Παλαιών Πατρών Γερμανός Επίσκοπος


Γεννήθηκε στη Δημητσάνα το 1771 και το κατά κόσμον όνομά του ήταν Γεώργιος
Κόζιας. Συμπατριώτης με τον μετέπειτα πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Γρηγόριο
τον Ε’, τον ακολούθησε στη Σμύρνη και κατόπιν στην Πόλη ως αρχιδιάκονος. Το
1806 εξελέγη μητροπολίτης Πατρών, όπου διακρίθηκε για τις ικανότητές του. Το
1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και άρχισε να δραστηριοποιείται για την
προετοιμασία του Αγώνα. Στις 13 Μαρτίου 1821 ευλόγησε το λάβαρο της
επαναστάσεως στη μονή της Αγίας Λαύρας και στις 25 (ή κατά μερικούς ιστορικούς
στις 24) του ίδιου μήνα το ύψωσε στην πλατεία του Αγίου Γεωργίου των Πατρών,
κηρύσσοντας την επανάσταση. Συμμετείχε στις επιχειρήσεις στην περιφέρειά του,
καθώς και σε ταξίδια στο εξωτερικό για την ανεύρεση βοήθειας και εξασφάλιση
υποστήριξης για τον Αγώνα. Στη διάρκεια των εμφυλίων διαμαχών προσπάθησε να
παίξει συμβιβαστικό ρόλο, παρ’ όλ’ αυτά συνελήφθη και φυλακίστηκε από την
κυβερνητική παράταξη (Κωλέττης). Πέθανε στις 31 Μαΐου 1826 και ετάφη με τιμές
στο Ναύπλιο.

Advertisements