Η Εκκλησία, κατά την περίοδον του Ελληνοϊταλικού πολέµου του 1940

 Ουδεµία τοπική εκκλησία συνεδέθη, συνεταυτίσθη και προσέφερε όσα η της Ελλάδος εις το Έθνος, το οποίον περιέθαλψε εις τους κόλπους της. Κατά την περίοδο του Ελληνοϊταλικού πολέµου του 1940, η εκκλησία επρωτοστάτησε και πολυποικιλοτρόπως.

  • Η Ιερά Σύνοδος, ευλόγησε από της πρώτης στιγµής τα όπλα των αγωνιστών και κατέφυγε εις τας Χριστιανικάς Εκκλησίας του κόσµου, καταγγέλλουσα την φασιστικήν εισβολήν.
  • Το Ιερόν Ίδρυµα Ευαγγελιστρίας Τήνου, εξεποίσε τα τιµαλφή της Μεγαλόχαρης και ενίσχυσε τον αγώνα, δια του ποσού των 5.000.000 δρχ. της εποχής εκέινης.

Συνέχεια

Advertisements

Απόσπασμα απο τη Δίκη του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη .30 Απρ – 26 Μαϊ 1834

Ξυπνά λεβέντη μου ραγιά
και σηκου το κεφάλι
τι δόξα που είχες μια φορά απόκτησε και πάλι

ΠΡΟΕΔ.: (Δείχνοντας το). Είναι αληθινό αυτό το γράμμα τον Υπουργού των Εξωτερικών της Ρωσίας προς εσένα;

ΚΟΛΟΚ.: Ναι, είναι.

ΠΡΟΕΔ.: Πώς πήρε αφορμή να σου γράψει ο Ρώσος υπουργός;

ΚΟΛΟΚ.: Ήταν απάντηση σ’ ένα δικό μου γράμμα. Πήρ’ αφορμή για να του γράψω από τούτο δω το περιστατικό: Άμα ήρθε ο Βασιλιάς μας, ο πρεσβευτής της Ρωσίας Ρονκμαν άφησε ένα γράμμα του στο περιβόλι μου συστήνοντας με στους Ρώσους καπετάνιους του Αιγαίου. Γι’ αυτό έκαμα κι εγώ ένα ίδιο γράμμα συστήνοντας αυτόν και το ναύαρχο τους Ρίκορντ σε δικούς μας. Δε μου πέρασε η ιδέα πως αυτό βλάφτει είτε είν’ εμποδισμένο. Τόκαμα από λεπτότητα. Συνέχεια

THE GERMAN CAMPAIGNS IN THE BALKANS (SPRING 1941),CMH Pub 104-4

This publication replaces DA Pam 20-260, November 1953
Facsimile Edition, 1984, 1986
CENTER OF MILITARY HISTORY
UNITED STATES ARMY
WASHINGTON, D.C

FOREWORD

The purpose of this study is to describe the German campaigns in the Balkans and the seizure of Crete within the framework of Hitler’s military policy during the second year of World War II. The study is the first of a series dealing with large-scale German military operations in Eastern Europe; other historical studies such as Germany and Finland–Allies and Enemies in World War II, The Axis Campaign in Russia, 1941-45: A Strategic Survey, and German Army Group Operations in Russia will follow.

«The German Campaigns in the Balkans» is written from the German point of view and is based mainly on original German records and postwar military writings by Dr. Helmut Greiner, General Burkharth. Mueller-Hillebrand, and the late General Hans von Greiffenberg. The lessons and conclusions following each narrative have been drawn from the same German sources. (These records and manuscripts are listed in appendix III.) Material taken from U.S. and Allied sources has been integrated into the text, but specific cross references have been made only in those instances where these sources deviate from the German documents. Συνέχεια

World War II Liberation of Greece: British Landings (October 1944)

Figure 1.–This RAF photograph was taken October 5, 1944. The caption reads, «RAF lands in Greece: The first arrival on the mainland of Greece of our firces, which included British labd forces and units of the Royal Air Force Regiment; met with a wildly enthusiastic welcome from the inhabitants. On a beach in Greece, BAC. Frank Harper, 160 Canongate, Edinburgh (left), and BAC Edward Carswell, Ivy Cottage, Stanley, Stoke-on-Trent, members of the RAF Regiment, share their early morning breakfast rations with a little Greek boy.» He seem to be enjoying breakfast with his new friends. Notice what looks to be a landing craft in the background.

The British Government was concerned about a Communist take over in Greece. The British wanted to invade Greece in early 1944, but were unable to interest the Americans who were focused on Normandy. They planned a series of small actions in the Agean. Operation Accolade focused on the Dodecanese Islands. Operation Hercules was planned to assault Rhodes. Συνέχεια

WW2 Balkan Campaign – Yugoslavia

The Yugoslav army was regarded for one of the strongest in Europe. Its prestige was strengthened by glorious traditions of the Serbian army from two Balkan and the First World wars. That was however the army of ethnically homogeneous Serbia whereas in 1941 the army was comprised of soldiers of multinational Yugoslavia and within its ranks occurred all the contradictions splitting this country.

During the peacetime the Yugoslav army numbered about 150,000 men divided among 20 divisions. Mobilization plans foresaw formation of 31 divisions (28 infantry and 3 cavalry ones) as well as many border, fortress and auxiliary units; altogether 1.7 million men.  This large force had inadequate armaments, especially in anti-tank, anti-aircraft weapons and vehicles (only two tank battalions were available, which possessed only one modern tank). Partially modernized air forces had about 520 aircraft, and smallish navy apart from the Adriatic fleet also had its own air force, coastal defence and a large riverine flotilla. Συνέχεια

Conquest of Yugoslavia

First shots were fired yet before the midnight on 5 April 1941: German assault groups attacked several object along the Yugoslav borders. At 2:00 a German engineer group took by surprise the Yugoslav side of the Iron Gate and voided the Yugoslav plan to block the shipping on the Danube. At 5:00 German and Italian air forces set off for the action, and at 5:15 started the German attack on Skopje, Veles and Strumica. At 6:30 first aircraft from the German 4th Air Fleet flew over Belgrade. Συνέχεια

WW2 – Balkan Catastrophe

In October 1940 the British command happened to withdraw some forces from North Africa to give aid to Greece, a rather moral one. The Greeks though proved to be inflexible beyond expectation, they had fought off advanced Italian divisions, driven them back, and close behind them entered Albania. The general situation in the Balkans was worsening week after week and the reinforcement of British expeditionary forces in Greece was becoming an urgent necessity. To the country of the Hellenes had been sent one of two brigades of the 2nd Armoured Division, two infantry divisions and a considerable part of aviation, 50,000 men altogether. A highland rifles brigade had to join them soon. In command was Gen. Henry Maitland Wilson. Συνέχεια

Οι πρώτοι πεσόντες αξιωματικοί κατά τον ελληνοιταλικό πόλεμο

οι πρώτοι ανά βαθμό πεσόντες αξιωματικοί ήσαν…

  • Υπολοχαγός Διάκος Αλέξανδρος του 4ου Συντάγματος Πεζικού, έπεσε την 1η Νοεμβρίου στην Τσούκα.
  • Ανθυπολοχαγός Βλάχος Γεώργιος ή Απόστολος του 33ού Συντάγματος Πεζικού, έπεσε την 1η Νοεμβρίου στο Βέρνικ.
  • Ταγματάρχης Μαντούβαλος Παναγιώτης του 50ού Συντάγματος Πεζικού, έπεσε την 17η Νοεμβρίου στον Μόραβα
  • Λοχαγός Αποστολίδης Θεόδωρος του 50ού Συντάγματος Πεζικού, έπεσε την 17η Νοεμβρίου στον Μόραβα
  • Αντισυνταγματάρχης Κεφαλόπουλος Χαράλαμπος του 18ου Συντάγματος Πεζικού, έπεσε την 21ή Νοεμβρίου στο Βράνεστε. Για τις συνθήκες θανάτου του διαβάζουμε από τις εκδόσεις Ιστορίας Στρατού: «…το 18ον Σύνταγμα Πεζικού, ανατρέψαν κατόπιν αγώνος τας εις περιοχήν Μπαμπάν εχθρικάς αντιστάσεις, προωθήθη μέχρι του υψώματος 1211, όπερ και κατέλαβε την 18.00, εκτοπίσαν τον πεισμόνως αντισταθέντα εχθρόν, συλλαβόν 7 αξιωματικούς μετά του διοικητού του τάγματος και 50 οπλίτας αιχμαλώτους. Αι απώλειαι του Συντάγματος ανήλθον εις 2 αξιωματικούς νεκρούς εξ ών ο ΥΠΟΔΙΟΙΚΗΤΗΣ του Συντάγματος Αντισυνταγματάρχης Κεφαλόπουλος Χαράλαμπος και 2 οπλίτας νεκρούς….», ΔΙΣ σελ. 61
  • Αντισυνταγματάρχης Μαρδοχαίος Φριζής, έπεσε υπέρ Πατρίδος την 5η Δεκεμβρίου 1940 στην Πρεμετή, μαχόμενος από την πρώτη ημέρα του πολέμου. Μετά τον θάνατό του έλαβε προήχθη τιμητικώς στον βαθμό του Συνταγματάρχου.

 

 

4…Οι πρώτοι Ιταλοί αιχμάλωτοι – Αλπινιστές της ΤΖΟΥΛΙΑ
Διαβάζουμε από τις εκδόσεις Ιστορίας Στρατού «…Κατά την νύκτα 28ης προς 29ην Οκτωβρίου, οργανωθείσα υπό του υποτομέως (ΣΗΜ. δεξιό πλευρό αποσπάσματος Πίνδου του Σ/χου Δαβάκη) επιδρομή κατά του κατεχομένου υπό των Ιταλών χωρίου Γράμμος, είχεν ως αποτέλεσμα την σύλληψη 11 Αλπινιστών και ενός βαρέως τραυματία αξιωματικού.» ΔΙΣ, σελ123.

Εκθεση δράσεως των Ευελπίδων 1940-1945

ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΔΡΑΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 1940-45

Α. ΕΛΛΗΝΟΪΤΑΛΙΚΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΟΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ – ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (28 Οκτωβρίου 1940 – 31 Μαΐου 1941)
1. Παραμονές του Πολέμου
Λίγες μέρες πριν από τον ύπουλο τορπιλλισμό του Καταδρομικού «Έλλη» από ιταλικό υποβρύχιο, στο λιμάνι της Τήνου (15 Αυγ. 1940) κι’ ενώ τα σύννεφα του πολέμου συσσωρεύονταν απειλητικά στον ουρανό της Ελλάδος, 289 απόφοιτοι Ευέλπιδες ορκίστηκαν (10 Αυγ. 1940) ως Ανθυπολοχαγοί ενώπιον του τότε βασιλιά Γεώργιου Β΄. Ήταν η τάξη του 1940. Δυόμηση δε μήνες αργότερα (παραμονές του πολέμου) φοιτούσαν στη ΣΣΕ τρεις (3) Τάξεις, σύμφωνα με τον ισχύοντα τότε Οργανισμό της:
– Η νεοπροαχθείσα ΙΙΙη Τάξη (από το φθινόπωρο του 1938).
– Η νεοπροαχθείσα ΙΙη Τάξη (322 μαθητές) από 29 Οκτωβρίου 1939.
– Η μόλις εισαχθείσα Ιη Τάξη (326 μαθητές) από 2 Οκτωβρίου 1940.
Υπόψη ότι σε κτίριο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας λειτουργούσε ταυτόχρονα και η «Στρατιωτική Σχολή Αξιωματικών Σωμάτων και Υπηρεσιών» (ΣΣΑΣΥ) με 109 συνολικά μαθητές των ειδικοτήτων: Υγειονομικού, Διαχειρίσεως, Στρατολογίας και Αυτοκινήτων. Επίσης δε στις εγκαταστάσεις της Σχολής στρατωνίστηκε από τον Νοέμβριο του ‘40 ο Ουλαμός Εφέδρων Αξιωματικών. Συνέχεια

The Greek Civil War 1943-1949,

Major Jeffrey Kotora, Marine Corps Command and Staff College, 16 Apr 1985

Since the end of the Second World War, the frequency with which nations have fallen victim to communist insurgencies has not abated. Why have some nations been able to resist while others succumbed to wars of national liberation? The object of this paper is to examine one such conflict with a view towards analyzing the events of the war and the causative factors that made it a successful counterinsurgency.
This study of the Greek Civil War begins with a discussion of the roots of the conflict in the German occupation of Greece in 1941. Included in this discussion is the growth of the resistance and the rise of the Greek communists. The major portion of the paper deals with three separate stages, or «Rounds» of the civil war. The First Round occurred in late 1943 and was an attempt by the communists to eliminate rival resistance groups. The Second Round was precipitated by the overt attempt of the communists to seize control of Greece shortly after liberation by the Allies in late 1944.

Συνέχεια

Η τακτική του ΕΛΑΣ, Κώστας Καραγιώργης (Διευθυντής ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ, «Στρατηγός» του ΕΛΑΣ)

«Κατά πρώτο λόγο η γενική τακτική είναι,  να υποχωρούμε μπροστά στον προελαύνοντα εχθρό,  μη λυπόμενοι το έδαφος,  που χάνουμε.  Να διατηρούμε τις δυνάμεις μας ακέραιες για τους μελλοντικούς σκοπούς μας. Αυτά μας διατύπωσε ο Σιάντος.  Στην νοοτροπία ο ΕΛΑΣ πρέπει να κινείται πάνω στο παλιό καραβανάδικο πνεύμα (ο Κατσαβρός τα θυμάται),  ραχάτι,  καλοπέραση πολιτικολογία και πολεμικός  συμβιβασμός στην ουσία με τον κατακτητή. Κώστας Καραγιώργης (Διευθυντής ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ, «Στρατηγός» του ΕΛΑΣ

Εθνική αντίσταση και ΚΚΕ, Κ. Καλαμπαλίκης

«Το ΚΚΕ ΔΕΝ τόλμησε να βάλει στην ονομασία του ΕΛΑΣ και τους ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΠΕΔΙΩΚΕ ΕΥΘΥΣ ΕΞ – ΑΡΧΗΣ π. χ.  «Κομμουνιστικός ή Σοσιαλιστικός Απελευθερωτικός Στρατός».

Οι πολιτικοί σκοποί του ΕΑΜ κυκλοφόρησαν στους μη κομμουνιστές μετά το 44.  Δεν τόλμησαν να τους κυκλοφορήσουν κατά το διάστημα της κατοχής μεταξύ των Εθνικοφρόνων ΕΑΜιτών».  Ε.  Καλαμπαλίκης (διοικητής X Μεραρχίας του ΕΛΑΣ), Η Εθνική Αντίσταση 1940-1944 ζητά δικαίωσιν

Ανταρτικές ομάδες στην Ελλάδα 1941-1944

Ένοπλοι Οργανώσεις Αντιστάσεως,

Ενοπλος έξέγερσις κατά των κατακτητών έξεδηλώθη πολύ πρίν αρχίση ή δράσις των οργανώσεων αντιστάσεως. Τά γεγονότα τής Δράμας καί του Δοξάτου, τά όποια έλαβον χώραν κατά τό τέλος του Σεπτεμβρίου του 1941 δύναται νά θεωρηθούν ώς αυθόρμητος έναρξις τής ενόπλου αντιστάσεως του Ελληνικού λαού κατά των κατακτητών καί Ιδιαιτέρως κατά των Βουλγάρων επιδρομέων. Ή γενομένη ένοπλος έξέγερσις των κατοίκων τής περιοχής Δράμας, συνεπεία έντεχνων ψευδών διαδόσεων τής βουλγαρικής προπαγάνδας περί στασιάσεως του Βουλγαρικού στρατού κλπ., ύπήρξεν ανοργάνωτος καί πρόωρος καί παρά τόν ήρωϊσμόν των κατοίκων άπέτυχεν. Μετά τά ώς ανω γεγονότα, εμφανίσεις ολιγάριθμων ενόπλων ομάδων είς τήν ΰπαιθρον, έσημειώΟησαν είς διάφορα σημεία τής χώρας άπό των άρχων τής ανοίξεως του 1942. ΑΙ ώς άνω ομάδες δέν κατώρθωσαν νά διατηρηθούν έπί πολύ λόγω τής αντιδράσεως τών δυνάμεων των κατακτητών καί τών άρχων ασφαλείας καθ’ ΰσον στερούμενοι δικτύου πληροφοριών, ένέπιπτον ευκόλως είς ενέδρας ή ήναγκάζοντο νά αυτοδιαλυθούν ελλείψει μέσων συντηρήσεως.

Καί αϊ πρώται ομάδες ανταρτών τών μεγάλων οργανώσεων ΕΑΜ καί ΕΔΕΣ δταν έξήλθον είς τήν ϋπαιθρον, τό θέρος του 1942, συνήντησαν τρομεράς δυσχέρειας. Μετά τάς πρώτας συγκρούσεις των ομως μετά τών κατακτητών καί Ιδίως μετά τήν άνατίναξιν τής γέφυρας του Γοργο-ποτάμου (25 Νοεμβρίου 1942) ύπό τών ανταρτών, συνεργαζομένων μετά τών Βρεταννών σαμποτέρ, ή κατάοτασις μετεβλήθη. Αξιωματικοί του Στρατου έξήρχοντο συνεχώς είς τήν ϋπαιθρον καί ένετόσσοντο είς τάς ανταρτικός ομάδας, ενώ ολόκληροι Σταθμοί χωροφυλακής, μετά του οπλισμού των, προσεχώρουν είς ταύτας.  Ενεφανίσθησαν ανταρτικαί ομάδες καί διαφόρων άλλων οργανώσεων καί οϋτω τήν άνοιξιν του 1943 τό ανταρτικόν κίνημα κυριαρχούσε είς όλόκληρον τήν ΰπαιθρον τής χώρας. Συνέχεια

Heinz Guderian

HEINZ GUDERIAN: O «ΠΑΤΕΡΑΣ» ΤΩΝ PANZER

Ορμητικός και θυελλώδης ως χαρακτήρας, ο στρατηγός Χάιντς Γκουντέριαν υπήρξε η ψυχή των Panzer και του αστραπιαίου πολέμου, που χάρισαν τις λαμπρότερες νίκες στα γερμανικά όπλα

Νωρίς τα χαράματα της Κυριακής 17 Ιουνίου 1888, σε μια πολίχνη της Πομερανίας που έφερε το ασυνήθιστο όνομα Κουλμ (το σημερινό Χέουμνο της Πολωνίας) είδε το φως της ζωής ο πρωτότοκος γιος του Friedrich Guderian και της Clara Kirchhoff. Τον ονόμασαν Χάιντς – Βίλχελμ (Heinz – Wilhelm). Δύο χρόνια αργότερα του χάρισαν έναν αδελφό -τον Φριτς (Fritsch). Συνέχεια

Politics and Military Advice: Lessons from the Campaign in Greece 1941

By Squadron Leader David Stubbs

This paper suggests that the British decision to become involved in Greece, with a token RAF force in November 1940, helped set in train a series of events which ultimately led to the disastrous joint and coalition venture, where the military desire to satisfy the political appetite for grand strategy caused some commanders to ignore their own assessments that intervention was likely to fail without adequate air support. The paper will show how political pressure was applied to the military commanders and how their objections were gradually eroded so that they began to ignore their own rational analysis and come to believe that the impossible was possible, with ruinous consequences in terms of men and equipment. Συνέχεια

Korean War: Outpost Harry

The soldiers of the Greek Expeditionary Forces called it Outpost «Haros» the Greek name for Death. It was classic wartime humor, a dark pun borne of a hopeless mission. More than 88,000 rounds of Chinese artillery would pound Outpost Harry a tiny Korean hilltop no bigger than Times Square, 425 yards ahead of the front line. Defended each night by a single company of American or Greek soldiers of between 90 and 150 infantrymen, the 3000 Chinese soldiers had anticipated an easy capture. Over a period of eight days, vast waves of Chinese Communist Forces would flood into Harry’s trench lines–more than 13,000 soldiers in all. And yet each of the five companies ordered to hold Outpost Harry, when its turn came, held it. It was nothing less than a modern-day Battle of Thermopylae.
Συνέχεια

Ναπολέων Βοναπάρτης

Ο Ναπολέων Βοναπάρτης γεννήθηκε την 15η Αυγούστου 1769 στο Άτιο πρωτεύουσα της νήσου Κύρνου ή Κορσικής. Η μητέρα του Λετίτια, κατά την επίσημη εκείνη ημέρα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, αν και εγκυμονούσε, θέλησε να πάει στην εκκλησία, αλλά καθοδόν την έπιασαν πόνοι τοκετού και αναγκάσθηκε να επιστρέψει στο σπίτι της. Μόλις έφθασε, και πριν μπει στον ειδικό θάλαμο για να γεννήσει, γέννησε τον Ναπολέοντα σε ένα θάλαμο στρωμένο με χαλιά που γύρω-γύρω είχε εικονογραφίες διαφόρων ηρώων. Το περιστατικό αυτό ερμηνεύθηκε από πολλούς ιστορικούς ως οιωνός του μέλλοντος μεγαλείου του νεογεννηθέντος. Συνέχεια

The Battle of Crete, Greek Army History Directorate, Athens 2000

The Battle of Crete, the subject of this volume, is the final act of the war drama that resulted in the occupation of Greece by the German and Italian forces.

The loss of the Battle of Crete by the British forces which were assembled in the island in a disorganized condition and, in some cases, without weapons after their struggle in mainland Greece, was largely due to total lack of air support and poor means of antiaircraft defense. Lack of coordination in the defense efforts of the British forces, the result of the destruction of the communication means of the British command with its subordinated forces from the very first hours, also contributed greatly to the unfortunate outcome of the battle.

The Greek units, hastily organized, with only very limited arms and equipment, as well as the voluntary participation of the local populace of Crete in the struggle, could not prevent the inevitable, despite their acts of heroism. Συνέχεια

The Balkans:A history of Bulgaria-Serbia-Greece-Rumania-Turkey

by Nevill Forbes, Arnold J. Toynbee, D. Mitrany, D.G. Hogarth

THE BALKANS: A HISTORY OF BULGARIA–SERBIA–GREECE–RUMANIA–TURKEY

The authors of this volume have not worked in conjunction. Widely separated, engaged on other duties, and pressed for time, we have had no opportunity for interchange of views. Each must be held responsible, therefore, for his own section alone. If there be any discrepancies in our writings (it is not unlikely in so disputed a field of history) we can only regret an unfortunate result of the circumstances. Owing to rapid change in the relations of our country to the several Balkan peoples, the tone of a section written earlier may differ from that of another written later. It may be well to state that the sections on Serbia and Bulgaria were finished before the decisive Balkan developments of the past two months. Those on Greece and Rumania represent only a little later stage of the evolution. That on Turkey, compiled between one mission abroad and another, was the latest to be finished. Συνέχεια

Γερμανικές απώλειες στην Ελλάδα το Β’ ΠΠ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ πεσόντες

ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΡ.27610

ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΗΣ ΟΔ. ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΣΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΓΓΕΝΩΝ
ΤΩΝ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΤΗΣ ΒΕΡΜΑΧΤ (WEHRMACHT)
EICHBORNDAMM 167, D-1000 ΒΕΡΟΛΙΝΟ 51

Προς τον κ.…………………..
Ελλάδα
Για πληροφ.: Τμήμα IV/RL/BV-11 Ημ/νία: 26.2.1985
Αξιότιμε κ….
Επί της από 27.11.1984 ερώτησής σας (ενδιάμεση επιστολή μας από 10.1.85), σας πληροφορούμε, ότι σχετικά με την επιθυμία σας να μάθετε τον αριθμό των πεσόντων γερμανών στρατιωτών, μπορούμε να σας βοηθήσουμε μόνον βάσει των δηλώσεων ταφέντων, που έχουμε στο αρχείο μας.
Οι αριθμοί ωστόσο αυτοί δεν μπορούν επ’ουδενί λόγω να είναι δεσμευτικοί, διότι:
α) Στρατιώτες, δηλωθέντες σαν αγνοούμενοι, οι οποίοι δεν έχουν ακόμα επιστρέψει στην πατρίδα τους και οι οποίοι πιθανότατα έχουν πεθάνει, δεν μπορούν να συμπεριληφθούν στους αριθμούς που ακολουθούν*
β) Στρατιώτες που τραυματίσθηκαν στην Ελλάδα, υπέκυψαν στα τραύματά τους και σε τόπους εκτός της επικράτειας της Ελλάδας*
γ) Άγνωστοι στρατιώτες, δηλ. νεκροί που δεν μπορούν πλέον να αναγνωριστούν, δεν μπορούσαν να συμπεριληφθούν, γιατί δεν έχει δηλωθεί η αιτία του θανάτου τους
δ) Και τέλος οι δηλώσεις των ταφέντων που έχουμε, δεν είναι πιθανότατα πλήρεις.
Μπορούμε να σας γνωστοποιήσουμε τους αριθμούς των ονομαστικά γνωστών στρατιωτών, οι οποίοι έχουν ταφεί στα νεκροταφεία πεσόντων στρατιωτών του Διονύσου-Ραπεντόζα και Μάλεμε. Συνέχεια