Κριτική επιχειρήσεων εναντίον ΕΔΕΣ, ΕΛΑΣ/16 ΜΕΡΑΡΧΙΑ/12 Νοε 1948


ΕΛΑΣ
VIII Μεραρχία
Αριθ. Πρωτ. Ε.Π.348
ΔΙΑΤΑΓΗ
Κατά τις εκκαθαριστικές ενάντια στο ΕΔΕΣ επιχειρήσεις, ο ΕΛΑΣ Ηπείρου δοκιμάσθηκε και σ’ αυτή του τη δοκιμασία, παρ’ όλο ότι απέδειξε μια θαυμαστή αντοχή στις στερήσεις και επίμονη προσπάθεια για υπερνίκηση των εμποδίων όπως και πίστη στον αγώνα, όμως αναλυόμενη βαθειά η δράση και διαγωγή του ΕΛΑΣ μας δίνει τις διαπιστώσεις:
Ι) Ελλειψις συνειδητής πειθαρχίας. Οι αντάρτες πολλές φορές ενώ μπορούσαν να κάμουν κάτι που θα ωφελούσε τον αγώνα, όμως αδιαφορούσαν εφ’ όσον δεν τους επεβλήθηκε. Μπορούμε να πούμε ότι παρουσιάστηκαν περιπτώσεις που και η απλή πειθαρχία έλλειψε.
2) Ελλειψη βαθειάς πίστης στον αγώνα. Αντάρτες και στελέχη ακόμη μόλις μπλέχτηκαν σε δύσκολες περιστάσεις και ή αδράνησαν ή το χειρότερο συνθηκολόγησαν με τους εχθρούς του λαού Εδεσίστες για να διατηρήσουν την ησυχία τους και να σώσουν το τομάρι τους. Το ποσοστό τούτο είναι ελάχιστο μπροστά στην μεγάλη πλειοψηφία των πιστών αγωνιστών του λαού.
3) Ελλειψη πρωτοβουλίας και οργανωτικού πνεύματος. Ούτε οι αντάρτες έδειξαν την αναμενόμενη πρωτοβουλία στις επιχειρήσεις ούτε το χειρότερο και πολλά στελέχη. Αφέθησαν να παρασυρθούν από τα γεγονότα μοιρολατρικά χωρίς να προσπαθήσουν να κατευθύνουν αυτοί τα γεγονότα δίνοντας την προσωπική σφραγίδα τους. Από την έλλειψη τούτη πολλές ζημιές πληρώσαμε και πολύ χρόνο χάσαμε για την εκκαθάριση.
4) Καθυστέρηση στη συνείδηση της αξίας των όπλων και πυρομαχικών. Τα όπλα που ο λαός και οι σύμμαχοι μας χορήγησαν και που τα χρησιμοποιούμε σαν πολύτιμο μέσο επιτυχίας των σκοπών του ΕΑΜ, αυτά τα όπλα δεν τα περιβάλαμε με την πρέπουσα αγάπην και παρουσιάστηκε το φαινόμενο να παρατιούνται όπλα με την απλή διακιολογία της κούρασης, του επερχόμενου δήθεν κινδύνου κλπ. Οι Εδεσίστες με τα άπειρα πυρομαχικά τους μας έσπασαν πολλές φορές την πειθαρχίαν πυρός και μας παρέσυραν σε άσκοπη κατανάλωσιν πυρομαχικών. Τα όπλα και πυρομαχικά για μας είναι το παν. Ο λαός μας τα εμπιστεύτηκε στα χέρια μας με την εντολή να τα κρατήσουμε γερά ως το τέλος του αγώνα. Είναι στο παθητικό μας όταν δεν κατορθώσαμε να μεταδώσουμε την εντολή αυτή στους αντάρτες μας και να την κάνουμε για καθήκον επιτακτικό.
5) Χαμηλό επίπεδο στρατιωτικής εκπαίδευσης. Δεν παρατηρήθηκε μία σχετικά καλή χρήση των όπλων και καλή εκμετάλευσις του εδάφους. Ένα σημαντικό ποσοστό αγυμνάστων δεν πήρε την αναγκαία στρατιωτική εκπαίδευση και στις επιχειρήσεις ήσαν μία μάζα άμορφη και αδύνατη ν’ αντιμετωπίσει και την απλούστερη δυσκολία.
6) Αντιλαϊκή στάση. Βγήκαμε από τον λαό , στηριζόμαστε στο λαό και αγωνιζόμαστε γι’ αυτόν. Το σύνθημα αυτό δεν έγινε βαθειά πίστη σε πολλούς συναγωνιστές, αντάρτες και στελέχη, που για θεραπεία αναγκών μεταφοράς μέσων, τροφής, ύπνου κ.λ.π. προέβησαν μερικές φορές σε πράξεις βίας κατά του λαού, ενώ οι περιστάσεις το επέτρεπαν, να χρησιμοποιήσουν καλύτερους τρόπους συμπεριφοράς. Μερικοί αντάρτες ευτυχώς πολύ ολίγοι, όχι μόνον ξέχασαν πως είναι οι προστάται της περιουσίας του λαού από κάθε λεηλασία και αρπαγή, αλλά και οι ίδιοι έγιναν δράστες τέτοιων πράξεων.
7) Ελλειψις ψυχικής επαφής και αλληλεγγύης μεταξύ των ανταρτών. Σε μερικά τμήματα η ψυχική επαφή μεταξύ ανταρτών και ακόμα μεταξύ των ανταρτών και στελεχών δεν επιτεύχθηκε. Ο ατομικισμός σ’ όλες τις εκδηλώσεις του. Μεγάλη έλλειψη ομαδικού πνεύματος στη ζωή των ανταρτών.
8) Ανωμαλίες στις επιμελητείες. Μερικοί συναγωνιστές νομίζοντας ότι έλλειψε ή πολύ απομακρύνθηκε κάθε έλεγχος στη διαχείρηση χρημάτων και τροφίμων νόμισαν πως μπορούν να προβούν σε πράξεις που έβλαψαν τον επισιτισμό του ΕΛΑΣ. Οι συναγωνιστές αυτοί να ελεγχθούν αυστηρά και να τιμωρηθούν.
Ολες οι παραπάνω ελλείψεις που διαπιστώθησαν οφείλονται σε πολλές αδυναμίες μας π.χ. το νεαρό του κινήματος στην Ηπειρο, η αθρόα στρατολογία η απασχόληση με ζητήματα επισιτισμού, ιματισμού, υπόδησις, η αντιμετώπιση των διασπαστικών ενεργειών του ΕΔΕΣ όλα αυτά έκαμαν, ώστε και αντιπρόσωποι του ΕΑΜ και οι στρατιωτικοί υπεύθυνοι να μην ανταποκριθούν πλέρια στα καθήκοντα τους.
Μέτρα για αντιμετώπιση της κατάστασης. Για να κατανικηθούν όλες οι αδυναμίες που αναφέραμε θα πρέπει αμέσως να προβούμε στις ακόλουθες ενέργειες.
α) Να καλέσουμε συνελεύσεις των ομάδων, διμοιριών, λόχων και τάγματος και να ξεσκεπάσουμε όλες τις αδυναμίες μας να κρίνουμε δριμύτερα τους φταίχτες και αν απ’ την ως τώρα διαγωγή μερικών συναγωνιστών, συμπεράναμε ότι είναι αδιόρθωτοι. να διωχθούν απ’ τις γραμμές του ΕΑΜ χωρίς αναβολή. Πρέπει να εξυγιανθή ο ΕΛΑΣ από άχρηστα και επιβλαβή στοιχεία που αμελέτητα μπήκαν στις γραμμές μας και να ενισχυθή με υλικό πολύ προσεχτικά στρατολογημένο.
β) Οι αντιπρόσωποι του ΕΑΜ των συνταγμάτων η συνεργασία με τους βοηθούς τους που στείλαμε (συναγ. Γιάννη Ανδρουλιδάνη για το 15 σύνταγμα και Αλέκο Παπαδάτο για το 85) να ριχτούν με ζήλο ανάλογο με την κρισιμότητα των περιστάσεων και να μπορέσουν μέσα σε σύντομο διάστημα να πετύχουν Ι) να κάμουν όλους τους αντάρτες μας καλούς εαμίτες 2) ν’ ανεβάσουμε την πίστη των ανταρτών στον αγώνα για τις ελευθερίες του λαού, αποφασισμένοι να χτυπήσουμε όποιον θελήσει να τις επιβουλευθεί. 3) Να κάνουμε όλους τους αντάρτες μας γνώστες των όπλων και της τέχνης του πολέμου με ένα σύντομο πρόγραμμα επίμονης στρατιωτικής εκπαίδευσης. Μια ταχτική στρατιωτική ζωή να αρχίσει με γερτήριο σε ωρισμένη ώρα, σουηδικής γυμναστικής, στρατιωτική εκπαίδευση διαφωτιστική δουλειά. 4) Να παρακολουθείται και να ελέγχεται η οικονομική διαχείρηση των τμημάτων. 5) Να χτυπηθή κάθε αντιλαϊκή στάση και μέτρο που μας απομονώνουν από το λαό.
Ούτε μια ώρα αδράνεια. ΄Ολες μας οι δυνάμεις για την ανασυγκρότηση και τελειοποίησή μας.

12/11/43
Η VIII Μεραρχία
Γ. Κατσαντώνης

Advertisements