Αναζήτηση οδηγιών απο ΣΔΑ, ΕΔΕΣ/18 Σεπ 1944


ΕΔΕΣ                                                      Εν Αθήναις τη 18 Σεπτεμβρίου 1944
Π Ρ Ο Σ
ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΝ ΔΙΟΙΚΗΤΗΝ ΑΘΗΝΩΝ
Ενταύθα
Αναφερόμενοι εις το από έγγραφον ημών, εφ’ ου στερούμεθα, άχρις ώρας απαντήσεως, ερχόμεθα, εν συνεχεία, να πληροφορήσωμεν υμάς και επί των κάτωθι, εφ’ ων παρακαλούμεν όπως γνωρίσωμεν το ταχύτερον τας απόψεις σας.
Ι)     Ο ΕΛΑΣ δι’ ανωτέρου του αξιωματικού, εζήτησεν να έλθη εις επαφήν μετά του υποφαινομένου και υπό την ιδιότητά μου, ως αρχηγού του ΕΔΕΣ Αθηνών και νομίμου εκπροσώπου ενταύθα του Στρατηγού Ζέρβα, αρχηγού των Εθνικών Ομάδων Ελλήνων Ανταρτών, τον εδέχθην. Εζήτησεν την σύμπραξίν μας διά την διάλυσιν των Ταγμάτων Ασφαλείας, επικαλεσθείς την διαταγήν της Εθνικής Κυβερνήσεως Παπανδρέου. Τω απήντησα ότι ημείς υπαγόμεθα εις το Στρατηγείον Μέσης Ανατολής, εις την Εθνικήν Κυβέρνησιν και εθέσαμε ήδη τας μαχητικάς μας δυνάμεις εις την διάθεσιν του ενταύθα Στρατιωτικού Διοικητού, ως εκπροσώπου της Εθνικής Κυβερνήσεως. Επομένως μόνον κατόπιν διαταγής του Στρατιωτικού Διοικητού δυνάμεθα να ενεργήσωμεν επι της περιπτώσεως ταύτης. Νομίζω ότι ορθώς εθέσαμεν εν προκειμένω τας απόψεις μας.
ΙΙ).   Ο ΕΛΑΣ διά προκηρύξεώς του καλεί τα Τάγματα Ασφαλείας να διαλυθώσι ή και να προσχωρήσωσι μετά του οπλισμού των προς τας μαχητικάς δυνάμεις του ΕΛΑΣ, απειλών εν εναντία περιπτώσει βαρυτάτας κυρώσεις. Ημείς έναντι των Ταγμάτων, ελάβομεν μέχρι τούδε, στάσιν αυστηρώς ουδετέραν, ούτε την διατήρησίν των υποθάλπωντες, ούτε και δεχόμενοι προσφοράς των περί ομαδικής ή τμηματικής προσχωρήσεώς των εις την οργάνωσίν μας, διότι πιστεύομεν ότι η γραμμή την οποίαν ακολουθούμεν δεν μας επιτρέπει να έλθομεν αντίθετοι προς τας αποφάσεις της Εθνικής Κυβερνήσεως, μολονότι βαθέως συναισθανόμεθα τους κινδύνους τους οποίους εγκλείει η τοιαύτη περί διαλύσεώς των απόφασις και τυχόν αποδοχή υπό την βίαν των πραγμάτων, υπό τούτων, των προτάσεων του ΕΛΑΣ.
Ποιαι εν προκειμένω αι υμέτεραι απόψεις;
ΙΙΙ).  Η πολιτική διοίκησις του ΕΑΜ εζήτησεν και ήλθεν εις επαφήν μετά του Πολιτικού μου Συμβούλου. Προέτεινε την συνεργασίαν της οργανώσεώς μας, διά την αντιμετώπισιν της σημερινής πολυπλόκου καταστάσεως. Την πρότασίν της εδέχθημεν κατ’ αρχήν, εν τω πλαισίω της συμφωνίας του Λιβάνου, υπό τους εξής όρους: 1) Ο ΕΛΑΣ να θέση τας μαχητικάς του δυνάμεις εις την διάθεσιν του Στρατιωτικού Διοικητού Αθηνών.  2) Να τεθή τέρμα εις τας καθημερινάς δολοφονίας μελών της οργάνωσεώς μας και 3)  Να λάβωσι θέσιν μετά πάντων των Ελλήνων εις το ζήτημα των κατά της Βουλγαρίας Ελληνικών διεκδικήσεων. Επί του τρίτου απέφυγον και να συζητήσωσι καν, ισχυρισθέντες ότι τούτο είναι ζήτημα το οποίον θ’ απασχολήση την Εθνικήν Κυβέρνησιν και τοιαύτην τυχόν ενέργειαν και θέσιν, θεωρούσι αντιπολιτευτικήν και ουχί ενισχυτικήν των προσπαθειών της Κυβερνήσεως. Επί του πρώτου, εδέχθησαν να έλθωσι προς συνάντησίν σας δεν παρέληψαν όμως να εκφρασθώσι μετά δυσφορίας και δυσπιστίας προς το πρόσωπόν σας, προβάλλοντες αβασίμους κατά την αντίληψίν μας αιτιάσεις ας απεκρούσαμεν κατηγορηματικώς. Επί του δευτέρου τέλος, ισχυρίσθησαν ότι οι παρ’ αυτών εκτελούμενοι είναι προδόται. Εδέχθησαν όμως την πρότασίν μας καθ’ ην και περί προεστών ακόμα και αν πρόκειται θ’ αναμένουσι να τους παραπέμψωμεν εις τα τακτικά Δικαστήρια μετά την απηλευθέρωσιν. Ουχ’ ήττον, παρά ταύτα εξακολουθητικώς τα συγκροτήματά μας  αναφέρωσι καθ’ ημέραν, δολοφονίας και απαγωγάς μελών μας ως και μελών των συμπρατουσών με ημάς οργανώσεων. Ποία νομίζεται ότι ενδείκνυται η στάσις μας έναντι ταύτης καταστάσεως;
IV).  Σήμερον εκηρύχθη παρά του ΕΑΜ γενική απεργία εις ένδειξιν διαμαρτυρίας, διά την μη εισέτι αποφυλάκισιν παρά των Γερμανών των ενταίς Φυλακαίς κρατουμένων και δι’ όσους άλλους διαδίδωσι λόγους. Στερούμεθα οδηγιών σας επί της στάσεως ην οφείλομεν να λάβωμεν και επί της σοβαροτάτης σημασίας, τούτου, ζητήματος.
V).   Προχθές μοι προσεφέρθησαν λίραι τινές, από εμπεπιστευμένον πρόσωπόν σας, τας οποίας ώφειλα να παραλάβω, υπογράφων ως διοικητής του 34ου !! Συντάγματος Πεζικού, ενώ ουδεμίαν γνώσιν περί υπάρξεως τοιαύτης διαταγής είχον λάβει προηγουμένως. Φυσικόν  ότι ηρνήθην την παραλαβήν των.
Ενδεικτικώς σημειώ εν τη παρούση μου τινάς εκ των σοβαροτέρων περιπτώσεων αίτινες ανέκυψαν ή και ανακύπτωσι καθ’ ημέραν, πλείστας δ’ όσας έχω εισέτι υπ’ όψιν μου ων η λύσις επείγει λόγω των κρισίμων ημερών ας διερχόμεθα και αίτινες λόγω του κατεπείγοντος αυτών χαρακτήρος και της σπουδαιότητος δεν δύνανται να λάβωσι την ορθήν οδόν της επιβαλλόμενης λύσεως, διότι μόνη η αλληλογραφία, εν προκειμένω αντενδείκνυται διά μίαν ειλικρινή συνενόησιν και κατανόησιν των απασχολούντων ημάς ζητημάτων. Μόνη η προσωπική επαφή δι’ έκαστον αναφυόμενον ζήτημα, είναι εκείνη ήτις δύναται να οδηγήση εις την πρέπουσαν εκάστοτε λύσιν, εκτιμομένης της βαρύτητος εκάστου θέματος, διά της εξωδικής και διονυχιστικής, διά ζώσης, αναπτύξεως. Ούτω, θ’ αποφευχθώσι και τυχόν παρεξηγήσεις, αίτινες φυσικόν είναι να προκύπτωσι, όταν αι επαφαί γίνονται διά τρίτων, ως μέχρι τούδε, προσώπων.
Η Οργάνωσίς μας, συνεπής εις την γραμμήν της απολύτου πειθαρχίας προς την Εθνικήν Κυβέρνησιν, επομένως και προς τους εκπροσώπους αυτής, θα θεωρή ευτυχή απαρχήν ευοδώσεως των σκοπών, ων ενετάλημεν να φέρωμεν εις πέρας εν τη πόλει των Αθηνών, εάν ίδη προσωπικήν επαφήν του Αρχηγού της μεθ’ υμών και το ταχύτερον.

Ι.ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ

Advertisements