Εκθεση Δράσης Οργάνωσης ΠΕΑΝ


Π Ρ Ο Σ
ΤΗΝ ΠΑΡΑ ΤΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΩ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΝ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ
ΕΚΘΕΣΙΣ
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΔΡΑΣΕΩΣ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ
‘Π.Ε.Α.Ν’

Α! ΙΔΡΥΣΙΣ
Η Π.Ε.Α.Ν (Πανελλήνιος Ενωσις Αγωνιζομένων Νέων) ως σύνολον ανθρώπων εμφορουμένων από την ιδέαν του αγώνος κατά του κατακτητού, χρονολογείται από την πρώτην σχεδόν ημέρα της Κατοχής. Την μονιμωτέραν όμως μορφήν αυτής έλαβε κατά το φθινόπωρον του 1941, ότε και εκυκλοφόρησαν τα πρώτα έντυπα αυτής και έγιναν αι πρώται πράξεις σαμποτάζ.
Οι έχοντες την πρωτοβουλίαν της ιδρύσεως της, και απαρτίσαντες την πρώτην Κεντρικήν Διοίκησιν ήσαν:
1) Αθανάσιος Σκούρας, επιχειρηματίας, Πρόεδρος
2) Κωνσταντίνος Περρίκος, αξιωματικός της Αεροπορίας, Αντιπρόεδρος και αρχηγός των Μαχητικών Τμημάτων.
3) Ιωάννης Κατεβάτης, Δικηγόρος, Ταμίας.
4) Γεώργιος Αλεξιάδης, δικηγόρος, Διευθυντής Τύπου και Προπαγάνδας.
5) Διονύσιος Παπαβασιλόπουλος, Εμπορος
6) Νικόλαος Αιλιανός, ιατρός, και
7) Κωνσταντίνος Ελευθεριάδης, Εμπορος
Β! ΣΚΟΠΟΙ
Οι σκοποί της οργανώσεως ήσαν προεχόντως εθνικοαπελευθερωτικοί και κατα δεύτερον λόγον πολιτικοί – παιδαγωγικοί.
Οι εθνικοαπελευθερωτικοί συνίσταντο εις την όσον το δυνατόν μεγαλυτέραν συμβολή των Ελλήνων διά την ταχυτέραν απελευθέρωσιν της Χώρας και την αύξησιν των τίτλων της Ελλάδος εις το Συνέδριον της Ειρήνης διά της εκτελέσεως πράξεων εμφαινουσών την εκ μέρους και της κατεχομένης Ελλάδος συνέχισιν του πολέμου, και εις την διενέργειαν προπαγάνδας διά την τόνωσιν του εθνικού φρονήματος αφ΄ ενός και διά την κατά το δυνατόν μεγαλυτέραν αξιοπόίησιν των Ελληνικών Θυσιών διά της επιστροφής εις την Ελλάδα όλων εκείνων των εδαφών τα οποία της ανήκουν ιστορικώς, εθνολογικώς και γεωπολιτικώς αφ’ ετέρου. Ταύτα δε πάντα εντός του πνεύματος και των κατευθύνσεων της νομίμου Ελληνικής Κυβερνήσεως του εξωτερικού.
Οι πολιτικοί παιδαγωγικοί σκοποί της Οργανώσεως περιλαμβανόμενοι εν συνόψει εις το κατά Σεπτέμβριον του 1942 εκδοθεν τεύχος υπό τον τίτλον ‘Τι πιστεύουμε’, γραφέν υπό του αειμνήστου Αθ. Σκούρα εν συνεργασία με τά του Γ. Αλεξιάδου, απέβλεπον εις την διάδοσιν παρά τη ελληνική νεότητι των αρχών της υγιούς Δημοκρατίας άνευ αναφοράς εις συγκεκριμένα πρόσωπα ή κόμματα, και εις την επικράτησιν ενός νέου ιδεώδους πολιτικού και μορφωτικού, συνθέτοντος εν εαυτώ τας πατροπαραδότους ηθικάς αξίας προς τας απαιτήσεις των καιρών.
Γ! Τρόπος Οργανώσεως
Η οργανωτική διάρθρωσις της ΠΕΑΝ διελθούσα από το αρχικόν στάδιον ομάδων ηριθμημένων αλφαβητικώς κατέληξεν εις τοπικώς (κατά συνοικίας) συγκεκροτημένα τμήματα, διευθυνόμενα υπό ‘Συμβουλίου Τομέως’ και υπαγόμενα εις την Διοίκησιν του ‘Κέντρου Πόλεως’. Από της ΙΙ Νοεμβρίου 1942 μέχρις της 7ης Ιανουαρίου 1943, λόγω της συλλήψεως των πλείστων εκ των μελών της Κεντρικής Διοικήσεως, ταύτην ήσκησαν προσωρινώς ο εκ των μελών της παλαιάς Διοικήσεως Γεώργιος Αλεξιάδης, δικηγόρος και ο Θεόδωρος Μπαγλανέας δικηγόρος, Παναγ. Καρακώστας υπάλληλος σιδηροδρόμων Θεσσαλίας και Σπυρίδων Σκούρας επιχειρηματίας. Από της 8ης Ιανουαρίου 1943 η Κεντρική Διοίκησις της ΠΕΑΝ ανασυνεκροτήθη αποτελεσθείσα εκ των παλαιών μελών, Γεωργίου Αλεξιάδη, Διονυσίου Παπαβασιλοπούλου, Κων. Ελευθεριάδη, των Θεοδ. Μπαγλανέα, Παναγ. Καρακώστα και των στελεχών της Οργανώσεως Πάριδος Λιαρούτσου, τμηματάρχου Ι.Κ.Α., Γεωργίου Σταμοπούλου δικηγόρου Αθαν. Μίχα, δικηγόρου και Σταμ. Χούλη ιατρού. Από του Σεπτεμβρίου του 1943 μετέσχεν της Διοικήσεως και ο Αλεξ. Παναγιωτόπουλος, έμπορος, τέλος δε προσέφερον εις αυτήν τας υπηρεσίας των από μεν του Απριλίου 1944 ο Κυριάκος Καραμάνος, δημοσιογράφος, από δε του Ιουλίου του αυτού έτους ο Νικόλαος Ρηγόπουλος έμπορος. Εις τας επαρχίας όπου υπήρξαν τμήματα της ΠΕΑΝ διηθύνοντο υπό του ‘Κέντρου Πόλεως’ ελλειπούσης της περαιτέρω διακλαδώσεως.
Παραλλήλως προς τα ‘κέντρα Πόλεως’ ειργάζοντο αι συνδικαλιστικώς οργανωμέναι ομάδες (ιδιωτικών και δημοσίων υπαλλήλων), επαγγελματιών, εργατών κλπ. υπαγόμεναι εις το ‘Συνδικαλιστικόν Κέντρον’ και η Διοίκησις ανωτάτων Σχολών’ (Πανεπιστήμιον, Πολυτεχνείον, Ανωτάτη σχολή Οικονομικών και Εμπορικών επιστημών, Γεωπονικήν).
Ανωτάτη αρχή της Οργανώσεως ήτο η ‘Κεντρική Διοίκησις’ ήτις και παρηκολούθει δι΄ εκπροσώπων της τας εργασίας και την δράσιν των ‘Κεντρων Πόλεως΄ και του ’Συνδικαλιστικού Κέντρου’ και μεθ΄ης αποκλειστικώς συνεδέοντο οι όλως ανεξαρτήτως δρώντες ‘Ουλαμοί Καταστροφής’ (σχηματισμοί σαμποτέρ)
Την Κεντρικήν Διοίκησιν απετέλεσαν αρχικώς οι εν τω κεφαλαίω ‘ΙΔΡΥΣΙΣ’ μνημονευόμενοι. Μετά όμως την εν αρχή του 1943 εκτέλεσιν υπό των Γερμανών του Ιωάννου Κατεβάτη, Αθανασίου Σκούρα και Κωνστανίνου Περρίκου την Κενντρικήν Διοίκησιν (Ιανουάριος 1943) απήρτισαν οι εκ των παλαιών αυτής μελων Γεώργιος Αλεξιάδης, Διονύσιος Παπαβασιλόπουλος και Κώστας Ελευθεριάδης, εισήλθον δε εις αυτήν ως νέα μέλη τα στελέχη της οργανώσεως Παναγιώτης Καρακώστας, υπάλληλος της εταιρίας Θεσσαλικών Σιδηροδρόμων, θεόδωρος Μπαγλανέας, Γεώργιος Σταμόπουλος και Αθανάσιος Μίχας δικηγόροι, Πάρις Λιαρούτσος, Τμηματάρχης Ι.Κ.Α. και Αλέξανδρος Παναγιωτόπουλος (Σεπτέμβριος 1943) έμπορος.
ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ
Προσπάθεια ευρυτέρας αναπτύξεως των αρχών της Οργανώσεως εγένετο διά του εκδιδόμενου υπ΄ αυτής πολυσέλιδου μυστικού περιοδικού υπό τον τίτλον ‘Κοινωνική Ενότης’, του πρώτου εις το είδος του, ενώ η καθαρώς εθνικοαπελευθερωτική προπαγάνδα διεξήγετο διά του επισήμου οργάνου της Οργανώσεως εφημερίδος ‘ΔΟΞΑ’ πρώτης χρονικώς μεταξύ του Τύπου της Εθνικής Αντιστάσεως, εκδιδομένης ανελλιπώς από του Φεβρουαρίου 1942 μέχρι του Φεβρουαρίου 1945.
Η εφημερίς αύτη εξεδίδετο αρχικώς άλλοτε μεν οκτασέλιδος, άλλοτε δε εξασέλιδος ή τετρασέλιδος μέχρις ου τελικώς κατέληξεν εις τετρασέλιδον μεγάλου σχήματος. Πλην της εφημερίδος αυτής η Οργάνωσις εξέδωκε μέχρι του αριθμού 12 την ‘Μεγάλην Ελλάδα’ όργανον της συγχωνευθείσης προν την ΠΕΑΝ Στρατιάς Σκλαβομένων Νικητών, Οργανώσεως τελούσης υπό την αρχηγίαν του αντιπροέδρου της Π.Ε.Α.Ν Κώστα Περρίκου, τον ‘Συνδικαλιστήν’ όργανον εξυπηρετήσεως εργατουπαλληλικων συμφερόντων και εκατομμύρια προκηρύξεων και άλλων εντύπων μεταξύ των οπίων προέχουν φυλλάδιον περί των εθνικών διεκδικήσεων υπό τον τίτλον ‘Τι προσέφερεν και τι δικαιούται να ζητήση η Ελλάς’ (Ιούλιος 1943) και έτερον περί της Βουλγαρικής κατοχής εις την Θράκηην υπό τον τίτλον ΄Η Θράκη κάτω από τον Βουλγαρικό ζυγό. Η θλιβερή ιστορία τριών χρόνων σκλαβιάς’ (Δεκέμβριος 1943).
Τα τεχνικά μέσα της Οργανώσεως συνίσταντο αρχικώς εις ένα ιδιόκτητον κάθετον πιεστήριον, ένα διπλούν κάθετον ποδοκίνητον ταχυπιστήριον, μία κάσσα στοιχεία των 6 και μία κάσσα στοιχεία των 8 τρεις πολυγράφους και ισαρίθμους γραφομηχανάς. Δυστυχώς το Τυπογραφείο αυτό λειτουργούν εντός ιδιαιτέρου υπογείου καταφυγίου παρά το Γ! Νεκροταφείον Αθηνών (Κοκκινιά) διηρπάγη υπό Κομμουνιστών τους οποίους εν τω πατριωτισμώ της η Οργάνωσις είχεν την αφέλειαν να διευκολύνει για την εκτύπωσιν του παρανόμου οργάνου των ‘Λευτεριά’.
Η επίδρασις των εντύπων της οργανώσεως διά την αναπτέρωσιν του εθνικού φρονήματος και την διαφώτισιν της κοινής γνώμης υπήρξεν εξαιρετική. Αρθρα της ‘Δόξης’ εξεφωνήθησαν επανειλημμένως από του Ραδιοφωνικού Σταθμού του Λονδίνου και του Καΐρου. εν μάλιστα εξ αυτών δημοσιευθέν εις το υπ΄αριθμ. 8 φύλλον υπό τον τίτλον ‘Μικρόν γούν και οψόμεθα’ και αποτελούν απάντησιν εις άρθρον του Σβαϊρμπελ προεκάλεσε και πολεμικήν μεταξύ γερμανοφώνου Ελληνικού τύπου των Αθηνών και των εν λόγω ραδιοφωνικών σταθμών με απαντήσεις και ανταπαντήσεις.
ΣΑΜΠΟΤΑΖ
Εις το καθαρώς πολεμικόν πεδίον η δράσις της Οργανώσεως συνοψίζεται ως εξής:
1. Οργάνωσις επαναστατικών διαδηλώσεων κατά τας ημέρας των εθνικών επετείων όπως π.χ. την 25η Μαρτίου και 28ης Οκτωβρίου κ. ά, μαχητικών απεργιών διά την διεκδίκησιν οικονομικών ζητημάτων και προς παρακώλυσιν της πολεμικής προσπαθείας του εχθρού.
2. Οργάνωσις υπηρεσίας πληροφοριών. Υπό της Υπηρεσίας ταύτης παρεδίδοντο καθημερινώς εις την ομάδα Ρ.315 της Βρεττανικής Μυστικής Υπηρεσίας δελτίον Πληροφοριών σχετικών με τας κινήσεις και εγκαταστάσεις του εχθρού εις τον λιμένα Πειραιώς. Επίσης αντεγράφοντο και παρείχοντο εις την Υπηρεσίαν σχέδια αεροδρομίων, αποθηκων Πυροχαμικών, Δεξαμενών καυσίμου ύλης κ.λ.π.
Βραδύτερον και μέσω του τότε Αντισυνταγματάρχου και νυν Ταξιάρχου κ. Δ. Ιατρίδου, αρχηγού του στρατιωτικού Επιτελείου της Οργανώσεως επετεύχθη σύνδεσμος και με την Αμερικανικήν υπηρεσίαν Πληροφοριών, εις ην παρεσχέθησαν διά του τρόπου τούτου πολιτυμώταται πληροφορίαι όχι μόνον διά την Ελλάδα αλλά και δι΄ ολόκληρον την Βαλκανικήν. Τα της συνθέσεως και της δράσεως των ομάδων τούτων αναφέρωνται περαιτέρω ομού μετά του καταλόγου των διαπραχθέντων υπό της Οργανώσεως σαμποτάζ.
Με την διενέργειαν των Σαμποτάζ είχεν επιφορτισθή ειδικός σχηματισμός της Οργανώσεως υπό την επωνυμίαν ‘Ουλαμός Καταστροφής’ υπό την ανωτέραν αρχηγίαν του Κ. Περρίκου και την Διοίκησιν του Αντωνίου Μυτιληναίου ηλεκτροτεχνίτου. Τα πρωτα μέλη του ουλαμού καταστροφής (Ο.Κ.) απετέλεσαν οι Σπύρος Γαλάτης φοιτητής της Νομικής, Π. Μιχαηλίδης, φοιτητής της χημείας, Αντώνιος Χανιώτης λοχίας των Ευζώνων της Φρουράς Αγνώστου Στρατιώτη, Νικόλαος Μούρτος ηλεκτροτεχνίτης, Ιουλία Μπίμπα, Ιωάννης Νικολόπουλο;ς και Γ. Παπαγιάννης.
Το πρώτον Σαμποτάζ εκ μέρους του Ο.Κ. εγένετο την 15ην Αυγούστου 1942 δευτέραν επέτειον του τορπιλλισμού της ‘ΕΛΛΗΣ’ υπό των Ιταλών και έσχεν ως αποτέλεσμα την μερικήν καταστροφήν του εν Αθήναις και επί της διασταυρώσεως των οδών Πατησίων και Βασιλέως Ηρακλείου Γερμανικού αναρρωτηρίου με θύματα τρεις Γερμανούς τραυματίας. Εχρησιμοποήθη βόμβα ΙΚΓ δυναμίτιδος ριφθείσα δι΄ ενός εκ των παραθύρων του κτιρίου. Εκτελεσταί Αντώνιος Μυτιληναίος, Ιωάννης Νικολοπουλος, Γεώργιος Παπαγιάννης.
Το δεύτερον εν Αθήναις Σαμποτάζ αφεώρα την καταστροφή των επί της οδού Κατακουζηνού 7 παρά την πλατ. Ομονοίας γραφείων της προδοτικής Οργανώσεως Ο.Ε.Δ.Ε. Την επιχείρησιν εξετέλεσαν οι Αντώνιος Μυτιληναίος, Π. Μιχαηλίδης και Νικόλαος Μούρτος με βόμβαν τοποτηθείσαν υπό την κλίμακα του κτιρίου την 22:40 ώραν της 21ης Αυγούστου 1942.
Το τρίτον και εκ των σημαντικωτέρων Σαμποτάζ της Οργανώσεως το οποίον ωδήγησεν εις τον Θάνατον τρεις εκ των μελών του Κεντρικού Συμβουλίου της Οργανώσεως και τρία άλλα στελέχη της ήτο η περίφημος ανά την Ευρώπην ανατίναξις του κτιρίου της προδοτικής Οργανώσεως Ε.Σ.Π.Ο. (ΕθνικοΣοσιαλιστική Πατριωτική Οργάνωσις) εχούσης ως σκοπόν αυτής την στρατολογία Λεγεώνος Ελλήνων Εθελοντών διά το Ανατολικόν Μέτωπο. Το τετραώροφον κτίριον όπου τα γραφεία και ο στρατωνισμός μέρους των μελών της Οργανώσεως, ευρίσκοντο εις κεντρικώτατον σημείον της πόλεως επί της γωνίας Πατησίων και Γλάστωνος περί την πλατείαν Ομονοίας. Η επιχείρησις εγένετο την 12:30 μ. της 22ας Σεπτεμβρίου 1942 προεκάλεσεν δε πανικόν εις όλην την πόλιν των Αθηνών και τους Γερμανούς οι οποίοι έσπευσαν να σημάνουν συναγερμόν, νομίσαντες ότι επρόκειτο περί αεροπορικής επιδρομής. Το κτίριον ανεφλέγη και κατέπεσε θάψαν υπό τα ερείπια του 29 μέλη της Ε.Σ.Π.Ο, 43 Γερμανούς Αξιωματικούς και στρατιώτας και έναν Ελληνα ιερέα διερχόμενον εκείθεν κατά την στιγμήν της εκρήξεως. Ετραυματίσθησαν 27 μέλη της Ε.Σ.Π.Ο. πέντε Γερμανοί στρατιώται και 11 τυχαίως διερχόμενοι πολίται. Μεταξύ των σοβαρών τραυματισθέντων ήτο και ο αρχηγός της Ε.Σ.Π.Ο. ιατρός Επ. Στεροδήμας, τυφλωθείς εξ εγκαυμάτων και υποκύψας μετ΄ολίγας ημέρας εις τα τραύματα του. Διά την επιχείρησιν εχρησιμοποιήθη βόμβα 10ΧΓ δυναμίτιδος. Εκτελεσταί Αντώνιος Μυτιληναίος, Σπ. Γαλάτης, Ν. Μούρτος, Ιουλία Μπίμπα και άλλα μέλη του Ο.Κ.
Εκ της καταρρεύσεως του κτιρίου κατεστράφησαν ηλεκτρικά και τηλεφωνικά καλώδια, διεκόπη δε η διέλευσις πεζών και τροχοφόρων προ του καταρεύσαντος κτιρίου επί 10ήμερον.
Καθ’ ολον το χρονικό διάστημα του δεκαημέρου τα καταστήματα και τα γραφεία τα ευρισκόμενα εις την ζώνην της απαγορεύσεως παρέμεναν κλειστά. Η πυροσβεστική υπηρεσία ησχολείτο επί δυο ημέρας με την κατάσβεσιν του πυρός, επί πενθημέρον δε εξεθάπτοντο από τα ερείπια οι νεκροί. Το Σαμποτάζ αυτό το οποίον εξυμνήσθη από τους ραδιοφωνικούς συμμαχικούς σταθμούς, ως το μέγιστον το οποίον εγένετο ποτέ εις κατεχομένην Χώραν, έσχεν ως αποτέλεσμα να παύση πάσα περαιτέρω συζήτησις περί αποστολής Ελλήνων Εθελοντών εις την Ρωσίαν και κατεδίκασεν εις οριστικήν αδράνειαν τας προδοτικάς οργανώσεις.
Την 3ην Νοεμβρίου 1943 κατόπιν εντολής του Τομέως Πυριτιδοποιείου το μέλος του Αντώνιος Κουμινέας, εργοδηγός του τμήματος Κατασκευής δυναμίτιδος, προέβη εις σαμποτάζ, όπερ έσχε μεν ως αποτέλεσμα την τελείαν καταστροφήν του διά τους Γερμανούς εργαζομένους τμήματος τούτου αλλά και τον λόγω κακού υπολογισμού θάνατον του προκαλέσαντος το σαμποτάζ και πέντε άλλων εργατών.
Εκτός των εν Αθήναις διενεργηθέντων σαμποτάζ, πολλά σαμποτάζ κατάλογος των οποίων παρατίθεται κατωτέρω εξ αναφορών του εκεί Ουλαμού Καταστροφής, εγένοντο και εν Πειραιεί εν συνεργασία μετά μελών άλλων Οργανώσεων.
‘ΚΕΝΤΡΟΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ – ΟΜΑΣ ΕΚΤΕΛΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΣΥΝΔΕΟΜΕΝΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΜΥΣΤΙΚΗΝ ΒΡΕΤΤΑΝΙΚΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΝ υπ΄αριθ. Ρ/315.
ΑΡΧΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΙΣ ΟΜΑΔΟΣ – 23 Φεβρουαρίου 1942 – 4 Φεβρουαρίου 1943.
1) Αρχηγός – ΚΩΣΤΑΣ ΠΕΡΡΙΚΟΣ
2) Σύνδεσμος Λοχαγός – ΤΖΩΝ ΑΤΛΙΝΣΟΝ – ΓΥΘΕΙΟΝ
3) Σύνδεσμος Λοχαγός – ΛΩΡΕΝΤΣ – ΓΥΘΕΙΟΝ
4) Διαχειριστής – ΖΑΝΝΗΣ ΠΑΝΟΡΙΟΣ
5) Σύμβουλος – ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΣΚΟΥΡΑΣ
6) Βοηθητικόν Μέλος – ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΧΑΝΙΩΤΗΣ
ΣΥΝΘΕΣΙΣ ΟΜΑΔΟΣ ΑΠΌ 15 ΜΑΡΤΙΟΥ 1944:
Αν και δεν συνεσυστήθη επισήμως, καθ΄οσον η αρχική τοιαύτη διελύθη διά της συλλήψεως και εκτελέσεως των σημαντικωτέρων στελεχών της, λόγω ελλείψεως Συνδέσμου μετά του εν τω εξωτερικώ ευρισκομένου Συμμαχικού Στρατηγείου, οι εναπομείναντες συνεργάται της πρώτης ομάδος συνέχισαν την δράσιν των διά των ιδίων αυτών μέσων. Οι διάφοροι πράκτορες εις τους οποίους εδίδοντο τα δελτία πληροφοριών και μετεβίβαζον ταύτα έξω ουδεμίαν εξυπηρέτηση παρέσχον εις την ομάδα, παρ΄ όλας τας παρακλήσεις της όπως της δώσουν επαφήν με σύνδεσμον των συμμάχων απ΄ ευθείας.
ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ ΤΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ
1) Ανθ/στής ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΧΑΝΙΩΤΗΣ
2) Βοηθός, Ανθ/στής ΜΑΡΚΟΣ ΑΓΓΕΛΑΚΗΣ
3) Σύμβουλος, επίατρος ΡΕΝΟΣ ΒΑΜΒΑΚΟΥΣΗΣ
ΕΠΙΤΕΛΕΙΟΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ
1) Διά το Ναυτικόν Δελτίον – ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΕΝΔΡΑΚΗΣ
2) Διά το Δελτίον Αεροδρομίων ΤΑΚΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΗΣ – Α. ΧΑΝΙΩΤΗΣ
3) Διά το Δελτίον Σιδηροδρόμων – ΛΑΜΠΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ – ΜΑΡΚΟΣ ΑΓΓΕΛΑΚΗΣ
4) Αφίξεις, Κινήσεις και Καταυλισμός εχθρικών μονάδων Ρ. ΒΑΜΒΑΚΟΥΣΗ – Α. ΧΑΝΙΩΤΗΣ
5) Παρακολούθησις Πρακτόρων της Γκεσταπό ΜΑΡΚΟΣ ΑΓΓΕΛΑΚΗΣ, ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΓΙΟΥΔΑΚΗΣ, ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΗΣ.
6) Ομάς καταστροφών καλωδίων – Α. ΧΑΝΙΩΤΗΣ, ΠΑΝ. ΤΣΑΟΥΣΗΣ, ΣΟΦΙΑ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗ, Γ. ΔΕΝΔΡΑΚΗΣ.
7) Οργάνωσις Σαμποτάζ – ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΧΑΝΙΩΤΗΣ, Γ. ΔΕΝΔΡΑΚΗΣ, ΜΑΡ. ΑΓΓΕΛΑΚΗΣ.
Η Ρ/315 συνειργάσθη και παρέδωσε στοιχεία και πληροφορίας εφ΄ όλης της κινήσεως του εχθρού, εις τους κάτωθι πράκτορας :
1) ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΝ ΓΙΑΝΝΑΚΗΝ
2) ΔΙΟΓΕΝΗΝ – ΑΦΡΟΔΙΤΗΝ
3) ΤΗΛΕΜΑΧΟΝ
4) ΞΕΝΟΦΑΝΗ
Εκ των ως άνω ως κύριος εκπρόσωπος της Μ.Β.Υ. ενεφανίζετο ο ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ (ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ).
ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΑ ΥΠ΄ ΑΥΤΗΣ ΣΑΜΠΟΤΑΖ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ
1) ΝΕΟΝ ΦΑΛΗΡΟΝ – Πλάζ Φαλήρου
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ. Η υπό του Θεάτρου Νέου Φαλήρου μέχρι των ανδρικών λουτρών περιοχή, αποτελουμένη εκ του μεγάλου Ξενοδοχείου Ρούσου, του μεγάλου υποστέγου της πλάζ και δύο μεγάλων αποθηκών, εχρησιμοποιείτο υπό των Γερμανικών Στρατευμάτων ως σταθμός ανεφοδιασμού των μηχανοκινήτων μέσων των. Η όλη περιοχή μετά του κτιρίου περιελάμβανε πολεμικόν υλικόν, βενζίνην και πετρέλαια, εντός δε του εναντι των λουτρών υποστέγου υπήρχεν εργαστήριον επισκευής μηχανοκινήτων.
ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ – Δι΄ ενός σιγαρέττου (καπνός μετά δυναμίτιδος) ριφθέντος εντός ανοικτού δοχείου βενζίνης.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ – ΖΗΜΙΑΙ – Καταστροφή του όλου αριθμού των ευφλέκτων υλών (βενζίνη, πετρέλαιον, πολεμοφόδια κλπ.)
2) ΣΑΛΑΜΙΣ – ανοικτά της θέσεως Παλούκια
Ημερομηνία εκτελέσεως 29 Μαρτίου 1942. Εκτελεστής Α. ΧΑΝΙΩΤΗΣ _
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ. Από πενθημέρου και πλέον (πρό της 29.3.42) είχε καταπλεύσει και αγκυροβολήσει έξωθι του λιμένος Πειραιώς το φορτηγόν 800 τόννων ‘ΛΟΥΤΣΕ’ το οποίον αργότερον 27 ή 28 του ιδίου μηνός ηγκυροβόλησεν εις την ως άνω θέσιν χωρίς να έχη ξεφορτώσει ακόμη.
ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ. Διά βόμβας ριφθείσης εντός του μηχανοστασίου του σκάφους την μεσημβρίαν της 29.3.42 υπό διερχομένης λέμβου δι΄ ενός φεγγίτου.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΖΗΜΙΑΙ. Εκρηξις μετά πάροδον 30’ και καταστροφή του υπερπλήρους φορτίου του εκ πολεμικού υλικού.
3) ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ
Ημερομηνία εκετελέσεως 29 Απριλίου 1942. Εκτελεστής ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΑΦΙΩΤΗΣ
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ – 9 ιστιοφόρα πετρελαιοκίνητα φορτωμένα με καύσιμον ύλην και πολεμικόν υλικόν έτοιμα προς αναχώρησιν διά Δωδεκάνησα.
ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ και ΖΗΜΙΑΙ – Διά δυναμίτιδος ριφθείσης εις τινά εκ των ιστιοφόρων.
4) ΕΛΕΥΣΙΣ – ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟΝ
Ημερομηνία εκτελέσεως 30 Αυγούσου 1942, Εκτελεστής ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΟΥΡΟΥΠΙΩΤΗΣ.
ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ – ΖΗΜΙΑΙ – Διά βόμβας. Καταστροφή ενός υποστέγου αεροπλάνων και ενός αεροπλάνου Στούκας. Επίσης καταστροφή αποθήκης περιλαμβανούσης σημαντικήν ποσότητα ελαστικών, αεροθαλάμων και άλλων αναντικαταστάτων εν Ελλάδι τεχνικών ειδών.
5) ΠΕΡΑΜΑ – ΘΕΣΙΣ ΚΟΚΚΙΝΑΚΗ
Ημερομηνία εκτελέσεως 3 Οκτωβρίου 1942. Εκτελεστής ΚΩΣΤΑΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ.
ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ – ΖΗΜΙΑΙ – Διά βόμβας καταστροφή τριών υπό επισκευήν ιστιοφόρων.
6) ΤΡΟΥΜΠΑ – Θέσις πλησίον Λιμεναρχείου Πειραιώς.
Ημερομηνία εκτελέσεως 5 Οκτωβρίου 1942. Εκτελεσταί Α. ΧΑΝΙΩΤΗΣ – Π. ΤΣΑΟΥΣΗΣ.
ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ.- Διά τριών βομβών ενωθεισών δι΄ ενός καλωδίου διερχομένου διά της υπονόμου της οποιας το στόμιον ευρίσκεται έναντι του λιμένος εις την αρχήν της οδού Φιλελλήνων. Η τοποθέτησις εγένετο επί Ιταλικού φορτηγού σκάφους 7000 τόννων διά της ιδίας οδού.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ – Δεν εξερράγησαν καθόσον τας ανεκάλυψαν εγκαίρως και το σκάφος ουδέν έπαθε.
7) 6 Ιανουαρίου 1943 ΕΞΩΘΙ ΛΙΜΕΝΟΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ. Εκτελεστής ΠΑΝΑΓ. ΤΣΑΟΥΣΗΣ.
ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ – Καταστροφή μιας ναρκοθέτιδος υπό τα στοιχεία ‘Υ34’, διά βόμβας δυναμίτιδος.
8) ΡΑΔΑ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ – ΣΑΛΑΜΙΣ – ΠΕΡΑΜΑ – ΝΑΥΣΤΑΘΜΟΣ – ΑΙΓΙΝΑ – ΨΥΤΑΛΕΙΑ.
Ημερομηνία εκτελέσεως 4 Μαρτίου 1944. Εκτελεστής Γ. ΔΕΝΔΡΑΚΗΣ.
ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ – ΖΗΜΙΑΙ.- Πλήρης καταστροφή όλων των τοποθετηθέντων υπό των Γερανών μηχανημάτων απομαγνητώσεως διά του ξελασκαρίσματος των καλωδίων.
9) ΚΟΥΤΣΙΚΑΡΙ – Θέσις Γερμανικά
Ημερομηνία εκτελέσεως 10 Απριλίου 1944. Εκτελεσταί ΚΩΝ. ΠΑΣΣΑΣ, Α. ΧΑΝΙΩΤΗΣ.
ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ – ΖΗΜΙΑΙ – Καταστροφή τμήματος του εξωτερικού συγκροτήματος των αποθηκών πυρομαχικών διά ρίψεως τριών χειροβομβίδων εντός ευφλέκτων υλών. Καταστροφή του πολεμικού υλικού του ευρισκομένου εκεί πλην των ναρκών.
10) ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΖΩΝΗ, 3ον, 4ον και 5ον λιμενικόν υπόστεγον.
Ημερομηνία εκτελέσεως 18, 20, 25, Απριλίου 1944. Εκτελεσταί ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΕΝΔΡΑΚΗΣ.
ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ – ΖΗΜΙΑΙ – Πλήρης κατσστροφή 3 πλοίων συνοδείας κατά την διάρκειαν ανελκύσεως αυτών, δι΄ ενός ειδικού τραιναρίσματος και αποτόμου φοράς του κέντρου της μηχανής του ανελκύοντος γερανού.
ΙΙ) ΠΡΟΒΛΗΣ ΒΑΣΙΛ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
Ημερομηνία εκτελέσεως 19 Μαϊου 1944, Εκτελεστής ΝΙΚΟΣ ΚΑΠΑΡΟΣ.
ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ – ΖΗΜΙΑΙ – Τετάρτη απόπειρα εναντίον του μεταγωγικού ‘Φέους’ ή Φραντζέσκο Μοροζίνι’ και κατστροφή της μηχανής και της καπνοδόχου αυτού διά δυναμίτιδος.
12) ΜΟΝΙΜΟΙ ΔΕΞΑΜΕΝΑΙ.
Ημερομηνία εκτελέσεως 8 Ιουλίου 1944. Εκτελεστής Γ. ΔΕΝΔΡΑΚΗΣ.
ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ – ΖΗΜΙΑΙ Δι’ ενός σιγαρέττου δυναμίτιδος πλήρης καταστροφή 9 βαγονίων φορτωμένων διά πολεμικού υλικού.
13) ΣΕΛΛ. 17 Ιουλίου 1944
Εκτελεστής – ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ – Εφ΄ ολοκλήρου της ακτής μετά από τον Αγιον Γεώργιον μέχρι το Πέραμα (απόστασις 2 χιλιομέτρων) ευρίσκοντο κατά τμήματα ανά 50 μέτρα περί τα 350-400 βαρέλια πετελαίου ή βενζίνης από καθημερινάς εκφορτώσεις μεγάλων φορτηγών σκαφών, ματαφερόμενα εις διάφορα σημεία της Αττικοβοιωτίας προς εφοδιασμόν των μηχανοκινήτων μέσων του εχθρού.
ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ – Την πρωϊαν της 17 Ιουλίου 1944 και περί ώραν 9.45’ ο πλωτός γερανός ‘Καλίνος’ ο οποίος ευρίσκετο εις το λιμένα του Πειραιώς και επί του οποίου ειργάζετο ο εκτελεστής έχων από 20ημέρου κρυμμένην εντός αυτού την μοναδικήν ωρολογιακήν βόμβαν της ομάδος, έλαβε διαταγήν όπως πλεύση δι΄υπηρεσίαν εις τον μώλον της ΣΕΛΛ. Η εργασία ήρχισεν διά της ανελκύσεως δύο βυθισμένων σκαφών. Την μεσηβρίαν, ώραν συσσιτίου, ο εκτελεστής εξήλθε, παρέλαβε την βόμβαν, την ετοποθέτησε δεξιά του μώλου ανάμεσα σε τμήμα βαρελιών βενζίνης, πλησίον των αποθηκών εφοδιασμού της ΣΕΛΛ. Ο δείκτης ετοποθετήθη κατά ένα 10ωρον αργότερον, ή 11ην πρωϊνήν ή 9ην βραδυνήν. Την 9ην βραδυνήν εγένετο η έκρηξις.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ – ΖΗΜΙΑΙ – Η εστία της εκρήξεως εύρεν γόνιμον έδαφος. Ολόκληρον το τμήμα το αποτελούμενον από 400 βαρέλια και πλέον εξήπλωσε την φωτιάν ευθύς μετά την πρώτην έκρηξιν και εις τα επόμενα τμήματα καταστραφείσης εκτάσεως ενός χιλιομέτρου. Επί του μώλου ΣΕΛΛ κατεστράφησαν δύο ιστιοφόρα τα οποία ευρίσκοντο εκεί. Το όλον οίκημα των δεξαμενών της ΣΕΛΛ ουδέν έπαθε, εφ΄όσον δε η φωτιά διήρκεσεν επί ολόκληρον 8ωρον χωρίς τούτο να υποστή ουδεμίαν ζημίαν σαφώς καταφαίνεται ότι τα τεπόζιτα και αι δεξαμεναι ήσαν κεναί.
Τα θύματα ήσαν όλα Γερμανοί. Η εντόπισις του πυρός επετεύχθη την 5ην πρωινήν διά της απομακρύνσεως των εκτός της ζώνης του πυρός ευφλέκτων υλών παρά Γερμανών στρατιωτών και τη βοήθεια του πλωτού πυροσβεστήρος.
Αυτή υπήρξεν εν συντομία η καθαρώς πολεμική δράσις της Οργανώσεως, δράσις αξιοσημείωτος, η οποία επέσυρεν αφ΄ενός μεν την εμπιστοσύνην και εκτίμησιν παντός Ελληνος, τόσον εντός όσον και εκτός της Ελλάδος, αφ΄ ετέρου δε την μήνιν των κατακτητών και την εχθρότητα του υπό κομμουνιστικήν επιρροή ΕΑΜ.
Η δράσις της Οργανώσεως ανεκόπη, προσωρινώς μόνον από το δεινόν πλήγμα το οποίον υπέστη εις την αρχήν σχεδόν της εμφανίσεως της εκ της εκτελέσεως τριών εκ των μελών της Κεντρικής Διοικήσεως και άλλων ηγετικών στελεχών της υπό τας ακολούθους συνθήκας:
Εις τας 11 Νοεμβρίου και εις τας 4.25 π.μ. πέντε εκ των μελών της Διοικήσεως της ΠΕΑΝ, οι Κώστας Περρίκος, Αθαν. Σκούρας, Διον. Παπαβασιλόπουλος και Νικ. Αιλιανός καθώς και τα στελέχη της Αντώνιος Μυτιληναίος, Δημήτριος Λόης, Πέτρος Λόης, Ιουλία Μπίμπα, Αικατερίνη Μπέσση, Γ. Κουσσουράκος, Διονύσιος Παπαδόπουλος και οι αδερφοί του Ιωάννου Κατεβάτη Γεράσιμος και Διονύσιος, συνελαμβάνοντο και ωδηγούντο εις τα κρατητήρια της Γκεσταπό Πειραιώς. Εις τας 25 Νοεμβρίου συνελαμβάνετο ο Σπ. Γαλάτης αποπειρώμενος να διαφύγη σιδηροδρομικώς εις Ρουμανίαν. Ολίγας ημέρας μετά ο Αντώνιος Μυτιληναίος απέδρασε σιδηροδέσμιος και μετά τετράμηνον απόκρυψιν εις τας Αθήνας, κατώρθωσε να διαφύγη εις Αίγυπτον, παρά την λυσσώδη καταδίωξιν του εκ μέρους των Γερμανών, οι οποίοι τον είχον επικυρήξει αντί σημαντικού ποσού και ηπείλουν με θάνατον οιονδήποτε του παρείχε άσυλον. Κατά το διάστημα της αποκρύψεως μου εν Αθήναις ο Μυτιληναίος προέβη εις διαφόρους ενεργείας σαμποτάζ σημαντικωτέρα των οποίων υπήρξεν η ανατίναξις των λιγνιτορυχείων Μαυροσουβάλας – Ορωπού.
Μη προκυψάντων κατά την εποχήν της ανακρίσεως στοιχείων ενοχής κατά των αδερφών Κατεβάτη και αδερφών Λόη του Αθανασίου Σκούρα του Διον. Παπαβασιλοπούλου και του Νικολάου Αιλιανού και χάρις εις τας καταβληφείσας προσπαθείας και τα διατεθέντα μέσα, την 24 Δεκεμβρίου εξεδίδετο βούλευμα απαλάσσον αυτούς της κατηγορίας, αλλ΄ η αποφυλάκισις των δεν επραγνατοποιήθη και μετά την έκδοσιν του βουλεύματος. Αντιθέτως οι Περίκος, Γαλάτης, Μπίμπα, Κουσουράκος, Μπέση παρεπέμθησαν εις δίκην ενώπιον του Γερμανικού Στρατοδικείου Αθηνών την 31ην Δεκεμβρίου 1942, καθ’ ην κατεδικάσθησαν ο μεν Κ. Περρίκος δις εις θάνατον και 15 ετών πρόσκαιρα δεσμά, εις την αυτήν ποινήν η Ιουλία Μπίμπα, ο Γαλάτης άπαξ εις θάνατον και 5 ετών φυλάκισιν.
Την 7ην Ιανουαρίου το πρωϊ εις αντίποινα διά γενόμενον εν Πειραιεί σαμποτάζ εξετελέσθησαν οι Αθανάσιος Σκούρας, Ιωαάννης Κατεβάτης, Δημήτριος Λόης και Διονύσιος Παπαδόπουλος. Η εκτέλεσις αύτη ανθρώπων απαλλαγέντων διά βουλεύματος εδημιούργησεν εν Αθήναις κύμα αγανακτήσεως. Αυτός ούτος ο Κουϊσλιγκ πρωθυποργός Λογοθετόπουλος, επέδωκε προς τον εν Ελλάδι αντιπρόσωπον του Ράϊχ Αλτερπουργκ έντονον διαμαρτυρίαν, την οποίαν βραδύτερον εδημοσίευσε, και η οποία του εστοίχησε την αποπομπήν του εκ της κυβερνήσεως.
Την 4ην Φεβρουαρίου 1943 εξετελέσθη και ο Κώστας Περρίκος παρά τας τεράστιας προσπάθειας αι οποίαι κατεβλήθησαν προς διάσωσιν του εκ μέρους του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και των διπλωματικών αντιπροσώπων της Ελβετίας και Ουγγαρίας προς τους οποίους ο Αλτεμπρούργκ είχεν υποσχεθεί ότι θα τον έσωζε. Η Ιουλία Μπίμπα αποσταλείσα εις Πολωνίαν εξετελέσθη διά πελέκεως. Η ποινή του Γαλάτη μετετράπη εις 15ετή φυλάκισιν και μετ΄ού πολύ ούτος απεστέλλετο εις την Γερμανίαν διά να εργασθή ως εργάτης.
Εκτοτε η ΠΕΑΝ εκλήθη συχνά να καταβάλη τον φόρον του αίματος εις τον Μολώχ της Γερμανοϊταλικής Θηριωδίας και της κομματικής μισαλλοδοξίας του Κ.Κ.Ε., καθώς και εις τον ηρωϊκόν αγώνα των ανταρτών.
Ούτω εις τας 17 Αυγούστου του 1943, ετυφεκίζετο από τους Ιταλούς ο Παν. Tσαούσης αφού προηγουμένως εφόνευσε κατά την σύλληψιν του δύο Ιταλούς Καραμπινιέρους. Εις το τέλος του 1943 εφονεύθη κατά την εκτέλεσιν σαμποτάζ εις το Πυριτιδοποιείον ο Κουμινέας. Ολίγον αργότερον κατεδικάζετο από τους Γερμανούς εις θάνατον επί κατασκοπεία και εξετελείτο κατόπιν καταδόσεως του προδότου μηχανικού Πουλάκου ο ηρωικός Γ. Μαυρουκάκης. Το ίδιο έτος εξετελούντο από τους Γερμανούς εις Λεβάδειαν ο Κ. Κοσμόπουλος, εις τας Πάτρας ο Γεροθανάσης, ο εύζωνος της Φρουράς Αγνώστου Στρατιώτου Γιαννόπουλος εις την Κοκκινιά, εφονεύοντο ηρωικώς μαχόμενοι προς τους Γερμανούς εις την Ηπειρον ο Τάκης Καπράλος και ο Ανασ. Σινόπουλος, εσφάζετο από τους ελασίτας εις το Κορωπί ο Μπουκουβάλας και εις τας Αθήνας ο εύζωνος της Φρουράς του Αγνώστου Στρατιώτου Αηδόνης και τέλος κατά την Δεκεμβριανήν Κομμούναν επλήρωναν με το αίμα των την προσήλωσιν των προς την ιδέαν της ελευθερίας και του Εθνους οι Ιάκωβος Ζαλλώνης, εθελοντής 17 ετών, Εδμόντος Μπρακαλέων και οι σφαγέντες αγρίως εις το Περιστέρι αδερφοί Μαντέλοι, ο Τάκης Αναγνωστόπουλος η Άννα Βασιλείου, ο Βαλάκης και ο Καψής και ο την παραμονήν της στάσεως απαχθείς και μη δώσας έκτοτε σημεία ζωής Νίκος Λάζαρης, έφεδρος Ανθυπολοχαγός των εθνικών ομάδων Ελλήνων ανταρτών και πλήθος άλλο, απαχθέντων ομήρων των οποίων έκτοτε αγνοείται η τύχη.
Οι φυλακισθέντες εις τα Γερμανοϊταλικά κάτεργα και το Χαϊδάρι δεν είναι ολίγοι καθώς και οι εκτελεσθέντες εις στρατόπεδα συγκεντρώσεως εν Γερμανία και Ιταλια θύματα καταδοτών, δύο εκ των οποίων οι Νικόλαος Σκαλτσάς και Πολύκαρπος Νταλιάνης υπέστησαν ήδη την δικαίαν ποινήν.
ΕΝΟΠΛΑ ΜΑΧΗΤΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ
Εκτός του Ουλαμού Καταστροφης η ΠΕΑΝ διέθετε και ένοπλα μαχητικά τμήματα, την εκπαίδευσιν των οποίων είχον αναλάβει αξιωματικοί οριζόμενοι από τον Στρατιωτικόν εκπρόσωπον της οργανώσεως ήδη τον Ταξίαρχον κ. Δημ. Ιατρίδην. Η εκγύμνασις των τμημάτων τούτων ανταποκρινομένων εις την κατα συνοικίας διάρθρωσιν της Οργανώσεως, επραγματοποιείτο εις εκδρομάς, η δε θεωρία των όπλων εδιδάσκετο εις κατ΄ οικον συγκεντρώσεις.
Ο οπλισμός της Οργανώσεως απετελείτο εξ 100 περίπου τυφεκίων διαφόρων τύπων (αραβίδων ιταλικών, μάνλιχερ και μάουζερ) 25 αυτομάτων (Στέν, Στάγιερ, Τόμσον και Τόμμιγκαν), 300 περίπου περιστρόφων και πιστολίων και μεγάλου αριθμού χειροβομβίδων επιθετικών και αμυντικών. Ο οπλισμός ούτος περιήλθεν εις την Οργάνωσιν εν μέρει μεν εξ΄ αγοράς Ιταλών στρατιωτών εν μέρει δε διά βιαίας αφαιρέσεως ή κλοπής από εχθρικάς ή κομμουνιστικάς ομάδας.
Εκ των παρά της Ελληνικής Κυβερνήσεως της Μέσης Ανατολής αποσταλέντων μεσούντος του 1944 όπλων ουδέν περιήλθεν εις την Οργάνωσιν, μόλον ότι μέλη ταύτης εβοήθησαν εις την μεταφοράν.
Μετά την απελευθέρωσιν η οργάνωσις έθεσε τα μαχητικά της τμήματα υπό τας Διαταγάς του στρατιωτικού Διοικητού Αττικοβοιωτίας Στρατηγού Σπηλιωτοπούλου, καταυλισθείσα εις το επί της οδού Σταδίου ξενοδοχείον ‘Κεντρικόν’, άμα τη εκρήξει δε της Δεκεμβριανής Στάσεως τα τμήματα ταύτα ομού μετά των λοιπων Εθνικών Οργανώσεων, απετέλεσαν τον πυρήνα της συγκροτηθείσης Εθνοφυλακής.
Ακριβή πίνακα νεκρών, τραυματιών, αναπήρων και των φυλακισθέντων ή άλλως πως διωχθέντων ως και των ιδιαιτέρως διακριθέντων μελών της Οργανώσεως θα παραθέσωμεν εν τη μελλούση κατά νόμον να υποβληθή μετά την παρούσαν έκθεσιν ονομαστική καταστάσει τούτων.
Εις άπαντα τα μέλη της Οργανώσεως θ’ απονεμηθή κατ΄απόφασιν της Διοικήσεως ειδικόν χαλκούν μετάλλιον, ούτινος ο τύπος καθωρίσθη ως εξής.
Επί της προσθίας μεν όψεως ανάγλυφον το έμβλημα της Οργανώσεως, επί της οπίσθιας δε αι λέξεις Π.Ε.Α.Ν. 1942 – 1944.
Το μετάλλιον τούτο αναρτάται διά ταινίας με ραβδώσεις, καθέτους, κιτρίνους και μελανάς του συνήθους εις τοιαύτας περιπτώσεις πάχους.

Εν Αθήναις τη 24 Φεβρουαρίου 1949
Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ
(Εκτελεστική Επιτροπή)
Υπογραφαί

Advertisements