερινό Βοΐ το Αντάρτικο τμήμα Σιδηροπούλου τον οποίον και εκτελεί μαζί με δέκα αξιωματικούς του και πολλούς άντρες.
7-5-1943 Ό ΕΛΑΣ αφοπλίζει με δόλο το αντάρτικο τμήμα του Γιατρού Παπαϊωάννου στην Τριχωνίδα.
13-5-1943 Ο ΕΛΑΣ αφοπλίζει με δόλο το 5) 42 τμήμα Ευζώνων (πρώτη διάλυση). Συγχρόνως διαλύει στην Φθιώτιδα την Εθνική Αντάρτικη Ομάδα του Λοχαγού Κρανιά
14-5-1943 Ο ΕΛΑΣ διαλύει αιφνιδιαστικά. την ομάδα του ταγματάρχου Καραμπέκιου στο Ξηρότερο.
16-5-1943 Ό ΕΛΑΣ επιτίθεται κατά του τμήματος του Γιατρού Χούτα στο Βάλτο.
23-6-1943 Δυνάμεις του ΕΛΑΣ διαλύουν για δεύτερη φορά το 5)42 .
12-7-1943 Το ΚΚΕ υπογράφει σύμφωνο συνεργασίας με το Κομμουνιστικό κόμμα Βουλγαρίας (ΚΚΒ) για την ίδρυση Σοβιετικής Δημοκρατίας στη Βαλκανική.
10-8-1943 Ο ΕΛΑΣ υπογράφει σύμφωνο συνεργασίας με το Αλβανικό ΚΚ.
16-9-1943 Δυνάμεις του ΕΛΑΣ Πελοποννήσου διαλύουν στο Καστρίτσι την Εθνική ομάδα αντιστάσεως του υπολοχαγού Χρυσαπούλου Χρίστου και από τους αιχμαλώτους αξιωματικούς του εκτελούν τον αρχηγό της ανθυπολοχαγό Σκρατσίλα Ανδρέα και τον υπασπιστή Νιγιάννη Ανδρέα. Ό ΕΔΕΣ δέχεται ταυτόχρονα επίθεση από ΕΛΑΣΙΤΕΣ και Γερμανούς. Ο αγώνας αυτός κράτησε σχεδόν 4 μήνες.
28-10-1943 Δυνάμεις του ΕΛΑΣ διαλύουν στο χωριό Παλιοχώρα την ομάδα του Ίλαρχου Βρεττάκου Τηλέμαχου την οποία και εξολοθρεύουν. Ό αρχηγός της, θανάσιμα τραυματισμένος μεταφέρεται, στο μοναστήρι της Νιόβης όπου και εκτελούν.
10-11-1943 Δυνάμεις του ΕΛΑΣ επιτίθενται κατά της κωμοπόλεως των Μολάων. Στις 28 Δεκεμβρίου καταλαμβάνεται ή Κωμόπολη συλλαμβάνονται οι υπερασπιστές της και από τους αιχμαλώτους 42 τραυματίες ρίχνονται στο βάραθρο «Τρύπα του Ταράτσα». Ό Ιερέας Καριτσιώτης μετά από φρικτά βασανιστήρια ρίχνεται ζωντανός μέσα στο βάραθρο.
13-12-1943 Ό ΕΛΑΣ υπογράφει σύμφωνα με τους Αλβανούς για την συγκρότηση μικτών Ελληνοαλβανικών ομάδων και υπαρχηγών.
22-1-1944 Στο χωριό Καρυδιές Εδέσσης υπογράφεται νέο σύμφωνο συνεργασίας με το Κομμουνιστικό Κόμμα Βουλγαρίας (ΚΚΒ).
Απρίλιος 1944 Ό ΕΛΑΣ εκτελεί στην Παλαιοσπηλιά Γορτυνίας 35 Εθνικόφρονες.
17-4-1944 (Πάσχα) Ό ΕΛΑΣ εξαπολύει γενική επίθεση κατά του 5)42 συντάγματος Ευζώνων το οποίο και διαλύει. Τους παραδοθέντες που έπεισαν να παραδοθούν, Συνταγματάρχη Ψαρρό (εκτέλεσαν πισώπλατα) και 170 περίπου αξιωματικούς και Οπλίτες εκτελεί μετά από φρικτά βασανιστήρια.
15-6-1944 Στο όρος Αφροδίσιο ο ΕΛΑΣ εκτελεί 72 Έλληνες.
15-6-1944 Ισχυρές δυνάμεις του ΕΛΑΣ αφού καταλαμβάνουν το χωριό Βαλτέτσι, το πυρπολούν και εκτελούν 140 από τους υπερασπιστές του.
1-9-1944 Ό ΕΛΑΣ συνάπτει σύμφωνο συνεργασίας με τους Γερμανούς στο Λιβάδι Μακεδονίας. Μεταξύ άλλων συμφωνείται παράδοση γερμανικού οπλισμού στους κομμουνιστές και ελεύθερη υποχώρηση των Γερμανικών στρατευμάτων.
8-9-1944 Ή Καλαμάτα δέχεται την επίθεση ισχυρών δυνάμεων του ΕΛΑΣ. Η πόλη καταλαμβάνεται και οι μάχες στοιχίζουν στους κατοίκους τουλάχιστον 200 νεκρούς.
13/14-9-1944 Το Ολοκαύτωμα του Μελιγαλά. 2.500 άντρες, γυναίκες και παιδιά περνούν από το λεπίδι των ΕΛΑΣιτών. Στην «πηγάδα» δεμένοι με συρματοπλέγματα ρίχνονται ζωντανοί παρακολουθούμενοι από τον ισάξιο των Ζέρβα, Ψαρρό, Α. Βελουχιώτη.
17-9-1944 Μιμούμενοι τον Ιμπραήμ. οι ΕΛΑΣίτες εκτελούν στην Καλαμάτα 17 επιφανείς της κατοίκους χρησιμοποιώντας ρόπαλα και μαχαίρια. Κατόπιν κρεμάνε τα πτώματα από τους φανοστάτες όπου και παραμένουν μέχρι την επόμενη μέρα.
18-9-1944 Ό Αχλαδόκαμπος δέχεται σφοδρή επίθεση ισχυρής δυνάμεως του ΕΛΑΣ Πελοποννήσου. Παρά την ηρωική αντίσταση των/ πολιτών οι κομμουνιστές καταλαμβάνουν την κωμόπολη και ξεσπούν σε αγρία σφαγή των κατοίκων αδιάκριτα φύλου και ηλικίας. 72 αιχμάλωτοι εκτελούνται αργότερα στην Βυτίνα.
20-9-1944 Για τρίτη φορά το ΚΚΕ συνάπτει σύμφωνο συνεργασίας με το ΚΚ Βουλγαρίας.
21-9-1944 Πείθοντας την Βρετανική αποστολή ότι θέλουν την συμφιλίωση οι ΕΛΑΣίτες συλλαμβάνουν με δόλο τον Συν)ρχη Αβδέλλα Βασίλειο τον οποίο και δολοφονούν με μαχαίρι στην Δράμα.
22-9-1944 Μετά από 24ωρη ηρωική αντίσταση ή πόλη των Γαργαλιάνων πέφτει στα χέρια των κομμουνιστών. 570 περίπου από τους κατοίκους της πληρώνουν με την ζωή τους το βαρύ τίμημα της ελευθερίας ενώ οι Δημοκράτες του ΕΛΑΣ λεηλατούν και πυρπολούν την πόλη.
Σεπτέμβριος 1944 Σε ενέδρα μεταξύ Σερρών και Βροντούς συλλαμβάνονται από τον ΕΛΑΣ άνδρες της ΠΑΟ πού εκινούντο μετά από διαταγή του στρατηγείου Μ. Ανατολής προς την Α. Μακεδονία. 21 αξιωματικοί δολοφονούνται με ρόπαλα και 350 οπλίτες εκτελούνται με μαχαίρια.
1-10-1944 Ή ανταρτική οργάνωση Φωστερίδη ΕΣΕΑ δέχεται την επίθεση του ΕΛΑΣ πού υποστηρίζεται από μία Βουλγαρική πυροβολαρχία.
3-10-1944 Στην θέση «Βέργα» της περιοχής Κορυφασίου ο ΕΛΑΣ σφάζει 19 κατοίκους της Κυπαρισσίας.
26-1-1946 Επίθεση στο Σταθμό Χωροφυλακής Νυμφαίου Αμυνταίου. Ωρα 06.00 300 κομμουνιστοσυμμοριται υπό τους Γαλανη και Κεντρο προσέβαλαν δια βαρέων πολυβόλων, αντιαρματικών, οπλοπολυβόλων, αυτομάτων, χειροβομβίδων και φιαλών βενζίνης τον . Η εκ 16 ανδρών δύναμη του Σταθμού ημυνθη υπεροχως επί 6ωρον ,τραυματισθέντων ελαφρώς του Ανθυπασπιστή Μιγαδη και 4 χωροφυλακων. Το οίκημα του Σταθμού κατεστράφη. Δύναμη Στρατού και Χωροφυλακής σπευσασα επί τόπου συνεπλάκη εις αγώνα και κατόρθωσε να τρέψει εις φυγή τους συμμορίτες μετά 3ωρον. Οι απώλειες των συμμοριτών δεν εξακριβωθήκαν. Ούτοι διηρπασαν τρόφιμα ,κατέστρεψαν το γραφείο Κοινότητας και αφήρεσαν τηλέφωνα
26-1-1947 Επίθεση Ζίτσας ΔΧ ΙΩαννίνων. Κομμουνιστικη συμμορία επιθυμούσα την εντυπωσιακή κατάληψη της κωμοπόλεως Ζίτσας της ΔΧ Ιωαννίνων προσέβαλε δι ισχυρών δυνάμεων ταυτην πλην απεκρουσθη υπό της δυνάμεως της Υποδιοικήσεως και των προστρεξαντων Τμημάτων Στρατού. Κατά την συμπλοκή εφονευθη ο Διοικητής της Υποδιοικήσεως Υπομοίραρχος Γκιουρτζιδης Φώτιος
26-11-1947 Την 26-11-1947 ώρα 21.00 ομάς εκ 10 ανδρών της Διμοιρίας Χωροφυλακής Ριζωβ ενεδρευουσα εις χωρίο Γεροπλατανον-Γαλατιστης εκυκλωθη υπό πολυμελούς συμμορίας. Καταφθασασα εγκαίρως η υπόλοιπη δύναμη της Διμοιρίας ανάγκασε τους συμμορίτες να τραπωσιν εις φυγή. Απώλειες ημετέρων νεκρός εις Δ.Θ .Χωροφυλαξ ,συμμοριτών ανεξακρίβωτοι
24-11-1948 Συμμορίτικο συγκρότημα προσέβαλε τον Σ.Χ Λαγκαδακιων της ΔΧ Θεσσαλονίκης και τα χωριά της δικαιοδοσία του, Γερακαρου και Βασιλουδιον και προεβη εις λεηλασίες και βιαία στρατολόγηση πολιτών. Κατά την επακολουθήσασα μάχη ετραυματσισθη ο οπλίτης ΜΕΑ Καλαϊτζής Νικόλαος άνευ ετέρων απωλειών εκατέρωθεν.
26-1-1949 Μεταβατικον απόσπασμα Χωροφυλακής και δύναμη Σταθμού Χωροφυλακής Βασιλικών Θεσσαλονίκης κατόπιν συμπλοκής εις περιοχή Κρυονεριου-Βασιλικων επέτυχε την εξόντωση σπείρας κομμουνιστοσυμμοριτων. Εις χείρας ημετέρων περιήλθε ο οπλισμός ταύτης.

 

Ζαχάρω Ηλείας, οι τρεις επιθέσεις του ΔΣΕ, Αντιστράτηγος ε.α Ζήρος Ασημάκης,Μαρ 1961

ΖΑΧΑΡΩ
Και οι τρεις αποτυχούσαι επιθέσεις των Κομμουνιστοσυμμοριτών εναντίον της ανωτέρω Κωμοπόλεως.

Τα επίσημα Στοιχεία διά την Σύνταξιν της παρούσης Εκθέσεως
Ελήφθησαν
1/ Εκ της Πολεμικής Εκθέσεως.
2/ Εκ της Εκθέσεως του 616 Τάγματος Πεζικού της 72ας Ταξιαρχίας.
3/ Εκ της Εκθέσεως και Αναφορών της Υποδιοικήσεως Χωροφυλακής Ζαχάρως.
4/ Εκ των Εκθέσεων και Αναφορών του Αποσπάσματος Ζάρα Γεωργίου.
5/ Εκ της Καταθέσεως του Αρχισυμμορίτου Κονταλώνη Επιτελάρχου της Κομμονιστικής Συμμορίας Πελοπονήσου μετά την παράδωσίν του.

Συνετάγη
Παρά
του αντιστρατήγου ε.α.
Ζήρου Ασημάκη
Τ.Υ.
—————————————-
Μάρτιος
1961

ΖΑΧΑΡΩ

Η Ζαχάρω είναι Κωμόπολις τριών/3/ χιλιάδων κατοίκων. Κείται εις την Νοτιοδυτικήν Πελοπόννησον εις την επαρχίαν Ολυμπίας και εις το μέσον του Κυπαρισσιακού Κόλπου επί της Γραμμής Πύργου – Κυπαρισσίας και εις απόστασιν /30/ περίπου χιλιόμετρα εκ των ανωτέρων πόλεων.-
Είναι εκτισμένη επί αντερίσματος κατερχομένου εκ της ανατολικής πλευράς του όρους Λαπίθα, απέχουσα εκ της θαλάσσης 1500 μέτρα περίπου και εκ των Λουτρών Καϊάφα 5/πέντε/ χιλιόμετρα.
Έχει προς δυσμάς την Λίμνην του Καϊάφα και το δάσος από πεύκα /της Στροφυλιάς/ όπερ εκτείνεται επί μήκους 20 χιλιομέτρων μεταξύ της Λίμνης Καϊάφα και θαλάσσης αρχόμενον εκ Ζαχάρως και δημιουργών αμμώδη και έρημον παραλίαν.
Η θέσις της Ζαχάρως είναι κόμβος συγκοινωνιών μεταξύ Κυπαρισσίας και Πύργου και προς το εσωτερικόν της επαρχίας Ολυμπίας. Αποβιβαζόμενος τις εις την παραλίαν της Ζαχάρως δύναται διά πορείας μιας ημέρας να φθάση εις την μέσην κοιλάδα του Αλφειού εις την Γορτυνίαν. Συνέχεια

Εκθεση δράσης ΔΣΕ στην Πελοπόννησο απο τέλος 1946-τέλος 1949, ΣΔΠ/Α2/Φεβ 1950

ΣΤΡΑΤ/ΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΠΕΛ/ΝΗΣΟΥ
ΓΡΑΦΕΙΟΝ Α2                                                                ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 1950

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΟΣΥΜΜΟΡΙΤΙΣΜΟΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ
ΑΠΟ 1946 ΜΕ ΤΕΛΟΣ 1949

ΑΡΧΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΙΣ
ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ
ΣΥΜΠΛΟΚΑΙ
ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ
ΚΑΜΨΙΣ
ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΙΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Η εξιστόρησις των εν τω ΤΕΥΧΕΙ τούτω Γεγονότων, Αιτίων, Παρατηρήσεων και Συμπερασμάτων βασίζεται επί κατεθέσεων του παραδοθέντος τέως Επιτελάρχου της VII ΚΣ/ΚΠΣ Μεραρχίας Πελ/νήσου Αντ/ρχου ΚΣ/τών ΚΟΝΤΑΛΩΝΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, κατόπιν υποβληθέντος αυτώ ερωτηματολογίου παρά του Διευθυντού Α2/Σ.Δ.Μ Αντ/ρχου ΛΟΝΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ.
Το πρωτότυπον ΤΕΥΧΟΣ προσυπεγράφη παρά του ανωτέρω Αρχισυμμορίτου.
Τ.Σ.Σ
—————————————-

Κ/ΣΥΜΜΟΡΙΤΙΣΜΟΣ ΠΕΛ/ΝΗΣΟΥ (1946-1949)
ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΙΣ-ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ-ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ-ΣΥΜΠΛΟΚΑΙ-ΚΑΜΨΙΣ-ΔΙΑΛΥΣΙΣ
Ι. ΓΕΝΙΚΑ
1. Η απατηλή μάσκα με την οποίαν παρουσιάζετο το Κ.Κ.Ε. ως Εθνική απελευθερωτική οργάνωσις έναντι των Κατακτητών παρέσυρε σοβαρές Λαικές Μάζες στην επιρροή του. Εις τούτο συνετέλεσαν:
(α) Η έγκαιρη εξάπλωσις Κομμουνιστικών Στελεχών εις ολόκληρον την Ελλάδα και η οργάνωσις ενόπλων ομάδων από του 1942.
(β) Η ηγεσία της Ελλάδος δεν κατώρθωσε να οργανώση και διευθύνη εγκαίρως ένοπλον Εθνικόν αγώνα εναντίον των Κατακτητών.
(γ) Η ενίσχυσις παρά των συμμάχων Άγγλων του ΕΛΑΣ υπεβοήθησε τα σχέδια του Κ.Κ.Ε. Συνέχεια

Greek Democratic Army Order of Battle

The Greek Democratic Army (GDA) was in a state of constant organizational change throughout the Greek civil war of 1945–1949. Moreover, units were frequently transferred from one region to another to meet strategic and tactical requirements. There was considerable cross-attachment, and units were frequently reassigned permanently from one major headquarters to another. The commanders changed over time as individuals became casualties, were dismissed, or rose in rank and responsibility. Συνέχεια

Εκθεση μάχης ΦΛΩΡΙΝΑΣ, ΔΣΕ/27 Φεβ 1949

ΕΚΘΕΣΗ
ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ

Η επιχείρησή μας στη Φλώρινα αποτελεί μία από τις σοβαρές επιχειρήσεις από τη σειρά που καθορίζονται με το σχέδιό μας, για χειμερινό πόλεμο, ενάντια στο μοναρχοφασιστικό μισθοφορικό στρατό του Τρούμαν.
Η επιχείρηση της Φλώρινας ήταν η μεγαλύτερη και πιο δυσκολότερη από όσες έχουμε κάνει ως τώρα, σε κατοικημένους στόχους. Η επιχείρηση της Φλώρινας ήταν επιθετική. Όπως είναι γνωστό, σκοπός του χειμερινού μας πολέμου είναι το σοβαρό στραπατσάρισμα των προετοιμασιών του εχθρού για εκστρατεία του, ενάντιά μας στα 1949, με μια αδιάκοπη φθορά και ταυτόχρονα συγκέντρωση των απαραιτήτων σε μας στρατηγικών εφεδρειών. Η απελευθέρωση τέτοιου εδαφικού χώρου που θα μας δώσει πλεονεκτήματα για πραγματοποίηση των παραπέρα δικών μας προθέσεων.
Από τα στοιχεία που πιο κάτω θα παραθέσουμε θ’ αποδειχθεί ότι η επιχείρηση στη Φλώρινα μπορούσε να τελειώσει με πλήρη επιτυχία. Συνέχεια

Μάχη της Φλώρινας, Διαταγή επιχειρήσεων ΔΣΕ/5 Φεβ 1949

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΓΕΝΙΚΟ ΑΡΧΗΓΕΙΟ

Αριθ. Ε.Π.Ε. 380

Απόρρητος-Προσωπική

ΔΙΑΤΑΓΗ

1.Πληροφορίες:

Δίνουμε στο συνημμένο δελτίο πληροφοριών , συνημμένο πίνακα εσωτερικής στην πόλη οχύρωσης και συνημμένο σχεδιάγραμμα της πόλης Φλώρινας.

2.Σκοπός της επιχείρησης:

Κατάληψη της πόλης Φλώρινας, για στρατολογία και επιμελητειακή εκμετάλλευση. Συντριβή των δυνάμεων της 11 μοναρχοφασιστικής Μεραρχίας.

3.Ιδέα ενεργείας:

Γρήγορη κατάληψη και γερό κράτημα των εξωτερικών βασικών στηριγμάτων Σολίσιτο (υψ. 1641) και ανατολικά αντερείσματα ως υψ. 1033 Β. και Β.Α. του δημοσίου δρόμου. Αποφασιστική διείσδυση, γρήγορη κατάληψη και αμυντική εγκατάσταση στους υψ. Ανώνυμο, 1215, Γκιούπκα με σκοπό την απομόνωση της 21 Μοναρχοφασιστικής Ταξιαρχίας, απαγόρεψη κίνησις κάθε άλλης εχθρικής δύναμης από Ν. και Ν.Α. προς Φλώρινα. Ταυτόχρονα αποφασιστική διείσδυση στη Φλώρινα , με ισχυρές δυνάμεις, από Β. και Β.Δ. κατεύθυνση, για γρήγορη κατάληψη της πόλης. Αγκίστρωση φθορά των εχθρικών δυνάμεων της περιοχής Βεύης-Κλειδιού και παρεμπόδιση κίνησης εχθρικών δυνάμεων, από Αμύνταιο προς Φλώρινα. Συνέχεια

Εκθεση Επιχείρησης Καρπενησίου 19-1-1949, ΔΣΕ/138 ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ/26 Ιαν 1949

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
138 ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ
ΕΚΘΕΣΗ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΥ ΣΤΙΣ 19/1/49
Ι. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
1) Για τον εχθρό: όπως το συννημένο δελτίο Πληροφοριών.
2) Για τα δικά μας τμήματα:
α) Η ΙΙ Μεραρχία με 82 οπλ/λα θα αναλάβει την κάλυψη της επιχείρησης από Λαμία και Αγρίνι πέρνοντας διάταξη στις Μάχες Τυμφριστού και ανατολικώτερα καθώς και στις υποχρεωτικές διαβάσεις προς Αγρίνι (Γέφυρα Σιδήρων, Γεφ. Μανώλη, Γεφ. Βίνιανης κ.λ.π.)
β) Η 192 Ταξιαρχία θα ενεργήσει κατά της πόλης του Καρπενησίου από Β. κατεύθυνση με δεξιό όριο από τον Ξεριά.
γ) Η Σχολή αξ/κών θα ενηργήσει από Ν. κατεύθυνση για την κατάληψη του Αη-Δημήτρη. Συνέχεια

Μάχη Λεωνιδίου, 20 Ιαν 1949

Το Λεωνίδιο βρίσκεται στο Νοτιοανατολικό άκρο του Νομού Αρκαδίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 60 µ. απέχει από 4 χλµ. από την θάλασσα και εξυπηρετείται από το λιμάνι της Πλάκας. Έχει 3.230 κατοίκους. Στη Βόρεια πλευρά του εκτείνεται η συνέχεια του ορεινού όγκου του Πάρνωνα με εκατοντάδες μέτρα απροσπέλαστης βραχώδους έκτασης, εντός της οποίας είναι κτισμένο το Λεωνίδιο.  Από τη Βορειοδυτική πλευρά συνέχεια της χαράδρας είναι είσοδος όπου εκεί δεσπόζει ο παλιός ανεμόμυλος του Μανωλάκη.  Ο ανεμόμυλος του Μανωλάκη προστατεύεται από συρματοπλέγματα και ναρκοπέδιο καθώς και από μεγάλο μαντρότοιχο και χαράκωμα, που είναι αδύνατο να προσβληθεί, παρά µόνο από την είσοδο του, που βρίσκεται στην εσωτερική πλευρά προς την πόλη. Η εκπόρθηση όμως του στρογγυλού αυτού φρουρίου, που οι τοίχοι του έχουν πλάτος ένα μέτρο, αποτελεί προαπαιτούμενο για την επιτυχία της επιχείρησης. Η πρόσβαση στην πόλη οδικώς γίνεται µόνο από το δρόμο που οδηγεί στην κωμόπολη από την Ανατολική πλευρά .Η πόλη είναι αποκομμένη από άλλες Κυβερνητικές βάσεις αλλά η προσέγγιση της είναι δύσκολη. Συνέχεια

Εκθεση Επιχείρησης κατά Ζαχάρως, ΔΣΕ/ΑΜ/ΑΠ154/23 Οκτ 1948

ΔΣΕ

Αρχηγείο Μαινάλου

                              Σ.Δ. 23-10-48
Προς

Την ΙΙΙ Μεραρχία

Οπου
Αριθ. πρωτ. ΑΠ. 154

«Εκθεση Επιχείρησης κατά της Ζαχάρως» 12.10.48

Τμήματά μας που πήραν μέρος στην Επιχείρηση της Ζαχάρως είναι:
1) Το Ι Τάγμα (ένας λόχος, (4) τέσσερις ομάδες και ένα στοιχείο πολ/του) συν το λόχο ασφαλείας της Μεραρχίας
2) το ΙΙ Τάγμα ΔΝ
Ι. Διάταξη-Αποστολή.
Το Ι τάγμα (λοχ. Πανούση) να ενεργήσει επίθεση από την πλευρά του Νεκροταφείου κατά του Αγ. Σπυρίδωνα.
Οι 4 ομάδες του 1ου λόχου να επιτεθούν κατά του Αγ. Σπυρίδωνα, αφού ελέγξουν την τοποθεσία Γιακουμή.
Ο 2ος λόχος (διμοιρία συν πολ/λο) αφού ελέγξει το ύψωμα του Προφήτη Ηλία να εγκατασταθεί εκεί αμυντικά και με πυρά να παρενοχλεί την αντίσταση του Αγ. Σπυρίδωνα. Στη διάθεση του τάγ/τος ακόμη ήταν ένα πολ/λο και ένας ομαδικός όλμος.
Το ΙΙ Τάγμα Δ.Ν.: 6ος λόχος να επιτεθεί κατά της Στρογγυλόραχης- Η προσπάθεια του ενισχυότανε με ένα πολ/λο, που τοποθετήθηκε στο ύψωμα Γιακουμή και έναν όλμο που είχε διατεθεί στο Τάγμα. Ο 7ος λόχος είχε αναλάβει την πλαγιοφύλαξη από την πλευρά της Κυπαρισσίας. Ο 5ος λόχος και οι (4) ομάδες του 1ου λόχου εφεδρεία της Μεραρχίας. Συνέχεια

Εκθεση μάχης ΑΓΙΑΝΝΑΚΗ-ΣΤΡΑΒΟΡΑΧΗΣ(4-6/10/1948), ΔΣΕ/3 ΜΕΡΑΡΧΙΑ/17 Οκτ 1948

ΔΣΕ
ΙΙΙ ΜΕΡΑΡΧΙΑ                                                                                                                       Κάπου στις 17/10/48
ΑΡΧΗΓΕΙΟΝ ΠΑΡΝΩΝΑ
Αριθ. Πρωτ. Ε 8 Ε 227 Αρχηγείο Πάρνωνα
Προς
Την ΙΙΙ Μεραρχία

Εκθεση Επιχείρησης
Για τη μάχη του Αγιαννάκη-Στραβόραχης
Στις 4,5 και 6/10/48

Ι. Στη μάχη αυτή ο εχθρός διέθετε:
α) 4-10-48 την Γ΄ μοίρα ΛΟΚ δύναμης 450 ανδρών (9 Λόχοι).
β) 5-10-48 ενισχύθηκε η Γ΄ μοίρα με 2 διλοχίες, έναν ουλαμό πυρ/κού, αεροπορία και μηχανοκίνητα.
Οπλισμός του εχθρού πλήρης.
Κίνησή του. Στις 2/10/48 κινήθηκε από Τρίπολη, και η Γ’ μοίρα με αυτοκίνητα και το απόγευμα της ιδίας ημέρας μπήκε στην Αράχωβα. Στις 3/10/48 το απόγευμα κινήθηκε από Αράχωβα και μπήκε στη Βαμβακού.
Στις 3-4/10/48 τη νύκτα κινήθηκε από Βαμβακού ακολουθώντας ένα μόνο δρομολόγιο προς ύψωμα Αγιαννάκη, όπου χτυπήθηκε από προφυλακές των τμημάτων μας.
Κίνηση ενισχύσεως. Στις 4/10/48 το απόγευμα κατέλαβε τα υψώματα πλησίον Βασσαρά διλοχία που κινήθηκε από Σπάρτη (ένας Λόχος ΛΟΚ και ένας λόχος συμμορίτες του Παυλάκου). Συνέχεια

Η μάχης της Δημητσάνας, 30-8-1948

Α) Σύντομη γενική ανασκόπηση:
Η μάχη για την κατάληψη του τότε ισχυρότερου οχυρού στην Πελοπόννησο, της Δημητσάνας, στις 30.08.1948 (τα Καλάβρυτα είχαν επιτυχώς χτυπηθεί στις 11.04.1948), αποτελεί την αρχή μιας σειράς αποτυχημένων πολεμικών ενεργειών του Δημοκρατικού Στρατού Πελοποννήσου (ΔΣΠ), που κατά κύριο λόγο σκόπευε:
1. Στην εκκαθάριση της υπαίθρου και ταυτόχρονα στον εγκλωβισμό των κυβερνητικών δυνάμεων στα μεγάλα αστικά κέντρα της Πελοποννήσου.
2. Στην παραπέρα εξύψωση του ηθικού των αριστερών δυνάμεων ύστερα από τα στρατιωτικά γεγονότα στην βόρεια Ελλάδα (επιτυχή αν και τρομερά αιματηρή και καθυστερημένη κατάληψη του Γράμου από τον κυβερνητικό Στρατό, επιτυχή ελιγμό του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) 20 – 21.08.1948 από τον Γράμο στο Βίτσι, κλπ ).
3. Στον εξαναγκασμό της Κυβέρνησης να μεταφέρει όλο και περισσότερες στρατιωτικές μονάδες στην Πελοπόννησο, έτσι ώστε να μειωθεί η πίεση του ΔΣΕ στην βόρεια Ελλάδα (αντιπερισπασμός).

Συνέχεια

Διαταγή επιχειρήσεων κατά Δημητσάνας, ΔΣΕ/ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΠΕΛΛΟΠΟΝΗΣΟΥ/28 Αυγ 1948

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ – ΑΠΟΡΡΗΤΗ
ΑΡΧΗΓ. ΠΕΛ/ΣΟΥ
ΕΠ. ΓΡΑΦΕΙΟ I
ΑΡ.Ε.Π.Ε.141

ΔΙΑΤΑΓΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΣ
ΚΑΤΑ ΔΗΜΗΤΣΑΝΑΣ

Ι. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΕΡΙ ΕΧΘΡΟΥ
α) Μέσα στην Κωμόπολη, όπως το Δελτίο Πληροφοριών και σχετικό Σχεδιάγραμμα. Δύναμη. Χωροφύλακες 240, ΜΑΥ 5Ο, χίτες 100. Διάταξη. Αγία Παρασκευή (Νοτιοανατολικό ύψωμα, που δεσπόζει της Πόλης) 2 Διμοιρίες μένουν σε καλύβια από ξερολίθι, που απέχει το ένα από τ’ άλλο 50 μέτρα και μια Διμοιρία στην Εκκλησία Αη Γιώργης. Στο Κάστρο 2 Διμοιρίες. Στην Αστυνομία 40 Χωροφύλακες. Στον ημιονικό δρόμο Ράδου – Δημητσάνας. Μια ομάδα στην είσοδο της πόλης. Στο δημόσιο δρόμο Στεμνiτσα – Δημητσάνας μια ομάδα στην είσοδο της πόλης. Στο δημόσιο δρόμο Καρκαλούς – Δημητσάνας μια ομάδα στην είσοδο της πόλης. Στο Νοσοκομείο, που βρίσκεται στο δημόσιο Στεμνίτσα – Δημητσάνα κοντά στο σπίτι Στραβοστάθη μια ομάδα. Στο σπίτι του Στραβοστάθη μέσα μια ομάδα. Στο Ειρηνοδικείο δύναμη ακαθόριστη. Το ίδιο και στο Δημοτικό Σχολείο Θηλέων. Επίσης και στην Αγία-κυριακή δύναμη ακαθόριστη. Στο σπίτι Γιάννη Τούρλα μένουν τα Γραφεία.
Οπλισμός. Στην Αγία-Παρασκευή 1 πολ/λο Βίγκερς και 2 όλμους βαρείς. Στο Κάστρο 1 πολ/λο Βίγκερς και 1 βαρύς όλμος.- Συνέχεια