Συμπεριφορά πρός τους κατοίκους της υπαίθρου, 1 ΣΤΡΑΤΙΑ/23 Μαρ 1947


ΘΕΜΑ: Συμπεριφορά πρός τους κατοίκους της υπαίθρου       ΑΠΟΡΡΗΤΟΣ -ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ
1η ΣΤΡΑΤΙΑ
ΙΣ/6Ι/Α2
26 Μαρτίου 1947
1. Επί τη προόψει αναλήψεως γενικωτέρων εκκαθαριστικών επιχειρήσεων, επιθυμώ να απευθύνω πρός τους Διοικητάς Σ.Σ., Μερ/χιών και Ταξ/χιών και δι’ αυτών εις άπαντας τους αξ/κούς, τας κατωτέρω οδηγίας και συστάσεις, αφορώσας την συμπεριφοράν εν γένει των στρατευμάτων, έναντι του πληθυσμού της υπαίθρου, την πρός τας οποίας συμμόρφωσιν απαιτώ και προτίθεμαι να παρακολουθήσω προσωπικώς και δι’ οργάνων μου, εκ του σύνεγγυς.
2. Η ανατιθεμένη εις τον Στρατόν αποστολή είναι βαρεία και η ευθύνη μεγίστη. Εκ της αποτελεσματικότητος των ενεργειών του, εξαρτάται η επιτυχία του όλου έργου και η αποκατάστασις της ποθητής γαλήνης και τάξεως, ίνα η χώρα απερίσπαστος πλέον εσωτερικών κλυδωνισμών, επιδοθή εις το βαρύ έργον της επουλώσεως των τραυμάτων της, άτινα της επεσώ-ρευσαν συνεχείς πόλεμοι, τετραετής κατοχή, εσωτερικοί σπαραγμοί, και απολαύση και αύτη των αγαθών της ειρηνικής περιόδου.
Ίνα τούτο επιτευχθή απαιτείται όπως αι Διοικήσεις αναλάβωσι το έργον με ιεράν θέρμην και πίστιν και πάντες οι αξ/κοί και οπλίται αρθώσιν εις το ύψος των περιστάσεων, αντιληφθώσι καλώς, ότι επωμίζονται σκληρόν έργον εκ της ταχείας και καλής εκβάσεως του οποίου εξαρτάται αυτή αύτη η υπόστασις της Ελλάδος.
3. Είναι σχεδόν εις πάντας γνωσταί αι συνθήκαι υφ’ ας διατελούσιν οι κάτοικοι των ελεγχομένων παρά των συμμοριτών περιοχών.
Ύπουλος και σατανική προπαγάνδα αφ’ ενός, παντοειδείς πιέσεις και τρομοκρατία αφ’ ετέρου.
Διά της προπαγάνδας, οι αναρχικοί επιδιώκουσι να εμφανίσωσι εαυτούς ως αθώα θύματα, ως δημοκρατικόν στρατόν, ως αυτοκαλούνται, αγωνιζόμενον διά τας ελευθερίας του λαού και τα δημοκρατικά ιδεώδη, προστάτην του λαού και των ελευθεριών του, και οίτινες εξηναγκάσθησαν να καταφύγωσιν εις τα όρη, φεύγοντες τας διώξεις του Κράτους και του φασιστικού, ως το αποκαλούν, καθεστώτος. Διά να παρασύρωσι τους χωρικούς δεν παύουσι να προπαγανδίζωσι διά του τύπου, διά προκηρύξεων, διά συγκεντρώσεων, δι’ ομιλιών και δι’ οιωνδήποτε άλλων μέσων.
Διακηρύττουσι διαφόρους βιαιότητας και ακρότητας των Κρατικών οργάνων και ιδία της Χωρ/κής, διώξεις και μαρτύρια των ομοϊδεατών των κλπ. και αποκρύπτωσι επιμελώς παν εξαγγελλόμενον κρατικόν μέτρον, όπερ θα είχεν δυσμενή δι’ αυτούς επίδρασιν (αμνηστία, κατευναστικά μέτρα κ.λ.π.)
Αφ’ ετέρου ασκούσι πρωτοφανή τρομοκρατίαν διά μηνυμάτων και απειλητικών επιστολών πρός τους Κοινοτάρχας, διδασκάλους, ιερείς και δυναμικά στοιχεία των χωρίων, εν συνεχεία δε προβαίνουσι εις λεηλασίας, συλλήψεις, εκτελέσεις.
Υπό την επήρειαν των ανωτέρω είναι φυσικόν ότι ο χωρικός της υπαίθρου ευρίσκεται εις δεινήν θέσιν. Είναι το τραγικόν θύμα.
Γνωρίζει ότι ο στρατιώτης ή χωροφύλαξ συλλαμβάνει, παρατηρεί, ενώ ο συμμορίτης φονεύει αφού βασανίσει το θύμα του.
Ούτω, ο συμπαθών τον Κομμουνισμόν εκών ή άκων ακολουθεί, ο ασθενής τον χαρακτήρα και λιπόψυχος τον ανέχεται, ενώ ο αντιτιθέμενος εθνικιστής, όταν δεν εγκαταλείψη το χωρίον του και επιζή, σιωπά.
Είναι γεγονός ότι κατά μεγίστην αναλογίαν οι χωρικοί είναι εθνικόφρονες, ίσως τινές είναι αδιάφοροι, αλλ’ οι πάντες πλήν των βεβαρυ-μένων με ένοχον παρελθόν, επιθυμούσι την ησυχίαν και τάξιν. Αλλ’ είναι εξ ίσου γεγονός ότι υπό την κατάστασιν υφ’ ην τελούσιν, ελάχιστοι προσφέρονται να κινηθώσιν διά την επίτευξιν της γαλήνης και ελάχιστα δυνάμεθα να προσδοκώμεν παρ’ αυτών.
Ο χωρικός θα ομιλήση όταν αντιληφθή την Κρατικήν προστασίαν εγγύς και μόνιμον, όταν αρχίση να ανακτά το αίσθημα της ασφαλείας.
Εις την ενεστώσαν ψυχολογίαν του, πας τις δύναται να δώση ερμηνείαν.
4. Υπό την κατάστασιν της τοιαύτης πραγματικότητος η Στρατιά φρονεί, ότι η συμπεριφορά των στρατευμάτων πρός τους κατοίκους πρέπει να η ανάλογος, ότι πρέπει να υπάρξη μέτρον μεταχειρήσεως των κατοίκων της υπαίθρου.
Έχομεν υπ’ όψει ωρισμένας βιαιότητας και ακρότητας διαπραχθείσας κατά το παρελθόν, τελεσθείσας υπό στρατ. τμημάτων και χωρ/κής, τελούντων υπό το κράτος εκνευρισμού λόγω ταλαιπωριών και υπούλου ενεργείας των συμμοριτών. Το αποτέλεσμα των ακροτήτων υπήρξεν ασύμφορον, διά τον διεξαγόμενον αγώνα.
Έχομεν αντιθέτως υπ’ όψει, παραλείψεις τινάς και χλιαρότητας τμημάτων, με αποτελέσματα οδυνηρά εις βάρος των τμημάτων τούτων.
Αλλ’ εις πάσας τας περιπτώσεις η αιτία του κακού δεν είναι ο φιλήσυχος και σιωπηλός χωρικός, αλλ’ ο συμμορίτης και ο συνεργάτης του χωρικός, ο υπεύθυνος της Αυτοαμύνης, ο υπεύθυνος της Ε.Τ.Α., της Αλληλεγγύης, ο επούσιος τροφοδότης κλπ.
5. Ο στρατός ως όργανον της Κρατικής επιβολής, δέον να επιβάλλη την τάξιν, να αποδώση την ελευθερίαν και την δικαιοσύνην, να αποκτήση τον σεβασμόν. Διά να επιτυχη τούτο δέον η πρός τον άμαχον πληθυσμόν στάσις του να η σοβαρά και άψογος. Ούτω και μόνον θα αφοπλισθώσι οι αναρχικοί, οίτινες εκ λόγων προπαγάνδας διαδίδουσιν ότι, τα κρατικά όργανα και ο στρατός πιέζουν τον λαόν και απομυζούν τον ταλαίπωρον πληθυσμόν της υπαίθρου. Όντως ο στρατός δέον να εμφανισθή απελευθερωτής μακράν πάσης ακρότητος αλλά και μεροληπτικής συμπαθείας ή και περισσής πρός άτομα ή κατηγορίας εμπιστοσύνης, εφόσον δεν υπάρξωσι σοβαραί δι’ έργων διαπιστώσεις περί αυτής.
Αντιθέτως η συμπεριφορά του Στρατού και των Κρατικών οργάνων, δέον να η ατέγκτως αυστηρά, πρός τους προδότας και εγκληματίας, καθ’ ην υπάρχουσι θετικά στοιχεία αντεθνικής δράσεως.
Ο αποδεδειγμένως καθοδηγητής, υπεύθυνος της αυτοάμυνας, της Αλληλεγγύης, της ΕΤΑ, ο εκούσιος τροφοδότης των συμμοριτών κ.λ.π. πρέπει να συλληφθή ή επικηρυχθή, οικείοι του να εκτοπισθώσι επί υποθάλψει κ.λ.π. συμφώνως πρός τους Νόμους της Πατρίδος μας.
6. Να επιζητηθή η αποφυγή πάσης φύσεως επιβαρύνσεως των χωρικών της υπαίθρου (επιτάξεις, αγοραί, αγγαρείαι κ.λ.π.). Αλλ’ εφόσον τμήμα τι ευρεθή εις αναπότρεπτον ανάγκην να προβή εις τοιαύτην η αποζημίωσις να η άμεσος, και πρός τούτο τα κλιμάκια να ώσι εφοδιασμένα χρημάτων.
Ο σεβασμός της περιουσίας του χωρικού ενέχει την αυτήν αξίαν οίαν ο σεβασμός της ζωής και τιμης αυτού.
7. Κοινοποιών τας ανωτέρω οδηγίας μου, ευελπιστώ ότι αι Διοικήσεις και πάντες εν γενει οι Αξ/κοί, θα κατανοήσωσι πλήρως το πνεύμα και θα ενστερνισθώσιν αυτάς, ώστε εν τη εκτελέσει ουδεμία παράβασις ή παράλειψις να σημειωθή.
Η παρούσα να κοινοποιηθή εις άπαντας τους Αξ/κούς, εν ειδική συγκεντρώσει εν εκάστη Μονάδι.

Δ.Σ./Α.Π.
Ακριβές αντίγραφον
Τ.Υ. Αντιστράτηγος ΓΙΑΤΖΗΣ Δ.
Διοικητής 1ης Στρατιάς
ΠΑΡΑΛΗΠΤΑΙ
– Β’ΣΣ (Α2) (αντίτυπα 3)
– Γ’ΣΣ (Α2) (αντίτυπα 3)
-Μεραρχίας (Β. και Γ.Σ.Στρατού) ανά 5 αντίτυπα εις εκάστην.
-Ταξιαρχίας των Σ.Σ. ανά 6 αντίτυπα εις εκάστην
-72 Ταξιαρχία (6 αντίτυπα)
-83 Περιοχή (6 αντίτυπα)
-Α. Επιθεωρητήν Χωρ/κής (Συν/χην Αγγελίδην)
-ΑΔΧ/Στερεάς Ελλάδος/Δυτικής Ελλάδος/Θεσσαλίας/Ηπείρου/Δυτ.Μακεδονίας/Κεντρικής Μακεδονίας/Ανατ. Μακεδονίας και Θράκης (ανά 5 αντ.)
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΙΣ:
ΓΕΣ (Γρ. κ. Αρχηγού)
Υ. Στρατ/κών (Γρ. κ. Υπουργού)
Υ.Δ.Τάξεως (Γρ. Επιτελάρχου) (αντίτυπα 2)
ΓΕΣ (Α1 και Α2) ανά 1 αντίτυπον
Α’ΣΣ (Α2) αντίτυπα 3
Αντ/γον Δ/την Στρατιάς
-Στρατιάν (Γρ. Α1, Α2 Β. Κλάδον, Γ.Κλάδον, Διοίκησιν Αεροπορίας)
Αν. Ναυτικήν Διοίκησιν Ι (ΑΝΔΤ)