Προανακριτική εξέταση Νοίτσι Βασίλειου (Καπετάν Νικήτα), 1η ΣΤΡΑΤΙΑ/Α2/26 Μαϊ 1947


1085
261900
ΘΕΜΑ: Αντίτυπον προανακριτικής                                                              ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΗ
εξετάσεως του Νοΐτσι Βασιλείου                                                                    1η ΣΤΡΑΤΙΑ
(Καπετάν Νικήτα)                                                                                                    ΙΣ/248/86/Α2/1
26.5.47
ΠΡΟΣ: Α1 Γραφείον                                                                                              Συν.1 έκθεσις
ΚΟΙΝ.: Α2
Προσηρτημένως διαβιβάζεται αντίτυπον προανακριτικής εξετάσεως του συμμορίτου ΝΟΪΤΣΗ ΒΑΣ. (Καπετάν ΝΙΚΗΤΑ) αυθορμήτως παραδοθέντος εις την Χωρ/κήν ΓΡΕΒΕΝΩΝ την 23.5.47.
Ο Καπ. ΝΙΚΗΤΑΣ ετύγχανε πολιτικός καθοδηγητής της ΝΟΦ και υπό την ιδιότητά του ταύτην γνωρίζων πρόσωπα και πράγματα.
Το Κεφάλαιον Ε΄, της καταθέσεώς του (παράγραφος 2-5 σελίς 12 μέχρι και 15) και το Κεφ. Ζ΄ (παράγραφος 4 σελίς 22) θίγουσι ζητήματα αρμοδιότητος Α1 Γραφείου.
Επί τω τέλει όπως γίνη εκμετάλλευσις των παρεχομένων πληροφοριών επί των ζητημάτων της αρμοδιότητος υμών, διαβιβάζεται αντίτυπον της προαναφερθείσης εξετάσεως, όπερ δύνασθε να τηρήσετε εις το Αρχείον σας ομοίου τοιούτου κρατηθέντος παρ’ ημών.
Α.Π.
Το Α2 Γραφείον
Τ.Σ.Υ.
Δ.ΣΕΙΡΑΔΑΚΙΣ
Αντ/χης Πεζ.


Θέμα:  Κοινοποίησις Προανακριτικής εξετάσεως
Νο2 ΝΟΙΤΣΙ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ (Καπετάν ΝΙΚΗΤΑ)
Πολιτικού Καθοδηγητού της ΝΟΦ

Α Π Ο Ρ Ρ Η Τ Ο Σ

ΠΡΟΣ:ΙΙ-VΙΙΙ-ΙΧ-ΧV Μεραρχίας/Α2                                   Β΄ΣΣ/Α.Π.9352/Α2
(ανά 8 αντίτυπα)                                                                           904 τη 20 Μαΐου 1947
83 Περιοχήν/Α2 αντιτ.                        1
ΚΟΙΝ:ΓΕΣ/Α2          αντίτυπα           5
1ην Στρατιάν               “          3
Α΄ΣΣ                           “          2
Γ΄ΣΣ                            “          2
ΑΔΧ Θεσσαλίας         “          5
ΑΔΧ Ηπείρου             “          5
ΑΔΧ  Δυτ.Μακαδ.      “          5
Γραφεία Α1 και Α2/Β΄ΣΣ

Ι.     Κοινοποιείται κατωτέρω προανακριτική εξέτασις Νο 2 του αυθορμήτως παρουσιασθέντος την 22-4-47 εις ΓΡΕΒΕΝΑ συμμορίτου ΝΟΙΤΣΙ Βασιλείου (Καπετάν ΝΙΚΗΤΑ, του Προανακριτού Μοιράρχου ΔΟΛΑ ΠΕΤΡΟΥ.

ΤΟ
ΑΠ                                                       ΓΡΑΦΕΙΟΝ Α2/Β΄ΣΣ
Ακριβές Αντίγραφο                   ΜΑΚΑΡΙΤΗΣ ΑΧΙΛΛΕΥΣ

Τ.Σ.Υ.                                                  ΑΝΤ/ΡΧΗΣ ΠΕΖΙΚΟΥ

—————————————-

Θέμα:  ΝΟΪΤΣΙΣ Βασίλειος ή Καπετάν ΝΙΚΗΤΑΣ

Πολιτικός Καθοδηγητής της ΝΟΦ

Εν Λαρίση τη 9 Μαΐου 1947

ΠΡΟΑΝΑΚΡΙΤΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΙΣ Νο2

Α’  ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ

  1. Στοιχεία  ταυτότητος  εξεταζομένου

ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟΝ : ΝΟΪΤΣΙΣ Βασίλειος- Ψευδώνυμα

(Μήτσος ή Ανδραμάτσης ή Νικήτας)

ΠΑΤΡΩΝΥΜΟΝ: ΘΩΜΑΣ

ΜΗΤΡΩΝΥΜΟΝ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

ΕΤΟΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ-ΣΤΡΑΤ.ΚΛΑΣΙΣ: 1910-Στρατ.κλ.1930β

ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ και ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ: ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ – ΦΛΩΡΙΝΗΣ.

  1. Ο ι κ ο γ ε ν ε ι α κ ή  κ α τ ά σ τ α σ ι ς

(από τούδε και εις το εξής ο εξεταζόμενος θα μνημονεύηται με τα αρχικά γράμματα του ονοματεπωνύμου του, δηλαδή Ν.Β. και θα αναφέρεται εις πρώτον ενικόν πρόσωπον). Ο Πατήρ μου ευρίσκεται εν τη ζωή, είναι ηλικίας 60 ετών, γεωργός το επάγγελμα, διαμένει και εργάζεται εις το χωρίον μου ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ, έχει τρίτην σύζυγον ονόματι Μαρίαν – Οικογενείας ΠΑΝΤΗ εκ ΚΕΛΛΗΣ. Η μήτηρ μου απεβίωσε το 1918. Έχω έναν αδελφόν ονόματι Ευθύμιον ετών 16, γεωργός άγαμος και κάτοικος ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ  ως και μίαν αδελφήν ονόματι Ευτυχίαν ετών 32 έγγαμον μετά του Δημητρίου ΔΕΛΛΙΟΥ εκ του χωρίου ΚΛΕΙΔΙ – Φλωρίνης. Επίσης ετέραν αδελφήν, ονόματι Ευαγγελίαν, ετών 10 – Μαθήτριαν.

  1. Ε κ π α ί δ ε υ σ  ι ς  κ α ι  α σ χ ο λ ί α ι  τ ο υ Ν. Β.

Ηκολούθησα μαθήματα Δημοτικού Σχολείου και εδιδάχθην ανάγνωσιν και γραφήν μόνον της Ελληνικής γλώσσης παρ’ Ελλήνων Διδασκάλων του χωρίου μου έμαθα όμως να ομιλώ μόνον και το γλωσσικόν ιδίωμα του τόπου μας, το οποίον αποκαλείται (Σλαυομακεδονική γλώσσα) και το οποίον γνωρίζουν και ομιλούν σχεδόν όλοι οι κάτοικοι της Ελληνικής Μακεδονίας, Έλληνες το φρόνημα και την Ιθαγένειαν. Από ηλικίας 13-14 ετών, όταν διέκοψα τα μαθήματα ειργαζόμην εις γεωργικάς εργασίας εις εργασίας καρραγωγέως κατά την κατασκευήν της Δημοσίας οδού – ΚΛΕΙΣΟΥΡΑΣ – ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ και εις ηλικίαν 20 ετών εργάσθην εις αυτοκίνητον ως βοηθός οδηγού.

  1. Σ τ ρ ά τ ε υ σ ι ς  κ α ι  σ τ ρ α τ ι ω τ ι κ α ί   ι δ ι ό τ η τ ε ς.

Κατά το 1931 επεστρατεύθη η κλάσις μου και ως κληρωτός στρατιώτης κατετάγην εις το 20 Συν/γμα και μετά τινα καιρόν μετεφέρθην εις το 20ν Συν/γμα Σκαπανέων. Εξεπαιδεύθην εις την μουσικήν και ήμουν Τυμπανιστής καθ’ όλον το διάστημα της στρατιωτικής θητείας μου απολυθείς τον Ιούλιον 1932.

  1. Ν ύ μ φ ε υ σ ι ς  κ α ι  α τ ο μ ι κ ή  ο ι κ ο γ ε ν ε ι α κ ή    κ α τ ά – σ τ α σ ι ς  –  α σ χ ο λ ί α ι.

Μετά την αποστράτευσίν μου ειργάσθην εις το λατομείον ΑΡΝΙΣΣΗΣ – Ζέρβι όπου είχα ιδιοκτησίαν μου ένα ολόκληρον ύψωμα. Κατά το 1934 ενυμφεύθην την Φανή θυγατέραν Αναστασίου ΜΠΟΥΖΗ εξ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ μεθ’ ης απέκτησα τρία τέκνα εξ ων η Παρασκευούλα ετών 13, η Δημητρούλα ετών 12 και ο Πέτρος ετών 7. Η σύζυγός μου ασχολείται εις το οικιακά χωρίς να γνωρίζη επάγγελμα άλλο. Ως έγγαμος πλέον ησχολήθην εις εξαγωγήν και κατασκευήν κεράμων, εξ ης εργασίας μου – ως κεραμοποιός – συντηρούσα ανέτως την οικογένειάν μου και είχα καλήν κοινωνικήν θέσιν μεταξύ των συγχωριανών μου.

  1. Ι δ ε ο λ ο γ ι κ ή  κ α ι  π ο λ ι τ ι κ ή  σ κ έ ψ ι ς  τ ο υ Ν.Β.

Από συζητήσεις και ομιλίας του Πασχάλη Αλεξίου ΜΡΑΚΑ – εξ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ – ετών 38 (Υποδηματοποιού, ήρχισα να συμπαθώ τας ιδέας και τα συνθήματα του Κομμουνισμού και κατά το 1928 προσεχώρησα εις το Κόμμα χωρίς και να εγγραφώ ως κομματικόν μέλος (ο Πασχάλης ΜΡΑΚΑΣ ευρίσκεται ήδη εις ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΝ χρηματίσας ινστρούχτορας ΑΜΥΝΤΑΙΟΥ επί κατοχής). Τας Κομμουνιστικάς ιδέας εις το χωρίον μας εισήγαγεν ο ΤΣΙΠΑΣ Ανδρέας (ευρίσκεται τώρα εις τα ΣΚΟΠΙΑ διατελέσας ως υπάλληλος της ομοσπόνδου Μακεδονίας του Κουλισέφσκυ)  ως και ο Ευάγγελος ΓΟΥΛΙΟ ή ΝΑΪΝΤΟΥ (ευρίσκεται ήδη εις την ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΝ με Ελληνικόν διαβατήριον). Μέχρις του 1940 ουδέποτε είχον ακούσει προπαγάνδα υπέρ της ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ αλλά πάντοτε υπέρ του Κομμουνισμού εκ μέρους, του οποίου και εχρησιμοποιήθην ως εκπρόσωπος κατά τας Βουλευτικάς εκλογάς του 1928 εις το χωρίον ΣΚΛΗΘΡΟΝ προς υποστήριξιν των υποψηφίων ΚΑΤΣΩΡΑ Θωμά εξ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ και ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ εκ ΠΙΣΣΟΔΕΡΙΟΥ- ο πρώτος ευρίσκεται εις Φυλακάς και ο δεύτερος εις την Αμερικήν). Αφ’ ης εποχής (1934) ενημφεύθην έπαυσα να ασχολούμαι εις τα κομμουνιστικά πράγματα μέχρι του 1944.

Β΄.  ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΚΑΙ ΕΝ ΓΕΝΕΙ ΑΝΑΜΙΞΙΣ ΤΟΥ Ν.Β. ΕΙΣ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ

Ι.     Επιστράτευσις

Προ της επιθέσεως εναντίον της Ελλάδος εκ μέρους της Ιταλίας είχον προσκληθή και εκπαιδευθή εις την Αεράμυναν υπηρετήσας επί Τρίμηνον εις χωρίον ΠΑΤΗΜΑ.

Οταν εξερράγη ο Πόλεμος, τον Οκτώβριον 1940 εκλήθην και υπηρέτησα πάλιν εις την αεράμυναν της περιοχής ΑΡΝΙΣΣΗΣ – Εδέσσης μέχρι του Απριλίου 1941 ότε και κατελήφθη η Ελλάς υπό των Γερμανών – Ιταλών.

Κατά την διάρκειαν των πολεμικών επιχειρήσεων είχον συλληφθή και εκτοπισθή αρκετά πρόσωπα εκ των χωρίων ΦΛΩΡΙΝΗΣ και ΕΔΕΣΣΗΣ ως π.χ. οι 1) Αναστάσιος ΚΛΙΑΝΗΣ  ετών 45 – γεωργός (ευρίσκεται σήμερον, εις το χωρίον του) 2) Ιωάννης ΚΑΛΕΝΤΖΗΣ ετών 60 (ευρίσκεται εις φυλακάς), 3) Αναστάσιος ΚΑΛΕΝΤΖΗΣ ετών 60 (ευρίσκεται εις το χωρίον του), 4) Πασχάλης ΜΡΑΚΑΣ ετών 37 (ευρίσκεται εις ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ – Σερβίας), 5) Νικόλαος ΜΕΔΙΤΣΙΚΟΣ – ετών 65 (ευρίσκεται εις το χωρίον του – άπαντες εξ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝΟΣ, διότι εκρίθησαν ύποπτοι και επικίνδυνοι λόγω των προς την Βουλγαρίαν φιλικών αισθημάτων των. Πάντως δεν εγένετο πιστευτόν ότι το Βουλγαρικόν Κομιτάτον είχεν αυτούς ως πράκτορας και ουδείς από ημάς εξεδηλώθη τότε υπέρ της Βουλγαρίας. Από Κομμουνιστικής πλευράς δεν είχον ουδεμίαν υποκίνησιν και εκδήλωσιν.

2η  Περίοδος   κατοχής   –  Εκδήλωσις  υπέρ της Βουλγαρίας  και  υπέρ  του  Άξονος

Με την είσοδον εις την Ελληνικήν Μακεδονίαν των Γερμανικών στρατευμάτων ενεφανίσθησαν συγχρόνως και Βούλγαροι Αξ/κοί και Πράκτορες του Βουλγαρικού Κομιτάτου, τους οποίους υπεδέχθησαν μετά χαράς και ενθουσιασμού το πλείστον των κατοίκων εκ των ομιλούντων την Σλαυομακεδονικήν γλώσσαν, οίτινες αποκαλούνται σλαυόφωνοι και μέρος Βουλγαρόφρονες. Μεταξύ των εκδηλωθέντων υπέρ της (προσαρτήσεως της Ελληνικής Μακεδονίας εις την Βουλγαρίαν) και μεταξύ των (συνεργασθέντων μετά των Γερμανών – Βουλγάρων και Ιταλών) ήσαν πάρα πολλοί ανήκοντες εις το Κομμουνιστικόν Κόμμα ως π.χ. οι 1) ΚΑΤΣΩΡΑΣ Θωμάς υποψήφιος Βουλευτής του Κ.Κ.Ε. 2) Βύρων ΚΑΤΣΙΚΗΣ, 3) ΤΣΙΠΙΑΣ Ανδρέας,  4) Μεθόδιος ΜΠΛΑΓΑΣ κ.λ.π. Μερικοί Σλαυόφωνοι είτε ήσαν Κομμουνισταί είτε δεν ήσαν παρέμειναν ουδέτεροι, πλην όμως ετύγχανον όλοι της προστασίας και υποστηρίξεως των Γερμανών τη φροντίδι ενός Υποσμηναγού ΜΠΛΑΝΤΕΝΩΦ και είτα του Υπολοχαγού ΚΑΛΤΣΕΦ, των οποίων τα έργα και οι σκοποί εστρέφοντο εναντίον των Ελλήνων και εναντίον της Ελλάδος προς εξυπηρέτησιν της Βουλγαρίας και του Άξονος.

  1. Δ ι α φ υ γ ή  ε ξ  Ε λ λ ά δ ο ς  τ ο υ  Ν.Β.  ε ι ς  Σ ε ρ β ί α ν  κ α ι  ε ν  γ έ ν ε ι  δ ι α β ί ω σ ι ς  α υ τ ο ύ  μ έ χ ρ ι  τ η ς   α π ε λ ε υ θ ε ρ ώ σ ε ω ς.

Επειδή εις το χωρίον μου ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ οι εκδηλωθέντες υπέρ της Βουλγαρίας κατεσκεύασαν αψίδες και ανύψωσαν σημαίας Βουλγαρικάς και Γερμανικάς μετά των φωτογραφιών του Χίτλερ και Βόριδος, έφθασεν η Χωροφυλακή ΑΜΥΝΤΑΙΟΥ και διέταξε να κατεβασθή η Βουλγαρική σημαία και να μη πανηγυρίζη ο κόσμος για την νίκην των Γερμανών. Τότε εδημιουργήθησαν προστριβαί μεταξύ των κατοίκων και Αστυνομίας οπότε εγώ και ο Αναστάσιος ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ αφηρέσαμε τας αψίδας και τας φωτογραφίας πράγμα όπερ εθεωρήθη ως ύβρις εναντίον των Γερμανών και μας είπον ότι θα εφυλακιζώμεθα. Από διαδόσεις περί αναζητήσεώς μου εκ μέρους των Γερμανών και Βουλγαροφρόνων εφοβήθην και επροτίμησα να καταφύγω εις ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΝ – Σερβίας όπου ευρίσκοντο Βουλγαρικά Στρατεύματα δεδομένου ότι μόνον τους Γερμανούς εφοβούμην.

(ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ ΠΡΟΑΝΑΚΡΙΤΟΥ: Υπάρχει πληροφορία ότι ο Ν.Β. εφυγαδεύθη υπό του Βουλγαρικού Κομιτάτου εις Σερβίαν επειδή η Ελληνική Χωροφυλακή κατεδίωκε τούτον επί εξυβρίσει της Ελληνικής Σημαίας κ.λ.π. Εις το Μοναστήρι Σερβίας ειργάσθην εις τα κτήματα του Έλληνος ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Γεωργίου και με την συνδρομήν αυτού μετεκάλεσα μαζί μου εκεί και την οικογένειαν μου. Κατά τον Ιούνιον 1943 συλληφθείς υπό Βουλγαρικής Στρατιωτικής Αστυνομίας λόγω του ότι εχαρακτηρίσθην ύποπτος συνεργασίας μετά των Ελλήνων ανταρτών και Παρτιζάνων ενώ εγώ ουδεμίαν είχον σχέσιν και απεστάλην εις το ΠΕΤΡΙΤΣΙ ένθα ειργάσθην εις καταναγκαστικά έργα μέχρι του Ν/βρίου 1943 οπότε και έτυχον χάριτος επί τω θανάτω του Βόριδος. Επέστρεψα εις ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ και τον Μάιον 1944 πάλιν συνελήφθην από τους Βουλγάρους και εξορίσθην εις ΠΡΙΛΕΠ μέχρι του Αυγούστου 1944. Αφεθείς ελεύθερος επέστρεψα εις την Ελληνικήν Μακεδονίαν και ο υπεύθυνος Περιφερειακός του ΕΑΜ – ΣΝΟΦ, Ευάγγελος ΚΟΥΪΤΣΗΣ εκ ΒΕΥΗΣ – Φλωρίνης μου ανέθηκε τα καθήκοντα του υπευθύνου της ΕΤΑ με έδραν το χωρίον ΑΧΛΑΔΑ Καρατζόβας. Ηργάσθην εις την περιοχήν αυτήν υπέρ του ΕΑΜ – ΣΝΟΦ μέχρι του Φεβρουαρίου 1945 οπότε επηκολούθησεν η εξ Ελλάδος διαφυγή μου ομού μετά σνοφιτών του ΕΛΑΣ και Ελασιτών Ελλήνων καθ’ όσον είχε υπογραφή η Συμφωνία της Βάρκιζας και επρόκειτο να γίνη προώθησις Αγγλικών και Ελληνικών στρατευμάτων εκ Νότου προς Βορράν.

  1. Π ρ ο π α γ α ν δ ι σ τ ι κ ή   κ α ι  ε γ κ λ η μ α τ ι κ ή       δ ρ ά σ ι ς  τ ο υ  Β ο υ λ γ α ρ ι κ ο ύ  Κ ο μ ι τ ά τ ο υ  κ α ι  ε ν  γ έ ν ε ι τ ω ν  Β ο υ λ γ αρ ο φ ρ ό ν ω ν.

Από της Ανοίξεως του 1941 μέχρι του θέρους του 1943 οι πράκτορες του Βουλγαρικού Κομιτάτου επροπαγάνδιζον εις τους σλαυοφώνους κατοίκους της Ελληνικής Μακεδονίας την προσάρτησιν αυτής εις την Βουλγαρίαν. Κατά την άνοιξιν του 1943 χάρις εις τας ενεργείας του ΚΑΛΤΣΕΦ και ΜΑΡΙΝΩΦ είχεν εξοπλισθή το Αξονοβουλγαρικόν Κομιτάτον Καστορίας προς υποστήριξιν των Ιταλών και προς καταπολέμησιν των Ελλήνων Ανταρτών εκ της δράσεως των οποίων είχον τρομοκρατηθή οι Ιταλοί και Ολόκληρον Ιταλικόν Τάγμα είχεν αιχμαλωτισθή εις ΣΙΑΤΙΣΤΑΝ από Έλληνας αντάρτας υπό την ηγεσίαν Ελλήνων Αξ/κών άνευ της αναμίξεως των Ελλήνων και Βουλγαροφρόνων Κομμουνιστών. Τα πάντα εστρέφοντο εναντίον των Ελλήνων κατοίκων διότι οι Γερμανοί, οι Ιταλοί και οι Βούλγαροι κομιτατζήδες επυρπολούσαν ολόκληρα Ελληνικά χωρία και εξόντωσαν εκατοντάδας Ελλήνων. Οι Κομμουνισταί Βουλγαρόφρονες, τέως στελέχη του Μακεδονικού Γραφείου του Κ.Κ.Ε., ήτοι ΤΕΡΠΟΦΣΚΥ ή ΖΗΣΙΑΔΗΣ Λάζαρος, ΤΣΙΠΑΣ ή ΤΖΗΜΑΣ ή ΣΑΜΑΡΙΝΙΩΤΗΣ,  ΣΛΟΜΠΟΤΑΣ ή ΚΕΝΤΡΟΣ, ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ κ.λ.π. ενώ είχον αποφυλακισθή εκ της Ακροναυπλίας υπό της εν Αθήναις Βουλγαρικής Πρεσβείας και από του Ιουνίου 1941 είχον αποσταλή εις ΣΟΦΙΑΝ ένθα ετύγχανον της προστασίας και ενισχύσεως εκ μέρους της Βουλγαρικής Κυβερνήσεως, αναφαίνονται εις την Ελληνικήν Μακεδονίαν κατά τας αρχάς του 1943 και υπό το προσωπείον του Έλληνος Κομμουνιστού εισεχώρησαν εις τας Τάξεις του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ. Κατά την άνοιξιν του 1943 επέτυχον οι Βουλγαρόφρονες και Έλληνες Κομμουνισταί την εξόντωσιν με δολοφονίας και εκτελέσεις πλείστων Ελλήνων Αξ/κών και άλλων στελεχών του Ανταρτικού αγώνος π.χ. Ταγ/χου ΠΟΡΤΗ, υπολοχαγών ΜΠΟΥΛΟΓΙΑΝΝΗ – ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ κ.λ.π. ώστε περιέρχεται  εις χείρας των Κομμουνιστών η ηγεσία των ανταρτών. Μετά την πτώσιν των Ιταλών υφίστανται οι αντάρται συστηματικήν δίωξιν εκ μέρους των Γερμανών και λόγω των πιέσεων του Ελληνικού πληθυσμού αυξάνονται αι δυνάμεις των ότε δημιουργούνται τα εθελοντικά Τάγματα Ασφαλείας – Οχράνας, εκ πολλών χιλιάδων Βουλγαροφρόνων χωρικών, τους οποίους εξώπλισεν εις το ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ ο Στρατηγός των Γερμανικών Ες-Ες ΣΙΜΑΝΑΡ και ανέλαβεν ο ΚΑΛΤΣΕΦ την γενικήν ηγεσίαν των. Εκ των οχρανιτών ένα μέρος ενόπλων εισέρχονται εις τας τάξεις των ανταρτών του ΕΛΑΣ  και επιτυγχάνουν οι Βουλγαρόφρονες Κομμουνισταί την υπό του ΕΑΜ ίδρυσιν του Σ Ν Ο Φ.

  1. Α υ τ ο ν ο μ ι σ τ ι κ ό ν  κ ί ν η μ α  σ λ α υ ο μ α κ ε δ ό ν ω ν   τ η   υ π ο κ ι ν ή σ ε ι  Γ ι ο υ γ κ ο σ λ α ύ ο υ Κ ο μ μ ο υ ν ι σ τ ο ύ  ΝΤΕΑΝ.

Κατά το θέρος του 1944 και ενώ είχεν γίνει η Συμφωνία του ΛΙΒΑΝΟΥ μεταξύ ΕΑΜ και Ελληνικής Κυβερνήσεως υποκινείται υπό τινος Γιουγκοσλαύου Παρτιζάνου ονόματι ΝΤΕΑΝ το αυτοκινητιστικόν Κίνημα εκ μέρους (800) ανταρτών του ΕΛΑΣ σλαυομακεδόνων με αρχηγόν τον ΠΕΪΚΟΝ Ναούμ διότι ισχυρίζοντο  ότι το ΕΑΜ – ΚΚΕ δεν θα παραχωρούσε την συμφωνηθείσαν αυτονόμησιν της Μακεδονίας εφ’ όσον είχε δεχθή εις τον ΛΙΒΑΝΟΝ την συνεργασίαν μετά του ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Επακολουθεί η είσοδος εις Γιουγκοσλαυίαν των αυτονομιστών και η επιστροφή των εις την Ελληνικήν Μακεδονίαν τη μεσολαβήσει των Γιουγκοσλαύων και του ΤΖΗΜΑ ή ΣΑΜΑΡΙΝΙΩΤΟΥ, όστις ήτο πρεσβευτής του ΕΑΜ παρά τω ΤΙΤΟ. Την εποχήν εκείνην εφέροντο ως αυτονομισταί και οι οχρανίτες του ΚΑΛΤΣΕΦ και γενικώς η προπαγάνδα του Βουλγαρικού Κομιτάτου εστρέφετο ουχί προς την προσάρτησιν αλλά εις την αυτονόμησιν της Ελληνικής Μακεδονίας.

  1. Δ η μ ι ο υ ρ  γ ί α  ι δ ι α ί τ ε ρ ω ν  Σ λ α υ ο μ α κ ε δ ο ν ι κ ώ ν  Τ α γ μ ά τ ω ν  τ ο υ  Ε Λ Α Σ  κ α ι  Α υ τ ο ν ο μ ι σ τ ι κ ό ν   Κ ί ν η μ α  τ ο υ  ΓΚΟΤΣΕΦ.

Το ΕΑΜ αντί της Οργανώσεως ΣΝΟΦ ίδρυσε ιδιαίτερα Σλαυομακεδονικά Τάγματα του ΕΛΑΣ και εγένετο αρχηγός των ο ΓΚΟΤΣΕΦ (Δημάκης Ηλίας εκ ΦΛΩΡΙΝΗΣ). Η δύναμις αυτών είχε περίπου (800) αντάρτας και ενώ ήρχισεν η αποχώρησις των Γερμανικών Στρατευμάτων εξ Ελλάδος και ομού μετ’ άλλων αποχωρούσαν οι ένοπλοι Οχρανίτες, εξ ων οχρανιτών άλλοι ηκολούθουν τα Γερμανικά στρατεύματα, άλλοι εγένοντο δεκτοί εις τα Σλαυομακεδονικά Τάγματα του ΕΛΑΣ και άλλοι επέστρεφον εις τα χωρία των. Ο ΓΚΟΤΣΕΦ αρνείται να έρθη εις σύγκρουσιν μετά των Γερμανικών Στρατευμάτων. Τουναντίον ούτος κάμνει επανάστασιν και ανακηρύσσει την αυτονόμησιν της Μακεδονίας, οπότε εξαναγκάζεται πιεζόμενος υπό του ΕΛΑΣ να οδηγήση τους αυτονομιστάς αντάρτας εις την Σερβίαν. Μετ’ αυτού ακολουθούν και οι ΤΟΥΡΟΥΝΤΖΑΣ και ΟΥΡΝΤΑΣ, αρχηγοί Τμημάτων ανταρτών του ΕΛΑΣ και έτσι άνω των 3.500 ανταρτών του ΕΛΑΣ ευρέθησαν εις Γιουγκοσλαυίαν και εις την διάθεσιν των Παρτιζάνων του ΤΙΤΟ.

  1. Ε ν ε ρ γ ό ς  α ν ά μ ι ξ ι ς  τ ο υ  Γ ι ο υ γ κ ο σ λ α υ ι κ ο ύ π α ρ ά γ ο ν τ ο ς  ε ι ς  τ α  Ε λ λ η ν ι κ ά  π ρ ά γ μ α τ α  κ α ι σ υ ν ε ρ γ α σ ί α  α υ τ ο ν ο μ ι σ τ ώ ν  μ ε τ ά  τ ο υ  Ε Λ Α Σ  κ α τ ά  τ η ν  Δ ε κ ε μ β ρ ι α ν ή ν  ε π α ν ά σ τ α σ ι ν

Από του Οκτωβρίου 1944 αναφαίνεται η Γιουγκοσλαυική προπαγάνδα εναντίον της Ελλάδος καθ’ όσον ευθύς αμέσως οι Κομισάριοι του ΤΙΤΟ προπαγανδίζουν ομού μετά των Βουλγαροφρόνων και Ελλήνων  ινστρουχτόρων Κομμουνιστών τα συνθήματα της Ομοσπονδήσεως και ενώσεως των τριών Τμημάτων της Μακεδονίας (Ελληνικής, Σερβικής και Βουλγαρικής) και την υπαγωγήν του νέου ομοσπόνδου Μακεδονικού Έθνους εις την Λαϊκήν Δημοκρατίαν του ΤΙΤΟΥ. Εντός ολίγων ημερών οι οχρανίτες οπαδοί της προσαρτήσεως της Ελληνικής Μακεδονίας εις την Βουλγαρίαν οι σνοφίτες αντάρται, οπαδοί της αυτονομήσεως της Ελληνικής Μακεδονίας, και οι Έλληνες αντάρται, οπαδοί Λαϊκής Δημοκρατίας της Ελλάδος, εφ’ όσον ευρέθησαν εις την Γιουγκοσλαυίαν μετεβλήθησαν εις οπαδούς της ομοσπονδήσεως προς δημιουργίαν ομοσπόνδου Μακεδονικού Έθνους υπό τον ΤΙΤΟ. Κατά την Δεκεμβριανήν επανάστασιν του ΕΛΑΣ  ενισχύεται η επανάστασις αυτή υπό των αυτονομιστών – ομοσπονδιακών οίτινες κατέρχονται εκ Σερβίας  εις την Ελλάδα και επολέμησαν εις Ηπειρον  και Αττικήν. Μετά την συμφωνίαν της Βάρκιζας οι αυτονομισταί ομοσπονδιακοί, μέρος των οχρανιτών και μέρος της Ελασιτών Ελλήνων εγκαταλείπουν την Ελλάδα και εισέρχονται εις την Γιουγκοσλαυίαν,Βουλγαρίαν και Αλβανίαν.

Γ.΄  ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΑΙ ΕΧΘΡΙΚΑΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΗΣ ΓΙΟΥΓΚΟ-ΣΛΑΥΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΕΑΜ – ΚΚΕ ΚΑΙ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ – ΑΛΒΑΝΙΑΣ

  1. Χ ρ η  σ ι μ ο π ο ί η σ ι ς   Σ λ α υ ο μ α κ ε δ ό ν ω ν  κ α ι  Ε λ λ ήν ω ν   Ε α μ ο κ ο μ μ ο υ ν ι σ τ ώ ν   υ π ό   τ η ς  Γι ο υ γ κ ο σ λ α υ ί  α ς ε πί   β λ ά β ε ι   τ η ς  Ε λ λ ά δ ο ς

Άπαντας σχεδόν τους Σλαυομακεδόνας συνεκέντρωσεν η Γιουγκοσλαυία εις την περιοχήν Σερβικής Μακεδονίας και όλους σχεδόν τους νέους, από ηλικίας 17 μέχρι 20 ετών ενέταξεν εις τον Γιουγκοσλαυικόν στρατόν έστω και εάν ήσαν οχρανίτες δοσίλογοι και πολλούς προσέλαβον εις δημοσίας υπηρεσίας ως υπαλλήλους και τέλος άλλους υποχρέωσεν εις αναγκαστικήν εργασίαν. Εντός 2-3 μηνών, δηλαδή από του Μαρτίου 1945 μέχρι του Ιουνίου 1945 είχον συγκεντρωθή εις Σερβικήν Μακεδονίαν περίπου 6-7 χιλιάδες σλαυομακεδόνες και 3-4 χιλ. γυναικόπαιδα. Οιαδήποτε κίνησις αυτών παρηκολουθήτι υπό της ΟΖΝΑ αφού ο ΓΚΟΤΣΕΦ επωνομάσθη Ταγματάρχης και άλλοι πολλοί έγιναν Αξ/κοί του Γιουγκοσλαυικού στρατού και της ΟΖΝΑ, συνεχώς δε η προπαγάνδα κατεφέρετο εναντίον της Ελλάδος και υπεραμύνετο της ιδέας ομοσπονδήσεως της Μακεδονίας υπό τον ΤΙΤΟ. (Εις τον ονοματικόν πίνακα των γνωστών μου προσώπων θα καταγράψω όλους τους σημαίνοντας πρωτεργάτας της κινήσεως αυτής). Εκτός  της προπαγάνδας υπό των Γιουγκοσλαύων ινστρουχτόρων και των τοιούτων Σλαυομακεδόνων διά να προσηλυτισθούν εις τον Κομμουνισμόν οι καταφυγόντες εις την Γιουγκοσλαυίαν Έλληνες σλαυομακεδόνες και εκτός της εξασκήσεως των χιλιάδων νέων εις στρατιωτικάς ασκήσεις και εις τον χειρισμόν των όπλων, εγένετο η συγκρότησις εν ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΩ και εν ΣΚΟΠΙΟΙΣ διαφόρων αποστολών εκ Γιουγκοσλαυϊας εις την Ελληνικήν Μακεδονίαν εξ ειδικευμένων στελεχών. Ομάδες στελεχών διετάχθησαν ίνα εργασθώσι διά την πολιτικήν και προπαγανδιστικήν οργάνωσιν όλων των χωρικών σλαυομακεδόνων της Ελληνικής Μακεδονίας με κατεύθυνσιν την ομοσπόνδησιν αυτής και υπαγωγήν της εις την Γιουγκοσλαυίαν και εις την προώθησιν ιδία νέων εξ Ελλάδος εις Σερβίαν εφ’ όσον εφαίνοντο αδιάφοροι ή αντιδραστικοί ώστε υπό διάφορα προσχήματα να επιτυγχάνεται επαύξησις του αριθμού των αυτοεξορίστων. Έτεραι ομάδες, διετάχθησαν όπως χρησιμοποιήσωσιν ένοπλον βίαν και τρομοκράτησιν ανά τα χωρία της Ελληνικής  Μακεδονίας προς παρεμπόδισιν τιμωρίας των συνεργασθέντων σλαυομακεδόνων οχρανιτών μετά του εχθρού, προς παρεμπόδισιν της εμπεδώσεως τάξεως και ασφαλείας της υπαίρθρου και προς ενίσχυσιν των εγκληματιών Ελλήνων Κομμουνιστών ή μη εξ όσον εδιώκοντο υπό των Ελληνικών Αρχών και τέλος εις την εξυπηρέτησιν εκείνων, οίτινες επεθύμουν ή εκ πλάνης ή λόγω βίας από μέρους των ενόπλων σνοφιτών του ΓΚΟΤΣΕΦ την είσοδον των εις τα όμορα της Ελλάδος Κράτη. Δι’ απάσας τας ανωτέρω παρανόμους και τρομοκρατικάς πράξεις υπήρξεν εξ αρχής πλήρης συνεργασία των ομάδων εκ Γιουγκοσλαυίας μετά των Πολιτικών οργανώσεων του ΕΑΜ – ΚΚΕ και των σχηματισμών αυτών ΕΠΟΝ -ΚΚΕ και ΕΟΑ, πράγμα όπερ συνετέλεσεν εις την εξουδετέρωσιν οιασδήποτε ενεργείας των Ελληνικών Αρχών εναντίον των οποίων εστρέφετο η προπαγάνδα του Κομμουνισμού υπό την πρόφασιν ότι καταπιέζονται οι Δημοκρατικοί Έλληνες Πολίται ή οι Δημοκρατικοί Σλαύοι του Αιγαίου, ως επωνομάσθησαν οι Έλληνες σλαυόφωνοι της Ελληνικής Μακεδονίας κατόπιν εντολής των ινστρουχτόρων του ΤΙΤΟ και του ΔΗΜΗΤΡΩΦ. Εκ παραλλήλου με την μεταχείρισιν και χρησιμοποίησιν των σλαβομακεδόνων Ελλήνων εκ μέρους της Γιουγκοσλαυίας ανάλογος τοιαύτη και μάλιστα χειροτέρα εγένετο των Ελλήνων Εαμοκομμουνιστών, τους οποίους τα όργανα της ΟΖΝΑ με την συνεργασίαν του ΤΖΗΜΑ και μερικών Ελλήνων ινστρουχτόρων μετέφερον εις Στρατόπεδα ΚΟΥΜΑΝΟΒΟΥ και ΤΕΤΟΒΟΥ και έπειτα εις το ΜΠΟΥΛΚΕΣ – Βοϊβοδίνας. Εις το Μπούλκες συνεκεντρώθησαν άνω των έξι χιλιάδων (6000) Ελλήνων Εαμοκομμουνιστών και μεταξύ αυτών ανεμίχθησαν σκοπίμως και συνωμοτικά μερικοί ινοτρουχτόρες Σλαυομακεδόνες, της εμπιστοσύνης του ΤΙΤΟ, όπως είναι ο ΣΛΟΜΠΟΤΑΣ ή ΚΕΝΤΡΟΣ εκ ΦΛΩΡΙΝΗΣ και άλλοι πολλοί εκτός εκείνων που απετέλεσαν ιδιαίτερον σλαυομακεδονικήν Γκρούπαν. Εκεί υπό την άγρυπνον παρακολούθησιν της ΟΖΝΑ και υπό τρομοκρατίαν της ΥΤΟ (Υπηρεσίας Τάξεων Ομάδος) εκ κακοποιών και εγκληματιών Ελλήνων κομμουνιστών, εγένετο συνεχώς προπαγάνδα κομμουνιστική και αναγκαστική εργασία χωρίς να πληρώνονται ημερομίσθια εις τους εργαζόμενους εκτός από τρία έως πέντε σιγαρέττα την ημέραν. Με τα συνθήματα του Τρίτου γύρου για να επικρατήση και εις την Ελλάδα η Λαϊκή Δημοκρατία του ΚΚΕ με την ψευδή προπαγάνδα περί μοναρχοφασιστικής τρομοκρατίας και σφαγών και διωγμών των Δημοκρατικών εις την Ελλάδα, εδημιουργήθησαν στρατιωτικαί σχολαί εις το ΜΠΟΥΛΚΕΣ όπου κατηρτίσθησαν ειδικευμένα στελέχη εις το είδος του ανταρτοπολέμου (κλεφτοπολέμου) και ειδικά στελέχη ινστρουχτόρων πολιτικών καθοδηγητών – Κομισαρίων.

Συνεκροτήθησαν δύο Ταξιαρχίαι εξ Εαμοκομμουνιστών η μία του Ν.ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ και η άλλη του ΕΛΑΣ αι οποίαι ηργάσθησαν εις την κατασκευήν σιδηροδρομικής γραμμής εις το ΜΠΡΙΣΚΟ ως και Γκρούπες ειδικοτήτων, αίτινες ειργάσθησαν εις την ανοικοδόμησιν και κατασκευήν γεφυρών εν Γιουγκοσλαυία, το δε προϊόν της εργασίας των – αμοιβής των – διετέθη υπό του Ταμείου της Κοινότητος των υπέρ του ΚΚΕ.

  1. Ε ν τ ο λ α ί   κ α ι   ο δ η γ ί α ι   τ ω ν   ε π ι σ ή μ ω  ν    π ρ ο σ ωπ ι κ ο τ ή τ ω ν   τ η ς  Γ  ι ο υ γ κ ο σ λ α υ ί α ς   π ρ ο ς  ε ν έ ρ γ ε ι α ν ε χ θ ρ ι κ ώ ν   π ρ ά ξ ε ω ν  ε ι ς   β ά ρ ο ς   τ η ς   Ε λ λ ά δ ο ς .

Κατά τα τέλη Απριλίου 1945 κατόπιν εντολής των 1) ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ Πασχάλη δικηγόρου εξ ΑΡΓΟΥΣ ΟΡΕΣΤΙΚΟΥ, 2) ΤΖΙΟΤΖΙΟΥ ΟΥΡΝΤΑ καρρεκλοποιού εξ ΕΔΕΣΣΗΣ, 3) ΔΗΜΑΚΗ Ηλία – ΓΚΟΤΣΕΦ εκ ΦΛΩΡΙΝΗΣ και 4) Μιχαήλ ΚΕΡΑΜΙΤΖΗ εξ ΕΔΕΣΣΗΣ, εγένετο μια επιτροπή από 25-28 εκπροσώπους των προσφύγων Ελλήνων Μακεδόνων εις την οποίαν συμπεριελήφθην και εγώ (Τα στοιχεία των άλλων μελών θα καταγράψω εις τον πίνακα των γνωστών προσώπων) και μετέβημεν εκ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΥ εις τα ΣΚΟΠΙΑ. Εκεί εγένετο ένα συνέδριον με την συμμετοχήν του ιδίου Πρωθυπουργού της Μακεδονικής ομοσπόνδου Λαϊκής Δημοκρατίας ΚΟΥΛΙΣΕΦ Λάζο, του Γραμματέως του Κομμουνιστικού Κόμματος Μακεδονίας ονόματι ΑΜΠΑ και του Αντιπροσώπου του ΤΙΤΟ ονόματι ΜΙΧΟΒΙΤΣ. Οι ανωτέρω και ιδιαιτέρως ο ΜΙΧΟΒΙΤΣ έθεσαν τας βάσεις και τας κατευθύνσεις οργανωμένης δράσεως όλων των σλαυομακεδόνων για τον αγώνα προς Ένωσιν των τριών Τμημάτων της Μακεδονίας (Ελληνικής – Σερβικής και Βουλγαρικής) για να δημιουργηθή το νέον Μακεδονικόν ομόσπονδον Έθνος εντός των κόλπων της Λαϊκής Δημοκρατίας του ΤΙΤΟ. Οταν έληξεν εκείνο το συνέδριον εγένετο επιλογή προσώπων άτινα θα ειργάζοντο συνωμοτικά εις την Ελληνικήν Μακεδονίαν και μεταξύ των αποσταλέντων ήμην και εγώ ως και οι 1) Νικόλαος ΠΑΤΚΑΣ εκ ΝΕΟΧΩΡΙΟΥ Φλωρίνης, 2) Τάνης ΠΑΣΧΟΣ εκ ΜΕΛΗΤΙ Φλωρίνης 3) ΤΡΥΦΩΝ ΠΑΠΠΑΣ εκ ΞΥΝΟΥ ΝΕΡΟΥ Φλωρίνης, 4) Πέτρος ΚΛΙΓΚΑΤΣΗΣ εκ ΦΛΩΡΙΝΗΣ 5) ΚΛΕΑΤΖΗΣ Γρηγόριος εκ ΚΕΛΛΗΣ 6) Γάβρης εκ ΦΛΩΡΙΝΗΣ. Ημείς είμεθα 9-10 (των υπολοίπων δεν ενθυμούμαι το στοιχεία των) και σύμφωνα με τας εντολάς του ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ Πασχάλη, ΤΖΙΟΤΖΙΟΥ, ΟΥΡΝΤΑ και του ΓΚΟΤΣΕΦ εφύγαμεν εκ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΥ Σερβίας κατά τας αρχάς Μαΐου 1945 με τον σκοπόν να οργανώσουμε τους σλαυοφώνους κατοίκους της Ελληνικής Μακεδονίας είτε με την Προπαγάνδα είτε με την βίαν επάνω στη γραμμή της Ομοσπονδήσεως της Μακεδονίας και ανελάβομεν την περιοχήν ΦΛΩΡΙΝΗΣ. Άλλες ομάδες των οποίων τα μέλη δεν έμαθα, ανέλαβον την περιοχήν ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ και την περιοχήν ΕΔΕΣΣΗΣ. Επειδή κατά τον Μάιον 1945 συναντούσαμε δυσκολίες και αδιαφορίαν των χωρικών και, διότι τότε, κατ’ αρχάς εμποδίζαμε την εγκατάλειψιν της Μακεδονίας από τους σλαυοφώνους, απεστάλησαν εκ Μοναστηρίου κατά τον Ιούνιον 1945 έτεραι ομάδες από ενόπλους αντάρτας (συμμορίτας) σνοφικούς, των οποίων η αποστολή ήτο να τρομοκρατήσουν τους αντιδραστικούς και αδιαφόρους στην προπαγάνδα της πολιτικής εργασίας μας αλλά και να φέρωμεν εμπόδια εις τας Ελληνικάς Αρχάς.  Ως επικεφαλής ενόπλων ομάδων εκ 10-15 σνοφιτών ήσαν οι ΚΟΚΚΙΝΟΣ Χρήστος εκ ΦΛΩΡΙΝΗΣ και ΣΛΟΜΠΟΤΑΣ ή ΚΕΝΤΡΟΣ – συνεργάτης του ΤΕΡΚΟΦΣΚΥ – ως δ’ επληροφορήθην είχον δολοφονήσει δύο χωρωφύλακας εις τον ΑΠΟΣΚΕΠΟΝ – Φλωρίνης και είχον τρομοκρατήσει όλους τους κατοίκους διότι απειλούσαν τους πάντας για να προσχωρήσουν εις την ιδέαν της ομοσπονδήσεως. Εν τω μεταξύ ενισχύθησαν αι ομάδες πολιτικής καθοδηγήσεως και εσχηματίσθησαν Περιφερειακαί και Επαρχιακαί Επιτροπαί από ηγετικά στελέχη αποσταλέντα εκ Σερβίας και εγώ είχον αναλάβει ως υπεύθυνος Επαρχιακός καθοδηγητής της περιφερείας ΑΜΥΝΤΑΙΟΥ της περιοχής ΒΕΥΗΣ ο ΠΑΤΚΑΣ Νικόλαος της ΦΛΩΡΙΝΗΣ ο ΓΑΒΡΗΣ, του ΡΑΔΟΥ ο Ευάγγελος ΚΟΙΤΣΗΣ, του ΞΥΝΟΥ ΝΕΡΟΥ ο Τρύφων ΠΑΠΑΣ, της ΕΔΕΣΣΗΣ ο Τάσιος ΚΕΡΙΜΙΝΤΣΗΣ. Γενικοί Περιφερειακοί ήσαν οι ΒΕΛΑΚΗΣ Δημήτριος εκ ΒΕΥΗΣ, ΤΟΥΡΟΥΝΤΖΑΣ Γεώργιος εκ ΞΥΝΟΥ ΝΕΡΟΥ, Ευάγγελος ΑΓΙΑΝΝΗΣ ή ΟΤΣΕ  – εξ ΕΔΕΣΣΗΣ κ.λ.π. Επειδή ησθένησα από ποδαλγίαν εξηναγκάσθην και επέστρεψα εις ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΝ εις δε την θέσιν μου ήλθεν ο ΤΟΥΡΟΥΝΤΖΑΣ Γεώργιος. Μέχρι της επιστροφής μου, δηλαδή Ιούλιον 1945, είχαμε μικρά αποτελέσματα λόγω αδιαφορίας και αντιδράσεως των κατοίκων οίτινες επιθυμούσαν να ζήσουν ήσυχα και ουχί εχθρικά προς τας Ελληνικάς Αρχάς. Παρέμεινα εις ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΝ μέχρι του Απριλίου 1946 καθ’ ο διάστημα είχον δημιουργηθή εις την Ελληνικήν Μακεδονίαν πολλοί πυρήνες της οργανώσεως ΝΟΦ (Ναρόδνο – Οσβόμπο – Ντίτελνεν – Φρόντ – Δηλαδή Λαϊκόν Απελευθερωτικόν μέτωπον) και μάλιστα εδημιουργήθησαν ιδιαίτεροι σχηματισμοί της ΝΟΜΣ αντί της ΕΠΟΝ του ΕΑΜ και της ΑΦΖ αντί των γυναικείων Τμημάτων του ΕΑΜ – ΚΚΕ πάντως διετηρούντο πολλά μέλη μας εις τας οργανώσεις του ΕΑΜ – ΚΚΕ και ιδία εις την Εθνικήν Αλληλεγγύην και εκαμουφλαρίζοντο, πολλοί εις το Αγροτικόν Κόμμα Ελλάδος (ΑΚΕ). Υπήρξεν εποχή καθ’ ην είχομεν διαταγάς να αποφεύγωμεν την συνεργασίαν μετά των Εαμικών Ελλήνων καθ’ όσον επροπαγανδίζαμε ανοικτά εις τους σλαυόφωνας κατοίκους της Ελληνικής Μακεδονίας την απόσπασιν αυτής εκ της Ελλάδος και την ομοσπόνδησιν της εις την Γιουγκοσλαυϊκήν Δημοκρατίαν αλλ’ αυτή η διαφωνία εκράτησεν ολίγον καιρόν καθ’ όσον επήλθε συμφωνία συνεργασίας μετά του ΚΚΕ επί Κυβερνήσεως Σοφούλη.

Δ.΄  ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΣΥΜΜΟΡΙΑΚΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΤΩΝ ΝΑΦΙΤΩΝ ΚΑΙ ΕΑΜΟΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ

Ι.     Ν ο φ ι κ ή   δ ρ ά σ ι ς   –   Σ κ ο π ο ί   κ α ι  α π ο τ ε λ έ σ μ α τ α.

Από το ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ και από τα ΣΚΟΠΙΑ εξαποστέλλοντο εις την Ελληνικήν Μακεδονίαν συνεχώς ομάδες ενόπλων νοφιτών και κατά το τέλος 1945 και αρχάς του 1946, ήρχισαν αποστολαί και Ελλήνων Εαμοκομμουνιστών από το ΜΠΟΥΛΚΕΣ. Αι δ/γαί της ΝΟΦ ήσαν να σαμποταρισθή η Επιστράτευσις των κληρωτών των Σλαυομακεδόνων ως και των Ελλήνων προσφύγων και εντοπίων κατοίκων εαμοκομμουνιστών. Επίσης να σαμποταρισθή η διενέργεια Βουλευτικών εκλογών και να επιδιωχθή η διά της βίας αποχή, αντιθέτως δε να επιδιωχθή η στρατολογία ανταρτών και η διασάλευσις της Δημοσίας Ασφαλείας με το κτύπημα εναντίον των ανδρών Χωροφυλακής και εναντίον εθνικοφρόνων – αντιδραστικών – Ελλήνων. Προ  των εκλογών και κατά τα μέσα Μαρτίου 1946 είχον γίνει συμπλοκαί των ενόπλων ανταρτών της ΝΟΦ και είχον φονευθή μερικοί αντάρτες και πολιτικοί καθοδηγηταί όπως ο Καπετάν ΛΕΥΘΕΡΗΣ εις την ΕΔΕΣΣΑΝ και εις το ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ ο ΚΟΡΟΒΕΣΗΣ. Εγώ την εποχήν εκείνην ευρισκόμην εις ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ και αφού είχα θεραπευθή από ένα Σέρβον Στρατιωτικόν Ιατρόν, δωρεάν, είχον αναλάβει την διανομήν τροφίμων και ειδών ιματισμού εις τους εξ Ελλάδος πρόσφυγας καθ’ όσον εξελέγην μέλος της Περιφερειακής Επιτροπής Προσφύγων (Όκρουζεν Όντμπορ  Νάμπε –  Ζαντζιτέγιν) Εις όλα τα προς τα Ελληνικά σύνορα  χωρία της Σερβίας ιδρύθησαν Γιάφκες της ΝΟΦ και εις το ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ και ΣΚΟΠΙΑ ήσαν Κεντρικά Γραφεία, τα οποία διηύθυνον οι ΜΑΓΚΟΣ Σταύρος, ΟΥΡΝΤΑΣ Γεώργιος, ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ Πασχάλης, ΓΑΤΣΟΣ Άγγελος κ.λ.π., σκοπός του δε ήτο η διευκόλυνσις της αποστολής ομάδων ενόπλων και αόπλων εις την Ελλάδα τη συνεργασία Γιογκοσλαύων Αξιωματικών της ΟΖΝΑ και του Στρατού, ως αποστολή πολεμικού υλικού, τροφίμων και ιματισμού ως και η παραλαβή τραυματιών, ασθενών, ομήρων ως αιχμαλώτων. Την 27ην Απριλίου 1946 υπεχρεώθην από τον ΟΥΡΝΤΑ, και επέστρεψα εις την Ελληνικήν Μακεδονίαν όπου και έφθασα εις το Όρος ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ και συνήντησα τον Επικεφαλής 50 μελούς νοφικής συμμορίας νοφιτών Χρήστον ΚΟΡΔΑΛΗΝ ή ΜΠΟΤΕΦ εξ ΕΔΕΣΣΗΣ. Εις άλλας περιοχάς του ΒΙΤΣΙΟΥ -ΒΟΙΟΥ και ΒΕΡΜΙΟΥ υπήρχον μικρότερες ομάδες ανταρτών (συμμοριτών) της ΝΟΦ ως και του ΕΑΜ – ΚΚΕ  ανεξάρτητες μεταξύ των. Πολιτικός Καπετάνιος της συμμορίας ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ ήτο τότε ο ΚΕΡΑΜΙΝΤΣΗΣ και Διοικηταί Διμοιριών οι ΚΟΥΚΟΥΛΗΣ Δημήτριος εκ ΜΠΑΚΟΒΟΥ- Εδέσσης, ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ίλιτς) εξ ΕΔΕΣΣΗΣ και ΠΡΟΣΣΟΣ Νικόλαος εκ ΜΠΑΚΟΒΟΥ. Η Δύναμις της συμμορίας αυτής ηυξήθη εις 120 άνδρας διότι αφίχθησαν 35 Νοφίτες εκ Σερβίας και προσεχώρησαν έτεροι 35 Ελασίτες εκ των πέριξ χωρίων.

Εις τα διάφορα χωρία αι Επιτροπαί αυτοαμύνης είτε του ΕΑΜ είτε της ΝΟΦ εφρόντιζαν για τα τρόφιμα, για την παροχήν πληροφοριών περί των κινήσεων του στρατού και χωροφυλακής ως και την υπόδειξιν των αντιδραστικών χωρικών αλλά και διά την κινητοποίησιν των εφεδρικών οργανώσεων εις την ΝΟΦ εις συγκεντρώσεις και διαμαρτυρίας εναντίον των Ελληνικών Αρχών υπό οιασδήποτε προφάσεις. (Δι όσους υπευθύνους της αυτοαμύνης έχω στοιχεία θα τα αναφέρω εις τον πίνακα των γνωστών μου προσώπων).

  1. Σ υ ν ε ρ γ α σ ί α   ε α μ ο κ ο μ μο υ ν ι σ τ ώ ν  Ε λ λ ή ν ω ν  κ α ι   Ν ο φ ι τ ώ ν   σ υ μ μ ο ρ ι τ ώ ν.

Επειδή είχε προηγηθεί η αναγνώρισις της ΝΟΦ υπό του Αρχηγού του ΚΚΕ Ν.ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ ως Δημοκρατική οργάνωσις μειονότητος Σλαυομακεδόνων, επειδή η δύναμις των ανταρτών (Νοφιτών συμμοριτών) ηυξάνετο και αντιθέτως αι συμμορίαι του ΕΑΜ-ΚΚΕ ήσαν πάντοτε μικρού αριθμού και επειδή η Προπαγάνδα είχεν αποκαλύψει τους ομοσπονδιακούς σκοπούς της ΝΟΦ και ένεκα τούτου είχεν η ΝΟΦ δεχθή μερικά κτυπήματα από τον Στρατόν και από την Χωρ/κήν,φαίνεται ότι ευρέθη σκόπιμος η ενοποίησις των ανταρτικών ομάδων (συμμοριτών). Εδόθησαν εντολαί υπό των ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ Πασχάλη και ΟΥΡΝΤΑ Τζιότζιου, εκπροσώπων της ΝΟΦ όπως προπαγανδισθή η ανάγκη της ενώσεως των Νοφιτών μετά των εαμοκομμουνιστών Ελασιτών Ελλήνων και προς επιτυχίαν του ομοσπονδιακού αγώνος έπρεπε διά πολιτικούς λόγους να παραδοθή η ηγεσία των συμμοριτών – Νοφιτών και μη – εις Έλληνας Καπεταναίους. Μέχρι της ενοποιήσεως των ομάδων και μέχρι νεωτέρων οδηγιών από το ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ έπρεπε να μη γίνουν επιθέσεις εκ μέρους των νοφιτών έστω και εάν διέτασσον οι επικεφαλής Έλληνες Καπεταναίοι. Κατά τον Ιούνιον 1946 επήλθεν η πρώτη επαφή συνεργασίας μετά των Ελλήνων Καπεταναίων, οίτινες ήσαν οι 1)  Καπετάνιος ΠΑΝΟΣ εκ Θεσσαλονίκης – Διμοδιδάσκαλος, 2) τέως Ταγ/χης του ΕΛΑΣ Καπετάνιος ΚΑΤΣΩΝΗΣ εκ ΝΑΟΥΣΗΣ και κατόπιν συνομιλιών μετά του ΟΥΡΝΤΑ, ΚΟΡΔΑΛΗ Χρ. ανελήφθη η αρχηγία όλων των συμμοριτών υπό του ΚΑΤΣΩΝΗ στρατιωτικού Καπετάνιου με πολιτικόν υπαρχηγόν τον Καπετάνιον ΚΥΡΙΑΚΟΝ εξ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ χωρίς ακόμη να πραγματοποιηθή επισήμως η ένωσις των τμημάτων ΝΟΦ και ΕΑΜ. Κατά την εποχήν εκείνην ετέρα συμμορία της ΝΟΦ με αρχηγόν τον ΚΕΝΤΡΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟΝ (Σλομπόταν) ήρχισε την δράσιν της εις την περιοχήν της ΤΖΕΝΑΣ διότι έπρεπε να δημιουργηθή μια νεκρά περιοχή πλησίον των Σερβικών συνόρων και με επικοινωνίαν το ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ ώστε να διχετευθώσιν όπλα και πυρομαχικά εκ Γιουγκοσλαυίας εις τους συμμορίτας της Μακεδονίας. Προς τον σκοπόν τούτον εγένοντο εγχειρήματα προς αντιπερισπασμόν τόσον εις τας υπωρείας του ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ όσον και εις τας περιοχάς ΒΕΡΜΙΟΥ και ΠΑΪΚΟΥ. Παρά τας οδηγίας του ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ Πασχάλη και ΟΥΡΝΤΑ εντούτοις εγένοντο επιθέσεις κατά του Σταθμού Χωρ/κής ΣΩΤΗΡΑΣ – Εδέσσης εναντίον ενόπλων χωρικών του ΚΑΤΩ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ, εις τους ΛΥΚΟΥΣ κ.λ.π.

Προ των επιθέσεων είχε γίνει μία μεταβολή εις τας διοικήσεις και εις τας θέσεις των τμημάτων ώστε μία δύναμις υπό τον ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΝ (Ιλιτσ) απεστάλη εκ ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ εις ΒΕΡΜΙΟΝ, ένας Λόχος – συγκρότημα – ανετέθη εις τον Καπετάνιον ΛΙΑΚΟΝ δηλαδή εις τον ΛΑΖΑΡΙΔΗΝ Γεώργιον εξ Εδέσσης πρόσφυγα του ΚΚΕ με υπαρχηγόν – Πολιτικόν – τον Καπετάνιον ΠΡΙΛΕΠ ήτοι ΚΟΥΚΟΥΛΗΝ Δημήτριον εξ ΠΡΟΜΑΧΟΥΣ και με καθοδηγητήν τον Καπετάνιον ΝΙΚΗΤΑΝ ήτοι εμέ. Τον έτερον Λόχον – Συγκρότημα – ανέλαβε στρατιωτικός Καπετάνιος ο ΟΡΕΣΤΗΣ πρόσφυξ εξ ΕΔΕΣΣΗΣ, του ΚΚΕ με υπαρχηγόν τον Καπετάνιον ΣΛΟΜΠΟΤΑΝ και απεστάλει εις την περιοχήν ΤΖΕΝΑΣ.

Κατ’ αυτόν τον τρόπον η όλη δύναμις είχε τρία Συγκροτήματα και τα αρχηγείαν διήυθυναν οι ΚΑΤΣΩΝΗΣ  και ΚΥΡΙΑΚΟΣ εκ μέρους του ΚΚΕ και ΚΟΡΔΑΛΗΣ (ΜΠΟΤΕΦ μετά του ΑΓΙΑΝΝΗ Αναστασίου (ΜΙΜΗ) προερχομένων εκ ΜΠΟΥΛΚΕΣ, εκ μέρους της ΝΟΦ.

  1. Μ ε τ α φ ο ρ ά   ό π λ ω ν   κ α  ι   π υ ρ ο μ α χ ι κ ώ ν   ε κ Γ ι  ο υ γ κ ο σ λ α υ ί α  ς  ω ς   κ  α ι   ε ι δ ώ  ν   ι μ α τ ι σ μ  ο ύ.

Κατά τας αρχάς Ιουλίου 1946 (δεν ενθυμείται επακριβώς ημερομηνίαν) εγώ ως Καπετάνιος Πολιτικός επήρα διαταγή και εζήτησα από τους υπευθύνους της αυτοαμύνης μερικά ζώα (άνω των 35) τα οποία παρέδωκα εις κάποιον σύνδεσμον συμμορίτην ονόματι (ΜΙΜΗΝ) από το χωρίον ΡΙΖΑΡΙ -Εδέσσης ως και εις άλλους 3-4 αγνώστους με τους οποίους υπέδειξεν ο Καπετάνιος ΚΑΤΣΩΝΗΣ. Επειδή από 2-3 ημέρας επέστρεψαν τα ζώα και χωρίς να μάθω που εκρύβησαν τα όπλα και πυρομαχικά, μετεφέρθησαν τοιαύται εκ Γιουγκοσλαυίας υπό την άμεσον και προσωπικήν του ΟΥΡΝΤΑ ΤΖΙΟΤΖΙΟΥ παραλαβήν και μεταφοράν. Τότε, εδόθησαν εις το δικόν μου συγκρότημα δέκα αυτόματα και τρία στεν ενώ ευρισκόμεθα πλησίον του χωρίου ΟΡΜΑΝ. Το δρομολόγιον εισόδου και εξόδου εκ των Γιουγκοσλαυοελληνικών συνόρων είχε καθορισθή η περιοχή ΡΑΜΝΙ-ΜΠΟΡ Καλύβια ΚΑΤΣΑΒΟΥ (Κοτρώνι προς ΠΡΟΦΗΤΗΝ ΗΛΙΑΝ και εντός του Γιουγκοσλαυικού εδάφους το χωρίον ΝΤΟΜΠΡΟ-ΠΟΛΕ. Εις τα ίδια σημεία γίνεται η είσοδος εκ Γιουγκοσλαυίας συμμοριτών ενόπλων και αόπλων ως και η έξοδος τραυματιών, ασθενών και συνδέσμων, αιχμαλώτων και ομήρων εξ Ελλάδος. Κατ’ επανάληψιν εγένετο αποστολή εκ Γιουγκοσλαυίας ειδών ιματισμού και μάλιστα χλαίναι, υποδημάτων και ενδημάτων προερχομένων ως επί το πλείστον εκ των αποθηκών της ΟΥΝΡΡΑ, είχε δε γίνει εναποθήκευσις εις την περιοχήν ΕΔΕΣΣΗΣ ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ – ποσότητος ιματισμού της ΟΥΝΡΡΑ μαζί με πυρομαχικά και όπλα και τα οποία όταν εγένετο αναγκαστική στρατολογία 150 συμμοριτών διενεμήθησαν εις αυτούς υπ’ εμού και του ΣΑΜΠΑΡΔΑΝΗ Ευαγγέλου (ΙΛΙΝΤΕΣΚΥ) εκ του χωρίου ΚΕΡΑΣΙΑ-Εδέσσης αφού, προς τούτο έδωκε διαταγάς ο Καπετάνιος ΠΑΝΟΣ και ο τοιούτος ΟΥΡΝΤΑΣ. Από τον Αύγουστον 1946 οι Έλληνες Καπεταναίοι ήρχοντο απ’ ευθείας εις συνεργασίαν μετά των Σέρβων αξ/κών και των εν ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΩ στελεχών της ΝΟΦ, οπότε μετεφέροντο μεγαλύτεραι ποσότητες όπλων και ιματισμού, ιδιαιτέρως ο Καπετάνιος ΚΑΤΣΩΝΗΣ είχεν κατ’ επανάληψιν μεταφέρει όπλα εκ Σερβίας.

  1. Μ ε τ α β ο λ  α ί     ε ι ς    τ α ς    Δ ι ο ι κ ή σ ε ι ς    τ ω ν σ υ γ κ ρ ο τ η μ ά τ ω ν   σ υ μ μ ο ρ ι τ ώ ν  κ α ι   μ ε τ α σ τ α θ μ ε ύ σ ε ι ς τ ο ύ τ  ω ν   α ν ά   τ α ς   Π ε ρ ι ο χ ά ς   ΒΕΡΜΙΟΥ-ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ – ΠΑΪΚΟΥ – ΒΟΪΟΥ – ΓΡΑΜΜΟΥ- ΒΙΤΣΙ-ΧΑΣΙΩΝ -ΟΛΥΜΠΟΥ

Κατά τα τέλη Αυγούστου 1946 εγένετο σύσκεψις εις το χωρίον ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Εδέσσης ήτις διήρκησε περί τας 5-6 ώρας και εις την οποίαν επήραν μέρος εκ μέρους της ΝΟΦ, οι ΟΥΡΝΤΑΣ ΤΖΙΟΤΖΙΟΣ, ΚΟΡΔΑΛΗΣ Χρήστος και ΡΑΚΟΒΙΤΗΣ ή ΡΑΚΟΦΣΚΥ Παύλος και εκ μέρους του ΕΑΜ-ΚΚΕ δύο άγνωστα εις εμέ στελέχη – εμφανισθέντα ως Ιατροί εξ Αθηνών ως και ο Καπετάνιος ΚΑΤΣΩΝΗΣ. Άπαντες ανεχώρησαν πλην του ΚΑΤΣΩΝΗ και μετέβησαν εις Σερβίαν ίνα συζητήσουν μετά του ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ Πασχάλη, ΓΚΟΤΣΕΦ και ΚΕΡΕΜΙΝΤΖΗ τας προϋποθέσεις και τους όρους της ενώσεως των νοφιτών και Εαμοκομμουνιστών ανταρτών. Προ της αναχωρήσεως διά Σερβίαν είχεν επέλθει συμφωνία συνεργασίας και γι’ αυτό εδόθησαν  εντολαί εις τας διοικήσεις των συγκροτημάτων. Εις τα δύο συγκροτήματα του ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ ανετέθησαν αι Διοικήσεις του μεν πρώτου εις τους Καπετάνιους, Στρατιωτικόν ΚΑΤΣΩΝΗΝ και Πολιτικόν ΚΥΡΙΑΚΟΝ – αμφότερους του ΚΚΕ ενώ κατά τα 2/3 αι αντάρται ήσαν Νοφίτες του δε δευτέρου εις τους Καπετάνιους, Στρατιωτικόν ΚΟΡΔΑΛΗΝ – ΜΠΟΤΕΦ και Πολιτικόν ΜΙΜΗΝ (ΑΓΙΑΝΝΗΝ Αναστάσιον) αμφοτέρους της ΝΟΦ. Εγώ επήρα εντολή και ανεχώρησα εκ ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ μεταβάς επι κεφαλής νοφιτών ανταρτών (25-30) εις το ΒΕΡΜΙΟΝ και εις τοποθεσίαν ΚΑΛΥΒΙΑ του ΚΑΡΑ Θεοδώρου, συνηντήθην μετά συγκρότημα ανταρτών υπό την αρχηγίαν του Καπετάνιου ΜΑΥΡΟΥ και του ΑΚΡΙΤΑ. Υπαρχηγοί και πολιτικοί καθοδηγηταί ήσαν οι ΤΑΝΟΥΡΗΣ Πέτρος (ψευδώνυμον ΑΝΤΩΝΗΣ εκ ΠΡΟΜΑΧΟΥΣ ως και εγώ ως αντιπρόσωποι της ΝΟΦ και κάποιος υπό το ψευδώνυμον ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ εβραίος εκ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, πολιτικός του ΚΚΕ. Όπως επήλθε μεταλλαγή εις την διοίκησιν των συγκροτημάτων ούτω πως εγένετο και μεταλλαγή (ανακάτωμα) μεταξύ των συμμοριτών ανταρτών ώστε ηνώθημεν ημείς οι Νοφίτες με τους ελασίτας και εις με το ΒΕΡΜΙΟΝ εδημιουργήθη Αρχηγείον με τρία συγκροτήματα συνολικής δυνάμεως 220 συμμοριτών εις δε το ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ υπαρχηγείον με τρία συγκροτήματα αλλ’ είδους διμοιριών καθ’ όσον η όλη δύναμις του υπαρχηγείου αυτού δεν ανήρχετο τους 115 συμμορίτας εξ ων οι 20-25 ήσαν άοπλοι. Το υπαρχηγείον ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ υπήγετο εις το Αρχηγείον του ΠΑΪΚΟΥ του οποίου αρχηγοί ήσαν οι Καπεταναίοι, Στρατιωτικός ΣΤΑΘΗΣ και Πολιτικός – υπαρχηγός ο ΣΤΑΥΡΟΣ. Η δύναμις του Αρχηγείου ΠΑΪΚΟΥ εκυμαίνετο εις 200 συμμορίτας ήτοι τρία συγκροτήματα χωρίς να γνωρίζω ποίοι ήσαν οι συγκροτάρχαι. Εις το Αρχηγείον ΠΙΕΡΡΙΩΝ υπήρχον κατά πληροφορίας μου περίπου 100 και όντως εκ των υστέρων επληροφορήθην υπαρχηγός πολιτικός ήτο κάποιος υπό το ψευδώνυμον ΚΑΒΑΛΑΡΗΣ – Κώστας – εξ ΕΔΕΣΣΗΣ του ΚΚΕ. Κατά την εποχήν εκείνην είχον σχηματισθή αρχηγεία εις ΒΟΪΟΝ με αρχηγούς τους ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΝ και ΛΙΑΚΟΝ, εις ΒΙΤΣΙ με Αρχηγούς τους ΑΜΥΝΤΑΝ και ΠΑΝΤΕΛΗΝ, εις ΧΑΣΙΑ με αρχηγούς τους ΥΨΗΛΑΝΤΗΝ και ΑΚΡΙΤΑΝ (ο τελευταίος μετετέθη εκ Βερμίου εις ΧΑΣΙΑ κατά τον Σ/βριον 1946) εις τον ΓΡΑΜΜΟΝ και ΟΛΥΜΠΟΝ είχον γίνει Υπαρχηγεία και το πρώτον υπήγετο εις το Αρχηγείον ΒΟΪΟΥ, και το δεύτερον εις το Αρχηγείον ΠΙΕΡΡΙΩΝ. Μέχρι του Ν/βρίου 1946 τα ανωτέρω αρχηγεία και συγκροτήματα είχον μικτάς δυνάμεις, αίτινες όμως ενισχύθησαν από αφιχθέντας εκ Μπουλκές Έλληνας Εαμοκομμουνιστάς και εκ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΥ- Σερβίας σλαυομακεδόνας, νοφίτας και των οποίων αι δυνάμεις κατά τα 2/3 ήσαν οργανωμένοι εις την ΝΟΦ και εξοπλίζοντας εκ Γιουγκοσλαυίας ελάχιστον δε από στρατολογίαν μεταξύ των κατοίκων της Μακεδονίας. Κατά τα τέλη Νοεμβρίου 1946 εσχηματίσθη το Αρχηγείον Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας με Αρχηγούς τους Ι) ΚΙΚΙΤΣΑΝ, 2) ΠΑΝΟΝ και 3) ΟΥΡΝΤΑΝ – τον τελευταίο ως εκπροσώπου της ΝΟΦ. Την αρχηγίαν και Διοίκησιν των συγκροτημάτων (αρχηγείον) ΠΑΪΚΟΥ, ΒΕΡΜΙΟΥ, ΠΙΕΡΡΙΩΝ – ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ και ΟΛΥΜΠΟΥ είχεν αναλάβη ο Καπετάνιος ΠΑΝΟΣ με βοηθόν τον Καπετάνιον ΣΤΑΘΗΝ του ΠΑΪΚΟΥ. Ομοίως την τοιαύτην των Αρχηγείων ΒΟΪΟΥ, ΓΡΑΜΜΟΥ, ΒΙΤΣΙ και ΧΑΣΙΩΝ είχον αναλάβη οι ΚΙΚΙΤΣΑΣ και ΟΥΡΝΤΑΣ με βοηθόν – Επιτελάρχην τον ΒΟΥΡΟΝ (έφεδρος Ανθ/γός εκ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ. Εκάστην σχεδόν εβδομάδα εγένοντο μεταβολαί εις τα κατώτερα στελέχη – λοχαγούς, διμοιρίτας και ομαδάρχας, αι οποίαι οφείλοντο εις τας μετακινήσεις μικρών ομάδων ως και εις την θέσιν “πόστων” εις τους εκ ΜΠΟΥΛΚΕΣ ερχομένους κατά προτίμησιν αλλά και εις την δυναμικότητα που έπρεπε να πέρνουν οι αρχηγοί μέσα εις τα τμήματα.

Εγώ ησθένησα εις το ΒΕΡΜΙΟΝ και μαζί με 6-7 άλλους ασθενείς ανεχωρήσαμε επανελθόντες εις το ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ προκειμένου να περάσωμεν εις την Σερβίαν. Οταν εφθάσαμεν εις το χωρίον ΚΕΡΑΣΙΑ κατά την 13ην Σεπτεμβρίου 1946 συνηντήθημεν εκεί μετά των ΟΡΝΤΑ και ΟΤΣΕ (ΑΓΙΑΝΝΗ) οίτινες μας έδωκεν οδηγόν τον Νικόλαον – συμμορίτην εξ ΑΓΡΑΣ και λόγω του ότι είχον τελειώσει αι εκκαθαριστικαί επιχειρήσεις του Στρατού και Χωρ/κής επροχωρήσαμε προς το ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ σταθμεύσαντες εις τοποθεσίαν ΜΠΟΥΝΑΡΙ όπου υπάρχουν Καλύβια μέσα σε δασώδη περιοχήν και τα οποία δεν είχεν ανακαλυφθή από τον Στρατόν. Την επομένην εφθάσαμεν εις την τοποθεσίαν ΡΑΜΝΙ – ΜΠΟΡ εις απόστασιν μιας ώρας εκ των συνόρων Γιουγκοσλαυίας, ένθα ανεύρομεν τους ΚΑΤΣΩΝΗΝ, ΚΥΡΙΑΚΟΝ, ΚΟΡΔΑΛΗΝ, ΜΙΜΗΝ (ΑΓΙΑΝΝΗΝ Αναστάσιον), ΤΣΒΕΤΚΟΝ Αναστάσιον, ΠΡΙΚΟΝ Δημήτριον, ΚΟΥΚΟΥΛΗΝ Δημήτριον, ΑΡΑΠΗΝ Γεώργιον, οίτινες ήσαν επικεφαλής 80-90 συμμοριτών και είχον αποσυρθή εκ του ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ αποφευχθείσης της συγκρούσεως των μετά του στρατού καθ’ όσον δεν πλησίασεν εκεί ο στρατός. Από τους Κυριάκον και ΚΑΤΣΩΝΗΝ διετάχθησαν οι έξ (6) εκ των ασθενών (ο είς ήτο τραυματίας από την επίθεσιν κατά του φυλακίου ΝΑΟΥΣΗΣ) και επέρασαν  εις την Γιουγκοσλαυίαν ενώ εγώ με δύο άλλους ηναγκάσθημεν και παραμείναμεν εις την ομάδα Διοικήσεως του Συγκροτήματος ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ διότι μόνον οι βαρέως ασθενείς εγένοντο δεκτοί από τους Σέρβους και μόνον βάσει εγγράφων σημειωμάτων (φύλλων πορείας) – τα οποία έγραφεν ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ως και εγώ έγραφον τοιαύτα εις την Μακεδονική Σερβική γλώσσα ενώ ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ εις την Ελληνικήν. Κατά τα τέλη Σ/βρίου 1946 έφθασεν εις ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ ο Καπετάνιος ΠΑΝΟΣ, ακολουθούμενος και υπό του Καπετάνιου ΔΙΑΚΟΥ (ΜΑΡΙΝΟΥ εξ ΕΔΕΣΣΗΣ) και επρόκειτο να λάβουν μέρος εις σύσκεψιν Νοφιτών και Κομμουνιστών εις το χωρίον ΠΛΑΤΑΝΑΚΙΑ καθ’ όσον κατευθύνοντο εις Γιουγκοσλαυίαν για να γίνη η τελική συμφωνία της ενοποιήσεως των ανταρτικών συγκροτημάτων. Υπήρχον διαφωνίαι επί του πολιτικού και στρατιωτικού μέρους μεταξύ της ΝΟΦ και ΕΑΜ-ΚΚΕ αλλά συγκεκριμμένα πράγματα εγώ δεν εγνώριζον. Την 10 Οκτωβρίου 1946 απεστάλλει εις Γιουγκοσλαυίαν ο Καπετάνιος ΜΙΜΗΣ (ΑΓΙΑΝΝΗΣ) Αναστάσιος λόγω αιμοπτύσεως και ανέλαβε ανώτερος καθοδηγητής ο ΟΥΡΝΤΑ ΤΖΙΟΤΖΙΟΣ και ως υπαρχηγός του ανέλαβον εγώ.

Όταν επήρε διαταγή ο ΟΥΡΝΤΑΣ από τον ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΝ Πασχάλην για να μεταβή εις το ΒΙΤΣΙ προς συνάντησίν του και για να λάβη μέρος εις σύσκεψιν ομομελείας των Αρχηγών προκειμένου να συμφωνηθή η ένωσις των ανταρτών επισήμως αφήκεν εμέ ως εκπρόσωπον και Καπετάνιον της ΝΟΦ, εις δε την θέσιν του ΚΟΡΔΑΛΗ όστις έφυγε για το ΒΙΤΣΙ ή Σερβίαν αφήκεν τον ΤΑΝΟΥΡΗΝ Πέτρον (Καπετάνιον Αντώνην). Ημείς επήραμε διαταγή να εκπροσωπήσουμε την ΝΟΦ εις τα ακτίφ του Αρχηγείου ΠΑΪΚΟΥ- ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ αλλά να μη δεχθούμε εντολάς προς ενέργειαν επιθέσεων εάν προς τούτο απεφάσιζον οι Καπεταναίοι ΚΑΤΣΩΝΗΣ – ΚΥΡΙΑΚΟΣ- ΚΑΒΑΛΑΡΗΣ  – ΟΡΕΣΤΗΣ  και ΔΙΑΚΟΣ.

Εν τω μεταξύ είχον αφιχθή εκ Σερβίας συμμορίται της ΝΟΦ ως και από το ΜΠΟΥΛΚΕΣ εαμοκομμουνισταί και συνεχώς εγένοντο μεταβολαί εις τους Διμοιρίτας και ομαδάρχας. Της ΝΟΦ συγκροτάρχης ανέλαβεν ο ΠΡΟΣΟΣ Νικόλαος ως και οι Δημήτριος ΠΡΙΚΟΣ (ψευδώνυμον ΜΠΕΤΣΙΚΟΣ) και ΤΑΝΟΥΡΗΣ Νικόλαος από τους ΠΡΟΜΑΧΟΥΣ – ΕΔΕΣΣΗΣ υπό το ψευδώνυμον (ΚΑΡΑΤΑΣΟΣ). Εις τους Νοφίτας εδίδοντο ψευδώνυμα Ελληνικών ονομάτων για να καμουφλάρεται η ΝΟΦ εις τους Ελασίτας.

Ε΄.  ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΔΡΑΣΙΣ ΣΥΜΜΟΡΙΤΩΝ, ΜΕΤΡΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΥΓΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΩΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ, ΑΠΟΚΡΥΨΙΣ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΡΟΦΙΜΩΝ – ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΒΙΩΣΙΣ.

Ι.     Ε γ κ λ η μ α τ ι κ ή   δ ρ ά σ ι ς   –   Ε π ι θ έ σ ε ι  ς,   Δ ο λ ο φ ο – ν ί α ι    κ α ι   α ρ π α γ α ί.

α)    Τον Μάϊον 1946 εγένετο η επίθεσις συμμορίας ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ υπό την ηγεσίαν των ΚΟΡΔΑΛΗ, ΚΥΡΙΑΚΟΥ, ΜΠΙΖΑΝΤΑΚΟΥ, ΔΙΑΚΟΥ (εξ ΕΔΕΣΣΗΣ) και πρόκειται περί του ΛΑΖΑΡΙΔΗ Γεωργίου), ΓΙΟΥΡΟΥ ή ΝΡΟΣΣΟΥ κ.λ.π. κατά του Σταθμού Χωρ/κής ΣΩΤΗΡΑΣ – Εδέσσης. Η Δύναμις της Χωροφυλακής ήτο μικρά και υποχωρήσασα δεν είχεν θύματα, πάντως ηρπάγησαν όλα τα είδη του Σταθμού και δύο- τρία όπλα.

β)    Την 25 Μαΐου 1946, όμοια επίθεσις εγένετο εναντίον της Χωροφυλακής του Χωρίου ΣΑΡΑΚΙΝΟΥ – Εδέσσης, την οποίαν διηύθυνον οι ΚΑΤΣΩΝΗΣ και ΣΑΜΠΑΡΔΑΝΗΣ (ΙΛΙΝΤΕΣΚΥ) και ουδέν αποτέλεσμα είχεν ένεκα του ότι οι Χωροφύλακες είχον καταλάβει θέσεις έξωθι του χωρίου και ημείς αγνοούσαμε τούτο και αντί να τους αιφνιδιάσωμεν ημείς μας αιφνιδίασαν αυτοί αφού βεβαίως και τα γαυγίσματα των σκύλων ωφέλησαν τους Χωροφύλακες και τους προειδοποίησαν περί της εμφανίσεώς μας.

γ)    Τον Ιούλιον 1946 εδέχθημε από τον Στρατόν και Χωρ/κήν επίθεσιν εις την τοποθεσίαν ΛΕΙΒΑΔΙΑ του χωρίου ΣΩΤΗΡΑ και είχομεν απωλείας δύο τραυματίας και έξι (6) αιχμαλώτους. Οι αρχηγοί ΚΟΡΔΑΛΗΣ – ΚΑΤΣΩΝΗΣ – ΙΛΙΝΤΕΣΚΥ – ΚΥΡΙΑΚΟΣ – ΔΙΑΚΟΣ – ΠΡΙΛΕΠ και εγώ μετά του ΜΠΕΖΑΝΤΑΚΟΥ και 23-25 αντάρται απεφύγαμεν την σύλληψιν και εξόντωσιν διότι εκρύβημεν εις το δάσος και μερικοί ετράπησαν εις φυγήν.

δ)    Την 15 Σ/βρίου 1946 εγένετο επίθεσις κατά του φυλακίου Στρατού – Προκαλύψεως συνόρων εις την θέσιν ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ – ΚΑΙΜΑΤΣΑΛΑΝ, την οποίαν διήυθυναν οι Αρχηγοί ΚΑΤΣΩΝΗΣ, ΚΟΡΔΑΛΗΣ, ΚΥΡΙΑΚΟΣ, ΜΙΜΗΣ, ΠΡΙΛΕΠ, ΤΣΒΕΤΚΟΣ και ΔΙΑΚΟΣ και ΤΑΡΖΑΝ (κατάγεται από το ΡΙΖΑΡΙ) με δύναμιν 80 περίπου ανταρτών – συμμοριτών . Εγένετο αιχμαλωσία των επτά (7) στρατιωτών Ελλήνων του Φυλακίου άνευ μάχης, διότι με την κύκλωσιν συνελήφθη αιφνιδιαστικά ο σκοπός – φρουρός και επειδή δεν υπήρχε σκύλος να προειδοποιήση κατελήφθησαν οι άνδρες κοιμώμενοι. Οι τρεις (3) εκ των στρατιωτών εδέχθησαν και παρέμειναν ως συμμορίται αφού τα όπλα και τας στολάς των (Χλαίνας – Χιτώνια) επήραν οι αρχηγοί – Καπεταναίοι, οι άλλοι τέσσαρες και ο Λοχίας μαζύ εστάλησαν συνοδεία εις την Γιουγκοσλαυίαν όπου παρεδόθησαν εις την ΟΖΝΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΥ και όπως διεδίδοντο από τους συνοδούς των συμμορίτας, ΚΕΡΑΜΙΝΤΣΗ Πέτρον και ΜΙΟΥ Γρηγορίου εξ ΟΡΜΑΣ – Εδέσσης προωθήθησαν εις το ΜΠΟΥΛΚΕΣ.

ε)    Κατά τας 25 Σ/βρίου 1946 η ιδία συμμορία επετέθη, κατά του φυλακίου Στρατού ΚΑΤΩ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ (Εδέσσης εκ 35-40 ανδρών αλλά δεν κατελήφθη το φυλάκιον αυτό διότι από τα γαυγίσματα των σκύλων ειδοποιήθησαν εγκαίρως οι στρατιώται και μας υπεδέχθησαν με πυρά. Κατά την οπισθοχώρησίν μας εφονεύθη ένας συμμορίτης υπό το ψευδώνυμον (ΑΕΤΟΣ) εξ ΕΔΕΣΣΗΣ χωρίς να πληροφορηθώ τι απώλειες είχεν ο στρατός.

στ)  Περί τας 25-27 Οκτωβρίου 1946 εγένετο επίθεσις κατά του χωρίου ΠΑΤΗΜΑ -ΑΡΝΙΣΣΗΣ ένθα ευρίσκετο δύναμις στρατού 50-60 ανδρών. Οι συμμορίται ήσαν άνω των 135 και διευθύνοντο από τους ανωτέρω αρχηγούς πλην του ΚΥΡΙΑΚΟΥ λόγω ασθενείας του και τον αντικατέστησεν ο Καπετάνιος ΟΡΕΣΤΗΣ και προσετέθη ο Καπετάνιος ΟΥΡΝΤΑΣ. Η επίθεσις αυτή εγένετο για να φέρη αντιπερισπασμόν εις τον Στρατόν και Χωρ/κήν που έκαμναν επιχειρήσεις εις το ΒΕΡΜΙΟΝ αλλά και τότε η επίθεσίς μας απέτυχεν επειδή οι στρατιώται δεν αιφνιδιάσθησαν.

ζ)    Κατά το Ν/βρίον 1946 εγένετο επίθεσις από 100 συμμορίτες εναντίον 35 στρατιωτών ευρισκομένων εις το χωρίον ΛΥΚΟΣΤΟΜΟΝ – Εδέσσης αλλ’ απεκρούσθημεν άνευ απωλειών και υποχωρήσαμεν επειδή από τα γαυγίσματα των σκύλων ειδοποιήθησαν εγκαίρως οι στρατιώται. Επρολάβαμεν και εκάψαμεν, τέσσερα σπίτια εθνικοφρόνων τα οποία υπέδειξεν ο συμμορίτης ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ Αναστάσιος εκ ΛΥΚΟΣΤΟΜΟΥ. Την επίθεσιν κατηύθυνον οι ΚΑΒΑΛΑΡΗΣ, ΤΑΝΟΥΡΗΣ και εγώ.

η)    Κατά τον Ν/βριον 1946 απεφασίσθη και επραγματοποιήθη ταυτοχρόνως επίθεσις από τμήματα συμμοριτών συνολικής δυνάμεως 160 περίπου, εναντίον χωρίων ΠΛΑΤΑΝΑΚΙΑ, ΚΕΡΑΣΙΑ, ΣΑΡΑΚΙΝΟΥΣ, ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ και ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ της περιοχής ΕΔΕΣΣΗΣ. Είχε δοθή εντολή από την (οργάνωσιν Αυτοαμύνης) της οποίας υπεύθυνοι περιφερειακοί ήσαν οι ΓΚΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ Αναστάσιος, Δημοδιδάσκαλος εκ ΚΑΤΩ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΥ – Εδέσσης και ΤΣΕΡΩΓΚΑΣ Στάθης εξ’ ΕΔΕΣΣΗΣ του Λ.Κ.Ε.-Κ.Κ.Ε. και εκ μέρους της ΝΟΦ ο ΑΓΙΑΝΝΗΣ Ευάγγελος (Ότσε) μετά του ΣΑΜΠΑΡΝΤΑΝΗ Ευαγγέλου (Ιλιντέσκυ) όπως πυρποληθούν άνω των δέκα πέντε οικιών και όπως συλληφθούν ισάριθμοι εθνικόφρονες Έλληνες, οι οποίοι έπρεπε να εκτελεσθούν επί τόπου ως αντιδραστικοί φασίστες. Η επιχείρησις δεν επέτυχεν απολύτως διότι προ 2-3 ημερών ο Αξ/κός Χωρ/κής ονόματι ΚΟΜΝΗΝΟΣ είχεν ανεύρει το αρχείον του Καπετάνιου ΚΑΤΣΩΝΗ εις την θέσιν ΠΗΓΑΔΙ – ΜΠΟΥΝΑΡΙ του χωρίου ΑΝΩ ΚΟΡΥΦΗ και ως εκ τούτου είχον ειδοποιηθή τα πρόσωπα και απουσίαζον εκ των χωρίων των. Πάντως οι συμμορίται κατέκαψαν με βενζίνη τέσσερας οικίας και συνέλαβον τέσσερας άνδρας εκ του χωρίου ΚΕΡΑΣΙΑ 1, ΣΑΡΑΚΙΝΟΥΣ 2 και ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ 1. Τους τρεις εξ αυτών, αγνώστου επωνύμου, εξετέλεσαν οι ΤΑΝΟΥΡΗΣ Νικόλαος και ΠΡΙΚΟΣ Δημήτριος κατόπιν διαταγής των Καπεταναίων ΚΥΡΙΑΚΟΥ, ΚΑΒΑΛΑΡΗ και ΑΝΤΩΝΗ (ΤΑΝΟΥΡΗ Πέτρου) ενώ εγώ είχον διαφωνίσει και χάρις εις εμέ διεσώθη ο τέταρτος – ένας νέος ονόματι Δημήτρης, ετών 20 εκ του χωρίου ΣΑΡΑΚΙΝΟΥΣ. Κατά τας επιχειρήσεις εναντίον των ως άνω χωρίων ηρπάγησαν 10-12 αγελάδια (Βόδια), τα οποία στάλησαν εις ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ,    4-5 φορτία ψωμί 5-6 φορτία Καλαμπόκι και διάφορα είδη ιματισμού.

θ)    Τον Δεκέμβριον 1946 ελάβομεν εντολήν από το Αρχηγείον ΠΑΪΚΟΝ και μετέβημεν εις την αγροτικήν περιοχήν του χωρίου ΜΠΑΧΟΒΟΝ – Εδέσσης προκειμένου να συγκεντρώσωμεν ημείς οι (160) συμμορίται του ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ τριάκοντα πέντε (35.000) χιλιάδας οκάδας πατάτες. Εις τα χωράφια αυτά ανευρέθησαν τρεις γυναίκες και δύο άνδρες (αγνώστου ταυτότητος) τους οποίους συνέλαβεν ο  επικεφαλής Καπετάνιος Πρόσος Νικόλαος (ψευδώνυμον ΓΙΟΥΡΑΣ) και τους οποίους παρά την διαταγήν της ολομελείας των Καπεταναίων εις την οποίαν επήρα μέρος και εγώ, όπως αφίεντο ελεύθεροι, εν τούτοις όλως αδικαιολογήτως τους εξετέλεσαν οι ΠΡΟΣΟΣ, ΤΑΝΟΥΡΗΣ Νικόλαος και ΚΟΥΚΟΥΛΗΣ Σπύρος εκ του χωρίου ΜΠΑΧΟΒΟ – Νοφίτες. Από την περιοχήν εκείνην εξήχθησαν τέσσερας – πέντε χιλιάδες οκάδες πατάτα και την εναποθήκευσαν εκεί πλησίον εις κάποιον καταφύγιον.

ι)     Παρόμοια επίθεσιν έκαμαν οι συμμορίται υπό τους Καπεταναίους ΚΥΡΙΑΚΟΝ και ΤΑΝΟΥΡΗΝ εναντίον του χωρίου ΠΟΛΥΚΑΡΠΗΣ, του οποίου οι κάτοικοι ήσαν μαζί με τον στρατόν εις την ΑΡΔΕΑΝ και δεν εγένετο μάχη. Εξετελέσθη μία γυναίκα επί τόπου και έκαψαν τρία σπίτια. Εγώ είχον διαφωνήσει και δεν έλαβον μέρος η ομάδα μου εναντίον της ΠΟΛΥΚΑΡΠΗΣ εν αναμονή σχετικών διαταγών εκ μέρους του ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ Πασχάλη όστις ευρίσκετο τότε εις το χωρίον ΚΕΡΑΣΙΑ – Εδέσσης μαζύ με τους ΓΚΟΥΣΟΠΟΥΛΟΝ και ΑΓΙΑΝΝΗΝ (Ότσε). Ηρπάγησαν από την ΠΟΛΥΚΑΡΠΗ τρία βόδια (αγελάδες) ως και τρόφιμα.

ια)   Την 13 Φεβρουαρίου 1947 είχε παρουσιασθή εκ μέρους των συγκροτημάτων του ΠΑΪΚΟΥ υπό την αρχηγίαν των Καπεταναίων (ΛΕΥΤΕΡΙΑ) και ΣΤΑΥΡΟΥ ΓΙΟΥΡΟΥ, ΤΑΝΟΥΡΗ Νικολάου, ΠΡΙΚΟΥ Δημητρίου, Ιωάννου (ΡΑΚΤΟΣ) εκ του χωρίου ΚΑΤΩ ΛΟΥΤΡΑΚΙ, επίθεσις εναντίον του χωρίου ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑ – Εδέσσης διότι είχε περί τους εξήκοντα (60) χωρικούς ενόπλους και οι κάτοικοι ήσαν όλοι πρόσφυγες εκ Μικράς Ασίας. Ενεργόν μέρος έλαβον άνω των 230 συμμοριτών αλλά λόγω του ότι το συγκρότημα του ΓΙΟΥΡΟΥ του οποίου ήμην εγώ υπαρχηγός, είχεν αφιχθή εις την περιοχήν αυτήν μόλις 5-6 ημέρας και δεν εγνώριζον οι άνδρες τα μέρη, διετέθημεν έξωθι του χωρίου ΚΩΣΤΑΝΤΙΑ για να παρεμποδίσουμε τυχόν ενίσχυσιν στρατού και χωροφυλακής. Τα έτερα δύο συγκροτήματα από αελασίτας και νοφίτες [με αρχηγούς τους Ι) ΚΩΣΤΑΝ εκ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ, 2) ΒΑΡΝΑΛΙΜ εκ ΛΥΚΟΣΤΟΜΟΥ εκ μέρους της ΝΟΦ] επολέμησαν επί δύο ώρας εναντίον των χωρικών ενόπλων και τους ενίκησαν. Εκεί εξετελέσθησαν από τους συμμορίτας άνω των τριάκοντα γυναικών – παιδιών και ανδρών ως επίσης επυρπολήθησαν με βενζίνη περισσότερα από 25 σπίτια. Ως λάφυρα έφερον οι συμμορίται μόνον δύο αγελάδες και δύο όπλα καθ’ όσον υπήρχε διαταγή να μη γίνη λεηλασία και κατηγορηθούν οι αρχηγοί ότι κάμνουν πλιάτσικο.

Το συγκρότημα το ιδικόν μου είχεν αντιμετωπίσει μόνον μία φορά επίθεσιν στρατού ότε κατά την 6-7 Μαρτίου 1947 διερχόμεθα τον Αλιάκμονα αλλ’ ουδεμίαν απώλειαν είχομεν καθ’ όσον αι κυρίως δυνάμεις των συγκροτημάτων του ΠΡΙΚΟΥ και του ΙΩΑΚΕΙΜ (εκ ΝΑΟΥΣΗΣ την καταγωγήν) ευρίσκετο ως επιφυλακή των 530 ανδρών και ένεκα τούτου εβλήθη από την αεροπορίαν και είχε δύο νεκρούς και τρεις τραυματίας.

  1. Μ έ τ ρ α    α σ φ α λ ε ί α ς   κ α ι    α π ο φ υ γ ή ς   τ ω ν  σ υ γ κ ρ ο ύ σ ε ω ν   μ ε τ  ά   τ ο υ    σ τ ρ  α τ ο ύ  κ α ι  τ η ς  χ ω ρ ο  φ υ λ ακ ή ς.

α)    Το παν εξαρτάται από την Πολιτικήν οργάνωσιν (επωνομάζεται αυτοάμυνα) εκ τριών μελών και της οποίας ο σκοπός είναι  1) η επιστράτευσις συμμοριτών είτε διά της προπαγάνδας είτε διά της βίας, 2) η τροφοδότησις (ΕΤΑ) των ενόπλων ανταρτών από εράνους προαιρετικούς  ή εκβιαστικούς και η παροχή οιαδήποτε πληροφορίας προς τους συγκροτάρχας – αρχηγούς – των ανταρτών συμμοριών σχετικώς με τας κινήσεις του στρατού – χωρ/κής ή και των αντιθέτων πολιτών – κατοίκων της περιφερειακής Επιτροπής – Πάντοτε παρέχονται διά συνδέσμων πληροφορίαι εις τους συμμορίτας, για κάθε κίνησιν εις την περιφέρειαν και εφ’ όσον δοθή η έγκρισις ή η εντολή της αυτοαμύνης τότε και μόνον οι ένοπλοι συμμορίται προβαίνουν εις επιθέσεις κατά χωρίων ή Τμημάτων Στρατού, εις επιτάξεις ή αρπαγάς τροφίμων και ιματισμού ή και εις εκτελέσεις συλλαμβανομένων εκ των χωρίων ατόμων. Πάντως επί του ζητήματος των εκτελέσεων και συλλήψεων, συμμετέχουν και αι πολιτικαί οργανώσεις του ΕΑΜ και της ΝΟΦ, αι οποίαι ενώ είναι κεχωρισμέναι εν τούτοις συνεργάζονται εφ’ όλων των ζητημάτων. Οι σύνδεσμοι είναι άγνωστοι ως επί το πλείστον εις τας αρχάς διότι εμφανίζονται ως αδιάφοροι και φιλήσυχοι πολίται.

β)    Το καμουφλάρισμα των κινήσεων ιδίως την ημέραν εντός δασωδών περιοχών και εντός χαραδρών ή  καλυβών και αποφεύγονται αι κινήσεις τας ημέρας. Αι κινήσεις γίνονται την νύκτα συνήθως με εμπροσθοφυλακήν και οπισθοφυλακήν. Συνήθως αποστέλλονται τρεις άνδρες ενωρίτερον μίαν ώραν ή και περισσότερον επί του προκαθορισμένου δρομολογίου και έπεται, αυτών η εμπροσθοφυλακή, πάντως το δρομολόγιον κινήσεως προκαθορίζεται από τον αρχηγόν Στρατιωτικόν του Συγκροτήματος αφ’ ου λάβει πληροφορίας σχετικάς από την αυτοάμυναν και εάν υπάρχη κίνδυνος ηγείται ένας σύνδεσμος της αυτοαμύνης, γνώστης μονοπατίου και ασφαλούς διεξόδου εκ της τυχόν κυκλώσεως εκ μέρους του Στρατού – Χωρ/κής.

γ)    Πάντοτε την ημέραν ευρίσκονται ομάδες μικρές εις παρατηρητήρια και εις περιπολίας κατά την νύκτα ως και εις σκοπούς ακινήτους. Τους Αρχηγούς Καπεταναίους εξασφαλίζει ιδιαιτέρα φρουρά εκ της ομάδος Διοικήσεως, της οποίας προΐσταται κομματικός έμπιστος και διαθέτει 3-4 εμπίστους οι οποίοι επιβλέπουν τους ανικάνους διά πορείας και επιθέσεις και ως εκ τούτου παραμένοντας εις την ομάδα Διοικήσεως. Συνθήματα και παρασυνθήματα επροτιμώντο τα ονόματα των φονευομένων συμμοριτών και αι τοποθεσίαι.

δ)    Κατά κανόνα η αυτοάμυνα ειδοποεί τα συγκροτήματα επί τη προσεγγίσει στρατού και Χωρ/κής οπότε εγκαίρως μεταφέρονται εις απομεμακρυσμένα και ασφαλή μέρη τα πυρομαχικά και εν γένει υλικά, οι ασθενείς και οι τραυματίαι, οι αιχμάλωτοι και τα ζώα. Ερευνάται η όλη περιοχή και διαπιστούται με αναγνώρισιν εκ μέρους των Καπεταναίων το ασφαλές δρομολόγιον διαφυγής διά της απαγκιστρώσεως των συγκροτημάτων ώστε να μη γίνη σύγκρουσις συμμοριτών μετά στρατού. Μόνον μικραί ομάδες χρησιμεύουν ως οπισθοφυλακή ή ως πλαγιοφυλακή του Στρατοπέδου.

ε)    Έναντι του εκ της αεροπορίας κινδύνου των συμμοριτών έχει διαταχθή η αυστηρά ακινησία και το καμουφλάρισμα των συμμοριτών καθ’ όλην την διάρκειαν της ημέρας. Δεν παρασκευάζεται πολλάκις συσσίτιον εκ του φόβου της αποκαλύψεως των θέσεων υπό της αεροπορίας. Ουδέποτε επιτρέπεται να συγκεντρώνονται πολλοί εις το αυτό μέρος και οσάκις υποχρεωθούν εις πορείας και εν γένει κινήσεις καθορίζεται διάστημα αποστάσεως του ενός από του άλλου 50-100 μέτρων.

Κατά τα διανομάς τυχόν συσσιτίου διαμοιράζεται κάθε συγκρότημα εις ομάδας ώστε να μη είναι μαζεμμένοι περισσότεροι των 5-8 ατόμων και πάντοτε καλύπτονται μέσα στα δάση ή εις χαράδρες και σπηλιές.

στ)  Προκειμένου να γίνη συγκέντρωσις συγκροτημάτων προοριζομένων εις επίθεσιν κατά τινος χωρίου ή πόλεως ή στρατοπέδου χωρ/κής και στρατού γίνεται το ακτίφ όπου οι Καπεταναίοι διαφωτίζονται πλήρως επί του δρομολογίου κινήσεως εκάστου τμήματος και επί του μέρους της αποκρύψεως των συμμοριτών εις τι πλησίον του στόχου χώρον είτε ακατοίκητον ή κατωκημένον.

Πάντοτε αι πορείαι γίνονται την νύκτα και προς παραπλάνησιν ουδέποτε η κατευθύνσις της πορείας γίνεται ουχί απ’ ευθείας προς τον στόχων αλλ’ αντιθέτως ώστε υποβάλλονται οι συμμορίται εις πορείαν 8-10 ωρών ενώ ο στόχος μπορεί να απέχη από το στρατόπεδον των συγκροτημάτων 2-3 ώρες.

Την προηγουμένην της επιθέσεως οι σύνδεσμοι και οι Καπεταναίοι κάμνουν αναγνώρισιν ενώ ολόκληρος η δύναμις των συμμοριτών ευρίσκεται εις απόλυτον ακινησίαν και εις καμουφλάρισμα. Προκαθορίζονται τα σημεία της επιθέσεως εκάστου τμήματος ως και το είδος της εργασίας αυτών και πάντοτε ένα τμήμα παραμένει ολίγον μακράν του στόχου προκειμένου να αποτρέψη την άφιξιν ενισχύσεως δυνάμεων στρατού και Χωρ/κής.

Εν τω μεταξύ οι σύνδεσμοι των αυτοαμύνης και οι έμπιστοι του ΕΑΜ – ΝΟΦ παρακολουθούν και εποπτεύουνν επί των σημείων εισόδου και εξόδου ώστε παρέχεται εξασφάλισις του δρομολογίου υποχωρήσεως και εις τας διασταυρώσεις των οδών ως και εις επικίνδυνα μέρη εγκαθίστανται εκ των προτέρων συμμορίτες οι οποίοι ελέγχουν την κίνησιν συλλαμβάνοντες τους διερχομένους ή βαίνοντας και εφ’ όσον δεν θα εξακριβώσουν εχθρικάς προθέσεις των κινουμένων αφήνουν ελευθέρους τούτους ευθύς ως λήξει η επιχείρησις. Ως επί το πλείστον, διά λόγους συνωμοτικούς, δεν επανέρχονται εις τα συγκροτήματα εις τα προηγούμενα λημέρια των από τα οποία εξεκίνησαν για την επιχείρησιν και με σύνδεσμον έκτακτον ειδοποιείται η παραμείνασα εις το προηγούμενον λημέρι ομάδα όπως εγκαταλείψη το μέρος εκείνο και κατευθυνθή την ιδίαν νύκτα με τα τρόφιμα (επιμελητεία) εις το νέον λημέρι. Το δρομολόγιον επιστροφής και την τοποθεσίαν του νέου λημεριού γνωρίζουν μόνον οι ομαδάρχαι, οι οποίοι εάν εξασφαλίσουν το καμουφλάρισμα των ανδρών των δύνανται να παραμείνωσιν κάπου πλησίον του στόχου και έπειτα μεμονωμένως αι ομάδες συγκεντρώνονται εις τα λημέρια, συμβαίνει όμως σπανίως να μη μεταβάλλεται το λημέρι εάν παρέχη ασφάλειαν και δεν είναι δυνατόν να γίνη διαφορετικά.

ζ)    Και άνευ ειδοποιήσεως τη αυτοαμύνης λαμβάνονται μέτρα ασφαλείας και συμπτύξεως εφ’ όσον αντιλαμβάνονται τα παρατηρητήρια με τα κυάλια την μακράν προς τα λημέρια των συμμοριτών κίνησιν αυτοκινήτων ή τμημάτων στρατού ως επίσης και από τα φώτα των 3-4 αυτοκινήτων, κατά τας νύκτας κινουμένων προς τα λημέρια ή από φωτιές και τραγούδια τμημάτων στρατού ευρεθέντων απροόπτως πλησίον των λημεριών μας. Επίσης λαμβάνονται μέτρα ασφαλείας, εάν από πληροφορίας χωρικών, έστω και εθνικοφρόνων, οίτινες εν αγνοία των πλησιάζουσι τα λημέρια και συλλαμβανόμενοι, αποκαλύπτουν τας γνωστάς εις αυτούς νέας κινήσεις στρατού και χωρ/κής. Προκειμένου πάλιν να παραληφθούν τρόφιμα από τα χωρία χωρίς να αναμιχθή η αυτόαμυνα,  τότε, και αυτό συμβαίνει σπανίως, καμουφλαρίζεται η μεταφορά διά της αποκρύψεως των τροφίμων εις μέρη μακράν του λημεριού και επακολουθεί η τμηματική συγκέντρωσίς των. Πολλάκις έχουν διασωθή συγκροτήματα ως και Αρχηγεία μετά του υλικού των διότι συνέβη να “πέρνουν είδησι” της εμφανίσεως στρατού ή χωρ/κής από τους ασκόπους πυροβολισμούς των ανδρών των, ενώ αντιθέτως ουδείς συμμορίτης πυροβολεί ασκόπως ουδέ και τσιγάρο καπνίζει την νύκτα άνευ συγκεκριμμένης διαταγής και αδείας του Καπετάνιου. Κάθε παράβασις του συμμορίτου χαρακτηρίζεται ως “προβοκάτσια και χαφιεδισμός” και ποινή του είναι η εκτέλεσις διά της εξαφανίσεως κατά το σύστημα το συνωμοτικόν.

  1. Α π ό κ ρ υ ψ ι ς  Π ο λ ε μ ι κ ο ύ   υ λ ι κ ο ύ  (πυρομαχικών και όπλων)   κ α ι   τ ρ ο φ ί μ ω ν.

α)    Τηρείται απολύτως μυστική η τοποθεσία της αποθήκης οπλισμού περί της οποίας γνωρίζουν οι αρχηγοί εκάστου Αρχηγείου ως και 4-5 κομματικοί Έμπιστοι, οι οποίοι αναλαμβάνουν την μεταφοράν μόνοι των – χωρίς αγωγιάτες – την φρούρησιν και την εξαγωγήν προς διαμονήν. Οι συγκροτάρχαι και οι υπαρχηγοί δεν γνωρίζουν τας αποθήκας και συνεπώς ούτε οι υπαρχηγοί συγκροτημάτων και οι άλλοι Καπεταναίοι. Όταν ανοίξη μία αποθήκη οπλισμού γίνεται αμέσως η διανομή εις τους συμμορίτας και το υπόλοιπον μεταφέρεται εις νέας μυστικάς αποθήκας ώστε μόνον αι αποθηκάριοι (3-4) είναι γνώσται και υπεύθυνοι για τον οπλισμόν. Αι αποθήκαι συνήθως, ευρίσκονται ουχί πλησίον των λημεριών για να μη αποκαλυφθή η θέσις  των από τους συμμορίτας αλλά και για να μη ερευνηθή η περιοχή του λημεριού από τον Στρατόν. Ένεκα τούτου οι αποθηκάριοι απομονώνονται όλως διόλου από τους αντάρτας, δεν λαμβάνουν μέρος εις μάχας και επιθέσεις και έρχονται εις επαφήν μόνον με τον Σύνδεσμον που είναι της εμπιστοσύνης του Αρχηγού και μεταφέρει τας διαταγάς προς τους αποθηκαρίους. Ο σύνδεσμος δεν αναμιγνύεται εις την μεταφοράν του οπλισμού διότι αυτήν την εργασίαν κάμνουν οι αποθηκάριοι ως επίσεις την κατασκευήν της αποθήκης και την παραλαβήν προς μεταφοράν εκ του τόπου όπου οι αγωγιάτες συμμορίται κάμνουν το “ξεφόρτωμα”. Πολλάκις μετεφέρθησαν εκ Γιουγκοσλαυίας πυρομαχικά από τους Καπεταναίους ΟΥΡΝΤΑΝ, ΠΑΝΟΝ, ΚΑΤΣΩΝΗΝ και ΣΤΑΘΗΝ με ανθρώπους της εμπιστοσύνης των και μάλιστα τώρα τελευταίως δεν εμπιστεύοντο οι Γιουγκοσλαύοι τους Αρχηγούς της ΝΟΦ αλλά τους τοιούτους του ΚΚΕ από το ΜΠΟΥΛΚΕΣ. Οι συμμετασχόντες εις την μεταφοράν πυρομαχικών συμμορίται έστω και εάν ήσαν κομματικά μέλη και οι οπωσδήποτε γνωρίσαντες  τας θέσεις εισόδου και των αποθηκών, εφ’ όσον δεν ήσαν οι αποθηκάριοι απεστάλησαν εις το εσωτερικόν της Σερβίας. Μεταξύ τούτων γνωρίζω τους ΓΩΓΑΝ Πέτρον, ΑΛΑΝΗΝ Γρηγόριον (εξ ΕΔΕΣΣΗΣ) και ΣΙΜΩΝΗΝ Κων/νος εκ του χωρίου ΚΑΤΩ ΚΟΡΥΦΗ οίτινες προωθήθησαν εις το Εσωτερικόν – άγνωστον που – της Γιουγκοσλαυίας, έχουσιν όμως παραμείνει ακόμη εις τας συμμορίας οι Ν.ΓΙΑΓΚΟΥΛΑΣ εκ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΥ, ένας ΤΑΡΖΑΝ εκ ΡΙΖΑΡΙ και κάποιος ΜΙΜΗΣ εκ ΡΙΖΑΡΙ οι οποίοι εχρησιμοποιήθησαν διά την μεταφοράν όπλων εκ Σερβίας και ίσως διότι ήλλαξεν η τοποθεσία των αποθηκών εστάλησαν ούτοι εις άλλα συγκροτήματα. Εις μερικάς αποθήκας ευρίσκεται υλικόν αλλ’ ασήμαντον και γι’ αυτόν τον λόγο γνωρίζουν και άλλοι την τοποθεσίαν των. Κατά κανόνα αι αποθήκαι κατασκευάζονται μέσα στα δάση ή εις χαράδρας που δύσκολα ανακαλύπτονται γιατί καμουφλαρίζονται όμοια με τα πέριξ και διότι αποφεύγηται η εναποθήκευσις εις σπήλαια.

β)    Ομοίως αι αποθήκαι τροφίμων και ιματισμού είναι συνήθως εις τα ίδια μέρη και είναι γνωσταί εις τους αρχηγούς και αποθηκαρίους ως και εις τον Επιμελητήν του Συγκροτήματος. Αλλά δεν διαρκεί πολύ η μυστικότης καθ’ όσον ευρίσκονται πλησίον των λημεριών και γίνεται συχνά χρήσις. Τα ίδια μέτρα φρουρήσεως και καμουφλαρίσματος εφαρμόζονται ώστε συμβαίνει να είναι νηστικοί οι αντάρτες δύο – τρεις ημέρες, και να δικαιολογούνται οι αρχηγοί πως δεν υπάρχουν τρόφιμα ενώ δι’ αυτούς υπάρχουν και είναι εκεί κάπου πλησίον όπως είχεν συμβή εις το ΒΕΡΜΙΟΝ όπου κατόπιν διαμαρτυριών των ανταρτών οι Καπεταναίοι ΠΑΝΟΣ, ΜΑΥΡΟΣ και ΔΙΑΚΟΣ εξηναγκάσθησαν να κάμουν διανομή από 4-5 πατάτες αφ’ ου επί 4-5 ημέρες ούτε ψωμί δεν είχον οι αντάρται.

  1. Ε κ π α ί δ ε υ σ ι ς  Σ τ ρ α τ ι ω τ ι κ ή  –  Π ρ ο π α γ ά ν δ α  Π ο λ ι τ ι κ ή.

Μόνον εις τα χωρία ΤΡΙΚΚΟΚΙΑ και ΑΝΘΡΑΚΙΑ του Αρχηγείου ΧΑΣΙΩΝ είχον ιδρυθή σχολεία Ουλαμού Λοχιών,  ένθα εγένοντο ασκήσεις εις το χειρισμόν των όπλων και μηχανημάτων – ναρκών κ.λ.π. Επίσης εγένετο θεωρία προπαγάνδας κομμουνισμού Πολιτικού περιεχομένου και συνωμοτικού τοιούτου. Εστάλησαν από τα άλλα αρχηγεία μαθηταί και μαθήτριαι – συναγωνίστριαι – και εγένοντο μικτή και ομοιόμορφος εκπαίδευσις εις τους άνδρας και γυναίκας.

Πάντως έπαυσεν η εκπαίδευσις που εγένετο προχείρως εις τα άλλα αρχηγεία αφ’ ότου ανεμίχθη η αεροπορία κατά των συμμοριτών και οι πολιτικοί καθοδηγηταί κάμνουν τα βράδυα σχετικήν προπαγάνδαν υπέρ του αγώνος για την Λαϊκή Δημοκρατία και με ψευδολογήματα φανατίζουν τους συμμορίτας εναντίον των Εθνικοφρόνων Ελλήνων.

Εις τον ουλαμόν του χωρίου ΤΡΙΚΚΟΚΙΑ διοικητής ήτο ο ΜΑΓΚΟΣ Φώτιος εκ ΣΕΡΒΙΩΝ, ταγματάρχης του ΕΛΑΣ και υποδιοικητής κάποιος ΡΗΓΑΣ Δημοδιδάσκαλος εκ ΚΑΡΔΙΤΣΗΣ προερχόμενος από το ΜΠΟΥΛΚΕΣ. Το Σύνολον της δυνάμεως των εκπαιδευομένων εις τους Ουλαμούς Λοχιών δεν υπερβαίνει τους εκατόν δέκα (110) ανδρών και 25-30 γυναικών, (σχετικώς με τα κομμουνιστικά μαθήματα ησχολούντο οι πολιτικοί διαφωτισταί, εκπαιδευθέντες ειδικώς εις το ΜΠΟΥΛΚΕΣ και απέφευγον να κάμωσιν ανοικτά και συγκεκριμένως λόγον για τους σκοπούς της Οργανώσεως ΝΟΦ όσον αφορά την αφαίρεσιν της Ελληνικής Μακεδονίας και την παράδοσίν της εις τον ΤΙΤΟ υπο μορφήν ομοσπόνδου Μακεδονικού Έθνους, πάντως όλοι οι Νοφίτες, έχουν διαβεβαιωθή περί του σκοπού αυτού του αγώνος των ανταρτών και ιδιαιτέρως ομιλούν με το πνεύμα αυτό όχι μόνον μεταξύ των αλλά και προς του κομμουνιστάς Έλληνας, οι οποίοι δεν αντιλέγουν πλην συνιστούν καμουφλαρισμένην προπαγάνδαν διά πολιτικούς λόγους, (περί των συνθημάτων θα γίνη εις άλλο κεφάλαιον μνεία).

  1. Ν ο σ ο κ ο μ ε ί α   –  α ν α ρ ρ ω τ  ή ρ ι α   –   σ υ ν θ ή κ α ι   δ ι α β ι  ώ σ εω ς   κ α ι   υ γ ι ε ι ν  ή   κ  α τ ά σ τ α σ ι ς .

Γνωρίζει ότι υπάρχει ένα μόνον Νοσοκομείον μέσα εις το Δάσος πλησίον του χωρίου ΦΙΛΙΠΠΑΙΟΙ-ΧΑΣΙΩΝ όπου νοσηλεύονται οι τραυματίαι ΧΑΣΙΩΝ και ΒΟΪΟΥ. Υπάρχουν αναρρωτήρια εις το χωρίον ΑΝΘΡΑΚΙΑ των ΧΑΣΙΩΝ και εις το ΡΑΜΝΙ-ΜΠΟΡ του ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ ως και εις την περιοχήν ΒΕΡΜΙΟΥ αλλά που ακριβώς δεν ξέρω, ίσως, ως Νομίζω να ευρέθη από τον Στρατόν. Επειδή ούτε ιατροί, ούτε φάρμακα ούτε νοσοκόμοι και ασφάλεια υπήρχεν και υπάρχει εις τα συγκροτήματα καθ’ όσον μόνον δύο ιατροί είναι εις τα ΧΑΣΙΑ και ένας εις το ΒΕΡΜΙΟΝ εκ ΜΠΟΥΛΚΕΣ, δι’ αυτό όλοι οι τραυματίαι και οι βαρέως ασθενείς αποστέλλονται εις την Γιουγκοσλαυΐαν. Οι τραυματίαι της μάχης ΝΑΟΥΣΗΣ απεστάλησαν εις Γιουγκοσλαυΐαν και λόγω της Επιτροπής Ερεύνης του Ο.Η.Ε. προωθήθησαν εις το Εσωτερικόν της Γιουγκοσλαυΐας. Οι συμμορίται κατά κανόνα έχουν μαζύ των μία χλαίνη και κατά το ήμισυ μία Κουβέρτα αλλά μόνον με την χλαίνην των επέρασαν όλους τους μήνας του χειμώνος. Με της φωτιές και με τα άχυρα κατώρθωσαν να περάσουν τον χειμώνα και για αυτό πολλοί έπαθαν από ρευματισμούς κρυοπαγήματα και από πνευμονίαν με αποτέλεσμα την φυματίωσιν. Η τροφή κυρίως είναι τραχανάς – Μπουλογούρι και κρέας νερόβραστο με ψωμί μπομπότα και πολύ σπανίως “σιταρίσιο” ως και πατάτες. Τα τρόφιμα της ΟΥΝΡΡΑ που αποστέλλονται εκ της αυτοαμύνης ή αρπάζονται κατά τας επιχειρήσεις κρατούνται εις τα αρχηγεία διά τους Καπεταναίους και διά τα αναρρωτήρια και Νοσοκομεία. Συνέπεια όλων των ανωτέρω ένα 25% των ανταρτών είναι άχρηστον και επιζήμιον έμψυχον υλικόν για τον αγώνα. Εξ αυτών ένα 8-10% είναι φυματικοί, 5-6% πάσχουν από ρευματισμούς, 3-4% από κρυοπαγήματα (δεν έμαθα εάν και πόσοι απεβίωσαν από κρυοπαγήματα), 4-6% από στομάχι και άλλα νοσήματα και ένεκα τούτου εγκαταλείπονται οσάκις εκτάκτως απαγκιστρώνεται ένα συγκρότημα από το λημέρι του (δεν γνωρίζω εάν οι αρχηγοί διέταξεν την θανάτωσιν τινος των ασθενών) αλλά εάν είναι οι Καπεταναίοι ΠΑΝΟΣ και ΛΕΥΤΡΙΑΣ αυτοί δίδουν διαταγάς όπως εις τας μάχας σκοτώνονται οι τραυματίαι από τους συμμορίτας, συναγωνιστάς των, εφ’ όσον δεν θα κατωρθωθή η μεταφορά των).

ΣΤ΄. ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΙΣ ΕΝΟΠΛΩΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΩΝ ΣΥΜΜΟΡΙΤΩΝ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ ΝΟΦ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ ΕΑΜ- ΚΚΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΜΕΤΑΒΟΛΑΙ ΕΙΣ ΤΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΑΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΜΟΡΙΤΩΝ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΣΥΜΜΟΡΙΩΝ.

Ι.     Ε ν ο π ο ί η σ ι ς   ε π ι σ ή μ ω ς  τ ω ν  Ν Ο Φ   κ α ι  Κ Κ Ε.

Αι από του θέρους 1946 συνενοήσεις και ανεπίσημοι συνεργασίαι των πολιτικών οργανώσεων και των ενόπλων συμμοριτών της ΝΟΦ μετά των τοιούτων του ΕΑΜ-ΚΚΕ και ΛΚΕ κατέληξαν εις θετικόν αποτέλεσμα συμφωνίας κατά τα τέλη Δεκεμβρίου 1946, και μόλις την 6ην Ιανουαρίου 1947 ανηγγέλθη επισήμως. Εκ μέρους των Εκπροσώπων της ΝΟΦ τας διαπραγματεύσεις έκαμαν οι ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ Πασχάλης, Δικηγόρος, ΚΕΡΑΜΙΝΤΣΗΣ Μιχαήλ εκ ΓΑΒΡΟΥ- Καστορίας ΒΕΛΑΚΗΣ Δημήτριος εκ ΒΕΥΗΣ Φλωρίνης και ΟΥΡΝΤΑΣ ΤΖΙΟΤΖΙΟΣ εξ ΕΔΕΣΣΗΣ. Εκ μέρους του ΕΑΜ- ΚΚΕ  οι Καπεταναίοι ΟΡΕΣΤΗΣ – ΑΜΥΝΤΑΣ – ΛΑΣΣΑΝΗΣ ως και δύο απεσταλμένοι εξ Αθηνών, εμφανισθέντες ως Ιατροί, (ο ένας  ητο παχύς, μάλλον κοντός ετών 40 εφορούσε γιαλιά). Αι συναντήσεις εγένοντο εις διάφορα μέρη του ΒΕΡΜΙΟΥ, ΒΙΤΣΙ και ΟΛΥΜΠΟΥ αλλά λόγω ασυμφωνιών έθεσαν την όλην υπόθεσιν εις την διάθεσιν των Γιουγκοσλαύων καθ’ όσον έγιναν εις τα ΣΚΟΠΙΑ συσκέψεις όπως αφήκε να καταλάβουμε και ημείς ο ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ Πασχάλ. Οι Νοφικοί έφερον αντιρρήσεις σχετικώς με την συγχώνευσιν των συμμοριτών των εις τα συγκροτήματα των Ελλήνων Κομμουνιστών και εζητούσαν να διατηρηθή ο συμμοριακός στρατός της ΝΟΦ εις ιδιαίτερα συγκροτήματα και με Νοφίτας στρατιωτικούς και Πολιτικούς καπεταναίους, ως επίσεις εζητούσαν όπως επισήμως αναγνωρισθή και δημοσία διακηρυχθή από το ΚΚΕ η μυστική συμφωνία μεταξύ των, όσον αφορά την ομοσπόνδυσιν (όχι αυτονόμησιν της Ελληνικής Μακεδονίας εντός της Λαϊκής Δημοκρατίας του ΤΙΤΟ. Επειδή υπήρχον αντιρρήσεις από τους Έλληνας μόνον όσον αφορά τον χειρισμόν του όλου θέματος και επειδή ανεμένετο η Επιτροπή Ερεύνης του ΟΗΕ οι Γιουγκοσλαύοι παρεχώρησαν την Διοίκησιν των συμμοριτών της ΝΟΦ εις Έλληνας Κομμουνιστάς και ως Αρχηγούς υπέδειξαν εκπαιδευθένας εις το ΜΠΟΥΛΚΕΣ – Βοϊβοδίνας.

  1. Π ο λ ι τ ι κ ή  κ α ι   Στ ρ α τ ι ω τ ι κ  ή   Σ η μ α σ ί α

Πολιτικώς συνέφερεν εις την Γιουγκοσλαυΐαν ως και εις την ΝΟΦ, η πραγματοποίησις της ενοποιήσεως των συμμοριτών καθ’ όσον δι’ αυτού του τρόπου ενεφανίσθη εις την Ελλάδα και εις το Εξωτερικόν, ότι ο ανταρτικός Συμμοριακός αγών της ΝΟΦ δεν είχε σκοπόν την απόσπασιν της Ελληνικής Μακεδονίας και την προσάρτησιν της εις την Γιουγκοσλαυΐαν αλλ’ είχεν ως σκοπόν, την ενίσχυσιν των Ελλήνων ανταρτών του ΕΑΜ-ΚΚΕ διά την Δημοκρατίαν της Ελλάδος. Εις την πραγματικότητα όμως οι σκοποί της ΝΟΦ παρέμειναν και παραμένουν οι ίδιοι αποβλέποντες εις την ομοσπόνδησιν ολοκλήρου της Μακεδονίας υπό την προστασίαν του ΤΙΤΟ και διά την επιτυχίαν του σκοπού αυτού έπρεπε να αγωνισθούν και οι Έλληνες Κομμουνισταί υπό καμουφλάζ ώστε να επιτύχουν και ούτοι την Λαϊκήν Δημοκρατίαν εις την Ελλάδα με την ενίσχυσιν πάλιν της ΝΟΦ και της Γιουγκοσλαυΐας. Αυτόν τον σκοπόν του καμουφλαρίσματος επέτυχεν η ενοποίησις των συμμοριτών – ανταρτών, ώστε παρετηρήθη απόλυτος συνεργασία των Ελλήνων εαμιτών και Κομμουνιστών μετά των Νοφιτών ανταρτών καθ’ όσον ελήφθησαν μέτρα αποφυγής εκδηλώσεως ομοσπονδιακής κινήσεως των νοφιτών εφ’ όσον ευρίσκοντο εν μέσω Ελλήνων ανταρτών και εν γένει Ελληνικών πληθυσμών. Μεταξύ όμως των στελεχών της Διοικήσεως των Συγκροτημάτων ουδέποτε εκαμουφλαρίσθησαν οι σκοποί της ΝΟΦ και του ΛΚΕ και του ΚΚΕ και πάντοτε γίνονται συζητήσεις περί του χρόνου μόνον της πραγματοποιήσεως ουχί δε και περί του εάν θα γίνη ή δεν θα γίνη η ομοσπόνδησις της Ελληνικής Μακεδονίας. Όλοι οι Αρχηγοί του ΚΚΕ απροκαλύπτως συζητούν μετά των αρχηγών της ΝΟΦ και παραδέχονται, συμφωνούντες, την ομοσπόνδησιν της Μακεδονίας και ακόμη την παραχώρησιν της Θράκης εις την Βουλγαρίαν δεδομένου ότι, οι Κομμουνισταί Έλληνες Καπεταναίοι, επιθυμούσαν ένα και μόνον πράγμα, ήτοι την Λαϊκήν Δημοκρατίαν εις την Ελλάδα και την Βαλκανικήν Ομοσπονδίαν υπό την προστασίαν της Ρωσσίας και μάλιστα προλέγουν ότι αρχηγός της Βαλκανικής φαίνεται πως θα είναι ο ΔΗΜΗΤΡΩΦ ή ο ΤΙΤΟ και αποκλείουν τον ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΝ. Το Καμουφλάρισμα της ενοποιήσεως συνεκράτησεν και αύξησε τας δυνάμεις των συμμοριτών αμφοτέρων των οργανώσεων (ΚΚΕ-ΝΟΦ) και εδημιούργησε μίαν κατάστασιν ενιαίαν του ανταρτικού συμμοριακού αγώνος υπό την μορφήν πλέον της εμφανίσεως (ενός Δημοκρατικού στρατού) αγωνιζομένου, δήθεν απλώς διά την Δημοκρατίαν  της Ελλάδος. Εκ παραλήλου απηλλάγη η Γιουγκοσλαυΐα της υποχρεώσεως προς ενίσχυσιν χωριστά των ανταρτών της ΝΟΦ από την τοιαύτην των ανταρτών του ΕΑΜ-ΚΚΕ καθ’ όσον άπασαν σχεδόν την συνδρομήν της την παρέχει απ’ ευθείας εις τους Έλληνας Κουμμουνιστάς Καπεταναίους, οι οποίοι εμφανίζουν και δύνανται να πείσουν τον έξω και έσω της Ελλάδος κόσμον ότι οι αντάρται της Ελλάδος είναι (στρατιώται ενός Δημοκρατικού Ελληνικού Στρατού) ενώ εν τη πραγματικότητα τα 2/3 των ανταρτών είναι Νοφίτες και έδρασαν και δρουν ουχί ως Έλληνες ή φίλοι αυτών αλλά διά την αφαίρεσιν εκ της Ελλάδος της Μακεδονίας της. Οι Καπεταναίοι Έλληνες Κομμουνισταί και Νοφίτες προπαγανδιστικώς εφέροντο ευχαριστημένοι διαβεβαιούντες ότι επετεύχθη η εμφάνισις των ανταρτών ως Ελλήνων δημοκρατικών και ιδιαιτέρως επίστευαν ότι και τα μέλη της Επιτροπής Ερεύνης παρεπλανήθησαν όσον αφορά τους σκοπούς της ΝΟΦ, αφού νοφίτες αντάρται ευρέθησαν εις την Κεντρικήν Ελλάδα – Θεσσαλίαν όπου εμφανίζονται και τώρα ως Έλληνες αντάρται του Δημοκρατικού Στρατού.

Στρατιωτικώς εξυπηρέτησεν η ενοποίησις των ανταρτών αμφοτέρας τας οργανώσεως του ΚΚΕ και ΝΟΦ διότι κατ’ αυτόν τον τρόπον,οι μεν Έλληνες κομμουνισταί και εαμίται αντάρται επίστευσαν ότι ενισχύονται θετικώς απ’ την Γιουγκοσλαυΐαν και συνεπώς έπρεπε να συνεχίσουν τον ανταρτικόν αγώνα με την βεβαιότητα ότι θα σταλούν ενισχύσεις ακόμη, οι δε νοφίτες απέφυγαν να δεχθώσι  μόνον αυτοί τα κτυπήματα του Ελληνικού Εθνικού στρατού και της Χωροφυλακής. Επίσης απεφεύχθη η διαρροή των Ελλήνων Κομμουνιστών και εαμιτών είτε λόγω απογνώσεως είτε λόγω αντιδράσεως προς τα σχέδια του ΤΙΤΟ – ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, σχετικώς με την ομοσπόνδησιν της Ελληνικής Μακεδονίας. Υπήρχε ο κίνδυνος πολλοί αντάρται Έλληνες από τους μη Καπεταναίους να στρέψωσι τα όπλα των κατά των ανταρτών της ΝΟΦ εάν ο αγών εγένετο χωριστός και ειργάζοντο ελεύθερα οι Νοφίτες προς αφαίρεσιν της Ελληνικής Μακεδονίας. Ύστερα απεδείχθη ότι, καλύτερον συνωμοτικά διεξήγαγον τον ανταρτοπόλεμον οι Έλληνες Κομμουνισταί και μάλιστα οι εκ του Μπούλκες προερχόμενοι, προς τους οποίους είχεν και έχει η Γιουγκοσλαυΐα περισσότερον εμπιστοσύνη και συνεπώς έπρεπε να παραχωρηθή εις αυτούς η Διοίκησις των συγκροτημάτων.

Η ενοποίησις των ενόπλων ανταρτών της ΝΟΦ και του ΕΑΜ –  ΚΚΕ αναγκαστικά έφερε εις στενήν συνεργασίαν των πολιτικών οργανώσεων εις τας οποίας επί του παρόντος εμφανίζονται ως ηγετικά στελέχη ομοίως Έλληνες κομμουνισταί χρησιμοποιούντες τους εαμίτας, τους αγροτικούς και αριστερούς Δημοκρατικούς εις την εξυπηρέτησιν του ανταρτικού αγώνος έστω και εάν οι αντάρται της ΝΟΦ εργάζοντο διά να υπαχθή η Ελληνική Μακεδονία εις τον ΤΙΤΟ.

3. Μεταβολαί   εις   τας   Διοικήσεις   και    αλλαγή  θέσεων   μεταξύ   των   συγκροτημάτων  της   ΝΟΦ   και ΕΑΜ -ΚΚΕ.

Αφ’ ότου ανηγγέλθη η ενοποίησις εις όλα τα Αρχηγεία των Συγκροτημάτων (ΠΑΪΚΟΥ – ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ – ΒΙΤΣΙ – ΒΕΡΜΙΟΥ –  ΒΟΪΟΥ – ΓΡΑΜΜΟΥ – ΧΑΣΙΩΝ – ΟΛΥΜΠΟΥ – ΑΓΡΑΦΩΝ και ΚΟΖΑΚΑ) ανέλαβον ως Αρχηγοί Καπεταναίοι Έλληνες Κομμουνισταί και απεστάλησαν εκ της περιοχής ΕΔΕΣΣΗΣ – ΦΛΩΡΙΝΗΣ και ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ Νοφίτες αντάρται. Μόνον εις το Αρχηγείον Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας αντιπροσωπεύεται επισήμως η ΝΟΦ διά του ΟΥΡΝΤΑ ΤΖΙΟΤΖΙΟΥ και δεν γνωρίζω διά τίνος αντιπροσωπεύεται εις το Γενικόν Αρχηγείον. Πάντως, εις όλα τα συγκροτήματα που υπάρχουν νοφίτες μαζί με Έλληνες αντάρτας, λοχαγοί, Διμοιρίται ή υπαρχηγοί πολιτικοί είναι Καπεταναίοι της ΝΟΦ, πλεονάζουν όμως εις τας Διοικήσεις ομάδων και λόγων (συγκροτημάτων) οι Έλληνες Κομμουνισταί απ’ το Μπούλκες. Σήμερον ευρίσκονται εις την περιοχήν Θεσσαλίας ήτοι ΑΓΡΑΦΑ – ΧΑΣΙΑ – ΕΛΛΑΣΩΝ  –  ΤΥΡΝΑΒΟΣ – ΚΟΖΑΚΑ, περισσότεροι από 900-1000 νοφίτες αντάρται. Μεταξύ των ανταρτών της ΝΟΦ και του ΕΑΜ – ΚΚΕ οι πρώτοι ομιλούν τα σλαυομακεδονικά και τραγουδούν εις την γλώσσαν αυτήν, όταν όμως εισέρχονται ή πλησιάζωσι προς τα Ελληνικά χωριά  απαγορεύεται η σλαυομακεδονική γλώσσα δεν αποκλείω να υπάρχουν σέρβοι και Βούλγαροι, απ’ ευθείας, αντάρται αλλ’ εγώ προσωπικώς δεν συνηντήθην με κανένα απ’ αυτούς. Κατά τα μέσα Ιανουαρίου 1947 εγένετο αναγκαστική επιστράτευσις από τα χωριά της ΕΔΕΣΣΗΣ, βάσει εγγράφων ονομαστικών καταλόγων της επιτροπής αυτοαμύνης και εις την θέσιν ΑΝΩ ΚΟΡΥΦΗ – ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ συνεκεντρώθησαν 180-200 νέοι αντάρται άοπλοι. Ο Καπετάνιος ΚΥΡΙΑΚΟΣ εκτελών διαταγήν του Αρχηγείου ΒΕΡΜΙΟΥ (Καπεταναίοι ΣΤΑΘΗ και ΛΕΥΤΕΡΙΑ) ανέφερον εις εμέ και τον Ν.ΠΡΟΣΟΝ (ΓΙΟΥΡΟΝ) και οδηγήσαμεν εις το χωρίον ΚΟΥΠΑ του όρους ΠΑΪΚΟΥ εκατόν πεντήκοντα (150) ενόπλους επιστρατευθέντας με ογδοήκοντα (80) αόπλους του Συγκροτήματος ΓΙΟΥΡΟΥ, του οποίου αρχηγός ήτο αυτός και εγώ υπαρχηγός. Τους αόπλους ανέλαβον ο Καπετάνιος ΣΤΑΥΡΟΣ και τους διεμοίρασεν εις διάφορα συγκροτήματα τα οποία ενίσχυσαν δι’ ετέρων διακοσίων εκ επιστρατευθέντων αναγκαστικώς εκ της περιοχής ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ και ΓΟΥΜΕΝΙΤΣΗΣ. Κατά τας αρχάς Φεβρουαρίου 1947 διενεμήθη εις όλους οπλισμός, τον είχον μεταφέρει, άγνωστον πότε και πως, εκ Γιουγκοσλαυίας και συγκεκριμμένως εδόθησαν δέκα πέντε (15-20) έως είκοσι όλμοι ως και τρία (3) ΠΙΑΤ εις κάθε δε συγκρότημα εδόθησαν τριάκοντα (30) περίπου νέα όπλα ΠΑΝΤΖΕΡ-ΦΛΟΝ – Σκορδοκόπανα διά των οποίων επιφέρονται ρήγματα εις τους τοίχους των οικιών.

Τα τμήματα αυτά εχρησιμοποιήθησαν υπό των Καπεταναίων ΣΤΑΥΡΟΥ και ΛΕΥΤΕΡΙΑ διά την επίθεσιν κατά του χωρίου ΚΩΣΤΑΝΤΙΑ και μάλιστα ο Καπετάνιος ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ για να φανατίση τα νέα παιδιά διέταξε να γίνουν σφαγές ειπών (μέσα στο χωριό δεν θα αφήσετε ούτε γάτα). Επειδή αρκετά στελέχη από τους παλαιούς απέφυγεν να κάμουν οι ίδιοι σφαγές, ανεφέρθησαν εις την ολομέλειαν και (πολιτικά εκτυπήθηκαν) ως ο Καπετάνιος-Συγκροτάρχης ΜΠΑΡΜΠΑ-ΓΙΑΝΝΗΣ εκ του στρατοπέδου ΜΠΟΥΛΚΕΣ. Επίσης και εγώ εκτυπήθηκα διότι τότε προ της επιχειρήσεως είπον απ’ ευθείας εις τον  ΛΕΥΤΕΡΙΑ για τους νέους αντάρτας (αυτά τα αρνιά γιατί τα πας στη σφαγή) και για αυτό ήμην υπό παρακολούθησιν κάποιου ΤΑΝΤΑΛΙΔΗ, πρόσφυγος – Μπουκλιώτη. Την 17 Φεβρουαρίου 1947 επήραμε διαταγή για να μετακινηθούμε από το ΠΑΪΚΟ και υπό την Αρχηγείαν του Καπετάνιου ΛΕΥΤΕΡΙΑ εγκαταλείψαμε το λιμέρι μας και εφθάσαμε (350) νοφίτες και 230 ελασίτες εις το χωρίον ΚΡΑΝΙΑ-Εδέσσης. Μετά δύο ημέρες επεράσαμε την νύκτα το ποτάμι της Καρατζόβας και μέσω της αγροτικής περιοχής του χωρίου ΡΙΖΑΡΙ – ΕΔΕΣΣΗΣ εβαδίζαμε την ημέρα προς ΒΕΡΜΙΟΝ εγκατασταθέντες εις το χωρίον ΑΓΙΑΝ ΦΩΤΕΙΝΗΝ. Εκεί μας εκτύπησεν η αεροπορία και είχαμε 4 νεκρούς και 4 τραυματίας και για αυτό επροχωρήσαμε καταλήξαντες εις το χωρίον ΝΤΡΕΖΙΛΟΒΟΝ όπου συνηντήθημεν με συγκροτήματα του ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ και ΒΕΡΜΙΟΥ ώστε η δύναμις των ανταρτών ανήρχετο εις 1350 άνδρας και ανώτερος Αρχηγός ήτο ο Καπετάνιος ΠΑΝΟΣ. Μετά 3-4 ημέρας ενεφανίσθη εις το λιμέρι μας (ΑΓΙΑ ΦΩΤΕΙΝΗ Βερμίου) ο ΓΚΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ του ΚΚΕ μετά του ΤΣΕΡΩΓΚΑ (ΛΚΕ) (ψευδώνυμον ΣΤΑΘΗΣ) της αυτοαμύνης ΕΔΕΣΣΗΣ, σημειωτέον ότι ο πρώτος ήτο και ο υπεύθυνος Περιφερειακός ΠΕΛΛΗΣ – Δηλαδή ο  Νομάρχης του ΚΚΕ και απεφασίσθη να γίνη επίθεσις εναντίον της πόλεως ΕΔΕΣΣΗΣ με τον σκοπόν την εξόντωσιν της δυνάμεως Χωρ/κής ωρισμένου αριθμού πολιτών και την πυρπόλησιν των οικιών των. Εγένετο η εκκίνησις 1350 ανταρτών και είτα όταν εφθάσαμεν εις την περιοχήν του χωρίου ΠΟΛΥΠΛΑΤΑΝΟΣ ήλθεν ένας σύνδεσμος και ανέφερεν ότι παρετηρήθη κίνησις στρατού οπότε ο Καπετάνιος ΠΑΝΟΣ διέταξε την επιστροφήν μας εις τα προκαθορισθέντα λημέρια.

Την επομένην πρωίαν συνεκρούσθησαν τα συγκροτήματα του Καπετάνιου ΥΨΗΛΑΝΤΟΥ εις το ΚΑΤΩ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟ και του ΓΙΟΥΡΟΥ – ιδικού μου – εις το ΑΝΩ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟ μετά του στρατού χωρίς να τραυματισθή κανείς εκ των συμμοριτών καθ’ όσον υπεχωρήσαμε. Οι 580 συμμορίται συνεκεντρώθημεν μετά 3-4 ημέρας εις την περιοχήν του χωρίου ΦΡΑΓΚΟΣΣΙ-Βερμίου και είτα εδόθη διαταγή μετακινήσεώς μας μέσω των χωρίων ΞΕΡΟ ΛΕΙΒΑΔΙ  – ΓΕΩΡΓΙΑΝΗ – ΜΙΚΡΑ ΣΑΝΤΑ και νοτιώτερον του χωρίου ΣΦΥΚΙΑ επεράσαμε κατά την νύκτα τον ποταμόν ΑΛΙΑΚΜΟΝΑ. Προ της διελεύσεώς μας εβλήθημεν από την αεροπορίαν καθώς και από πυροβολικόν του Στρατού εκ μεγάλης αποστάσεως και γι’ αυτό είχαμε μόνον δύο νεκρούς και δυο τραυματίας από την αεροπορίαν.

Εξακολουθητικώς διήλθομεν τα χωρία ΡΙΖΩΜΑΤΑ – ΚΑΤΑΦΥΓΙΟΝ – ΚΑΣΤΑΝΙΑ δημόσιον δρόμον ΚΟΖΑΝΗΣ – ΛΑΡΙΣΗΣ, ΜΕΤΑΞΑ, ΛΕΙΒΑΔΕΡΟ, ΠΑΛΗΟΥΡΓΙΑ – ΤΡΙΦΥΛΛΙ και εσταθμεύσαμεν εις το χωρίον ΤΡΙΚΚΟΚΙΑ – ΧΑΣΙΩΝ κατά την 15 Μαρτίου 1947. Το Αρχηγείον ΧΑΣΙΩΝ διευθύνετο από τους Καπεταναίους Υψηλάντην και Υπαρχηγόν ΑΚΡΙΤΑΝ και από τον ΜΑΚΕΔΟΝΑ. Το Αρχηγείον Κεντρικής Μακεδονίας και Δυτικής Μακεδονίας διηύθυναν οι καπεταναίοι ΚΙΚΙΤΣΑΣ,  ΠΑΝΟΣ και ΟΥΡΝΤΑΣ (ΝΟΦ). Από το χωρίον ΤΡΙΚΚΟΚΙΑ ΧΑΣΙΩΝ εγένοντο αποστολαί συγκροτημάτων διά τα Αρχηγεία ΚΟΖΑΚΟΣ – ΑΓΡΑΦΩΝ εις τα οποία συγκροτήματα εγένοντο πρότερον μεταβολές των καπεταναίων και υπαρχηγών. Μετά τινας ημέρας, 26 Μαρτίου 1947, ανεχώρησεν ο εκπρόσωπος της ΝΟΦ ΟΥΡΝΤΑΣ εκ ΧΑΣΙΩΝ και ως είπεν επήγαινεν διά τα ΠΙΕΡΡΙΑ – ΟΛΥΜΠΟΝ καθ’ όσον είναι υπεύθυνος επιμελητής της Κεντρικής και Δυτ.Μακεδονίας, ο δε Καπετάνιος ΠΑΝΟΣ την 29 Μαρτίου 1947, ανεχώρησε διά το Γενικόν Αρχηγείον – όπου – εις ΑΓΡΑΦΑ, θα είχε σύσκεψιν με τους ΜΑΡΚΟΝ – ΛΑΣΣΑΝΗΝ. Εγώ ήμην εις την διάθεσιν του Αρχηγείου καθώς και 6-8 άλλοι, Καπεταναίοι και παραμέναμεν εντός του χωρίου ΤΡΙΚΚΟΚΙΑ μαζύ με τους Αρχηγούς.

4. Υφιστάμενη    ψυχολογική   κατάστασις   των   συμμοριτών.

α)    Από Νοφικής πλευράς

Αι αντάρται Νοφίται, είναι δυσαρεστημένοι και απαγοητευμένοι, επειδή διά λόγους πολιτικούς και συνωμοτικούς, μετεκινήθησαν εις Κεντρικήν Ελλάδα και ευρίσκονται έξω από την Μακεδονίαν. Δεν γνωρίζουν τα μέρη ούτε έχουν γνωστούς τους κατοίκους και ακόμη, δεν έχουν εμπιστοσύνην να είπουν τίποτα μεταξύ των διότι οι Έλληνες από το Μπούλκες τους παρακολουθούν. Βλέπουν ότι αι Διοικήσεις των ομάδων και Διμοιριών ανατίθενται εις τους Κομμουνιστάς του Μπούλκες και τους φέρονται πολύ σκληρά και βάναυσα χωρίς να μπορούν να διαμαρτυρηθούν πουθενά. Κουράζονται υπερβολικά με τας πορείας και με τας μεταφοράς βάρους περίπου είκοσι οκάδων (πυρομαχικά – όπλα κ.λ.π.) και ενη στερούνται του φαγητού και του ψωμίου, υποχρεώνονται να βαδίζουν νύκτας ολοκλήρους και πολλοί απ’ αυτούς χωρίς υποδήματα και όταν καθυστερούν στην πορεία απειλούνται με θανάτωσι από τους Καπεταναίους οι οποίοι έφιπποι προτείνουν τα πιστόλια των και διατάσσουν (προχωρείται – εμπρός – εμπρός). Επίσης βλέπουν να καλοπερνούν οι καπεταναίοι και να φέρωνται απάνθρωπα προς τους αντάρτας, όπως ο Καπετάνιος ΠΑΝΟΣ, εξετέλεσεν έναν αντάρτη όταν εζήτησε να του δώσουν πατάτες επειδή είμεθα 3-4 ημέρας νηστικοί. Εάν οι αντάρτες Νοφίται ευρίσκοντο εις την Μακεδονίαν υπ’ αυτάς τας συνθήκας ασφαλώς τα 50% θα είχαν εγκαταλείψει τους αρχηγούς των και για να μη πραγματοποιηθή αυτό εφηρμόσθη από συνωμοτικούς λόγους η μεταφορά τους εις την περιοχήν, ΑΓΡΑΦΩΝ κ.λ.π. Δεν εξεδήλωσαν δυσαρέσκειαν για την ενοποίησίν των μετά των Ελλήνων ανταρτών αλλά πάντως έχουν τον φόβον μήπως εξαπατηθούν και γι’ αυτό η καθοδήγησις της ΝΟΦ έχει προπαγανδίσει τα εξής. (Εάν με τον ανταρτικόν αγώνα και με την ενίσχυσιν της Γιουγκοσλαυίας, Αλβανίας και Βουλγαρίας επιτύχουμε να γίνη εις την Ελλάδα η Λαϊκή  Δημοκρατία τότε ασφαλώς αι διαταγαί του ΤΙΤΟ και του ΔΗΜΗΤΡΩΦ, σύμφωνα με τας θελήσεις της Ρωσσίας, θ’ εκτελεσθούν από τον ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΝ και δεν θα μπορέση κανείς να μας εξαπατήση διότι η ομοσπόνδησις της Μακεδονίας συμφέρει τον ΤΙΤΟ και την ΡΩΣΣΙΑΝ. Συνεπώς είναι ανοήτόν  μας να μη πολεμήσουμε κάτω από το ΚΚΕ πλην όμως υπάρχουν δυσαρέσκειες εις τα στελέχη της ΝΟΦ διότι δεν  ανέχονται τους Έλληνας Κομμουνιστάς ως Αξ/κούς των και μάλιστα έχουν δημιουργηθή διάφορα επεισόδια μέσα εις τα τμήματα και από αυτούς ακόμη τους Καπεταναίους. Εχω υπ’ όψιν μου φιλονικίαν του ΟΥΡΝΤΑ μετά του ΚΥΡΙΑΚΟΥ και ΚΑΒΑΛΑΡΗ διότι οι τελευταίοι ανέθετον αγγαρείας εις Νοφίτας ως και ψυχρότητα του Καπετάνιου της ΝΟΦ ΚΟΡΔΑΛΗ μετά του ΚΥΡΙΑΚΟΥ σχετικά με την διάθεσιν Τροφίμων, πάντως διά τα πολιτικά συνθήματα και πράγματα είναι σύμφωνοι οι Έλληνες Καπεταναίοι και δεν τσακώνονται με τους Καπεταναίους ΝΟΦΙΤΑΣ.

β)    Από Ελληνικής πλευράς

Υπάρχει ένα 20-25% των Ελλήνων ανταρτών, οι οποίοι είναι δυσαρεστημένοι από την κάθοδον εις την Θεσσαλίαν ανταρτών της ΝΟΦ αλλά δεν τολμούν να εκδηλωθούν διότι είναι οι κατώτεροι. Από αρκετά στελέχη γίνεται συζήτησις για να λυθή η κατάστασις με πολιτικήν αμνηστείαν και με την εξασφάλισιν των συνόρων της Ελλλάδος αλλ’ αυτό λέγεται μυστικά από τους Αρχηγούς Καπεταναίους. Ένα 30-35% των Ελλήνων ανταρτών είναι απογοητευμένοι από τας κακουχίας, από την παράτασιν του αγώνος και από την κακή συμπεριφορά των καπεταναίων.

γ)    Από Γενικής πλευράς – Ηθικόν – προοπτική. Προπαγα-νδιαστικά συνθήματα.

Η επέμβασις υπέρ της Ελλάδος της Αμερικής, η αναμενομένη έντασις της καταπολεμήσεως των ανταρτών και γενικά η στάσις του στρατού έχει απογοητεύσει σχεδόν όλους τους αντάρτας και το ηθικόν του είναι κατά 65-70% “πεσμένον”. Επροπαγανδίζετο ότι ο Στρατός θα προσχωρήσει εις  τους αντάρτας και έπρεπε να κτυπηθή σκληρά η Χωροφυλακή. Τα πράγματα απέδειξαν ότι όχι μόνον ο Στρατός  αλλά και πολλοί χωρικοί είναι εναντίον των ανταρτών. Αι στερήσεις, αι ασθένειαι, αι κακουχίαι και η εγκατάλειψις των τραυματιών και ασθενών ως επίσης η συνεχής αεροπορική και του στρατού καταδίωξις των ανταρτών έχει δημιουργήση μεγάλην σύγχυσιν και απογοήτευσιν ώστε θα ήτο δυνατόν να γίνη εγκατάλειψις του αγώνος εάν υπήρχεν η εξασφάλισις εκ του κινδύνου που διατρέχουν οι αντάρται από τους Καπεταναίους και από τους Κομματικούς του Μπούλκες. Πολλαί αντάρται εάν δεν υπολόγιζον ότι οι Αρχηγοί Καπεταναίοι θα διέταζον την εξόντωσιν της οικογενείας των λιποτακτούντων  ασφαλώς θα είχον λιποτακτήσει από τα συγκροτήματά των.

Εφ’ όσον ο Στρατός  προχωρήσει εις περιφερείας εκ των οποίων κατάγονται οι αντάρται και εγκατασταθεί, μονίμως εις τας περιοχάς αυτάς χωροφυλακή και ο στρατός πιστεύεται ότι ένας μεγάλος αριθμός ανταρτών θα εγκαταλείψη τας συμμορίας καθ’ όσον τότε θα έχη εξασφαλισθή η ζωή των οικογενειών των.

Ωσαύτως εάν διανεμηθούν τρόφιμα και ιματισμός, εάν αρχίσουν εργασίαι και η ζωή των κατοίκων των περιφερειών που δεν ανταρτοκρατούνται σταθεροποιηθή καλά τότε οι χωρικοί της ανταρτοκρατουμένης περιοχής θα βοηθήσωσι τον Στρατόν και Χωροφυλακήν για να επεκταθή η καλλιτέρευσις της ζωής των και εις τα χωρία των με την εκδίωξιν και εξόντωσιν των συμμοριτών. Εις πολλά χωρία οι κάτοικοι δεν έχουν ούτε αλάτι και το ολίγον ψωμί των τους το αφαιρούν οι συμμορίται με την επιτροπήν αυτοαμύνης. Οι Καπεταναίοι, αρχηγοί και γενικώς τα κομματικά μέλη του ΕΑΜ-ΚΚΕ και της ΝΟΦ καθώς και οι εγκληματίαι, είναι γεγονός ότι έχουν επικρατήσει με την τρομοκρατίαν εις όλους τους αντάρτας και δεν σκέπτονται ουδεμίαν άλλην λύσιν παρά την δυναμικήν προς επικράτησίν των μέσα στη Λαϊκή Δημοκρατία. Απαγορεύουν οιανδήποτε σκέψιν πολιτικής συμφωνίας και λέγουν εις τα ακτίφ (άλλη Βάρκιζα δεν γίνεται παραδεκτή) ημείς πρέπει να συνεχίσουμε τον αγώνα με πίστι και θα νικήσουμε. Πρέπει, εν ανάγκη να διατηρήσουμε την κατάστασιν αυτήν έστω και δύο χρόνια και τότε, θα έχει ετοιμασθή η Ρωσσία και θα δεχθή τον πόλεμον με την Αμερικήν – Αγγλίαν. Μέχρι τότε τα κομμουνιστικά κόμματα στης ιμπεριαλιστικές αυτές χώρες και στην Ευρώπη θα έχουν προοδεύσει τόσον πολύ ώστε θα υπάρχει Ρωσσικός Στρατός εις όλα τα Κράτη από τους εργάτας και πολιτικούς εκείνων των χωρών και αντιθέτως, οι αντιδραστικοί θα τσακισθούν με τα σαμποτάζ και με της απεργίες – διαδηλώσεις και εκλογικές αποτυχίες των.

(Εάν αποφασίση η Αμερική και Στρατός της χρησιμοποιηθή εναντίον μας τότε ο τρίτος πόλεμος θα γίνη τώρα και ασφαλώς θα νικήση η Ρωσσία. Πρέπει να τονωθή το ηθικόν στα χωριά και στους αντάρτες καταπολεμούντες την επέμβασι του Τρούμαν εις τα Εσωτερικά μας εις βάρος της Δημοκρατίας και ανεξαρτησίας μας).

Ο Καπετάνιος ΣΤΑΘΗΣ έλεγε (όταν γίνει επέμβασις εναντίον μας και εις τα εσωτερικά μας από Αμερικανούς, τότε εμείς θα χαρούμαι διότι θα επεμβή η Ρωσσία ανοικτά για να μας ενισχύση), εις τα ακτίφ είχεν υποστηριχθή ότι (εις περίπτωσιν που θα επιβληθή πολιτική συμφωνία για να παύση ο ανταρτικός αγών με την θέλησιν και της Ρωσσίας τότε η αμνηστεία θα είναι γενική για όλους και θα συνοδευθή από την εκκαθάρισιν των υπηρεσιών του Κράτους, Στρατού, Χωρ/κής, Αστυνομίας, Αεροπορίας, Δημοσίων Υπαλλήλων κ.λ.π. εκ των μοναρχοφασιστών, οπότε μόνον οι Δημοκρατικοί και οι οπαδοί του ΕΑΜ-ΚΚΕ θα έχουν θέσι μέσα στο Κράτος).

Ζ΄.  ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ ΣΥΜΒΑΝΤΑ

Ι.     Ενεργός   δράσις   του    Αρχηγού   του  ΚΚΕ   Ν. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ  εις  τον   Συμμοριακόν  αγώνα.

Κατά την 4ην Απριλίου 1947 και ενώ ευρισκόμενη εις το χωρίον ΤΡΙΚΚΟΚΙΑ – ΧΑΣΙΩΝ αφίκετο εκεί ο Αρχηγός του ΚΚΕ, Ν.ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ, ακολουθούμενος υπό ομάδος 15 ενόπλων συμμοριτών προς ασφάλειάν του. Ούτος συνηντήθη μετά των ΚΙΚΙΤΣΑ – ΥΨΗΛΑΝΤΗ – ΒΟΥΡΟΥ αρχηγών ενόπλων συγκροτημάτων και αρχηγείων ΧΑΣΙΩΝ – Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας. Από τον επικεφαλής της ομάδος Ασφαλείας του, καταγομένου εκ του χωρίου ΣΕΡΒΙΑ αγνώστου ονοματεπωνύμου επληροφορήθην εγώ και ο ΜΑΓΓΟΣ Φώτιος, αρχηγός του Ουλαμού Λοχιών ΧΑΣΙΩΝ, καταγομένου από τα Σέρβια, ότι είχεν αφιχθή εις την ΤΡΙΚΚΟΚΙΑΝ διά την ασφάλειαν του ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, τον οποίον συνόδευσεν εκ του αρχηγείου ΟΛΥΜΠΟΥ. Μας συνεστήθη εκ μέρους του επικεφαλής να τηρήσωμεν απόλυτον μυστικότητα και να μη εκδηλωθούμε, καθόλου όπου όμως περί ώραν 10π.μ., της 4ης Απριλίου 1947, εξήρχετο  ο ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ από το Αρχηγείον ΧΑΣΙΩΝ, εγώ και ο Φ.ΜΑΓΓΟΣ τον είδαμε αυτοπροσώπως εν μέσω του ΚΙΚΙΤΣΑ, ΥΨΗΛΑΝΤΟΥ και ΒΟΥΡΟΥ χωρίς βεβαίως να τον χαιρετήσωμεν και μετά τινα λεπτά ανεχώρησε συνοδευόμενος υφ’ άλλης ομάδος ασφαλείας, άγνωστον διά ποίον μέρος διότι δεν επέστρεψεν η ομάς εις ΧΑΣΙΑ.

(Ουδείς εκ των εις ΤΡΙΚΚΟΚΙΑΝ συμμοριτών ηκούσθη λέγων ότι σχετικόν περί του ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ και όπως μας είπεν ο επικεφαλής της ομάδος του είχον δώσει το ψευδώνυμον (ΚΩΣΤΑΣ). Ευθύς, ως ανεχώρησεν ο ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ ουδεμία εκδήλωσις εσημειώθη αλλ’ όταν επέστρεψεν ο Καπετάνιος ΠΑΝΟΣ εκ του Γενικού Αρχηγείου ΑΓΡΑΦΩΝ εφηρμόσθησαν νεώτεραι μεταβολαί. Έφυγεν ο ίδιος ο ΠΑΝΟΣ και διεδίδετο ότι από το ΒΕΡΜΙΟΝ θα επερνούσεν εις το Αρχηγείον Κεν. και  Δυτ.Μακεδονίας – Θράκης ως καταλληλότερος αρχηγός, μετεκινήθημεν δε και ημείς του Αρχηγείου Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας και αφού επεράσαμε της ημέρες του Πάσχα εις το χωρίον ΔΙΑΚΟΥΣ μαζί με τους Αρχηγούς ΚΙΚΙΤΣΑ – ΒΟΥΡΟΝ    κ.λ.π. κατευθύνθημεν εις ΒΟΪΟΝ.

2. Μετακίνησις   του  Αρχηγείου   Κεντρικής   και  Δυτικής  Μακεδονίας  –  Δραπέτευσις   και    αυθόρμητος   προσέλευσις   του   Ν.Β .   εις   την   Χωροφυλακήν Γρεβενών.

Κατά την 17 Απριλίου 1947 ανεχώρησε το Αρχηγείον της Κ.Δ. Μακεδονίας από το δάσος του χωρίου ΔΙΑΚΟΥΣ και με συνοδείαν  60 ανδρών υπό τον Συγκροτάρχην (ΘΑΝΑΣΗΝ) εβαδίσαμε καθ’ όλην την ημέραν, μέσω του χωρίου ΤΡΙΚΟΜΟΝ και εφθάσαμεν την επομένην, ώραν 10 π.μ. εις το χωρίον ΚΥΠΑΡΙΣΣΙ- ΒΟΪΟΥ. Οι καπεταναίοι ΚΙΚΙΤΣΑΣ και ΒΟΥΡΟΣ και οι Συγκροτάρχαι (ΜΠΑΡΜΠΑ ΓΙΑΝΝΗΣ), (ΓΙΩΡΓΗΣ), (ΦΩΤΗΣ) συνηντήθησαν την επομένην ημέραν μετά του Καπετάνιου ΓΙΑΝΝΟΥΛΗ – αρχηγού του ΒΟΪΟΥ – Εγώ την νύκτα της 20η Απριλίου 1947, εδραπέτευσα εκ του χωρίου ΚΥΠΑΡΙΣΣΙ και αφού περιεπλανήθην επί 3 ημέρας προσήλθον αυθορμήτως και άοπλος εις την Χωροφυλακήν Γρεβενών κατά την 23-4-47.

Επήρα την απόφασιν και εγκατέλειψα τον συμμοριακόν αγώνα και μάλιστα τον Νοφικόν γιατί “εκατάλαβα πλέον πως εγκλημάτησα κατά της οικογενείας μου, κατά της Πατρίδος μου Ελλάδος και εις βάρος της συνειδήσεώς μου ως ανθρώπου. Επίστευσα καλά ότι η προπαγάνδα με παρέσυρε  για να ωφεληθούν οι εγκληματίαι Καπεταναίοι και ο ΤΙΤΟ με τον ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ. Δεν είχα αντοχή να βλέπω τα εγκλήματα των κακούργων και είχα εκδηλωθή και γι’ αυτό εκινδύνευα να χάσω το κεφάλι μου απ’ αυτούς. Ηθέλησα να συναντήσω την οικογένειάν μου και να ζητήσω συγνώμη από την Ελληνικήν Δικαιοσύνην έστω και εάν επρόκειτο να καταδικασθή. Δεν διέπραξα ο ίδιος εγκλήματα ούτε και διέταξα άλλους να κάμουν αλλά και όταν διέτασσαν οι Καπεταναίοι και εκτελούσαν οι εγκληματίαι εγώ καθώς και οιοσδήποτε άλλος δεν μπορούσαμε να τα προλάβουμε”. Με κίνδυνον της ζωής μου έσωσα την ζωήν του Δημητρίου ΝΤΟΥΜΟΥ από το χωρίον ΖΕΡΒΙ – Πέλλης, τον οποίον η αυτοάμυνα είχε προδιαγράψει και οι Καπεταναίοι ΚΥΡΙΑΚΟΣ – ΤΑΝΟΥΡΗΣ και ΚΑΒΑΛΑΡΗΣ είχον διατάξει να εκτελέσουν τον ΝΤΟΥΜΟΝ και να κάψουν το σπίτι του. Εγώ εν γνώσει ευρισκόμενος της αποφάσεως αυτής επεδίωξα και συνήντησα τον Ντούμα μέσα εις το σπίτι του κατά τας αρχάς Δεκεμβρίου 1946, του ανεκοίνωσα την απόφασιν των Καπεταναίων και έλαβε τα μέτρα ασφαλείας του. Μετά τινας ημέρας ο Καπετάνιος ΚΥΡΙΑΚΟΣ έφερε την υπόθεσιν εις την ολομέλειαν και μου εζήτησε δικαιολογίαν για την μή εκτέλεσιν του ΝΤΟΥΜΟΥ. Του απήντησα ότι δεν έκαμε τίποτε απολύτως ο άνθρωπος και εάν αρχίσουμε έτσι όλοι να κάνουμε δεν θα μείνη κανένας μας. Επίσης επέμεινα και εχαρίσθη η ζωή των συλληφθέντων υπ’ των ανδρών του ΓΙΟΥΡΟΥ ή ΠΡΟΣΟΥ ιδιωτών – Μιχάλη  από την ΟΡΜΑ τέως χωροφύλαξ, πρόσφυξ, και Ευαγγελή – κρεοπώλου εξ ΑΡΔΕΑΣ τους οποίους ενώ επέμεινε να τους εκτελέση ο ΓΙΟΥΡΟΣ εγώ διέταξα και τους αφήκαν ελευθέρους.

  1. Ε γ κ λ η μ α τ ί α ι

α)    Κατά τον Ιούνιον 1946 οι συμορρίται ΑΛΕΚΟΣ ΤΣΑΡΒΕΝΚΑΣ εξ ΕΔΕΣΣΗΣ, ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ εξ ΕΔΕΣΣΗΣ, ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ Γεώργιος (ΔΙΑΚΟΣ) και ΤΑΡΖΑΝ από το ΡΙΖΑΡΙ  εξετέλεσαν, κατόπιν διαταγής των Καπεταναίων ΚΑΤΣΩΝΗ και ΚΟΡΔΑΛΗ (ΜΠΟΤΕΦ), τέσσερας (4) χωρικούς εκ του χωρίου ΝΟΣΙ – Πέλλης.

β)    Κατά τον Αύγουστο 1946 και εις την θέσιν (ΜΑΥΡΟ ΔΑΣΟΣ) της περιοχής του χωρίου ΑΝΩ ΚΟΡΥΦΗ – Εδέσσης,  οι Παπατούσης Χρήστος εξ Εδέσσης, ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ Γεώργιος (ΔΙΑΚΟΣ εξ Εδέσσης) και ο ΠΡΟΣΟΣ Νικόλαος (ΓΙΟΥΡΟΣ) εξετέλεσαν εξ ενέδρας ένα στρατιώτην και  ετραυμάτισαν ένα αγροφύλακα.

γ)    Την άνοιξιν του 1946 και εντός του χωρίου ΖΑΡΑΚΙΝΟΥ – Εδέσσης εδολοφόνησεν ο Ιωάννης ΙΝΤΟΣ συμμορίτης ένα αγροφύλακα του χωρίου του.

δ)    Τον Σ/βριον 1946, ένας συμμορίτης ονόματι ΝΤΙΝΟΣ από το χωρίον ΡΙΖΑΡΙ, εδολοφόνησεν ένα κρεοπώλην έξω από την ΕΔΕΣΣΑ και επειδή ήτο οργανωμένος εις το ΚΚΕ εδημιουργήθησαν προστριβαί μεταξύ των πολιτικών οργανώσεων ΝΟΦ και ΕΑΜ-ΚΚΕ.

ε)    Τον Σ/βριον 1946 και έξωθι του χωρίου ΑΓΡΑ ετραυμάτισεν ένα χωροφύλακα ο ΚΕΡΕΜΙΝΤΣΗΣ Πέτρος εξ Εδέσσης, ο καθοδηγητής της ΝΟΦ.

στ)  Τον Ιούλιον 1946 οι ΠΡΟΣΟΣ Νικόλαος (ΓΙΟΥΡΟΣ) από τους Προμάχους και ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ Αναστάσιος εκ Κυκοστόμου εξετέλεσαν τρεις χωρικούς εις το λημέρι τους επί της ΤΖΕΝΑΣ και συμμετέσχεν ο Καπετάνιος (ΟΡΕΣΤΗΣ), όστις κατάγεται εξ Εδέσσης – το όνομα (ΑΝΔΡΕΑΣ) και τώρα είναι αρχηγός συγκροτήματος ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ.

ζ)    Τον Νοέμβριον 1946 απεφασίσθη από τους Καπεταναίους ΚΥΡΙΑΚΟΝ και ΚΑΒΑΛΑΡΗΝ όπως ανατιναχθή το οίκημα της αστυνομίας Εδέσσης με την τοποθέτησιν δύο ναρκών υπό του Νικολάου (ψευδώνυμον ΑΡΑΠΑΚΗ ή ΜΑΥΡΑΚΗ) εξ ΕΔΕΣΣΗΣ, πρόσφυγας και θα τον εβοηθούσε κάποιος της πολιτικής οργανώσεως του ΕΑΜ -ΚΚΕ που έχει ραφείον πλησίον του οικήματος της αστυνομίας. Μετεφέρθησαν αι νάρκες αχρησιμοποίητες γιατί δεν εύρηκαν ευκαιρίαν και μάλιστα είπον οι άνδρες της ομάδος των σαμποτέρ υπό τον ΑΡΑΠΑΚΗΝ ότι εξετέλεσαν ένα καφεπώλην εις το χωρίον ΡΙΖΑΡΙ, συνεργάτης δε ήτο ο ΡΟΤΣΙΚΟΣ Ιωάννης από το χωρίον ΜΕΣΙΜΕΡΙ- Εδέσσης.

η)    Κατά την άνοιξιν του 1946 και έξωθι του χωρίου ΝΗΣΙ – Εδέσσης εξετελέσθη ένας χωρικός από τον ΜΠΕΖΑΝΤΑΚΟΝ Ευάγγελον εξ Εδέσσης – Πολιτικός καθοδηγητής της ΝΟΦ της περιοχής του Νομού ΠΕΛΛΗΣ.

  1. Ε κ μ ε τ ά λ λ ε υ σ ι ς   υ π ό   τ ω ν    σ υ μ μ ο ρ ι τ ώ ν   τ η ς   ε ν   γ έ ν ε ι   τ α κ τ ι κ ή ς    τ ο υ   Σ τ ρ α τ ο ύ   κ α ι    Χ ω ρ ο φ υ λ α κ ή ς.

α)    Συνήθως αι κινήσεις των τμημάτων στρατού και χωροφυλακής γίνονται την ημέρα και καθ’ ομάδας συγκεντρωμένης δυνάμεως ως και διά μεταφορικών μέσων. Τα παρατηρητήρια και οι σύνδεσμοι αντιλαμβάνονται τας κινήσεις αυτάς από μεγάλας αποστάσεις και ειδοποιούν τους Καπεταναίους ώστε εγκαίρως λαμβάνονται μέτρα ασφαλείας των συμμοριτών.

β)    Επίσης εκτός των ασκόπων πυροβολισμών και των φώτων είτε των αυτοκινήτων είτε των κατασκηνώσεων του Στρατού έχει παρατηρηθή ότι χρησιμοποιούνται όλμοι και πυροβολικόν εκ μεγάλων αποστάσεων ώστε δεν βάλλονται τα συγκροτήματα των συμμοριτών από ατομικά και αυτόματα όπλα. Εν τω μεταξύ δίδεται ευκαιρία εις τα αρχηγεία και εις τον όγκον των συγκροτημάτων να διαφύγουσι τον κίνδυνον της κυκλώσεως, σημειωτέον ότι ενώ βάλλουν οι όλμοι δεν προχωρούν αμέσως τα τμήματα του Στρατού για να πλησιάσωσι τον τόπον και τας θέσις των συμμοριτών.

γ)    Έχουν εξυπηρετηθή τα συγκροτήματα των συμμοριτών από το γεγονός της μη συγχρόνου συμπράξεως δύο και τριών Τμημάτων στρατού των οποίων αι δυνάμεις έχουσι πλησιάσει τα λημέρια των συμμοριτών. Εάν το τμήμα Στρατού προς ανατολάς του λημεριού ευρισκόμενον, επιτεθή κατά των συμμοριτών, τα άλλα τμήματα στρατού άτινα ευρίσκονται κάπως μακρότερον προς δυσμάς και Νότον ή και προς Βορράν δεν μπαίνουν και αυτά συγχρόνως ή ευθύς μετά ταύτα εις την μάχην ή ακόμη δεν κινούνται για να περισφύξουν (στενέψουν) τον κλοιόν και ούτω εκ της αδρανείας αυτών παρέχεται κάπως ελευθερία κινήσεως και εξασφάλισις εις τας συμμορίας και διαφεύγουν από μονοπάτια και κατσάβραχα. Εάν δεν κατορθωθή η διαφυγή από το κλοιόν αποφασίζεται η διασπορά εις μικράς ομάδας (6-7) των ανδρών και έκαστος κρύπτεται εις δάση, εις σπήλαια, εις σιτηρά κ.λ.π. και παραμένει εν ακινησία δύο – τρεις ημέρες ενώ την νύκτα κινήσαι και ξεφεύγεις από χαράδρες και ποτάμια δίδεται το σύνθημα για να προληφθούν παρεξηγήσεις μεταξύ των ανταρτών και τηρούνται αποστάσεις χωρίς την παραμικρά φωνή και συζήτησι, ενώ οι στρατιώται φωνάζουν κινούμενοι.

δ)    Ωσαύτως έχει παρατηρηθή ότι καθ’ ον χρόνον η αεροπορία ανευρίσκει και πολυβολεί συγκεντρωμένους συμμορίτας οι μεν συμμορίται καλύπτονται και ακινητοποιούνται οι δε στρατιώται και χωροφύλακες φανερώνονται από κάπου μακρύτερα και εκεί παραμένουν χωρίς να κινηθούν, προς τας θέσεις των συμμοριτών αλλ’ αφήνουν αρκετές ώρες ως και ημέρες ακόμη ή και δεν έρχονται καθόλου προς το μέρος μας.

  1. Π ρ ο σ τ ρ ι β α ί   κ α ι   π α ρ  ε ξ η γ ή σ ε ι ς    μ ε τ α ξ ύ Η γ ε τ ι κ ώ ν   σ τ ε λ ε χώ ν  τ η ς   Ν Ο Φ

Από τα  στελέχη της ΝΟΦ είναι μερικοί (κτυπημένοι) δυσαρεστημένοι και η αιτία είναι η διαφωνία τους σχετικά με την οργανωτικήν εργασίαν της ΝΟΦ. Δηλαδή, ευθύς εξ αρχής απ’ της συγκροτήσεως ενόπλων ομάδων της ΝΟΦ για να σταλούν από την Σερβίαν εις την Ελλάδα προς συμμοριακήν δράσιν κατόπιν αποφάσεως του ΜΗΤΡΟΠΟΛΟΥ Πασχάλη, ΚΕΡΕΜΙΝΤΣΗ Μιχαήλ, ΓΚΟΤΣΕΦ και ΟΥΡΝΤΑ, έφερον αντιρρήσεις οι ΠΑΤΚΑΣ Νικόλαος, ΠΑΠΑ-ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Θεόδωρος, ΚΟΚΚΙΝΟΣ Χρ.  ΤΟΥΡΟΥΝΤΖΑΣ Γεώργιος, ΛΟΥΚΑΣ (Ψευδώνυμον ΛΕΩΝ) από το ΚΑΛΙΝΙΚΙ κ.λ.π. Οι πρώτοι ήθελαν να μη υπάρχη συνεργασία με το ΕΑΜ-ΚΚΕ και οι δεύτεροι ήθελαν συνεργασίαν και να μη φανερωθή ο σκοπός της ΝΟΦ. Πάντως εδέχθησαν και οι δεύτεροι τας απόψεις των πρώτων και ειργάσθησαν εις την Ελληνικήν Μακεδονίαν χωριστά από το ΕΑΜ-ΚΚΕ αλλά συν των χρόνω ανεκλήθησαν ή μόνοι των επέρασαν εις την Σερβίαν όπου και τώρα ευρίσκονται. Λέγεται ότι ο ΤΟΥΡΟΥΝΤΖΑΣ Γεώργιος είχε κατηγορηθή για μαύρη αγορά και ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΧΡ. είχε αρρωστήσει. Υπάρχει μεταξύ των ζηλοφθονία και τσακώθηκαν για τα αξιώματα της ΝΟΦ, ενώ δεν εξεδηλώθησαν διαφωνίαι όσον αφορά τους πολιτικούς σκοπούς της οργανώσεως ΝΟΦ όπως έχει συμβεί με Βουλγάρους Κομμουνιστάς μερικοί των οποίων εξεδηλώθησαν υπέρ της αυτονομήσεως και αντιτίθενται εις την παραχώρησιν των τριών τμημάτων εις την Γιουγκοσλαυΐαν. Εσχάτως έχουν δυσαρεστηθή αρκετά στελέχη της ΝΟΦ ιδία στρατιωτικοί ως και Πολιτικοί, διότι τας θέσεις (πόστα) πέρνουν οι Έλληνες Κομμουνισταί του Μπούλκες και φέρονται πολύ σκληρά και σατραπικά προς τους Νοφίτας απ’ τους συμμορίτας και μάλιστα έχουν γίνει  παράπονα εις τα στελέχη της ΝΟΦ. Την ολην κατάστασιν, όσον αφορά τους συμμορίτας αλλά και την κίνησιν Ελληνικού στρατού και Αγγλικού τοιούτου, υπήρχε πληροφορία ότι παρακολοθούν άνθρωποι της ΟΖΝΑ, οι οποίοι εισέρχονται εις την Ελλάδα και κυκλοφορούν ελευθέρως όπου θέλουν για να κάμουν κατασκοπείαν. Χρησιμοποιούνται Έλληνες Σλαυομακεδόνες οι οποίοι είναι άγνωστοι ή ακόμη και γνωστοί αλλά δεν καταδιώκονται.

Συγκεκριμμένα πρόσωπα δεν γνωρίζω αλλ’ έχω συναντήσει δύο πρόσωπα της ΟΖΝΑ, ο ένας κατήγετο από το ΛΥΚΟΣΤΟΜΟΝ και είχεν περάσει εκ της Περιοχής του χωρίου ΛΟΥΤΡΑΚΙ – Εδέσσης.

Άλλο τίποτε δεν έχω να προσθέσω και γράμματα γνωρίζω. Τω ανεγνώσθη και υπογράφεται.

Ο                                                                   Ο

Προανακριτής  Αξιωματικός                           ΕΞΕΤΑΣΘΕΙΣ

Π.ΛΟΛΑΣ ΜΟΙΡΑΡΧΟΣ                            ΒΑΣ.ΝΟΪΤΣΗΣ

  1. Κ ρ ί σ ε ι ς   κ α ι   π ρ ο τ ά σ ε ι ς  Π ρ ο α ν α κ ρ ι τ  ο ύ

Α ξ ι ω μ α τ ι κ ο ύ

        α)    Κρίσεις και Συμπεράσματα

Ο εξετασθείς ΝΟΪΤΣΗΣ Βασίλειος επεδείξατο συνωμοτικήν ψυχολογίαν καθ’ όλην την διάρκειαν της εξετάσεώς του συνεχόμενος  από φόβον εκ της αναμενομένης εκδικήσεως των συμμοριτών της ΝΟΦ και ΚΚΕ και διατελεί εις κατάστασιν τρόμου μήπως εκτελεσθούν η γυναίκα του και τα τρία τέκνα του ως και ο Πατήρ του. Επεδείξατο μεταμέλειαν όσον αφορά την ανάμιξίν του εις την συμμοριακήν δράσιν ουχ ήττον όμως φέρεται διατηρών την επιθυμίαν της Ομοσπονδήσεως της Ελληνικής Μακεδονίας εντός της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαυΐας και ένεκα τούτου επιμελώς και πεισμένως απέφυγε να αποκαλύψη μυστικά πράγματα έχοντα σχέσιν με την υφισταμένην κατεύθυνσιν της ηγεσίας της ΝΟΦ. Πάντως, απεκάλυψε σοβαρά στοιχεία πολιτικών σκέψεων και κατευθύνσεων της προπαγάνδας της ΝΟΦ σχετικά με την συνεργασίαν της μετά του ΕΑΜ-ΚΚΕ. Έδωκε μίαν εικόνα του όλου συμμοριακού αγώνος της ΝΟΦ και του ΚΚΕ και απεκάλυψε ονόματα και πράγματα αναφερόμενα εις την συγκρότησιν των ενόπλων τμημάτων και εις τα μέτρα ασφαλείας των συμμοριτών με επισκόπησιν τινα των σημείων και απόψεων ένεκα των οποίων συγκροτούνται οι συμμορίται και δεν διαλύονται εκ της απογνώσεως των ή και δεν εξοντώνονται εκ της εναντίον των δράσεως του Εθνικού Ελληνικού Στρατού και της Χωροφυλακής. Η εγκατάλειψις εκ μέρους του του αγώνος και η αυθόρμητος προσέλευσίς του εις τα Ελληνικάς αρχάς, οφείλεται εις προσωπικά του κρητήρια εκ του γεγονότος της μειώσεώς του λόγω της υπεροπτικής και εγωϊστικής σκληρότητος των Ελλήνων Κομμουνιστών Καπεταναίων. Επροτίμησε τας Ελληνικάς αρχάς και ουχί τας Γιουγκοσλαυϊκάς τοιαύτας διότι οι Γιουγκοσλαύοι και οι αρχηγοί της ΝΟΦ μετέρχονται σκληρά μέτρα κατά των λιποψυχούντων και επιβάλλουν την επιστροφήν – βία – εις τον συμμοριακόν αγώνα. Επίσης διότι επιθυμούσε να συναντηθή μετά της οικογενείας του ήτις διέμεινεν εις το χωρίον ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ – Φλωρίνης  υπό την προστασίαν των Ελληνικών αρχών και εκ του γεγονότος αυτού ψυχολογικώς έχει συγκινηθή και εκδηλώνεται μετ’ ευγνωμοσύνης υπέρ της Ελλάδος. Τρέφει μίσος κατά των Βουλγάρων ως και Ελλήνων Κομμουνιστών διότι προσωπικώς υπέφερεν εξ αιτίας των, νομίζει όμως ότι το  σύνολον των ανθρώπων της ΝΟΦ εμμένει υπέρ της Γιουγκοσλαυΐας και ως εκ τούτου δεν ευρίσκει τον εαυτόν του ικανόν να ταχθή εναντίον της κινήσεως αυτής αν και ισχυρίζεται ότι ήδη επιθυμεί να αντιδράση κατά των σχεδίων της ΝΟΦ και του ΤΙΤΟ.

β)    Προτάσεις

Ι)    Η Ελληνική – Στρατιωτική – Δικαιοσύνη θα εξυπηρετηθή εάν ληφθώσι μαρτυρικαί καταθέσεις από τας Δ/σεις Χωρ/κής ΕΔΕΣΣΗΣ – ΦΛΩΡΙΝΗΣ – ΒΕΡΡΟΙΑΣ και ΓΡΕΒΕΝΩΝ, σχετικώς  με την διάπραξιν ή μη εγκλημάτων υπό του εξετασθέντος ΝΟΪΤΣΗ Βασιλείου καθ’ όσον ήδη ελλείπουσι παρ’ ημίν τα τοιταύτα στοιχεία, και ως εκ τούτου η εφαρμογή του ψηφίσματος Γ΄, (περί μέτρων τάξεως και ασφαλείας) θέλει επιβραδυνθή όσον αφορά την εκδίκασιν της υποθέσεως του εξετασθέντος.

ΙΙ)   Αντίγραφα της παρούσης εξετάσεως σκόπιμον είναι όπως, αποσταλώσιν εις τας αρμοδίας αρχάς (Δικαστικάς και Χωρ/κής) ίνα ασκηθή ποινική δίωξις διά τα όσα εγκλήματα αναφέρει ο εξετασθείς εναντίον των αποκαλυπτομένων υπ’ αυτού προσώπων είτε ευρίσκονται τα πρόσωπα ταύτα εις τας εν Ελλάδι συμμορίας και πολιτικάς οργανώσεις είτε ευρέθησαν και ευρίσκονται ήδη εις ξένας χώρας.

ΙΙΙ)Το περιεχόμενον της όλης καταθέσεως του Ν.Β. δύναται να αποτελέση την πηγήν συμπερασμάτων και πείρας των απασχολουμένων εις την δίωξιν των συμμοριτών και των αναρχικών πολιτικών οργανώσεων του ΕΑΜ-ΚΚΕ και ΝΟΦ, ως επίσης και στοιχεία διαφωτίσεως της κοινής Ελληνικής και του εξωτερικού – διεθνούς – γνώμης. Κατά συνέπειαν, υποβάλλεται η πρότασις, όπως κοινοποιθή εν αντιγράφω εις τας αρμοδίας υπηρεσίας.

ΙV)Στοιχεία ενοχής προέκυψαν εναντίον του Αρχηγού του ΚΚΕ Ν.ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ και εναπόκειται εις την κρίσιν της δικαιοσύνης διά την περαιτέρω ενέργειαν.

Ο

ΠΡΟΑΝΑΚΡΙΤΗΣ ΑΞ-ΚΟΣ ΠΑΡΑ ΤΩ ΓΕΣ

Π.ΛΟΛΑΣ

ΜΟΙΡΑΡΧΟΣ

ΥΠΟΒΑΛΛΕΤΑΙ υ.τ.α

1) Α2/Β΄ΣΣ

2) Α2/και ΥΙΙΣ του ΓΕΣ εν αντιγράφω

Advertisements