Εκθεση κατάστασης Ν. Ρεθύμνου, ΕΟΚ/ Δεκ 1943


Δεκέμβριος 1943

ΕΘΝΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ ΚΡΗΤΗΣ

ΕΚΘΕΣΙΣ ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ φύλ. 18

«Περί της υφισταμένης καταστάσεως εν τω Νομώ Ρεθύμνης και γενικότερον εν τη νήσω από πολιτικοστρατιωτικής απόψεως

Α΄ Συμπεριφορά γενικώς του εχθρού
» Ευθύς μετά την κατάληψιν της νήσου από των πρώτων ημερών ο εχθρός (Γερμανοί) προέβη εις ομαδικάς εκτελέσεις αμάχου πληθυσμού, άνευ ουδεμιάς αφορμής και άνευ ουδεμιάς διαδικασίας έστω και τυπικής. Εκατοντάδες πολιτών εξετελέσθησαν εις τα διάφορα χωριά (ανά 15-20) ευθύς από τας πρώτας ημέρας άνευ ουδεμιάς διαδικασίας και κατά τον μάλλον απαίσιον τρόπον, τούτων εξαναγκαζομένων ν’ ανορύσωσι τον τάφον των, εις όντινα τυφεκιζόμενοι έπιπτον και εθάπτοντο πριν έτι εκπνεύσωσιν, μεθ’ ο επηκολούθουν πυρπολήσεις οικιών τινών εις έκαστον χωρίον προφανώς διά τρομοκράτησιν.
Προιόντος του χρόνου και επί ταις προφάσεσι περιθάλψεως Αγγλων – αποκρύψεως όπλων – μη προθυμοποιήσεως προς καταναγκαστικήν εργασίαν εις ην είχε υποχρεωθεί το σύνολον του άρρενος πληθυσμού – ετουφεκίσθησαν πολλαί εκατοντάδες πολιτών εις τον Νομόν αλλά και εις την υπόλοιπον Κρήτην. Ενεπρίσθησαν δε και ολόκληρα χωρία – Σκαινές – Μάλεμε – Καμαλεύρι κ.λ.π.
Βραδύτερον, ιδία κατά το έτος 1942, αι εκτελέσεις εσυνεχίσθησαν αθρόως με τας ιδίας πάντοτε αφορμάς, αλλά καμουφλαρισμέναι με τυπικάς αποφάσεις των Στρατοδικείων. Εξαίρεσιν απετέλεσεν ο τουφεκισμός, άνευ διαδικασίας 92 ανδρών, των πλείστων επιφανών της κοινωνίας της πόλεως Ηρακλείου (Γεωργιάδηδες, Γ. Σκουλάς, Μαρής κ.λ.π) τελείως ξένων προς πάσαν αντιδραστικήν ενέργειαν κατά των γερμανικών αρχών και μόνον διά τρομοκρατικούς λόγους.
Ως μόνην εις βάρος των κατηγορίαν τότε διέδωσαν οι Γερμανοί, ότι οι τουφεκισθέντες ούτοι ωργάνωσαν και υπέδειξαν τον φόνον 5 Γερμανοφίλων (δήθεν) της υπαίθρου εν τω Νομώ τούτω. Κατά το 1943 η αγριότης και η τρομοκρατία ενετάθη εις σημείον αφαντάστου μορφής αι δε εκτελέσεις και τουφεκισμοί αθώων γυναικών, γερόντων και παίδων φέρουν τον χαρακτήρα πραγματικής εξοντώσεως. Ούτω προ 5μήνου εξετελέσθησαν άνευ ουδεμιάς διαδικασίας 50 άρρενες από όλα τα διαμερίσματα Κρήτης, διά σαμποτάζ ενεργηθέντα ως διεπιστώθη εν Καστελλίω Ηρακλείου παρά κομάντος Αγγλικού Στρατού.
Η αδικαιολόγητος και εγκληματική αύτη πράξις των εκρίθη ως τοιαύτη και παρ’ αυτών τούτων των Γερμανών, ώστε καταλλήλως διέδοσαν ότι ο διατάξας τον τουφεκισμόν τούτον Διοικητής του Φρουραρχίου Κρήτης, παρεπέμθη εις στρατοδικείον μεθ’ ενός Ταγ/ρχου και ενός Λοχαγού. «Προφανώς προς μείωσιν της εντυπώσεως».
Επίσης το χωρίον Πορίζια κατεστράφη εκ θεμελίων, βομβαρδισθέν παρά Γερμανικών αεροπλάνων εσχάτως επί τη προφάσει ότι υπέθαλπτον αντάρτας.
Οι κάτοικοι του χωρίου Αβδελά εξοντώθησαν σχεδόν άπαντες (632 άρρενες) διότι 7 εκ τούτων ποιμένες, μη γνωρίζοντες ότι διετηρείτο εν ισχύι απαγορευτική διάταξις εκδοθείσα προ έτους περί μη βοσκής εις απηγορευμένην ζώνην παρά το όρος Ίδη εισήλθον εν αυτή τουφεκισθέντες, την αυτήν δε τύχην έσχον και οι υπόλοιποι συγχωριανοί των, οίτινες άοπλοι μετά του ιερέως, διδασκάλου και προέδρου της Κοινότητος, παρουσιασθέντες εζήτησαν να τοις παραδοθώσιν προς ταφήν οι τουφεκισθέντες 7 (επτά) ποιμένες.
Διά την αυτήν αιτίαν και κατά τον αυτόν χρόνον ετουφεκίσθησαν 3 άνδρες της περιφερείας Αμαρίου – ενός δε μάλιστα κατεκάη το πτώμα. Οι κάτοικοι του χωρίου Ροδακίνου ηναγκάσθησαν να εγκαταλείψωσι το χωρίον των, 6 γέροντες ετουφεκίσθησαν άνευ ουδεμιάς διαδικασίας, 7-10 οικίαι ενεπρίσθησαν και αι λοιπαί ελεηλατήθησαν, οι πλείστοι δε των κατοίκων κρατούνται εις τας φυλακάς.
Προ τινος εις την πόλιν Χανίων εν μέση αγορά και άνευ ουδεμιάς διακιολογίας εφονεύθησαν παρά Γερμανού υπξ/κού οι αδελφοί κρεοώλαι Μανουσάκηδες και ο διδάσκαλος Μάντακας υπό του ιδίου.
Προ ελαχίστων ακόμη ημερών εξ αφορμής συναντήσεως και συμπλοκής Γερμανών μετ’ ανταρτικού αποσπάσματος μικρού εν τη περιφερεία Βιάνου ετυφεκίσθησαν 620 άτομα, παρουσιάσθη δε το φρικτόν θέαμα της διανοίξεως κοιλιών εγκυμονουσών γυναικών και του λογχισμού παίδων και γερόντων ως διεπιστώθη, εκ του γεγονότος δε τούτου 7 (επτά) ολόκληρα χωρία και η Βιάνος κατεκάησαν και κατεστράφησαν εκ θεμελίων.
Προ μιάς ακόμη εβδομάδος, με την πρόφασιν ότι διήλθεν εκείθεν ανταρτικόν απόσπασμα προερχόμενον εκ Λασηθίου, ετυφεκίσθησαν και κατεκάησαν ακόμη ζώντες 4 (τέσσαρες) γέροντες και 14 (δεκατέσσαρες) γυναίκες, εν αις μία έγκυος, εις το χωρίον Καλή Συκιά, το δε πλείστον των οικιών ενεπρίσθη. Εν συνεχεία μετέβησαν εις Καλληκτάτην όντινα ενέπρησαν, τουφεκίσαντες 22 άνδρες τούτο δε συνέβη κατά πληροφορίας μας εις το χωρίον Ανωπολιν. Επίσης κατέκαυσαν το Μουρί φονεύσαντες αρκετούς των κατοίκων εις δε την επαρχία Σελίνου κατέκαυσαν τα χωρία Λειβάδια – Κουστογέρακα – Μονή κ.λ.π. φονεύσαντες μέγα μέρος των κατοίκων αυτών. Πλην τούτου και εκκλησίας κατέκευσαν και εκρήμνησαν εκ θεμελίων, τας δε εικόνας εχρησιμοποίησαν στόχους ως έπραξαν εις Γεράνι Ρεθύμνης, Αλικιανού κ.λ.π.
Η δολοφονική διάθεσις εν γένει καθ’ όλον το χρονικόν διάστημα της κατοχής της νήσου ηνοίχθη εις τοιούτον βαθμόν ώστε εις πολλάς περιπτώσεις υπεχρεώθησαν εργάται των αεροδρομίων να εκτεθώσι ακάλυπτοι εις το μέσον τούτων εν ώρα αεροπορικών επιδρομών, κατά μίαν δε περίπτωσιν υποχρεώθησαν ούτοι (εργάται) να εξέλθωσιν των καταφυγίων των.
Αναφέρονται ως ανωτέρω μόνον αι κατά το έτος τούτο γενόμεναι ομαδικαί εκτελέσεις άνευ διαδικασίας ως και αι καταστροφαί χωρίων διότι αι μεμονομέναι θανατώσεις ατόμων και αι καταστροφαί μεμονομένων οικιών δι’ ασημάντους αιτίας τυγχάνουσιν απειράριθμοι.
Παραλείπομεν να μνημονεύσωμεν ιδιαιτέρως τας αθρόας συλλήψεις και εγκαθείρξεις επ’ αόριστον άνευ ουδεμιάς διαδικασίας ή καταδίκην πλείστων ατόμων εξ ων έχουν πληρωθή αι φυλακαί της νήσου .
Οι Στρατιωτικοί ηγέται Χανίων, Ηρακλείου και Λασηθίου κρατούνται του τοιούτου του Ηρακλείου τουφεκισθέντος μετά 10 άλλων προ 20 περίπου ημερών.

ΙΤΑΛΟΙ
Η εν γένει συμπεριφορά των Ιταλικών αρχών κατοχής ήτο κάπως ηπιωτέρα.

Β΄ ΔΥΝΑΜΙΣ ΚΑΙ ΟΧΥΡΩΣΕΙΣ

α) Γερμανικού Στρατού. Η δύναμις του Γερμανικού Στρατού κατά το έτος 1941-42 ήτο πάντοτε κυμαινομένη γύρω στις 60 χιλιάδας ανδρών. Η δύναμις αύτη προοδευτικώς ελαττούται ώστε σήμερον εν μεν τω Νομώ Ρεθύμνης να μην υπερβαίνει τας 2 1/2 χιλιάδας εις ολόκληρον δε την νήσον να κυμαίνεται αύτη κατά τους υπολογισμούς μας εις 25-30 χιλιάδας.
β) Ιταλικού Στρατού. Η δύναμις στρατού ήτο μάλλον σταθερά καθ’ όλον το διάστημα εκ δύο μεραρχιών συνολικής δυνάμεως 40 χιλιάδων ανδρών. (Μεραρχία Σοννέα – Αρέτσα).
Μετά την συνθηκολόγησιν της Ιταλίας τα 4% παρέμειναν ενσωματωθέντες με τον Γερμανικόν Στρατόν, οι δε λοιποί αφοπλισθέντες υπό των Γερμανών κρατούνται παρά τούτων ως αιχμάλωτοι. Οι αιχμάλωτοι ούτοι βιαζόμενοι διά παντοειδών στερήσεων και πιέσεων αναγκάζονται να προσχωρήσουν και ενσωματούμενοι και ούτοι εις τον Γερμανικόν Στρατόν, οπλίζονται.
Γ΄ ΗΘΙΚΟΝ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ.
Η μαχητικότης του Γερμανικού Στρατού από απόψεως μέσων δύναται να λεχθή ότι είναι πλήρης από πάσης απόψεως, από απόψεως όμως ηθικού, τούτο είναι πολύ μειωμένον σε σημείον ώστε να ελπίζεται ότι προκειμένου να δράση ο Γερμανικός Στρατός εναντίον οργανωμένου Συμμαχικού και ουχί εντοπίων τους οποίους φοβούνται και δεν δύνανται να εμπιστευθώσιν την ζωήν των, δεν θα αποδώση ούτε το ήμισυ της άλλοτε υπολογισίμου μαχητικής αξίας του. Ειδικώς οι ενσωματοθέντες Ιταλοί πιστεύεται ότι ου μόνον δεν θα συντελέσουν εις την αύξησιν της αμύνης των Γερμανών συμμάχων των, αλλά τουναντίον θα μεταδώσουν αυτοίς την έκδηλον ηττοπάθειαν και φιλειρηνικήν διάθεσιν.
Δυστυχώς εσχάτως παρετηρήθη το λυπηρόν φαινόμενον της κατατάξεως εθελοντών εις τον Γερμανικόν στρατόν εκ της περιφερείας Ηρακλείου και κυρίως εκ του χωρίου Κρουσσώνα. Το σοβαρότερον όλων είναι ότι οι αρνησιπάτριδες ούτοι ανέρχονται μέχρι του αριθμού 26, έχουν αποτελέσει το εκτελεστικόν απόσπασμα Σούμπερτ, Γερμανού υπαξ/κού αντλούντος ως λέγεται την εξουσίαν αμέσως από τον Φύρερ. Ούτος εις ουδεμίαν διαδικασίαν υποβάλλων τα θύματά του και μη υφιστάμεσος ουδένα έλεγχον, διατάσσει και διαπράτονται υπό του αποσπάσματός του τα φρικοδέστερα κακουργήματα.
Δ΄- OΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΙΣ
Η ανάγκη οργανωμένης αντιδράσεως κατά των μέτρων του κατακτητού και αναλόγου καθοδηγήσεως του λαού, προέκυψεν ευθύς αμέσως από των πρώτων ημερών της κατοχής της νήσου.
Διά τον λόγον τούτον ήρχισε να συστηματοποιείται η σχετική εργασία και συλέγεται το υλικόν το οποίον θα απετέλη τα ηγετικά στοιχεία τα οποία θα κατεύθυνον την ανωτέρω προσπάθειαν.
Περί τα τέλη του 1942 (18.11.42) η οργανωτική πλέον προσπάθεια έλαβε ορισμένη πλέον μορφήν διά της ιδρύσεως καθαρής τοπικής οργανώσεως επωνομασθείσης Ε.Α.Μ. ασχέτου εν πάσει περιπτώσει προς την ομώνυμον οργάνωσιν της Ηπειρωτικής Ελλάδος, πάντως ομως υπό την ηγεσίαν μας.
Εις την οργάνωσιν ταύτην έλαβον μέρος και οι κομμουνισταί αφού εδήλωσαν ότι θα ηργάζοντο εις ταύτην ως αθώοι πατριώται, παραιτούμενοι του προσηλυτισμού και οιασδήποτε άλλης κομματικής επιδιώξεως. Συν τη παρόδω όμως του χρόνου διεπιστώθη ότι ούτοι ου μόνον δεν ετήρησαν τα υπεσχημένα αλλά ησχολούντο αποκλειστικώς και μόνον διά την αύξησιν των μελών του κόμματός των και εν γένει διά την επιβολήν των πολιτικών και πολιτειακών πεποιθήσεων. Συγκεκριμένως την 25-5-43 εις συνέλευσιν των μελών της κεντρικής επιτροπής απεκάλυψαν ούτοι τους πραγματικούς των σκοπούς, ομιλήσαντες περί Εθνικών ορίων (τα οποία δεν ήθελον μεγαλύτερα των προπολεμικών), περί σχηματισμού Κυβερνήσεως άμα τη αφίξει του απελευθερωτικού στρατού, περί πολιτεύματος κ.λ.π.
Διά τον λόγον τούτον επήλθε διάσπασις της οργανώσεως ης το καταστατικόν έχει περιέλθει ήδη Υμίν.
Ούτω κατά το σχέδιον της οργανώσεως μας ο Νομός Ρεθύμνης διηρέθη εις 7 διαμερίσματα αναλόγως της εδαφικής διαμορφώσεως εις έκαστον δε των διαμερισμάτων τούτων έχει ορισθή τοπική επιτροπή εκ των επιλέκτων στρατιωτικών και πολιτικών στοιχείων του διαμερίσματος, αι οποίαι μετά των υπ’ αυτάς κοινοτικών επιτροπών έχουν αναλάβει την διαφώτησιν και μύησιν του πληθυσμού εις τον αγώνα. Των διαμερισμάτων τούτων προίσταται αξιωματικός κατοικών εν αυτοίς ο κατά βαθμόν ανώτερος των τοιούτων του ιδίου διαμερίσματος.
Απασαι αι επιτροπαί αύται υπάγονται υπό την κεντρικήν επιτροπήν εδρεύουσαν εν τη πόλει.
Την διάσπασιν ταύτην ηκολούθησε το σύνολον των προεκλεγέντων στελεχών της οργανώσεως μετά του συνόλου των αξιωματικών. Παρέμειναν δε εις το Ε.Α.Μ. οι κομμουνισταί και ελάχιστοι συμπαθούντες.
Τους τελευταίους τούτους η νέα οργάνωσίς μας (Ε.Ο.) επεδίωξε και επιδιώκει να διαφωτίση καταλλήλως και αποσπάση από το Ε.Α.Μ. διαπιστωθέντος ότι τούτο παραμένει εις χείρας των κομμουνιστών ουδέν άλλο επιδιώκει ή σκέπτεται παρά την επικράτησιν και εφαρμογήν του κομμουνιστικού συστήματος εις την χώραν μας τουλάχιστον ως πιστεύεται.
Η προσπάθεια αύτη και γενικώς η προσπάθεια συγκρατήσεως του λαού από το ρεύμα που τον παρασύρουν οι κομμουνισταί διά της εμφανίσεώς των, ότε μεν με το ένδυμα του δημοκράτου, ότε δε του σοσιαλιστού υπήρξεν μεγίστη και πλήρης κινδύνων.
Απεκαλύφθη εξ εντύπων στοιχείων των ότι ούτοι επιδιώκουν ως μόνον αποτέλεσμα των σκοπών των την κατάληψιν της εξουσίας ομιλούν δε συγκεκριμένως μεταξύ των περί δικτατορίας προλεταριάτου, περί καταργήσεως Εθνικών ορίων κ.λ.π.
Εις την εφημερίδαν των μάλιστα εκδιδομένην παρά της Κ.Ε. του Κ.Κ.Ε. ης αντίγραφον περιήλθεν ημίν (Ελευθερία φύλ. 21) δίδονται συγκεκριμέναι εντολαί περί της εξοντώσεως παντός στοιχείου όπερ ήθελεν αποτελέσει εμπόδιον εις τας κατευθύνσεις των.
Δεν έχομεν συγκεκριμένα αποδείξεις αν οι ανώτεραι εντολαί εκδηλούνται ήδη υπό μορφήν προδοσίας, παρά το γεγονός ότι οι στρατιωτικοί ηγέται των Νομών Χανίων, Ηρακλείου Λασηθίου μετ’ επιλέκτων μελών των Κεντρικών Επιτροπών συνελήφθησαν υπό των Γερμανών, ημείς δε αυτοί μετά των στενωτέρων συνεργατών διατελούμεν υπό δίωξιν. Είναι αληθές ότι μετά την ως ανωτέρω εκτεθείσαν διάσπασιν οι κομμουνισταί επανειλημένως και ιδία την 1.8.43 απεπειράθησαν να ενσωματωθούν εις την Εθνικήν ημών οργάνωσιν (Ε.Ο.) προτείνοντες ευνοικούς όρους, ως κατάργησιν του Ε.Α.Μ. Ρεθύμνης και παραίτησιν από πάσης κομματικής των επιδιώξεως, τα εν τω καταστατικώ της Ε.Ο. ως εγγράφως τότε μας εδήλωσαν. Η αντίληψις μας όμως ότι ούτοι και υπό την νέαν ταύτηνμορφήν θα ηθέτουν τα συμπεφωνημένα εις πρώτην δι’ αυτούς δοθησομένην ευκαιρίαν ως έπραξαν και προηγουμένως και ότι πλησιάζοντες τον λαόν υπό το ένδυμα του ελευθερωτού και του φίλου της τάξεως θα επεδίωκον να παρασύρουν τούτον προς τους κρυφίους σκοπούς των, μας ηνάγκασαν να απορρίψωμεν την σχετικήν των αίτησιν, δηλώσαντες εις τούτους ότι δεν δεχόμεθα την συγχώνευσιν μόνον και μόνον διά λόγους δυσπιστίας.
Ούτω καθ’ ο είμεθα ασφαλώς εις θέσιν να γνωρίζομεν την οργάνωσίν μας ακολουθούν τα 80% του λαού του Νομού μας, οι δε κομμουνισταί διά της ασκουμένης διαφωτίσεως του λαού έχουν κατέλθη σήμερον κάτω και του προπολεμικού επιπέδου.
Μολονότι και οι λοιποί Νομοί της Κρήτης δεν δύναται να λεχθή, ότι εξαρτώνται οργανωτικώς εκ του Νομού Ρεθύμνης, εν τούτοις με την ιδέαν ότι επεβάλετο να επιδιωχθή η οργάνωσις και των λοιπών Νομών χάριν της ενιαίας κατευθύνσεως του αγώνος, επεδιώξαμεν διά των εν Κρήτη αντιπροσώπων των Συμμάχων μας Αγγλων τον διορισμόν των στρατιωτικών ηγετών των άλλων Νομών διευκολήναντες τούτους εις την εκλογήν των καταλλήλων προσώπων, άτινα έλαβον επίσης και εκ μέρους Υμών την ιδίαν με ημάς τηλεγραφικήν εντολήν.
Ακολούθως επεδιώξαμεν συνάντησιν των στρατιωτικών ηγετών όλων των Νομών ην και επιτύχαμεν την 14.6.43 εις τόπον εν τω Νομώ μας μεθ’ ων, παρισταμένων και των εκπροσώπων του Συμμαχικού Στρατηγείου Αγγλων Αξιωματικών συνεζητήσαμεν επί των κατευθύνσεων της Εθνικής οργανώσεως, δεχθέντων τούτων (των Στρατιωτικών ηγετών) ν’ ακολουθήσωσι τας κατευθύνσεις της Οργανώσεως ημών.
Δυστυχώς το γεγονός της συλλήψεως εσχάτως των Στρατιωτικών ηγετών των άλλων Νομών θα προκαλέση μοιραίως χαλάρωσιν του οργανωτικού έργου, επί ζημία του Εθνικού Αγώνος.
Διά τον λόγον τούτον υπεδείξαμεν και πάλιν τοις εν τη Νήσω αρμοδίοις και υποδεικνύομεν και Υμίν την άμεσον εκλογήν ετέρων ως τοιούτων. Διά τον Νομόν Ηρακλείου ως ενδεδειγμένον επροτείναμεν τον και νυν αρχηγόν ανταρτικού αποσπάσματος τον γνωστόν κ. Πετράκην Γεώργιον ή Πετρακογεώργην, κατά σύσκεψιν γενομένην εν Ι.Μ.Λ. διά την επιλογήν αντικαταστάτου, και των λοιπών Νομών διεξάγονται αι σχετικαί συνεννοήσεις.
Προσεχέστατα δε θέλωσιν υποβληθή Υμίν αι σχετικαί υποδείξεις παρ’ ημών και Αγγλου εκπροσώπου του Συμμαχικού Στρατηγείου.
Η ανάγκη της επαφής και συνεννοήσεως των Νομών επί των κατευθύνσεων ας δέον να ακολουθήση η Ε.Ο. από στρατιωτικοπολιτικής απόψεως ώθησε την ημετέραν οργάνωσιν να επιδιώξη προσφάτως σύγκλησιν Παγκρητίου συνελεύσεως η οποία επραγματοποιήθη την 11.10.43 παραστάντος κατ’ αυτήν και του εκπροσώπου του Συμμαχικού Στρατηγείου Αγγλου Ταγ/ρχου, εκπροσώπων του Νομού Ρεθύμνης, του Νομού Ηρακλείου εκπροσωπηθέντος υπό του ενδεικνυομένου και υποδεδεικνυομένου ως αρχηγού κ. Πετρακογεώργη, του Νομού Χανίων μη εκπροσωπηθέντος λόγω των γεγονότων εν τω Νομώ τούτω εσχάτως, ως οι αρμόδιοι δι’ επιστολής των μας εγνώρισαν.
Τα συμπεράσματα της συνελεύσεως ταύτης συνοψίζονται εις το συνταχθέν πρακτικόν έχον ούτω:

 Αποφάσεις

 της κατά την 11.10.43 ημέραν Δευτέραν γενομένης συνελεύσεως μεταξύ των Νομών.
Συνελθόντες κ.λ.π.

 ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΜΕΝ

1) Η οργανωτική προσπάθεια, παρ’ όλον ότι διαπιστώσαμεν ότι το μέγιστον μέρος ταύτης έχει ήδη επιτευχθή, δέον να ενταθή κατά τρόπον ώστε όλα τα εν Κρήτη πατριωτικά στοιχεία να ενταχθώσι εις τας τάξεις της Ε.Ο.μας.
2) Παρά το ότι το φρόνημα του κρητικού λαού τυγχάνει άριστον εν τούτοις δέον να καταβληθή προσπάθεια προς διατήρησιν τούτου εις το αυτό ύψος και ει δυνατόν να εξαρθή περισσότερον.
3) Η ανταρτική κίνησις κρίνεται εξαιρετικώς συμφέρουσα διά τον απελευθερωτικόν αγώνα. Επειδή όμως διά την ύπαρξιν αυτής πλην των προσώπων και η διατροφή τυγχάνει τεχνικώς αδύνατος, δέον όπως μη ενταχθή μέχρι του ανωτάτου ορίου.
4) Η απομόνωσις του λαού διά της διαφωτίσεως από τα μη πατριωτικά και αναρχικά στοιχεία να θεωρηθή καθήκον όλων των μελών της οργανώσεώς μας. Επί της αυξήσεως της ανταρτικής κινήσεως εν Κρήτη έχομεν να προσθέσωμεν ότι αι επιφυλάξεις μας εστηρίχθησαν κυρίως εις την δυσκολίαν του επισιτισμού και του γενικού εφοδιασμού των ανταρτών έξωθεν δι’ αεροπλάνου, αλλ’ επίσης διότι η πυκνότης του εχθρικού στρατού εν τη νήσω η εδαφική διαμόρφωση αυτής (τό στενόν του χώρου) εν συνδυασμώ προς τα παραδείγματα της δράσεως των δύο ανταρτικών αποσπασμάτων άτινα υπήρχον μέχρι τούδε, μόνον σπατάλην των Εθνικών δυνάμεων δυσανάλογον προς τα οφέλη θα προεκάλη και απόδειξις η καταστροφή κατά τας τελευταίας αυτάς ημέρας δεκάδων χωρίων και η σφαγή πολλών εκατοντάδων αμάχου πληθυσμού.
Επί του ζητήματος τούτου διατυπώνομεν την γνώμην ότι λόγω των ανωτέρω παραγόντων θα ήτο σκοπιμότερον όπως, η διάθεσις του πληθυσμού προς εξέγερσιν και η συμβολή του διά την εκδίωξιν του κατακτητού καλλιεργείται συγκεκαλυμμένως επί του παρόντος, ίνα το μεν αποκρύπτη την πραγματικήν του δύναμιν το δε αποφεύγη την διά τρομακτικών μεθόδων του εχθρού κατάπνιξιν της διαθέσεως ταύτης πριν ή επιστή ο καταλληλότερος χρόνος και αποφευχθή εκείνο όπερ συνέβη εσχάτως, η εξουδετέρωσις δήλον ότι αρκετών εκατοντάδων μαχητών εκ των καταστραφέντων χωρίων και των εγγύς περιφερειών, οίτινες εφονεύθησαν ή κατέφυγον εις τα όρη άνευ σταθερού και συγκεκριμένου αποτελέσματος. Οταν δε η εδαφική διάπλασις της Νήσου επιτρέπη εντός ελαχίστων ωρών συνάντησιν υπό του εχθρού των δρώντων ανταρτικών αποσπασμάτων ο πολλαπλασιασμός τούτων αναποφεύκτως πλην της εξοντώσεως αυτών, διευκολυνομένης και υπό της ως ελέχθη πυκνότητος του εχθρικού στρατού, θα συνεχίση και την λήψιν σκληρών εξοντωτικών και τρομακτικών μέτρων.

 Ε΄ ΗΘΙΚΟΝ ΤΟΥ ΛΑΟΥ
Το ηθικόν του λαού ευρίσκεται ακμαίον αι δε πιέσεις και τα παντοειδή βασανιστήρια εντείνουν το μίσος κατά του κατακτητού και χαλυβδώνουν την ψυχήν προς την αντίστασιν και την απελευθερωτική δράσιν. Ουχ’ ήττον όμως είναι ανάγκη επιτακτική να καταστή γνωστή η αξιοθρήνητος κατάστασις εις ην περιήλθεν ούτος από επισιτιστικής απόψεως.
Η κατ’ εξακολούθησιν απασχόλησις του συνόλου του άρρενος πληθυσμού εις τα καταναγκαστικά έργα, η ασήμαντος παραγωγή του τόπου κατά το παρελθόν και το τρέχον έτος, η μη εισαγωγή εις την νήσον έξωθεν τροφίμων, ο υψηλός τιμάριθμος της ζωής (20-24 χιλ. δραχ. η οκά το σιτάρι) η έλλειψις φαρμάκων, εξήντλησαν τον λαόν εις τοιούτον σημείον ώστε να πιστεύηται ότι η παράτασις της Γερμανικής κατοχής της νήσου θα επιδράση εξοντωτικώς επί της ζωής του πληθυσμού.
Δύναται να λεχθή μετά βεβαιότητος ότι μολονότι ευρισκόμεθα εις το πρώτον τετράμηνον από του θέρους, το μεγαλύτερον μέρος των χωρικών στερείται και αυτού του άρτου και ελαίου άτινα ως γνωστόν αποτελούν τα στοιχειώδη μέσα συντηρήσεώς του.
Διά τούτο ας μας επιτραπή παρακαλώ να επαναλάβωμεν ότι πέραν του τρέχοντος φθινοπώρου η αντοχή του πληθυσμού θα εκλείψη οι δε θάνατοι εξ ασιτίας και η πείνα εν γένει θα εξουδετερώσουν την ψυχικήν του λαού δύναμιν επί ζημία της συμβολής τούτου εις τον απελευθερωτικόν αγώνα και του μέλλοντος της φυλής γενικώς.
Ιδιαιτέρως η κατάστασις των οικογενειών των θυμάτων του κατακτητού, αι οποίαι διά των αθρόων ως προελέχθη τυφεκισμών και πυρπολήσεων, αποτελούν τεράστιον αριθμόν, τυγχάνει από τούδε απελπιστική και κινδυνεύει να επιρεάση το ηθικόν και πατριωτικόν ακόμη φρόνημα του λαού.
Εις το σημείον τούτο θεωρούμεν επάναγκες να επιστήσωμεν την υμετέραν προσοχήν επί του κινδύνου τον οποίον εγκυμονεί η επικειμένη κατά τας ασφαλείς προβλέψεις μας σύλληψις Αξιωματικών εν γένει, πράγμα το οποίον πραγματοποιούμενον, θέλει προκαλέσει σχεδόν την παράλυσιν πάσης μέχρι σήμερον οργανωτικής προσπαθείας και συνεπώς παράλυσιν και της συμβολής του πληθυσμού κατά την απελευθερωτικήν ενέργειαν.
Τούτου ένεκεν ανακύπτει το δίλλημα εάν και κατά πόσον συμφέρει να ωθήσωμεν τους Αξιωματικούς τούτους προς την αποχήν από της κατά Σάββατον υποχρεωτικής παρουσιάσεως πράγμα το οποίον θα απετέλη καταφανή πλέον εκδήλωσιν επαναστατικών διαθέσεων και συνεπώς θα προεκάλη την λήψιν μέτρων εκ μέρους του εχθρού ή να αναμείνωμεν μοιρολατρικώς την ομαδικήν σύλληψιν και εξουδετέρωσιν τούτων.
Κατά την εν πάσει περιπτώσει περίπτωσιν εκτός των ανωτέρω εκτιθεμένων κινδύνων, τους οποίους δυνάμεθα να παραβλέψωμεν εάν ο χρόνος της αποβατικής ενεργείας είναι εγγύς, θέλει προκύψει και ζήτημα συντηρήσεως τούτων και συνεπειών πολλαπλασίων εκείνων ας προαναφέραμεν, όσον αφορά τα ανταρτικά αποσπάσματα.

ΣΤ’ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ
1) Εκ πάντων των ανωτέρω συνάγεται το συμπέρασμα ότι επιβάλλεται η επιτάχυνσις της αποβατικής ενεργείας εν τη νήσω.
Καίτοι δεν είμεθα αρμόδιοι να αποδείξωμεν τι επιβάλλει η στρατηγική ανάγκη του πολέμου, φρονούμεν αδιστάκτως ότι από τακτικής απόψεως συμφέρει μία τοιαύτη ενέργεια, δεδομένου ότι ο απελευθερωτικός στρατός και μηδαμινήν φθοράν θα υποστή, ίσως και καθόλου εις έμψυχον υλικόν, αλλά και αμέσως μετά την απελευθέρωσιν θα είναι ελεύθερος να μεταφερθή όπου η ανάγκη του πολέμου απαιτήση, ηυξημένος δε διά νέων οπλιτών Κρητών γνωστής μαχητικής αξίας.
2) Διά την συμβολήν δε του Κρητικού στοιχείου εις τον απελευθερωτικόν αγώνα του Συμμαχικού Στρατού, είναι ανάγκη όπως τούτο εφοδιασθή εγκαίρως με όπλα ευθυτενούς τροχιάς (τουφέκια και αυτόματα) και με τοιαύτα καμπύλης (όλμους ατομικούς και χειροβομβίδας), καθώς και με επιδέσμους (υγειονομικόν υλικόν) ολίγας ημέρας προ της δράσεως, ριπτόμενα δι’ αεροπλάνων εις υποδειχθησόμενα σημεία ως άλλωστε συνεφωνήθη και μετά του ενταύθα εκπροσώπου του Συμμαχικού στρατηγείου Αγγλου Αξιωματικού.
3) Αρμοδίως να συσταθή εις τον Γερμανικόν στρατόν κατοχής διά (προκυρήξεων, ραδιοφωνικών εκπομπών κ.λ.π .), ότι η κατά παράβασιν του Διεθνούς δικαίου ενεργούμενοι υπό τούτου παντοειδείς πιέσεις κατά του Κρητικού Λαού θα επισύρουν αντίποινα εις βάρος και των ιδίων αλλά και των Γερμανών αιχμαλώτων.

Δεκέμβριος 1943
Κάπου εις την περιοχήν του Νομού Ρεθύμνης

Ο
Αρχηγός
Χρήστος Τζιφάκις
Α Π Ο Δ Ε Κ Τ Α Ι
1)Ελληνική Κυβέρνησις Καΐρου
2)Συμμαχικόν Στρατηγείον Μέσης Ανατολής
3)Αρχηγείον Αγγλικής Αποστολής Κρήτης
4)Χανιά – Ηράκλειον
5)Στρατιωτικούς Ηγήτορας.

Advertisements