Δελτίο Πληροφοριών, ΕΛΑΣ/ΓΣ/ΕΓ2α/30 Μαι 1944


Ε.Λ.Α.Σ

ΧVΙ ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ

ΕΠΙΤΕΛΕΙΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΙΙον

ΑΡΙΘΜ. ΠΡΩΤ. 5052

ΔΙΑΤΑΓΗ

Κοινοποιούμεν κατωτέρω το υπ`αριθμ 4198/20-5-44 Δελτίον Πληροφοριών Γενικού Στρατηγείου επί ομωτήτων και βιοπραγιών του ΕΔΕΣ κατά κρατουμένων αιχμαλώτων του ΕΛΑΣ και ΕΑΜιτών και παρακαλούμεν όπως κοινοποιηθή ευρύτατα μεταξύ των ανταρτών και των κατοίκων της περιφερείας σας.-

ΠΑΡΑΛΗΠΤΑΙ                                 Σ. Δ. Τ τη 31-5-44

Άπαντα τμήματα                             Η

ΙΙον Γραφείον & ΕΔΑ            ΧVΙ Ταξιαρχία

κ.δ.                    Διά την ακρίβεια

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΙΣ                  Ο Επιτελάρχης           Το ΙΙον Γραφείον

ΧVΙ-Εφεδρική Μεραρχία       Ι. Κατσόγιαννος             (Τ.Σ.Υ.)


Ε.Λ.Α.Σ

ΓΕΝΙΚΟΝ ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟΝ                          ΔΕΛΤΙΟ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ

ΕΠΙΤΕΛΕΙΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΙΙα

ΑΡΙΘΜ. ΠΡΩΤ. 4198

Επί ωμοτήτων και βιαιοπραγιών του ΕΔΕΣ κατά των κρατουμένων αιχμαλώτων ανταρτών του ΕΛΑΣ και ΕΑΜιτών.-

====================

Μια από τις πολλές προσπάθειες του ΕΔΕΣ είναι να παρουσιάσει τον ΕΛΑΣ σαν στρατό που δεν δείχνει κανένα σεβασμό στην ανθρώπινη υπόσταση και ζωή όταν πρόκειται για αντιφρονούντες, ότι εκτελεί, βασανίζει, ξυλοδέρνει αθώους πολίτες κλπ. Αντίθετα προσπαθεί, να παρουσιάσει την οργάνωση του σαν άσπιλη τελείως από τέτοια κακουργήματα και που αδίκως τη συκοφαντούν. –

Ανασέρνοντας μια μονάχα πτυχή των εκδηλώσεων του ΕΔΕΣ δίνουμε παρακάτω ελάχιστα από τα στοιχεία που κρατάμε στα χέρια μας για τον τρόπο με τον οποίον φέρθηκε στους αιχμαλώτους αντάρτες και ΕΑΜίτες που πιάστηκαν απ` αυτόν κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων. Βέβαια δεν αναφέρονται στην συμπεριφορά του ΕΔΕΣ στις μάχες ή κάτω από την άμεση επήρεια των. –

Αναφέρονται στην κατοπινή περίοδο που οι αιχμάλωτοι κρατιούνταν με ασφάλεια που δεν υπήρχε κανένας κίνδυνος απ`αυτούς και που η επίδειξη της ανδρείας των ΕΔΕΣιτών απέναντι των δεν ήταν παρά ζήτημα διάθεσης. Ακόμα το γεγονός καταντάει πιο βαρύ για τον ΕΔΕΣ αν σκεφθή κανένας ότι όλα αυτά γίνονταν κάτω από τη μύτη του Ζέρβα και με συμμετοχή και πρωτοβουλία ανωτέρων στελεχών του που πρώτοι δίναν το παράδειγμα. Ολόκληρο σύστημα σε βασανηστήρια, εξευτελισμούς της ατομικής αξιοπρέπειας, πείνας, ψυχολογικής και σωματικής πίεσης, είχε καταστρωθή και περίμενε τους άτυχους συναγωνιστές μας που συλλαμβάνονταν. Όταν μετά το πρωτόκολλο της Πλάκας, συμφωνήθηκε η απόλυση των κρατουμένων επέστρεψαν στις βάσεις τους, όσοι απ`αυτούς κατάφεραν με την ψυχική και σωματική αντοχή να βρίσκουνται στη ζωή. Όλοι ασφαλώς έχουν αντικρίσει τις λιτανείες αυτές των ανθρώπινων σκιών που με την πένθιμη βραδύτητα τους περνούσαν από τις μονάδες μας σωστοί σκελετοί και με φρίκη διηγούνταν τα βασανηστήρια τους. –

Έτσι γενική αρχή ΕΔΕΣιτική ήταν αμέσως μετά τη σύλληψη οποιουδήποτε αντάρτη ή ΕΑΜίτη, ξύλο γερό, γδύσιμο απ`όλα τα είδη ιματισμού και υπόδησης, δακτυλίδια κλπ. Από το σημείο που θα συλλαμβάνονταν μέχρι το στρατόπεδο συγκέντρωσης που θα οδηγούνταν και που ήταν στην αρχή στα Πλέσια κατόπιν στις Τόσκικες και τελικά στο Γεωργάνι, σ`όλους τους ενδιάμεσους σταθμούς δέρνονταν άγρια. Έτσι στη Νησίστα έδερνε ο οπλαρχηγός Κ. Βόιδαρος. Στο Κορφοβούνι ο Επίλαρχος Θεοδ. Αγόρος και ο αδελφός του χρησιμοποιώντας και φάλλαγα. Επίσης και ένας χωροφύλακας με το όπλο του. Η περίπολος που όπως και όλοι οι αντάρτες του ΕΔΕΣ περνούσαν το καιρό τους χαρτοπαίζοντας και πίνοντας όλη τη μέρα, ξεσπούσε μετά σκοτώνοντας και κανένα για διασκέδαση όπως το συναγ. Ζαχ. Φίλιο την ώρα που πήγαινε απ`τη φυλακή για φυσική του ανάγκη. Επίσης σημείωνε ιδιαίτερη επίδοση στους ξυλοδαρμούς και στο σχεδίασμα πάνω στα σώματα των αιχμαλώτων με το μαχαίρι.

Με ιδιαίτερη φρίκη αναφέρονται οι άθλοι του οπλαρχηγού Καραμπίνα στο Βουλγαρέλι. Έδερνε όλους αλύπητα χωρίς καμμιά εξαίρεση και κατόπιν τους κυνηγούσε με πέτρες στην πλατεία στον κόσμο μπροστά. Ότι άφηνε ο Καραμπίνας το αποτελείωνε ο Ταγ/ρχης Παπαδόπουλος – αστυφύλακας στην πραγματικότητα και Ταγ/ρχης στο Ζέρβα – με το μπαστούνι του. Ξεχωριστή προτίμηση δείχνανε στους άνδρες του Τάγματος θανάτου της ΧΙΙΙ Μεραρχίας. Πάνω απ`όλους όμως είτανε ο Ανθυπασπιστής (τώρα υπ/ρχος) Κωτούλας ο οποίος εξετέλεσε 5 αντάρτες στα Πλέσια μέσα στους οποίους οι 4 ήταν Θεσσαλοί … ίσως γιατί ήταν πατριώτες του. Ο ίδιος εβασάνιζε τους αιχμαλώτους με τα πιο σκληρά μέτρα όπως βγάλσιμο νυχιών με πένσα. Αποκαλούνταν ο δήμιος του ΕΔΕΣ.

Η φυλακη ήταν ένα μοναστήρι με μισοχαλασμένη σκεπή χωρίς κανένα παράθυρο. Όλο το χιόνι και η βροχή έμπαινε μέσα. Όχι μόνο σκεπάσματα δεν είχανε οι αιχμάλωτοι αλλά ήταν και τελείως γδυτοί ύστερα απ`το πλιάτσικο. Ψωμί 40-60 δράμια τη μέρα και συσσίτιο μαυροφάσουλα και κείνα μια φορά τη μέρα χωρίς λάδι και αλάτι.

Δίνουμε παρακάτω αποσπάσματα από καταθέσεις συναγωνιστών για να κατατοπισθή ο καθένας.

Από την κατάθεση του Χαρ. Βασιλάκη του 3/40 Συν/τος …… Στη Νησίστα μ`έδειραν ο Κώστας και ο Απόστολος Βόιδαρος …… Στο Κορφοβούνι με τα χέρια και με το ξύλο ένας χωροφύλακας …. Στα Πλέσια ….. μ`έδειραν οι Βασ. και Θεοδ. Αγόρος με βούρδουλα. Την άλλη μέρα με ξανάδειραν οι ίδιοι και μ`έβαλαν σε φάλλαγα … Την νύχτα εξετέλεσαν το συναγ. Ζαχ. Φίλιο από το Καλέτζι την ώρα που βγήκε από το κρατητήριο για σωματική του ανάγκη …. το ίδιο περίπολο στις 9 η ώρα το βράδυ τραυμάτισε με μαχαιριές εμένα και άλλους τρεις. Στην Αγία Παρασκευή Τόσκεσις …. πέθανε κάποιος Βασίλης από τους Χουλιαράδες …. από την πείνα και από το κρύο … Στην Αγία Παρασκευή στο Γεωργάνι ….. επί πέντε συνεχείς βραδυές μας έδερναν άγρια … Εκεί πέθανε ένας από το Ξηρόμερο … από την πείνα … Σε λίγες μέρες πέθανε και Γεώργος Μπουκαγιάννης από το Ξηρόμερο … στα τέλη Ιανουαρίου ο υπ/ρχος Κωτούλας … πήρε 4 Θεσσαλούς μονίμους αντάρτες και τον Κ. Κυρίτση από το Βουλγαρέλι λέγοντας ότι θα τους πήγαινε στο Υπουργείο. Από τότε αυτοί δεν έδωσαν σημεία ζωής και εξωδίκως μάθαμε ότι τους εξετέλεσαν. Υποθέτω δε ότι η πληροφορία είναι αληθινή γιατί κατά τα μεσάνυχτα ακούσαμε πυροβολισμούς … καθ`όλη τη διάρκεια της αιχμαλωσίας μας τρώγαμε 60 δράμια ψωμί και ψήναμε βελανίδια … Εκοιμούμαστε στις πλάκες χωρίς ρούχα τις περισσότερες φορές χωρίς φωτιά …

Από την κατάθεση των 1) Τσιγαρίδα Ηλία. 2) Νανοπούλου. 3) Θεοδώρου κλπ του Τάγματος θανάτου της ΧΙΙΙ Μεραρχίας.

«Συνελήφθημεν στις 9-1-44 στη Μεγαλόχαρη 23 τραυματίες … μας έγδυσαν όλους τελείως … Στην πλατεία του Βουλγαρελιού ο Καραμπίνας … μας εξυλοκόπησε όλους αγρίως και μας κυνηγούσε με πέτρες μέσα στο χωριό. Στο κρατητήριο … ο φρούραρχος Παπαδόπουλος Ταγματάρχης, μας κτύπησε με τη σειρά όλους με μπαστούνι. Επί 2ήμερον μας αφήσανε νηστικούς … μας ασυνόδεψαν μέχρι Γεωργάνι όπου ήταν στρατόπεδο συγκέντρωσης. Κατά την διήμερον πορείαν μας άφηναν τελείως νηστικούς. Ζωή στρατοπέδου: 40-50 δράμια ψωμί ημερησίως και φαγητό νεροζούμι από φασουλάδα … τρώγαμε τις πρώτες μέρες συνεχώς ξύλο … Σε κάθε μια τους χασούρα (στο χαρτοπαίγνιο) και ζαλισμένοι απ’ το κρασί ξεσπούσανε σε μας βρίζοντας και χτυπώντας. Το διαμέρισμα που μέναμε ήταν ένα Μοναστήρι μισοχαλασμένη σκεπή χωρίς παράθυρο και όλο το χιόνι η βροχή και το κρύο μας θέριζε … αντάρτες του Βοϊδάρου απέκοψαν τα αυτιά δύο συναγωνιστών της Ιης Μεραρχίας. Ένας ο Γεωργούλας Βασίλειος, του 5ου Λόχου του Ι/38 Συν/τος …

Η αποπάτησις εγένετο τις περισσότερες φορές εντός του θαλάμου του Μοναστηρίου και ύστερα διέδιδαν ότι οι αντάρτες του ΕΛΑΣ αποπατούν μέσα στις εκκλησίες … πρώην ανθ/στην νυν υπ/ρχος Κωτούλας ετυφέκισε 5 αντάρτες τους οποίους έφεραν αλυσσοδεμένους στο στρατόπεδο (θετικαί πληροφορίαι). Οι πυροβολισμοί ακούστηκαν και από μας ΙΙ μ.μ. στις 27-1-44. Οσάκις έφερνε αιχμαλώτους τους εξυλοκοπούσε μεχρις αναισθησίας. Ως επληροφορήθημεν εφόνευσε και άλλους αιχμαλώτους. Ήτο ο τρόμος του στρατοπέδου. Έβγαλε με πένσα τα νύχια του Κων. Δημητρίου ο αρχιφύλαξ του στρατοπέδου Γεωργίου Γεώργιος έμπαινε καθημερινώς μεθυσμένος και μας κτυπούσε όλους λέγοντας ότι είμαστε κομμουνισταί και ότι εδώ που μας φέρανε πρέπει να πεθάνουμε όλοι. Ο ιατρός του οποίου το όνομα δεν μάθαμε αλλά ήτο από τα Δερβιζιανά του Σουλίου εκράτησε 60 λίρες που του έδωσαν οι Εγγλέζοι για διατροφή μας … ο ίδιος ο Ζέρβας μας έβρισε με τις λέξεις «Ρέτζελα, αμτζίδες τα παιδιά του κόκκινου παραδείσου και της ελευθερογαμίας … «

Από την κατάθεση Τσαμασιώτη Ηλία της ΧΙΙΙ Μεραρχίας.

«….. Συνελήφθηκα στη μάχη του Βουλγαρελιού … Η πρώτη δουλειά ήταν να μας γδύσουνε και να μας πάρουν ό,τι πολύτιμο είχανε … Μας πήγαν στα Πλέσια γδυτούς μόνο με τα σώβρακα και τη φανέλλα. . . . Απ`εκεί στις Τόσκικες .. Γεωργάνι … Η κατάσταση εκεί ήταν τρομοκρατική. Το συσσίτιο πολύ λίγο (μια φορά τη μέρα) αλλά ταυτόχρονα ύστερα από το καθημερινό μεθύσι της φρουράς μας χτυπούσαν αλύπητα … μας έβγαζαν έναν-έναν έξω και άλλου έσπαζαν το κεφάλι, άλλου του κάνανε μαχαιριές με το μαχαίρι και άλλα … ο στρατοπεδάρχης Κολιοδημήτρης βαρούσε περισσότερο από όλους … όσους ΕΑΜίτες φέρνανε από τα χωριά τους τους φέρνανε ξεθεωμένους από το ξύλο … μας δίναν 50 δρ. ψωμί τη μέρα … η καταπίεση με κάθε μέσο εξακολουθούσε να υπογράψουνε δηλώσεις αποκύρηξης του ΕΑΜ και να καταταχτούμε στον ΕΔΕΣ … «

Από την κατάθεση Νικ. Παπιώτη της ΧΙΙΙ Μεραρχίας.

«Συνελήφθηκα μαζί με 23 άλλους τραυματίες στη Μεγαλόχαρη … μόλις μας πιάσανε μας γδύσανε, μας πήραν όλα τα πράγματα μας … Στο Βουλγαρέλι … άρχισε το μαρτύριο του ξύλου μέσα στην πλατεία από τον Καραμπίνα που μας κυνηγούσε με τις πέτρες μπροστά στον κόσμο … Στο στρατόπεδο φτάσαμε μετά δυο μέρες πορεία με 50 δρ. ψωμί χωρίς να μας κυττάν καθόλου τα τραύματα που είχαμε. . Εκεί ήρθε ο δεσμοφύλακας Γεωργίου Γ. Παληός αστυφύλακας και ο Λαμπράκης οι οποίοι μας έδειραν βρίζοντας και βλασφημώντας. Στο στρατόπεδο … φέρανε 5 αντάρτες που τους απομόνωσαν αμέσως τους γδύσανε τους δείρανε αλύπητα και τους πήγανε τέλος έξω να τους εκτελέσουνε … Επίσης άλλους τρεις που τους φέρανε για το στρατόπεδο τους σκότωσε ένας αντάρτης του ΕΔΕΣ επειδή σκοτώθηκε στη μάχη ο αδελφός του … Τους 5 αντάρτες τους σκότωσε ο Κωτούλας ανθ/στης της χωροφυλακής. Ο ίδιος έσφαξε άλλον έναν στο κρατητήριο των Πλεσίων.

Από την κατάθεση Δημ. Καψάλη Ανθ/γού του Τάγματος θανάτου της ΧΙΙΙ Μεραρχίας.

«Συνελήφθηκα την 8-1-44 … Μας αφήρεσαν τα υποδήματα και λοιπά είδη ιματισμού και μας οδήγησαν προς το Βουλγαρέλι … Στο Βουλγαρέλι εξηλοκοπήθημεν ενώπιον πολιτών … υπό του Καραμπίνα … εκείθεν απεστάλημεν υπό συνοδείαν νηστικοί ανυπόδητοι χωρίς καμμιά αλλαγή των τραυμάτων στη Χώσεψη … μας έστειλαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Γεωργάνι … εξυλοκοπήθημεν όλοι υπό της εκεί φρουράς … Εκεί εβασίλευε η κακοποιήση, η τρομοκρατία η πείνα … Κάθε βράδυ ξύλο, τροφή 40-50 δρ. φαγητό 10 δρ.   χαμοφάσουλα, χωρίς έλαιον και άλας … Εκ των κρατουμένων απεβίωσαν δυο εκ πείνης και κακοποιήσεων. Επίσης 5 αιχμάλωτοι αντάρτες, μεταξύ των οποίων ο εις ονομαζόμενος Αννίβας εκ Ευρυτανίας και εις εκ Βουλγαρελίου εξετελέσθησαν … υπό του υπ/ρχου Κωτούλα … επίσης εις την γέφυρα Πλάκας εις αντάρτης του ΕΔΕΣ εφόνευσε τρεις ΕΑΜίτες διά τον λόγο ότι συνελήφθη ο αδελφός του αιχμάλωτος.

Από την κατάθεση του συναγ. Φρίξου της πολιτικής οργάνωσης Άρτας.

« … Μπήκα στο στρατόπεδο τις 20 του Γενάρη … το συσσίτιο της μέρας ήταν 40 δρ. ψωμί και ένα νεροζούμι τη μέρα … Κοιμόμαστε πάνω σε πλάκες του μοναστηρίου – χωρίς ρούχα και τις περισσότερες φορές χωρίς φωτιά ο ένας πάνω στον άλλο. . Κάθε βράδυ έβγαζαν ανάλογα με την όρεξη τους 20-40 κρατουμένους και τους χτυπούσαν με το χειρότερο τρόπο … Στο τέλος του Φλεβάρη η πείνα έκανε περί τους 30 συναγωνιστές ετοίμους να πεθάνουν και οι άλλοι τους ακολουθούσαν. Πέθαναν από πείνα σ`όλο το διάστημα τρείς. Στις 5-6 του Φλεβάρη έφεραν στο στρατόπεδο … 5 τους οποίους έκλεισαν αμέσως στο απομονωτήριο. Ο ένας ήταν ο Ανθ/γός Κ. Κυρίτσης του 3/40 Συν/τος. Το βράδυ προτού νυχτώσει τους μετέφεραν και τους εξετέλεσαν κάτω από το χωριό Δερβίζιανα. Στο εκτελεστικό απόσπασμα ήταν : Κων. Ζήκος (οπλαρχηγός) Κολιοδημητραίων, Ιωαν. Λούτσας (πεθερός του Ζήκου) Γεωργίου Γ. (πρώην χωροφύλαξ) Κωτούλας υπ/ρχος ο μεγαλύτερος εγκληματίας ο δήμιος του ΕΔΕΣ. Όλοι κτυπήθηκαν απ`αυτόν .. ο αντάρτης του ΕΔΕΣ Τριάνιος έβαλε στη γραμμή 7 αιχμαλώτους και με μια ριπή σκότωσε τους πέντε γιατί του σκοτώθηκε ο αδελφός στη μάχη της Πλάκας.

Από την κατάθεση του υπ/ρχου Μαλτέζου Γερασ.   (Τζουμερκιώτη).

« … ΕιςΒουλγαρέλι κατά διαταγήν του Επιλάρχου Αγόρου του ΕΔΕΣ Τζουμέρκων γυμνωθείς εδάρην υπό 50 ανταρτών μεχρις αιματώσεως του σώματος. Υπέστην μυρίους εξευτελισμούς και τέλος απεμονώθην εις μοναστήριον πλακόστρωτον έχων ως στρώμνην και σκέπασμα δέρμα προβάτου. Οι λοιποί κρατούμενοι του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ (άνδρες, γυναίκες κλπ.) εκλείσθησαν σε τρία κελλιά του μοναστηριού και υπέστησαν αφάνταστα μαρτύρια. Εδάρησαν ανηλεώς. Πολλών τα σώματα επολτοποιήθησαν εις πολλών τα στήθη ετοποθέτησαν αναμμένες σόμπες και έπαθαν αιμόπτυση τους υποχρέωσαν να αποπατούν μέσα στο δωμάτιο να τρώνε τις ακαθαρσίες και γενικά κάθε αισχρό και ποταπό μέτρο για να μας ταπεινώσουν και εξευτελίσουν«.

Advertisements