Ομιλία Ν. Ζαχαριάδη στη 12η ολομέλεια της Κ.Ε ΚΚΕ (25-27 Ιουν. 1945)


Τά δικά μας λάθη.
Μά Εμεϊς δέν κάναμε λάθη ;
Γένηκαν λάθη και πολιτικά και στρατιωτικά, μά πού δεν αλλάζουν τή γενική έχτίμηση. Λόγου χάρη, σοβαρό -πολιτικό λάθος ήταν ότι αφήσαμε και -πέρασε ή ευκαιρία πού μας έδωσε τό ταξίδι του Τσώρτσιλ στήν Αθήνα τά Χριστούγεννα του 1944.
Έρχονται τώρα οΐ «αγριότητες». Τέτοιες γίνηκαν μέ τούτη τή διαφορά: α) Πολύ πιό πολλές γένηκαν και γίνονται άπ’ την αντίδραση, β) Άπ’ τις άλλες οί πιό πολλές σκηνοθετήθηκαν απ’ τήν αντίδραση πού καί τίποτα αν δεν κάναμε πάλι θά σκηνοθετούσε σέ βάρος μας «αγριότητες» και γ) Φρόντισα και εψαξα νώ βρώ, μα ούτε μια περιπτωση υπάρχει, που νάχει δοθεΐ σάν γραμμή τού Κ.Κ.Ε. νά γίνουν αγριότητες. Ομως αγριότητες έγιναν και τέτοιες εκαναν και μέλη τοϋ Κόμματος.
Τέτοια μέλλη πού, ειτε προβοκάτορες ήταν, είτε δεν ήταν αξια ναναι μέλλη του Κόμματος. Φυσικά οί πράξεις πού κάναν τά μέλη τοϋ Κόμμα­τος δημιουργούν ευθύνες και γιά τό ϊδιο. Μά μια πού το Κ.Κ.Ε. δέν εδωσε τέτοια γραμμή και αυτούς πού εκαναν ύπερβασιες; και τις ύπερβασιες βασίες τις ΐδιες τις άποκήρυξε και τις άποκηρύσσει, δέ δημιουργεϊται ζήτημα ήθικής τάξης για το Κ.Κ.Ε. Γιατί τό Κόμμα μας έχει τό θάρρος νά διακηρύξει ότι τέτοιες περιπτώσεις, όπως τοϋ Κορώνη, ειτε της ήθοποιοΰ Παπαδακη, δέν μπορούν να βρουν δικαίωση και πρέπει νά καταδικασθούν ανοιχτά.
Μένει τό ζήτημα της ομηρίας. Τό λάθος δέν είνε ότι διατάχθηκε ή ομηρία απ τά πάνω. Γιατί στήν περίπτωση αυτή πραγματικά αποφα­σίστηκε και διατάχθηκε απ’ τα πανω. Τή στιγμή πού γινότανε πόλεμος και οί άλλοι έπιαναν χιλιάδες ομηρους και τους μετέφεραν στην Αφρική, έμεϊς δέ μπορούσαμε νάμαστε πιο χριστιανοί απ’ τους πουριτανούς Της Άλβιωνος. Τό λάθος είνε ότι διατάχθηκε ή ομηρία χωρίς πειθαρ­χία και σχέδιο καί έτσι εκφυλίστηκε σέ έξωπολιτική πράξη. Αυτό Εδειξε ότι όπου εΐχαν φτάσει τα πράματα δέ μπορούσαμε νά διενεργήσουμε μιά πειθαρχημένη και πολιτικά σκόπιμη ομηρία. Γι’ αυτό και δέν έπρεπε νά τή διατάζουμε. Κάναμε ένα λάθος πού ωπλισε τόν εχθρό.

Advertisements