Η Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (ΣΣΕ) κατά τα Δεκεμβριανά 1944


Ή κατάσταση στην Αθήνα μετά την εγκατάσταση της Εθνικής Κυβερνήσεως υπό τον αείμνηστο Γεώργιο Παπανδρέου χειροτέρευε από ήμερα σε ήμερα, σε διάγγελμα του δε προς τον ‘Ελληνικό  Λαό καταγγέλλει: « Εν ονόματι τον λαού και τον ‘Έθνους κατηγορούμεν την ήγεσίαν της Άκρας Αριστεράς, ότι οδηγεί εις έμφυλιον πόλεμον,  ο οποίος αποτελεί θανάσιμον  συμφοράν της Πατρίδος.»

     Οι κομμουνιστές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ διαθέτοντας τη δύναμη με  τα άπλα, μέσα στη γενική αδυναμία, θεώρησαν ότι ήταν μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να καταλάβουν την εξουσία με  τη βία. Τις πρώτες ήμερες του Δεκεμβρίου επιτέθηκαν και διέλυσαν τα περισσότερα ‘Αστυνομικά τμήματα και τα πρώτα τάγματα Εθνοφυλακής που  είχαν αρχίσει να συγκροτούνται,  αφού σκότωσαν όσους ‘Αξιωματικούς και οπλίτες αρνήθηκαν να  προσχωρήσουν  στις τάξεις του.  Το κίνημα του  Δεκεμβρίου άρχισε  στην Αθήνα με  πρωτοφανή από την  πλευρά των κομμουνιστών τού  ΕΑΜ-ΕΛΑΣ  αγριότητα.  Όπως ήταν φυσικό, ή κατάληψη  της Σχολής αποτέλεσε έναν από  τους κύριους αντικειμενικούς σκοπούς των κομμουνιστών του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και λόγω  θέσεως και λόγω της αποστολής της. Οι  παραπάνω συγκέντρωσαν γύρω από τη Σχολή  ένα Σύνταγμα τού ΕΛΑΣ εφοδιασμένο με πολυβόλα και όλμους από το ύψωμα Στρέφη ως την εκκλησία του Αγίου Σωτήρος, 500 μέτρα περίπου Β.Α. της Σχολής και ένα άλλο εφεδρικό σύνταγμα στην περιοχή Γκύζη-Γαλάτσι.  Ναρκοθέτησαν επίσης τους δύο  κύριους δρόμους πού οδηγούν στη Σχολή.  Οι  τρεις Λόχοι της Σχολής πήραν κατάλληλες θέσεις αμύνης ώστε να καλύπτεται  ο περίβολος της Σχολής με  διασταυρούμενα πυρά αυτομάτων όπλων και όλμων, ή ‘Αγγλική δε δύναμη αποτέλεσε πολύτιμη εφεδρεία, Ιδιαίτερα εξαιτίας του εφοδιασμού της με  οχήματα και μάλιστα με  τα δύο άρματα.

     Οι  εχθροπραξίες άρχισαν από τις 4 Δεκεμβρίου και περιορίσθηκαν σε ανταλλαγή πυρών. Περίπολος της Σχολής, πού την αποτελούσαν δύο Ευέλπιδες και ένας Άγγλος Λοχίας και πού είχε αποστολή για αναγνώριση στην περιοχή  Γκύζη,  χτυπήθηκε από τους κομμουνιστές τού ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και επέστρεψε στη Σχολή μετά από επέμβαση τεθωρακισμένου οχήματος, ενώ σκοτώθηκε ο Άγγλος Υπαξιωματικός. Οι  Κομμουνιστές τού  ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, αφού διαπίστωσαν τη σταθερή  απόφαση  των Ευελπίδων να αμυνθούν μέχρις εσχάτων, ως και τον  αποτελεσματικό τρόπο της άμυνας τους, δεν τόλμησαν να ενεργήσουν έφοδο, άλλα περιορίσθηκαν  στο να εξαναγκάσουν τους Ευέλπιδες σε  παράδοση με  στενή πολιορκία, παρεμποδίζοντας οποιαδήποτε κίνηση  μέσα στη Σχολή, με  τα πυκνά πυρά των διαφόρων όπλων τους. Οι Ευέλπιδες αμυνόμενοι αντέδρασαν στα πυρά αυτά με  απόλυτη  ψυχραιμία  και  όσο τους επέτρεπαν οι περιορισμένες  δυνατότητες σε πυρομαχικά, προξενώντας  στους επιτιθέμενους  σοβαρές απώλειες.

      Με τη μορφή αυτή εξακολούθησε ο αγώνας ήμερα και νύκτα κατά τις επόμενες ήμερες στη Σχολή, στην οποία και προστέθηκαν οι Αξιωματικοί  και οπλίτες της Ανωτέρας Διοικήσεως Χωροφυλακής ‘Αττικής και της Γεωγραφικής Υπηρεσίας του Στρατού για να ενισχύσουν την άμυνα της.  Ή κατάσταση άρχισε να  γίνεται κρίσιμη εξαιτίας της ελλείψεως πυρομαχικών και  τροφίμων.

Στις 11 Δεκεμβρίου διατάχθηκε ή εκκένωση  της Σχολής, πού πραγματοποιήθηκε την επόμενη ήμερα,  12 του μηνός, εξολοκλήρου και χωρίς  καμιά  επέμβαση των κομμουνιστών του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, χάρις στην υποστήριξη δύο Βρετανικών αεροπλάνων και των δύο  αρμάτων Σέρμαν.

     Ό απολογισμός της μάχης αυτής ήταν για τη Σχολή δύο νεκροί (ο ανθυπολοχαγός Ράντος Β., πού σκοτώθηκε μέσα στο  Πολυβολείο του το οποίο ανατινάχθηκε από βλήμα Μπαζούκας, και ο Εύελπις Πούλος Δ. πού σκοτώθηκε στην Πλατεία της Σχολής)  και τραυματίες 2 αξιωματικοί  και  17 Ευέλπιδες.  Από τους κομμουνιστές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ δύο αιχμάλωτοι και ασφαλώς  μεγαλύτερος αριθμός νεκρών και  τραυματιών.  Οι Αξιωματικοί και οι  Ευέλπιδες μετά την  εκκένωση της Σχολής διατέθηκαν στα συγκροτούμενα Τάγματα ‘Εθνοφυλακής και εξακολούθησαν τον αγώνα κατά των Κομμουνιστών του  ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.

      Οι Κομμουνιστές τού ΕΑΜ-ΕΛΑΣ μπήκαν στη Σχολή  μετά την εκκένωση της και με  πρωτοφανή μανία και  βαρβαρότητα άρχισαν  συστηματική καταστροφή  όλων εκείνων πού είχε σεβασθεί και  ο ίδιος ο κατακτητής ακόμη.  Τότε καταστράφηκαν  τα δύο Μουσεία της Σχολής, οι αίθουσες με  τα πολύτιμα ενθύμια, ή βιβλιοθήκη, τα αρχεία και  ή  εκκλησία. Σοβαρές επίσης ζημίες έγιναν στα περισσότερα κτήρια της Σχολής.  Τα  μόνα πού κράτησαν οι επιδρομείς, για ευνόητους λόγους, ήταν τα μητρώα των Αξιωματικών.

Advertisements