Εκθεση Δράσης Εθνικής Οργανώσεως Δολιοφθορών «503»


ΕΚΘΕΣΙΣ

Ι ω ά ν ν ο υ  Μ α υ ρ ο δ ή  τ ο υ  Γ ε ω ρ γ ί ο υ
Κατοίκου Αγίας Παρασκευής – Κασσάνδρας
Προσωρινώς διαμένοντος εν Αθήναις Λεωφ. Δεκελίας συν. Ν.
Φιλαδέλφεια

Γενικού Αρχηγού Εθνικής Οργανώσεως Δολιοφθορών «503»

Προς
Το Γ.Ε.Σ. (Β.4)
Περίληψις «Περί αναγνωρίσεώς μου ως Γενικού Αρχηγού Εθνικής Οργανώσεως Δολιοφθορών «503»
———
Ως Έλλην πολίτης εξετέλεσα άπασας τας στρατιωτικάς μου υποχρεώσεις, συμμετέσχον δε και εις τον Ελληνοϊταλικόν πόλεμον 1940 – 1941 όπου έλαβα μέρος εις όλας τας επιχειρήσεις του 11ου Λόχου 3ου Τάγματος, 31ου Συντάγματος της ΧVΙΙ Μεραρχίας, όπου καθ’ όλην την διάρκειαν του πολέμου τούτου υπηρέτησα επιδείξας θάρρος και ευψυχίαν εις τας επιχειρήσεις ταύτας.
Ευθύς από της καταρεύσεως του μετώπου και άμα τη εισβολή των κατακτητών, ως κύριον μέλημά μου έταξα την περισυλλογήν των εκ της εισβολής των κατακτητών αποκλεισθέντων εις Ελλάδα Βρεττανών και λοιπών Συμμάχων Στρατιωτικών, ούτω δε πριν ή ακόμη έλθω εις επικοινωνίαν μετά της αρμοδίας υπηρεσίας του Στρατηγείου της Μέσης Ανατολής και αναγνωρισθώ πλέον επισήμως υπό ταύτης, εξ ιδίας μου όλως πρωτοβουλίας και εξ ιδίων μου δαπανών, εξοικονομηθεισών διά της πωλήσεως της εν Παληουρίω πατρικής μου οικίας, περισυνέλεξα και επί μακρόν διετήρησα κατά διαφόρους εποχάς και δη από του Αυγούστου 1941 μέχρι μέσων Νοεμβρίου 1942, δι’ ιδίων μου μέσων Βρεττανούς Στρατιωτικούς, τους οποίους εκ διαφόρων σημείων της Μακεδονίας ωδήγησα και συνεκέντρωσα εις την περιφέρειαν Αγίας Παρασκευής Κασσάνδρας, από όπου ήρχισα την φυγάδευσίν των εις Μέσην Ανατολήν και δη διά πρώτην φοράν κατά τας αρχάς Μαΐου 1942, οπότε εφυγάδευσα εννέα Βρεττανούς και έναν Έλληνα Στρατιωτικούς.
Αποτέλεσμα των ανωτέρω ενεργειών μου από Αυγούστου 1941 μέχρι του Σεπτεμβρίου 1942 υπήρξε η αναγνώρισίς μου υπό της αρμοδίας υπηρεσίας του Στρατηγείου της Μέσης Ανατολής Ι. S. 9 ως επισήμου Αρχηγού της υπηρεσίας ταύτης εν Μακεδονία υπό τον συνθηματικόν αριθμόν 503, ον έφερον πάντοτε μέχρι πέρατος του πολέμου.
Κατά τας αρχάς Σεπτεμβρίου 1942, εφυγάδευσα ομοίως εξ ιδίας μου πρωτοβουλίας και ιδίων μου δαπανών, την δευτέραν αποστολήν προς Μέσην Ανατολήν, αποτελουμένην υπό ένδεκα (11) ατόμων ήτοι από δυό Έλληνας Αξιωματικούς Αεροπορίας, επτά Βρεττανούς και δύο ετέρους συμμάχους στρατιωτικούς. Και έκτοτε ειργάσθην μετ’ άλλων προσώπων συντρεξάντων εις το έργον μου, μελών της οργανώσεώς μου ταύτης και ανθρώπων της απολύτου εμπιστοσύνης μου, εις την φυγάδευσιν Ελλήνων και Συμμάχων Στρατιωτικών προς κατάταξίν των εις τον Στρατόν της Μέσης Ανατολής, εις την διαβίβασιν και εκτέλεσιν διαφόρων εντολών του Στρατηγείου Μέσης Ανατολής και τ’ ανάπαλιν, εις διαβίβασιν προς τούτο πληροφοριών στρατιωτικού περιεχομένου, εις την μεταφορά και εγκατάστασιν εν Θεσσαλονίκη ασύρματων μεταφερθέντων εκ Μέσης Ανατολής, και χρημάτων ιδίας προελεύσεως προς χρηματοδότησιν των Εθνικών Ομάδων Αντιστάσεως., διά την διεξαγωγήν του εν Ελλάδι έργου των, εις πράξεις Σαμποτάζ κατά του κατακτητού κ.λ.π. μέχρι τέλους Μαρτίου 1943, οπότε διαταχθείς υπό του Στρατηγείου της Μέσης Ανατολής να φύγω εξ Ελλάδος, προς χρησιμοποίησιν μου αλλαχού, ανεχώρησα διά Μέσην Ανατολήν, ως τούτο εμφαίνεται εκ της υπό ημερομηνίαν 22-3-1943 Διαταγής, ης αντίγραφον επισυνάπτω τω παρόντι, παρουσιασθείς εις την αρμόδιαν υπηρεσίαν Ι.S.9 του Συμμαχικού Στρατηγείου, ήτις διέταξε την, ως άνω εξ Ελλάδος αναχώρησιν μου.
Ο απολογισμός του εν Μακεδονία, ως άνω έργου μου κατά το χρονικόν τούτο διάστημα, ήτοι από του Αυγούστου 1941 μέχρι τέλους Μαρτίου 1943 συνοψίζεται εις τα κάτωθι.
1ον) Εις την φυγάδευσιν εκατόν ενενήκοντα (190) Βρεττανών και Ελλήνων Στρατιωτικών οίτινες ενταχθέντες εις τον Στρατόν της Μέσης Ανατολής, επολέμησαν κατά του εχθρού συμβαλλόντες εις την Νίκην της Ελλάδος.
Οι ανωτέρω εφυγαδεύθησαν από 2-5-1942 εώς 28-3-1943.
2ον) Την εις Θεσσαλονίκην μεταφοράν και εγκατάστασιν δύο ασυρμάτων αποσταλλέντων εκ Μέσης Ανατολής προς εμέ εις Κασσάνδραν προς χρήσιν της Εθνικής Οργανώσεως Ζ.Ε.Υ.Σ. και της Πανελληνίου Απελευθερωτικής Οργανώσεως Π.Α.Ο. Πράξεις γεννηθησόμεναι άνευ συνεπειών.
Την 2 εώς 5 Νοεμβρίου 1942 και την 15-1-1943 εώς 30-1-1943.
3ον) Εις την μεταφορά ομοίως εις Θεσσαλονίκην επτά χιλιάδων (7.000) και πλέον Λιρών χρυσών Αγγλίας, προοριζομένων και συνεπώς δοθεισών, των μεν πέντε χιλίαδων (5.000) εις την Π.Α.Ο. και εκ διαλειμμάτων των ετέρων περίπου δύο χιλίαδων (2.000) και πλέον εις την Οργάνωσιν Ζ.Ε.Υ.Σ.
4ον) Εις την μεταφορά Αλληλογραφίας του Στρατηγείου της Μέσης Ανατολής προς τας Εθνικιστικάς Οργανώσεις και τανάπαλιν, διά μέσου της Χερσονήσου Κασσάνδρας από 10-9-1942 εώς 30-3-43.
5ον) Ενέργεια επιστρατεύσεων εις τας περιφερείας Θεσσαλονίκης – Βερροίας, Γουμενίτσης (Αξιουπόλεως) και Χαλκιδικής εκ των οποίων συνεσωρεύθη ο εις Μέσην Ανατολήν ο ως άνω αριθμός των φυγαδευθέντων στρατευσίμων.
6ον) Κατάρτισις και αποτελεσματική λειτουργία δικτύου συνδέσμων εις διάφορα μέρη της Μακεδονίας προς εξυπηρέτησιν των ανωτέρω σκοπών και προς διαβίβασιν απ’ ευθείας προς το Στρατηγείον Μέσης Ανατολής πληροφοριών και στοιχείων στρατιωτικής φύσεως και κατασκοπείας εις βάρος των κατακτητών από των αρχών Σεπτεμβρίου 1941 εώς 30/3/43 ημερομηνία καθ’ ην ανεχώρησα διά την Μέσην Ανατολήν κατόπιν εντολής Στρατηγείου.
Άμα τη αφίξει μου εις Μέσην Ανατολήν, έλαβα εντολήν της υπηρεσίας Ι.S.9, του Συμμαχικού Στρατηγείου όπως μεταβώ εις Πελοπόννησον διά την αυτόθι συνέχιν της υπηρεσίας μου επί τη βάσει Διαταγών τας οποίας έλαβον προφορικώς και εν συνεχεία θα ελάμβανα ραδιοτηλεγραφικώς απ’ ευθείας από την υπηρεσίαν του Στρατηγείου, μέσω του ειδικώς χάριν του έργου μου τούτου διατεθέντος εις εμέ Άγγλου ασυρματιστού, όστις ομοίως ως και εγώ, αφίχθη εν συνεχεία εις Πελοπόννησον και ετέθη υπό τας διαταγάς μου. Εις την Πελοπόννησον και δη εις την περιφερεία Κυνουρίας (όρμον Φωκιανών) αφίχθην την 15ην Απριλίου του έτους 1943.
Άμα τη αφίξει μου διωργάνωσα τόσον εν τη περιφερεία Κυνουρίας όσον και εις τας περιφερείας Λακωνίας και Ναυπλίας ως και εις τας νήσους Ύδραν και Σπέτσας, ευρύ δίκτυον φυγαδεύσεως στρατευσίμων Συμμάχων και Ελλήνων ως και Ομάδα δολιοφθοράς ήτις κατασκόπευε στρατιωτικάς μετακινήσεις του εχθρού, ελάμβανον χάρτας και κατήρτιζεν σχεδιαγράμματα στρατιωτικών αεροδρομίων, λιμένων, και οχυρωματικών έργων του εχθρού, ως περί τούτων μνείαν ποιείται και η εν αντιγράφω συννημένη από 15-7-1943 επιστολή της αρμόδιας Στρατιωτικής Υπηρεσίας της Μέσης Ανατολής, άτινα μετεβίβαζε είτε διά φακέλλων, είτε ραδιοτηλεγραφικώς εις το Στρατηγείον Μέσης Ανατολής, προς όφελος του Συμμαχικού Αγώνος.
Της ούτω καταρτισθείσης και εν Πελοποννήσω ομάδος δολιοφθοράς διετέλεσα ομοίως αυτοτελής αρχηγός έχων υπό τας διαταγάς μου εμπίστους συνεργάτας προθύμους εις πάσαν στιγμήν να εκτελέσουν τας εντολάς μου και να συνδράμουν το έργον μου.
Παραλλήλως προς το αυτοτελές αυτό έργον μου, συνειργάσθην εν Πελοποννήσω και μετά του αυτόθι ριφθέντος δι’ αλεξιπτώτου εις Πάρνωνα στρατιωτικού απεσταλμένου του Στρατηγείου της Μέσης Ανατολής Άγγλου Ταγματάρχου Χάριγκτον όστις ερρίφθη, ως άνω μετ’άλλων Βρεττανών στρατιωτικών ως και μετά του Έλληνος Υπολοχαγού Γεωργίου Ταβερναράκη προς ενίσχυσιν του στρατιωτικού μέρους του αγώνος αντιστάσεως κατά του κατακτητού.
Από της πρώτης στιγμής και δη αφ’ ης περιήλθον ολόκληρον την Κυνουρίαν και Λακωνίαν προς προσανατολισμόν μου και υπό το πρόσχημα να παραδώσω ιδιοχείρως πέντε επιστολάς του Μπέη Μαυρομιχάλη εκ Μέσης Ανατολής προς διαφόρους συγγενείς και φίλους του εχγειρισθείσας μοι υπό του άγγλου Ταγ/ρχου ίνα με συνδράμουν ούτοι εις το έργον μου, εύρον τρομεράν αντίδρασιν του Ε.Α.Μ. Λακωνίας μέχρι του σημείου ώστε αυτοί ακόμη προς ους απηυθύνοντο και εδόθησαν αι ως άνω επιστολαί να μου δηλώσουν αδυναμίαν συνδρομής διά τον φόβο της εκτελέσεώς των όχι μόνον αλλά και να μου δυσχεράνουν το έργον μου, διότι κομμουνιστικοποιηθέντος τελείως του Ε.Α.Μ. ηπειλείτο εκ μέρους τούτου προδοσία μάλλον εμού και του έργου μου προς τους κατακτητάς παρά ενίσχυσις.
Όταν τέλος το Ε.Α.Μ. αντελήφθην ότι παρ’ όλην την αντιδρασίν του εις το έργον μου είχα κατορθώσει όχι μόνον να δημιουργήσω ομάδα και δίκτυον δολιοφθοράς αλλά και στρατευσίμους να φυγαδεύσω εις Μέσην Ανατολήν και μάλιστα ειδικούς τεχνίτας κλάδων Αεροπορίας και Ναυτικού διά πέντε ολοκλήρων αποστολών, απεφάσισε την εκτέλεσίν μου, καταδίκασάν με εις θάνατον, τον οποίον μυθιστορηματικώς διέφυγα την τελευταίαν στιγμήν και μάλιστα καθ’ ον χρόνον είχον έτοιμην προς φυγάδευσιν εις Μέσην Ανατολήν την έκτην αποστολήν στρατευσίμων προς κατάταξιν εις τον αυτόθι Συμμαχικόν και Ελληνικόν Στρατόν, οπότε συνελήφθησαν υπό του Κομμουνιστικού τούτου Ε.Α.Μ., αφ’ ενός οι δύο Άγγλοι Στρατιωτικοί μόνιμοι συνεργάται μου, αφ’ ετέρου ο Άγγλος Ταγματάρχης Χάριγκτων όστις μάλιστα απεμονώθη ενωρίτερον, επί πλέον δε και ο Λοχαγός Αργίτης Γρηγόριος απεσταλμένος του Ελληνικού Στρατηγείου Μέσης Ανατολής εις Πελοπόννησον όστις και εξετελέσθη καθώς και ογδοήκοντα πέντε (85) στρατεύσιμοι της ως άνω έκτης αποστολής μου, την οποίαν ως εκ τούτου δεν ηδυνήθην να επιβιβάσω επί του πλοίου προς αποστολήν της εις Μέσην Ανατολήν.
Το εν Πελοποννήσω ως άνω έργον μου τούτο το οποίον τοσούτον εξήγειρε το κομμουνιστικόν Ε.Α.Μ. και το Κ.Κ.Ε. συνίσταται
1ον) Εις την φυγάδευσιν κατά διαφόρους εποχάς πέντε αποστολών προς Μέσην Ανατολήν, συμπεριλαμβανουσών εκατόν δέκα (110) στρατευσίμους ειδικούς διαφόρων στρατιωτικών κλάδων, Αεροπόρους και Ναύτας, Βρεττανούς και Έλληνας, οίτινες καταταχθέντες εις τον Συμμαχικόν και Ελληνικόν Στρατόν της Μέσης Ανατολής συνετέλεσαν εις την Νίκην της Ελλάδος.
2ον) Εις την μεταβίβασιν πολύτιμων πληροφοριών στρατιωτικής φύσεως, περί ων ιδιαιτέρως εύφημος μνεία γίνεται εν τη ως άνω από 15-7-1943 επιστολής προς εμέ της αρμοδίας στρατιωτικής υπηρεσίας της Μέσης Ανατολής.
3ον) Εις την μεταβίβασιν σχεδιαγραμμάτων και χαρτών Αεροδρομίων, Λιμένων και Οχυρωματικών έργων του εχθρού προς όφελος του Συμμαχικού Στρατηγείου.
Δυστυχώς το εν Πελοποννήσω έργον μου ηναγκάσθην να διακόψω κατόπιν της εις θάνατον καταδίκης μου υπό των κομμουνιστών και να φύγω εις Μέσην Ανατολήν την 10 Αυγούστου 1943, ήτοι μετά παραμονήν μου εις Πελοπόννησον τεσσάρων περίπου μηνών, αφού προηγουμένως κατόρθωσα να επιβιβάσω του σκάφους και να συμπαραλάβω οκτώ (8) συνοδούς μου ευρεθέντας μετ’ εμού την τελευταίαν στιγμήν ταύτην της φυγής μου, εν οις και ένα αντάρτην του ΕΛΛΑΣ καταδικασθέντα ομοίως εις θάνατον υπό του ανταρτοδικείου λόγω των εθνικιστικών φρονημάτων του.
Εις την υπηρεσίαν του Στρατηγείου της Μέσης Ανατολής παρουσιάσθην άμα τη αυτόθι άφιξεί μου, διετάχθην δε υπό ταύτης και μετέβην εις Δωδεκάνησον.
Η εν τη Δωδεκανήσω δράσις μου συνίσταται κυρίως εις το έργον μου της τροφοδοσίας των εις αντικατάστασιν των παραδοθέντων κατόπιν της συνθηκολογήσεως Ιταλών αποσταλέντων Άγγλων, οι οποίοι εν συνεχεία και εντός βραχυτάτου χρόνου ηναγκάσθησαν να εγκαταλείψουν τη Δωδεκανησον και εν συνεχεία και την Σάμον, λόγω της επανακαταλήψεως της περιοχής ταύτης υπό των Γερμανών, δι’ ο ελάχιστον παραμείνας αυτόθι επέστρεψα εις Μέσην Ανατολήν όπου έλαβα εντολήν της αρμοδίας υπηρεσίας του Συμμαχικού Στρατηγείου να μεταβώ εις Κυκλάδας προς παροχήν των υπηρεσιών μου.
Κατά μήναν Δεκέμβριον 1943 έφθασα εις την Νήσον Τήνον όπου ευθείς αμέσως εκτελών τας δοθείσας μοι εντολάς οργάνωσα την Ομάδα μου δολιοφθοράς «503» της οποίας διετέλεσα και αύθις αυτοτελής Αρχηγός σκοπόν έχουσαν φυγάδευσιν στρατευσίμων εις Μέσην Ανατολήν επί πλέον συγκέντρωσιν και μεταβίβασιν πληροφοριών εις Μέσην Ανατολήν στρατιωτικού περιεχομένου προς βλάβην του εχθρού, διάσωσιν και περισυλλογήν κινδυνευόντων αεροπόρων και ναυτών Ελλήνων ή συμμάχων δρώντων εν τη περιοχή, ως και την σύλληψην και την αποστολήν εις Μέσην Ανατολήν σημαινόντων πρακτόρων των Γερμανών ως και πλοίων εξυπηρετούντων τους κατακτητάς.
Ούτω επεξέτεινα το δίκτυόν μου ως και την οργάνωσίν μου και εις τας νήσους Άνδρον, Σύρον, Μύκονον, Πάρον, Νάξον και Ηράκλειον και εις τρόπον ώστε να έχω προς όλα τα σημεία ταύτα συνεργάτας εμπίστους, ότι δε συνεδέθην και με την οργάνωσιν Δολιοφθοράς Αθηνών υπό την αρχηγία του πλοιάρχου Παπαχρήστου (ΦΟΞ) και των πρακτόρων Αντωνίου Ευαγγελάτου και Σκάλκου, των οποίων αι εξ Αθηνών αποστολαί στρατευσίμων προς Μέσην Ανατολήν διοχετεύοντο μέσω εμού διά της νήσου Τήνου.
Ο απολογισμός του έργου μου εν Κυκλάδαις συνίσταται,
1ον) Εις την φυγάδευσιν δεκάδων εκαντοντάδων στρατευσίμων και ειδικών τεχνιτών Αεροπόρων και Ναυτών ως και σημαινουσών πολιτικών προσωπικοτήτων προς Μέσην Ανατολήν.
2ον) Εις την εξόντωσιν της Γερμανικής φρουράς της νήσου Μυκόνου, καθ’ ην προσωπικώς συνέπραξα με Αγγλικά Κομάντος, επιδραμόντα κατά της φρουράς ταύτης, την οποίαν μετά τρίωρον μάχην εξοντώσαμεν τελείως. Εκθέσας τη ζωήν μου εις άμεσον και προφανήν κίνδυνον. Τελικά κατορθώσαμεν να συλλάβωμεν 14 Γερμανούς και φονεύσαμε έναν της φρουράς.
3ον) Εις την διάσωσιν 4 Άγγλων ναυτικών και 2 αεροπόρων ναυαγούς των παρά των νήσων Ηρακλειαν, Νάξον και Μύκονον.
4ον) Εις την σύλληψιν και καταναγκαστικήν προσάρμωσιν εις Μ. Ανατολήν και εκείθεν εις Κύπρον των εις την Υπηρεσίαν του Γερμανικού Ναυαρχείου υπηρετούντων τριών εξοπλισμένων πλοίων «Ασπασία 28 Σάμου», «Ευαγγελίστρια 65 Χίου» και «Άγιος Νικόλαος Πειραιά», εμφόρτων με 500 τόννους εφοδίων προοριζομένων διά τα στρατεύματα Κατοχής και φρουρουμένων υπό μονίμου Γερμανικής Φρουράς ομοίως συλληφθείσης, αιχμαλωτισθείσης και οδηγηθείσης εις στρατόπεδον αιχμαλώτων εις Μ. Ανατολήν. Εκ των ανωτέρω εφοδίων το Ελληνικό Δημόσιον εισέπραξε άνω των 60.000 λιρών Αγγλίας κατόπιν εκποιήσεως αυτών.
5ον) Εις την σύλληψιν διαφόρων Γερμανών πρακτόρων.
6ον) Εις την σύλληψιν του κατοσκόπου των Γερμανών Αθανασίου Χαραλάμπους και μεταφοράν τούτου εις Μέσην Ανατολήν.
Διά την πληρεστέραν επιτυχίαν του αγώνος μου μοι διετέθησαν παρά του Αγγλικού Στρατηγείου Μ. Ανατολής (Υπηρεσία Ι.S.9) σκάφη πετρελαιοκίνητα υπό τους κάτωθι πλοιάρχους μετά των πληρωμάτων των
1) Ιωάννην Βελίωτην, κάτοικον Πειραιώς
2) Ευάγγελον Λουκάν, κάτοικον Σαλαμίνος
3) Ι. Καραγιώργην, κάτοικον Οινουσών Χίου
4) Θωμάν Αθανασιάδην κάτοικον Αθηνών
5) Γεώργιον Βαλάκαν, Κάτοικον Πανόρμου Τήνου και
6) Ελευθέριον Μπαστουνόπουλον αποβιώσαντα εν τη εκτελέσει του καθήκοντος και
7) Ηλίαν Χρυσίνην, κάτοικος Λέρου
Συννημένως υποβάλλω κατάλογο αγωνιστών της Εθνικής Οργανώσεως Δολιοφθορών 503 ως και προτάσεις ηθικών αμοιβών αυτών.
Παρακαλώ όθεν όπως η αρμόδια Επιτροπή του Νόμου κρίνουσα την ανωτέρω εκτεθείσαν Εθνικήν μου δράσιν κατά το διάστημα από Αυγούστου 1941 μέχρι πέρατος του πολέμου προβή α) εις την αναγνώρισιν της Εθνικής Οργανώσεως Δολιοφθορών 503 (Ε.Ο.Δ.503) και β) εις την αναγνώρισίν μου ως γενικού αρχηγού της ανωτέρω Οργανώσεως.
Προβαίνουσα εις τ’ ανωτέρω η Σ/ η Επιτροπή αποδίδει δικαιοσύνην αναγνωρίζουσα την Εθνικήν δράσιν ανθρώπων, οι οποίοι αψηφούντες τα πάντα εξέθεσαν τη ζωή των ως και των οικογενειών των εις άμεσον κίνδυνον, τάξαντες ως μοναδικόν σκοπόν των την απελευθέρωσιν και το μεγαλείον της Πατρίδος.
Έχων πεποίθησιν εις την δικαίαν αναγνώρισιν της δράσεώς μου ως και της Οργανώσεως και αναμένων την απόφασιν της Σ/κης Επιτροπής.

                                                                                   Διατελώ μετά τιμής
Ο Γενικός Αρχηγός
της Εθνικής Οργανώσεως Δολιοφθορών 503
Ι. ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ
Δια την ακρίβειαν
Ανχης (ΠΖ) ΛΕΩΝ. ΛΟΥΒΟΣ

Advertisements