Εκθεση Δράσης Οργάνωσης Λοχαγού Κοκορέλλη, 18 Ιουλ 1949


Λοχαγός Πεζικού
Κοκορέλλης Κων/νος
ΘΕΜΑ:                                                                                   Β.Σ.Τ. 902 τη 18/7/1949
Εκθεσις δράσεως ως Αρχηγού
Τμήματος Παρνασσού κατά τον
χρόνον της Εθνικής αντιστάσεως

ΠΡΟΣ:
Την Κ.Ε. των Εθνικών Ανταρτικών
Ομάδων 5/42 Σ.Ε. (Ψαρρού)
Ε.Κ.Κ.Α.

Αναφέρω τα κάτωθι :
Πληφοφορηθείς ότι η Κεντρική Επιτροπή συμφώνως τω Νόμω περί «Ηθικών αμοιβών» διά τον αγώνα αντιστάσεως υπέβαλεν εις την Δ1/Γ.Δ.Υ.Σ. προτάσεις αναγνωρίσεως Αρχηγών, παραπονούμαι ότι η Κ..Ε. παρείδε την ιδικήν μου εργασίαν στηριχθείσα ίσως εις εσφαλμένας εισηγήσεις ή έλλειψιν στοιχείων.
Μετά την κατάρρευσιν του Αλβανικού Μετώπου εις ο έλαβον μέρος εγκατασταθείς εις την ιδιαιτέραν μου Πατρίδα Αράχωβαν Παρνασσού, ειργάσθην επαναστατικώς από τα μέσα Μαΐου του 1941 οργανώσας το πρώτον την νεολαίαν Αραχώβης. Εις την προσπάθειάν μου αυτήν εύρον ένθερμον υποστηρικτήν των αντιλήψεών μου τον ε.α. Ταγματάρχην Κορίτον και εσυνέχισα τον προς την κατεύθυνσιν αυτήν δρόμον με μόνας τας δυνάμεις μου.-
Λόγω της κινήσεώς μου αυτής ηναγκάσθην τον Οκτώβριον του 1942 ν’ αναχωρήσω δι’ Αθήνας διαφυγών τρίς τας εκ μέρους των Ιταλών προσπαθείας συλλήψεώς μου, την συνέχισιν της επαναστατικής κινήσεως μου εις τον αδελφόν μου Ιωάννην Κοκορέλην υπό την καθοδήγησίν μου πάντοτε και των συμβουλών του εν Αμφίσση ευρισκομένου τότε Ταγματάρχου Κορίβου.-
Εν Αθήναις αποβλέπων πάντα εις την εκτέλεσιν του προς την πατρίδα καθήκοντος ενετάχθην εις την Οργάνωσιν κατασκοπείας (Κόδρος) εκτελών ειδικήν υπηρεσίαν μέχρι του Απριλίου 1943. Τον Απρίλιον του 1943 μεταβάς εις ΄Αμφισσαν ήλθον εις επαφήν με το 5/42 Σ.Ε. τη βοηθεία του Προέδρου της Επιτροπής του Συντάγματος εν Αμφίσση Ταγματάρχου κ.Κορίτου.
Toν Μάϊον εμεσολάβησε διάλυσις του Συντάγματος μικράς διαρκείας.. Από της ανασυγκροτήσεως ενετάχθην εις αυτό με τους από του Μαΐου 1941 οργανωθέντας υπ’ εμού νέους Αραχώβης και Περιχώρων δυνάμεως 40 ανδρών. Τον Οκτώβριον του 1943 η Διοίκησις του Συντάγματος έχουσα προ οφθαλμών την επέκτασιν του και προς Λοκρίδα ετοποθέτησε εις το Τμήμα Παρνασσού προσωρινώς το εξ Αθηνών διά πρώτην φοράν αφιχθέντα Ταγματάρχην Φαρμάκην σκεπτομένη αργότερον αναπτυσσομένου του Συντάγματος να διαθέση τούτον αλλαχού.-
Αποβλέπων εις το Εθνικόν συμφέρον και την ενότητα του τμήματος όχι μόνον ηδιαφόρησα διά την τυπικήν και προσωρινήν άλλωστε τοποθέτησιν του Ταγματάρχου Φαρμάκη, αλλά έθεσα όλας μου τας δυνάμεις εμού και του τμήματός μου εις την διάθεσιν του.-
Τότε του τμήματός μου έχοντος δύναμιν άνω των 55 ανδρών έλαβον μέρος εις την μάχην Αραχώβης από 1ης έως 6ης Οκτωβρίου 1943 προς αναχαίτησιν της Γερμανικής προελάσεως από Λεβαδείας και Κυριακείου Ελικώνος προς Αράχωβα. ΄Οτε το 5/42 Σ.Ε. με δύο λόχους του θα επετίθετο κατά των διερχομένων αμαξοστοιχιών προς απελευθέρωσιν ΄Αγγλων Αιχμαλώτων εις περιοχήν Σουβάλας, παρακληθείς υπό του τότε Ταγματάρχου Μαναίου ανέλαβον την εκτέλεσιν διαταγής του Συντάγματος δοθείσαν εις αυτόν και σκοπούσαν εις την κάλυψιν των νότων του Συντάγματος (ανατίναξις της γεφύρας τούμπρης εις περίπτωσιν Γερμανικής κατά του Συντάγματος επιθέσεως) ην και εξετέλεσα τεθείς επί κεφαλής δυνάμεως του τμήματός μου Παρνασσού και δυνάμεως του Τμήματος Δεσφίνης.-
Περί τα τέλη Οκτωβρίου αποχωρήσαντος του Ταγματάρχου Μαναίου εκ του Συντάγματος και αναχωρήσαντος οριστικώς πλέον δι’ Αθήνας, το τμήμα Δεσφίνης υπήχθη υπό τας διαταγάς του Ταγματάρχου Φαρμάκη αποτελέσαν μετά του τμήματός μου Παρνασσού ενισχυθέντος υπό των εκ Διστόμου και Δελφών νέων ανταρτών το τρίτον Τάγμα.-
Την 5ην Ιανουαρίου 1944 διαταχθείς υπό του Συντάγματος ήλθον εις Προσήλιον προς ενίσχυσιν του τμήματος Καϊμάρα μαχομένου εις το 51 χιλιόμετρον κατά των Γερμανών. Την 1ην Φεβρουαρίου 1944 έλαβον μέρος εις την μάχην του 51 κατά των Γερμανών εις περιοχήν Κολοβάτας. Μετά την μάχην ότε οι Γερμανοί κατέλαβον ολόκληρον την Παρνασίδα το τμήμα Δεσφίνης διοικούμενον τότε υπό του υπολοχαγού Κουτριάρη εν τη σπουδή του να διεκπεραιωθή εκ Παρνασσού εις Δεσφίναν, διελύθη υπό των Γερμανών φθάσαν κατά μικράς ομάδας εις Δεσφίναν και εγκαταλείψαν τον οπλισμόν του.-
Εγώ επί κεφαλής του Τμήματός μου κυκλωθείς και παραμείνας επί τετραήμερον άνω της Μονής Χρυσού Προφήτης Ηλίας κατώρθωσα διά μέσου των Γερμανικών φυλακείων και κατόπιν συγκρούσεων να διακπεραιωθώ διά Κροκίου Δελφών εις οροπέδιον Παρνασσού (Λιβάδι) όπου συνενωθείς με την ομάδα Διοικήσεως Τάγματος υπό τον ε.α. υπολοχαγόν Τομαράν έφθασα εις Δεσφίναν με συγκεκροτημένον το τμήμα μου χωρίς καμμίαν απώλειαν των ανδρών ή οπλισμού.
Σχετικάς εκθέσεις και προτάσεις δι’ ηθικάς αμοιβάς υπέβαλε τότε ο Ταγματάρχης Φαρμάκης δι’ εμέ και Τομαράν καθότι ούτος παρουσιάζετο άλλοτε ως Υποδιοικητής του Συντάγματος άλλοτε ως Επιτελής και άλλοτε ως Διοκητής του Τάγματος ή τμημάτων εις περιπτώσεις κοινής δράσεως. Ουδέποτε όμως ανέλαβε την Διοίκησιν του Τμήματός μου ή ετέρου Τμήματος της δικαιοδοσίας του 5/42 Σ.Ε.
Μετά την αναφερομένην σύμπτυξιν των τμημάτων προς Δεσφίναν άπαντες οι εντεταγμένοι αξιωματικοί εις την τέως Διλοχίαν Δεσφίνης ήτις είχεν αποτελέσει τον δεύτερον λόχον του ΙΙΙ Τάγματος απεχώρησαν ως δυσαρεστημένοι, άλλοι προς την Διοίκησιν του Συντάγματος και άλλοι προς τας εστίας των, εγκαταλείψαντες τους άνδρας των, οι οποίοι εις την τοιαύτην κρίσιμον εποχήν εκκαθαριστικών υπό των Γερμανών επιχειρήσεων, προσεχώρησαν εις το υπ’ εμέ τμήμα.
Ταυτοχρόνως ανεχώρησεν διά Λεβάδειαν και ο Διοικητής του Τάγματος Ταγματάρχης Φαρμάκης και ούτω άπαντες οι άνδρες οι αποτελούντες το Τάγμα τούτο ετέθησαν υπό τας διαταγάς μου. Βραδύτερον επανέκαμψεν ο Ταγματάρχης Φαρμάκης μετά της συζύγου του και υιού του εγκατασταθείς εις Δεσφίναν μονίμως μάλλον προς ασφάλειάν του και της οικογενείας του και ουχί διά την διοίκησιν του διαλυθέντος πλέον τάγματος.-
Ως εμφαίνεται όθεν από της μάχης του 51 και εντεύθεν ανέλαβα την διοίκησιν απάντων των εναπομεινάντων ανδρών του έως Τμήματος Δεσφίνης μέχρι της διαλύσεως του 5/42 Σ.Ε. υπό του Ε.Λ.Α.Σ.
Με την κήρυξιν του πολέμου υπό του ΕΛΑΣ τη πρωτοβουλία μου απεφάσισα την μετακίνησιν του τμήματός μου προς το Σύνταγμα και διεγράφετο καθαρά πλέον η τύχη του Συντάγματος.
Προμηθευθείς βενζινακάτους από την επιτροπήν του 5/42 Συντάγματος Ιτέας διεκπεραίωσα το τμήμα μου εκ της παραλίας Αγίου Μηνά Δεσφίνης εις Γαλαξίδειον και εκείθεν εις Καλλιθέαν Δωρίδος όπου ευρίσκετο το Σύνταγμα τεθείς υπό τας διαταγάς του συντγματάρχου Παπαθανασίου. Ο Ταγματάρχης Φαρμάκης διεκπεραιωθείς εκ Δεσφίνης εις Καλλιθέαν και μη γενόμενος δεκτός υπό του Γενικού Αρχηγού Ψαρρού επέστρεψεν εις Γαλαξίδειον, όπου και η αφιχθείσα εκ Δεσφίνης οικογένειά του, εγκατασταθείς εκεί προσεχώρησεν εις τον ΕΛΑΣ.
Καθ’ οδόν από Γαλαξίδειον προς Καλλιθέαν εμπλακείς εις μάχην με τμήμα του ΕΛΑΣ έσχον έν νεκρόν και ένα τραυματίαν.-
Κατά τας τελευταίας επιχειρήσεις μετά του ΕΛΑΣ τελών υπό τας διαταγάς του Συνταγματάρχου Μπαϊζάνου Ηλία εξετέλεσα διαφόρους αποστολάς ανατεθείσας υπ’ αυτού εις εμέ.
Την 13ην Απριλίου 1944, αποσταλείς προς ενίσχυσιν του μαχομένου τμήματος Καϊμάρα εις τα υψώματα Σεργούλας ενεπλάκην εις μάχην παρά την Σεργούλαν.-
Την 15/4/44, κατόπιν διαταγής του Συντάγματος συνεπτύχθην από Σεγούλαν εις Καραίσκου όπου και εγκατέστησα προφυλακάς.
Το μεσονύκτιον της 15ης υπεδέχθην τα συμπτυσσόμενα τμήματα του Καϊμάρα, Κούτρα, Πετυχάκη, τελούντα υπό ενιαίαν Διοίκησιν του Συνταγματάρχου Μπαϊζάνου.-
Την πρωίαν της 16/4/44, παραμονήν οριστικής διαλύσεως του 5/42 Σ.Ε. τη πρωτοβουλία μου εξελθών των γραμμών του Συντάγματος προς αναγνώρισιν με περίπολον ης ετέθην επι κεφαλής ενεπλάκην εις μάχην εις θέσιν Μαραθιάς Καραΐσκου, με τμήμα του ΕΛΑΣ δυνάμεως 250 ανδρών (ως η Κ.Ε. του 5/42 Σ.Ε. αναφέρει εις βιβλιάριον το οποίον εκυκλοφόρησεν μετά την απελευθέρωσιν) Κατ’ αυτήν ενεπλάκη άπαν το τμήμα μου ως και ο Συνταγματάρχης Μπαϊζάνης με όλας τας διαθεσίμους δυνάμεις του (τμήματα Καϊμάρα, Κούτρα, Πετυχάκη).-
Κατόπιν σκληράς μάχης εις ην ετραυματίσθην τα τμήματα του ΕΛΑΣ διελύθησαν και το Σύνταγμα διέφυγε τον κίνδυνον της διαλύσεώς του, ημέραν, οπότε σήμερον θα έπρεπε να θρηνούμεν ασφαλώς πολύ περισσότερα θύματα, διότι αντί του αιφνιδιασμού που εσχεδίαζεν ο εχθρός να πετύχη εις ημάς, αιφνιδιάσθη αυτός και απεκαλύφθη η πρόθεσις του από την περίπολον αναγνωρίσεώς μου. Πάντα ταύτα ανεγνώρισεν αμέσως ο αείμνηστος Γενικός αρχηγός αφιχθείς εις Καραίσκον μετά του ιατρού Πιλλάλα Αθανασίου, ως επληροφορήθη το τραυματισμόν μου, εκφρασθείς εις τους παρατυχόντας συναδέλφους κατά τρόπον ο οποίος δι’ εμέ θα αποτελή την μεγαλυτέραν ηθικήν αμοιβήν και ικανοποίησιν.-
Πάντα τα ανωτέρω επληροφορήθην μετά τον τραυματισμόν μου υπό του παρευρεθέντος τότε εκεί αντισυνταγματάρχου Κούτρα. Κατά τας τελευταίας αυτάς μάχας έσχον πέντε (5) νεκρούς και ένα (1) τραυματίαν.-
Κατόπιν των ως άνω λεπτομερώς αναφερθέντων αποδεικνύεται ότι από της αρχής της Εθνικής αντιστάσεως μέχρι του τραυματισμού μου δεν έπαυσα ουδ’ επί στιγμήν να διατελώ αρχηγός του υπ’ εμού οργανωθέντος Τμήματος, η δύναμις του οποίου κατ’ αρχάς μεν δυνάμει περί τους 40 άνδρας, βραδύτερον δε υπερέβη τους 120 και ουδείς δύναται και μάλιστα εκ των φυγομαχούντων ν’ αξιώση σήμερον την αρχηγίαν του τμήματός μου και την καταπάτησιν του χυθέντος αίματός μου.-

ΚΩΝ. ΚΟΚΟΡΕΛΛΗΣ

Advertisements