Ιστορία του Πατριωτικού Πολέμου της Βουλγαρίας 1941-45


Εκδοση Ινστιτουτου Στρατιωτικής Ιστορίας του Γενικου Επιτελείου του Βουλγαρικού Λαϊκού Στρατού Τόμος Β σελίδες 78-82 Ετος εκδοσεως 1982

Αρχές Σεπτεμβρίου 1944 η 16η Μεραρχία Πεζικού τελείωσε την εγκατάσταση -σταθεροποιηση ανατολικά του Στρυμώνα. (σημ μεταφ:προφανως προερχομένη από την Κεντρική Μακεδονια οπου οι Βουλγαροι ειχαν προωθηθεί τον Ιούλιο 1943 κατόπιν διαταγής των Γερμανών)
Η 62α και 29η Μεραρχια κετελαβαν αμυντικές θέσεις νοτιοανατολικά της 7ης Μεραρχίας Πεζικού στον Τομέα Στρυμώνα-Ορφάνιο – Ροδολίβος.
Τα υπόλοιπα τμήματα της Μεραρχίας παρέμειναν στην θέση τους.
Η 22α Μεραρχία Πεζικού παρέμεινε στην εφεδρεία της Στρατιάς στην περιοχή Δοξάτου-Προσωτσάνης- Δράμας.
Κατά την εξελιξη των αμυντικών και σταθεροποιητικών επιχειρησεών της η 16η Μεραρχία Πεζικού σε συνεργασία αδελφοτητας και αλληλεγγύης μετα του Ελληνικού ΕΑΜ και τμημάτων του ΕΛΑΣ διεξήγαγε ισχυράν επίθεση εναντίον Ελλήνων Εθνικιστών πού αριθμούσαν περιπου 2500 ανδρες και ήταν οργανωμένοι στις ορεινές περιοχές Σμίτζα,Τσαλ Ντάγ,Μπόζ Ντάγ περιοχής Δραμας.
Με την αδιάκοπη πάντα συνεργασία και αδελφοτητα μεταξύ των Βουλγαρικών στρατευματων, Βουλγαρων Παρτιζανων και τμηματων ΕΛΑΣ στις 16 και 17 Σεπτεμβριου 1944 τμηματα της 16ης Μεραρχιας Πεζικου (σημ μεταφρ: Αυτή η μεραρχια απεκαλειτο από τους Ελληνες «σφαχτικη» διοτι εκανε τις σφαγες στην Δραμα , Δοξατο κτλ τον Σεπτεμβριο Οκτωβριο 1941) συγκεντρωθηκαν στο Δοξατο-Προσωτσανη και σε επιχειρησή τους κατεστρεψαν ένα τμημα 600-700 άτομα Ελληνων Εθνικιστών νοτιως του χωριου Τσερέπλιανη (ελλ:Μυρινα) (σημ μεταφ: Προκειται για την μαχη που εδωσε το 19ο Συνταγμα  με τακτικο Βουλγαρικο στρατο ο οποίος το εκυκλωσε σε πεδινη περιοχη και μετα από σκληρή μαχη και πληρη εξεντληση των πυρομαχικων αιχμαλωτιστηκαν οι εναπομειναντες 330 ανταρτες μαζυ με τον Συνταγματαρχη Ι.Παπαπετρου διοικητη του ηρωϊκού 31ου Συνταγματος στην Αλβανια και 14 άλλους αξιωματικούς. Μεταφερθηκαν ως αιχμαλωτοι στις φυλακες Σερρων και μετα την πλήρη αποχωρηση των Βουλγαρων από το Ελληνικο εδαφος παρεδόθησαν στους ΕΑΜ/ΕΛΑΣ και δολοφονηθηκαν ομαδικα αλλα και μαρτυρικά μαζί με άλλους κρατουμενους συνολικα 368 άτομα στο 13ο χλμ της οδού Σερρών-Βροντούς παρα την παρουσια στην Δράμα αντιπροσωπίας κυβερνησεως Γ.Παπανδρεου υπό τους υπουργους Λαμπριανίδη και Πορφυρογένη και στην Θεσσαλονικη του Γ.Μόδη. Οι υπουργοι το έμαθαν κατόπιν.)
Στις 9 Οκτωβριου δύο ταγματα του 57ου Συνταγματος ενισχυμενα με ανταρτες του ΕΛΑΣ και Βουλγαρους παρτιζανους κετελαβαν τον σταθμο Νουστραλή και υπεχρέωσαν τους Εθνικιστες ανταρτες να οπισθοχωρήσουν στο χωριο Ζαριτζ( ελλ:Ψηλή Ραχη)
Συμφωνα με την απολυτη συνεργασια του Βουλγαρικου Λαϊκου Στρατού και της κυβερνησης του Πατριωτικού Μετωπου για την διοικηση των περιοχων του Αιγαιου μετα τις 9 Σεπτεμβριου και μεχρι τελους του μηνος απεσταλησαν μερικα βοηθητικά τμηματα σ ενισχυση των στρατιωτικων τμηματων σταθεροποιησις.
Στις 22 Σεπτεμβριου ανδειχτηκε Διοικητης όλων των τμηματων εκει ο Συνταγματαρχης Ιβαν Ράντεφ (σημ μεταφρ: μιλουσε Ελληνικα καλύτερα από τους Ελληνες και ήταν γνησιος Πειραιώτης κομμουνιστης!!!)
Με την βοηθεια των στρατιωτικων επιτροπων (σοβιετ), του στρατιωτικου Διοικητη του ΕΛΑΣ και την ηθικη ενισχυση των πολιτικων αρχων αποκατσταθηκε η ταξη στην περιοχη της χώρας αυτης.
Η στιγμη είναι εκτακτη και εχει μεγαλη σημασια ,διοτι από ωρας 18 της 26ης Σεπτεμβριου 1944 τμηματα της 7ης Μεραρχιας Πεζικου που ειχαν πληρη συνεργασια με το ΕΛΑΣ δεχονται σφοδρα πυρα από τους Εθνικιστες ανταρτες ανατολικα του Στρυμωνα και σε εκετεταμενο προγεφυρωμα (μαχες Ν.Μπαφρας, Κορμίστας, Ηλιοκώμης, Πρωτης, Αναληψης κτλ μεταξυ Βουλγαρο- Ελασιτων και Εθνικιστών) (Σημ: Οί εθνικιστες ανταρτες που αναφερουν οι Βουλγαροι είναι οι ανταρτες της ΠΑΟ και του Φωστεριδη-Τσαούς Αντών.)
Με την συνεργασια πάντα του ΕΛΑΣ για την εξαληψη του προγεφυρώματος ο Διοικητης της 7ης Μεραρχιας Πεζικου μετεφερε το ιδιο βραδυ από το χωριο Ηρακλεια δυναμεις του 39ου Συνταγματος πεζικου που ήταν στην εφεδρεια με πυροβολικο και τεθωρακισμενη ίλη.
Οι εθνικιστες ανταρτες αντιμετωπιστηκαν επιτυχως και αναγκαστηκαν να συμπτυχθουν παλι στα βουνα όπου και πριν ήταν οργανωμενοι ,οποτε ο ΕΛΑΣ με την συμπαράστασή μας τοποθετησε φρουρες και στελεχη διακυβερνησης στα χωρια της περιοχης αυτης.
Στις 29-9-44 η Ανωτατη Διοικηση απεσυρε τμηματα της 2ας Στρατιας και τα ενσωματωσε στην 7η Στρατια. Κατοπιν εντολης των κυβερνησεων των συμμαχων κρατων και του σχεδιου που εκπονησε η Διοικηση του Βουλγαρικου Λαϊκού Στρατού οι δυναμεις μας έπρεπε να εγκαταλείψουν την περιοχη του Αιγαίου.
Μεταξυ 12-14 Οκτωβριου 1944 τελειωσε η μεταφορα του στρατιωτικου υλικου και από 12-21 Οκτωβριου 1944 ο στρατος που ειχε παραταχθει για σταθεροποίηση στο Αιγαίο άρχισε να υποχωρει προς Βορράν.
Σημαντικά τμηματα της 7ης Μεραρχιας Πεζικου από τις 20-9-44 ειχαν παραταχθει στην περιοχη του Πετριτσιου και το 2ο Μηχανοκινητο Πυροβολικο καθως και τμηματα της 2ας Ιλης Ιππικου στο δρομο Σιδηροκάστρου -Κουλα βορειως του Μπελλες.
Η 16η Μεραρχια Πεζικου( σημ μεταφραστή: αυτή πού κατεσφαξε την Δραμα- Δοξατο κτλ προ διετιας περιπου)και το 4ο Συνταγμα Πυροβολικου ακολουθησαν τον δρομο Δραμα-Ζυρνοβο-Νευροκοπι. Στις 25 Οκτωβριου εγκατεσταθησαν στην περιοχη Νευροκοπίου στα χωριά Ζεστοβο και Λιπιάστοβο.
Την ημερομηνια αυτή εγκατελειψε τελικά τελικά ο Βουλγαρικος Λαϊκος Στρατος την περιοχη του Αιγαιου. Οι δυναμεις μας αυτές οργανωθηκαν αμυντικα στην γραμμη δυτικα του ποταμού Στρυμωνα και ανατολικα των χωριών Ζιλεν-Μάλκι-Βοτεν.
Κατά τον χρονο της παραμονης των δυναμεων μας στην περιοχη του Αιγαιου μετα τις 9 Σεπτ 1944 τα στρατιωτικα μας τμηματα προσεφεραν σημαντικη βοήθεια στα Ελληνικα προοδευτικα στοιχεια στον αγωνα τους κατά των Γερμανοφασιστων και των άλλων εθνικιστων Ελληνων.
Στην περιοχη εγκαταλείφθηκαν πολλα εμπορεύματα προμηθειες κτλ
Οι καλες σχέσεις μεταξυ του ΕΛΑΣ και του Βουλγαρικου Λαϊκου Στρατού συνετελεσαν ώστε αρκετα υλικά μας να μεταφερθούν στην χωρα μας ( ΣΗΜ: δηλαδη οι Ελασιτες βοήθησαν τους Βουλγαρους να ξεγυμνωσουν όλη την Ανατολικη Μακεδονια – Θρακη από κάθε ιδιωτικο και δημοσιο πλούτο!!!)
Ακόμη η αναπτυξη των αδελφικών σχεσεων με τον ΕΛΑΣ συνετελεσε στην ασφαλη υποχώρησή μας πλήν δυσκολιών στην περιοχη Ζυρνόβου όπου επεκρατησαν οι εθνικιστες ανταρτες.
Η συνεργασια μας ακομη με το ΕΑΜ και το ΕΛΑΣ ειχε σαν αποτελεσμα με την βοήθειά μας να τους ανατεθει η εξουσια στην περιοχη αυτή του Αιγαιου. (σημ:πως λεγεται αυτός που παιρνει την εξουσια με ξενα όπλα)

Advertisements