Μετάδοση προς ΕΛΑΣ αποσπασπασμάτων ομιλίας Τσώρτσιλ 22/2/1944, ΣΥΜΜΑΧΙΚΗ ΣΤΡΑΤ. ΑΠΟΣΤΟΛΗ/ΓΑ/2 Μαρ 1944


ΣΥΜΜΑΧΙΚΗ ΣΤΡΑΤ. ΑΠΟΣΤΟΛΗ
ΓΕΝ. ΑΡΧΗΓΕΙΟΝ
Προς
Το Γεν. Στρατηγείον ΕΛΑΣ

 Έχομεν την τιμήν να σας μεταδώσωμεν κατωτέρω τέσσαρα αποσπάσματα από τον λόγον του πρωθυπουργού κυρίου Τσώρτσιλ, ως μας διεβιβάσθησαν ταύτα εκ Καϊρου σήμερον. Ταύτα ελήφθησαν από τον λόγον της 22ας Φεβρουαρίου ε.ε. εις την Βουλήν των Κοινοτήτων.
1ον Ο πλέον υγιής και ασφαλής δρόμος που οφείλομεν να ακολουθήσωμεν είναι δι’ ημάς να κρίνωμεν όλα τα κόμματα και φατρίας διά της δοκιμής της προθυμίας και ικανότητός των να πολεμήσουν τους Γερμανούς και ούτω να ελαφρύνουν το βάρος των συμμαχικών στρατευμάτων. Τώρα δεν είναι καιρός δι’ ιδεολογικάς προτιμήσεις της μιας πλευράς ή της άλλης και βεβαίως ημείς, η Κυβέρνησις της Αυτού Μεγαλειότητος, δεν αφήσαμεν διόλου τους εαυτούς μας να παρασυρθώμεν κατ’ αυτόν τον τρόπον.
2ον Όσον αφορά την Ελλάδα, προς το παρόν καταβάλλαμεν πάσαν προσπάθειαν διά να επέλθη μία συμφιλίωσις ή τουλάχιστον μία συμφωνία εργασίας μεταξύ των αντιτιθεμένων δυνάμεων.
3ον Δεν έχομεν καμμίαν επιθυμίαν ή πρόθεσιν να επιβάλωμεν τις ιδέες μας εις ουδεμίαν ειδικώς χώραν. Η Ελλάς θα είναι εντελώς ελευθέρα διά να κανονίση, όσον αφορά ημάς, την μορφήν την οποίαν θα λάβη η Κυβέρνησίς της μόλις δύναται να επιτευχθή η θέλησις του λαού υπό όρους ηρεμίας.
4ον Τα αισθήματά μας εδώ και αλλαχού ακολουθούν την αρχήν της επιδείξεως καλής πίστεως προς εκείνους οι οποίοι επέδειξαν καλήν πίστιν προς ημάς και την αρχήν του αγωνίζεσθαι, άνευ προκαταλήψεως και βλέψεων διά πολιτικήν στοργήν, διά την βοήθειαν εκείνων που αγωνίζονται διά την ελευθερίαν από τον Ναζικόν νόμον και επιφέρουν τα μεγαλύτερα πλήγματα κατά του εχθρού. Η πλέον λυπηρά περίπτωσις από όλας τας οποίας θα ωνόμαζα η ασθένεια της ήττης, είναι η της Ελλάδος. Καθείς θα ενθυμείται τα αισθήματα θαυμασμού τα οποία προεκάλεσε καθ’ άπαντα τον πολιτισμένον κόσμον η ηρωική άμυνα της Ελλάδος πρώτον κατά των Ιταλών και έπειτα εναντίον του Γερμανού εισβολέως. Προκαλεί αληθώς πόνον να βλέπη τις την σύγχυσι και την εσωτερικήν πάλην η οποία εξέσπασεν εις την Ελλάδα ακολουθουμένην, ως συμβαίνει από τόσα επεισόδια προδοσίας και βιαιότητος όλα των οποίων απέβησαν εις όφελος του Γερμανού εισβολέως, ο οποίος παρηκολούθει με περιφρονητικήν ευχαρίστησιν τους Έλληνας να φονεύουν Έλληνας με πυρομαχικά σταλέντα εις αυτούς διά να φονεύσουν Γερμανούς. Είναι επίσης παρούσα η ιδέα ότι ισχυρά στοιχεία μεταξύ των ανταρτών σκέπτονται πολύ ολιγώτερον περί της εκδιώξεως του ξένου εχθρού από του να αρπάξουν τον τίτλον εξουσίας της χώρας των και εγκαταστήσουν εαυτούς ως το επικρατούν κόμμα ασχέτως προς τας βλέψεις των μαζών του έθνους μετά την λήξιν του πολέμου. Εδώ η κατάστασις όπως και η της Γιουγκοσλαβίας είναι επίσης πολύ σκοτεινή και μεταβαλλομένη αλλ’ είναι εκτός πάσης αμφιβολίας ότι η μεγάλη μάζα του ελληνικού λαού περιμένει με γενναιότητα και επιθυμίαν την ώραν της απελευθερώσεώς του από την απάνθρωπον δουλείαν και τα δεσμά εις τα οποία ερρίφθη και, όσον αφορά ημάς, δεν θα περιμένουν ασκόπως.

Μετά τιμής
Αρχηγείον τη 2 Μαρτίου 1944

Διά την αντιγραφήν
(Τ.Σ.Υ.)

Advertisements