Εκθεση περί της δράσεως των Ευελπίδων 1940-1945

ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΔΡΑΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 1940-45

Α. ΕΛΛΗΝΟΪΤΑΛΙΚΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΟΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ – ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (28 Οκτωβρίου 1940 – 31 Μαΐου 1941)
1. Παραμονές του Πολέμου
Λίγες μέρες πριν από τον ύπουλο τορπιλλισμό του Καταδρομικού «Έλλη» από ιταλικό υποβρύχιο, στο λιμάνι της Τήνου (15 Αυγ. 1940) κι’ ενώ τα σύννεφα του πολέμου συσσωρεύονταν απειλητικά στον ουρανό της Ελλάδος, 289 απόφοιτοι Ευέλπιδες ορκίστηκαν (10 Αυγ. 1940) ως Ανθυπολοχαγοί ενώπιον του τότε βασιλιά Γεώργιου Β΄. Ήταν η τάξη του 1940. Δυόμηση δε μήνες αργότερα (παραμονές του πολέμου) φοιτούσαν στη ΣΣΕ τρεις (3) Τάξεις, σύμφωνα με τον ισχύοντα τότε Οργανισμό της:
– Η νεοπροαχθείσα ΙΙΙη Τάξη (από το φθινόπωρο του 1938).
– Η νεοπροαχθείσα ΙΙη Τάξη (322 μαθητές) από 29 Οκτωβρίου 1939.
– Η μόλις εισαχθείσα Ιη Τάξη (326 μαθητές) από 2 Οκτωβρίου 1940.
Υπόψη ότι σε κτίριο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας λειτουργούσε ταυτόχρονα και η «Στρατιωτική Σχολή Αξιωματικών Σωμάτων και Υπηρεσιών» (ΣΣΑΣΥ) με 109 συνολικά μαθητές των ειδικοτήτων: Υγειονομικού, Διαχειρίσεως, Στρατολογίας και Αυτοκινήτων. Επίσης δε στις εγκαταστάσεις της Σχολής στρατωνίστηκε από τον Νοέμβριο του ‘40 ο Ουλαμός Εφέδρων Αξιωματικών. Συνέχεια

Advertisements

Ο Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος 1946-1949

Με τον όρο Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος 1946-1949 εννοούμε την περίοδο ενόπλων συγκρούσεων που πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα μεταξύ του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (υπό τον έλεγχο του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας) και του Ελληνικού Στρατού. Διήρκεσε από τον Μάρτιο του 1946 έως τον Αύγουστο του 1949 και είχε ως αποτέλεσμα την ήττα των κομμουνιστών ανταρτών. Ο Ελληνικός Εμφύλιος θεωρείται διεθνώς ως η πρώτη πράξη του ψυχρού πόλεμου στη μεταπολεμική ιστορία και ήταν η πολεμική σύγκρουση με τις μεγαλύτερες απώλειες που γνώρισε η χώρα από το 1830 έως σήμερα[5].

Παραδοσιακά σημείο έναρξης του Εμφυλίου Πολέμου θεωρείται η επίθεση ομάδας πρώην ανταρτών του ΕΛΑΣ υπό την ηγεσία του Αλέξη Ρόσιου («Καπετάν Υψηλάντης») στο Σταθμό Χωροφυλακής Λιτοχώρου Πιερίας την νύχτα της 30ης Μαρτίου 1946. Η ομάδα του Ρόσιου σκότωσε 12 χωροφύλακες και εθνοφύλακες και πυρπόλησε τον Σταθμό, ως απάντηση στις εκτελέσεις, διώξεις, εξορίες και φυλακίσεις που υφίσταντο οι πολίτες που ανήκαν στο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας. Συνέχεια

The Greek Civil War 1943-1949,

Major Jeffrey Kotora, Marine Corps Command and Staff College, 16 Apr 1985

Since the end of the Second World War, the frequency with which nations have fallen victim to communist insurgencies has not abated. Why have some nations been able to resist while others succumbed to wars of national liberation? The object of this paper is to examine one such conflict with a view towards analyzing the events of the war and the causative factors that made it a successful counterinsurgency.
This study of the Greek Civil War begins with a discussion of the roots of the conflict in the German occupation of Greece in 1941. Included in this discussion is the growth of the resistance and the rise of the Greek communists. The major portion of the paper deals with three separate stages, or «Rounds» of the civil war. The First Round occurred in late 1943 and was an attempt by the communists to eliminate rival resistance groups. The Second Round was precipitated by the overt attempt of the communists to seize control of Greece shortly after liberation by the Allies in late 1944.
The Third Round started in 1946 and saw the heaviest fighting, as the communists made one final attempt to seize power in Greece by means of conventional warfare. The final section of the paper offers some conclusions regarding the factors that caused the legitimate Greek Government to defeat the communists.
Because of the nature and the length of the Greek Civil War, this study is broad in scope and deals only with the most significant events. Previously printed materials were used as sources for this paper.

Συνέχεια

Ανταρτικές ομάδες στην Ελλάδα 1941-1944

Ένοπλοι Οργανώσεις Αντιστάσεως,

Ενοπλος έξέγερσις κατά των κατακτητών έξεδηλώθη πολύ πρίν αρχίση ή δράσις των οργανώσεων αντιστάσεως. Τά γεγονότα τής Δράμας καί του Δοξάτου, τά όποια έλαβον χώραν κατά τό τέλος του Σεπτεμβρίου του 1941 δύναται νά θεωρηθούν ώς αυθόρμητος έναρξις τής ενόπλου αντιστάσεως του Ελληνικού λαού κατά των κατακτητών καί Ιδιαιτέρως κατά των Βουλγάρων επιδρομέων. Ή γενομένη ένοπλος έξέγερσις των κατοίκων τής περιοχής Δράμας, συνεπεία έντεχνων ψευδών διαδόσεων τής βουλγαρικής προπαγάνδας περί στασιάσεως του Βουλγαρικού στρατού κλπ., ύπήρξεν ανοργάνωτος καί πρόωρος καί παρά τόν ήρωϊσμόν των κατοίκων άπέτυχεν. Μετά τά ώς ανω γεγονότα, εμφανίσεις ολιγάριθμων ενόπλων ομάδων είς τήν ΰπαιθρον, έσημειώΟησαν είς διάφορα σημεία τής χώρας άπό των άρχων τής ανοίξεως του 1942. ΑΙ ώς άνω ομάδες δέν κατώρθωσαν νά διατηρηθούν έπί πολύ λόγω τής αντιδράσεως τών δυνάμεων των κατακτητών καί τών άρχων ασφαλείας καθ’ ΰσον στερούμενοι δικτύου πληροφοριών, ένέπιπτον ευκόλως είς ενέδρας ή ήναγκάζοντο νά αυτοδιαλυθούν ελλείψει μέσων συντηρήσεως.

Καί αϊ πρώται ομάδες ανταρτών τών μεγάλων οργανώσεων ΕΑΜ καί ΕΔΕΣ δταν έξήλθον είς τήν ϋπαιθρον, τό θέρος του 1942, συνήντησαν τρομεράς δυσχέρειας. Μετά τάς πρώτας συγκρούσεις των ομως μετά τών κατακτητών καί Ιδίως μετά τήν άνατίναξιν τής γέφυρας του Γοργο-ποτάμου (25 Νοεμβρίου 1942) ύπό τών ανταρτών, συνεργαζομένων μετά τών Βρεταννών σαμποτέρ, ή κατάοτασις μετεβλήθη. Αξιωματικοί του Στρατου έξήρχοντο συνεχώς είς τήν ϋπαιθρον καί ένετόσσοντο είς τάς ανταρτικός ομάδας, ενώ ολόκληροι Σταθμοί χωροφυλακής, μετά του οπλισμού των, προσεχώρουν είς ταύτας.  Ενεφανίσθησαν ανταρτικαί ομάδες καί διαφόρων άλλων οργανώσεων καί οϋτω τήν άνοιξιν του 1943 τό ανταρτικόν κίνημα κυριαρχούσε είς όλόκληρον τήν ΰπαιθρον τής χώρας. Συνέχεια

Heinz Guderian

HEINZ GUDERIAN: O «ΠΑΤΕΡΑΣ» ΤΩΝ PANZER

Ορμητικός και θυελλώδης ως χαρακτήρας, ο στρατηγός Χάιντς Γκουντέριαν υπήρξε η ψυχή των Panzer και του αστραπιαίου πολέμου, που χάρισαν τις λαμπρότερες νίκες στα γερμανικά όπλα

Νωρίς τα χαράματα της Κυριακής 17 Ιουνίου 1888, σε μια πολίχνη της Πομερανίας που έφερε το ασυνήθιστο όνομα Κουλμ (το σημερινό Χέουμνο της Πολωνίας) είδε το φως της ζωής ο πρωτότοκος γιος του Friedrich Guderian και της Clara Kirchhoff. Τον ονόμασαν Χάιντς – Βίλχελμ (Heinz – Wilhelm). Δύο χρόνια αργότερα του χάρισαν έναν αδελφό -τον Φριτς (Fritsch). Συνέχεια

Politics and Military Advice: Lessons from the Campaign in Greece 1941

By Squadron Leader David Stubbs

This paper suggests that the British decision to become involved in Greece, with a token RAF force in November 1940, helped set in train a series of events which ultimately led to the disastrous joint and coalition venture, where the military desire to satisfy the political appetite for grand strategy caused some commanders to ignore their own assessments that intervention was likely to fail without adequate air support. The paper will show how political pressure was applied to the military commanders and how their objections were gradually eroded so that they began to ignore their own rational analysis and come to believe that the impossible was possible, with ruinous consequences in terms of men and equipment. Συνέχεια

Korean War: Outpost Harry

The soldiers of the Greek Expeditionary Forces called it Outpost «Haros» the Greek name for Death. It was classic wartime humor, a dark pun borne of a hopeless mission. More than 88,000 rounds of Chinese artillery would pound Outpost Harry a tiny Korean hilltop no bigger than Times Square, 425 yards ahead of the front line. Defended each night by a single company of American or Greek soldiers of between 90 and 150 infantrymen, the 3000 Chinese soldiers had anticipated an easy capture. Over a period of eight days, vast waves of Chinese Communist Forces would flood into Harry’s trench lines–more than 13,000 soldiers in all. And yet each of the five companies ordered to hold Outpost Harry, when its turn came, held it. It was nothing less than a modern-day Battle of Thermopylae.
Συνέχεια

Ναπολέων Βοναπάρτης

Ο Ναπολέων Βοναπάρτης γεννήθηκε την 15η Αυγούστου 1769 στο Άτιο πρωτεύουσα της νήσου Κύρνου ή Κορσικής. Η μητέρα του Λετίτια, κατά την επίσημη εκείνη ημέρα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, αν και εγκυμονούσε, θέλησε να πάει στην εκκλησία, αλλά καθοδόν την έπιασαν πόνοι τοκετού και αναγκάσθηκε να επιστρέψει στο σπίτι της. Μόλις έφθασε, και πριν μπει στον ειδικό θάλαμο για να γεννήσει, γέννησε τον Ναπολέοντα σε ένα θάλαμο στρωμένο με χαλιά που γύρω-γύρω είχε εικονογραφίες διαφόρων ηρώων. Το περιστατικό αυτό ερμηνεύθηκε από πολλούς ιστορικούς ως οιωνός του μέλλοντος μεγαλείου του νεογεννηθέντος. Συνέχεια

The Balkans:A history of Bulgaria-Serbia-Greece-Rumania-Turkey

by Nevill Forbes, Arnold J. Toynbee, D. Mitrany, D.G. Hogarth

THE BALKANS: A HISTORY OF BULGARIA–SERBIA–GREECE–RUMANIA–TURKEY

The authors of this volume have not worked in conjunction. Widely separated, engaged on other duties, and pressed for time, we have had no opportunity for interchange of views. Each must be held responsible, therefore, for his own section alone. If there be any discrepancies in our writings (it is not unlikely in so disputed a field of history) we can only regret an unfortunate result of the circumstances. Owing to rapid change in the relations of our country to the several Balkan peoples, the tone of a section written earlier may differ from that of another written later. It may be well to state that the sections on Serbia and Bulgaria were finished before the decisive Balkan developments of the past two months. Those on Greece and Rumania represent only a little later stage of the evolution. That on Turkey, compiled between one mission abroad and another, was the latest to be finished. Συνέχεια

Γερμανικές απώλειες στην Ελλάδα το Β’ ΠΠ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ πεσόντες

ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΡ.27610

ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΗΣ ΟΔ. ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΣΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΓΓΕΝΩΝ
ΤΩΝ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΤΗΣ ΒΕΡΜΑΧΤ (WEHRMACHT)
EICHBORNDAMM 167, D-1000 ΒΕΡΟΛΙΝΟ 51

Προς τον κ.…………………..
Ελλάδα
Για πληροφ.: Τμήμα IV/RL/BV-11 Ημ/νία: 26.2.1985
Αξιότιμε κ….
Επί της από 27.11.1984 ερώτησής σας (ενδιάμεση επιστολή μας από 10.1.85), σας πληροφορούμε, ότι σχετικά με την επιθυμία σας να μάθετε τον αριθμό των πεσόντων γερμανών στρατιωτών, μπορούμε να σας βοηθήσουμε μόνον βάσει των δηλώσεων ταφέντων, που έχουμε στο αρχείο μας.
Οι αριθμοί ωστόσο αυτοί δεν μπορούν επ’ουδενί λόγω να είναι δεσμευτικοί, διότι:
α) Στρατιώτες, δηλωθέντες σαν αγνοούμενοι, οι οποίοι δεν έχουν ακόμα επιστρέψει στην πατρίδα τους και οι οποίοι πιθανότατα έχουν πεθάνει, δεν μπορούν να συμπεριληφθούν στους αριθμούς που ακολουθούν*
β) Στρατιώτες που τραυματίσθηκαν στην Ελλάδα, υπέκυψαν στα τραύματά τους και σε τόπους εκτός της επικράτειας της Ελλάδας*
γ) Άγνωστοι στρατιώτες, δηλ. νεκροί που δεν μπορούν πλέον να αναγνωριστούν, δεν μπορούσαν να συμπεριληφθούν, γιατί δεν έχει δηλωθεί η αιτία του θανάτου τους
δ) Και τέλος οι δηλώσεις των ταφέντων που έχουμε, δεν είναι πιθανότατα πλήρεις.
Μπορούμε να σας γνωστοποιήσουμε τους αριθμούς των ονομαστικά γνωστών στρατιωτών, οι οποίοι έχουν ταφεί στα νεκροταφεία πεσόντων στρατιωτών του Διονύσου-Ραπεντόζα και Μάλεμε. Συνέχεια

Ιωάννης – Γαβριήλ Εϋνάρδος (Eynard Jean – Gabriel 1775 – 1863)

Γάλλος τραπεζίτης και θερμός φιλέλληνας. Διακρίθηκε στην υπεράσπιση της Λυών το 1793 και σύντομα έγινε διάσημος στους ηγετικούς ευρωπαϊκούς κύκλους για τις οικονομικές του γνώσεις και την περιουσία του. Πήρε μέρος στο Συνέδριο της Βιέννης το 1814, εκπροσωπώντας την Ελβετία και εγκαταστάθηκε στη Γενεύη. Εκεί γνώρισε και τον Καποδίστρια, με τον οποίο έκτοτε συνδέθηκε φιλικά. Ο Εϋνάρ υπήρξε φιλέλληνας με έντονη δράση, καθώς τέθηκε επικεφαλής του φιλελληνικού κομιτάτου στη Γενεύη.

Η σημαντικότερη προσφορά του Εϋνάρ στον εθνικό αγώνα υπήρξε η συμβολή του στη σύναψη δανείων του νέου ελληνικού κράτους με οικονομικούς κύκλους στο Λονδίνο και το Παρίσι, καθώς και η πρωτοβουλία του για οργάνωση εράνων, με σκοπό την οικονομική ενίσχυση της Επανάστασης…

Το 1827 ανακηρύχθηκε επίτιμος πολίτης της Ελλάδας, σχεδίασε την ίδρυση της Εθνικής Τράπεζας, της οποίας υπήρξε επίτιμος διοικητής μετά την ίδρυσή της το 1841, ενώ χορήγησε το 1847 πενήντα χιλιάδες φράγκα για ικανοποίηση απαιτήσεων της Αγγλίας από το δάνειο του 1832. Συνέχεια

Πεσόντες και νεκροί: Εμφύλιες συγκρούσεις 1941-1944

Αβδελάς Βασίλειος του Αντωνίου, Ανχης (ΠΖ): Γεννήθηκε στη
Στρώμνιτσα Μακεδονίας το 1897, της Π.Α.Ο. Εκτελέσθηκε, λόγω της ιδιότητάς του ως Αξκού, στη Δράμα στις 10 Οκτωβρίου
1944.
Αβραμίδης Γεώργιος του Τρύφωνος, Αντάρτης: Γεννήθηκε στο
Καπνόφυτο Σιντικής Σερρών το 1911, των Ε.Α.Ο. – Π.Α.Ο.
Εκτελέσθηκε στο Λειβαδοχώρι Νιγρίτας στις 10 Οκτωβρίου 1943, σε διατεταγμένη υπηρεσία ευρισκόμενος.
Αβραμίδης Δήμος του Στυλιανού, Αντάρτης: Γεννήθηκε στο
Καπνόφυτο Σιντικής Σερρών το 1905, των Ε.Α.Ο. – Π.Α.Ο.
Φονεύθηκε μαχόμενος στο χωριό Μαυροθάλασσα Νιγρίτας στις 10
Δεκεμβρίου 1943.
Αβραμίδης Ιωάννης του Μιχαήλ, Λοχίας: Γεννήθηκε στην Αθήνα
το 1914, του Φρουραρχείου Θεσσαλονίκης. Συνελήφθη και
εκτελέσθηκε στο Βέρμιο στις 10 Μαρτίου 1944, λόγω της
ιδιότητάς του ως Μ. Υπαξιωματικού.
Αβραμόπουλος Εμμανουήλ του Ιωάννη, Αντάρτης: Γεννήθηκε στην
Ροδόπολη Σερρών το 1905, των Ε.Α.Ο. – Π.Α.Ο. Φονεύθηκε σε
σύγκρουση με τον Ε.Λ.Α.Σ. στο Δίφυλο Ν. Πετριτσίου Σιντικής
στις 10 Νοεμβρίου 1944.
Άγας Ιωάννης του Σωκράτους, Εύζωνος: Γεννήθηκε στην Αθήνα
το 1922, του Ι Τ.Α. Αθηνών. Συνελήφθη στη Νέα Σμύρνη και
εκτελέσθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1944.
Αγγελάκης Αθανάσιος του Δημητρίου, Αντάρτης: Γεννήθηκε στη
Σησαμιά Βισαλτίας Σερρών το 1902, των Ε.Α.Ο.- Π.Α.Ο.
Συνελήφθη και εκτελέσθηκε στη θέση Τραπέζια Τερπνής στις 20
Νοεμβρίου 1944.
Αγγελάκης Νικόλαος του Αναστασίου, Εύζωνος: Γεννήθηκε στο
Γυμνό Χαλκίδας Ευβοίας το 1918, του ΙΙ Ανεξ. Τάγματος
Ευζώνων Ευβοίας. Συνελήφθη σε μάχη και εκτελέσθηκε στην
Αμάρυνθο Χαλκίδας στις 17 Οκτωβρίου 1944.
Αγγελάκος Αγγελής του Δημητρίου, Εύζωνος: Γεννήθηκε στον
Μυστρά Λακωνίας το 1914, του Τ.Α. Σπάρτης. Τραυματίσθηκε
στη μάχη του Μυστρά στις 11 Οκτωβρίου 1943 και,
διακομισθείς σε πρόχειρο νοσοκομείο, υπέκυψε την επομένη.
Αγγελάρας Αγγελής του Αθανασίου, Εύζωνος: Γεννήθηκε στο
Μαντούδι Χαλκίδας Ευβοίας το 1924, του Τ.Α. Ευβοίας.
Συνελήφθη σε μάχη και εκτελέσθηκε στη μονή Οσίου Δαυΐδ στις
3 Μαρτίου 1944.
Αγγελής Δημήτριος του Νικολάου, Εύζωνος: Γεννήθηκε στην
Αμάρυνθο Ευβοίας το 1916, του ΙΙ Ανεξ. Τάγματος Ευζώνων
Ευβοίας. Φονεύθηκε στη μάχη της Σέττας στις 26 Ιουνίου
1944.
Αγγελής Αναστάσιος του Μιχαήλ, Δεκανέας: Γεννήθηκε στην
Αμάρυνθο Χαλκίδας Ευβοίας το 1915, του ΙΙ Ανεξ. Τάγματος
Ευζώνων Ευβοίας. Συνελήφθη σε μάχη και εκτελέσθηκε στη θέση
Άγ. Ασώματοι Αμαρύνθου στις 17 Οκτωβρίου 1944.

Συνέχεια

Πεσόντες και νεκροί: Εθνική Αντίσταση 1941-1944

 

Αβραμάκης Ιωάννης του Γεωργίου, Αντάρτης: Γεννήθηκε στον Άγιο Δημήτριο Βισαλτίας Σερρών το 1910, των Ε.Α.Ο. – Π.Α.Ο. Εκτελέσθηκε από τους Βουλγάρους στην οδό Σερρών – Βροντούς στις 29 Σεπτεμβρίου 1944.
Αβραμίδης Αβραάμ του Αναστασίου, Αντάρτης: Γεννήθηκε στο Αχλαδοχώρι Σιντικής Σερρών το 1893, των Ε.Α.Ο. – Π.Α.Ο. Φονεύθηκε σε μάχη με τμήμα του Βουλγαρικού Στρατού στο Κιλκίς στις 4 Νοεμβρίου 1944.
Αβραμίδης Δημήτριος του Κυριάκου, Αντάρτης: Γεννήθηκε στην Τριάδα Σερρών το 1887, των Ε.Α.Ο. – Π.Α.Ο. Εκτελέσθηκε από τμήμα του Βουλγαρικού Στρατού στον Προμαχώνα στις 20 Νοεμβρίου 1944.
Αγγελάκης Άγγελος του Δημητρίου, Αγωνιστής: Γεννήθηκε στη Σησαμιά Σερρών το 1894. Φονεύθηκε σε μάχη κατά των Βουλγάρων στην Τριάδα Σερρών στις 14 Νοεμβρίου 1944.
Αγγελακόπουλος Αθανάσιος του Γεωργίου, Έφ. Ανθτρος: Γεννήθηκε στη Λάρισα το 1906. Συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Ιταλούς και μεταφερόμενος στην Ιταλία πνίγηκε στα ύδατα της Κάτω Αδριατικής, όταν τορπιλίσθηκε το ατμόπλοιο Τσιτά Ντι Τζένοβα, στο οποίο επέβαινε, στις 21 Ιανουαρίου 1943.
Αγγελής Ευάγγελος του Παύλου, Αντάρτης: Γεννήθηκε στο Κουτσελιό Ιωαννίνων το 1910, των Ε.Ο.Ε.Α. – Ε.Δ.Ε.Σ. / Αρχηγείο Ηπείρου. Συνελήφθη από τους Γερμανούς, ενώ επέστρεφε στην υπηρεσία του, και εκτελέσθηκε στις 3 Οκτωβρίου 1943.
Αγγελιδάκης Αγγελής του Εμμανουήλ, Αγωνιστής: Γεννήθηκε στο Άνω Μέρος Αμαρίου Ρεθύμνου το 1897, των Ε.Ο.Ε. Ν. Ρεθύμνου. Εκτελέσθηκε από τους Γερμανούς στο Άνω Μέρος στις 22 Αυγούστου 1944.

Συνέχεια

Πεσόντες και νεκροί: Κομμουνιστικό κίνημα(Δεκεμβριανά) 1944

Αγαπητός Γεώργιος του Εμμανουήλ, Λοχίας: Γεννήθηκε στο Βαθύ Σάμου, της 3 Ελ. Ορ. Ταξιαρχίας. Φονεύθηκε σε μάχη στο Νοσοκομείο Σωτηρία στις 11 Δεκεμβρίου 1944.
Αγγελάκης Κων/νος του Στεφάνου, Τχης (ΠΖ): Γεννήθηκε στη Πλατανιά Πύργου το 1903. Δολοφονήθηκε στο Κολωνάκι Αθηνών στις 3 Δεκεμβρίου 1944.
Αγγελόπουλος Παναγιώτης του Γεωργίου, Εύζωνος: Γεννήθηκε στην Καλαμάτα Μεσσηνίας το 1926, του Ι Συντ. Ευζώνων Αθηνών. Εκτελέσθηκε στη Χωματερή Περιστερίου στις 11 Δεκεμβρίου 1944.
Αγιαννίδης Απόστολος του Ιορδάνη, Αγωνιστής: Γεννήθηκε στα Γιαννιτσά Πέλλας το 1920, των Ε.Ο.Ε. Εκτελέσθηκε στην Άψαλο Αλμωπίας τον Ιανουάριο 1945.
Αγιωργίτης Γρηγόριος του Παναγιώτη, Εύζωνος: Γεννήθηκε στο Άργος Αργολίδας το 1922, του Ι Τάγματος Ευζώνων Αθηνών. Εκτελέσθηκε στην Αθήνα στις 18 Δεκεμβρίου 1944.
Αδαμάκης Ελευθέριος του Γεωργίου, Μόν. Λοχίας: Γεννήθηκε στη Ζήρου Σητείας Λασιθίου το 1919. Εκτελέσθηκε στο χωριό Πέλλας στις 16 Ιανουαρίου 1945, λόγω της ιδιότητάς του ως Μόν. ΥπΑξιωματικού.
Αθανασιάδης Νικόλαος του Δημητρίου, Τχης Διαχ/σεως ε.α.: Γεννήθηκε στο Λαγκάδιο Αρκαδίας το 1892. Συνελήφθη ως όμηρος και πέθανε στη Θήβα την 1 Ιανουαρίου 1945, λόγω των ταλαιπωριών της ομηρίας του.
Αθανασίου Γεώργιος του Αποστόλου, Αγωνιστής: Γεννήθηκε στη Φανερωμένη Φιλιππιάδας Πρέβεζας το 1912, των Ε.Ο.Ε.Α. – Ε.Δ.Ε.Σ. / Αρχηγείο Ηπείρου. Φονεύθηκε στα Μάρμαρα Ιωαννίνων στις 21 Δεκεμβρίου 1944.
Αθανασόπουλος Δημήτριος του Παναγιώτη, Στρατιώτης: Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1914, του 148 Τ. Εθν/κής. Πέθανε στο 7ο Αστυν. Τμήμα Θεσ/νίκης στις 2 Φεβρουαρίου, λόγω τραυματισμού του από απροσεξία Άγγλου στρατιώτη.

Συνέχεια

Πεσόντες και νεκροί: ΕΛΔΥΚ

 

Αθανασίου Νικόλαος του Γεωργίου, Λοχίας (ΠΖ): Γεννήθηκε στην Κρυοπηγή Καρδίτσας το 1952, της ΕΛΔΥΚ/Λόχος Βαρέων Όπλων. Έπεσε ηρωικώς μαχόμενος εναντίον των Τούρκων, από πυροβόλο εχθρικού άρματος, σε ύψ. ΝΔ. Στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ Λευκωσίας στις 16 Αυγούστου 1974, κατά τη διάρκεια του αμυντικού αγώνα της μονάδας του.
Αθανασόπουλος Δημήτριος του Μηνά, Δεκανέας (ΜΧ): Γεννήθηκε στην Καστανέα Καρδίτσας το 1952, της ΕΛΔΥΚ/Λ.Δ. Εξαφανίσθηκε μαχόμενος εναντίον των Τούρκων στα υψ. Ν.Δ. Στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ στη Λευκωσία Κύπρου στις 16 Αυγούστου 1974.
Αθανασούλας Βασίλειος του Δημητρίου, Στρατιώτης (ΠΖ): Γεννήθηκε στην Αγρελιά Τρικάλων το 1953, της ΕΛΔΥΚ/2ος Λόχος. Τραυματίσθηκε από ρουκέτα Τουρκικού Αεροσκάφους πλησίον του Διοικητηρίου της ΕΛΔΥΚ στις 200545 Ιουλίου 1974, ενώ εκτελούσε καθήκοντα Αστυνομίας μονάδας, και πέθανε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας Κύπρου από τα τραύματά του στις 25 Ιουλίου 1974.
Αναλυτής Γεώργιος του Βασιλείου, Στρατιώτης (ΔΒ): Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1953, της ΕΛΔΥΚ/Λ.Δ. Εξαφανίσθηκε μαχόμενος εναντίον των Τούρκων στα υψ. ΝΔ Στρατοπέδου ΕΛΔΥΚ στη Λευκωσία Κύπρου στις 16 Αυγούστου 1974.
Ανδριτσόπουλος Ελευθέριος του Ιωάννη, Στρατιώτης (ΠΖ): Γεννήθηκε στη Ν. Ιωνία Αττικής το 1953, της ΕΛΔΥΚ/4ος Λόχος. Εξαφανίσθηκε μαχόμενος εναντίον των Τούρκων στο ύψ. «Α» του Στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ στη Λευκωσία στις 16 Αυγούστου 1974.
Ανεμάς Δημήτριος του Ιωάννη, Στρατιώτης (ΔΒ): Γεννήθηκε στην Καρδίτσα το 1951, της ΕΛΔΥΚ/Λ.Δ. Εξαφανίσθηκε μαχόμενος εναντίον των Τούρκων στα υψ. Ν.Δ. Στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ στη Λευκωσία Κύπρου στις 16 Αυγούστου 1974.
Άνθης Ελευθέριος του Αγγέλου, Στρατιώτης (ΜΧ): Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1953, της ΕΛΔΥΚ/Λ.Δ. Εξαφανίσθηκε μαχόμενος εναντίον των Τούρκων στα υψ. ΝΔ του Στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ στη Λευκωσία Κύπρου στις 16 Αυγούστου 1974.
Αντωνόπουλος Κων/νος του Ιωάννη, Λοχίας (ΠΖ): Γεννήθηκε στην Ψωφίδα Καλαβρύτων Αχαΐας το 1953, της ΕΛΔΥΚ/3ος Λόχος. Τραυματίσθηκε στις 20 Ιουλίου 1974 από πολυβόλο εχθρικού αεροσκάφους, ενώ μαχόταν με τον 3ο Λόχο του για την κατάληψη του Στρατοπέδου της ΤΟΥΡΔΥΚ και πέθανε στις 26 Ιουλίου 1974, λόγω των τραυμάτων του.
Αυλωνίτης Σπυρίδων του Αναστασίου, Στρατιώτης (ΠΖ): Γεννήθηκε στην Κοντάραινα Λευκάδας, το 1953, της ΕΛΔΥΚ/6ος Λόχος. Τραυματίσθηκε σοβαρά τη Ν. 20/21 Ιουλίου 1974 μαχόμενος εναντίον των Τούρκων στην Περιοχή του Τουρκοκυπριακού Χωριού «ΚΙΟΝΕΛΙ» Λευκωσίας Κύπρου και έκτοτε αγνοείται.
Βάης Ιάκωβος του Ευαγγέλου, Λοχίας (ΥΓ): Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1953, της ΕΛΔΥΚ/Λ.Δ. Εξαφανίσθηκε μαχόμενος εναντίον των Τούρκων στα υψ. Ν.Δ. του Στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ στη Λευκωσία Κύπρου στις 16 Αυγούστου 1974.
Βελόνας Δημήτριος του Επαμεινώνδα, Στρατιώτης (ΠΖ): Γεννήθηκε στη Ν. Μανωλάδα Ηλείας το 1953, της ΕΛΔΥΚ/ΛΒΟ. Εξαφανίσθηκε μαχόμενος εναντίον των Τούρκων στην αμυντική τοποθεσία του Στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ στη Λευκωσία Κύπρου στις 16 Αυγούστου 1974.
Βολακάκης Μάριος του Γρηγορίου, Στρατιώτης (ΠΖ): Γεννήθηκε στα Χανιά Κυδωνίας το 1952, της ΕΛΔΥΚ/Λ.Δ. Φονεύθηκε από θραύσματα βλήματος εχθρικού όλμου πλησίον του Σχολείου Γρηγορίου, Ν/Δυτικώς Στρατοπέδου ΕΛΔΥΚ στη Λευκωσία Κύπρου, κατά τη διάρκεια αμυντικού αγώνα της μονάδας του τις μεσημβρινές ώρες της 16 Αυγούστου 1974.

Συνέχεια

Πεσόντες και νεκροί: Πολεμική Αεροπορία μετά το 1940

Αγαθάκης Γεώργιος του Παναγιώτη, Σμηνίτης: Γεννήθηκε στο
Παλαιό Καρλόβασι Σάμου το 1925, της ΕΒΜΕΑΠ. Χάθηκε στο
ναυάγιο του ναρκαλιευτικού «Σπερχειός» στις 3 Μαΐου 1945.
Αγγελάκης Νικόλαος του Αθανασίου, Ίκαρος: Γεννήθηκε στη
Στενή Χαλκίδας Ευβοίας το 1930. Φονεύθηκε στο Σταυρό
Αττικής όταν κατά την εκτέλεση εκπαιδευτικής ασκήσεως το
αεροσκάφος του, τύπου Harvard, προσέκρουσε στο έδαφος και
συνετρίβη στις 7 Δεκεμβρίου 1948.
Αγράδας Κοσμάς του Χρήστου, Ανθυποσμηναγός: Γεννήθηκε στην
Αταλάντη το 1914. Πέθανε στο Χελουάν της Μέσης Ανατολής από
κοιλιακό τύφο την 1η Νοεμβρίου 1943.
Αδάμ Ιωάννης του Κων/νου, Υποσμηναγός: Γεννήθηκε στη
Μαλεσίνα Φθιώτιδας το 1917, της 13ης Μοίρας Ελαφρού
Βομβαρδισμού. Φονεύθηκε κοντά στη Φαληρική Ακτή, όταν σε
διατεταγμένη αποστολή ο κινητήρας του αεροσκάφους
Wellington, όπου επέβαινε, παρουσίασε βλάβη με αποτέλεσμα
να πέσει στη θάλασσα στις 10 Απριλίου 1946.
Αδοσίδης Κων/νος του Αναστασίου, Αρχισμηνίας: Γεννήθηκε
στην Αθήνα το 1908, της Εκπαιδευτικής Μοίρας Διώξεως.
Φονεύθηκε στο Αεροδρόμιο Ακίρ Παλαιστίνης, όταν κατά τη
διάρκεια εκπαιδευτικής αποστολής αναρριχήσεως με οξυγόνο το
αεροσκάφος του Hurricane κατέπεσε και συνετρίβη, στις 13
Μαΐου 1942.
Αθανασάκης Ιωάννης του Εμμανουήλ, Σμηνίτης: Γεννήθηκε στις
Ποταμιές Ηρακλείου το 1927, της ΑΒ Μάλεμε. Αυτοκτόνησε με
πυροβόλο όπλο στις 26 Μαΐου 1948.
Αθανασάκης Ελευθέριος του Σπυρίδωνος, Ανθυποσμηναγός:
Γεννήθηκε στην Τανάγρα Βοιωτίας το 1921, της 36 Μοίρας
Διώξεως. Φονεύθηκε στην Κρήτη, όταν κατά τη διάρκεια
βομβαρδισμού Γερμανικών στόχων αναγκάσθηκε να προσγειωθεί
με το αεροσκάφος του τύπου Hurricane. Έγινε όμως αντιληπτός
από μία Γερμανική περίπολο και αμυνόμενος με το περίστροφό
του βρήκε ηρωικό θάνατο στις 23 Ιουλίου 1943.
Αθανασιάδης Νικόλαος του Μιχαήλ, Υποσμηναγός: Γεννήθηκε στο
Αγίασμα Βοΐου Κοζάνης το 1926, της Αεροπορικής Βάσεως
Σέδες. Φονεύθηκε πάνω από το ύψ. «Κλέφτης» κατά την
εκτέλεση πολεμικής αποστολής. Το αεροσκάφος Spitfire, στο
οποίο επέβαινε ως χειριστής, κτυπήθηκε από α/α πυρά,
ανεφλέγη και κατέπεσε στις 26 Ιουλίου 1948.

Συνέχεια

Ελληνική αντιστασιακή ομάδα καπετάν Γιάννου (Αχαία)

Κατά τάς αρχάς ΜαΪου 1943 είχε συγκροτηθή και εξοπλισθή πλήρως εν την περιοχή Αχαϊας 30μελής ένοπλoς ανεξάρτητη ελληνική ομάς  υπό την αρχηγίαν του καπετάν Γιάννου. Ο Καπετάν Γιάννος ήτο ένα ωραίο και ιπποτικό παλληκάρι, κατήγετο απο το χωριό Μποτιά των Καλαβρύτων. Κατά τα τέλη του 1942 βγήκε στο βουνό με ολίγους συμπατριώτας του συγκρότησε αντάρτικη ομάδα. Στην αρχή η ομάς του ήτο ολιγομελής, λιγάκι βραδύτερον έγινε 30μελής. Το σύνθημα του Καπετάν Γιάννου ήτο: << Όλα για την Ελλάδα>>. Αγροτόπαιδο, με πολύ λίγη μόρφωση, βγήκε στο βουνό και ακολούθησε τον δρόμο της θυσίας και της τιμής απτόητος, το αγνό και ζωντανό αυτό χωριατόπουλο βάδισε αγέρωχα και με σταθερότητα ήρωος και με μεγαλοψυχία αληθούς Χριστιανού τον δρόμο της θυσίας για την λευτεριά της πατρίδος του και εθυσίασε την ζωή του, τα νειάτα του παραμένων ακλόνητος επάνω στην έπαλξη του καθήκοντος. Ο Καπετάν Γιάννος μόλις επληροφορήθη ότι στην περιοχή Καλαβρύτων έπεσε με αλεξίπτωτο ο Άγγλος Ταγματάρχης Άντονυ μαζίμε τους δύο Έλληνας αξιωματικούς Βασίλη και Στέφανο, έσπευσε με την ομάδα του να τους συναντήση και να παράσχη εις αυτούς πάσαν δυνατήν ενίσχυσιν και εκδούλευσιν. Ανέλαβε προσωπικώς την ασφάλειαν του κλιμακίου. Όπου περνούσε η ομάδα του Καπετάν Γιάννου προκαλούσε ενθουσιώδεις εκδηλώσεις και ρίγη ενθουσιασμού, ο ίδιος με θερμά και πατριωτικά λόγια όπου περνούσε, αναπτέρωνε τας ελπίδας των σκλάβων χωρικών Συνέχεια

Αναμνήσεις στην Αθήνα, Την Καρδιά της Αντίστασης, Γιάννης Ιωαννίδης (γ.γ ΚΚΕ)

σελίδες 140-141

Θυμάμαι τή θέση τοΰ Γληνοΰ. Αυτός ιδιαίτερα τόνιζε τά πρόβλημα των βουλγάρων γιατί και περισσότερο άπό όλους αισθανόταν τήν πίεση τών άλλων πάνω σ’ αυτό. Μετά βγήκε καί ή υπόθεση εκείνη, ή προβοκάτσια τών γερμανών μέ τό σύμφωνο Ίωαννίδη – Δασκάλοφ.

Αυτοί θέλαν να τήν πατήσουμε μέ τό Βαλκανικό. Είδαν όμως ότι δεν πέσαμε σέ τέτοια προβοκάτσια, νά κάνουμε Ενα τέτοιο σύμφωνο μέ όλους μαζί. Ή Ίντέλιτζενς Σέρβις τά ήξερε, τά παρακολούθησε όλα αυτά. Άφοϋ λοιπόν είδε ότι άπό έκεΐ δέ βγαίνει τίποτα έπρεπε νά σκαρωθεί κάτι άλλο γιά νά καρφώσουν τόν Ίωαν­νίδη καί σκάρωσαν τό σύμφωνο Ίωαννίδη – Δασκάλοφ. Συνέχεια

Επιμνημόσυνος λόγος υπέρ του ήρωα υπολοχαγού Αλεξάνδρου Διάκου

του αντισυνταγματάρχη Ιωάννη Καραβία
«Αείμνηστε Λοχαγέ Διάκε,

Την 31 ην Οκτωβρίου 1940 ήτανε μια παγερή βραδιά όταν σε συνάντησα στις βουνοπλαγιές της Ζούζουλης, στη διάβαση του Γράβου.
Ήτανε η ώρα 9 το βράδυ- τις κρίσιμες εκείνες στιγμές για την πατρίδα μας- και σκοτεινιά βαριά.
Έτρεξαν όλοι οι αξιωματικοί της διλοχίας του 4ου Συντάγματος που ήρχετο από τα Γρεβενά – προς ενίσχυσιν του αποσπάσματος Δαβάκη- κοντά μου να μάθουν τα νέα.
Ξαφνικά με πιάνει από το χέρι σφιχτά, ένας ψηλός και ωραίος νεαρός αξιωματικός και με ρωτά:
-Κύριε ταγματάρχα δεν είσαι συ ο διμοιρίτης στη Σχολή Ευελπίδων;
Αμέσως ανεγνώρισα το ζωηρό Δωδεκανησόπουλο το λεβεντόκορμο εύελπι Αλέξανδρο Διάκο.
-Ναι εγώ είμαι του απάντησα.
Και γυρίζω προς όλους για να τους καθησυχάσω και τους είπα: Αι επιχειρήσεις πάνε καλά.
-Την ξέρουμε την απάντηση μου απήντησε. Αύριο όμως θα τους δείξουμε των Μακαρονάδων. Και πλησιάζοντάς με στο αυτί μου είπε:
«Μια χάρη θέλω: Να βάλεις εμένα μπροστά..»

Η ιστορία του υπολοχαγού Αλέξανδρου Διάκου, Κ. Τριανταφυλλίδης

ΔΙΑΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣΟ πρώτος Ελληνας νεκρός αξιωματικός: Αλέξανδρος Διάκος, υπολοχαγός Πεζικού, Δωδεκανήσιος
Η ιστορία της θυσίας γραμμένη από τον Κώστα Τριανταφυλλίδη πολεμικό ανταποκριτή (1940-41)

«Ψηλά πάνω στο Λυκοκρέμασμα, καθώς μεσημέριαζε και ο ουρανός καθάριος πια και ολογάλανος, γελούσε σαν ανοιξιάτικος, και η φάλαγγα ξετυλιγμένη στη βουνοκορφή, συνέχιζε τη γρήγορη πορεία της, αντήχησε ακόμη ψηλότερα, στο δροσερό αέρα, ένα βουητό που ολοένα ζύγωνε και δυνάμωνε. Φτερά μετάλλινα αστράψανε στον ήλιο.

Φαντάροι, πυροβολητές και καβαλλάρηδες, με σηκωμένο το βλέμμα, κοιτούσανε περίεργοι και ανήσυχοι.

-Τι να είναι τάχα; Δικά μας ή εχθρικά;

-Έχουνε σταυρό στην ουρά. ελληνικά είναι!..

-Είναι ιταλικά βομβαρδιστικά, είπε με ήρεμη βεβαιότητα ένας μελαχρινός νέος.

Στις επωμίδες του είχε τα δυο αστέρια του υπολοχαγού και από την ανοιχτή χλαίνη του, στο χιτώνιό του επάνω, φαινότανε το σήμα με τα ανοιχτά φτερά του επίκουρου παρατηρητή. Συνέχεια