Ο Κάλτσεφ και το ΕΑΜ


Στο διπλό του παιχνίδι ο Κάλτσεφ στηρίχθηκε στους κοµµουνιστές γιατί δεν τους φοβόταν. Πίστευε και αποδείχτηκε πως είχε δίκιο πως το ΕΑΜ θα βοηθούσε τη βουλγαρική υπόθεση. Κι αν τυχόν κανείς µέσα στο ΕΑΜ είχε αντίθετη άποψη, κατάφερε να εξουδετερωθεί. Ο µάρτυρας Φροντιστής, καθώς και ο µάρτυρας Θεµελής καταθέτουν πως υπήρχαν και αντιδρώντες στις βουλγαρικές απόψεις µέσα στο ΕΑΜ, οι Βούλγαροι όµως κατάφεραν να κατευθύνουν το ΕΑΜ (στεν. Πρακτ. Σελ. 17 και 125) και έτσι υπήρχε απόλυτη σύµπτωση απόψεων ΕΑΜ και Βουλγάρων. Η µεγάλη επιτυχία του Κάλτσεφ στη συνεργασία του µε το ΕΑΜ ήταν η υπογραφή συµφώνου στις Καρυδιές. Γι αυτήν όµως θα µιλήσουµε εκτενέστερα στο ΙV µέρος. Εκείνο που είναι χαρακτηριστικό σόλη αυτή την υπόθεση είναι πως ο Κάλτσεφ, αν και είναι σωβινιστής, ούτε στη δίκη του δεν αποκήρυξε τους κοµµουνιστές, αφού υποστηρίζουν τη βουλγαρική γραµµή. Και αυτή ακόµη τη κυβέρνηση ∆ηµητρώφ δεν την αποκηρύσσει και απαντά µε υπεκφυγές στις ερωτήσεις του Βασ. Επιτρόπου (στεν πρακτ. Σελ. 158): «Β.Ε. : ∆εν µου λες, η νυν Βουλγαρική κυβέρνηση τι επιδιώξεις έχει; Κ. : ∆εν µπορώ να ξέρω διότι δεν έχω διαβάσει καθόλου. Β.Ε.: Εσύ τώρα είσαι σωβινιστής ή διεθνιστής; Κ. : ∆εν ανήκω σε κόµµατα». Ότι και νάναι, µένει πάντα Βούλγαρος και δεν θέλει να χτυπήσει κανένα που κατά τη γνώµη του εργάζεται για τη Βουλγαρία.

Και οι προσωπικές του σχέσεις µε τα στελέχη του ΕΑΜ ήταν περίφηµες. Γιαυτό και τον άφηναν να κυκλοφορεί ελεύθερος στις περιοχές που τροµοκρατούσαν. Κι αυτό γινόταν γιατί από τη µια µεριά εξυπηρετούσε τα σχέδιά τους, και από τη άλλη ήταν οι διαταγές του ∆ηµητρώφ. (στεν. Πρακτ. Σελ. 5, 20, 23, 24, 28, 29, 31, 38, 22, 86, 92, 133, 135 κ. άλλ.) Έπειτα από αυτά µπορεί να απορήσει κανείς γιατί τον συνέλαβε το ΕΑΜ. Μη λησµονούµε όµως πως, όπως λέει και ο ίδιος και αναφέραµε και παραπάνω (σελ 62), τον έπιασαν οι Σέρβοι αντάρτες. Αλλά τον πρόδωσε και το ΕΑΜ για δύο λόγους. Πρώτα πρώτα ήταν ο αναγνωρισµένος αρχηγός των Βουλγάρων κοµιτατζήδων. Τα εγκλήµατά του βοούσαν και θα ήταν µεγάλη πρόκληση η διατήρησή του. Από την άλλη µεριά το ΕΑΜ ήθελε να απαλλαγεί από ένα επικίνδυνο συνένοχο που θα µπορούσε να αποκαλύψει πολλά για την «εθνικοαπελευθερωτική» δράση του ΕΑΜ. Έτσι προδίδοντας τον είχε την ευχέρεια να διαψεύδει κάθε του δήλωση µε το ίδιο το γεγονός ότι τον παράδωσε για να δικαστεί. «Βλέπετε δεν τηρούν καν τα προσχήµατα» (σελ.130 131)

απέναντι στα άλλα βαλκανικά Κ.Κ., γιατί ο αρχηγός του ∆ηµητρώφ ήταν Γραµµατέας της Κοµιντέρν, Όµως δεν είναι έτσι, το ΚΚΕ δεν είχε κανέναν ενδοιασµό να συνεργαστεί και µε τους κοµιτατζήδες. Γι’ αυτό στην «Απόφαση για την κατάσταση στην Ελλάδα και τα καθήκοντα του κόµµατος» της 6ης ολοµέλειας (Γενάρης 1934) της ΚΕ του ΚΚΕ Έγραψε : «Το ΚΚΕ πρέπει να θέσει οριστικό τέρµα στην υποτίµηση της δουλειάς στις εθνικές περιφέρειες. Επιβάλλεται ….. να αποκατασταθεί σύνδεση µε τις υπάρχουσες οργανώσεις (εσωτερική επαναστατική µακεδονική οργάνωση, κλπ).»*  Είναι γνωστό πως η Ε.Μ.Ε.Ο. (εσωτερική µακεδονική επαναστατική οργάνωση) δεν είναι άλλο τίποτε παρά το βουλγαρικό κοµιτάτο.

  1. Στην κατοχή.

Όπως αναφέραµε και παραπάνω (σελ. 146) η πρώτη πράξη «εθνικής αντίστασης» των κοµµουνιστών ήταν να δηλώσουν πώς είναι Βούλγαροι και να βγουν από τις φυλακές µε τη µεσολάβηση και της βουλγαρικής πρεσβείας. Αυτοί λοιπόν αποτελέσανε το «Μακεδονικό Γραφείο» του ΕΑΜ, κι όταν καταφέρανε να εξουδετερώσουν τους πραγµατικούς Έλληνες µέσα σαυτό, άρχισαν την εφαρµογή του προγράµµατος τους. Για τη συνεργασία του ΕΑΜ µε τον Κάλτσεφ και το κοµιτάτο µιλήσαµε κι’ όλας παραπάνω (σελ. 128 κ. έπ), Η συνεργασία αυτή είχε σαν αποτέλεσµα να σκοτώνουν τόσο οι Βούλγαροι όσο και το ΕΑΜ, µόνον «Έλληνες. Και χαρακτηριστικό παράδειγµα είναι το πώς σκοτώθηκε ο παλιός Μακεδονοµάχος καπετάν-Στέφος. Ο µάρτυρας Αναγνωστόπουλος, σε ερώτηση του Βασ. Επιτρόπου καταθέτει (στεν. πρακτ. Σελ. 28):  «Β. Ε.: Μήπως; γνωρίζετε πώς εφονεύθη ένας Στέφος, Μακεδονοµάχος; Μ. : Ό καπετάν-Στέφος ήταν µία φυσιογνωµία η οποία έδρασε, και επειδή — για τον λόγο αυτόν — κινδύνευε από τους Βουλγάρους, πήρε τα παιδιά του και πήγε στο βουνό. Ύστερα από καιρό µάθαµε πώς του έσπασαν το κεφάλι σε µια πέτρα. Β. Ε.: Που αποδίδετε το έγκληµα; Μ. : Εις το ότι ήταν ακραιφνής Έλλην». Επίσης χάρη σ’ αυτή τη συµµαχία ΕΑΜ-Βουλγάρων οι Γερµανοί σκοτώνανε µόνον Έλληνες. Ποτέ δεν εκτελέστηκε κανένας κοµµουνιστής ή βουλγαρόφρων. Κι’ ο Κάλτσεφ δεν υπέδειξε ποτέ κοµµουνιστή για εκτέλεση, λέει ο µάρτυρας Γ. Ν. Τζώρτζης (στεν. πρακτ. σελ, 6).  Η συνεργασία έγινε πιο στενή µε την ίδρυση της ΣΝΟΦ. Κατά τις αρχές 1944 είχαν επικρατήσει απόλυτα στο ΕΑΜ σηµαίνοντα στελέχη του κοµιτάτου, συνεργάτες του Κάλτσεφ. Αυτοί, βλέποντας πως οι σύµµαχοι των Βουλγάρων Γερµανοί θα ηττηθούν οπωσδήποτε, αποφάσισαν να δηµιουργήσουν τη ΣΝΟΦ, ώστε να µη βγει ζηµιωµένη ή Βουλγαρία από την ήττα της. Παράλληλα όµως, µε την ίδρυση της ΣΝΟΦ, αναγνωρίστηκε επίσηµα από το ΕΑΜ πως οι Μακεδόνες δεν είναι Έλληνες, αλλά Σλάβοι. ΣΝΟΦ και ΕΑΜ άρχισαν να προπαγανδίζουν στους Σλαβόφωνους (πού όπως είπαµε είναι Έλληνες οι περισσότεροι) πώς δεν είναι Έλληνες παρά Μακεδόνες, φυλή συγγενική µε τους Σλάβους και πως πρέπει να δηµιουργήσουν ανεξάρτητο Μακεδονικό κράτος;. Οι αντάρτες του ΕΛΑΣ και οι αντάρτες της ΣΝΟΦ τραγουδούσαν κοινά τραγούδια υπέρ των Λένιν, Στάλιν, ∆ηµητρώφ, και υπέρ της Λαϊκής ∆ηµοκρατίας. Φυσικά έπειτα απαυτά ο Κάλτσεφ µε την Οχράνα δεν είχε κανένα λόγο να ενοχλεί το ΕΑΜ. Οχράνα και ΕΑΜ είχαν Φρουραρχεία στο ίδιο οίκηµα, σύγκρουση ανάµεσα τους δεν έγινε ποτέ (Έξω από µια φορά κατά λάθος), ή βουλγαρική προπαγάνδα κατεύθυνε και τις δύο οργανώσεις, οι Βούλγαροι προµήθευαν όπλα στον ΕΛΑΣ και το ΕΑΜ τύπωνε και κυκλοφορούσε σλαβικά αλφαβητάρια για τους Μακεδόνες. Μ’ ένα λόγο ήταν πραγµατικά αδέλφια (στεν. πρακτ. σελ. δ, 6, 17, 29, 59, 60).

Advertisements