Ανδρούτσος Οδυσσέας


Γεννήθηκε στην Ιθάκη το 1790, γιός γνωστού αρματολού. Το 1806 κλήθηκε στην  αυλή του Αλή Πασά που ήταν φίλος με τον πατέρα του και το 1819 διορίστηκε από  αυτόν αρχηγός όλων των αρματολών της Ανατολικής Στερεάς. Εκμεταλλευόμενος  άριστα τη θέση του, προετοίμασε υπογείως την επανάσταση, σώζοντας τις ζωές  πολλών σημαντικών Ελλήνων που είχαν πέσει στα χέρια του Αλή Πασά (μεταξύ αυτών  ο Διάκος και ο Πανουργιάς) και καταφέρνοντας να ενώσει τους ερίζοντες  οπλαρχηγούς της Στερεάς. Με την έναρξη της Επανάστασης, επέφερε σημαντικό  πλήγμα στα σχέδια των Τούρκων με τη γενναία αντίσταση που πρόβαλε στο Χάνι της  Γραβιάς (8/5/1821) με μόλις 117 άνδρες απέναντι στη στρατιά του Ομέρ Βρυώνη. Η  επιτυχημένη του άμυνα ματαίωσε τη σχεδιαζόμενη εισβολή του τελευταίου στην  Πελοπόννησο, που θα μπορούσε να είχε αποδειχθεί καταστροφική εκείνη τη χρονική  στιγμή.
Κατόπιν αυτού ο Ανδρούτσος ανακηρύχθηκε από τους λοιπούς οπλαρχηγούς  αρχιστράτηγος. Στη θέση αυτή όμως συνάντησε την αντίδραση και την υπονόμευση  από τους προκρίτους, με τους οποίους δεν διατηρούσε καλές σχέσεις. Μη  ανεχόμενος για πολύ αυτή την κατάσταση, παραιτήθηκε από το αξίωμα του  αρχιστρατήγου. Ο Άρειος Πάγος έκανε αμέσως δεκτή την παραίτησή του και έστειλε  δύο αντικαταστάτες να αναλάβουν τα καθήκοντά του. Αυτοί όμως εκτελέστηκαν από  τους οργισμένους άνδρες του, και ο Ανδρούτσος βρέθηκε κυνηγημένος και  επικηρυγμένος από την κυβέρνηση. Λίγο αργότερα πάντως κλήθηκε από τους  Αθηναίους να παραλάβει το φρούριο της Ακροπόλεως, και με την κατάργηση του  Αρείου Πάγου αποκαταστάθηκε στη θέση του αρχιστράτηγου. Στη συνέχεια έλαβε  ενεργά μέρος στις εθνοσυνελεύσεις και σε άλλες πολιτικές διαδικασίες,  αναζωπυρώνοντας το μίσος των πολιτικών εναντίον του, οι οποίοι πλέον  υπέσκαπταν κάθε προσπάθειά του στον στρατιωτικό τομέα.
Σε όλ’ αυτά δεν βοήθησαν και οι φιλικές σχέσεις που ο Ανδρούτσος διατηρούσε με  πολλούς Τούρκους πασάδες, και έδιναν λαβή σε σχόλια για προδοσία. Πάντως το  κύρος και το γόητρό του ανάμεσα στους αγωνιστές ήταν τέτοιο που η κυβέρνηση  δεν μπορούσε να τον εξουδετερώσει χωρίς προσχήματα. Τελικά τα κατάφερε  χρησιμοποιώντας το πρώην πρωτοπαλίκαρο του Ανδρούτσου, τον Γκούρα. Ο  αρχιστράτηγος φυλακίστηκε στην Ακρόπολη και στις 5 Ιουνίου 1825 δολοφονήθηκε
και το πτώμα του ρίχτηκε από τον ιερό βράχο. Την επομένη οι δεσμοφύλακές του  υποστήριξαν ότι σκοτώθηκε στην προσπάθειά του να αποδράσει. Ο Ανδρούτσος  υπήρξε θύμα των εμφυλίων διαμαχών και του ίδιου του χαρακτήρα του, ωστόσο ο  πατριωτισμός του και η τεράστια συμβολή του στον Αγώνα δεν μπορούν να  αμφισβητηθούν.

Advertisements