Ναπολέων Βοναπάρτης


Ο Ναπολέων Βοναπάρτης γεννήθηκε την 15η Αυγούστου 1769 στο Άτιο πρωτεύουσα της νήσου Κύρνου ή Κορσικής. Η μητέρα του Λετίτια, κατά την επίσημη εκείνη ημέρα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, αν και εγκυμονούσε, θέλησε να πάει στην εκκλησία, αλλά καθοδόν την έπιασαν πόνοι τοκετού και αναγκάσθηκε να επιστρέψει στο σπίτι της. Μόλις έφθασε, και πριν μπει στον ειδικό θάλαμο για να γεννήσει, γέννησε τον Ναπολέοντα σε ένα θάλαμο στρωμένο με χαλιά που γύρω-γύρω είχε εικονογραφίες διαφόρων ηρώων. Το περιστατικό αυτό ερμηνεύθηκε από πολλούς ιστορικούς ως οιωνός του μέλλοντος μεγαλείου του νεογεννηθέντος.

Ορισμένοι ιστορικοί θέλοντας να κολακεύσουν τον Ναπολέοντα δημιούργησαν τη γενεαλογική του προέλευση, ότι δηλαδή καταγόταν από τους αυτοκράτορες της Κωνσταντινουπόλεως. Αλλά ο στρατιώτης της Γαλλικής επανάστασης, δε λησμονούσε πως ανέβηκε από τους υποδεέστερους βαθμούς μέχρι την ανώτατη τάξη της κοινωνίας και απαντούσε μέσω των εφημερίδων, ότι η ευγένεια του στηρίζεται στις υπηρεσίες του προς την πατρίδα που αρχίζουν από τη μάχη του Μοντενόττου της Ιταλίας.

Ο πατέρας του, Κάρολος Βοναπάρτης, καταγόταν από την Τοσκάνη, από λαμπρή οικογένεια, η οποία εκδιώχθηκε το 15° αιώνα από την Ιταλία, λόγω των εμφυλίων πολέμων που επικρατούσαν εκείνη την εποχή. Ήταν μορφωμένος, είχε ρητορική ικανότητα και διέπρεψε ως βουλευτής της επαρχίας του. Η μητέρα του Λετίτια Ραμολίνη, καταγόταν από οικογένεια ευγενών της Κορσικής και ήταν γυναίκα ενάρετη και πολύ ωραία.

Ο Ναπολέων, στον οποίο δόθηκε το όνομα αυτό στη μνήμη ενός μέλους της οικογενείας του, από μικρή ηλικία υπερτερούσε σε όλα των αδελφών του Ιωσήφ, Λουκιανού, Λουδοβίκου και Ιερωνύμου όπως επίσης και των Ελίζας, Παυλίνας και Καρολίνας.

Σε ότι αφορά τον χαρακτήρα του ήταν παιδί επίμονο και περίεργο, αλλά και αγχώδες, ευαίσθητο και ευερέθιστο, αγαπούσε υπερβολικά τα παιχνίδια και τις έριδες. Πολλές φορές επιτιθόταν κατά των συνομηλίκων του χωρίς να μετρά τις δυνάμεις του. Μόνον η μητέρα του, την οποία αγαπούσε πολύ, τον επανάφερε στην τάξη.

Επειδή στην Κορσική δεν υπήρχαν εκπαιδευτικά ιδρύματα, ο πατέρας του, διορίσθηκε αντιπρόσωπος των ευγενών της πατρίδος του στο Παρίσι και πήρε μαζί του και τον υιό του Ναπολέοντα. Στο Παρίσι βρήκε τον τότε στρατιωτικό Διοικητή της Κορσικής Μαρβέφον και δι’ αυτού κατέταξε τον υιό του Ναπολέοντα στη Στρατιωτική Σχολή της Βριένης, σε ηλικία εννέα ετών και πέντε μηνών.

Στη Σχολή θέλοντας να εφαρμόσει στην πράξη την θεωρία της στρατιωτικής τέχνης, πρότεινε στους συμμαθητές του να κατασκευάσουν οχυρωματικά έργα στο χιόνι. Μάλιστα επειδή είχε μεγάλη επιρροή επ’ αυτών, διορίσθηκε αρχηγός αυτής της δραστηριότητος την οποία διεύθυνε για δεκαπέντε ημέρες με πολλή μεγάλη επιτυχία.

Από την παιδική του ηλικία αγαπούσε υπερβολικά τη μελέτη της Ιστορίας και ιδιαίτερα μελετούσε τους βίους των μεγάλων ανδρών με πολλή προσοχή και προσηλωνόταν στα μεγάλα κατορθώματα αυτών, τα οποία ανέπτυξαν σε αυτόν τον μετέπειτα ηρωισμό του αλλά και την τόσο μεγάλη φιλοδοξία του. Όταν ανέβηκε στον ύψιστο βαθμό της δόξας, τότε δυστυχώς εξελάμβανε την ιστορία ως μυθολογία.

Ο Ναπολέων κατετάγη στη Στρατιωτική Σχολή των Παρισίων στις 17 Οκτωβρίου 1784 σε ηλικία δεκαπέντε ετών και αποφοίτησε από αυτή σε ηλικία δέκα έξη ετών αφού συμμετείχε ευδοκίμως στις απολυτήριες εξετάσεις της. Την 1η Σεπτεμβρίου 1785 κατετάγη Ανθλγός στο 4° Σύνταγμα Πυροβολικού. Τον εκτός υπηρεσίας χρόνο του ανάλωνε στη μελέτη και τελειοποίηση του επί πάντων και κυρίως στην Ιστορία και στην Πολιτική Οικονομία.

Advertisements