Πολεμική κριτική Συμμοριτών (επιχειρήσεις ΚΡΟΥΣΣΙΩΝ), 20 Μαρ 1948


ΘΕΜΑ: Πολεμική κριτική Συμμοριτών                                       Επείγουσα Απόρρητος
ΠΡΟΣ: Χ, ΧΙ Μεραρ.,
87 Περιοχή
Γ΄ ΣΣ Α2/ΙV
51 Ταξιαρχία

ΑΡΙΘ. Α.Π. 9613
ΚΟΙΝ: Α2/ΙV, Α1, ΓΕΣ/Α2 ΒΣΤ 903 τη 20-3-48
VII Mεραρχία, Α΄ Β΄ ΣΣ
Κοινοποιείται συνημμένως Δ/γή Αρχηγείου ΚΡΟΥΣΣΙΩΝ των συμμοριτών σχετικώς με τα συμπεράσματα τούτων εκ των εκκαθαριστικών επιχειρήσεων των Μονάδων μας.

Ιον. Β Ε Ρ Ρ Ο Σ
Αντ/ρχης
Δντής του Α2 Γραφείου
Μ.Β.
Ακριβές Αντίγραφον

Τ.Σ.Υ

 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΚΡΟΥΣΣΑΣ
Αριθ. Ε.Π. 88
Δ Ι Α Τ Α Γ Η

 Μελετώντας τις τελευταίες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις που άρχισαν στις 14-11-47 και τελείωσαν στις 1-12-47 βγάζουμε τα παρακάτω συμπεράσματα αρνητικά και θετικά τα οποία να μελετηθούν από τις Διοικήσεις των τμημάτων και να αναλυθούν στα τμήματα για καλύτερη προσαρμογή στη σημερινή κατάσταση και αλλαγή της καλουπιασμένης τακτικής που ακολουθούμε και που πάλιωσε για τις σημερινές επιχειρήσεις που πρέπει να δώσουμε με το εχθρό.
Τα συμπεράσματα αυτά είναι τα παρακάτω:
1) Παρά την πείσμονα και παλλικαρίσια αντίσταση των τμημάτων μας σ’ όλες αυτές τις επιχειρήσεις που δόσαμε με τον εχθρό κατά μέτωπο μέρες ολόκληρες, δεν είχαμε τα αποτελέσματα εκείνα που έπρεπε να είχαμε και αυτό γιατί τα τμήματά μας, σ’ όλη τη διάρκεια των επιχειρήσεων κράτησαν αμυντική ταχτική σαν να είχαν αποστολή να κρατάνε μόνον τα διάφορα υψώματα και θέσεις των τα οποία είναι άχρηστα για μας όταν μας χαρακτηρίζει η διαρκής αμυντική ταχτική εκτός σε ορισμένους τομείς όπως στα υψώματα Ελληνικού και το Τραπεζοειδές όπου έγιναν αντεπιθέσεις στον εχθρό για την απώθησή του.
2) Οι Διοικήσεις των τμημάτων δεν είχαν εκείνη την πρωτοβουλία της επιθετικής ταχτικής σε ορισμένους τομείς. Και σαν παράδειγμα αναφέρουμε τα εξής. Όταν ο εχθρός κινήθηκε από την Τέρπυλλο να μας χτυπήσει στα υψώματα Βάθης – Οτμανλή σ’ όλο το διάστημα που κράτησε η μάχη αυτή και που ο εχθρός ήταν περί τους 50 και αργότερα ίσως να αυξήθηκε στους 100 η Διοίκηση του 579 Τάγματος και με τη σειρά τους οι Διοικήσεις των Κλιμακίων δεν πήραν την πρωτοβουλία να κάνουν πλευρική και μετωπική επίθεση στον εχθρό για να τον ανατρέψουν και να τον διαλύσουν από την πρώτη ώρα ακόμη μια και ο εχθρός δεν διέθετε μεγάλη δύναμη. Αρκεσθήκαμε να κατέχουμε τις θέσεις μας και παθητικά να κρατάμε τον εχθρό καθηλωμένο.
3) Για να παγιωθούν τα τμήματά μας και για να αναπτύξουμε τον τομέα μας σε μεγαλύτερα πλαίσια πρέπει να μας χαρακτηρίζει παντού & πάντοτε οπουδήποτε και αν βρούμε τον εχθρό με μεγάλες ή μικρές δυνάμεις το πνεύμα της επιθετικότητος γιατί έτσι δεν θα αφίσουμε στον εχθρό να πάρει ανάσα και ακόμα όταν κινείται εναντίον μας να μας υπολογίσει και να σκεφθεί αν θα πρέπει να κινηθεί εναντίον μας ή όχι.
4) Η στατική ταχτική μας και η οργάνωση των θέσεών μας πάντοτε μας καταδικάζει και μας φέρνει σε μειωνεκτική θέση απέναντι στον εχθρό. Γι’ αυτό απαραίτητα τα τμήματά μας να τα διακρίνει η επιθετική ταχτική για να φέρουμε έτσι τον εχθρό σε μειωνεχτική θέση απέναντί μας βασική γραμμή την οποία πρέπει να ακολουθήσουν τα τμήματα μεγάλα και μικρά.
5) Για να γίνει αυτό επιβάλλεται αλλαγή τακτικής μας κατά τις επιχειρήσεις και σ’ όλη τη δράση μας γενικά. Να συνδιάσουμε καλύτερα την ανταρτική ταχτική μας με την ταχτική του Στρατού έτσι που κάθε μας ενέργεια να γίνει σε συνδυασμό με τις φάσεις που παίρνει μία επιχείρηση.
6) Για να πετύχουμε την εφαρμογή μιας τέτοιας ταχτικής πρέπει πρώτα απ’ όλα τα στελέχη μας να κατανοήσουν βαθειά το πνεύμα της συνδυασμένης ταχτικής και πιο παρακάτω όλοι μας οι μαχητές.
7) Απεδείχθη πως τα τμήματά μας στις ολοήμερες αυτές μάχες δεν απέχτησαν πραγματική εικόνα απωλειών του εχθρού κατά προσέγγυση τουλάχιστον. Δεν μας στείλατε κανένα θετικό στοιχείο για τις απώλειες του εχθρού, εκτός από την τελευταία επιχείρηση.
Στην περίπτωση αυτή να επιμένεται πολύ και στις εκθέσεις σας μετά από κάθε επιχείρηση να μας στέλνετε στοιχεία απωλειών του εχθρού.
8) Ο εχθρός στη διάρκεια των επιχειρήσεων ελίχθηκε πολύ μελετημένα πολλές φορές, πράγμα που έπρεπε να το φτιάξουμε εμείς σαν αντάρτες. Και συγκεκριμένα σε μία θέση κάτω από τα βράχια που πήγαινε ο δρόμος προς την Κόπροβα, όπου βρίσκονταν διμοιρία μας, αιφνιδιάσθηκε και γύρισε πίσω καταλαμβάνοντας τη θέση βράχια που δεσπόζει στον τομέα, γιατί ο εχθρός προώθησε μικρές ομαδούλες από χαράδρες και δασωμένα μέρη και βρήκε μπροστά στα μάτια των τμημάτων μας και μάλιστα στα νώτα μας.
Ίσα Ίσα αυτήν την ταχτική πρέπει να ακολουθήσουμε εμείς αιφνιδιάζοντας τον εχθρό περνώντας στα νώτα του και ακόμα γιατί ο αντάρτης δεν κυκλώνεται καμμία φορά ούτε και αποκόπτεται από το τμήμα του. Όλα αυτά γιατί δεν ακολουθήσαμε την επιθετική ταχτική και βρεθήκαμε σε μειονεκτική θέση απέναντι στον εχθρό, να του δίνουμε αδικαιολόγητα το θράσος να μας επιτεθεί ενώ σε αντίθετη περίπτωση θα του σκορπούσαμε τη σύγχιση και τον πανικό και θα είχαμε τα απαραίτητα αποτελέσματα που έπρεπε να είχαμε κατά τις επιχειρήσεις αυτές.
9) Δεν εξασφαλίζουμε τα πλευρά μας στις θέσεις ή υψώματα που κατέχουμε γι’ αυτό ο εχθρός βρίσκει την ευκαιρία να διεισδύσει μέσα από βαθειές χαράδρες και δασωμένα μέρη και να μας αιφνιδιάσει.
Καίτοι σε προηγούμενη Διαταγή μας το τονίσαμε αυτό το πράγμα την ταχτική που ακολουθεί ο εχθρός εν ώρα μάχης εμείς δεν το προσέξαμε καθόλου. Ακούσαμε να λένε ορισμένοι πως επειδή κουτσουρεύτηκαν οι ομάδες και έμειναν λίγοι τί να πρωτοφυλάξουμε και που να στείλουμε για έλεγχο όλες τις χαραδρώσεις που παρουσιάζει το έδαφος. Αυτό δεν είναι σωστό γιατί μπορούμε να αφίσουμε στο οπλοπολυβόλο τρεις άνδρες και τους υπόλοιπους δύο έως τρεις να τους στέλνουμε στα πλευρά μας πλαγιοφυλακή στα υψώματα που κατέχουμε για να ελέγχουμε νεκρές διαβάσεις με τα μικρά αυτόματα ή και από κανένα παρατηρητήριο που να παρακολουθεί όλες τις διαβάσεις του εχθρού.
10) Κατά τη διάρκεια της μάχης προσέχουμε τον εχθρό μόνον μετωπικά χωρίς να πονηρευόμαστε τί μπορεί να μας φέρει ο εχθρός από τα πλευρά μας ο οποίος μάλιστα πολύ έντεχνα εκδηλώνεται μετωπικά με ορισμένα όπλα του στα πλευρά μας ενώ με άλλες δυνάμεις, ενεργεί απαρατήρητα πλευρικές και επίμονες κινήσεις και ύστερα από πολλές ώρες πορεία του εχθρού μέσα από δύσβατα μέρη βρισκόμαστε προ απροσδοκήτου έχοντας μπροστά τον εχθρό μας.
11) Πολλές φορές η κατανάλωσι των πυρομαχικών μας είναι πολύ μεγάλη πράγμα που δεν δικαιολογείται. Εμείς πρέπει τον εχθρό να τον βάλουμε από κοντινή απόσταση και με συγκεκριμένο στόχο.
12) Δεν χρησιμοποιήσαμε όλα μας τα όπλα για αντιαεροπορική βολή πράγμα που επέτρεψε την αεροπορία να κατεβοί παν από τα κεφάλια μας και να μας πυροβολεί. Μόνο την Τρίτη μέρα της επιχείρησης στις 1-12-47 έβαλαν μερικά μόνον όπλα μας και αυτά πολύ αραιά στα αεροπλάνα μας. Πάνω σ’ αυτό και πάλι το Αρχηγείο μας με στεχική του Διαταγή καθορίζει σε περίπτωση εμφάνηση αεροπορίας να βάλουν όλα μας τα όπλα.
Μην αυταπατώμεθα συναγωνιστές πως όταν θα βάλουμε στα αεροπλάνα θα μας βρούν το στοχο μας και τις θέσεις που κατέχουμε και θα είναι πιο χειρότερα όπως νομίζουν ωρισμένοι. Αυτό το πράγμα είναι μια κακή διαπίστωση από την οποία πρέπει να απαλλαχθούμε γιατί μόνον ζημιά μας φέρνει και τίποτες άλλο.
Η πείρα και η πράξη των επιχειρήσεων μας δίδαξε ότι όσες φορές τα αεροπλάνα θέλησαν να κατεβούν χαμηλά και τα βάλαμε με όλα μας τα όπλα αυτά αμέσως μπροστά στον κίνδυνο να χτυπηθούν πήραν το ύψος 1000-2000 μέτρα οπότε οι πολυβολισμοί τους είναι τελείως ακίνδυνοι. Για να γίνει αυτό θα πρέπει να βληθούν χωρίς καμία αμφιταλάντευση όπως αναφέραμε προηγούμενα για να καταστήσουμε έτσι την αεροπορία του εχθρού ακίνδυνη τελείως, εκτός του ότι όπως απεδείχθη σ’ όλο το διάστημα του ανταρτικού κινήματος, οι απώλειές μας από την αεροπορία και πυροβολικό είναι πολύ ελάχιστες με πολύ ελάχιστο ποσοστό απωλειών. Μάλλον η αεροπορία καθώς και το Πυροβολικό χρησιμοποιείται για την εξύψωση του ηθικού της αντίδρασης και την ταχτική την οποία εφαρμόζουμε εμείς στις κινήσεις μας τα δύο παραπάνω όπλα είναι όπλα ηθικά παρά πολεμικά.
13) Τις περισσότερες φορές όταν τα αεροπλάνα κινούνται πάνω από τις θέσεις μας αυτή την ώρα πρέπει να ‘ χουμε υπ’ όψει μας πως τα εχθρικά τμήματα κινούνται από διάφορες κατευθύνσεις και ιδιαίτερα από κεκαλυμένα σημεία για να πλευροκοπήσουν τα βλήματά μας απαρατήρητα μια μεις είμαστε απασχολημένοι με τον εχθρό μετωπικά όπως τον βλέπουμε. Ακόμα πολλές φορές τα αεροπλάνα δεν μας πυροβολούν αλλά κατεβαίνουν χαμηλά για να κάνουν μόνο ντόρο ενώ από την άλλη πλευρά να προχωρούν τα εχθρικά τμήματα.
14) Η αεροπορία ποτέ δεν μας πυροβολεί από την κατεύθυνση του εχθρού αλλά πάντα από τα νώτα μας και πολύ λιγώτερο από τα πλευρά μας. Γιατί ξέρει πως εμείς ταυτόχρονα δεν μπορούμε να βάλουμε και στα αεροπλάνα και στον εχθρό που έχουμε μετωπικά. Για αυτό πρέπει να οργανώσουμε τις θέσεις μας με χαρακώματα ή με ότι άλλο πρόχειρο έχουμε. Τα δε όπλα μας άλλα να βάλουν στον εχθρό που παρουσιάζει μετωπικές κινήσεις και άλλα να στραφούν κατά των αεροπλάνων. Έτσι ολοκληρώνουμε την αποστολήν μας σ’ όλες τις κατευθύνσεις. Ακόμη για να καταστήσουμε τελείως ακίνδυνο το πυροβολικό και ιδιαίτερα την αεροπορία να κρατάμε συνεχή επαφή με τον εχθρό αποφεύγοντας έτσι να πυροβολή η αεροπορία τις θέσεις μας.
Θετικά συμπεράσματα.
1) Τα τμήματά μας τα διακρίνει η μαχητικότητα, πράγμα που αποδείχθηκε στις τελευταίες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις.
2) Είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν και πιο μεγαλύτερες μαζικές μετωπικές μάχες με τον εχθρό και
3) Η μαχητικότητα των τμημάτων μας αποτελεί εγγύηση για πιο σίγουρες, μεγαλύτερες και αποφασιστικές μάχες με τον εχθρό.
Σ.Δ Αρχηγείου 7 Δεκέμβρη 1947
Φ Ο Ι Β Ο Σ – Λ Α Κ Η Σ
Μ.Ε.
Ακριβές Αντίγραφον
Τ.Σ.Υ.

Advertisements