Η τακτική του ΕΛΑΣ, Κώστας Καραγιώργης (Διευθυντής ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ, «Στρατηγός» του ΕΛΑΣ)

«Κατά πρώτο λόγο η γενική τακτική είναι,  να υποχωρούμε μπροστά στον προελαύνοντα εχθρό,  μη λυπόμενοι το έδαφος,  που χάνουμε.  Να διατηρούμε τις δυνάμεις μας ακέραιες για τους μελλοντικούς σκοπούς μας. Αυτά μας διατύπωσε ο Σιάντος.  Στην νοοτροπία ο ΕΛΑΣ πρέπει να κινείται πάνω στο παλιό καραβανάδικο πνεύμα (ο Κατσαβρός τα θυμάται),  ραχάτι,  καλοπέραση πολιτικολογία και πολεμικός  συμβιβασμός στην ουσία με τον κατακτητή. Κώστας Καραγιώργης (Διευθυντής ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ, «Στρατηγός» του ΕΛΑΣ

Advertisements

Η ελληνική κομμουνιστική κοινότητα του Μπούλκες (σημ. Μαγκλίτς, Σερβία)

bulkes2Το Μπούλκες (σήμερα Μαγκλίτς) ήταν ένα πλούσιο χωριό γερμανόφωνων της τέως Γιουγκοσλαβίας βόρεια του Βελιγραδίου,  στα σύνορα με την Ουγγαρία. Σύμφωνα με τις Γιουγκοσλαβικές πηγές της εποχής οι κάτοικοί του συνεργάστηκαν, με τους Ναζί. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, όλοι οι άντρες να εκτελεστούν και οι γυναίκες να σταλθούν σε στρατόπεδα εργασίας, μακριά από τα σπίτια τους, στα οποία δεν επέστρεψαν ποτέ.

Από το 1945 και ως το τέλος του Εμφυλίου (συμμοριτοπόλεμου) λειτούργησε αρχικά ως χώρος φιλοξενίας μέλών του ΚΚΕ και του ΕΛΑΣ μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας και Στρατόπεδο Εκπαίδευσης ανταρτών του ΔΣΕ. Οι Γιουγκοσλάβοι δεν ανακατεύτηκαν σε τίποτα, εκτός από την τελευταία φάση, μετά τη ρήξη Στάλιν – Τίτο, όπου έπρεπε να αποφασιστεί που θα πάνε οι πρόσφυγες που απόμειναν στο χωριό.

Στο Μπούλκες έμειναν για μήνες περί τα 5.000-7.000 στελέχη του ΚΚΕ και αντάρτες του ΔΣΕ. Στην τελευταία φάση, στο χωριό ήρθαν και γυναικόπαιδα. Υπήρξε λοιπόν μια μικρή περιοχή, στο Μπούλκες και τη γύρω εύφορη πεδιάδα, όπου η ηγεσία του ΚΚΕ είχε απόλυτη εξουσία. Αποκαλούσαν μάλιστα το Μπούλκες 7η Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. Συνέχεια

Γιατί με σκοτώνεις σύντροφε; Θωμάς Δρίτσιος

Όποιος ξέρει την αλήθεια και την κρύβει είναι εγκληματίας». Μπέρτολτ Μπρεχτ

Με θάρρος μπροστά στην αλήθεια
Η ζωή της ελληνικής πολιτικής προσφυγιάς στις σοσιαλιστικές χώρες, είναι ελάχιστα γνωστή στον ελληνικό χώρο. Ήταν εύκολη η προσαρμογή των ανταρτών τον Δημοκρατικού Στρατού και χιλιάδων άλλων ανθρώπων που μετά την ήττα, κατατρεγμένοι και κυνηγημένοι, βρήκαν άσυλο στις λαϊκές δημοκρατίες; Ποιο ήταν το ανθρώπινο κόστος της προσαρμογής αυτής;

Οι συνθήκες ζωής και προσαρμογής των Ελλήνων πολιτικών προσφύγων οριοθετήθηκαν από τις δομές των συστημάτων των χωρών στις οποίες φιλοξενήθηκαν και εγκαταστάθηκαν και από ένα ειδικό ασφυκτικό καθεστώς που επέβαλλαν οι εναλλασσόμενες και αλληλοσπαρασσόμενες σταλινικές ηγεσίες του ΚΚΕ. Κάτω από αυτή την ιδιόμορφη κατάσταση, γράφτηκε μια από τις πιο αποκαρδιωτικές σελίδες στην ιστορία τον ελληνικού επαναστατικού κινήματος. Είναι η σελίδα με τους ατέλειωτους και ποικιλόμορφους σκληρούς διωγμούς και κατατρεγμούς που δοκίμασαν οι πολιτικοί πρόσφυγες από το ίδιο τους το κόμμα που πίστεψαν και με αυτοθυσία υπηρέτησαν.

Συνέχεια

Κρυπτογράφηση μηνυμάτων στον εμφύλιο

Η επικοινωνία των ανώτερων στελεχών του ΚΚΕ και του ΔΣΕ κατά τη διάρκεια του δεύτερου αντάρτικου και ιδιαίτερα όταν τα στελέχη αυτά βρίσκονταν σε διαφορετικές χώρες (για παράδειγμα η επικοινωνία μεταξύ των κλιμακίων του ΠΓ στην Ελλάδα και τη Γιουγκοσλαβία) γινόταν κατά βάση μέσω ασυρμάτων, με ραδιογραφήματα. Στις συνθήκες της ημιπαρανομίας, αρχικά, και της παρανομίας αργότερα, απαραίτητη προϋπόθεση για την ασφάλεια των επικοινωνιών ήταν η κρυπτογράφηση των ραδιογραφημάτων.

Στο βιβλίο του ιστορικού Φ.Ηλιού, «Ο ελληνικός εμφύλιος πόλεμος-Η εμπλοκή του ΚΚΕ» , εκτός από πλήθος τέτοιων ραδιογραφημάτων (αποκρυπτογραφημένων και μη), βρίσκουμε και ένα ευρετήριο «Συνθηματικών ονομάτων και εκφράσεων» που χρησιμοποιούνταν στην κρυπτογράφηση, το οποίο αναδημοσιεύουμε παρακάτω: Συνέχεια

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΑ 60 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΕΛΛΑΔΑΣ (1946-1949)

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ
ΓΙΑ ΤΑ 60 ΧΡΟΝΙΑ
ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΕΛΛΑΔΑΣ
(1946-1949
)

Εξήντα χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ), το ΚΚΕ στέκεται με περηφάνεια μπροστά στην άσβεστη εποποιία του.

Τιμάμε τους αξιωματικούς και υπαξιωματικούς, άντρες και γυναίκες, τους απλούς μαχητές και τις μαχήτριες του ΔΣΕ. Όλες και όλους, νεολαίους στη μεγάλη πλειοψηφία τους, που πολέμησαν ηρωικά, στο Γράμμο και στο Βίτσι, στα Άγραφα και στο Πήλιο, στη Ρούμελη και στην Πελοπόννησο, στα Νησιά, παντού όπου «βρόντηξε ο Όλυμπος και πάλι». Αντιπαρατέθηκαν με τις κατά πολύ υπέρτερες δυνάμεις του κυβερνητικού στρατού, της εθνοφυλακής, της Αστυνομίας και των ΜΑΥδων.

Τιμάμε όλους αυτούς, που, σε αφάνταστα δύσκολες συνθήκες, συνέχισαν την παράνομη δράση για την ενίσχυση του ΔΣΕ. Όλους όσους στα Μακρονήσια και στο εκτελεστικό απόσπασμα κράτησαν ψηλά τη σημαία του ΚΚΕ.

Αξίζει ιδιαίτερη αναφορά στις νέες κοπέλες, απλές χωριατοπούλες, που ένοιωσαν στον αγώνα για ένα καλύτερο κόσμο τη δικαίωση της ύπαρξής τους, το αληθινό νόημα της ζωής, Συνέχεια

Μαργαρίτα Λαζαρίδου, Πόλεμος και αίμα. Ταξίδι στο παρελθόν-Ταξίδι στον πόνο, Μπούλκες

lazaridou-margarita-taxidi

Μαργαρίτα Λαζαρίδου, Πόλεμος και αίμα. Ταξίδι στο παρελθόν-Ταξίδι στον πόνο, Αθήνα 2007


…Τον Απρίλιο του 1946 πήραμε κι εμείς εντολή να φύγουμε για το Μπούλκες * ..

Το σπίτι που μας δώσανε να μείνουμε , ήταν μία όμορφη μονοκατοικία με μεγάλη αυλή και έναν τεράστιο λαχανόκηπο στο πίσω μέρος
..
Δεν πέρασαν παρά λίγες μέρες από την εγκατάσταση μας στο Μπούλκες και μια νύχτα  ξυπνήσαμε από έναν μεγάλο θόρυβο. Ένα αλαλάζον πλήθος, με χοντρά ξύλα, με σιδερόβεργες, με πέτρες φτυσίματα και γιουχαΐσματα έδιωχνε τους αντικομματικούς, τους «φραξιονιστές» από το Μπούλκες .. Συνέχεια

The Greek Civil War: from liberation to catastrophe

A far greater tragedy than the ancient Greek playwrights Euripides, Aeschylus or Sophocles could ever have written befell the Greek people between 1941 and 1949.

From the German Nazi occupation of Greece in April 1941 and the consequent food shortages which killed 300,000 people, to the valiant struggle by the resistance which led to the liberation of Greece, there were many twists and turns in the struggle.

During those years, what could easily have turned into a democratic socialist revolution became the antithesis — concentration camps full of partisans and the murder and decapitation of anti-Nazi fighters (their severed heads were stuck on tall poles to terrorise others out of resisting the Nazis).

In September 1941, the National Liberation Front (EAM) and its army, ELAS, were formed. They were led by the Stalinist Communist Party of Greece (KKE), but their memberships were much broader than the party.

While Greece’s bourgeois politicians fled into exile or collaborated with the Nazis, the communists stayed and fought. Συνέχεια

Civil War of Passion

During World War II, Greek partisan groups of opposing political extremes suppressed their differences to fight their common enemy. The end of German occupation unleashed a civil conflict of savage violence and brutality in which there would be few neutrals. by Barry M. Taylor

 Life did not change much in the villages of Greece. Although the Germans had invaded the country in 1941, the peasants seemed to go about their business undisturbed, the rhythms of the seasons passing as they had always done since the time of the gods of myth.

One morning in June of 1942, therefore, the villagers of Domnitsa, a hamlet about 185 miles from Athens, were startled to see a group of 15 heavily armed men suddenly appear. Their black-bearded leader gave a short speech. Συνέχεια

Διένης Νίκος (καπετάν Παπούας)

ΠΡΟΣΩΠΑ-Νίκος Διένης-καπετάν Παπούας.Ο Νίκος Διένης γεννήθηκε στα Καστέλλια της Ορεινής Φωκίδας το 1917. Στο Γυμνάσιο της Αμφίκλειας γνωρίζεται με τον Γιάννη Αλεξάνδρου, τον μετέπειτα Καπετάν Διαμαντή. Σπουδάζει στην Γυμναστική Ακαδημία Αθηνών όπου και οργανώνεται στο Κομμουνιστικό Κόμμα. Τον Μάρτιο του 1938 συλλαμβάνεται αλλά υπογράφει δήλωση μετανοίας και αφήνεται ελεύθερος.
Στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940 πολεμάει στην Αλβανία με το 65ο Σύνταγμα Πεζικού. 
Το 1942 οργανώνεται στο ΕΑΜ, και μαζί με τους Φώτη Μπάρμπαρη (γεωπόνο στην Γραβιά) και Αλέκο Δρούγκα, προσπαθούν να οργανώσουν πυρήνες αντίστασης στην περιοχή της Ορεινής Φθιώτιδας, της Φωκίδας και της Παρνασσίδας. Σε μια από τις περιοδείες τους στα χωριά του Παρνασσού,  του κολλούν το παρατσούκλι «Παπούας», καθώς στις ομιλίες του μιλούσε συχνά για αυτήν την φυλή της Νέας Γουινέας και την έφερνε ως παράδειγμα.
Το 1943 του δίνεται η εντολή από τον Τζήμα (Σαμαρινιώτη), να περάσει στην Πελοπόννησο και να βοηθήσει τον Άρη Βελουχιώτη, στις προσπάθειες για την ενίσχυση του ΕΛΑΣ στον Μοριά. Περνά με 80 αντάρτες από τον Μαραθιά απέναντι στο Αίγιο .
Γίνεται καπετάνιος της ΙΙΙ Μεραρχίας του ΕΛΑΣ Πελοποννήσου. Στις 14 Σεπτεμβρίου του 1943 μαζί με το Τάγμα του Σφακιανού (Γιώργη Αρετάκη), επιτίθεται και διαλύει τις μη-κομμουνιστικές αντιστασιακές ομάδες των Δροσόπουλου, Καρπόζηλου, Μουτούση, Σκαρτσίλα και Νιγιάννη, στο Άνω Καστρίτσι της Αχαΐας.
Λίγο πριν την απελευθέρωση αναλαμβάνει Διοικητής της Επιμελητείας του Αντάρτη (ΕΤΑ). Με την Συμφωνία της Βάρκιζας, επιστρέφει πίσω στην Ρούμελη. Κρύβεται στα Βαρδούσια, καθώς η Κυβέρνηση Παπανδρέου τον έχει καταδικάσει με έκτακτο στρατοδικείο για τα γεγονότα στο  Καστρίτσι. Βρίσκει καταφύγιο σε μια στάνη, όπου βοηθά τον γέρο-τσοπάνη στις δουλείες του. Την άνοιξη του 1946 έρχεται σε επαφή με τον Διαμαντή και τον Καραλίβανο, στο Μαύρο Λιθάρι. Καθώς ο ΔΣΕ αρχίζει να συγκροτείται στον Παπούα ανατίθεται η οργάνωση του αντάρτικου στα βουνά της Δυτικής Στερεάς (Ευρυτανία, Ναυπακτία και Τριχωνίδα). Μαζί με τον Ολύμπιο (Κ.Πεντεδέκα από το Δαδί), προωθείται στον Προυσό όπου θα εγκατασταθεί το Αρχηγείο  Δυτικής Στερεάς του ΔΣΕ.
Στο βουνό  ο Παπούας γνωρίζει και παντρεύεται με πολιτικό γάμο (από τους πρώτους που έγιναν στην χώρα μας) την Μαριάνθη Αντωνοπούλου, αντάρτισσα από το Μικρό Χωριό.
Στις 12 Γενάρη του 1947 ο Παπούας συμμετέχει στην ομάδα του ΔΣΕ που υπό τον Διαμαντή χτύπησε το τρένο στον Μπράλο. Στις 18 Γενάρη του 1947 ιδρύθηκε επίσημα το Αρχηγείο Δυτικής Στερεάς με δύναμη 45 άνδρες, διοικητή τον Παπούα και υπαρχηγό τον Χρήστο Κορόζη (Κίτσο) από το Τροβάτο. Περιοχή δράσης από την Οξυά (Σαράνταινα) μέχρι τα Αραποκεφάλα και την Κυρα-Βγένα.
Την άνοιξη του 1947 ο Παπούας καταλαμβάνει τον Πλάτανο Ναυπακτίας. Στις 26-4-1947 καταλαμβάνει την Αρτοτίνα, τον Ιούλιο το Λιδωρίκι, τον Σεπτέμβρη του ’47 την Αράχωβα των Κραβάρων. Στις 17-1-48 επιτίθεται εναντίον της έδρας του 6ου Τάγματος Εθνοφρουράς στον Πλάτανο. Μεταξύ 26 Φεβρουαρίου και 4 Μαρτίου 1948 επιτίθεται στον Μακρύβαλτο και στην Μακριά Ράχη της Ναυπακτίας το 6ο Τάγμα Χωροφυλακής και την Β΄ Μοίρα Καταδρομών. Στις 21 Απριλίου 1948 επιτίθεται εναντίον του 10ου Τάγματος Εθνοφυλακής (Καπετσώνη) στη Γέφυρα της Τέμπλας. Συμμετέχει στην κατάληψη του Καρπενησίου στις αρχές του 1949. Γίνεται θρύλος στα βουνά της Νότιας Ευρυτανίας, της Τριχωνίδας και της Ναυπακτίας. 
Πιάνεται αιχμάλωτος στις 29 Μαΐου του 1949, μέσα σε μια καλύβα που λειτουργούσε ως πρόχειρο νοσοκομείο του ΔΣΕ, στον Προφήτη Ηλία, πάνω από τον Πανουργιά. Θα οδηγηθεί στο Νοσοκομείο της Λαμίας.Θα δικαστεί από το Έκτακτο Στρατοδικείο Λαρίσης τον Ιούλιο του 1949 και θα καταδικαστεί πέντε φορές σε θάνατο, μαζί με την γυναίκα του Μαριάνθη Αντωνοπούλου. Η ποινή θα εκτελεστεί άμεσα.

Συνέχεια

Τι αποκαλύπτει το αρχείο Βλαντά

Ν. ΜΑΡΑΝΤΖΙΔΗΣ*, Το ΒΗΜΑ, 29/04/2007 , Σελ.: B59

Ο εμφύλιος πόλεμος αποτέλεσε μια τραγική στιγμή για την ελληνική κοινωνία. Οι άνθρωποι που είτε πήραν μέρος σε αυτόν ως ένοπλοι είτε υπέστησαν ως άμαχοι τις συνέπειές του έζησαν μια βαθιά τραυματική εμπειρία. Η πλήρης υποταγή της ατομικότητας στους καταναγκασμούς του περιβάλλοντος και οι επώδυνες προσαρμογές του σώματος στη βία του πολέμου αποτελούν τον κοινό παρονομαστή του βιώματος των απλών ανθρώπων. Η τάση για μυθοποίηση, είτε από τη μια είτε από την άλλη πλευρά και η διάθεση εξύψωσης του «ηρωικού» παρελθόντος, του έθνους ή του κόμματος ή και των δύο ταυτοχρόνως – τώρα που ο εθνο-λαϊκισμός και ο εθνο-κομμουνισμός αναζητούν στο παρελθόν και στα μαθητικά εγχειρίδια Ιστορίας τους λόγους της ύπαρξής τους – αφήνει στη σκιά όλα εκείνα που πραγματικά κυριαρχούν, όταν οι μηχανισμοί άσκησης συλλογικής βίας επιβάλλουν τις δικές τους αναγκαιότητες. Φόβος, πόνος, θλίψη, νεύρωση, απελπισία αποτελούν μερικά από αυτά τα συναισθήματα που η μετατροπή της Ιστορίας σε χολιγουντιανή ταινία τύπου «300» αδυνατεί ακόμη και να αντιληφθεί ότι υπάρχουν. Συνέχεια

Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδος – Από την τραγωδία στο «έπος»

Το ΒΗΜΑ, 15/04/2007 , Σελ.: B52 ,Σ. Ν. ΚΑΛΥΒΑΣ – Ν. ΜΑΡΑΝΤΖΙΔΗΣ

* Η μυθοπλασία και η εργαλειοποίηση του παρελθόντος για την εξυπηρέτηση πολιτικών στόχων του παρόντος προσκρούει βέβαια στην επιστημονική έρευνα που, στην περίπτωση του ΔΣΕ, αποκαλύπτει πολύ ενδιαφέροντα παράδοξα
Ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας (ΔΣΕ) υπήρξε ένα από τα πολλά θέματα-ταμπού της ιστοριογραφίας της δεκαετίας του ’40, τόσο για την Αριστερά όσο και για τους αντιπάλους της. Κάποιες από τις πτυχές του μυθοποιήθηκαν, ενώ άλλες αποσιωπήθηκαν ή υποβαθμίστηκαν. Εδώ και μερικά χρόνια προβάλλεται μια αγιογραφική εικόνα του ΔΣΕ στο επίπεδο της δημόσιας μνήμης, κυρίως με τις εορταστικές εκδηλώσεις του ΚΚΕ στον Γράμμο, όπου εκφράζεται «δέος και περηφάνια για τα τρία χρόνια 1946-1949». Από την προσπάθεια αυτή δεν απουσιάζει και η γραφίδα κάποιων ιστορικών. Δυστυχώς, η μετατροπή της τραγωδίας σε έπος αποτελεί εύκολη υπόθεση για όσους συγχέουν την ιστορική έρευνα με τα «φαντάσματα των εφηβικών τους χρόνων». [1]

Από τη μία, ο ΔΣΕ περιγράφεται ως ένας στρατός ηρώων ο οποίος «γνώριζε να γλεντά μια επανάσταση που υποσχόταν, στους ίδιους και στις μικρές κοινωνίες απ’ όπου προέρχονταν, έναν κόσμο πολύ καλύτερο από αυτόν που είχαν ως τότε γνωρίσει», ενώ οι μαχητές του υποτίθεται ότι ήταν «δεμένοι στη ζωή και στον θάνατο με μια υπόθεση ονειρική». Από την άλλη, η περιγραφή του εμφυλίου πολέμου ως μιας τραγωδίας όπου δύο ελληνικοί στρατοί «μακελεύτηκαν μεταξύ τους» στιγματίζεται, και μάλιστα σε γλώσσα παραστρατιωτική, ως «παράδοση των όπλων της σημερινής Αριστεράς, κατάθεση των επιχειρημάτων της στα πόδια του εχθρού και ακύρωσή της». Ετσι, η ηρωοποίηση του ΔΣΕ μετατρέπεται σε πράξη «προάσπισης της ιστορίας της Αριστεράς, υπόμνησης των αγώνων της και υπενθύμισης ότι η ιστορία δεν τελείωσε». [2] Συνέχεια

Ζαχάρω Ηλείας, οι τρεις επιθέσεις του ΔΣΕ, Αντιστράτηγος ε.α Ζήρος Ασημάκης,Μαρ 1961

ΖΑΧΑΡΩ
Και οι τρεις αποτυχούσαι επιθέσεις των Κομμουνιστοσυμμοριτών εναντίον της ανωτέρω Κωμοπόλεως.

Τα επίσημα Στοιχεία διά την Σύνταξιν της παρούσης Εκθέσεως
Ελήφθησαν
1/ Εκ της Πολεμικής Εκθέσεως.
2/ Εκ της Εκθέσεως του 616 Τάγματος Πεζικού της 72ας Ταξιαρχίας.
3/ Εκ της Εκθέσεως και Αναφορών της Υποδιοικήσεως Χωροφυλακής Ζαχάρως.
4/ Εκ των Εκθέσεων και Αναφορών του Αποσπάσματος Ζάρα Γεωργίου.
5/ Εκ της Καταθέσεως του Αρχισυμμορίτου Κονταλώνη Επιτελάρχου της Κομμονιστικής Συμμορίας Πελοπονήσου μετά την παράδωσίν του.

Συνετάγη
Παρά
του αντιστρατήγου ε.α.
Ζήρου Ασημάκη
Τ.Υ.
—————————————-
Μάρτιος
1961

ΖΑΧΑΡΩ

Η Ζαχάρω είναι Κωμόπολις τριών/3/ χιλιάδων κατοίκων. Κείται εις την Νοτιοδυτικήν Πελοπόννησον εις την επαρχίαν Ολυμπίας και εις το μέσον του Κυπαρισσιακού Κόλπου επί της Γραμμής Πύργου – Κυπαρισσίας και εις απόστασιν /30/ περίπου χιλιόμετρα εκ των ανωτέρων πόλεων.-
Είναι εκτισμένη επί αντερίσματος κατερχομένου εκ της ανατολικής πλευράς του όρους Λαπίθα, απέχουσα εκ της θαλάσσης 1500 μέτρα περίπου και εκ των Λουτρών Καϊάφα 5/πέντε/ χιλιόμετρα.
Έχει προς δυσμάς την Λίμνην του Καϊάφα και το δάσος από πεύκα /της Στροφυλιάς/ όπερ εκτείνεται επί μήκους 20 χιλιομέτρων μεταξύ της Λίμνης Καϊάφα και θαλάσσης αρχόμενον εκ Ζαχάρως και δημιουργών αμμώδη και έρημον παραλίαν.
Η θέσις της Ζαχάρως είναι κόμβος συγκοινωνιών μεταξύ Κυπαρισσίας και Πύργου και προς το εσωτερικόν της επαρχίας Ολυμπίας. Αποβιβαζόμενος τις εις την παραλίαν της Ζαχάρως δύναται διά πορείας μιας ημέρας να φθάση εις την μέσην κοιλάδα του Αλφειού εις την Γορτυνίαν. Συνέχεια

Εκθεση δράσης ΔΣΕ στην Πελοπόννησο απο τέλος 1946-τέλος 1949, ΣΔΠ/Α2/Φεβ 1950

ΣΤΡΑΤ/ΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΠΕΛ/ΝΗΣΟΥ
ΓΡΑΦΕΙΟΝ Α2                                                                ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 1950

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΟΣΥΜΜΟΡΙΤΙΣΜΟΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ
ΑΠΟ 1946 ΜΕ ΤΕΛΟΣ 1949

ΑΡΧΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΙΣ
ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ
ΣΥΜΠΛΟΚΑΙ
ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ
ΚΑΜΨΙΣ
ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΙΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Η εξιστόρησις των εν τω ΤΕΥΧΕΙ τούτω Γεγονότων, Αιτίων, Παρατηρήσεων και Συμπερασμάτων βασίζεται επί κατεθέσεων του παραδοθέντος τέως Επιτελάρχου της VII ΚΣ/ΚΠΣ Μεραρχίας Πελ/νήσου Αντ/ρχου ΚΣ/τών ΚΟΝΤΑΛΩΝΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, κατόπιν υποβληθέντος αυτώ ερωτηματολογίου παρά του Διευθυντού Α2/Σ.Δ.Μ Αντ/ρχου ΛΟΝΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ.
Το πρωτότυπον ΤΕΥΧΟΣ προσυπεγράφη παρά του ανωτέρω Αρχισυμμορίτου.
Τ.Σ.Σ
—————————————-

Κ/ΣΥΜΜΟΡΙΤΙΣΜΟΣ ΠΕΛ/ΝΗΣΟΥ (1946-1949)
ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΙΣ-ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ-ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ-ΣΥΜΠΛΟΚΑΙ-ΚΑΜΨΙΣ-ΔΙΑΛΥΣΙΣ
Ι. ΓΕΝΙΚΑ
1. Η απατηλή μάσκα με την οποίαν παρουσιάζετο το Κ.Κ.Ε. ως Εθνική απελευθερωτική οργάνωσις έναντι των Κατακτητών παρέσυρε σοβαρές Λαικές Μάζες στην επιρροή του. Εις τούτο συνετέλεσαν:
(α) Η έγκαιρη εξάπλωσις Κομμουνιστικών Στελεχών εις ολόκληρον την Ελλάδα και η οργάνωσις ενόπλων ομάδων από του 1942.
(β) Η ηγεσία της Ελλάδος δεν κατώρθωσε να οργανώση και διευθύνη εγκαίρως ένοπλον Εθνικόν αγώνα εναντίον των Κατακτητών.
(γ) Η ενίσχυσις παρά των συμμάχων Άγγλων του ΕΛΑΣ υπεβοήθησε τα σχέδια του Κ.Κ.Ε. Συνέχεια

Greek Democratic Army Order of Battle

The Greek Democratic Army (GDA) was in a state of constant organizational change throughout the Greek civil war of 1945–1949. Moreover, units were frequently transferred from one region to another to meet strategic and tactical requirements. There was considerable cross-attachment, and units were frequently reassigned permanently from one major headquarters to another. The commanders changed over time as individuals became casualties, were dismissed, or rose in rank and responsibility. Συνέχεια

Greek Democratic Army Order of Battle as of 30 June 1949

Charles R. Shrader-The Withered Vine_ Logistics and the Communist Insurgency in Greece, 1945-1949-Praeger (1999).pdf

(ΜΟΝΑΔΕΣ-ΔΙΟΙΚΗΤΕΣ-ΚΑΙ-ΔΥΝΑΜΙΚΟ-ΤΟΥ-ΔΣΕ-ΣΤΙΣ-30-ΙΟΥΝΙΟΥ-1949)

The Greek Democratic Army (GDA) was in a state of constant organizational change throughout the Greek civil war of 1945-1949. Moreover, units were frequently transferred from one region to another to meet strategic and tactical requirements. There was considerable cross-attachment, and units were frequently reassigned permanently from one major headquarters to another. The commanders changed over time as individuals became casualties, were dismissed, or rose in rank and responsibility. The strength of individual units also varied according to the casualties taken and the success of recruiting efforts. No comprehensive order of battle generated by the GDA general command ap¬pears to have survived, and the GDA order of battle must be reconstructed from often inaccurate and incomplete Greek government and U.S. intelligence estimates. For all of these reasons, it is difficult to present a completely accurate picture of the GDA order of battle at any given time. However, the following depiction of the GDA order of battle on 30 June 1949, the eve of its destruction, should provide some rough idea of the structure of the GDA as it evolved in the last year of the war.
The GDA order of battle presented here has been compiled from a number of sources, the most important of which are Greek General Staff, Intelligence Directorate, Staff Study, Ref. No. F8206/95/2-12-50, Athens, 12 February 1950, subject: Guerrilla Warfare: The Organization and Employment of Irregulars; and United States Military Attache- Greece (Capt. C. R. Meltesen), Intelligence Report R-298-49 (ID No. 589129), Athens, 8 August 1949, subject: Guerrilla Order of Battle—Strength, Organization and Dispo¬sition [in Box 3781, Assistant Chief of Staff, G-2, Intelligence, Numerical Series of Intelligence Document File (“ID Files”), 1944-1955, Record Group 319 (Records of the Army Staff), National Archives II, College Park, MD]. Συνέχεια

Διαταγή επίθεσης κατά ΑΡΤΑΣ, ΔΣΕ/2 ΜΕΡΑΡΧΙΑ/19 Μαρ 1949

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Προσωπική
ΙΙη ΜΕΡΑΡΧΙΑ Απόρρητη
ΕΠΙ. ΓΡΑΦΕΙΟ Ιο
Αρίθμ .Ε.Π.Ε 104

ΔΙΑΤΑΓΗ
«Επιχείρησις κατά εχθρικού στόχου Άρτα»

Χάρτης 1:100.000 Άρτα-Πρέβεζα-Άγραφα-Αγρίνιο
Ι. Πληροφορίες: Βλέπε συννημένο δελτίο πληροφοριών.
ΙΙ. Σκοπός: Εξόντωση της εχθρικής δύναμης του στόχου Άρτα, κατάληψη της πόλης για στρατολογική επιμελητειακή εκμετάλλευση.

ΙΙΙ. Τρόπος ενέργειας:
α) Αποφασιστική ενέργεια κατά του στόχου με κύρια προσπάθεια από Νότο και παρενόχληση από ΒΑ Κατεύθυνση.
β) Κάλυψη της ενέργειας κατά του στόχου από Αμφιλοχία (ισχυρότερη), Βουλγαρέλλι (ελαφρότερη) και από Πρέβεζα-Γιάννενα (Τάγμα Πετρίτη)
ΙV. Αποστολή Μεραρχίας: Να καλύψει την επιχείρηση κατά του στόχου από Αμφιλοχία-Άρτα, από Ξυρακιά-Φλωριάδα-Κλειδί, από Βουλγαρέλλι-Άρτα και να ενεργήσει για την κατάληψη του στόχου Κουμπότι με σκοπόν τη στρατολογία και επιμελητειακή εκμετάλλευση. Συνέχεια

Διαταγή επίθεσης Βροβιανών, ΔΣΕ/1ΜΕΡΑΡΧΙΑ/18 Μαρ 1949

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
ΚΛΙΜΑΚΙΟ ΓΕΝ. ΑΡΧΗΓΕΙΟΥ ΝΟΤΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
ΕΠΙΤΕΛΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ Ι
Αριθ. Α.Π. 428 ΑΠΟΡΡΗΤΗ

ΔΙΑΤΑΓΗ (Πορείας)
Ι. Ολα τά τμήματα θά κινηθούν μέσα στή νύχτα γιά τό χώρο Βροβιανών όπου πρέπει νά βρίσκωνται αύριο τό πρωί ώρα 06.00 καλυμμένα.

Ι Ι. Ωρα κίνησης  σειρά πορείας  δρομολόγιο μέχρι τή γέφυρα Τέμπλας.
Ή Ι Ι η Μεραρχία μέ τις 144 καί 172 Ταξιαρχίες νά ξεκινήσει άπό τόν αυχένα Β. Α.
Τοπολιάνων στις 19.00 σήμερα μέ δρομολόγιο αυχένας  Τοπόλιανα  γέφυρα Τέμπλας.
Σ. Δ. Κλιμακίου θά κινηθεί στις 17.30 άπό Κάτω Ποταμιά
Γρανίτσας γιά γέφυρα Τέμπλας μέ δρομολόγιο Τοπόλιανα  γέφυρα Τέμπλας.
Σ. Δ. τής Μεραρχίας νά κινηθεί στις 18.00 άπό Κάτω Ποταμιά μέ τό ίδιο δρομολόγιο.
192 Ταξιαρχία νά κινηθεί στις 17.30 άπό Γρανίτσα γιά γέφυρα Τέμπλας μέ δρομολόγιο Γρανίτσα  Κάτω Ποταμιά  Τοπόλιανα  γέφυρα Τέμπλας.
138 Ταξιαρχία νά κινηθεί στις 17.00 άπό Λημέρι  Τοπόλιανα  γέφυρα Τέμπλας. Την 138 Ταξιαρχία θά ακολουθήσει τό πυροβολικό καί ή Σχολή Αξιωματικών. Συνέχεια

Διαταγή επίθεσης ΑΡΤΑΣ, ΔΣΕ/1 ΜΕΡΑΡΧΙΑ/17 Μαρ 1949

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ  ΕΛΛΑΔΑΣ
Ιη ΜΕΡΑΡΧΙΑ
ΕΠΙΤΕΛΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ Ιο
Αριθ. Ε.Π.Ε. 45
ΑπόρρητοςΠροσωπική

Χάρτες Αρτας 1:100.000

ΔΙΑΤΑΓΗ

Ι. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:

(α) Γιά τόν εχθρό: Οπως τό συνημμένο δελτίο πληροφοριών.
(β) Για τά δικά μας τμήματα: Τμήματα του Σουλίου θά καλύψουν τήν επιχείρηση άπό Γιάννενα καί Πρέβεζα.

II. ΣΚΟΠΟΣ : Ή εξόντωση της φρουράς τής εχθρικής βάσης τής Αρτας, κατάληψη, στρατολογική καί έπιμελητειακή εκμετάλλευση.

ΙΙΙ. ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ ΜΕΡΑΡΧΙΑΣ:

  1. Ό Διοικητής της με τήν, 192 Ταξιαρχία καί τήν 144 Ταξιαρχία τής Ι Ιης Μεραρχίας καί 2 αντιαρματικά πυροβόλα νά καλυφθούν δλη τή μέρα τής 20/3 στό χώρο Ανατολικά Γιαννιώτη καί τό βράδυ τής ίδιας μέρας νά κινηθούν πάνω στή κατεύθυνση Γιαννιώτη  Κλειδί  Παναγιά  Ανω Πέτρα, μέ αποστολή νά επιτεθούν κατά τής εχθρικής φρουράς Αρτας μέ κύρια προσπάθεια άπό τη Νότια κατεύθυνση μέ ταυτόχρονη διείσδυση στό κέντρο τής πόλης, γιά νά εξοντώσει τήν εχθρική φρουρά, νά καταλάβει τή πόλη καί νά εκμεταλλευτεί στρατολογικά καί έπιμελητειακά.
  2. (α) Νά θέσει κάτω άπό τις διαταγές του Διοικητή της Ι Ιης Μεραρχίας τήν 138 Ταξιαρχία, ή όποια νά αναλαμβάνει τήν κάλυψη τής επιχείρησης άπό Αμφιλοχία  Ξηρακιά καί Βουλγαρελιοΰ. Συνέχεια

Εκθεση μάχης ΦΛΩΡΙΝΑΣ, ΔΣΕ/27 Φεβ 1949

ΕΚΘΕΣΗ
ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ

Η επιχείρησή μας στη Φλώρινα αποτελεί μία από τις σοβαρές επιχειρήσεις από τη σειρά που καθορίζονται με το σχέδιό μας, για χειμερινό πόλεμο, ενάντια στο μοναρχοφασιστικό μισθοφορικό στρατό του Τρούμαν.
Η επιχείρηση της Φλώρινας ήταν η μεγαλύτερη και πιο δυσκολότερη από όσες έχουμε κάνει ως τώρα, σε κατοικημένους στόχους. Η επιχείρηση της Φλώρινας ήταν επιθετική. Όπως είναι γνωστό, σκοπός του χειμερινού μας πολέμου είναι το σοβαρό στραπατσάρισμα των προετοιμασιών του εχθρού για εκστρατεία του, ενάντιά μας στα 1949, με μια αδιάκοπη φθορά και ταυτόχρονα συγκέντρωση των απαραιτήτων σε μας στρατηγικών εφεδρειών. Η απελευθέρωση τέτοιου εδαφικού χώρου που θα μας δώσει πλεονεκτήματα για πραγματοποίηση των παραπέρα δικών μας προθέσεων.
Από τα στοιχεία που πιο κάτω θα παραθέσουμε θ’ αποδειχθεί ότι η επιχείρηση στη Φλώρινα μπορούσε να τελειώσει με πλήρη επιτυχία. Συνέχεια

Διαταγή επίθεσης Δάφνο-Διακόπι, ΔΣΕ/21 Φεβ 1948

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
ΚΛΙΜΑΚΙΟ ΓΑΝΕ
ΕΠΙΤΕΛ – ΓΡΑΦ. 1ο
Αριθ. ΕΠΕ ΙΙ

ΔΙΑΤΑΓΗ

Ι.         ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Εχθρός

α)     Με δύναμη Τάγματος κατέλαβε σήμερα πρωί Δενδρούλι και ενεργεί προς Καράβι.
β)     Εχθρική Διλοχία κατέχει τον Άγιο Παντελεήμονα Δάφνου και το εκκλησάκι Ανατολικά Διακοπίου.
γ)     Εχθρικό Τάγμα βρίσκεται από χθές στο χώρο Κυριακοχωρίου.
δ)     Η δύναμη του Λιδωρικίου ενισχύθηκε με ανεξακρίβωτες δυνάμεις.-

ΙΙ.        ΣΚΟΠΟΣ ΜΑΣ
Να ανατρέψουμε τον εχθρό σε μία κατεύθυνση (Δαφνο-Διακόπι) και σε συνέχεια να ενεργήσουμε ελιγμό σε χώρο που θα σας  ανακοινώσουμε με νεωτερή μας.

ΙΙΙ.      ΔΙΑΤΑΞΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ ΤΜΗΜΑΤΩΝ
1)     Η 144 Ταξιαρχία με όλη την δύναμή της να επιτεθεί κατά του  εχθρού που κατέχει Δάφνο, Άγιο Παντελεήμονα, με αποστολή να ανατρέψει τον εχθρό και να τον εξοντώσει. Η επιχείρηση να συνεχισθεί νύκτα και μέρα και σε συνέχεια να προωθήσει τμήμα  της να καταλάβει τον Αη Γιάννη κλίματος Υαίας.
2)     138 Ταξιαρχία να κινηθεί σήμερα στις 18 ώρα πάνω στο  δρομολόγιο Αετόπετρα – Λαδικού – Αγία Παρασκευή – Πενταγιούς – Βλαχοβούνι, όπου και θα καλυφθεί αύριο όλη την  μέρα παίρνοντας μέτρα αφαλείας από Ελατού – Τερψιθέα –  Αλεποχώρι – Ζοριανό – Κροκύλι.-
3)     172 Ταξιαρχία να κινηθεί για τον Άγιο Κωνσταντίνο Αρτοτίνας όπου και θα καλυφθεί αύριο την μέρα, αφήνοντας:
α)    Ελαφρό τμήμα στον Πύργο Λεύκας και για επιτήρηση της Κορυφογραμμής Σαραντένας και του χώρου Κυριακοχωρίου.
β)    Λόχος στον Προφήτη Ηλία Κυδωνιάς.
γ)    Ελαφρό τμήμα στο Σταυρό Αρτοτίνας για επιτήρηση προς   Πορτοκάλι – Γιδοβούνι – Κακιά Σκάλα.
4)     Σχολή Αξ/κων να καταλάβει μέσα στην νύχτα την Αετόπετρα  με επιτήρηση προς Ελατόβρυση.
5)     Ουλαμός 1ης Μεραρχίας να καταλάβει το ύψωμα Λαδικού  μέσα στην νύχτα.
6)     Σ.Δ. μας Αγία Τριάδα Βόρεια Λαδικούς.

ΙV.      ΤΡΟΦΟΔΟΣΙΑ ΤΜΗΜΑΤΩΝ

Όλα τα τμήματα να παραλάβουν από την Αρτοτίνα μέσα στην  νύχτα και όλη την ημέρα αύριο μέχρι τις 18 ώρα τρόφιμα για δύο  μέρες και πάνω. Σειρά τροφοδοσίας τμημάτων: 138 Ταξ/χία,  λόχος Ασφάλειας, Ουλαμοί, Σχολή, 172 Ταξιαρχία.

  1. ΔΙΑΦΟΡΑ

1)     Κάθε τμήμα να αναπτύσει πρωτοβουλία και να ενεργεί με  ταχύτητα και αποφασιστικότητα για την εξόντωση κάθε  εχθρικού τμήματος που ενεργεί στον τομέα του.
2)     Να μας ενημερώνετε συνεχώς για την κατάσταση στον  τομέας σας.
3)     Να παίρνετε αυστηρά μέτρα ασφάλειας για αποφυγή  αιφνιδιασμών και για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση  κάθε κατάστασης.
4)     Κάθε τμήμα πρέπει να είναι έτοιμο για κίνηση σ’ οποιαδήποτε  περίπτωση διαταχθεί .
5)     Η 138 Ταξιαρχία στην κινησή της προς Βλαχοβούνι να πάρει  μέτρα για εξουδετέρωση τυχόν ναρκοπαγίδων.-

21/2/49 ώρα 14

ΓΙΩΤΗΣ – ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ
Υποστράτηγοι

Παραλήπτες
138,144,172 Ταξιαρχίες
Σχολή Αξ/κών ΚΓΑΝΕ

Για την ακρίβεια

το 1ο Γραφείο

Τ.Υ.

Παραβλήθηκε

aep_19490221