Μάχη της Πίνδου (28 Οκτ. – 8 Νοε. 1940)


Με την έναρξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, το Νοέμβριο του 1940, η τολμηρή ιταλική διείσδυση στο ελληνικό έδαφος στον τομέα της Πίνδου, σε βάθος τριάντα χιλιομέτρων και πλάτος είκοσι, δημιούργησε σοβαρή απειλή για τις συγκροτούμενες ακόμη ελληνικές δυνάμεις. Το Απόσπασμα Πίνδου, του οποίου την κύρια δύναμη αποτελούσε το προεπιστρατευμένο 51ο Σύνταγμα Πεζικού, βρέθηκε αντιμέτωπο με υπέρτερες δυνάμεις και αναγκάστηκε μετά από σκληρό διήμερο αγώνα να συμπτυχθεί, με αποτέλεσμα οι ιταλικές δυνάμεις εισβολής να φτάσουν μέχρι το Παλαιοσέλι και να καταλάβουν τη Σαμαρίνα, το Δίστρατο και τη Βωβούσα, που ήταν και το βαθύτερο σημείο της ιταλικής εισβολής.  Η προώθηση αποσκοπούσε στην κατάληψη της περιοχής του Μετσόβου, κόμβου συγκοινωνιών και ζωτικού χώρου μεγάλης στρατηγικής σημασίας για την επικοινωνία μεταξύ Θεσσαλίας και Ηπείρου.

Το Β΄ Σώμα Στρατού για να αντιμετωπίσει την κρίσιμη κατάσταση στον τομέα της Πίνδου, διέταξε την Ταξιαρχία Ιππικού, με Διοικητή το Συνταγματάρχη Ιππικού Δημάρατο Σωκράτη, να απαγορεύσει τις κατευθύνσεις από τη Σαμαρίνα προς τα Γρεβενά και σε περίπτωση προέλασης να προσβάλει το πλευρό του αντιπάλου.  Έτσι, η Ταξιαρχία Ιππικού μετά από σκληρό διήμερο αγώνα το βράδυ στις 2 Νοεμβρίου 1940, κατείχε τη γραμμή των υψωμάτων Λυκοκρέμασμα – Σκούρτζα – Ανίτσα.  Απέναντι από τον τομέα της Ταξιαρχίας Ιππικού ήταν η Μεραρχία Τζούλια με Σταθμό Διοίκησης στο Δίστρατο και με τα 8ο και 9ο Συντάγματα Αλπινιστών να κατέχουν τη γραμμή Μπογντάνι – περιοχή ανατολικά Σαμαρίνας – Δίστρατο – Πάδες – Παλαιοσέλι.

Την επομένη, 3 Νοεμβρίου 1940, η Ταξιαρχία Ιππικού κατέλαβε τα υψώματα Ρέντα, Κύρκουρη και το όρος Βούζιο.  Στη συνέχεια ελαφρά ίλη ανακατέλαβε το χωριό Σαμαρίνα.  Έτσι, μέχρι το βράδυ είχε πετύχει να ολοκληρώσει τους αντικειμενικούς σκοπούς και να αποκόψει την κατεύθυνση προέλασης του 8ου Συντάγματος Αλπινιστών μέσω Σαμαρίνας προς το Δίστρατο και τη Βωβούσα, με αποτέλεσμα τα προ της Ταξιαρχίας ιταλικά τμήματα, που αποτελούσαν το 8ο Σύνταγμα Αλπινιστών της Μεραρχίας Τζούλια να συμπτυχθούν προς το Δίστρατο.

Το διάστημα μεταξύ 4 και 7 Νοεμβρίου, διεξάγεται σκληρός αγώνας με εναλλασσό­μενες τις επιθέσεις και τις αντεπιθέσεις.  Έτσι, οι Ιταλοί μπροστά στη συνεχή επιθετική ενέργεια της Ταξιαρχίας Ιππικού και μπροστά στον κίνδυνο να εγκλωβιστούν στην περιοχή του Σμόλικα, παραιτήθηκαν από το σχέδιο κατάληψης της Βωβούσας και του Μετσόβου, με τελικό αποτέλεσμα οι ιταλικές δυνάμεις πιεζόμενες και σε κακή κατάσταση να διαφύγουν προς την περιοχή της Κόνιτσας.

Στις 8 Νοεμβρίου, η Ταξιαρχία Ιππικού κατέλαβε το Δίστρατο και το εκεί ανεπτυγμένο Χειρουργείο της Μεραρχίας Αλπινιστών με περίπου 200 τραυματίες.  Λίγο αργότερα εισήλθαν στο χωριό και τα τμήματα της Μεραρχίας Ιππικού, προερχόμενα από τη Βωβούσα.  Η Ταξιαρχία Ιππικού, μετά απ’ αυτό, συνέχισε την κίνησή της προς τη μεθόριο χωρίς καμιά αντίσταση.

Η επιτυχία της Ταξιαρχίας Ιππικού στη Μάχη της Πίνδου είναι τεράστια, γιατί πέτυχε την προοδευτική εξάλειψη του θύλακα και την αποσύνθεση της Μεραρχίας Αλπινιστών Τζούλια.  Οι Ιταλοί είχαν μεγάλες απώλειες  αλλά περισσότερο βάρυνε γι’ αυτούς η ηθική πλευρά της αποτυχίας και της ήττας.  Στην επιτυχία αυτή σημαντική ήταν επίσης η συμβολή της Ι Μεραρχίας Πεζικού και της Μεραρχίας Ιππικού, που άρχισαν να λαμβάνουν μέρος στον αγώνα από τις 2 Νοεμβρίου 1940.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s