Εκθεση Δράσεως Οργάνωσης ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ (Ε.Ε)


ΠΡΟΣ
ΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΣΤΡΑΤΟΥ/Γ.Ε.Σ.
Εχομεν την τιμήν να υποβάλλωμεν υμίν αντίγραφον εκθέσεως επί της δράσεως της μυστικής οργανώσεως αντιστάσεως ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ “Ε.Ε.” κατά την περίοδον της εχθρικής κατοχής, κατόπιν προφορικής αιτήσεως υμών, προς υμετέραν χρήσιν.

Αθήναι τη 10/6/1963
Μετά τιμής
(Τ.Υ)

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΝΤΩΝΑΚΕΑΣ
τέως Νομάρχης

ΕΚΘΕΣΙΣ
ΤΗΣ ΜΥΣΤΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ: ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ (Ε.Ε)
 

 ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΙΣ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ
Τον Οκτώβριον του έτους 1941 οι Ανδρέας Κουλουφάκος Συντ/ρχης ε.α., Νικόλαος Αντωνακέας, τέως Νομάρχης και Παναγιώτης Βασιλάκης τέως Νομάρχης, κατόπιν συσκέψεως απεφάσισαν την ίδρυσιν Οργανώσεως Εθνικής κατά των κατακτητών Αντιστάσεως, αποτελέσαντες ούτοι, τον πρώτον πυρήνα της Ανωτάτης Διοικήσεως αυτής.
Κατά τον Νοέμβριον του ιδίου έτους η Ανωτάτη Διοίκησις της Οργανώσεως συνεπληρώθη διά των κ.κ. Αναστασίου Παχούλη Συντ/ρχου Μηχ. Θέμου Νικοτσάρα Πλοιάρχου Β.Ν., Κωνσταντίνου Καζάκου, Σμηνάρχου Β.Α. και Ανδρέου Γεωργακοπούλου πλοιάρχου Λ.Σ., οίτινες μυηθέντες προσήλθον εις την Οργάνωσιν όπως προσφέρωσι τον εαυτόν των εις την διάθεσιν του Εθνικού Αγώνος.
Κατόπιν αλλεπαλλήλων συσκέψεων, της Ανώτατης Διοικήσεως και αφού ετέθησαν αι πρώται βάσεις των περαιτέρω ενεργειών προς τελειοτέραν συγκρότησιν της Οργανώσεως εδόθη εις αυτήν ο τίτλος “ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ” και κατά συγκοπήν “Ε.Ε.”. Ως έβλημα δε αυτής καθωρίσθη ο Δικέφαλος Αετός.
Εν συνεχεία τα μέλη της Ανωτάτης Διοικήσεως ανεκήρυξαν ως αρχηγόν της Οργανώσεως τον κ.Ανδρέαν Κουλουφάκον.
Κατά το τέλος του ιδίου μηνός προσελήφθησαν ως έκτακτα και συμβουλευτικά μέλη της Ανωτάτης Διοικήσεως, οι Απόστολος Δασκαλάκης, καθηγητής Πανεπιστημίου, Γεράσιμος Κονιδάρης, καθηγητής Πανεπιστημίου, Αντώνιος Μπαχάς, πλοίαρχος Λ.Σ., Πέτρος Αναγνωστόπουλος, Αστυνομικός Δ/ντής Α’, Κωνσταντίνος Μπέκας Δ/ντής Τηλεφωνικής Εταιρείας και Λεωνίδας Λεωνίδας, πλοίαρχος Εμπορικού Ναυτικού.
Συγκροτηθείσης ούτω της Ανωτάτης Διοικήσεως της Οργανώσεως “Ε.Ε.” εξητάσθη παρ’ αυτής η όλη κατάστασις της υποδούλου πατρίδος ως και, η βάσει αυθεντικών πληροφοριών, τοιαύτη της Μέσης Ανατολής, ένθα είχε μεταβή η ελληνική Κυβέρνησις μετά του Βασιλέως Γεωργίου και όπου είχον αρχίσει να συγκροτούνται αι ένοπλοι του έθνους Δυνάμεις προκειμένου όπως καθορισθώσιν οι σκοποί της οργανώσεως, τα μέσα δράσεως και ο τρόπος της συνωμοτικής κατά του εχθρού ενεργείας.
Εν τω μεταξύ είχον αρχίσει να προσέρχωνται εις την οργάνωσιν διάφορα ανώτερα και κατώτερα στελέχη ιδία εκ των εν ενεργεία και αποστρατεία αξ/κών, άτινα αναλόγως της ειδικότητός των, ανελάμβανον διαφόρους μυστικάς υπηρεσίας.
Η μύησις στελεχών και μελών περιωρίσθη αρχικώς μεν εν τη Πρωτευούση, ολίγον δε βραδύτερον επεξετάθη εν Πειραιεί και Προαστείοις και κατόπιν εις τίνας των επαρχιών.
Εις τον κ.Αναστάσιον Παχουλήν Συντ/ρχην Μηχ. και εκ των εκπονητών της οχυρωματικής γραμμής “ΜΕΤΑΞΑ” ανετέθη η μελέτη και ο καταρτισμός σχεδίου δράσεως της οργανώσεως ως και το σύστημα κλιμακώσεως των διαφόρων συγκροτημάτων αυτής, εις δε τον πλοίαρχον κ.Ανδρέαν Γεωργακόπουλον ανετέθη η επαφή μετά των διαφόρων μυστικών ομάδων κατασκοπείας και πληροφοριών του Συμμαχικού Στρατηγείου της Μ.Ανατολής, η Υπηρεσία της διασώσεως των εν Ελλάδι παραμεινάντων προσώπων του Συμμαχικού Στρατού, ως επίσης και η αποστολή των καταδιωκομένων πατριωτών εις την Αίγυπτον.
Τον συντονισμόν δράσεως των μελών της Ανωτάτης Διοικήσεως ανέλαβεν ο Νικόλαος Αντωνακέας, εις τον οποίον εδόθη ο τίτλος του “Γενικού Επαναστατικού Συνδέσμου” ήτοι του Γενικού Επιτελάρχου της Οργανώσεως.  Ούτος απετέλεσεν την ψυχήν της Οργανώσεως.
Μετά ταύτα ήρχισεν η μύησις στελεχών και μελών της Οργανώσεως. Εντός ολίγου η Οργάνωσις Εθνικής Αντιστάσεως “Ε.Ε.” είχεν εξαπλωθή εις όλας σχεδόν τας Κρατικάς Υπηρεσίας. Εις τα Υπουργεία, τας Τραπέζας, τα Ανώτατα Πνευματικά Ιδρύματα, τα Σχολεία, τους Οργανισμούς, τας Συνοικίας, τα προάστεια, τας Δημαρχίας και εις πολλάς άλλας Κρατικάς Υπηρεσίας, όπως επίσης και εις τινας των επαρχιών είχον συγκροτηθή οι πρώτοι πυρήνες των Εθνικών Αγωνιστών της Οργανώσεως.
Ειδικώς εις το Υπουργείον της Εμπορικής Ναυτιλίας υπό τον πλοίαρχον κ.Ανδρέαν Γεωργακόπουλον, είχεν εγκατασταθή εν εξαιρετικόν κλιμάκιον πληροφοριών και κατασκοπείας της Οργανώσεως, δεδομένου ότι εκεί, λόγω της ανά το Κράτος εξαπλώσεως των Υπηρεσιών του Υπουργείου τούτου, ήτο δυνατή η συλλογή παντός είδους πληροφορίας, περί των κινήσεων του εχθρού, εξ όλων σχεδόν των λιμένων του Κράτους.
Εις την Γενικήν Διεύθυνσιν του Υπουργείου Αεροπορίας, ολίγον βραδύτερον, εγκατεστάθη άλλο κλιμάκιον της Οργανώσεως υπό τον Σμήναρχον κ.Καζάκον. Εις το Υπουργείον των Σιδηροδρόμων ωσαύτως υπό τον Συντ/ρχην Μηχ.κ.Αναστάσιον Παχούλην. Εις το Υπουργείον των Ναυτικών υπό τον πλοίαρχον Β.Ν. Γεώργιον Δραβίλλαν. Εις την Διεύθυνσιν διώξεως λαθρεμπορίου υπό τον Πλοίαρχον κ.Θέμον Νικοτσάραν. Εις το Σχολείον Χωροφυλακής υπό τον Συντ/ρχην Χωρ/κής Αργύριον Παραργύρην, εις το Αρχηγείον Αστυνομίας Πόλεων υπό τον Αστυνομικόν Διευθυντήν Α’ κ. Πέτρου Αναγνωστόπουλον. Εις την Γενικήν Ασφάλειαν υπό τον Αστυνομικόν Διευθυντήν Β’ κ.Θεόδωρον Ρακιντζήν. Εις το Αρχηγείον Χωροφυλακής υπό τους Συντ/ρχας Χωροφυλακής Γ.Πολυκράτην και Πόθον Ποδόταν. Εις την Ανωτέραν Διοίκησιν Χωροφυλακής υπό τους Συντ/ρχας Ευθύμιον Τσαταλάν, Σωτήριον Οικονομόπουλον. Εις το Υποργείον Εσωτερικών υπό τον Διευθυντήν Υποστράτηγον Χωροφυλακής Χρίστον Μιχαλόπουλον. Εις το Υπουργείον Παιδείας υπό τον Ανώτ.Γενικόν Επιθεωρητήν Χαράλαμπον Σκαλισιάνον. Εις την Διεύθυνσιν Αυτοκινήτων Υπουργείου Στρατιωτικών υπό τον Αντ/ρχην Ιωάννην Μανούσον. Εις το Υπουργείον Προνοίας υπό τον τμηματάρχην Γεώργιον Μαρίνον, εις το Υπουργείον Εφοδιασμού υπό τον Διευθυντήν Χρίστον Παπαϊωάννου. Εις το Γεν.Λογιστήριον υπό τον Τμηματάρχην Βασίλειον Ζαγοριανάκον. Εις το Δημαρχείον Αθηνών υπό τον προσωπάρχην Παν.Σαραντόγλου. Εις το Δημαρχείων Πειραιώς υπό τον Διευθυντήν Ιωάννην Λογοθέτην. Εις το Κεντρικόν Λιμεναρχείον Πειραιώς υπό τον πλοίαρχον Λ.Σ. Αντώνιον Μπαχάν. Εις την Εστίαν Ναυτικών Πειραιώς υπό τον Πλοίαρχον Εμπορικού Ναυτικού Λεωνίδαν Λεωνίδαν. Εις τα Κεντρικά Γραφεία της Ε.Ο.Χ.Α. υπό τον Συντ/ρχην Γεώργιον Ανδρεάδην. Εις το Υπουργείον της Εθνικής Οικονομίας υπό τον Διευθυντήν Βασίλειον Μπαλάσκαν. Εις το Υπουργείον Στρατιωτικών υπό τον Συντ/ρχην Παναγιώτην Μπασακίδην. Εις την Εθνικήν Τράπεζαν της Ελλάδος υπό τον κ.Διονύσιον Ασκοτύρην.
Εις τας περιφερείας όλων σχεδόν των Αστυνομικών Τμημάτων Αθηνών και Πειραιώς είχον συγκροτηθή τομείς της Οργανώσεως υπό την γενικήν εποπτείαν των Συντ/ρχων Αλέκου Παναγιωτάκου, Ευθυμίου Βλαχάβα, Τοτού Χαραλάμπους, Βασιλείου Ασημάκη και Διονυσίου Χρυσανθακοπούλου υπό την διοίκησιν δε των κάτωθι:
Θαλασινού Νικολάου πλοιάρχου Λ.Σ., Ιγγλέση Παναγ.Πλοιάρχου Β.Ν., Παπαδογιώργου Μιχ. Αντ/ρχου Μηχ. Αμπαδογιάννη Ιωάνν., Συντ/ρχου Μηχ.Παπαγεωργίου Γεωργ. Αντ/ρχου Πεζ. Πάγκα Στυλ. πλοιάρχου Λ.Σ., Μουζακίτου Μιλτ. Αντ/ρχου Πεζ., Πάλλη Στυλ. Αντ/ρχου Μηχ. Καψαλιάρη Ηλ. Αντ/ρχου Διαχ., Παναγιωτοπούλου Γεωργίου Αντ/ρχου Χωρ/κής, Αναστασοπούλου Παναγ. Συντ/ρχου Χωρ/κής, Βασιλειάδου Γεωργίου Αντ/ρχου Μηχ., Κριτσέλη Αλεξ. Αντ/ρχου Πεζ. Χρυσάνθου Αγαμ. Αντ/ρχου Πυρ.Πεζοπούλου Κων/νου Ταγ/ρχου Πεζ. τέως Νομάρχου, Ρηγοπούλου Ιωάνν. Συντ/ρχου Πεζ. Τσιλιγκρού Φωτ. Ταγ/ρχου Αυτοκ. Κριάρη Διον. Ταγ/ρχου Πεζ., Τσιτούρη Αρισ. Ταγ/ρχου Χωρ/κής Παπούλια Αλεξ. Ταγ/ρχου Χωρ/κής, Κοκώνη Χρ.Ταγ/ρχου Χωρ/κής, Στάθη Δημ.Ταγ/ρχου Μεταγ. Ηλιακοπούλου Βασ. Λοχαγού Πεζ. Παπαϊωάννου Αντ. Αντ/ρχου Χωρ/κής, Μαραμπού Ευαγγ. Ανθ/ναγού, Δαράτου Νικ. Λοχαγού Πυρ.Μπιλάλη Ιωάνν. Ανθ/στού Χωρ/κής, Αντωνακέα Φωτ. Ανθ/ρχου Χωρ/κής, Μπάρκουλη Απ.Ανθ/ρχου Χωρ/κής, Παπαηλιού Ηλ. Αντ/ρχου Χωρ/κής, Τζανέτου Ροδόλ. Μαρώτη Αργ. Ταγ/ρχου, Νικολοπούλου Γεωργ. Μοιράρχου Χωρ/κής, Χαλκιά Αποστ. Ταγ/ρχου Π.Δ., Σταυροπούλου Κων/νου, εμπόρου, Δασκούλια Αδάμ, Ταγ/ρχου Αυτοκ. και Καλαντζάκου Γεωργ. Δημοσιογράφου.
Επίσης στελέχη της Οργανώσεως υπήρξαν οι Σακελλαρίου Γεωργ. έμπορος, Παπανικολάου Ιωάνν. Τυπογράφος – τέως Πρόεδρος των Παλαιών Πολεμιστών, Δημόπουλος Βασ. έμπορος, Κροντήρης Ιωάν. εφ.Λοχαγός, Σταυρόπολος Τάκης, Συμβολαιογράφος, Σπετσερόπουλος Γεώργ. εφ. Λοχαγός – Πρόεδρος των εν Αιγύπτω Παλαιών Πολεμιστών, Κανελλόπουλος Τάκης, Αστυνομικός Διευθυντής Β’ Κολιοβέτας Παναγ. Ταγ/ρχης Χωρ/κής, Μπάμπαλης Γεώργιος, Μοίραρχος Χωρ/κής, Μανιάτης Νικολ. Μοίραρχος Χωρ/κής, Καραχάλιος Ιωάννης, Αδαμόπουλος Αδάμ. και Ζαρούλιας Ιωάνν. Αστυνόμοι Β’.
ΣΚΟΠΟΙ – ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ – ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ
Σκοπός της Οργανώσεως “Ε.Ε.” ήτο ο διά παντός μέσου αγών κατά των κατακτητών.
Η Ανώτατη Διοίκησις της Οργανώσεως, αποτελουμένη κατά το πλείστον εκ στρατιωτικών, είχεν αποφανθή ότι η απελευθέρωσις της Ελλάδος, θα επετυγχάνετο μόνον διά της πάλης της στρατιωτικών όγκων των εμπολέμων επί των πεδίων των μαχών και επομένως διά της νίκης εκεί των Συμμάχων. Κατά συνέπειαν η εκδίωξις των κατακτητών εκ της χώρας μας, θα επραγματοποιείτο διά της συντριβής τούτων παρά των Συμμαχικών στρατευμάτων.
Κατά την διάρκειαν της τελικής ταύτης φάσεως των επιχειρήσεων αι οργανώσεις Εθνικής Αντιστάσεως έχουσαι προετοιμάσει ψυχικώς και αγωνιστικώς τον Ελληνικόν Λαόν, θα εξήγειρον αυτόν και θα προέβαινον εις καταδίωξιν και πλήρη εξόντωσιν των εν τη χώρα δυνάμεων του εχθρού.
Με βάσιν τας ανωτέρωα αντιλήψεις και με απόφασιν αφ’ ενός μεν παρενοχλήσεως του εχθρού εις το εσωτερικόν μέτωπον, αφ’ ετέρου δε ενισχύσεως του Συμμαχικού αγώνος, η “Ε.Ε.” εχάραξε την αγωνιστικήν της τακτικήν και έρριψεν τα τρία βασικά συνθήματα: Αγών διά την Θρησκείαν, Αγών διά την Πατρίδα, Πίστις εις τον Βασιλέα.
Μεγάλη σπουδαιότης εδόθη εις τον τομέα της προπαγάνδας διά του μυστικού τύπου, όστις τομεύς ανετέθη εις τον Νικόλαον Αντωνακέαν.
ΚΛΙΜΑΚΑ ΔΙΑΣΩΣΕΩΣ – ΔΙΑΦΩΤΙΣΕΩΣ – ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ
Υπό του εκ των ηγετικών στελεχών της Οργανώσεως “Ε.Ε.” Πλοιάρχου Λ.Σ. Ανδρέα Γεωργακοπούλου συνεκροτήθησαν ευθύς μετά την ίδρυσιν της Οργανώσεως, κλιμάκια διασώσεως σκοπός των οποίων ήτο η μεταφορά εις Μ.Ανατολήν καταδιωκομένων υπό του εχθρού Ελλήνων ως και συμμάχων στρατιωτικών, οίτινες παρέμειναν, συνεπεία της καταρρεύσεως του μετώπου, εις την Ελλάδα. Εις το έργον του τούτο τον εβοήθησεν εξαιρετικά και ο πλωτάρχης Λ.Σ. κ.Παναγιώτης Θεοχάρης όστις κατέστη είς εκ των πλεον εμπίστων του και εκ των σπουδαιοτέρων επιτελών του.
Το πρώτον κλιμάκιον “διασώσεως” συγκροτηθέν υπό του Γεωργακοπούλου απετελέσθη εκ των Ι.Οικονομοπούλου, Τ.Πετροπούλου, Δούμα, Γεροθανάκη, Θωμοπούλου, Δ.Μιχαλέα, Π. Μιχαλέα και Λούλας Μιχαλέα.
Το ως άνω κλιμάκιον έδρασεν κυρίως εις την περιοχήν Μεσσηνίας και Λακωνίας, έσχεν δε εις το ενεργητικόν του την διάσωσιν σημαντικού αριθμού Άγγλων και Νεοζηλανδών στρατιωτών τους οποίους και απέστειλε διά πλοιαρίων εις την Αίγυπτον. Εις το έργον εβοηθήθη και υπό του εκεί Γάλλου Προξένου κ.Κραββάνου.
Έτερον κλιμάκιον “διασώσεως” συγκροτηθέν υπό του Γεωργακοπούλου είχεν ως τομέα δράσεως την Χίον, Μυτιλήνην και Σάμον.
Το κλιμάκιον τούτο απετελέσθη εκ των Κοσμίδη επιχειρηματίαν εν Χίω, Γ.Σοφούλη ναυτικού πράκτωρος εν Σάμω και Ηλία Καζάκου, Λιμενάρχου εν Μυτιλήνη. Ο τελευταίος ούτος συλληφθείς παρά των Γερμανών εξετελέσθη. Μετά την σύλληψιν και εκτέλεσιν του λιμενάρχου Καζάκου, αντιληφθέντες οι Γερμανοί τα της δράσεως του κλιμακίου, έθεσαν ανυπέρβλητα εμπόδια, ώστε του λοιπού να καθίσταται ανέφικτος ή διαφυγή εκείθεν Ελλήνων πατριωτών προς την Αίγυπτον. Ενεκεν τούτου, η προσοχή του πλοιάρχου Γεωργακοπούλου, εστράφη προς εξεύρεσιν μικρών πετρελαιοκινήτων σκαφών άτινα θα παρελάμβανον τους κινδυνεύοντας πατριώτας από τας ερημικάς ακτάς της Αττικής.
Προς επιτυχίαν του σκοπού όμως αυτού κατέστη ανάγκη όπως συγκροτηθή και ετέρα ομάς “Αναγνωρίσεως” ήτις θα είχεν ως έργον την εξεύρεσιν ασφαλών διόδων από ξηράς και από θαλάσσης ίνα μη περιέρχωνται, οι ταξιδεύοντες, εις χείρας των Γερμανών οίτινες περιεπόλουν αγρύπνως, εις ωρισμένα σημεία των ακτών, ως και εις ωρισμένας διόδους της ξηράς.
Το νέον τούτο κλιμάκιον “Διασώσεως και Αναγνωρίσεως” επετελέσθη εκ των Γ.Ηλιοπούλου, Αρχιάτρου, Ιωάννου Ανδρέου και Φ.Κοτσοβολάκου, Πλοιάρχου Ε.Ν. και ιδιοκτητών βενζινοπλοίων, Β.Γολέμη και Γ.ΑΠοστόλου Σημαιορόφων Λ.Σ., Σ. Κλείσα, Σ.Καλυβάκη, Δ. Πούλου, Ι.Καλογερά, Μ.Ευαγγελιδάκη, Ι.Χαλιωρή, Δ.Πελοποννησίου, Ε.Τσάλλα και Τ.Ροδοπούλου. Τα πλοιάρια δε άτινα εχρησιμοποιήθησαν είναι τα εξής: “Αγιος Δημήτριος”, “Αγιον Ιωάννης και Αγία Παρασκευή” νηολογημένα εν Πειραιεί υπό τους αριθμούς 2144, 1824 και 2787.
Διά των τριών τούτων πλοιαρίων, ήρχισεν από του Απριλίου 1942 η αποστολή εις Αίγυπτον Ελλήνων και Άγγλων στρατιωτικών, ως και διαφόρων άλλων προσώπων καταδιωκομένων υπό του εχθρού.
Το πρώτον ταξίδιον ενεκενίασεν ο πλοίαρχος Ι.Ανδρέου την 6 Απριλίου 1942 διά του πλοιαρίου “Αγιος Δημήτριος” με επιβάτας 20 Άγγλους στρατιωτικούς και 15 Έλληνας, όπερ απεπλευσεν εκ της Μυγδαλιάς Ευβοίας, αποβιβάσας τους επιβάτας εις τα “Άσπρα Χώματα” της Μ.Ασίας.
Εις τας 25 Απριλίου αποπλέει ο ίδιος, διά του αυτού πλοιαρίου, εκ Πόρτο-Ράφτη με 11 Άγγλους και 26 Έλληνας επιβάτας του οποίους αποβιβάζει εις τον Κάβο – Κόκορα του Τσεσμέ Τουρκίας.
Το τρίτον ταξίδιον διά του ιδίου πάλιν πλοίου εκτελεί ο Πλοίαρχος Καλογεράς, όστις αποπλέει εκ του Καβομούτσουνου του Λαυρίου και αποβιβάζει εις την Αγριληά της Μ.Ασίας 7 Άγγλους και 28 Έλληνας. Κατά την επιστροφήν όμως το πλοιάριον πίπτει εις χείρας των Ιταλών. Άπαντες οι Άνδρες του πληρώματος μετά του πλοιάρχου παραπεμφθέντες ενώπιον του εν Σάμω Ιταλικού Στρατοδικείου κατεδικάσθησαν εις πολυετή φυλάκισιν, το δε πλοιάριον εβυθίσθη εις το Βαθύ Σάμου.
Την 2 Ιουνίου 1942 απέπλευσαν εξ Αναβύσσου ο πλοίαρχος Ι. Ανδρέου διά του πλοιαρίου “Αγιος Ιωάννης” με επιβάτας 10 Άγγλους και 20 Έλληνας του οποίους και απεβίβασεν εις Μ.Ασίαν. Μετά την επιστροφήν του, ητοιμάσθη ετέρα αποστολή παρά του ιδίου πλοιάρχου. Εις την αποστολήν όμως ταύτην παρεισέφρυσεν ο καταδότης του Ιταλικού Φρουραρχείου Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος, όστις κατέδωσεν εις τους Ιταλούς τον πλοίαρχον Ι.Ανδρέου. Κατόπιν τούτου επραγματοποιήθη σύλληψις του πλοιάρχου ως και των συνεργατών του Ροδοπούλου και Σ.Καλυβάκη και εν συνεχεία καταδίκη αυτών εις πενταετή φυλάκισιν. Ούτοι αφέθησαν ελεύθεροι άμα τη συνθηκολογήσει των Ιταλών.
Την 20 Απριλίου 1944 ο πλοίαρχος Ι.Ανδρέου πραγματοποιεί νέαν έξοδον διά του πλοιαρίου “Αγία Παρασκευή” και μεταφέρει εις Μ.Ασίαν 52 Έλληνας πατριώτας, οίτινες διετέλουν υπό απηνή δίωξιν, εκ μέρους των Γερμανών.
Ολίγον μετά την εκ Μ.Ασίας επιστροφήν πραγματοποιείται και έτερον ταξίδιον κατά το οποίον μεταφέρονται 50 διωκόμενοι πατριώται.
Τελικώς δε τον Ιούλιον του 1944 πραγματοποιείται το τελευταίον ταξίδιον προς την Μ.Ασίαν. Αναχωρήσας εκ Λαυρίου διά Τήνον, ένθα κατώρθωσε να απελευθερώση εκ του κλοιού των εκεί δρώντων κατά της Ελλάδος εαμοελασιτών τον Κωνσταντίνον Καραμανλή, νυν πρωθυπουργόν της Ελλάδος και τους Σημαιοφόρους Κάμαρην και Αγαλόπουλον αποβιβάσας αυτούς στην Μ.Ασίαν.
ΚΑΤΑΣΚΟΠΕΙΑΙ – ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ – ΚΑΤΑΒΥΘΙΣΕΙΣ ΠΛΟΙΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΑΙ ΑΜΥΝΤΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ
Η οργάνωσις “Ε.Ε.” ποικιλοτρόπως ειργάσθη διά την συγκέντρωσιν και παροχήν πληροφοριών προς τας Συμμαχικάς Υπηρεσίας επιτελέσασα τα κάτωθι:
α. Μετάδοσις πληροφοριών υπό του κλιμακίου του Πλοιάρχου Λ.Σ. Ανδρέα Γεωργακόπουλου μέσω των Οργανώσεων “ΟΜΗΡΟΣ” “ΑΛΙΚΗ” και “ΚΟΔΡΟΣ” μετά των οποίων ούτος ευρίσκετο εις τακτικήν επαφήν, μεταδίδων αυταίς τας εκ των διαφόρων υπηρεσιών της οργανώσεως, διά του κ.Νικολάου Αντωνακέα, περισυλλεγομένας πληροφορίας.
β. Σύνταξις σχεδιαγραμμάτων των οχυρώσεων του εχθρού υπό των Ανθ/γών Ιωάννου Βαρσοπούλου, Κων/νου Λιώση και Αριστομένους Αντωνακέα και αποστολή τούτων εις το Συμμαχικών Στρατηγείον Μ.Ανατολής μέσω της Οργανώσεως “ΜΙΔΑΣ”.
γ. Συλλογή πληροφοριών επί των πολεμικών οχυρώσεων και κινήσεων του εχθρού υπό των Αριστομένους Αντωνακέα, Κωνσταντίνου Μανδέλλου και Κωνσταντίνου Αντωνακέα και μετάδοσις τούτων εις Υπηρεσίαν Πληροφοριών συμμαχικού Στρατηγείου Μέσης Ανατολής υπό Ανθ/γού Μπέη Αγησιλάου.
δ. Αποστολή πληροφοριών και σχεδιαγραμμάτων υπό του Κίμωνος Μανδέλλου και Κωνσταντίνου Αντωνακέα μηχανικού, μέσω της Ομάδος Γιαννάκη “Απόλλων” προς το Συμμαχικόν Στρατηγείον Μ.ΑΝατολής.
ε. Σύνταξις σχεδιαγραμμάτων των οχυρώσεων του εχθρού και συγκέντρωσις πληροφοριών υπό των διαφόρων ομάδων του Σμηνάρχου κ.Καζάκου Κ.
Αι ανωτέρω πληροφορίαι και τα σχεδιαγράμματα παρεδίδοντο παρά του ειρημένου Σμηνάρχου προς αποστολήν εις συμμαχικόν Στρατηγείον Μ.ΑΝατολής εις τους κ.κ.Περιβολιώτην Συντ/ρχην και Αναγνωστοπούλον Σωτήριον, Αντ/ρχην.
Σημαντική υπήρξεν η επιτυχία της Οργανώσεως “Ε.Ε.” διά της καταβυθίσεως πέντε Γερμανικών πλοίων διά των οποίων μετεφέροντο 1500 περίπου Γερμανοί στρατιώται προς ανακατάληψιν της νήσου Σάμου. Εις τα πλοία ταύτα είχον τοποθετηθή προ του εκ Πειραιώς απόπλου των ωρολογιακαί βόμβαι υπό της υπό τον Πλωτάρχην κ.Θεοχάρην Παναγ. ομάδος σαμποτέρ.
Έτεραι επιτυχείς ενέργειαι της Οργανώσεως υπήρξαν αι κάτωθι:
α. Ανατίναξις της υπ’ αριθ.8 αποθήκης πυρομαχικών τον Φεβρουάριον 1942 παρά τα Λιόσια υπό των Χρήστου Πετροπούλου και Πέτρου Παναγιωτάκη.
β. Ανατίναξις υπό του Ηλία Τζωϊτη την 27ην Σεπτεμβρίου 1942 αποθήκης βενζίνης των Γερμανών εις τας εν Χαλκίδι Γερμανικάς Μονάδας.
γ. Ανατίναξις, υπό της υπό τον Ηλίαν Φρυγανάν ομάδος, την 25 Δεκεμβρίου 1943 αμαξοστοιχίας πλήρους πυρομαχικών των Γερμανών δέκα χιλιόμετρα προ του Σταθμού Λιανοκλαδίου. Διά της ανατινάξεως ταύτης εφονεύθησαν άπαντες οι Γερμανοί φρουροί της αμαξοστοιχίας και κατεστράφησαν άπαντα τα πυρομαχικά αυτής.
δ. Ανατίναξις λεβήτων, γερανών κλπ. του εχθρού υπό του Παναγιώτου Ζαγοριανάκου εις το εν Πειραιεί κεντρικόν εργοστάσιον των “Σ.Ε.Κ.”.
ε. Φθοραί εις υλικά Γερμανικής Αεροπορίας τον Φεβρουάριον 1942 εις τον Αερολιμένα Ελευσίνος υπό των Κ.Αντωνακέα, Γ.Μπουρίτσα και Μ.Ρενιέρη.
στ. Συγκρότησις από του Ιανουαρίου 1944 υπό του Ανθ/γού Πυρ/κού Αριστομένους Αντωνακέα, ειδικής ομάδος πληροφοριών και κατασκοπείας, εις ην συμμετείχον και οι Κωνσταντίνος Μανδέλλος, ασυρματιστής της ομάδος, Κίμων Μανδέλλος και Περικλής Ντατσόπουλος, προς συλλογήν πληροφοριών περί του εχθρού και μετάδοσιν αυτής εις το Συμμαχικόν Στρατηγείον Μέσης Ανατολής.
Μετά τας πρώτας εκπομπάς του ασυρμάτου, όστις είχεν εγκατασταθή εντός της επί της οδού Καλλιδρομίου οικίας του κ.Μανδέλλου, η επικοινωνία μετά της Μ.Ανατολής διεκόπη συνεπεία ασθενείας του ασυρματιστού και της κατά την 17ην Μαρτίου 1944 συλλήψεως και καταδίκης εις θάνατον επί κατασκοπεία του αρχηγού της ομάδος Αριστομ.Αντωνακέα, όστις την 6ην Ιουνίου 1944 μετεφέρθη εις τας Γερμανικάς φυλακάς του Brandenburg, οπόθεν απηλευθερώθη υπό των Συμμαχικών στρατευμάτων την 27ην Απριλίου 1945.

 ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΡΟΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΝ ΤΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ “Χ” και άλλων Οργανώσεων
Η οργάνωσις “Ε.Ε.” ευθύς ως ήρχισαν εμφανιζόμεναι και έτεραι Οργανώσεις ή ομάδες Εθνικής αντιστάσεως ήχθη εις την απόφασιν όπως καταβληθή προσπάθεια διά την επίτευξιν συνεργασίας μετ’ αυτών προς συντονισμόν του αγώνος.
Κατόπιν αποφάσεως της Ανωτάτης Διοικήσεως της “Ε.Ε.” ο εκ των ηγετών αυτής Νικόλαος Αντωνακέας πραγματοποιεί κατά τας αρχάς Δεκεμβρίου 1942 εις την Πλατείαν Συντάγματος συνάντησιν μετά του ως επιτελάρχου φερομένου τότε της Οργανώσεως “Αγνωστος Μεραρχία Χ” Αντ/ρχου κ.Γ.Γρίβα.
Κατόπιν διώρου εκεί συζητήσεως και αφού ανεπτύχθησαν εκατέρωθεν αι απόψεις διά τον εκ μέρους των Οργανώσεων συντονισμόν του Εθνικού αγώνος, ως επίσης οι σκοποί και αι επιδιώξεις αυτών, απεφασίσθη όπως ο κ.Γεώργιος Γρίβας παρευρεθή εις μίαν συγκέντρωσιν του Συμβουλίου τςη Ανωτάτης Διοικήσεως της “Ε.Ε.” προς περαιτέρω συνεννόησιν και λήψιν αποφάσεων επί της υποβληθείσης προτάσεως συνεργασίας.
Η νέα αύτη συνάντησις, έλαβεν χώραν μίαν εβδομάδα βραδύτερον εις την οικίαν του κ.Παν Βασιλάκη. Ενώπιον πλέον της ολομελείας του Διοικητικού Συμβουλίου της “Ε.Ε.” προσελθών ο κ.Γρίβας ανέπτυξεν εν εκτάσει τους σκοπούς της Οργανώσεως “Χ” και εξέθεσε τας αντιλήψεις του, όσον αφορά την διεξαγωγήν του απελευθερωτικού αγώνος και την προταθείσαν συνεργασίαν.
Εκ μέρους της “Ε.Ε.”, παρά του Αρχηγού αυτής κ.Ανδρέα Κουλουφάκου, ανεπτύχθησαν ωσαύτως οι σκοποί και αι επιδιώξεις της Οργανώσεως και επροτάθη η σύμπτυξις της Οργανώσεως “Χ” μετά τςη “Ε.Ε.” ως και η ανάθεσις της Διοικήσεως όλων των μαχητικών τμημάτων υπό τον Συντ/ρχην Γρίβαν.
Ούτος όμως επεφυλάχθη να απαντήση δηλώσας ότι θα συνεννοήτο προς τούτο μετά του Αρχηγού της Οργανώσεως τους Στρατηγού Γεωργίου Λάβδα και μετά του Υπαρχηγού αυτής Συντ/ρχου κ.Θεμ.Κετσέα.
Πράγματι τον Μάρτιον του 1943 πραγματοποιείται εις την αυτήν οικίαν ετέρα συνάντησις ήτις όμως δεν κατέληξεν εις συμφωνίαν.
Καίτοι δεν επήλθε συμφωνία συμπτύξεως ή συντονισμένης συνεργασίας μεταξύ των Οργανώσεων “Ε.Ε.” και “Χ”, τα μέλη αυτών διετήρησαν αδελφικήν επαφήν και συνεργασίαν καθ’ όλον το διάστημα του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνος.
Τον Ιούνιον του 1943 υπογράφεται πρωτόκολλον συνεργασίας μεταξύ της “Ε.Ε.” και της Οργανώσεως Ελευθέρων Ελλήνων “Ο.Ε.Ε”. Η συνεργασία των δύο τούτων Οργανώσεων εξηκολούθησε αρμονικώς μέχρι πέρατος του αγώνος.
Μία τοιαύτη συνεργασία έλαβε χώραν και μετά της οργανώσεως “Β.Ν.Ε.” Βασιλική Νεολαία Ελλάδος.
Επίσης διετηρήθη επαφή μετά της ομάδος υπό τα στοιχεία “Υ.R.P” Young Resistance Powers “Δυνάμεις Αντιστάσεως Νέων” τελούσης υπό την αρχηγίαν του κ.Νικολάου Σεϊκιν. Η ομάς αυτή απετελείτο εξ Ελλήνων και εξ αλλοδαπών ήτο δε παράρτημα Διεθνούς Αντιαξονικής Οργανώσεως.
Ετέρα προσπάθεια κατεβλήθη διά την σύμπραξιν μετά της Οργανώσεως “ΕΘΝ-ΕΠ” πραγματοποιηθείσης προς τούτο την 10ην Ιουνίου 1943 συσκέψεως εις ην μετέσχον από πλευράς “Ε.Ε.” οι κ.κ.Ανδρέας Κουλουφάκος, Συντ/ρχης, Γεράσιμος Κονιδάρης, Καθηγητής Πανεπιστημίου και Αναστάσιος Παχούλης Συν/ρχης, εκ μέρους δε της “ΕΘΝ.ΕΠ” οι κ.κ.Μπάμπης Αλιβιζάτος, πρώην Υπουργός, Ιωάννης Κροντήρης και Ανδρέας Γκότσης.
Ολίγον όμως μετά την έναρξιν της συσκέψεως, δύναμις της Ιταλικής Αστυνομίας εισελθούσα εις την οικίαν ένθα ή συνεδρίασις, προέβη εις την σύλληψιν απάντων των παρευρισκομένων, απελευθερωθέντων μετά 15θήμερον.
Συνεργασία και επαφή υφίστατο επίσης μετά των Ομάδων πληροφοριών και κατασκοπείας “ΟΜΗΡΟΣ” και “ΑΛΙΚΗ” .
Εκτός των ανωτέρω, αι κάτωθι μικροομάδες Εθνικής Αντιστάσεως, δρώσαι μεμονομένως εις συνοικίας τινάς των Αθηνών, υπήχθησαν υπό την “Ε.Ε.” αποτελέσασαι έκτοτε τμήματα της Οργανώσεως ταύτης:
1. Δράσις Ελλήνων Βασιλοφρόνων “Δ.Ε.Β” υπό τον Γ.Νίκαν εις την συνοικίαν Παγκρατίου.
2. Βασιλική Απελευθερωτική Οργάνωσις “Β.ΑΟ.” υπό τον Γ. Δημητριάδην εις την συνοικίαν Πλ.Αγάμων.
3. Εθνική Απελευθερωτική Νεολαία Ελλάδος “Ε.Α.Ν.Ε.” υπό τον Αθ.Κατσαούνην εις την συνοικίαν Μεταξουργείου και
4. Τάγμα Θανάτου Νέων “Τ.Θ.Ν.” υπό τον Ευάγγελον Αντωνέλλον εις την συνοικίαν Εξαρχείων. Διά την προσχώρησιν του “Τ.Θ.Ν.” υπεγράφη και σχετικόν συμφωνητικόν την 17.11.1942.
Ωσαύτως συνεργασία και υπαγωγή υπό την “Ε.Ε.” επετεύχθη μετά της υπό τον Γεώργιον Πομόνην Οργανώσεως “Εθνική Βασιλική Ένωσις Νέων “Ε.Β.Ε.Ν.“.
Ετέρα προσχώρησις Εθνικής Οργανώσεως λαμβάνει χώραν την ιδίαν εποχήν. Η Οργάνωσις Βασιλοφρόνων Αγωνιστών “Ο.Β.Α.” τελούσα υπό την αρχηγίαν του εκ των ηγετών της “Ε.Ε.” κ.Νικολάου Αντωνακέα και με μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου τους κ.κ. Ευστράτιον Περδικέαν Συν/ρχην Πεζ. Δημήτριον Σωτηρόπουλον, Δικηγόρον, Εμμανουήλ Κότταρην Τμηματάρχην των Σ.Π.Α.Π. και Γεώργιον Ρουμάνην, Δικηγόρον Υπαρχηγόν της Οργανώσεως, προσχωρεί υπό την “Ε.Ε.”.
Εκτός των ανωτέρω εις την περιοχήν Δυρραχίου Καλαμών συνεκροτήθη μικρά ανταρτική Ομάς υπό τους κ.κ. Βασιλάκην Τάκην, Ντόκον Περικλήν και Γραμμένον Γώγον. Η Ομάς αυτή τελούσα υπό την διοίκησιν του Βασιλάκη Τάκη και περιλαμβάνουσα περί τα τριάκοντα μέλη, ηναγκάσθη περί το τέλος του 1942 να εγκαταλείψη τον εκεί αγώνα πιεσθείσα παρά των Ιταλών και κομμουνιστών, αφού έσχεν 16 νεκρούς. Τα διασωθέντα μέλη της Ομάδος κατέφυγον εις Αθήνας και ενετάχθησαν εις μαχητικά τμήματα της “Ε.Ε.”.

 ΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ “Ε.Ε.”
Κατά την περίοδον 1941-42 η οργάνωσις “Ε.Ε.” από απόψεως εκδόσεως και κυκλοφορίας εντύπου υλικού, περιορίσθη εις την έκδοσιν προκηρύξεων μικρών ραδιοφωνικών δελτίων άτινα εξετυπούντο είτε διά προχείρων πολυγράφων, είτε διά αυτοσχεδίων συστημάτων εκτυπώσεως διά τυπογραφικών στοιχείων.
Από των αρχών όμως του 1943 αρχίζει μία σοβαρά, διά την εποχήν εκείνην, εκδοτική προσπάθεια ήτις έμελε να φέρη την εθνικήν Οργάνωσιν “Ε.Ε.” εις την πρώτην, από απόψεως εκδοτικής δραστηριότητος, θέσιν, μεταξύ όλων των οργανώσεων εθνικής αντιστάσεως.
Το έργον τούτο πολύμοχθον και άκρως επικίνδυνον είχεν αναληφθή αποκλειστικώς υπό του εκ των ηγετών της “Ε.Ε.” κ.Νικολάου Αντωνακέα, όστις είχεν αναλάβει την εξεύρεσιν απαραιτήτων τυπογραφείων, την σύνταξιν των μυστικών εφημερίδων και παντός άλλου αγωνιστικού εντύπου, ως και την μέριμναν διά την διανομήν τούτων.
Κατά τας αρχάς του μηνός Απριλίου 1943 εξεδόθη η πρώτη εφημερίς της οργανώσεως υπο τον τίτλον “Ε.Ε.” συνταχθείσα υπό κ.Ν.Αντωνακέα και εκτυπωθείσα εις το ευρισκόμενον τότε επί της οδού Λέκα 14 τυπογραφείον του κ.Ι.Κουλούκη, του τυπογράφου τούτου υποδειχθέντος υπό του τότε Αστυνόμου Α’. κ.Θεοδώρου Ρακιντζή.
Διά του υπό τον τίτλον “Υπεράνω όλων η Πατρίς” πρώτου άρθρου της εφημερίδος ήτις και εξεδόθη εις 4.000 αντίτυπα, ετονίζοντο τα συνθήματα του αγώνος και εγνωστοποιούντο αι κατευθυντήριοι γραμμαί της Οργανώσεως.
Μετά όμως την εκτύπωσιν του πρώτου φύλλου της εφημερίδος, ο τυπογράφος κ.Σταύρος Κουλούκης συλλαμβάνεται παρά της Ιταλικής Αστυνομίας, εγκλείεται εις τας υπογείους φυλακάς της “Καραμπινιερίας” επί της λεωφόρου Πανεπιστημίου όπου και ανωτέρω, έτερος τυπογράφος. ο Δημήτριος Τσουρουνάκης επί της οδού Ναυάρχου Μπήτυ 37 του Πειραιώς, τη συστάσει του Παναγ.Λεούση, ιατρού, αναλαμβάνει την συνέχισιν εκτυπώσεως της εφημερίδος, εξακολουθήσας αυτήν μέχρι της απελευθερώσεως.
Εκτός του κ.Ν.Αντωνακέα εις την ως άνω εφημερίδα, κατεχωρήθησαν άρθρα και των κ.κ. Ανδρέα Κουλουφάκου, Παναγιώτου Βασιλάκη, Ανδρέα Γεωργακοπούλου, Γερασίμου Κονιδάρη, Θέμου Νικοτσάρα, Γεωργίου Δραβίλλα και Γεωργίου Σακελλαρίου.
Η Οργάνωσις “Ε.Ε.” διά του Γεν.Επαναστατικού Συνδέσμου κ.Ν.Αντωνακέα εκτός της εφημερίδος ταύτης εξέδωκεν και τας κάτωθι εφημερίδας.
“ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ – Ε.Ε.” Η εφημερίς αυτή εξεδίδετο αρχικώς μεν πολυγραφημένη εις την οικίαν του κ.Νικολάου Αντωνακέα μερίμνη της οικογενείας αυτού, ήτοι του Νικολάου Αντωνακέα της συζύγου του Παρασκευής και των υιών του, Κωνσταντίνου, Αριστομένους και Ιωάννου Αντωνακέα, εν συνεχεία δε εξετυπούτο εις το τυπογραφείον του κ.Δημ.Τσουρουνάκη βοηθουμένου τούτου υπό της συζύγου του Ελένης.
Εκτός των καταχωρηθέντων δύο άρθρων του κ.Στυλιανού Βαλιούλη και ετέρων δύο του κ.Γεωργίου Καλλατζάκου, ο “Επαναστάτης” με αρθογραφίαν και δελτίον ραδιοφωνικών ειδήσεων εγράφετο αποκλειστικώς υπό του κ. Ν.Αντωνακέα, τη συμμετοχή και συνεργασία διά την λήψιν των ραδιοφωνικών ειδήσεων ολοκλήρου της οικογενείας του.
Ο “Επαναστάτης” εσημείωσε το ρεκόρ εξ όλων των εφημερίδων της Εθνικής Αντιστάσεως, φθάσας τα 356 φύλλα εκδόσεως του.
Ο “ΕΘΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ”, και “ΣΤΕΜΜΑ” εγράφοντο αποκλεισικώς υπό του κ.Αντωνακέα.
“4η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ”. Η έκδοσις της εφημερίδος ταύτης εκρίθη υπό του κ.Νίκου Αντωνακέα αναγκαία λόγω της κατά την εποχήν εκείνην ασκουμένης προπαγάνδας κατά του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου ήτις προπαγάνδα απεσκόπει εις την καταπολέμησιν της Α.Μ. του Βασιλέως των Ελλήνων Γεωργίου Β’, υπό την έγκρισιν και την αιγίδα του οποίου εδημιουργήθη η Ιστορική μεταβολή εκείνη.
Αι διά της εφημερίδος “4η Αυγούστου” δοθείσαι απαντήσεις υπήρξαν αποκαλυπτικαί, συγκριτικαί και μνημειώδεις.
Αποκλειστικός συντάκτης της εφημερίδος υπήρξεν ο κ.Νικόλαος Αντωνακέας. Το πρώτον φύλλον της εφημερίδος εξετυπώθη παρά του κ.Ιωάννου Παπανικολάου εις το επί της οδού Βορέου 7 τυπογραφείον του, τα δε λοιπά υπό του κ.Δημητρίου Τσουρουνάκη.
“ΕΘΝΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ”, εγράφετο υπό τον κ.Γεωργίου Πομόνη και Φαίδρου Μπάρλα, φοιτητών, με αρθρογραφίαν του κ.Νικολάου Αντωνακέα, εξετυπούτο δε εις το τυπογραφείον του κ.Τσουρουνάκη.
“ΔΕΣΜΩΤΗΣ ΕΛΛΗΝ”. Η εφημερίς αυτή εγράφετο αποκλειστικώς υπό του κ.Ανδρέα Κουλουφάκου, εξετυπούτο δε και αυτή εις το τυπογραφείον Τσουρουνάκη, μερίμνη του κ.Ν.Αντωνακέα.
Εκτός των ανωτέρω εφημερίδων και άλλων πατριωτικών εντύπων, υπό της οργανώσεως εξεδίδοντο και αι έντυποι προκηρύξεις με τον τίτλον “Ε.Ε.- Πανεπιστημίου”. Τας προκηρύξεις αυτάς συνέτασσον οι φοιτηταί του Πανεπιστημίου κ.Ξενοφών Καπάτσης, Γρηγοριάδης και Φωτ. Γκίκας.
Επίσης μερίμνη της “Ε.Ε.” εξετυπώθη και διενεμήθη και η εφημερίς “Νέα Κοινωνία” του κ.Στυλιανού Βαλιούλη.
Η Εθνικοκοινωνική Επανάστασις “Ε.Ε.” διά του μυστικού αυτής τύπου, κατά τας ζοφεράς εκείνας ημέρας της δουλείας, ύπηρξεν η σημαιοφόρος των ωραιοτέρων εθνικών ιδεών και όλων των Ελληνικών παραδόσεων, αίτινες εκράτησαν πάντοτε υψηλά το φρόνημα των αγωνιστών και ενέπνευσαν αυτούς προς επιτέλεσιν του προς την Πατρίδα καθήκοντος.
Μνημειώδες υπήρξεν το υπό τίτλον “ΕΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΔΟΛΦΟΝ ΧΙΤΛΕΡ” άρθρον του κ.Νικολάου Αντωνακέα, καταχωρηθέν εις το υπ’ αριθ. 6 φύλλον της Εφημερίδος “Ε.Ε.”.
Το άρθρον εκείνο μεταφρασθέν υπό του Ευαγγέλου Αντωνέλλου εις την Γερμανικήν και Γαλλικήν γλώσσαν ερρίφθη αφ’ ενός μεν εις απάσας τας Γερμανικάς μονάδας Αθηνών, αφ’ ετέρου δε εις τας εν Αθήναις ξένας Πρεσβείας. Τούτο παραθέτομεν χάριν της Ιστορίας.

Ανοικτή Επιστολή
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΔΟΛΦΟΝ ΧΙΤΛΕΡ
Αι διαπραττόμενοι βαρβαρότητες
Εξοχώτατε,
Δεν θεωρούμεν σκόπιμον να απευθυνθώμεν εις τον συνεργάτην και συμπαραστάτην Σας, νέον Στρατάρχην της Ιταλίας, διότι Σεις και τούτον εξουσιάζετε. Σεις του όλου διεξαγομένου αγώνος Σας, ως Υπέρτατος ρυθμιστής, παρουσιάζεσθε και είσθε. Αλλά και ακόμη διότι προέρχεσθε από τας λαϊκάς τάξεις, από τας οποίας και ημείς εξεκινήσαμεν. Υπήρξατε ένας εργάτης των εκκλησιών της Βιέννης και ένας ρήτωρ του γνωστού καφεζυθοπωλείου του Μονάχου και επεβλήθητε εις τον Γερμανικόν Λαόν.
Κατηργήσατε και ανετρέψατε όλους τους Φον και ανεδημιουργήσατε μέσα από τα ερείπια ενός άλλου πολέμου την Γερμανίαν, της οποίας ο ηθικός και εθνικός εκπεσμός ήτο γνωστός.
Άλλο, εάν οδηγείτε την χώραν Σας εις την καταστροφήν, διότι δεν φανταζόμεθα να μη γνωρίζετε ήδη, ότι εχάσατε τον πόλεμον και συνεπώς ότι είναι ζήτημα πλέον χρόνου, η υποταγή Σας, άνευ όρων.
Απευθυνόμενοι λοιπόν προς Υμάς, διά να Σας είπωμεν τι μας διεβεβαιώσατε και τι εν συνεχεία εις βάρος ημών επράξατε.
Μας εδηλώσατε ότι θα εσέβεσθο παν το ωραίον και ηθικόν που υπάρχει εις την Χώραν αυτήν, εις την οποίαν το πρώτον εγεννήθη το αίσθημα της φιλοπατρίας και αυτοθυσίας, ως το αποδεικνύουν ο Μαραθών και η Χαιρώνεια που συμβολίζουν το Ελληνικόν μεγαλείον.
Μας είπατε ότι θα εσέβεσθο την Ελλάδα, την χώραν από την οποίαν εξεκίνησε ο πολιτισμός διά να μεταδοθεή εις τα πέρατα του κόσμου και εις την πατρίδα την ιδικήν Σας. Την ηρωϊκήν Ελλάδα, ήτις, δεν αγνοείτε, ότι, 1400 χρόνια προ της εισβολής των βαρβάρων Λαών, εις τας χώρας του Ρωμαϊκού Κράτους, αυτή προυπήρχε και ακόμη όταν οι Ούνοι διήρχοντο τον Βόλγαν διά να υποτάξουν τους Αχανούς και τους Οστρογότθους.
Με αυτά, θέλομεν απλώς να κάμωμεν μίαν αναδρομήν εις το παρελθόν, διά να υπομνήσωμεν ότι η μνήμη Σας, δυνατόν να μη έχη συγκρατήση λόγω της σημερινής παραζάλης εις την οποίαν ευρίσκεσθε και με την υπόμνησιν μας αυτήν να Σας είπωμεν, τι θέλετε να κάμωμεν;
Ηπειλήθη ό,τι το ωραίον, ό,τι το άγιον, ό,τι ηθικόν και ευγενές ως παράδοσιν έχομεν, από ένα ευφάνταστον ονειροπόλον.
Ηπειλήθη ότι αγαθόν και ιερόν υπάρχει διά κάθε Λαόν, ηπειλήθη η ελευθερία μας και εξηγέρθημεν ως εις άνθρωπος, επολεμήσαμεν σκληρά, σκληρότατα και ενικήσαμεν, προκαλέσαντες και προκαλούντες τον γενικόν θαυμασμόν.
Σεις φθονήσαντες τούτο, μας επετέθητε, δι’ όλων των δυνάμεων Σας, εκ των νώτων, επολεμήσαμεν και Σας, βέβαιοι όντες ότι δεν επρόκειτο να Σας νικήσωμεν, να νικήσωμεν δύο Αυτοκρατορίας από 130 εκατομμύρια.
Είμεθα όμως περισσότερον ακόμη υπερήφανο, διότι εκάμαμε έναν αγώνα κατά πάντα άνισον και εις τούτον κατ’ ουσίαν Σας ενικήσαμεν.
Επράξατε μίαν χειρονομίαν, εις την αρχήν και δεν εκρατήσατε τον Ελληνικόν Στρατόν αιχμάλωτον.
Σας το αναγνωρίζομεν, έστω και εάν τούτο Σας τιμά.
Ας έλθωμεν τώρα να εξετάσωμεν, τι μετά ταύτα επράξατε έναντι εκείνων των οποίων μας υπεσχέθητε.
Μας εφέρατε και μας εκαθίσατε εις την ράχην μας τους Ιταλούς και τους Βουλγάρους οι οποίοι τη ανοχή και τη συνεργασία Σας, μας πέρνουν το υστέρημά μας, μας καίνε τα σπίτια μας, μας καταστρέφουν την περουσίαν μας. Ερήμωσαν γενικώς την ύπαιθρον, εξηνδραπόδησαν κυριολεκτικώς τας Επαρχίας της Βορείου Ελλάδος. Μας αφήσατε να πεθάνουμε εις τους δρόμους από την πείνα και εκάματε φυματικά τα παιδιά μας, το μέλλον της Ελλάδος μας.
Και τέλος, ως να μη ήρκουν όλα αυτά, μας πέρνετε από τους δρόμους, χωρίς αιτίαν και αφορμήν και μας σκοτώνετε, αλλά και σκοτωμένους μας κρεμάτε και εις δημόσιον θέαμα μας εκθέτετε, όπως συνέβη εις την Σαλαμίνα και αλλαχού.
Ισως μας ειπήτε, διατί εκάμαμεν σαμποτάζ, ή διατί κατεστρέψαμεν μίαν γέφυραν, πράξεις που αντιτίθενται εις τον αγώνα που Σεις διεξάγετε. Σύμφωνοι ………………. Αλλά αυτό ανάγεται και εις τον ιερόν αγώνα τον οποίον και ημείς διεξάγομεν διά την ελευθερίαν μας, την οποίαν μας έχετε καταστραγγαλίσει και την οποίαν είναι γνωστόν με πόσους κόπους και μόχθους απεκτήσαμεν και με πόσον αφθονον αίμα εκερδίσαμεν. Ως ένοχοι, των τοιούτων πράξεων μας είμεθα έτοιμοι να λογοδοτήσωμεν, πρέπει όμως να εύρητε τους πραγματικούς ενόχους των τοιούτων πράξεων και αυτούς να τυφεκίσετε.
Δι’ ημάς, βέβαια, αυτοί θα αποτελούν τους πραγματικούς ήρωας, και των οποίων αύριον θα στήσωμεν ανδριάντας, χωρίς να δυνάμεθα όμως, ούτε ημείς, ούτε ο μέλλων ιστορικός ποτέ, να Σας κακίση και να Σας κακοχαρακτηρίση διά την πράξιν Σας ταύτην.
Από του σημείου όμως αυτού, μέχρι του απανθρώπου και αφαντάστως βαρβάρου μέσου που μεταχειρίζεσθε, υπάρχει μεγάλη διαφορά. Το να πέρνετε, δηλαδή, ανθρώπους αθώους από τον δρόμον, ανθρώπους που τρέχουν να εξοικονομήσουν ένα ξερό κομμάτι ψωμί διά τα παιδιά τους και να τους σκοτώνετε, υπάρχει τεραστία απόστασις. Αυτό, καμμία ανθρωπίνη λογική, κανένας ανθρώπινος λογισμός, καμμία Χριστιανική αντίληψις δεν θα δυνηθή ποτέ να Σας το δικαιολογήση και να Σας το συγχωρήση.
Το έγκλημα του δάσους του Κατύν που συνετέραξε την ανθρωπότητα ολόκληρον – άλλο εάν σήμερον δεν δύναται να ομιλήση – ωχριά προ των τοιούτων εγκλημάτων των συντρόφων Σας και των οργάνων Σας που διεπράξατε εις την χώραν μας.
Αλλά και η Ιστορία γενικώτερον και εις τας πλέον σκληράς και βαρβάρους επιδρομάς, εις την εποχήν του Αλαρίχου, Μουμίου, Σύλλα, η δεν ηξεύρομεν ποίου άλλου Νέρωνος, πουθενά δεν αναγράφει τοιαύτας βαρβαρότητας, τοιαύτας ακατονομάστους πράξεις και τοιαύτα εγκλήματα.
Και έναντι όλων αυτών των βαρβαροτήτων, αποφασίζει ένας Λαός άοπλος, να διαμαρτυρηθή και κτυπιέται αλύπητα από τα όργανα Σας καίτοι ταύτα ήσαν βέβαια, ότι ουδένα κίνδυνον, εκ των φωνών ενός αόπλου Λαού, διέτρεχον.
Αλλά με αυτά που κάμνετε γράφετε την ιστορίαν Σας !!! και επισωρεύεται μεγάλας ευθύνας διά τον Λαόν Σας, οστις αύριον, ασφαλώς θα διατελή υπό την δικαιοδοσίαν των Συμμάχων μας και ημών των ιδίων.
Αλλά και ημείς γράφομεν την ιδικήν μας ιστορίαν συνεχίζοντες ένα ένδοξον παρελθόν που έχομεν, διά να είπωμεν εις τους προγόνους μας: είμεθα ότι υπήρξατε και θα γίνωμεν ότι είσθε.
Διά της βίας συνεπώς δεν πρόκειται να καταπνίξετε τας πατριωτικάς μας εκδηλώσεις, διότι ημείς, σεβόμενοι την μνήμην των προγόνων μας και τιμώντες το ένδοξον παρελθόν μας, κατά τας ιεράς μάλιστα ταύτας στιγμάς, θ α τ η ρ ή σ ω μ ε ν π ι σ τ ά τ ο ν ό ρ κ ο ν τ ω ν ε φ ή β ω ν Α θ η ν α ί ω ν ο ν ε δ ι δ ο ν ε ι ς τ ο ι ε ρ ό ν τ η ς Α γ ρ α ύ λ ο υ, μ ε τ η ν α κ λ ό ν η τ ο ν α π ό φ α σ ι ν ν α ε π α ν α κ τ ή σ ω μ ε ν τ η ν ε λ ε υ θ ε ρ ί α ν μ α ς έ σ τ ω κ α ι ε ά ν ο υ δ ε ί ς ε ξ η μ ώ ν ζ ή σ η, αρκεί μόνον, το των Λακεδαιμονίων επίγραμμα και πάλιν εις την νεωτέραν ιστορίαν μας να επιζήση διά να χρησιμεύση ως οδηγός τοις μεταγενεστέροις ημών και διά να συγκινή πάσαν ανθρωπίνην ψυχήν !!
Διά την διανομήν των ανωτέρω εφημερίδων εχρησιμοποιούντο υπό της οργανώσεως διακόσια περίπου πρόσωπα.
Η εκ των τυπογραφείων δε προς τα κέντρα διανομής μεταφορά των εφημερίδων και παντός εντύπου υλικού επραγματοποιήτο υπό των Παναγιώτου Λεούση ιατρού, Κων/νου Αθανασιάδου και Παρασκευής Αντωνακέα.
Η ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΟΥ ΤΟΙΧΟΥ
Από τας πρώτας ημέρας της συγκροτήσεως της Οργανώσεως, ειδικαί ομάδες της “Ε.Ε.” υπό την καθοδήγησιν του κ.Ν.Αντωνακέα, είχον αρχίσει εν καιρώ νυκτός την αναγραφήν επί των τοίχων των Αθηναϊκών οικιών, διαφόρων εθνικών συνθημάτων.
Διά των πατριωτικών τούτων συνθημάτων απεσκοπείτο κυρίως η ψυχολογική επί των ημετέρων και επί του κατακτητού επίδρασις, ήτοι η εξύψωσις του αγωνιστικού πνεύματος του Ελληνικού Λαού, η εμψύχωσις αυτού προς τον αγώνα διά την ελευθερίαν και η κατάπτωσις του ηθικού των κατακτητών.
Οι αποτελούντες τας ειδικας ταύτας ομάδας, βάσει προδιαγεγραμμένου σχεδίου και υπό την προστασίαν ενόπλων ομάδων της οργανώσεως “Ε.Ε.” κατανεμόμενοι εις μικρά συνεργεία, μετέβαινον κατά τας νύκτας εις διάφορα σημεία της πόλεως και ανέγραφον επί των τοίχων διάφορα επικαιρα συνθήματα του αγώνος της αντιστάσεως ως ραδιοφωνικά νέα και λοιπά.
Οι θαρραλέοι ούτοι νέοι, οίτινες, ως επικεφαλής συνεργείων αψηφούντες πάντα κίνδυνον, είχον αναλάβει το έργον αυτό, ήσαν οι εξής: Κωνσταντίνος Αντωνακέας, Παναγ.Δεστούνης, Ιωάννης Αντωνακέας, Γεώργ. Άρτης, Νικ.Ρέγκος, Παναγ.Σουραβλάς, Αναστ. Σεραφειμίδης, Γεώργιος Δημητριάδης, Ευάγγελος Αντωνέλλος, Ντίνος Αντωνέλλος, Ιωάν. Πίσσης, Γρ.Σταυρόπουλος, Δημ. Ποταμιάνος, Αναστ. Παπαναστασίου, Πέτρος Αγγελίδης, Νικόλ.Αρκουλής, Κωνσταντίνος Προβίδας, Ιωάνν. Βελλίνης, Σωτ. Σβορώνος, Γεώργ. Νίκας, Γερ. Κατσίγερας, Νικ. Κλώνης, Νικ. Φραγγιάς, Γεωργ. Χαριτάτος, Ανδρέας Κομπατής, Αγγ. Κλώνης, Λάζαρος Γκούγιας, Ιωάννης Τσαμπουρανάκης, Γεώργιος Χανιώτης, Γεώργ. Παντελής, Γεώργιος Πηλός, Μ.Ματθιόπουλος, Σώτος Λεούσης, Νικ.Νίκας, Αλεβ. Οικονομίδης, Αθ. Γιαννίτσης, Σπυρ. Σερμακέζης, Πέτρος Κωνσταντινίδης, Κωστόπουλος, Ιωάννης Μερίκας, Ιωάννης Σιμώτος, Σωτ. Δεστούνης και Νικ. Βούκρας.
Οι δε χρησιμοποιηθέντες εις τας Ενόπλους ομάδας υπό την προστασίαν των οποίων ανεγράφοντο επί των τοίχων τα αγωνιστικά συνθήματα ήσαν οι εξής: Αντωνακέας Αριστομ. Υπολ/γός Πυρ/κού Σιώρης Γεώργ. Υπολ/γός Πεζ. Χρυσοβιτσιάνος Γερ. ενωματάρχης Χωρ/κής, Χανιώτης Ευαγγ. ενω/ρχης Χωρ/κής, Κουρεμπάς Δημ. ενω/ρχης Χωρ/κής, Καγκαράς Ελευθέριος, Γκίκας Φώτιος, Γαρυφάλλου Ανδρέας, Τσέκας Πέτρος, Δεστούνης Ηλία, Καμπάνης Ιωάννης, Γραβάνης Κων/νος, Σταυρόπουλος Ιωάννης, Κατσούκης Αργ., Σταθόπουλος Παναγ., Παγώνης Ευστ., Γυφτόδημος Δημήτριος, Κιτσίρης Ιωάννης, Πίσχος Αθανάσιος, Πίσχος Κωνσταντίνος, Κατσαούνης Αθαν., Μπουρίτσας Κυρ. Κακαβούλης Κων/νος, ενωματάρχης Κυπριωτάκης Κωνσταντίνος Χωροφύλαξ, Παντελής Νικόλ. Τριανταφυλλίδης Βασίλ., Μαντζώρος, Παπαναστασίου Ηλίας και Πίσχος Γεώργιος.

 ΕΑΜΟΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΔΟΛΙΟΤΗΣ ΚΑΙ ΠΑΝΟΥΡΓΙΑ
Παραλλήλως προς τον κατά των κατακτητών αγώνα η Οργάνωσις “Ε.Ε.” ευρέθη ευθύς εξ αρχής εις την ανάγκην όπως αντιμετωπίση την δολιότητα της υπό μανδύαν εμφανισθείσης κομμουνιστικής Οργανώσεως “Ε.Α.Μ.”, της οποίας σκοπός δεν ήτο η εθνική κατά των κατακτητών αντίστασις αλλά η διά της βίας και σφαγής κατάληψις της εξουσίας, μετά την αποχώρησιν των κατακτητών και η εγκαθίδρυσις εν Ελλάδι κομμουνιστικού καθεστώτος.
Έντυπα του Ε.Α.Μ. περιελθόντα εις χείρας της Εθνικής Οργανώσεως “Ε.Ε.” είχον πείσει απολύτως αυτήν περί των αντεθνικών και εγκληματικών προθέσεων του κομμουνισμού. Ολίγον δε βραδύτερον αι προθέσεις αυταί εξεδηλώθησαν διά της επιθέσεως εναντίον μελών της Οργανώσεως.
Οι διανομείς του μυστικού τύπου και οι αναγράφοντες επί των τοίχων τα εθνικά συνθήματα είχον πλέον να αντιμετωπίσουν εκτός τον εκ των κατακτητών κίνδυνον και τας ενόπλους επιθέσεις των κομμουνιστών, ενώ πολλαί περιπτώσεις καταδόσεως εθνικοφρόνων αγωνιστών εις τας αρχάς κατοχής εκ μέρους των κομμουνιστών συνεπλήρουν την όλην αντεθνικήν δραστηριότητα του Ε.Α.Μ.
Προ της τοιαύτης καταστάσεως η Ανωτάτη Διοίκησις της “Ε.Ε.” συσκεφθείσα έλαβεν απόφασιν όπως αντιδράση δι’ όλων αυτής των μέσων. Προ τούτο εξέδωκε διαταγάς όπως διά καταλλήλου διαφωτίσεως κατατοπισθή ο Λαός περί της αντεθνικής οργανώσεως ΕΑΝ – ΕΛΑΣ, έλαβεν δε μέτρα προς προστασίαν των αγωνιστών της.
Χαρακτηριστικόν της επικρατούσης τότε καταστάσεως είναι το δημοσιευθέν εις το υπ’ αριθ. 16 φύλλον της εφημερίδος “Ε.Ε.”, άρθρον του κ.Ν. Αντωνακέα υπό τον τίτλον “ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ” του οποίου παρατίθενται αι κάτωθι περικοπαί:
“ Ο ελληνικός κομμουνισμός, υπό το ψευδόνυμον “ΕΑΜ” ού μόνον δεν πιστεύει εις την ελληνικήν πατρίδα, αλλά και εχθρεύεται ταύτην, έτοιμος πάντοτε να προσφέρη εις τους Βουλγάρους, ους και αποκαλεί αδελφούς, τα ελληνικά εδάφη μέχρι του Ολύμπου.
Δεν πιστεύει εις την θρησκείαν των πατέρων μας, ούτε καν εις Θεόν. Δεν πιστεύει εις την ιερότητα της Ελληνικής οικογενείας, αλλά πιστεύει εις την κοινοκτημοσύνην. Δεν πιστεύει εις ουδεμίαν εθνικήν ιδέαν, έχει δε αντικαταστήσει την Εθνικήν μας σημαίαν με το σφυροδρέπανον και είναι έρμαιον της ουτοπίας του Παγκοσμίου Διεθνισμού, όργανον δε του Σλαυϊσμού κατά της Ελλάδος.
Ο Ελληνικός κομμουνισμός, δεν εξεπήγασεν αυθορμήτως εκ των σπλάχνων του Ελληνικού Λαού και εκ της ανάγκης οικονομικής χειραφετήσεως των πενομένων λαϊκών τάξεων, των μισθωτών των εργαζομένων και των μοχθούντων, αλλ’ εδημιουργηθη καθ’ υπόδειξιν ξένων πρακτόρων, διά να βλάψη ακριβώς τα εθνικά συμφέροντα και τας πενομένας τάξεις, διά να παραλύση την ελληνικήν κοινωνίαν, διά να προκαλέση κοινωνικήν και κρατικήν αναρχίαν και συμφοράν και διά να δράση τελικώς εναντίον του εθνικού οικοδομήματος, οφελών ούτω τους εχθρούς της Πατρίδος.
Ο Ελληνικός κομμουνισμός αποβλέπει και πιστεύει εις την πάλην των τάξεων, εις την εξέγερσιν των αμορφώτων εναντίον των μορφωμένων, των ανικάνων εναντίον των ικανών, των υπαλλήλων εναντίον του Κράτους, των παιδιών εναντίον των γονέων και διδασκάλων των, εργάζεται δε αδιακόπως, ίνα σπείρη παντού τον φθόνον, το μίσος, την κοινωνικήν αποσύνθεσιν, την λαϊκήν απαθλίωσιν και γενικώς τον όλεθρον και την καταστροφήν, επιδιώκων ούτω την επικράτησιν του.
Ο Ελληνικός κομμουνισμός είναι φθονερός, κρυψίνους και λίαν επικίνδυνος, παρουσιάζεται πάντοτε ένοπλος και διωργανωμένος, ενεδρεύει εις πάσαν εκδήλωσιν της κοινωνικής και οικογενειακής μας ζωής, εκμεταλλευόμενος την δυστυχίαν των ατυχούντων, ην ο ίδιος πλειστάκις προκαλεί, αλλάσει πάντοτε συνθήματα και ονόματα, διά να παραπλανή, είναι εχθρός πάσης ανθρωπίνης αρετής και ατομικής προόδου.
Ιδού Ελληνικές Λαέ, ποιος είναι ο Ελληνικός Κομμουνισμός υπό τον ψευδώνυμον “Ε.Α.Μ.- ΕΛΑΣ – ΕΠΟΝ – ΟΠΛΑ – ΕΘΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ”

 ΔΡΑΣΙΣ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΝ ΠΕΡΙΟΔΟΝ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΩΣ
Τον Σεπτέμβριον 1944 ήρχισαν να φθάνουν εκ Μέσης Ανατολής, μέσω Σουνίου και Πόρτο Ράφτη διά μυστικών αποστολών και εις ελαχίστας ποσότητας, τα πρώτα συμμαχικά όπλα προς οπλισμόν των εθνικών οργανώσεων και Σωμάτων Ασφαλείας.
Η οργάνωσις “Ε.Ε” προς τον σκοπόν της καταρτίσεως μικράς συνοδείας, τη εντολή της εγκατασταθείσης εν Αθήναις Στρατιωτικής Διοικήσεως υπό τον στρατηγόν κ.Παναγ.Σπηλιωτόπουλον παρέλαβε ποσότητα τινά όπλων και αυτομάτων μετ’ αναλόγων πυρομαχικών και χειροβομβίδων, ετοιμάσασα δε απόσπασμα συνοδείας εγκατέστησεν τούτο, εις την επί της οδού Πόρου 31 οικίαν του κ.Νικολάου Αντωνακέα.
Οι εις τα υψώματα της συνοικίας Κυψέλης δρώντες εαμοελασίται πληροφορηθέντες διά των πρακτόρων των τα ανωτέρω, κατήρτισαν ενολον τμήμα εκ τεσσαράκοντα περίπου ατόμων διά να ενεργήσουν επίθεσιν κατά της οικίας Αντωνακέα.
Προς τον σκοπόν αυτόν, το τμήμα των ελασιτών την 3ην Οκτωβρίου 1944 καταλαβών από πρωίας τας πέριξ της οικίας Αντωνακέα επικαίρους θέσεις, ανέμενε την ώραν της επιθέσεως. Κατά την ώραν αφίξεως των ελασιτών, εντός της οικίας ευρίσκετο μόνον, ο Νικόλαος Αντωνακέας, η σύζυγος αυτού Παρασκευή, ο υιός του Ιωάννης, ηλικίας 17 ετών, και οι εκ του αποσπάσματος Γεώργιος Καλλατζώκος, Γεώργιος Άρτης και Νικόλαος Βούκρας, των λοιπών ανδρών του αποσπάσματος εξελθόντων της οικίας προ της αφίξεως των κομμουνιστών.
Κατά την 8ην πρωινήν ώραν εξελθόντες της οικίας οι Νικόλαος Βούκρας και Ιωάννης Αντωνακέας, μόλις επροχώρησαν ολίγα βήματα εδέχθησαν αιφνιδιαστικά πυρά αυτομάτων όπλων εκ μέρους των ελασιτών. Ο Νικόλαος Βούκρας πίπτει βαρέως τραυματισθείς εις την κεφαλήν ο δε Ιωάννης Αντωνακέας συλλαμβάνεται αιχμάλωτος.
Οι εντός της οικίας αντιληφθέντες, εκ των πυροβολισμών ότι εγένετο επίθεσις εναντίον των εξελθόντων, επιχειρούσιν έξοδον εκ της οικίας προς υπεράσπισιν αυτών. Αλλά δέχονται και ούτοι πυρά εξ όλων των κατειλημμένων σημείων, οπότε μεταξύ αυτών και των ελασιτών διεξάγεται έντονος αγών. Οι εντός της οικίας, μηδέ της οικοδεσποίνης εξαιρουμένης βάλλουσι δι’ αυτομάτων και χειροβομβίδων εκ των παραθύρων εναντίον των επιτιθεμένων. Οι ελασίται προ της σθεναράς αντιστάσεως, αναγκάζονται μετά μίαν περίπου ώραν να αποχωρήσωσιν εκείθεν, προς τα εις την συνοικίαν Περδικαρίου υψώματα όπου ήσαν και τα κρησφύγετα των, συναποκομίζοντες και τον αιχμαλώτον των, τον δε βαρέως τραυματισθέντα αφήκαν ημιθανή εις τον τόπον της συμπλοκής.
Ολίγον βραδύτερον, οι ελασίται, ενισχυθέντες εκ της παρά το Γαλάτσιον δυνάμεως των, ενήργησαν ετέραν σφοδράν επίθεσιν την φοράν όμως αυτήν άνευ αντιστάσεως καθ’ όσον εις το μεσολαβήσαν διάστημα οι αμυνόμενοι είχον αποχωρήσει, ίνα μετ’ άλλων δυνάμεων της Οργανώσεως συνεννούμενοι, ενεργήσωσιν επίθεσιν εναντίον των εις τα υψώματα κομμουνιστικών δυνάμεων προς απελευθέρωσιν του αιχμαλωτισθέντος υιού του Γεν.Επαναστατικού Συνδέσμου της Οργανώσεως κ.Ν.Αντωνακέα.
Αντιστάσεως όθεν μη ούσης, αφού οι επιτιθέμενοι έρριψαν αρκετούς πυροβολισμούς και χειροβομβίδας εναντίον της οικίας έθραυσαν τας θύρας και εισελθόντες εντός αυτής προέβησαν εις γενικήν λεηλασίαν, αποχωρήσαντες αμέσως μετά ταύτα, φοβούμενοι την επάνοδον, μετά δυνάμεως, των αμυνθέντων
Ολίγην όμως ώραν αργότερον, αφίχθη δύναμις της Οργανώσεως “Ε.Ε.” υπό τον Νικόλαον Αντωνακέαν ήτις κατόπιν της λεηλασίας και της αφαιρέσεως του οπλισμού εκ της οικίας, διά του οποίου θα ωπλίζετο η αφιχθείσα ενίσχυσις, προέβη εις συλλήψεις δέκα περίπου εξεχόντων κομμουνιστών διά των οποίων και αντηλλάγη κατόπιν τελεσιγράφου οκτώ ημέρας βραδύτερον ο συλληφθείς Ιωάννης Αντωνακέας.
Ευρισκόμεθα ήδη πλέον εις τας παραμονάς της απελευθερώσεως της Πρωτευούσης. Οι κατακτηταί απεσύροντο προς βορράν καταστρέφοντες κατά την φυγήν των παν ότι είχον αφίσει όρθιον κατά την παραμονήν των εις τον τόπον μας. Δεν παρέλειπον δε να εφοδιάζουν διά βαρέως και ελαφρού οπλισμού τας ορδάς των υπό το όνομα “Ε.Α.Μ.- ΕΛΑΣ” κομμουνιστών, υπογράφοντες μετ’ αυτών σύμφωνα φιλίας και μη επιθέσεως.
Οι εαμοελασίται, συγκεντρωθέντες εις τους πέριξ των Αθηνών συνοικισμούς, προέβαινον καθ’ εκάστην ημέραν εις ληστοσυμμοριακάς επιδρομάς και επιδείξεις κατά των λοιπών περιοχών της Πρωτευούσης.
Αι επιθέσεις αυτών εναντίον των Ταγμάτων Ασφαλείας είχον αρχίσει πλέον έντονοι και συνεχείς. Τα Τάγματα ταύτα κατόπιν των περί αφοπλισμού και διαλύσεως διαταγών της Κυβερνήσεως Παπανδρέου από 4ης Σεπτεμβρίου 1944 είχον παύσει πλέον την υπεράσπισιν των πολιτών της Πόλεως εκ των αναρχοκομμουνιστών και είχον τηρήσει κατά τας τελευταίας εκείνας ημέρας στάσιν καθαρώς παθητικήν, παραμένοντα εντός των στρατώνων των και αποκρούοντα μόνον, τας εναντίον αυτών επιθέσεις.
Αι οργανώσεις εθνικής Αντιστάσεως, αίτινες είχον πλέον υπαχθή υπό τον Στρατιωτικόν Διοικητήν Αττικής Στρατηγόν κ.Παναγ. Σπηλιωτόπουλον, απέφευγον να έλθωσιν εις σύγκρουσιν μετά των ορδών του εαμοκομμουνισμού, καθ’ όσον αναγκαστικώς είχον συμμορφωθή, προς τας εξαγγελθείσας διαταγάς, τόσον του Στρατιωτικού Διοικητού, όσον και της Ελληνικής Κυβερνήσεως Καΐρου.
Κατόπιν της καταστάσεως ταύτης, οι εαμοελασίται γενόμενοι κύριοι όλων των πέριξ της Πρωτευούσης και Πειραιώς Συνοικισμών ως και του πλείστου μέρους του κέντρου των δύο Πόλεων, είχον στρέψει την προσοχήν των και τας ενόπλους δυνάμεις των προς το Θησείον και τον πέριξ της Ακροπόλεως ιερόν χώρον, ον υπερίσπιζεν η εξ 120 μόνον ανδρών μαχητική δύναμις της οργανώσεως “Χ” και μία μικρά δύναμις της Οργανώσεως “Ε.Ε” υπό τον κ.Νίκον Αντωνακέαν.
Όταν κατά την 8ην Οκτωβρίου, η μάχη των εαμοελασιτών, εναντίον των υπερασπιστών του Θησείου και της Ακροπόλεως εμαίνετο, ο Νικόλαος Αντωνακέας κατόπιν συνεννοήσεως μετά του Αρχηγού της Οργανώσεως “Ε.Ε.” κ. Ανδρέα Κουλουφάκου, συνοδευόμενος παρά του Αντ/ρχου πεζ, κ.Γεωργίου Παπαγεωργίου, μεταβάς εις την έδραν των Ταγμάτων Ασφαλείας, ήλθεν εις επαφήν μετά του Διοικητού αυτών Συντ/ρχου κ.Ιωάννου Πλυτζανοπούλου.
Τον κ.Πλυτζανόπουλον, ο κ.Αντωνακέας εξώρκισε διά την αδράνειαν των Ταγμάτων του την στιγμήν καθ’ ην ηπειλείτο να καταληφθή παρά των εαμοβουλγάρων και το τελευταίον προπύργιον της Ελλάδος, η Ακρόπολις, επεκαλέσθη δε τα πατριωτικά του αισθήματα και εζήτησε παρ’ αυτού όπως διατάξη την έξοδον εκ των Στρατώνων των Ταγμάτων Ασφαλείας και επιτεθή εναντίον των εαμοελασιτών εχθρών της Ελλάδος. Τω εδηλώθη δε προσέτι ότι εις την περίπτωσιν ταύτην θα εύρισκεν παρά το πλευρόν του απάσας τας οργανώσεις Εθνικής Αντιστάσεως Αθηνών.
Ο κ.Πλυτζανόπουλος όμως ηρνήθη, παραπονεθείς διά τας αδίκους επικρίσεις της Ελληνικής Κυβερνήσεως Καΐρου, εναντίον των Ταγμάτων Ασφαλείας. Μετά την απόρριψιν της προτάσεως ταύτης επροτάθη εκ μέρους του κ.Αντωνακέα εις τον κ.Πλυτζανόπουλον όπως διά της δυνάμεως των Ταγμάτων Ασφαλείας και των Εθνικών Οργανώσεων Αθηνών καταλυθή η κατοχική Κυβέρνησις Ράλλη, συλληφθούν οι συνεργάται των κατακτητών και υπερασπιθή η πόλις εξ οιασδήποτε επιβουλής των εαμοελασιτών, τιθεμένης της ούτω συγκροτηθησομένης δυνάμεως από της πρώτης στιγμής υπό τας διαταγάς του Βασιλέως Γεωργίου και του Συμμαχικού Στρατηγείου Μέσης Ανατολής.
Και την πρότασιν ταύτην ο κ.Πλυτζανόπουλος απέρριψε μετά παραπόνων μη επιθυμών να αναμιχθή εις τοιούτου είδους ενεργείας, ως εδήλωσε, κατόπιν της αποκηρύξεως των Ταγμάτων Ασφαλείας παρά της εν Καΐρω Ελληνικής Κυβερνήσεως … Εθνικής Ενότητος !!!
Ούτω, δυστυχώς, παρέμειναν ανενόχλητοι οι εαμοελασίται, εις το κατά της Ελλάδος έργον των, μέχρι τας αρχάς του Ιανουαρίου 1945, προξενήσαντες ανυπολογίστους ζημίας και απειράριθμα θύματα εις την Ελλάδα.
Προς απότισιν οφειλομένου φόρου τιμής, παραθέτομεν κατωτέρω τα ονόματα των θυσιασθέντων υπέρ Πατρίδος ηρωϊκών αγωνιστών, των Οργανώσεων Εθνικής Αντιστάσεως “Ε.Ε.” και “Ο.Β.Α.”
Α’ Εξετελέσθησαν παρά των Γερμανών
1) Βαρσόπουλος Ιωάννης Ανθ/γός, 2) Σιώρης Κων/νος επισμηνίας, 3) Καζάκος Ηλίας, πλωτάρχης, Λ.Σ. 4) Καλογερόπουλος Κωνσταντίνος Υπολ/γός Μηχ., 5) Λεοντακιανάκος Αγησίλαος, πλοηγός, 6) Δρακόπουλος Πέτρος, πλοηγός, 7) Μπερής Ν. Λεβητοποιός, 8) Αντωνόπουλος Δημήτριος, 9) Μελλίδης Ιωάννης 10) Κανάρης Ηλίας.
Β’ Έπεσαν μαχόμενοι κατά το ορδών του Κομμουνισμού
1) Παπαθεοδώρου Νικόλαος, Υποναύαρχος, Λ.Σ., 2) Παπαδογεώργος Μιχαήλ, Αντ/ρχης Μηχ. 3) Αναγνωστόπουλος Πέτρος, Αστυνομικός Διευ/τής Α’, 4) Ρουσσόπουλος Πέτρος, Αντ/ρχης χωρ/κής, 5) Οικονομόπουλος Σωτήριος, Συντ/ρχης χωρ/κής. 6) Πιλάλης Ιωάννης, Ανθ/στής χωρ/κής, 7) Ηλιακόπουλος Βασίλειος, Αντ/ρχης Πεζ. 8) Τζάννες Νικόλαος, Ταγ/ρχης Χωρ/κής, 9) Σπανόβαγγέλης Συν/ρχης πεζ. 10) Γούλος Ιωάννης, 11) Ζαρούλης Ιωάννης, Αστυνόμος Α’, 12) Κομψάς Σπυρίδων, Αστυνόμος Β’, 13) Κασσαβέτης Εμμανουήλ, Αντιπλοίαρχος, 14) Παπαοικονόμου Αργύριος, Ανθ/στής πεζ. 15) Λέκκας Γεώργιος, 16) Ασκοτύρης Διονύσιος, Τμηματάρχης Εθνικής Τραπέζης, 17) Αντωνέλλος Ευάγγελος, μαθητής Γυμνασίου, 18) Καμπάνης Ιωάννης, απόφοιτος Γυμνασίου, 19) Θεοδώρωφ Γλιέπ, 20) Μπαλής Μάριος, 21) Χαριτάτος Γεώργιος, 22) Κατσαούνης Αθανάσιος, Δημοσιογράφος, 23) Ιατρόπουλος Κωνσταντίνος, 24) Μπουρίτσας Κυριάκος, μαθητής Γυμνασίου, 25) Χανιώτης Γεώργιος, 26) Χανιώτης Ευάγγελος, ενωματάρχης, 27) Γραβάνης Κων/νος, 28) Σταυρόπουλος Ιωάννης, μαθητής Γυμνασίου, 29) Κομπατής Ανδρέας, απόφοιτος Γυμνασίου, 30) Οικονόμου, 31) Γραμμένος Αθανάσιος, 32) Χριστόπουλος Παναγιώτης, Ανθ/στής, 33) Τσαμπουρανάκης Ιωάννης, 34) Πίσχος, 35 Παπαοικονόμου Αργύριος, 36) Χάντζος Αναστάσιος, 37) Καρακώστας Δημήτριος, Κτηματίας, 38) Τσίτουρας Παναγιώτης, Γυμνασιάρχης, 39) Τσίτουρας Π.Νικόλαος, φοιτητής, 40) Βασιλάκης Φ.Κων/νος, 41) Βασιλάκης Ι. Κωνσταντίνος, 42) Βασιλάκης Ι.Ιωάννης, 43) Αθανασόπουλος Ραφαήλ, 44) Καλατζόπουλος Δ. Πέτρος, 45) Χάντζος Β.Διονύσιος, 46) Κούβελας Β. Κων/νος, 47) Πολίτης Γ.Δημήτριος, 48) Κανελλόπουλος Αλέξ. Παναγιώτης, 49) Ρουσσόπουλος Γεώργ. Κων/νος, 50) Χάντζος Α. Βασίλειος, 51) Καρακώστας Δημήτριος.
Γ’ Καταδικασθέντες εις θάνατον και μη εκτελεσθέντες
Οι κάτωθι, μέλης της Οργανώσεως, συλληφθέντες παρά των Γερμανών και καταδικασθέντες εις θάνατον μετεφέρθησαν εις τα εν Γερμανία Στρατόπεδα θανάτου, διά καταναγκαστικής εργασίας, όπου παρέμειναν μέχρι το τέλος του πολέμου (Μάιος 1945).
1) Αντωνακέας Αριστομένης, Ανθ/γός Πυρ/κού 2) Χαλκιάς Απόστολος Ταγ/ρχης Π.Δ.
Δ’ Συλληφθέντες – Φυλακισθέντες υπό Ιταλών
1) Κουλουφάκος Ανδρέας, Συνταγματάρχης Πεζικού, 2) Παχούλης Αναστάσιος, Συντ/ρχης Μηχανικού, 3) Κονιδάρης Γεράσιμος, καθηγητής Πανεπιστημίου, 4) Κροντήρης Ιωάννης, εφ.Λοχαγός, 5) Γκότσης Ανδρέας, Ταγματάρχης χωρ/κής.
Ε’ Συλληφθέντες – Φυλακισθέντες υπό Γερμανών
1) Γεωργακόπουλος Ανδρέας, Πλοίαρχος Λ.Σ., 2) Καζάκος Κων/νος, Σμήναρχος Β.Α.

Ο
Συντάξας Γενικός Επαναστατικός Σύνδεσμος της “Ε.Ε.”
και Αρχηγός της Οργανώσεως Εθνικής Αντιστάσεως “Ο.Β.Α.”

ΝΙΚΟΣ ΑΝΤΩΝΑΚΕΑΣ
τέως Νομάρχης
(Τ.Υ.)

Advertisements