Διαταγή 3 ΕΟΤ/26 Δεκ 1944


ΙΙΙ ΕΛΛΗΝ. ΟΡΕΙΝΗ ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ
Δ Ι Ο Ι Κ Η Τ Η Σ                                            Π ρ ο σ ω π ι κ ή
Αριθ.Ε.Π. 1294

ΔΙΑΤΑΓΗ

Ι)     Εις των Υποδιοικητών των Μονάδων παρασυρόμενος υπό της αγανακτήσεώς του φυσικής και δικαίης άλλως τε διά τας δολοφονίας και λεηλασίας, έφθασε εις το σημείον κατά τρόπον χαρακτηριστικόν να τονίση ότι «δι’ 100 εθελοντών θα επιτεθή εναντίον του Γκίζη ίνα ελευθερώση τους κρατουμένους».
ΙΙ)    Ουδείς περισσότερον εμού αντιλαμβάνεται τον πόνον του, διότι θέσει το όνομα «Τσακαλώτος» αποτελεί σύνθημα διωγμού παντός συγγενούς ίνα εν τη προσβολή ταύτη, προσβάλωσι της Ταξιαρχίαν.
Το όνομά μου και την κατάστασίν μου του Ιώβ συμμερίζωνται ήδη διά της λύσσης των μηδενιστών σχεδόν όλοι οι Διοικηταί είτε ναι είτε όχι. Μανιδάκης – Λάμαρης – Λουπιάς – Φραγκογιάννης – Καραβίας – Καραδήμας διά να αναφέρω μόνον ενίους Διοικητάς γνωρίζωσι τα αποτελέσματα της λύσσης των.
ΙΙΙ)   Αλλά ούτε ως Αξ/κός αλλά πολύ περισσότερον ως υποδιοικητής Μονάδος έχει το δικαίωμα να παρουσιάζη την Μονάδα του και εν τω μερικώ συνόλω και εν τω γενικωτέρω τοιούτω της Ταξιαρχίας ούτω πως σκεπτομένων.
Τοιαύτη σκέψις και έννοια είναι απαράδεκτος και ως Διοικητής της οφείλει παραδειγματίζων να δίδη το παράδειγμα της αυτοθυσίας, ως και μέχρι τούδε, και αυτών των υπαρχόντων του αφού τον ευατόν του διέθεσε.
ΙV)   Σας τονίζω και πάλιν, είμαι υπέρ πάσαν άλλην στιγμήν αισιόδοξος και επαναλαμβάνω «είτε βραδέως είτε ταχέως όλα θα πάνε καλά», διά το σύνολον.
Αι θυσίαι δεν είναι τι το νέον.
Αλλά ας μη αυταπατώμεθα. το πρόβλημα δεν είναι τόσον εύκολον ουδέ της εξευρέσεως 100 ή 200 εθελοντών είναι πρόβλημα μεγαλύτερον και της αρμοδιότητος όλων.
V)    Η Ταξιαρχία εχάραξε ήδη εθελουσίως απολύτως εθελουσίως διά της αυθορμήτου των εαυτών μας θέσεων, μίαν κατεύθυνσιν.
Και διά να μεταχειρισθώμεν την φράσιν του Μεγάλου Τσώρτσιλ όστις παρά τας παγκοσμίας φορντίδας ευρίσκεται παρ’ ημίν (ως απάντησις εις τους ευχερώς δίδοντας λύσεις) η κατεύθυνσις αύτη περιπλέκει «αίμα-Κόπους-δάκρυα»., αλλά έχει και την εξής ικανοποίησιν:
α)    την υπέρ του συνόλου θυσίαν, ήτοι την εκτέλεσιν του καθήκοντος ως την ωρκίσθημεν και οφείλομεν.
β)    ότι δεν ευρισκόμεθα εις την τάξιν εκείνων ήτις περικλείει εις τους κόλπους της άτομα άτινα δικαιούνται υπέρ πάντα άλλον τον τίτλον του προδότου, του δολοφόνου, του λωποδύτου, του κοινού κακοποιού.
VI)   Βεβαιωθήτε όμως ότι και οι διοικούντες έχουσι και αισθήματα αλλά και πείραν όμως και δεν δύναται να υποτάξωσι την δευτέραν εις την πρώτην.
Διερχόμεθα  μίαν θεομηνίαν. Θα ανατείλη κάποτε ο ήλιος.
Τότε θα μετρηθώμεν οι εναπομείναντες ίνα δημιουργήσωμεν την Ελλάδα.
Εκεί είναι το ζήτημα και ουχί εις άλλην θέσιν.

Αθήναι τη 26-12-44
Ο
Διά την ακρίβειαν                                Τ Α Ξ Ι Α Ρ Χ Ο Σ
Το                                            ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ ΘΡΑΣΥΒ.
Ι Γραφείον                                             Συντ/ρχης
Τ.Σ.Υ.
Παραλήπται:Πίνακος Γ!

Advertisements