Η μάχη της Αμφιλοχίας


∆ύο περίπου µήνες (τη νύχτα της 17ης προς 28η Ιουλίου 1944) πριν από την απελευθέρωση η 5η (κατ’ άλλους η 7η) Ταξιαρχία ΕΛΑΣ σε συνεργασία µε στελέχη του ΕΑΜ Αµφιλοχίας µπήκε στην πόλη όπου υπήρχε µικρή Γερµανική δύναµη και 5-6 έλληνες χωροφύλακες υπό τον ανθ/στη Γκότση. ∆εν υπήρχε κανένα τµήµα Ταγµάτων Ασφαλείας. Οι Γερµανοί παρέµειναν στα οχυρωµένα µεγάλα κτίρια της παραλίας, ενώ οι χωροφύλακες κλείσθηκαν στο κτίριο της Υποδιοίκησης Χωρ/κής (οικία ∆ηµητρέλου). Στην αρχή εξουδετερώθηκε ένας Γερµανός σκοπός (τον οποίο σκότωσε µε µαχαίρι στην ανατολική πρόσβαση της πύλης και στη «Βίλα Γερογιάννη» ο Καπετάνιος του ΕΛΑΣ Γιαννούλης από τη Λευκάδα) και εξοντώθηκαν οι ελάχιστοι Γερµανοί που διέµεναν µέσα στη Βίλα που ήσαν και οι µοναδικές Γερµανικές απώλειες. Μετά οι ΕΛΑΣιτες επιτέθηκαν κατά των χωροφυλάκων, ενώ οι Γερµανοί έµειναν στα οχυρωµένα σπίτια τους βάλλοντας πυκνά πυρά. Οι χωροφύλακες για να µην χαρακτηρισθούν «συνεργάτες» αρνήθηκαν την προσφερθείσα Γερµανική προστασία και αντιστάθηκαν µέχρι τέλους των λιγοστών πυροµαχικών τους. Ο Γκότσης έπεσε µαχόµενος ενώ οι άλλοι κρύφθηκαν σε παρακείμενη οικία αλλά συνελήφθησαν µετά από προδοσία και εκτελέσθηκαν µπροστά στο σπίτι του Καραµπούλια, πλην ενός διασωθέντος. Οι ΕΛΑΣιτες σκότωσαν και τη Μαρία Μακρυµανωλάκη έγκυο σύζυγο του εκτελεσθέντος. Φεύγοντας οι επιδροµείς πήραν µαζί τους 18 γυναικόπαιδα Ε∆ΕΣιτών οµήρους αλλά αναγκάσθηκαν να τα ελευθερώσουν αργότερα διότι συνέλαβε αντίστοιχους και ο Χούτας. Τη «Μάχη της Αµφιλοχίας» που αναφέρει µε περηφάνια η Κα Σ. Βεληµαχύτου καταδίκασε το Συµµαχικό Στρατηγείο Μέσης Ανατολής ενώ η τότε Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Γεωργ. Παπανδρέου την αποκήρυξε σαν εγκληµατική αντεθνική ενέργεια. Μεταξύ των εκτελεσθέντων ήταν και 6 Ιταλοί ορντινάντσες (υπηρέτες) των Γερµανών και παραδόθηκαν από την αρχή, µετά από πρόσκληση του Ιταλού Κοµµουνιστή λοχαγού του ΕΛΑΣ Αµο Παµπαλόνι αλλά δολοφονήθηκαν µε µαχαίρι… Για το γεγονός αυτό ο Παµπαλόνι πέρασε από στρατοδικείο της αντιφασιστικής κυβέρνησης της πατρίδος του και µε µοναδική κατηγορία ότι δεν µπόρεσε να εµποδίσει την σφαγή, τον απέταξαν έστω και αν στο µεταξύ είχε ανακηρυχθεί αντιστασιακός ήρωας! Οι Γερµανοί έφθασαν αργά το απόγευµα της 17ης Ιουλίου µε θωρακισµένα και τη µεθεπόµενη συγκέντρωσαν τον πληθυσµό στην παραλία µε γύρω-γύρω πολυβόλα και προθέσεις µαζικής εκτέλεσης. Ο επιζήσας της µάχης γηραλέος Γερµανός Φρούραρχος µε καλοσύνη επενέβη στο Γερµανό Στρατηγό και δεν εκτελέσθηκαν οι κάτοικοι, οι οποίοι µε επικεφαλής τον πρόεδρο της κοινότητας Κ. Σωτηρίου βοήθησαν να σωριασθούν οι ελάχιστοι Γερµανοί νεκροί σ’ ένα µικρό φορτηγό αυτοκίνητο. Οι µεγαλύτερες απώλειες ΕΛΑΣιτών και αµάχων έγιναν κατά την αποχώρηση λόγω πανικού διότι το απόγευµα εµφανίσθηκαν Γερµανικά τανκ από την τοποθεσία «Σαµάρι». Η Εθνική Αντίσταση µετά από µισό αιώνα απαιτεί αντιµετώπιση χωρίς πάθη και προπαγανδιστικές ανακρίβειες. Η ονοµαζόµενη από τότε Εθνική Παράταξη έχει να επιδείξει πάρα πολλές αντιστασιακές δάφνες που σήµερα σκόπιµα καταπνίγονται αλλά παρ’ όλα αυτά πρέπει να ξεπεράσει τους δισταγµούς της και να δεχθεί τον αγώνα του τότε ΕΑΜ το οποίο νοµίζει ότι αδικήθηκε και πάντοτε ζητάει δικαίωση των θυσιών του. Εντούτοις ουδέποτε προσπάθησε να αµβλύνει τη σωτηρία του οποίου τους εκλιπαρούσε και περιέφεραν το εξαγχθέν έµβρύο σαν τρόπαιο…

Επίσης απέκοψαν και τα γεννητικά όργανα του πεσόντος ανθ/στή Γκότση ο οποίος ποτέ δεν είχε δώσει πληροφορίες στους Γερµανούς για αντιστασιακές δραστηριότητες των ελλήνων. Η γυναίκα και τα τρία ανήλικα παιδιά του µόλις διέφυγαν σε φιλικό σπίτι, µε τα θερινά κοντοµάνικα πουκαµισάκια τους από οργισµένους κοµουνιστές που τους αναζήτησαν την εποµένη διότι όπως φώναζαν «είχαν εντολή να µη γλιτώσει κανένας από την οικογένεια του ανθ/στη»! Κύριος σκοπός της επίθεσης του υπό κοµµουνιστική διοίκηση ΕΛΑΣ ήταν η εξουδετέρωση του «Κάστρου του οπλαρχηγού του Ε∆ΕΣ Σ. Χούτα» και η εξόντωση των εκεί οπαδών του που αποτελούσαν τεράστια πλειοψηφία. Τους αναζητούσαν γυρίζοντας στα σπίτια τους που τα έβαζαν φωτιά παρά την ύπαρξη έγγραφης συµφωνίας συνεργασίας των δύο οργανώσεων! Έτσι εκτελέσθηκαν ο ∆ικηγόρος Σπ. Τσιρογιάννης πρόεδρος επιτροπής Ε∆ΕΣ µε τη µητέρα του. Επίσης έκαψαν το σπίτι των αδελφών Φλώρου ανταρτών του Ε∆ΕΣ στο οποίο κάηκε ο ∆ηµ. Φλώρος και πολλά άλλα. Πολλοί από τους δολοφονηθέντες Ε∆ΕΣίτες που πλήρωσαν βαρύ φόρο αίµατος, είχαν λάβει µέρος στην προ έτους (14-22 Ιουλίου 1943) µάχη στο Μακρυνόρος όπου σύντριψαν την Ιταλική Μεραρχία BRENERO. Ο διµέτωπος αγώνας του Ε∆ΕΣ εναντίον Γερµανών και ελλήνων κοµµουνιστών της εποχής προκαλούσε διπλές απώλειες! Ενώ η µεγάλη κοµµουνιστική απάτη σε βάρος των γενναίων πολεµιστών του ΕΛΑΣ τους οποίους παρέσυρε µε την δήθεν κοινωνική δικαιοσύνη που υπόσχονταν, βάθαινε το εµφυλιοπολεµικό χάσµα. Υπολείµµατα του ίδιου µηχανισµού επιµένουν και σήµερα να ταυτίζουν µε ερµηνείες, αποδοχές αλλά και σιγή, διάφορες έντονα εµφυλιοπολεµικές παρεκτροπές και εγκλήµατα εναντίον απλά αντιφρονούντων πολιτικά ελλήνων την τραγική εκείνη εποχή. Προ παντός πρέπει να δεχθεί ότι είχε καλλιεργήσει την καταστροφική θεωρία ότι κάθε ένας που διαφωνούσε µαζί του, ακόµη και αντιστασιακός του βουνού µαχόµενος στο διπλανό χαράκωµα του κατακτητή ήταν στη δοσιλογική παράταξη. Κάτι άλλο που δεν διδάχθηκαν ποτέ ήταν ότι στον πόλεµο υπάρχουν από τα πράγµατα προτεραιότητες σκοπών και η ανατροπή τους σηµαίνει αρνητική συµβολή στην προσπάθεια. Είναι σήµερα γνωστό ότι η τότε αριστερά ανάτρεψε την κανονική σειρά και πρόταξε τους πολιτικούς σκοπούς από τους στρατιωτικούς που έπρεπε να επιδιωχθούν πρώτοι, διότι αυτοί θα έφερναν και την πραγµατοποίηση της κοινωνικής δικαιοσύνης! Η νοοτροπία της πολιτικοποίησης των πάντων µέσα στη φωτιά ενός τόσο δύσκολου αγώνα όπως είναι ο ανταρτοπόλεµος που εφάρµοσε µε φοβερή βία η τότε αριστερά δηµιούργησε τεράστια αντίδραση εναντίον της και υπήρξε ασφαλώς ένας από τους χειρότερους σπόρους του φοβερού διχασµού που ακολούθησε.

ΠΑΡΙΣ. Ι. ΑΘΩΝΙΤΗΣ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Ελληνική αντιστασιακή ομάδα καπετάν Γιάννου (Αχαία)


Κατά τάς αρχάς ΜαΪου 1943 είχε συγκροτηθή και εξοπλισθή πλήρως εν την περιοχή Αχαϊας 30μελής ένοπλoς ανεξάρτητη ελληνική ομάς  υπό την αρχηγίαν του καπετάν Γιάννου. Ο Καπετάν Γιάννος ήτο ένα ωραίο και ιπποτικό παλληκάρι, κατήγετο απο το χωριό Μποτιά των Καλαβρύτων. Κατά τα τέλη του 1942 βγήκε στο βουνό με ολίγους συμπατριώτας του συγκρότησε αντάρτικη ομάδα. Στην αρχή η ομάς του ήτο ολιγομελής, λιγάκι βραδύτερον έγινε 30μελής. Το σύνθημα του Καπετάν Γιάννου ήτο: << Όλα για την Ελλάδα>>. Αγροτόπαιδο, με πολύ λίγη μόρφωση, βγήκε στο βουνό και ακολούθησε τον δρόμο της θυσίας και της τιμής απτόητος, το αγνό και ζωντανό αυτό χωριατόπουλο βάδισε αγέρωχα και με σταθερότητα ήρωος και με μεγαλοψυχία αληθούς Χριστιανού τον δρόμο της θυσίας για την λευτεριά της πατρίδος του και εθυσίασε την ζωή του, τα νειάτα του παραμένων ακλόνητος επάνω στην έπαλξη του καθήκοντος. Ο Καπετάν Γιάννος μόλις επληροφορήθη ότι στην περιοχή Καλαβρύτων έπεσε με αλεξίπτωτο ο Άγγλος Ταγματάρχης Άντονυ μαζίμε τους δύο Έλληνας αξιωματικούς Βασίλη και Στέφανο, έσπευσε με την ομάδα του να τους συναντήση και να παράσχη εις αυτούς πάσαν δυνατήν ενίσχυσιν και εκδούλευσιν. Ανέλαβε προσωπικώς την ασφάλειαν του κλιμακίου. Όπου περνούσε η ομάδα του Καπετάν Γιάννου προκαλούσε ενθουσιώδεις εκδηλώσεις και ρίγη ενθουσιασμού, ο ίδιος με θερμά και πατριωτικά λόγια όπου περνούσε, αναπτέρωνε τας ελπίδας των σκλάβων χωρικών Συνέχεια

Σύμφωνο Πετριτσίου (12 Ιουλ 1943):Απάντηση ΚΚΕ


ΕΠΙΣΤΟΛΗ του Ιστορικού Τμήματος της Κεντρικής Επιτροπής του Κομ­μουνιστικού Κόμματος Ελλάδας που έστειλε σε απάντηση της επιστολής του εργαζόμενου νέου και που δημοσιεύθηκε στο «Βήμα» της 10ης Ιανουαρίου 1993

Αξιότιμε κύριε Διευθυντά,

Στο φύλλο της εφημερίδας σας της περασμένης Κυριακής 20 Δεκεμβρίου, δημοσιεύτηκε αρθρο με την καθιερωμένη μορφή επιστολή, του κ. Γιάννη Μαρίνου, που εμφανίζεται σαν «εργαζόμενος νέος» – αν και δεν είναι – και με τίτλο: «ΚΚΕ: Συνεπές στην ιστορία του».

Στο άρθρο αυτό γίνεται μια ακόμα συκοφαντική επίθεση ενάντια στο κόμμα μας, το ΚΚΕ, με αβάσιμα στοιχεία και με αυθαίρετους ισχυρισμούς. Γι αυτό και παρακαλούμε να φιλοξενήσετε την παρακάτω απάντηση μας:

Ο κ. Μαρίνος δεν είναι η πρώτη φορά που επιτίθεται κακόβουλα στο ΚΚΕ, διαστρεβλώνοντας αυθαίρετα την ιστορία και τις θέσεις του. Είναι μόνιμη «φροντίδα» και απασχόληση του. Δικαίωμα του. Δεν είναι, όμως επιτρεπτό -έτσι πιστεύουμε- να συκοφαντεί και να λασπολογεί, αξιοποιώντας πλαστά και προβοκατόρικα στοιχεία. Συνέχεια

Οργάνωση-Δύναμη Ξενοκίνητων Ενόπλων Κομμουνιστών (Κ/Σ) 1945-1949


Περίοδος 1945.

Άπό τοϋ μηνός Μαΐου αρχίζει ή οργάνωση ενόπλων συμμοριών εις ορεινός περιοχάς, διά μυστικής στρατολογίας κομμουνιστών, οι όποιοι έπελέγοντο εκ των βαρυνομένων με εγκληματικός πράξεις διαρκούσης της κατοχής. Διά προπαγανδιστικούς λόγους ονομάζονται «Ένοπλοι Ομάδες Καταδιωκομένων» (Ε.Ο.Κ.). Με την πάρσδον του χρόνου πλαισιώνονται με στελέχη εκ του Ε.Λ.Α.Σ, τα όποια είχαν πείρα διεξαγωγής ανταρτοπόλεμου ή είχαν εκπαιδευθεί εις χώρας του Παραπετάσματος (‘Αλβαν’ιαν και Γιουγκοσλαυΐαν). Παραλλήλως συγκροτούνται εις τας πόλεις και την ύπαιθρο αϊ οργανώσεις «Αυτοάμυνας», μέ οτρατιωτικήν διάρθρωσιν. Αί άπσστολαί των είναι, ή στρατολογία μαχητών είς τάς Ε.Ο.Κ, ή έξασφάλισις οπλισμού, ή όργάνωσις δικτύων πληροφοριών, ή έξεύρεσις ειδών έπιμελητείας καί ή συνεργασία μετά τών Ε.Ο.Κ. κατά τάς προσβολάς χωρίων Συνέχεια

Εκθεση Χρονικού ΑΘΗΝΑΪΚΗΣ ΛΕΣΧΗΣ, 1-6-1992


ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΛΕΣΧΗ
Λεωφ.Ελευθ.Βενιζέλου 11

Εν Αθήναις τη 1η Ιουνίου 1992
Τηλ. 3242.611,2,3,4 105 64

ΠΡΟΣ: Γ.Ε.Σ./Δνσιν Ιστορίας Στρατού
Σχετ: Φ.200/6/3242961/21.5.92
Εις απάντησιν του ανωτέρω σχετικού, έχομεν την τιμήν να σας αποστείλωμεν απόσπασμα εκ του Χρονικού της Αθηναϊκής Λέσχης αναφερομένου εις την περίοδον Κατοχής (1941-45) εις το οποίον περιλαμβάνεται και το λαβόν χώραν θλιβερόν επεισόδιον που εστοίχισεν την ζωήν εις τον αείμνηστον Στρατηγόν Κομνηνόν Μηλιώτην.

Μετά τιμής
ο
Γραμματεύς
(Τ.Υ)
ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΟΥΛΟΥΠΑΣ

Στην περίοδον αυτή του μεσοπολέμου την έδρα του Προέδρου της Αθηναϊκής Λέσχης κατέλαβον οι ακόλουθοι: ο Αναστ.Κούπας (1926-1929). ο Α.Μεταξάς (1930-1931), ο Στρατηγός Πιερράκος Μαυρομιχάλης (1932-1937) και ο Στρατηγός Βασίλειος Μελάς (1938-1942).

Η ΑΘΗΝΑΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ  (1941-1945)
Την επίθεσην της Ιταλίας στην Ηπειρο τον Οκτώβριο του 1940 ακολούθησε την άνοιξη η ακάθεκτη εισβολή των μηχανοκίνητων Μεραρχιών του Χίτλερ στην Ανατολική Μακεδονία. Παρά την ολολογημένα αξιοθαύμαστη αντίσταση που ένα μέρος του Ελληνικού στρατού πρόβαλε τότε στα οχυρά του Ρούπελ, ο Γερμανικός στρατός προχώρησε και κατέλαβε ολόκληρη την Ελλάδα. Και τότε, τη Μεγάλη Εβδομάδα του 1941 μαζί με τα Πάθη του Χριστού ένα άλλος Γολγοθάς άρχιζε για τον δύστυχο ελληνικό λαό κάτω από τη μπότα του Κατακτητή.
Θάταν πολύ περίεργο, σ’ όλη αυτή την καταιγίδα που ξέσπασε τον καιρό εκείνο στον τόπο μας να μείνη άθικτη η Αθηναϊκή Λέσχη. Ως τόσο, ένα είναι βέβαιο, πως αν και οι Γερμανοί μόλις μπήκαν στην Αθήνα κατέλαβαν όλα τα μεγάλα κεντρικά κτίρια που είχαν επισημάνη, δεν επήραξαν καθόλου την Αθηναϊκή Λέσχη. Έτσι τους πρώτους μήνες, τα Μέλη της Λέσχης συνέχισαν να συχνάζουν στο γνωστό Μέγαρο της οδού Πανεπιστημίου και να βρίσκουν εκεί κάτω απ’την γενικά καταθλιπτική ατμόσφαιρα που πίεζε όλους τους Έλληνες κάποια σχετική ησυχία. Όμως κι’ αυτό δεν επέπρωτο να βαστάξη για πολύ. Συνέπεσε μια μέρα τον Ιούνιο του 1941, να περνούν από την οδόν Πανεπιστημίου Άγγλοι αιχμάλωτοι συνοδευόμενοι από ένα Γερμανικό στρατιωτικό απόσπασμα. Πολλά Μέλη της Λέσχης βγήκαν τότε στα μπαλκόνια και στα παράθυρα κι’ άρχισαν να τους χαιρετούν και να τους επευφημούν. Όπως ήταν επόμενο, οι εκδηλώσεις αυτές ερέθησαν τους Γερμανούς αξιωματικούς που παρακολουθούσαν την μεταφορά των αιχμαλώτων και το άλλο πρωί, διατάχτηκε η επίταξη της Αθηναϊκής Λέσχης ο δε Πρόεδρος της Στρατηγός Βασίλειος Μελάς εκλήθηκε να δώση εξηγήσεις στις Γερμανικές Στρατιωτικές Υπηρεσίες που ήταν εγκατεστημένες στο παρακείμενο Μέγαρο του Μετοχικού Ταμείου Στρατού. Του ζητήθηκε να κατονομάση τα Μέλη της Λέσχης που είχαν επευφημήσει τους Άγγλους αιχμαλώτους και στην άρνησή του τον έβαλαν υπό περιορισμό στο σπίτι του για να τον στείλουν αργότερα εξορία στην Καλαμάτα. Το μόνο που κατώρθωσε, κι’ αυτό δεν ήταν λίγο, ήταν να επιτύχη μία προθεσμία οκτώ ημερών, για να μπορέση η Λέσχη να βρη σπίτι να μετακομίση και να βάνη και τα πραγματά της.
Καταλαβαίνει κανείς τις δυσκολίες που συνάντησαν τότε εκείνοι που διοικούσαν τη Λέσχη για να βρουν σπίτι σχετικά κατάλληλο. Όλα τα μεγάλα οικήματα τα είχαν επιτάξει οι Γερμανοί και τα λίγα μικρά που υπήρχαν τα είχαν καταλάβει και νοικιάσει όσοι στο μεταξύ είχαν έρθει από τις επαρχίες. Ως τόσο στην οδό Πανεπιστημίου δίπλα στο Ιλίου Μέλαθρο – Άρειο Πάγο – η μονοκατοικία που τώρα και κάμποσα χρόνια έχει γίνει μια πολυόροφη πολυκατοικία, προσφέρονταν σαν το πιο κατάλληλο οίκημα για την Αθηναϊκή Λέσχη. Ζητούσε όμως η ιδιοκτήτρια ένα τεράστιο για την εποχή εκείνη ενοίκιο – 100.000 δρχ, τον μήνα – που η Λέσχη δεν μπορούσε να δώση. Βρέθηκε, όμως το σπίτι του Λυσύμαχου Μαλαμίδη, στην οδό Μέρλιν, γωνία οδού Κανάρη, το οποίο και νοίκιασε η Λέσχη για 30.000 δρχ. τον μήνα. Χρειάστηκε όμως να δαπανηθούν 500.000 δρχ. για να διαρρυθμισθή κατάλληλα και να εγκατασταθή εκεί η Αθηναϊκή Λέσχη, μεταφέροντας και μερικά από τα έπιπλα της που μπόρεσε να πάρη, γιατί οι Γερμανοί μαζί με την επίταξη του κτιρίου της Λέσχης εκράτησαν και πολλά από τα έπιπλα. Τα ταμπλώ, οι πολυέλαιοι και όλα τα άλλα αντικείμενα τοποθετήθηκαν σε αποθήκες, που νοικιάστηκαν τότε. Έτσι το ωραίο Μέγαρο της Αθηναϊκής Λέσχης περιήλθε στην κατοχή των Γερμανικών αρχών, που εγκατέστησαν εκεί μια από τις ποικιλλώνυμες Υπηρεσίες τους. Θέλοντας όμως να επικοινωνούν με τις άλλες στρατιωτικές Υπηρεσίες, πούταν εγκατεστημένες στο απέναντι προς την οδό Αμερικής Μέγαρο του Μετοχικού Ταμείου οι Γερμανοί έφτιαξαν μια ξύλινη γέφυρα που ένωνε πάνω απ’την οδό Αμερικής το κτίριο της Αθηναϊκής Λέσχης απ’την ταράτσα, με το απέναντι κτίριο του Μετοχικού Ταμείου. Και η γέφυρα αυτή που ο κόσμος την είχε αποκαλέση η “Γέφυρα των στεναγμών” διατηρήθηκε σ’ όλο το διάστημα της Κατοχής και αρκετό χρόνο ύστερα απ’την αποχώρηση των Γερμανών. Τι πρώτες μέρες οι Γερμανοί εγκαταστάθηκαν στην Αθηναϊκή Λέσχη και στο κεντρικό μπαλκόνι του ωραίου αυτού Μεγάρου άρχισε να κυματίζει …. ο αγκυλωτός σταυρός, συνέβηκε ένα θλιβερό επεισόδιο, που στοίχισε τη ζωή του παληού Στρατηγού Κομνηνού Μηλιώτη, που είχε άλλοτε χρηματίσει και Αντιπρόεδρος της Λέσχης. Το θλιβερό αυτό επεισόδιο ο δημοσιογράφος Δημ. Γατόπουλος περιγράφει ως εξής στο βιβλίο του “Ιστορία της Κατοχής” (σελ.171) “Με την εγκατάστασιν των Γερμανών εις το κτίριον της Αθηναϊκής Λέσχης και την τοποθέτησιν εσωτερικού σκοπού, ενεφανίσθη το πρωί της 12 Ιουνίου 1941 ο γηραιός Αντιστράτηγος Κομνηνός Μηλιώτης με πολιτικήν ενδυμασίαν και με μαστίγιον εις το χέρι. Πρέπει εδώ να σημειωθή ότι κατά την είσοδό των Γερμανών εις τας Αθήνας ο Μηλιώτης είχεν υποστή ψυχικήν διαταραχήν διότι παλαιός ήρως αυτός των Βαλκανικών Πολέμων και του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου δεν ημπόρεσε, καθώς έλεγε να βλέπη αυτούς τους αγριανθρώπους να πατούν το ιερόν της ενδοξοτέρας πόλεως του κόσμου έδαφος, των Αθηνών. Χωρίς λοιπόν να ειδοποιήση κανέναν περί την 11ην πρωινήν της 12ης Ιουνίου 1941 εισώρμησεν εις το κτίριον της Αθηναϊκής Λέσχης και μόλις ανήλθε την μικράν μαρμαρίνην κλίμακα και αντίκρυσε τον Γερμανό σκοπό, εφώναξε κινών απειλητικά το μαστίγιόν του: “Βρε κτήνη τι θέλετε σεις εδώ μέσα, τί ζητάτε στον τόπο μας;” Ο Γερμανός σκοπός προ του απροσδοκήτου αυτού αιφνιδιασμού τα έχασε και ηθέλησε να ερωτήση περί τίνος επρόκειτο. Αλλά δεν επρόβαλε διότι εδέχθη αλλεπάλληλα κτυπήματα από τον Στρατηγό με το μαστίγιό του. Έσπευσε τότε προς το θυρωρείον ένας Γερμανός αξιωματικός και ενώ ο Γερμανός σκοπός ήτο έτοιμος να κτυπήση τον Στρατηγό Μηλιώτη, ο Γερμανός αξιωματικός επρόλαβε και τον εκτύπησε στο κεφάλι, οπότε ο γηραιός Στρατηγός έπεσεν ανάσκελα επάνω εις τα μαρμάρινα σκαλιά της κλίμακος της εισόδου και ετραυματίσθη θανασίμως εις το όπισθεν μέρος της κεφαλής. Μετά παρέλευσιν ολίγων ωρών ο γηραιός και ηρωϊκός Στρατηγός εξέπνευσεν εις την επί της οδού Βουλής οικίαν του.

Μάχη ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ – Συνέντευξη Παν. Αναστασόπουλου, Υποστρατήγου Χωροφυλακής ε.α


ΒΡΑΔΥΝΗ,1982

Προτού αρχίσω να αφηγούμαι τα τραγικά εκείνα γεγονότα που σημάδεψαν μια ολόκληρη εποχή, θα υπενθυμίσω το υπόμνημα του ΚΚΕ προς τον τότε αντιβασιλέα Δαμασκηνό (Ριζοσπάστης 5/4/1945), στο οποίο μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι :

«Έγινε ένα κίνημα, που όλοι αναγνωρίζουν ότι δεν έπρεπε να γίνει, και ότι έπρεπε να αποφευχθεί. Και δυστυχώς κατά το κίνημα αυτό του Δεκεμβρίου ’44 έγιναν όσα έγιναν εναντίον των αμάχων και αθώων Ελλήνων πολιτών».

Επίσης στη 12η ολομέλεια της Κ.Ε του ΚΚΕ παρόντος του Ζαχαριάδη παραδέχθηκαν ότι έγιναν εγκλήματα και από μέλη του κόμματος.

Αν και θα μπορούσα να παραθέσω πολλά παρόμοια ιστορικά γεγονότα, τα αντιπαρέρχομαι ,αρκούμενος στα δυο παραπάνω, προς απόδειξη των τραγικών  σταλαμάτων εις βάρος του Ελληνικού λαού. Συνέχεια

Εκθεση Δράσεως Οργάνωσης ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ (Ε.Ε)


ΠΡΟΣ
ΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΣΤΡΑΤΟΥ/Γ.Ε.Σ.
Εχομεν την τιμήν να υποβάλλωμεν υμίν αντίγραφον εκθέσεως επί της δράσεως της μυστικής οργανώσεως αντιστάσεως ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ “Ε.Ε.” κατά την περίοδον της εχθρικής κατοχής, κατόπιν προφορικής αιτήσεως υμών, προς υμετέραν χρήσιν.

Αθήναι τη 10/6/1963
Μετά τιμής
(Τ.Υ)

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΝΤΩΝΑΚΕΑΣ
τέως Νομάρχης Συνέχεια

Συνέντευξη Υπίλαρχου Σαρίκα Θεόφιλου, Αρχηγoύ Μυστικών Οργανώσεων Δ. Στερεάς & Ζακύνθου, 9-12-1961


Σ Υ Ν Ε Ν Τ Ε Υ Ξ Ι Σ

 Ληφθείσα εις το Κατάστημα της ΔΙΣ του ΓΕΣ, την 9 Δεκ. 1961, υπό του Συνταγματάρχου Πεζικού Γιαννοπούλου Ιωάννου από τον Έφεδρον Υπίλαρχον Σαρίκαν Θεόφιλον, Αρχηγόν των Μυστικών Οργανώσεων της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος και της Ζακύνθου, με τα κάτωθι ερωτήματα:

 1. ΕΡΩΤΗΣΙΣ
Ποια είναι περιληπτικώς η βιογραφία σας;
ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ
Εξ Αθηνών. Έτος γεννήσεως 1916. Από Μαρτίου έως 28ης Οκτωβρίου 1940 εις την Δύναμιν των Μαθητών της Σχολής Εφαρμογής Ιππικού (Τμήμα Εκπαιδεύσεως Εφέδρων Αξ/κών Ιππικού) εν Λαρίσση. Από 28ης Οκτωβρίου 1940 έως Φεβρουαρίου 1941 εφ.Ανθυπασπιστής εις Α’ Ομάδα Αναγνωρίσεως (Διοικητής Συν/ρχης Κ.Ασημάκης), από δε Φεβρουαρίου έως Μαϊου 1941 εφ.Ανθυπασπιστής εις το 192 Σύνταγμα της Μηχανοκινήτου Μεραρχίας (Διοικητής Συν/ρχης Κ.Ασημάκης). Από Ιουνίου 1941 έως Ιουνίου 1942 εφ. Ανθυπίλαρχος εις 1ην Ελληνικήν Ταξιαρχίαν εν Μέση Ανατολή (Αϊγυπτος, Παλαιστίνη). Από Ιουνίου 1942 έως Μαρτίου 1945 εις την Δύναμιν του Βρεττανικού Στρατηγείου Μέσης Ανατολής, ήτοι μέχρι Φεβρουαρίου 1943 Σχολαί Κατασκοπείας, Δολιοφθορών, Ασυρμάτου, Αλεξιπτωτιστών και “Κομμάντος”, από Φεβρουαρίου 1943 και εφεξής εις Ειδικάς Αποστολάς εις κατεχομένην Δυτικήν Στερεάν Ελλάδα, Ζάκυνθον και θαλασσίας αυτών περιοχάς. Βαθμός Λοχαγού Αγγλ.Στρατού 1946 απόλυσις εκ του Στρατού. Έκτοτε Δικηγόρος Αθηνών και Νομικός Σύμβουλος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών. Συνέχεια

Οργάνωση-σύνθεση ΤΕΑ, ΓΕΣ/Α5


                                                                                                      ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟΝ
ΠΡΟΣ: Υπηρεσίαν Στρ/κών Αρχείων ΓΕΝ. ΕΠΙΤΕΛ. ΣΤΡΑΤΟΥ
1ον Ε.Γ. και Επιθ./ΤΕΑ/ΓΕΣ 5ον Επιτελ. Γραφ./1
(Τηλεφ. 524)
ΚΟΙΝ: 5ον ΕΓ/1-3ον ΕΓ/ΓΕΣ Αριθ. Φ. 4126/31/221969
Α΄, Β΄, Γ΄ΣΣ/3ον ΒΣΤ 902, 26 Σεπ. 1958
ΣΚΕ/3ον-ΙΙα, VIη, VΙΙΙη –
ΙΧη, Χη, ΧΙη, ΧVη Μερ./3ον
Άπαντα Στρατολογικά Γραφεία
Άπαντα ΤΕΑ.

ΘΕΜΑ : Οργάνωσις – Συνθέσεως ΤΕΑ.
Σχετικά: (α) ΑΠ 409898/7-10-46/Υ.Σ./ΓΕΣ/Α3/Ι
(β) ΑΠ 52211/29-5-47/Υ.Σ./ΓΕΣ/Β3/Ι/2
(γ) ΑΠ 4017/Ι/9-10-47/ΓΕΣ Α.Κ.Α.
(δ) ΑΠ 4017/Ι/7298/17-ΙΙ-47/ΓΕΣ/Α.Κ.Α.
(ε) Φ.4036/6319Α/17-7-48/Υ.Σ./ΓΕΣ/Α1/ΙΙΙ
(στ) ΑΠ 17174/Ι/13-2-50/ΓΕΣ/Α3/ΙΙ
(ζ) ΑΠ 17174/Ι/19-7-50/ΓΕΣ/Α3/Ι-Α1/ΙΙΙ

ΒΑΣΙΚΗ ΔΙΑΤΑΓΗ Υπ’ Αριθ. 171

1. Κατά περιόδους υπεβλήθησαν εις ΓΕΣ/5ον ΕΓ αιτήσεις προς παροχήν πληροφοριών διά την τύχην των Αρχείων των υπό διαφόρους τίτλους και κατά διαφόρους χρονικάς περιόδους υπαρξασών Μονάδων Εθνοφυλακής Αμύνης (ΜΑΥ, ΜΑΔ, ΔΜΕΑ, κλπ).
2. Προς καλλιτέραν εξυπηρέτησιν των διαφόρων Αρχών η ατόμων αιτούντων πληροφορίας επί των ανωτέρω Μονάδων περαίωσιν συνταξιοδοτικής αλληλογραφίας η άλλου τινός να αιτηθώσιν υφ’ υμών παρά του 3ου ΕΓ/ΓΕΣ αντίγραφα των ανωτέρω σχετικών Διαταγών εν αις περιληπτικώς διαλαμβάνονται τα κάτωθι:
(α) Κατά το τέλος 1946 εξουσιοδοτήθησαν τα Σώματα Στρατού και η VIII Μεραρχία διά την συγκρότησιν Ενόπλων Τμημάτων.
Μονάδες Αυτοασφαλείας Υπαίθρου (ΜΑΥ) και Μικτά Αποσπάσματα Διώξεως (ΜΑΔ)
Ονομαστικαί καταστάσεις των αποτελεσάντων τας ανωτέρω Μονάδας θα ετηρούντο υπό των ΣΣ και Μεραρχιών, εις περίπτωσιν δε τραυματισμού η φόνου τούτων αι μεταβολαί, θα εγνωρίζοντο εις τα οικεία Στρ/κά Γραφεία (Σχετικαί υπ’ αριθ. (α) και (β).) Συνέχεια

Εκθεση Δράσεως Ανταρτικών ομάδων Ε.Σ. (Τριφυλίας – Ολυμπίας)


ΠΡΟΣ: ΓΕΣ/ΔΙΣ

ΚΟΙΝ: Ταξ. Καραχάλιον Ταξίαρχος Καραχάλιος Γεώργ.
Αριθ. Α.Φ. 1
Χαλκίς 11 Ιανουαρίου 1958

ΘΕΜΑ: Ιστορική έκθεσις δράσεως Ανταρτικών ομάδων Ε.Σ. (Τριφυλίας – Ολυμπίας)
ΣΧΕΤ: Φ.69/31/387704/9.10.57/ΓΕΣ/ΔΙΣ/ΙΥ/Γ

1.

2. Εις εκτέλεσιν ύπερθεν υμετέρας σχετικής υποβάλλεται Ιστορική έκθεσις δράσεως των υπό τας διαταγάς μου ανταρτικών ομάδων Ελληνικός Στρατός (ΕΣ) Τριφυλίας – Ολυμπίας κατά την περίοδον 1943.
Επί τούτοις παρέχονται διευκρινίσεις επί των εν τη αυτή Δ/γή διαλαμβανομένων ως κάτωθι ζητημάτων: Συνέχεια

Εκθεση Δράσης Οργάνωσης ΖΑΓΚΛΗ


ΕΚΘΕΣΙΣ
Περί της δράσεως του Υποστρατήγου ε.α. Ζάγκλη Δημητρίου κατά την προαπελευθερωτικήν περίοδον, κατόπιν της υπ’ αριθ.Φ.69/36/387865/ 25-10-57 εντολής ΓΕΣ (Γραφ.ΙV/Γ)
—————-
Από του Ιουλίου του 1941, λόγω διαφόρων ενεργειών μου ετέθην υπό δίωξιν εκ μέρους των Ιταλών, κατόπιν προδοσίας, πράγμα το οποίον με εξηνάγκασε να καταφύγω εις Λοκρίδα μετά της 8μελούς οικογενείας μου (6 τέκνα ων το μικρότερον 30 ημερών) δεχθείς εκεί προσφερθείσαν θέσιν προϊσταμένου ενός Λιγνιτορυχείου (Άγναντην). Παρέμεινα εις την περιοχήν ταύτην μέχρι του Νοεμβρίου του 1942 οπότε υπό πράκτορος μας εις το Ιταλικόν Φρουραρχείων Αταλάντης ειδοποιήθην ότι επίκειται η σύλληψις μου, υπό των Ιταλών. Αφ’ ου εξεποίησα τα πάντα επέβην φορτηγού αυτοκινήτου μετά της οικογενείας μου την επομένην, αφίχθην την νύκτα εις Αθήνας και εγκατεστάθην εις συγγενικήν μου οικογένειαν εις τα Κάτω Πετράλωνα. Την επομένην Ιταλοί χωροφύλακες με ανεζήτουν εις το αρτοποιείον της συνοικίας. Κατόπιν τούτου ηλλαξα κατ’ επανάλειψιν κατοικίαν και τέλος εγκατεστάθην εις ημιερειπομένον κτίριον επί της οδού Δεινοκράτους 46. Συνέχεια

Εκθεση «Περί ιστορίας Τάγματος Ασφαλείας Καλαμάτας (Μελιγαλά)», 27 Οκτ 1955


1. Ονοματεπώνυμον συντάκτου ΚΑΖΑΚΟΣ ΠΑΝ. Αντ/ρχης Πεζ.
2. Διεύθυνσις Ενδυμίωνος 32 Π. Φάληρον.
3. Ημερομηνία συντάξεως Η 27-10-55
4. Θέμα: «Περί της Ιστορίας του Ταγ/τος Ασφαλείας Καλαμών (Μελιγαλά) από 1-2-44 ότε συνεκροτήθη μέχρι της 31-10-44 ότε διελύθη

ΚΕΦΑΛΑΙO Ι
ΕΙΣΑΓΩΓΗ:Τα προηγηθέντα της συγκροτήσεως του Ταγ/τος.

Μήν. Ν/βριος 1943. Χρονολογικώς πολιτικά και Στρ/κά γεγονότα.
Δεν είμαι εις θέσιν να γνωρίζω.
Μήν Δ/βριος 1943. » » » » » »
Μήν Ιανουάριος 1944. Ο υπό του ΕΛΑΣ αρχίσας διωγμός των εθνικοφρόνων πολιτών του Νομού Μεσσηνίας, αι δολοφονίαι αυτών και παντός Αξ/κού μη ακολουθούντος τας γραμμάς του Κ.Κ.Ε και μη ασπαζομένου τας αρχάς αυτού, η δημιουργία στρατοπέδων, αι δηλώσεις και διαρπαγαί της περιουσίας των εθνικοφρόνων υπό της Ε.Τ.Α. (επιμελητεία του Αντάρτου) ήγαγεν τον κ. Νομάρχην Μεσσηνίας ιατρόν Περρωτήν Δημήτριον εις την απόφασιν να έλθη εις Αθήνας και να ζητήση από την τότε Κυβέρνησιν των Αθηνών την λήψιν μέτρων αντιπερισπασμού, μέτρων δυναμικών ενόπλου αντιδράσεως.
Οίκοθεν νοείται ότι ο Νομάρχης είχε και την εξουσιοδότησιν διά την τοιαύτην του απόφασιν του λαού της Μεσσηνίας και του μείζονος μέρους των Αξ/κών (διότι δυστυχώς ένας αριθμός αυτών υπηρέτει εις τον ΕΛΑΣ, και ένας αριθμός παρέμεινεν ουδέτερος).
Πράγματι ο Νομάρχης ελθών εις Αθήνας κατά το τέλος Ιανουαρίου 1944, επανήλθεν εις Καλάμας με την εντολήν της τότε Κυβερνήσεως, της συγκροτήσεως Τάγ/τος Ασφαλείας Καλαμών (Δημοσυντηρήτου) από 1-2-44.
α) Την Διοίκησιν του Τάγ/τος ο Νομάρχης ανέθεσεν εις τον Ταγ/ρχην Πεζ. Αλεξόπουλον Δημήτριον. Συνέχεια

Εκθεση Δράσης Οργάνωσης ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΕΡΑΡΧΙΑ


 Ενώ ευρίσκετο ακόμη το Σώμα των Αξιωματικών υπό την κατάπληξιν της εισβολής των Γερμανών και της εν Αλβανία συνθηκολογήσεως, ετίθετο παραλλήλως, μεταξύ πολλών αξιωματικών, σαφές το περί του πρακτέου ερώτημα, από της απόψεως του υπολειπομένου καθήκοντος προς την πατρίδα, εν όψει των εξελίξεων του πολέμου. Ούτε το φάσμα της πείνης, λόγω της υπό της κατοχής καταβαραθρώσεως της οικονομίας του τόπου, ούτε το ενδεχόμενον της συλλήψεως και της εις στρατόπεδα εγκλείσεως των Αξιωματικών ηδυνήθησαν να καταπνίξωσιν την πηγαίαν και εδραίαν έφεσιν αυτήν προς μελέτην και έμπρακτον εκδήλωσιν του υπολοιπομένου τούτου καθήκοντος. Συνέχεια

Εκθεση Δράσης Οργάνωσης Χ, Φεβ 1955


Γ.Ε.Σ./Δ.Ι.Σ.
Ι) Έκθεσις Αντ/ρχου ε.α. ΓΡΙΒΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ επί της δράσεως της Οργανώσεως Εθνικής Αντιστάσεως “Χ”.
2) Δελτία πληροφοριών οργανώσεως “Χ” κατά την περίοδον της Κατοχής (Συμμαχικαί ειδήσεις και πληροφορίαι εσωτερικού.

Φεβρουάριος 1955
Ο
Αρχηγός της τέως Εθνικής οργανώσεως “Χ”
Αντ/ρχης ε.α. Γρίβας Γεώργιος
Προς
Το Υπουργείον Στρατιωτικών
Ενταύθα
Αναγνώρισις των υπηρεσιών ας προσέφερεν εις τον Συμμαχικών αγώνα η υπ’ εμέ οργάνωσις συμφώνως τω Α.Ν. 844/48
Λαμβάνω την τιμήν να υποβάλλω δικαιολογητικά εξ ων εμφαίνεται το ότι η υπ εμέ οργάνωσις Έθνικής αντιστάσεως “Χ” ειργάσθη Εθνικώς και συνέβαλεν εις την διεξαγωγήν του Συμμαχικού αγώνος κατά την διάρκειαν της Κατοχής, παρακαλώ διά την υπαγωγήν της οργανώσεως εις τας διατάξεις του ως άνω υπαριθ.844/48 Αναγκ.Νόμου (Αριθ.9/1949 Ε.Δ.Υ.Σ.) Λεπτομερεστάτην έκθεσιν με πληθύν συγκεκριμμένων περιπτώσεων δράσεως, ως και ονομαστικάς καταστάσεις των μελών κ.λ.π. θέλω υποβάλει υμίν συμφώνως τω πνεύματι του ως άνω αναγκαστικού Νόμου μετά την επίσημον αναγνώρισιν. Συνέχεια

Εκθεση Δράσης Οργάνωσης ΜΕΡΑΡΧΙΑΣ Χ


Ο
Υποστράτηγος ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ ΣΤ.

ΘΕΜΑ: Πληροφορίαι περί οργανώσεως Αριθ.Δ.Υ. ΛΑΒΔΑ – ΒΡΑΧΝΟΥ

Β.Σ.Τ.904 τη 30-11-1953

ΠΡΟΣ: Ιην Στρατιάν
Σχετ.626648 ΓΕΣ/Β4/Υ/23-11-53
Αναφέρω τα κάτωθι εις εκτέλεσιν της ως είρηται επισυναπτομένης υμετέρας.
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Μετά την κατάρρευσιν του μετώπου και των αλλεπαλλήλων νικών του Γερμανικού Στρατού, το μέλλον της Ελλάδος διεγράφετο σκοτεινόν και αβέβαιον.
Εν μέσω της δυσμενεστάτης ταύτης διά την Ελλάδα περίοδου και της επικρατούσης εσωτερικής ταραχής λόγω υποδουλώσεως της χώρας μας, οι Έλληνες αξ/κοί δεν θα ηνείχοντο μοιρολατρικώς την κατάστασιν ταύτην, δι’ ο πρωτοβουλία του αειμνήστου τέως Δ/τού της τέως ΙΙ Μεραρχίας Υποστρατήγου ΛΑΒΔΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, κατά την 20 Ιουλίου 1941 απεφασίσθη υπ’ αυτού η σύμπτυξις οργανώσεως, υπό την επωνυμίαν “Η ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΜΕΡΑΡΧΙΑ Χ” ανταποκριμένη εις την τέως ΙΙ Μεραρχίαν, δι’ ο και προς τον άνω σκοπόν υπεγράφη και σχετικόν πρακτικόν υπό μελών της. Συνέχεια

Εκθεση Δράσης Οργάνωσης Ο.Π.Δ ΑΠΟΛΛΩΝ, Φεβ. 1943


Προς το
Γ.Ε.Σ.
Β/4

Ενταύθα

 Ε Κ Θ Ε Σ Ι Σ
Της Διοικούσης Επιτροπής περί των πεπραγμένων
της Ο.Π.Δ. “ΑΠΟΛΛΩΝ”

Ι. ΣΥΣΤΑΣΙΣ: Φεβρουάριος 1943
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: Μέχρι απελευθερώσεως
ΣΥΝΘΕΣΙΣ: 1) ΑΡΧΗΓΕΙΟΝ
2) ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΔΙΑΒΙΒΑΣΕΩΝ  (Σ/Α εκπομπής λήψεως – συνεργεία  επισκευών Σ/Α, υπηρεσίαι Διαβιβάσεων) Συνέχεια

Αίτηση αναγνώρισης ανταρτικής ομάδας ΕΣΑΠ (Ελληνικός Στρατός Απελευθερωτικής Προσπαθείας)


Π ρ ο ς

Το Υπουργείον Στρατιωτικών
ΔΙ Διεύθυνσιν (Τ.Ε.Α)

Ε ν τ α ύ θ α

Α ί τ η σ ι ς
ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ΓΕΩΡΓ. ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Αποστράτου Αν/ρχου του Πεζ.
κατοίκου Αθηνών οδός Βασιλίσης Σοφίας αριθ. 9 Τηλεφ. 23703
Αποφάσεις αναγνωρίσεως Εθνικής Αντιστάσεως και αρχηγών ταύτης

Αθήναις τη 25 Μαΐου 1949

Λαμβάνω την τιμήν, εν συνεχεία προγενεστέρων μου αιτήσεων και εις εκτέλεσιν του Νέου αναγκαστικού Νόμου 971/1949, να υποβάλω προσηρτημένως βεβαίωσιν του κ.Υπουργού επί των Στρατιωτικών περί αναγνωρίσεως εμού τε και των έργων μου υπό της ελευθέρας Βασιλικής Ελληνικής Κυβερνήσεως του εξωτερικού, συν τη αναφορά των επομένων λεπτομερειών.
Υπό του υποφαινομένου εδημιουργήθη ο Ε.Σ.Α.Π. ήτοι, Ελληνικός Στρατός Απελευθερωτικής προσπαθείας, διά της μυήσεως και οργανώσεως – Ελλήνων καθ’ άπασαν σχεδόν την Θεσσαλίαν από του Νοεμβρίου του 1941.
Κατ’ αρχάς συνεκρότουν πενταμελείς ή επταμελείς επιτροπάς τας οποίας ωνόμαζον επιτροπάς εθνικού αγώνος. Συνέχεια

Δελτίο Δράσης Οργάνωσης ΜΙΔΑΣ 614, 27-2-1953


Μ Ι Δ Α Σ 614

Φ.Ε.Κ. 40

Τεύχος Αον της 27-2-1953
Προερχόμενοι εκ Μέσης Ανατολής απεβιβάσθησαν εκ του υποβρυχίου εις λιμένα της Λακωνίας την 2.8.1942 οι κάτωθι αποτελούντες την ανωτέρω οργάνωσιν διά κατασκοπείαν, σαμποτάζ κλπ.
(1) Τσιγάντε ή Σβορώνος Ιωάννης Αρχηγός
(2) Κώτσης Σπυρίδων
(3) Ρογκάκος Παν.
(4) Γιαννακόπουλος Μιλτ. ή Αριστείδης
(5) Μανωλόπουλος Φώτιος
(6) Γυφτόπουλος Δημ.
(7) Ανδρόνικος Ματθαίος
(8) Μαρασλής Αφεντάριος ή Μαράκης
(9) Λιάκος Θεόδωρος ετυφεκίσθη ασυρματιστής
(10) Ρούσσος Κων/νος ετυφεκίσθη ασυρματιστής
(11) Μωραϊτης Ιωάννης
(12) Ζακυνθινός Βασίλειος ή Μίκης.
Την 15.8.1942 αφίχθησαν εν Αθήναις και ήρχισαν εργαζόμενοι. Μεθ’ εαυτών έφερον 15 χιλιάδας χρυσάς λίρας, τρεις ασυρμάτους αγγλικής κατασκευής και ποικίλον πολεμικόν υλικόν.
Την 14.1.1943 εγένετο εις Πατησίων 86 η δολοφονία υπό των Ιταλών του Τσιγάντε. Την αρχηγίαν μετά ταύτα ανέλαβε ο Κανάρης Μιλτιάδης, είτα ο Κώτσης Σπυρίδων και επί μικρόν διάστημα προ αυτών ο Παρίσης Λεωνίδας (Ζηρέλης 27).
Συνεργασθέντες μετά του Τσιγάντε: Στρατιωτικοί διάφοροι υπό την αιγίδα Ψαρρού Δημητρίου ήτοι: Δούκας Στέφανος, Βέρρος Διονύσιος (Αληθέας) Μαλασπίνας Σπυρίδων (ψηλός). Δημοτάκης Νικόλαος, Παυλίδης Αχιλλεύς και άλλοι.
Ο Τσιγάντες κατά την διάρκειαν της εν Αθήναις παραμονής του, διέμενεν το πλείστον εις οικίαν Αλωπεκής 2 (Μαλλού Ελβετίδος), σπανίως εις οικία Αβαταγγέλου εις Καλλιδρομίου, Φερρών 7 (Ουρανία Κυριακίδου) Πατησίων 86 (Τάκης Κυριακίδης) οικίαν Χρήστου Αγγελινού, οικίαν Καίτης Κουσουράκη (Μάχης Κοδράτου 17). Προεστόπουλος Πάνος Αχαρνών 268. Ημέραν και νύκτα το πλείστον εδέχετο εις Ψαρρών 7 και Πατησίων 86.
Ετέροι συνεργασθέντες μετ’ αυτού.
(1) Εβερτ Άγγελος Δ/τής Αστυνομίας
(2) Τσαγκλής Νικόλαος Δ/ντής Ασφαλείας Αθηνών.
(3) Παπαδόπουλος Αριστείδης Αστυνομικός Δ/ντής.
(4) Καπετανίδης Ευάγγελος Αστυνόμος.
(5) Μπούρας Ηλίας Αστυνόμος.
(6) Λαγός Γεώργιος εκτελεσθείς μετέπειτα εν Μενιδίω υπό κομμουνιστών
(7) Κανταρτζής Θεμιστοκλής Πατησίων 88 Οδοντίατρος προσέφερεν οικίαν του ανιδιοτελώς εις Αρχηγείον επί ένα μήνα.
(8) Μιγκάρδου Νίτσα δακτυλογράφος.

 Μετά τον θάνατον Τσιγάντε έλαβον χώρα τα εξής γεγονότα: τον Μάρτιον 1943 ανεχώρησεν διά Μ.Ανατολήν. ο Παρίσης, Κουσσουράκη, Μητροπολίτης Καρύστου και Χίου Παντελεήμων (αποβιώσας) και άλλοι.
Συνελήφθησαν και εξετελέσθησαν υπό των Γερμανών οι ασυρματισταί:
-Δανιηλίδης Μάριος Ν.Σμύρνη το πρώτον συλληφθείς και αποκαλύψας.
-Λιάκος Θεόδωρος Πειραιώς 169 οικία Γουνελλά.
-Ρούσσος Κων/νος εκτελεσθείς επί τόπου Δωδεκανήσου 12 εις Ν.Σμύρνην.
-Ανδρόνικος Ματθαίος συνελήφθη έξωθι οικίας Ρούσσου Κων.οδός Δωδεκανήσου Ν.Σμύρνη.
-Μπούρας Κων/νος καταδοθείς εις Γερμανούς έξωθι Θεάτρου Σαμαρτζή υπό τίνος εφέδρου αξ/κού ευρισκομένου εις φυλακάς καταδικασθέντος εις θάνατον και μη εκτελεσθέντος.
Σύλληψις ασυρματιστού ΚΑΛΙΛΛΟΥ Γερασίμου ή Μάκη εις οικίαν Λοχαγού Τριανταφυλλίδη Ευαγγέλου και απόδρασις τούτου τη παρουσία και βοηθεία Κώτση Σπυρ. και Καπετανίδη Ευάγ.εις Πειραιώς και Σωκράτους τον Σ/βρίον 1943.
Εις την υπ’ αριθ. 56 του 1953 εγκύκλιον Υπουργείου Στρατιωτικών αναφέρονται τα ονόματα όλων των μετά της οργανώσεως Μίδα 614 συνεργασθέντων.
Ο Τσιγάντες επεσκέπτετο διάφορα πολιτικά πρόσωπα.
-ΓΟΥΝΑΡΑΚΗΣ Πέτρος Ομήρου
-ΤΣΑΤΣΟΣ Κων/νος Οικία Γουναράκη
-ΒΑΛΑΣΑΚΗΣ Οικία Αναγνωστοπούλου 20
-ΚΛΑΔΑΚΗΣ Μάρκος Σπυρ.Τρικούπη 54
-Οικονομικός Διαχειριστής Συν/ρχης Χωρ/κής ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ Γεώργιος (αποβιώσας)

13-3-1962
(Τ.Υ)
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΣΠ.ΚΑΠΕΤΑΝΙΔΗΣ
ΑΣΤΥΝΟΜΟΣ Β’

Εκθεση Δράσης Οργάνωσης ΖΕΥΣ, 17-12-1952


Ε Π Ι Σ Η Μ Ο Σ   Δ Η Λ Ω Σ Ι Σ

 Γεωργίου Μαργέτη
Αρχηγού Οργανώσεως
Εθνικής Αντιστάσεως
“Ζ Ε Υ Σ”

Σχετικώς με τον τρόπον Οργανώσεως και την δράσιν της Εθνικής Οργανώσεως “ΖΕΥΣ” εκτίθενται τα κάτωθι:
1.- Ευθύς μετά την κατά το έτος 1941 επισυμβάσαν κατάληψιν της Ελλάδος παρά των εχθρικών Στρατευμάτων, μετά των Αντισμηνάρχων Αγγελοπούλου Βασιλείου και Βασιλειάδου Θεοδώρου του Αστυνόμου Παπαϊωάννου Δημ. των Υπαστυνόμων Ηλιακοπούλου Ιωάννου και Σταθάτου Χριστοφόρου και Ανθυπαστυνόμου Ιωάννου Μπελεσιώτου, συνεκροτήσαμεν Οργάνωσιν μυστικήν, με αρχικόν σκοπόν την περισυλλογήν και προστασίαν Άγγλων Στρατιωτικών, οίτινες ευρίσκοντο εισέτι εις το καταληφθέν υπό του εχθρού Ελληνικόν έδαφος. Συνέχεια

Εκθεση Δράσης Οργανώσεως ΓΟΥΕΔΕΡ


Εν Αθήναις τη 9 Δεκεμβρίου 1952

Π Ρ Ο Σ

Το Γ.Ε. Στρατού
Κλάδος Β.
Γραφείον Β4/V
Ε Ν Τ Α Υ Θ Α

 ΕΚΘΕΣΙΣ
Του Αρχηγού της Οργανώσεως “ΓΟΥΕΔΕΡ” Παναγιώτου Δ. Μανωλοπούλου, κατοίκου Αγίας Παρασκευής Αττικής, οδός Πελοποννήσου αριθ. 444, όπισθεν αυτής.

 ——–
Λαμβάνω την τιμήν να υποβάλω Υμίν την παρούσαν έκθεσιν περιλαμβάνουσαν το ιστορικόν και την δράσιν της Οργανώσεως “ΓΟΥΕΔΕΡ” ήτις ιδρύθη και έδρασεν από του δευτέρου δεκαημέρου του μηνός Ιουλίου 1941 μέχρι και του Νοεμβρίου 1944, καθώς και τα ονοματεπώνυμα των μελών και συνεργατών της ως άνω Οργανώσεως, ήτις ήτο η πρώτη Οργάνωσις ιδρυθείσα εν Ελλάδι.

Συνέχεια