Εκθεση Απελευθερωτικού Κινήματος Κρήτης, ΑΕΑΚΚ/ΓΑ/20 Αυγ 1945


ΑΡΧΗΓΕΙΟΝ ΕΘΝΙΚΟΥ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΚΡΗΤΗΣ
ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΑΡΧΗΓΟΥ
ΑΡΙΘ. ΠΡΩΤ.

ΕΚΘΕΣΙΣ
Περί του Εθνικού Απελευθερωτικού Κινήματος Κρήτης

Π Ρ Ο Σ
Το Γενικόν Επιτελείον Στρατού
(Διεύθυνσιν Επιχειρήσεων)
Αθήνας
Λαμβάνω την τιμήν να ανφέρω τα κατωτέρω εν περιλήψει σχετικώς με το Εθνικόν Απελευθερωτικόν Κίνημα της Κρήτης, κατά την περίοδον της Κατοχής του οποίου έχω την τιμήν άλλοτε μεν να ηγούμαι, άλλοτε δε ως Υπαρχηγός αυτού παρέχοντες Υμίν τα στοιχεία πραγματικών γεγονότων τα οποία έχουν σχέσιν με την δημιουργίαν, εξέλιξιν και δράσιν του Εθνικού Απελευθερωτικού Κινήματος εν Κρήτη κατά την περίοδον του πολέμου 1940-1941 και της Κατοχής κατά τον Εθνικόν αγώνα αντιστάσεως κατά του κατακτητού και να παρακαλέσω διά τα κάθ’ υμάς.
Π Ε Ρ Ι Ο Δ Ο Σ Α΄.
Αμα τη πτώσει των Γερμανών Αλεξιπτωτιστών ετέθην επί κεφαλής δυνάμεως ανδρών εκ του χωρίου μου και ανεχώρησα δι’ Ηράκλειον ενταχθείς με τας δυνάμεις του αδελφού μου Εμμανουήλ Μπαντουβά, πολεμήσας κατά των Αλεξιπτωτιστών ακολουθείσας αυτόν ως Υπαρχηγός του Σώματός του καθ’ όλην την διάρκειαν του αγώνος κατά των Αλεξιπτωτιστών. Καμφθείς δε ο Στρατός ο τακτικός και αι Αγγλικαί δυνάμεις λόγω υπερτέρων εχθρικών δυνάμεων αριθμητικώς και ποιοτικώς εις οπλισμόν ηναγκάσθησαν εις υποχώρησιν ημείς δε παραμείναμεν εισέτι επί μίαν ημέραν εις το πεδίον του αγώνος υποστηρίζοντες τα υποχωρούντα προς το εσωτερικόν της Νήσου γυναικόπαιδα και τον άμαχον πληθυσμόν.
Μετά την υποχώρησίν μας εις Αγ. Σύλλαν ανεχώρησα διά το χωρίον μου προς τακτοποίησιν οικογενειακών υποθέσεων και επανήλθον μετά δεκαπενθήμερον και απεφασίσαμεν την συνέχισιν του αγώνος αντιστάσεως κατά του κατακτητού.
Ηκολούθησα έκτοτε τούτον ως υπαρχηγός του όλου αγώνος εν τη εφορμογή απασών των αποφάσεων ας ελαμβάνομεν και συνειργάσθην με αυτόν καθ’ όλας τας φάσεις του αγώνος, έλαβα μέρος εις όλας τας μετέπειτα συγκεντρώσεις, εις την Στρατιωτικήν Οργάνωσιν του ενόπλου σώματος αντιστάσεως, εις την Στρατιωτικήν και πολιτικήν Οργάνωσιν των Πατριωτών των εν τοις κατωκοιμένοις χώροις ηκούντων εις απάσας τας συσκέψεις των επιτελών διά την λήψιν αποφάσεων εις τας αποπείρας αναμείξεως δι’ ενεργόν δράσιν εις τον αγώνα των Στρατιωτικών, εις όλα τα εκτελεσθέντα σαμποτάζ εις τα περισσότερα των οποίων έλαβον μέρος αυτοπροσώπως ως επικεφαλής των ανδρών, οίτινες εχρησιμοποιούντο υπό των Αγγλων Κομάντος, εις την εφαρμογήν απασών των διαταγών του Στρατηγείου Μέσης Ανατολής και της Εθνικής Κυβερνήσεως Καΐρου, εις την εκτέλεσιν προδοτών και γενικώς είμαι ο σπουδαιότερος των συνεργατών και συμβούλωντου Αρχηγού. Κατά τον Ιούνιον 1943 έλαβον μέρος εις τα σαμποτάζ Καστελλίου Πεδιάδος και μετά την εκτέλεσιν τούτων συνώδευσα τους Αγγλους Κομάντος εις την Νότιον παραλίαν της Νήσου και προς τον όρμον Τριπυτή Κουμάσα απ’ όπου θα αποβιβάζοντο. Καθ’ ην δε εποχήν ευρισκόμεθα εκεί αναμένοντες την προσέγγισιν του μεταφορικού μέσου εκυκλώθημεν υπό Γερμανών μετά των οποίων συνήψαμεν μάχην υποχωρήσαντες εν τέλει ούτοι και ούτω επετεύχθη ο σκοπός μας, με το να επιβιβασθούν και αναχωρήσουν διά Μ. Ανατολήν οι Κομάντος. Κατά την μάχην ταύτην εφονεύθη είς ημέτερος αντάρτης και είς Αγγλος Λοχαγός. Οι Γερμανοί δε έσχον αρκετούς νεκρούς και τραυματίας εγκατέλειψαν δε και αρκετόν πολεμικόν υλικόν περισυλλεγέν υφ’ ημών. Εκείθεν διέταξα την διάλυσιν της ομάδος και την φυγήν των εις τας ορεινάς περιφερείας Λασσηθίου διότι αντελήφθην την εις μεγάλην ακτίνα κύκλωσιν της περιφερείας και μόνος τρόπος διαφυγής μας ήτο αυτή. Την δευτέραν ημέραν εμπίπτω εις Γερμανικήν ενέδραν παρά το χωρίον Ζάμπρες, συνελήφθην και μεταφέρθην εις Χάρακα όπου την αυτήν νύκτα κατώρθωσα να διαφύγω των χειρών του εχθρού τη βοηθεία γυναικός τινος και να σωθώ εκ βεβαίου θανάτου. Επίσης έλαβον μέρος ενεργόν εις τας μάχας της Βιάννου κατά τον Σεπτέμβριον 1943.
Μετά την μάχην ταύτην μοι ανέθεσεν την αρχηγίαν των ενόπλων δυνάμεων του Σώματός του εις τους Νομούς Λασσηθίου και Ηρακλείου, ούτος δε με ένα τμήμα της δυνάμεώς του κατηυθύνθη προς τους Δυτικούς Νομούς της Νήσου. Την δύναμιν ταύτην της οποίας ετέθην ως αρχηγός διένειμα εις μικρότερα τμήματα δόσας κατεύθυνσιν εις ένα έκαστον εξ αυτών διά την περαιτέρω δράσιν και τον τόπον της διαμονής του.
Μετά την αναχώρησιν του Γενικού Αρχηγού αδελφού μου Εμμανουήλ Μπαντουβά εκ της Κρήτης δι’ Αίγυπτον την 1/11/1943 μοι ανέθεσεν την γενικήν αρχηγείαν όλων των δυνάμεων του Σώματός του και του όλου αγώνος εν τη Νήσω.

Π Ε Ρ Ι Ο Δ Ο Σ Β΄.
Αναλαβών έκτοτε την αρχηγίαν του αγώνος είχον να αντιμετωπίσω ακανθώδη και δύσκολα προβλήματα των οποίων η λύσις επί τοσούτον μάλλον καθ’ όσον η ψυχολογική κατάστασις του πληθυσμού και η καθ’ ημέραν αυξάνουσα καθ’ ημών προπαγάνδα καθίστα την θέσιν μας δυσκολωτάτην.
Αι καταπληκτικώς αυξηθείσαι δυνάμεις των ενόπλων Ομάδων αντιστάσεως αριθμητικώς καθίστατο δύσκολος η παραμονή των εις το αυτό σημείον (Λιμέρι) αλλά και ο εφοδιασμός των εις τροφοδοσίαν υπόδυσιν και ενδυμασίαν, ακόμη δυσκολώτερος λόγω ανεχείας των κατοίκων αλλά και η εξασκουμένη προπαγάνδα εναντίον μας εκ μέρους των Γερμανών η οποία εύρισκε πρόσφορον το έδαφος εις τον άμαχον πληθυσμόν λόγω της καταπτώσεως του ηθικού των εκ της μάχης της Βιάννου, συνετέλουν εις το να γίνεται επί τοσούτον και σκληρότερος ο αγών.
Η εμφάνισις δε της ομάδος Ελλήνων προδοτών εν συνεργασία μετά των Γερμανών υπό την ηγεσίαν του Γερμανού Σούμπερτ οι οποίοι ηλιεύθησαν παρ’ αυτού επιλεγέντες μεταξύ των εγκαθίρκτων εγκληματιών τους οποίους αφού ημνήστευσεν και εχρηματοδότησεν παρέλαβεν μεθ’ εαυτού ωργανώσας το απαίσιον και εγκληματικόν τούτο σώμα το στηγματίσαν την Ιστορίαν της Πατρίδος μας, επεδείνωσεν έτι περισσότερον την κατάστασιν διότι ούτοι εξετέλουν αδιακρίτως και χωρίς ουδεμιάς διαδικασίας οιονδήποτε πατριώτην τον οποίον έκρινον ικανόν να βοηθήση καθ’ οιονδήποτε τρόπον να διεξαγάγομεν αγώνα εκτελέσαντες αρκετάς εκατοντάδας πατριωτών από του Νοεμβρίου 1943 μέχρι του Ιανουαρίου 1944 και καταστρέψαντες και αρκετά χωρία.
Αλλά και ο Κομμουνιστικός κίνδυνος ήρχισε πλέον αμέσως από του Νοεμβρίου 1943 να διαφαίνεται και να οργανούνται ένοπλοι πυρήνες κομμουνιστικοί και να δρούν και αυτοί εναντίον μας και με καταφανή πρόθεσιν να μας κτυπήσουν διά να επιτύχουν την διάλυσίν μας.
Προ τοιαύτης καταστάσεως ευρεθείς συνεκάλεσα συγκέντρωσιν των επιτελών μου κατά το πρώτον δεκαήμερον Δεκεμβρίου 1944. Τους ανέπτυξα τας απόψεις μου και ελήφθησαν αι κάτωθι αποφάσεις.
1) Να ζητηθή η έγκρισις παρά των Αγγλων αντιπροσώπων Αλεξ και Τομ διά την εκτέλεσιν των προδοτών Σουμπεριτών.
2) Να συνεχισθή ο αγών και διά προπαγάνδας να εξυψωθή το καταπεσόν Εθνικόν Φρόνημα των Πατριωτών των εν ταις κατωκοιμένοις περιοχαίς βιούντων.
3) Να συνεχισθή ο αγών και να υπερενταθή η προπαγάνδα εναντίον του Κομμουνιστικού κινδύνου.
4) Να συνεχισθή ο αγών αντιστάσεως και εν ανάγκη να πυκνωθούν έτι περισσότερον εις άνδρας αι ομάδες αντιστάσεως και επειδή ελάχισται ελπίδες υπήρχον εφοδιασμού μας εις τρόφιμα, είδη υποδύσεως και επενδύσεως των ανδρών εξ Αιγύπτου ιδρύθη επιμελητεία ήτις θα εθεράπευε τας παντοειδείς ταύτας ανάγκας των ανδρών μεταξύ των καλών και ευπόρων πατριωτών δι’ εράνων.
Τούτων των αποφάσεων ληφθέντων τίθημι αμέσως εις εφαρμογήν αυτών αυτοπροσώπως και εξαπελύθην εντός των κατωκοιμένων περιοχών βοηθούμενος από τους εγγραμμάτους των επιτελών μου και άρχισεν η συστηματική προπαγάνδα υπέρ της αναπτερώσεως του Εθνικού φρονήματος των Ελλήνων πατριωτών προπαγανδίζων άμα και κατά του κινδύνου της εξαπλουμένης Κομμουνιστικής ιδεολογίας, ιδρύων επαναστατικάς επιτροπάς εις όλα τα χωρία και συνοικισμούς διά την συνεχή υπ’ αυτών παρακολούθησιν και προπαγάνδισιν μεταξύ του αμάχου πληθυσμού των ως άνω ιδεών του αγώνος συγχρόνως δε την δι’ εράνων ενίσχυσιν εις τρόφιμα και λοιπά αναγκαιούντα είδη.
Αμα τη λήψει της εγκρίσεως διά την εκτέλεσιν των προδοτών Σουμπεριτών υπό των Αγγλων αυτοπροσώπως τίθημι εις εφαρμογήν το σχέδιον εξαφανίσεώς των. Μετά τας πρώτας εξαφανίσεις και με την εντατικήν προπαγάνδαν υπέρ της αναπτερώσεως του Εθνικού φρονήματος του αμάχου πληθυσμού το πατριωτικόν φρόνημα των κατοίκων επανέρχεται εις την πρώτην του πατριωτικήν έξαρσιν κατά τον Ιανουάριον 1944 ότε πλέον είχον εξαφανισθή οι περισσότεροι εξ αυτών και οι ολίγοι εναπομείναντες ηναγκάσθησαν εκ της πιέσεως ην εξήσκουν κατ’ αυτών ν’ αναχωρήσουν διά την Ηπειρωτικήν Ελλάδα, και παντού από όλα τα διαμερίσματα του Νομού εκαλούμεθα να επισκεφθώμεν τους κατοίκους των περιφερειών αυτών διά να τονώσωμεν το εκπεσόν αυτών Εθνικόν φρόνημα. Οπου αι ανάγκαι του αγώνος δεν μου επέτρεπον να μεταβαίνω αυτοπροσώπως έστελλον τους επιτελείς μου. Ούτω περί τα τέλη του Ιανουαρίου 1944 είχομεν επιτύχει πλήρως εις την τελείαν εξαφάνισιν των Σουμπεριτών των οποίων η εξαφάνισις εγένετο κατά τοιούτον δεξιοτεχνικόν τρόπον ώστε να μη δώσωμεν ποτέ το δικαίωμα εις τους Γερμανούς να εφαρμόσουν αντίποινα.
Επετύχομεν την αναπτέρωσιν του Εθνικού φρονήματος όσον ουδέποτε άλλοτε και εξησφάλισα την συντήρησιν των ανδρών των υπ’ εμέ ομάδων αντιστάσεως από τροφοδοσίαν επένδυσιν και υπόδυσιν. Οταν πλέον απηλλάγημεν των τοιούτων μας ασχολειών στρεφόμεθα με όλας μας τας δυνάμεις εναντίον του υποβώσκοντος Κομμουνισμού αυτοπροσώπως βοηθούμενος από ευαρίθμους ικανούς διά τον τοιούτον αγώνα εκ των επιτελών μου. Περιερχόμενοι τους κατωκημένους χώρους διαφωτίζοντες τον πληθυσμόν υπέρ των Εθνικιστικών Αρχών υποδεικνύοντες άμα και αναπτύσσοντες τους κινδύνους τους οποίους διατρέχει η πατρίς μας και γενικώς η κοινωνία εκ της Κομμουνιστικής ιδεολογίας. Επί του σημείου τούτο καυχώμαι ότι επέτυχον τοιαύτα αποτελέσματα όσον ουδείς άλλος εις ουδένα διαμέρισμα της Ελλάδος διότι κατώρθωσα να διατηρήσω το μεγαλύτερον μέρος του πληθυσμού αμόλυντον των αναρχικών θεωρειών και δηλητηριάσεων, και ουδένα σοβαρόν έκτροπον έλαβε μέρος εκ μέρους αυτών η παραμικρά δε εκ μέρους των ενέργειαν εναντίον των εθνικοφρόνων στοιχείων κατεπνίγετο εν τη γενέσει της.
Κατά τον μήνα Μάρτιον 1944 επανήλθεν εξ Αιγύπτου ο αδελφός μου Νικόλαος Μπαντουβάς του οποίου η συμβολή εις τον αγώνα υπήρξε εξαιρετικώς υψίστη βοηθώντας με εις όλας τας φάσεις του αγώνος και ειδικώς εις την Αρχηγίαν των ομάδων επιμελούμενος τα της συντηρήσεως των ανδρών, εγώ δε εσυνέχισα τον αγώνα με μεγαλυτέραν έντασιν.
Περί τα τέλη Απριλίου 1944 μοι εζητήθη δύναμις από τον Αγγλον Ταγματάρχην Μιχάλη (Φιλεντέμ) ήτις και του εχορηγήθη την οποίαν και εχρησιμοποίησε διά την απαγωγήν του Γερμανού Στρατηγού Κράιπε.
Κατά τας αρχάς Μαΐου 1944 ευρισκόμενος μετά μικράς δυνάμεως ανδρών εις τα Ανατολικά διαμερίσματα της Επαρχίας Μονοφατσίου εκυκλώθημεν υπό τριών χιλιάδων Γερμανών κατωρθώσας να διανοίξω τον κλοιόν και να διαφύγω μεθ’ ολοκλήρου της δυνάμεώς μου χωρίς ουδείς εξ ημών να πάθη το παραμικρόν.
Γενικώς ο πληθυσμός απέκτησε τοιαύτην εμπιστοσύνην εις ημάς ώστε εκαλούμεθα διά την επίλυσιν απασών των διαφορών αυτών διορίζομεν αγροφύλακας και γενικώς υποκαταστήσαμεν τας νομίμους αρχάς.
Π Ε Ρ Ι Ο Δ Ο Σ Γ΄.
Εν τη προόψει δε προσεχούς αποβάσεως συμμαχικών Στρατευμάτων εν τη Νήσω ή την σύμπτυξιν των Γερμανών εις διάφορα σημεία της νήσου απεπειράθην και εκάλεσα Αξιωματικούς ίνα λαμβάνοντες μέρος ενεργώς εις τον αγώνα αναλάβουν την Στρατιωτικήν Οργάνωσιν, δ/σιν και εξάσκησιν των ανδρών ίνα είναι έτοιμοι όταν ήθελον χρησιμοποιηθή ενεργώς κατά του εχθρού, πλην όμως ουδείς εδέχετο ν’ αναχωρήση της οικίας του εκτός των ευαρίθμων οργανωμένων κατωτέρων αξιωματικών του Στρατού και της Χωροφυλακής. Κατά τον Μάϊον 1944 εδέχθη συνεργασίαν πραταθείσης μοι υπό του Αντ/ρχου Πεζικού Πλεύρη Νικολάου ίνα με βοηθήση επί του Στρατιωτικού Πεδίου και εις την Στρατιωτικήν Οργάνωσιν εντός των στρατιωτικών κανονισμών των ανδρών του Σώματός μου. Οντως εδέχθην την συνεργασίαν αυτού και αναλαμβάνει ενεργόν δράσιν εις τα ένοπλα τμήματά μου αντιστάσεως τα οποία και ωργάνωσε επί το Στρατιωτικώτερον. Κατά τον Σεπτέμβριον 1944 άνδρες της δυνάμεώς μου ενεργούν σαμποτάζ εις Καστέλλι Πεδιάδος καθ’ ο εφονεύθη ο Φρούραρχος Καστελλίου μετά της ακολουθίας του, εκυριεύσαμεν δε δύο αυτοκίνητα άτινα σπουδαίως εξυπηρέτησαν έπειτα τον αγώνα του Σώματός μου. Την δευτέραν Οκτωβρίου 1944 εν τη προόψει συμπτύξεως Γερμανών εις Ηράκλειον και των πιθανών στρατιωτικών επιχειρήσεων κατ’ αυτών εισήλθον εντός της πόλεως Ηρακλείου και κατώρθωσα να τοποθετήσω εντός της πόλεως και εις διάφορα κατάλληλα σημεία αρκετούς άνδρας καλώς εξωπλισμένους ίνα χρησιμοποιηθούν κατά του εχθρού εις περίπτωσιν Στρατιωτικών επιχειρήσεων εκ των όπισθεν. Αλλά λόγω της κυκλοφορούσης φήμης ότι οι Κομμουνισταί παρεσκεύαζον έκτροπα κατά την είσοδόν μας εν τη πόλει να χρησιμοποιηθούν διά την τήρησιν της τάξεως κατά της ενδεχομένης Κομμουνιστικής ανταρσίας. Μετά τριήμερον δε διαμονήν μας εις την πόλιν και ενώ πλέον είχεν συντελεσθή η αποστολή μας ειδοποιήθην ότι η παρουσία μας εν τη πόλει εγένετο γνωστή εις τας Γερμανικάς αρχάς και ηναγκάσθην να εξέλθω της πόλεως η ως άνω όμως δύναμις παρέμεινε εντός αυτής μέχρι της τελείας απελευθερώσεώς μας. Τον Σεπτέμβριον 1944 ομάς της δυνάμεώς μας εξετέλεσεν σαμποτάζ επιτυχώς παρά το χωρίον Χάρακα καθ’ ο εφονεύθησαν τέσσαρες Γερμανοί Αξιωματικοί περιελθόν ημίν εκτός του πολεμικού υλικού και ένα αυτοκίνητον.
Τον αυτόν μήνα Σεπτέμβριον 1944 μεγάλη δύναμις του Σώματός μας ημπόδισε τους Γερμανούς από του να καταστρέψουν τα πυρομαχικά τα ευρισκόμενα εις τα χωρία Πεζά, Καταλαγάρι συγκρουσθέντες μετά του εχθρού. Κατά την μάχην ταύτην ήτις διήρκεσεν επί 24ωρον έσχομεν αρκετούς νεκρούς και τραυματίας, αρκετοί δε ήσαν και οι φονευθέντες και τραυματίαι Γερμανοί, επετεύχθη όμως τελικώς ο σκοπός μας και διεσώθη μεγάλη ποσότης πυρομαχικών παραληφθέντων μετά την τελείαν απελευθέρωσίν μας υπό της Στρατιωτικής Διοικήσεως Ηρακλείου. Μετ’ ολίγας ημέρας συνεκρούσθημεν με τους Γερμανούς εις θέσιν Σπήλια οι οποίοι υποχωρούντες εγκατέλειψαν παντοειδές πολεμικόν υλικόν περισυλλεγέν υφ’ ημών ως και αρκετά αυτοκίνητα. Αρχάς Οκτωβρίου 1944 συνεκρούσθημεν και αύθις μετά του εχθρού εις θέσιν Αγ. Ιωάννης οίτινες και κατά την μάχην ταύτην εγκατέλειψαν μεγάλας ποσότητας πολεμικού υλικού ως και αυτοκίνητα. Τας παραμονάς της εισόδου μας εν τη πόλει επεδείωξα συνάντησιν μετά του Διοικητού του αεροδρομίου Ηρακλείου ήτις και επραγματοποιήθη επέτυχα δε απ’ αυτόν να σταματήση την καταστροφήν του πολεμικού υλικού και παν ότι άλλο ήτο χρήσιμον διά το αεροδρόμιον. Οντως εγκαταλείφθησαν περισυλλεγέντες αργότερον υπό των αρμοδίων υπηρεσιών μεγάλαι ποσότητες υλικών χρησίμων διά τας μετέπειτα ανάγκας των αεροδρομίων.
Μετά την άφιξιν του Αρχηγού αδελφού μου Εμμανουήλ Μπαντουβά εξ Αιγύπτου παρέδωσα και αύθις την αρχηγίαν του Σώματος εις αυτόν και του όλου αγώνος, εγώ δε επεριορίσθην και πάλιν ως Υπαρχηγός αυτού επιβοηθών αυτόν εν τη διοικήσει του σώματος και εις την προπαγάνδαν κατά του υποφόσκοντος Κομμουνισμού.
Άμα τη διαλύσει των ανταρτικών σωμάτων μετά την συγκρότησιν Εθνικού Στρατού την 30/1/1945 εστράφημεν πλέον με την οργάνωσιν σώματος διά Χανιά όπερ και επετύχαμεν παραμείναντες δε εκεί μέχρι της 30/5/1945 ότε και διελύθημεν ληξάσης της περαιτέρω αποστολής μας.
Κατά την περίοδον της εις την περιφέρειαν Χανίων παραμονής μας και πάλιν ησχολήθην με την προπαγάνδαν κατά του Κομμουνιστικού κινδύνου δώσαντες και μάχην κατ’ αυτών τους οποίους διελύσαμεν προκληθέντες προς τούτο υπ’ αυτών την 4/4/1945 παρά την θέσιν Αχατζικιά της περιφερείας Βαφέ Αποκωρώνου εν συνεργασία μετά του Αντ/ρχου κ. Γύπαρη Παύλου διαλυθέντες δε επανήλθομεν τέλος εις τα ειρηνικά μας έργα.

Εν Ηρακλείω τη 20 Αυγούστου 1945

Ο ΥΠΑΡΧΗΓΟΣ
ΙΩΑΝ. ΜΠΑΝΤΟΥΒΑΣ

Advertisements