Παιδομάζωμα: Μαρτυρία Γάλλου δημοσιογράφου


Ο Γάλλος δημοσιογράφος Ζωρζ Κεντ που επισκέφτηκε χωριά που υπέφεραν από το παιδομάζωμα και μίλησε με μητέρες, γράφει:

Oταν οι δύο άνδρες καταπληγωμένοι και μισοπεθαμένοι από τον φόβο ξαναγύρισαν στο χωριό, κάθε αντίσταση έπαψε.

Πέρασα ένα πρωινό στο χωριό Βατοχώριο, στο σπίτι της Καλλιόπης Θεοδωρίδου. Ή ιστορία αυτής της γυναίκας είναι ίδια με την ιστορία πολλών άλλων Ελληνίδων.

Ο άνδρας της, γνωστός για τα αντικομμουνιστικά του φρονήματα, έφυγε από το χωριό όταν μπήκαν οι συμμορίτες. Έμεινε μονάχη με τα τέσσερα παιδιά της και εργαζόταν με τον κασμά και το φτυάρι στο χέρι, για την κατασκευή οχυρώσεων προορισμένων για τους συμμορίτες. Ένα βράδυ κατά τις 10 ή ώρα, τέσσερις άνδρες οπλισμένοι χτύπησαν την πόρτα της. Τα παιδιά κοιμόντουσαν.

– Φέρε μας τα παιδιά! είπε ένας από αυτούς.

Αυτή διαμαρτυρήθηκε. Εκείνος την διέταζε νά σωπάσει και πρόσθεσε πώς το μέτρο αυτό παιρνότανε για το ίδιο το συμφέρον των παιδιών. Ήταν δύο αγόρια και δύο κορίτσια, κάτω των 12 χρονών το καθένα. Το πιο μικρό δεν ήταν παρά 6 χρονών.

– Και συ θάρθεις μαζί μας, είπε ο αρχηγός.

Τα έσυρε μέσα στη νύχτα και τα οδήγησε ο’ ένα μέρος, όπου καμιά σαρανταριά άλλες μητέρες και 70 παιδιά περίπου ήσαν κουρασμένα. Τα παιδιά έκλαιγαν. Οι μητέρες αναστέναζαν και φώναζαν. Ο καιρός ήταν βροχερός.

– Προχωρείτε! φώναζε ο αρχηγός των συμμοριών.

Και η μικρή πομπή κινήθηκε στον δρόμο, πού χθες ακόμη ο καθένας απ’ αυτούς έκανε ξένοιαστο και χαρούμενο περίπατο.

Δύο ώρες συνέχεια γυναίκες και παιδιά σέρνονταν στον δρόμο ώσπου έφτασαν τέλος στο μεγάλο χωριό Ανταρτικό. Εκεί, κάτω από γερή φρουρά, πέρασαν την υπόλοιπη νύχτα. Όταν ξημέρωσε έδωσαν στις μητέρες ένα φύλλο χαρτί άσπρο και τις πρόσταξαν νά υπογράψουν. Ύστερο δακτυλογράφησαν πάνω σ’ αυτό την παρακάτω δήλωση και πάνω από τις υπογραφές:

«Εμείς οι μητέρες του Βατοχωρίου δώσαμε θεληματικά τα παιδιά μας για να σωθούν από τις αγγλοαμερικανικές βόμβες και το πυροβολικό».

Τα παιδιά τραβήχτηκαν προς τα σύνορα, ενώ ή φρουρά με τα όπλα έσπρωχνε βίαια τις μητέρες και τις υποχρέωνε νά γυρίσουν πίσω.- Μάς βεβαίωσαν πώς τα παιδιά μας θα ξαναγυρίσουν όταν πάψουν οι βομβαρδισμοί! μου είπε ή Καλλιόπη Θεοδωρίδου.

Πάνω από δύο χρόνια πέρασαν και τα παιδιά δεν ξαναγύρισαν ακόμη. Έστειλαν γράμματα στους γονείς τους, άλλα απ’ όλα όσα διάβασα κανένα δεν φαίνεται να έχει γραφή ελεύθερα. Καθαρά φαίνεται πώς έχουν αντιγραφή ή υπαγορευτεί και είναι βαθιά.

Advertisements