Εκθεση Ιταλικών ωμοτήτων στη ν. Σάμο (29 Αυγ – 1 Σεπ 1943), 10 Νοε 1943


Εν Καστανέα Σάμου τη 10 Νοεμβρίου 1943
Πρός
Την Γενικήν Διοίκησην Σάμου
Είς Λιμένα Βαθέος
Είς εκτέλεσιν εμπιστευτικής υμετέρας διαταγής σχετικώς με την διαπίστωσιν των διαπραχθεισών ωμοτήτων υπό στρατευμάτων του κατακτητού κατά τας 29ην 30ην 31ην Αυγούστου και 1ην Σεπτεμβρίου 1943- καίτοι ένας νέος Σοφοκλής ή Σαιξπήρος θα είχον την δύναμιν να απεικονίσουν την σκληράν αυτήν πραγματικότητα – λαμβάνω την τιμήν, συγκεντρώνων τας ασθενείς μου δυνάμεις, να εκθέσω τα κάτωθι, αποτελούντα απλήν σκιαγραφίαν της ωμής πραγματικότητος άτινα διεπίστωσα κατά την ερευνάν μου: Η Μεραρχία Κούνεο των Ιταλών, αναπολούσα τας «νίκας» του παρελθόντος εις την Αλβανίαν και ζηλοφθονούσα παρομοίας νίκας των άλλων Ιταλικών στρατιωτικών μονάδων, δεν ηδύνατο να καθησυχάση, εν τη ασκήσει απλώς του ληστρικού έργου της κατά της καθημαγμένης Σάμου και κατά των με χαινούσας τας πληγάς ηρωϊκών Σαμίων. Οραματιζομένη λοιπόν δάφνας ηρωϊσμού, εσκέφθη διά του αρχηγού της ότι συντεταγμένη αυτή Μεραρχία με πλήθος αξιωματικών και Στρατηγών δεν θα εδικαιολογείτο εάν δεν ενεφάνιζε την φοβεράν δύναμίν της έναντι αόπλων και δεν επροκάλει και εις την μικράν Νήσον μας την πολεμικήν λαίλαπα με όλας τας συνεπείας της κατά των ατυχών Σαμίων, μιάς που τα αποτελέσματά της δεν επρόκειτο να θίξουν τον δημιουργόν αυτής της λαίλαπας «ηρωϊκόν»στρατόν των Ιταλοφασιστών.
΄Ετσι αφ’ ού μετεκάλεσε από την Ρόδον τους τυχαρπάστους χαφιέδες του Μουσολίνι περί τα τέλη Αυγούστου 1943, κατέστρωσε σχέδιον επιτελικόν δράσεως, αντιγράψασα πιστώς τας μεθόδους των επιστηθείων φίλων της ούνων.
Την δε πρωϊαν τη 29ης Αυγούστου ε.ε. ήρξατο σφοδρός βομβαρδισμός πυροβολικού των ύπερθεν της Καστανιάς υψωμάτων του «Φτεργιά» και του «Μελεγάκη», βουνοσαρών του όρους Κερκετέως όπου είχον εγκατασταθή αι ανταρτικαί ομάδες του Αρχηγού Ιωάννου Ζαφείρη και Κώστα Γρεδάκη.
Μετά τον σφοδρόν βομβαρδισμόν όστις ενηργείτο από τον συνοικισμόν Πατηνιώτες εκ της θέσεως «Ρίκια» και από θέσεις πλησίων του Μαραθοκάμπου, επροχώρησε κατά φάλαγγας ολόκληρον Σύνταγμα θέσαν εν στενοτάτω αποκλεισμώ τας εις τους πρόποδας. του όρους Κερκετέως ευρισκομένας Κοινότητας, Λέκαν, Καστανέαν Κοσμαδαίους ως και την κωμόπολιν Μαραθόκαμπον. Ταυτοχρόνως κατελήφθησαν όλαι αι διαβάσεις προςΚερκετέα και όλα τα σημεία διαφυγής των ανταρτών. Τα Ιταλικά στρατεύματα επροχώρουν κατά σύστημα ριπιδίου θέτοντας πύρ εις τα δάση, εις τας καλύβας και αγροικίας, φονεύοντα τους εν αυταίς διαμενόντας. Εκάησαν χιλιάδες στρεμμάτων δάση ως και τα ελαιόδενδρα και παρεδόθησαν εις το πυρ πάμπολλαι καλύβαι και αγροικίαι ανήκουσαι κατά το πλείστον εις τας πλόν ορεινάς Κοινότητας Καστανιάς και Κοσμαδαίων.
Πιστεύεται ότι η κατά του όρους Κερκετέως εκστρατεία ήτο προμελετημένη και επί τη βάσει επιτελικού σχεδίου, καθόσον εν αυτή (έλαβον μέρος στρατεύματα όλων των όπλων, βαδίζοντα εν πολεμικώ συναγερμώ, φονεύοντα ανθρώπους, ζώα και καταστρέφοντα τα πάντα. Ούτω εφόνευσαν την ημέραν της εκκινήσεως την 29ην Αυγούστου, εντός της καλύβης του ευρισκομένης παρά την Καστανίαν, τον Σταμάτιον Σαρρήν, τον υιόν του Νικόλαο ετών 31 και ετραυμάτισαν θανασίμως την συζυγόν του πρώτου ΄Ανναν ήτις μετ’ ολίγας ημέρας εξέπνευσε. Επίσης ού μακράν της καλύβης ταύτης ετραυμάτισαν την Γεωργίαν Ν. Σπανού μητέρα 3 ανηλίκων τέκνων, ην αφήκαν άνευ περιθάλψεως καθ’ όλην την νύκτα της 29ης Αυγούστου ευρεθείσαν μετά τριήμερον με εσχισμένα τα ενδύματά της και άνευ εσωρούχων, παρά του προέδρου της Κοινότητας Καστανιάς Δημητρίου Παππά Ιερέως Θεοδώρου Παπαγεωργίου, του Εμμανουήλ Ελευθερίου και Ιωάννου Παπαγεωργίου, εις ους εδόθη άδεια παρά των Ιταλών όπως ενταφιάσωσι τα πτώματα. Εκτός των ανωτέρω, οίτινες μετά τριήμερον διeπίστωσαν τ’ ανωτέρω, παρίστατο αυτόπτης μάρτυς της τραγωδίας ταύτης, η Γεωργία Ευαγγέλου Ψαροπούλου εκ Μαραθοκάμπου, συγγενής του Σταματίου Σαρρή.(* Δεν διεκρίνεται ένας στίχος, λόγω φθοράς του πρωτοτύπου).τους εργαζομένους εις τα κτήματά των, Γεώργιον Πλύτσην με τα των υιών του Κωνσταντίνου και Δημητρίου, του Δημητρίου Η. Παπαγεωργίου, τον Δημήτριον Τσακουμάγκον, τον Γεώργιον Γαλαθρήν, τον Μιχάλην Μυρσινιάν και τον Γεώργιον Ελισ. Παπαγεωργίου, ους κατόπιν αυστηράς εξετάσεως κατά το σύστημα των Ιεροεξεταστών του Μεσαιώνος, τους έδεσαν διά σχοινίου και τους μετέφερον επί της κορυφής του «Αγγελάκη», εν ώ ήτο πρόχειρον στρατοδικείον εκ κατωτέρων Ιταλών αξιωματικών. Ωσαύτως την ιδίαν ημέραν ανεύρον εντός της αγροικίας του Αλεξίου Κονδύλη, κειμένη εις ΄Ανω Βαθύ Ρεύμα, τον Χρυσόστομον Θάνον εκ Μαραθοκάμπου γυναικάδελφον του Κονδύλη όντα ασθενή, ον μετέφερον επί της κορυφής του Προφήτου Ηλιού, αφού δε τον έδειραν ανηλεώς και μέχρις αίματος, τον εφόνευσαν άνευ διαδικασίας. Ο φονευθείς ήτο προοδευτικός νέος, διευθυντής και ιδιοκτήτης της ηλεκτρικής Παγκίδου και αλευρομήλου εν Μυτιληνοίς. Μάρτυρες κατά την εκτέλεσιν παρίσταντο οι ως άνω οκτώ κρατούμενοι των Ιταλών ήτοι Γεώργιος Πλύτσης και λοιποί. Εν συνεχεία την ιδίαν ημέραν εφόνευσαν παρά την κρύαν βρύσην του «Φτεργιά» τους ανθρακοποιούς Αλέξιον Ν. Σκρίνον εκ Μαραθοκάμπου και τον υιόν του Ιωάννην ετών 20 ενοχοποιήσαντες αυτοός ως τροφοδότας των ανταρτών. Τους φόνους τούτους διαπιστώνουν οι ως άνω οκτώ. Τέλος κατά τας εσπερινάς ώρας της ιδίας ημέρας, συναντήσασαι αι μαινόμεναι ορδαί τον ποιμένα Πέτρον Βαλήν ετών 78 εκ Καστανέας, τον εφόνευσαν και διήρπασαν το εξ 185 αιγών αποτελούμενον ποίμνιόν του. Τας αίγας αυτάς όσας δεν έφαγαν κατά την επί δεκαήμερον παραμονήν των επί του όρους Κερκετέως, τας μετέφεραν και τας επώλουν εις Καστανέαν, Μαραθόκαμπον και Καρλόβασι, επαγγελλόμενοι οι ίδιοι τον κρεοπώλην.
Ετέρα ομάς Ιταλών στρατιωτών, συναντήσασα πλησίον της ορεινής γυναικείας Μονής «Παναγιά η Κακοπέρατη» τον Γεώργιον Ι. Σεβαστόν εκ Καστανέας, πατέρα 4 ανηλίκων τέκνων, τον επυροβόλησεν εξ αποστάσεως και του επήνεγγε κάταγμα του δεξιού μηρού. Ούτος προσέτρεξε, κακήν κακώς εις την Μονήν και έτυχε περιθάλψεως παρά των Μοναζουσών.΄Οταν όμως έφθασαν οι Ιταλοί κ΄ηθέλησαν να τον φονεύσουν εντός της Μονής, αι Μονάζουσαι έβαλον κραυγάς οπότε οι Ιταλοί τον μετέφερον εκεί πλησίον και τον επυροβόλησαν εκ νέου ρίψαντες έπειτα αυτόν επί του παρακειμένου καιομένου δάσους. Τα ανωτέρω βεβαιοί η Ηγουμένη Συγκλητική Λεβέντη και η Μοναχή Ελένη Μακρογλίδου.
΄Εκλεισε η 29η Αυγούστου με φόνους, εμπρησμούς και παντός είδους κακουργημάτων.
Ενώ ταύτα διεπράττοντο εις την ύπαιθρον οι αποκλεισμένοι κάτοικοι των Κοινοτήτων και δη την πολυπαθούς Καστανιάς, μετ’ ανυπομονησίας και φόβου ανέμενον να ίδωσι εις τι απέβλεπεν ο στενός ούτος αποκλεισμός και εις ποίον αποτέλεσμα έμελλε να καταλήξη, δεν εκοιμήθησαν, ως πάντες οι κάτοικοι ομολογούσι, καθ’ όλην την νύκτα της 29ης προςτην 30ην αυγούστου. Μόλις εξημέρωσεν ήκουσαν τον κήρυκα του χωριού να καλή κατά διαταγήν των Ιταλών, όλους τους κατοίκους της Κοινότητος μηδέ των νηπίων εξαιρουμένων, τα μεταβώσι εις την πλατείαν της Κοινότητος αφίνοντες τας οικίας των ανοικτάς. Πάς μη συμμορφούμενους και ανευρισκόμενος εις οικίαν τίνα θα ετυφεκίζετο αμέσως. Πάντες συνεμορφώθησαν πλήρως προςτην διαταγήν ταύτην και ευθύς αμέσως, διαταγή του επικεφαλή των στρατευμάτων αντισυνταγματάρχου Μαρίου Ούγγαρο, παρόντος και του Διοικητού της Καραμπινιερίας Καρλοβασίου υπομοιράρχου Λαμπέρτι και του εκτελούντος χρέη διερμηνέως Καραμπινιέρου Τίτου Σίμου ονομαζομένου, όστις διεδραμάτισε σπουδαίον ρόλον, ήρξατο διαχωρισμός των γυναικών και παιδίων από τους άνδρας και αφού συνετελέσθη ούτος, οι άνδρες τη προσκλήσει του διερμηνέως, εκτελούντος διαταγάς του Ούγγαρο, προσήρχοντο και εδήλουν την ταυτότητά των και επηκολούθει νέος διαχωρισμός έξ αυτών επί τη βάσει καταλόγου, ον εκράτει ο αντισυνταγματάρχης, ώστε κατά το τέλος (17) δέκα επτά εκ των κατοίκων της Κοινότητος Καστανιάς, οι πλέον μορφωμένοι και νομιμόφρονες, απεχωρίσθησαν εκ των άλλων, χωρίς να γνωρίζωσι διατί ελήφθη ως προςαυτούς το μέτρον τούτο. ΄Ολοι κατήχοντο υπό τρόμου και εκράτουν τας αναπνοάς των αναμένοντες το αποτέλεσμα. Η κάθε στιγμή που παρήρχετο ήτο δι’ αυτούς αιών ολόκληρος. Δεν παρήλθον 5 λεπτά από του διαχωρισμού και εκλήθη ο παρευρισκόμενος Πρόεδρος της Κοινότητος Δημήτριος Παππάς, εις ον ανεκοινώθη ότι, εάν οι συλληφθέντες «αυτοί αντάρται» δεν παρέδιδον τα κεκρυμμένα όπλα των, εντός 5 λεπτών θα ετυφεκίζοντο. Ο Πρόεδρος ανεκοίνωσεν εις το πλήθος την διαταγήν ταύτην, αλλ’ όλοι εν μιά φωνή απεκρίθησαν ότι δεν είχον όπλα και ότι οι συλληφθέντες 17 δεν ήσαν αντάρται, αλλά νομιμόφρονες πολίται και καλοί οικογενειάρχαι. Eις τους 17 ους ετοποθέτησαν επί ενός τοίχου της πλατίας με εστραμμένα τα βλέματα προςαυτόν δεν εδόθη το δικαίωμα να ομιλήσουν. Μετά πάροδον 5 λεπτών από της ομοφώνου απαντήσεως, οι κάτοικοι ωδηγήθησαν, συνοδεία στρατιωτών, έξωθι της κοινότητος, ίνα εισέλθωσι εις αυτήν διά δρομίσκου, οι δε 17 διαχωρισθέντες παραλήφθησαν εκ του μέρους όπου ήσαν τοποθετημένοι, ετάχθησαν ανά δύο και υπό την απειλήν προτεταμένων όπλων και πολυβόλων ωδηγήθησαν διά στενής παρόδου κάτωθεν της Κοινότητος, ουχί μακράν των 100 μέτρων απ’ αυτής αφού δε ετοποθετήθησαν εντός ενός κήπου, ετάχθησαν με το πρόσωπον εστραμμένον αντιθέτως όπου εδολοφονήθησαν διά πολυβόλων και άλλων όπλων. Eις ουδένα επετράπη να παρευρεθή κατά την εκτέλεσιν, οι δε κάτοικοι διηρωτώντο που άραγε να τους μετέφερον; όλοι δε από τα παράθυρα των έβλεπον προςτο μέρος όπου ωδηγούντο διά να ίδωσι εάν θα διεπεραιούντο επί της κεντρικής οδού της αγούσης προςτο Καρλόβασι, πράγμα όπερ δεν εφένετο. Εν ώ δε όλοι κατείχοντο υπό της καταθλιπτικής αγωνίας, αίφνης ο κωνσταντίνος Τσακαλάκης ήκουσε τας φωνάς των «Μη μας σκοτώνετε, είμεθα οικογενειάρχαι, είμεθα αθώοι, λυπηθήτε μας, βοήθεια» αμέσως δε ηκούσθη ομοβροντία και κατόπιν πυροβολισμοί πιθανώς των χαριστικών βολών.
Μετά την εκτέλεσιν οι Ιταλοί δεν είπον εις κανένα τίποτε, ούτε επέτρεπαν εις κανένα να μεταβή εκεί. Συνεπώς οι οικείοι των θυμάτων και γενικώς όλοι οι κάτοικοι ευρίσκοντο προ της αγωνιώδους απορίας και διερωτώντο, «τους εφόνευσαν; δεν τους εφόνευσαν; παρήλθον ούτω έξ 6 ώραι τρομεράς αγωνίας, οπότε μία θαρραλέα γυνή η Ελένη Βουλής της οποίας ο σύζυγος ήτο μεταξύ των δολοφονηθέντων, διασπάσασα των κλειόν ον είχον οι στρατιώται πέριξ του χωρίου και αψηφίσασα τον θάνατον έτρεξε σαν τρελλή και ανεύρε τα 17 πτώματα επί του κήπου πλέοντα εις το αίμα και τελείως παραμορφωμένα, διότι διά των υποκοπάνων των οι ηρωϊκοί φασίσται είχον διαρρήξει τα κρανία των και ο μυελός των ήτο διεσκορπισμένος επί της χλόης. Αμέσως επέστρεψε ασθμαίνουσα και ανήγγελε την θλιβεράν είδησιν. Το τι επηκολούθησε μόνον ένας Σοφοκλής ή ένας Σαίκσπηρ ηδύναντο να περιγράψει. Τότε πλέον εδόθη διαταγή παρά του νέου Νέρωνος, του αντισυνταγματάρχου Ούγγαρο, να παραληφθώσι τα πτώματα προςταφήν συσταθέντος ενός συνεργείου εκ των Γεωργ. Χατζησταματίου, Ιωάννου Τριανταφύλλου, Εμμ. Ελευθερίου, Ιωάννου Π. Τσακαλάκη, Ιωάννου Παπαγεωργίου, Δημητρ. Παππά και Γεωργίου Χαριλάου εκ Κουντεϊκων, οίτινες μεταβάντες εις τον τόπον της εκτελέσεως μετέφερον τα πτώματα εις το παλαιόν νεκροταφείον προςταφήν. ΄Απαντες οι δυστυχείς, οι μη ιδόντες κατά την τελευταίαν των στιγμήν, τας συζύγους των, τα τέκνα των και τους γονείς των μηδέ κοινωνήσαντες των Αχράντων Μυστηρίων, ετάφησαν εν μέσω θρήνων κλαυθμών και οδυρμών όλων των κατοίκων της Κοινότητος, περιστοιχουμένων από στρατόν με προτεταμένα όπλα και πολυβόλα. Ούτως ετελείωσεν η τραγωδία της Καστανιάς, η οποία εις σκληρότητα και ωμότητα επισκιάζει και αυτάς ακόμη τας ωμότητας των προπατόρων του Νέρωνος και Καλλιγούλα. Εν ώ δε ταύτα συνέβενον εν Καστανέα, το ίδιον σύστημα εφηρμόσθη και εις την μικράν Κοινότητα Κοσμαδαίων ακριβώς την ιδίαν ημέραν. ΄Εχοντες οι δολοφόνοι κατάλογον ανά χείρας, διεχώρησαν εκ των κατοίκων τους υιούς του Ιερέως Δημητρίου Τριανταφύλλου Φώτιον και Κώσταν, τον Γεώργιον Μιχάλαν και τον υιόν του Μανώλην, τον Κώσταν Π. Μαρνέζον και τους αδελφούς Χριστόδουλον και Ιωάννην Ανδρέου Γαλάνην. Τούτους αφ’ ού ενέδυσαν παλαιά ενδύματα εξ Ελληνικού χακί, τους εφόρτωσαν με σάκους εμπεριέχοντας όσπρια και τους μετέφερον εις Καστανέαν όπου πιθανώς ήτο ο Ούγγαρο. Εκείθεν τους οδήγησαν εις το ύψωμα «Μελεγάκη» ένθα πριν ήτο καταυλισμός των ανταρτών και τους ετυφέκισαν δήθεν ως αντάρτας, εκτός των Χριστοδούλου και Ιωάννου Γαλάνη εις ους εχαρίσθη η ζωή δι’ άγνωστον αιτίαν. Ούτοι παρέστησαν μάρτυρες κατά την εκτέλεσιν των Φωτίου και Κώστα Δ. Τριανταφύλλου, του Γεωργίου και Μανώλη Μιχάλα, του Κώστα Π. Μαρνέζου και ενός ποιμένος εκ Κοσμαδαίων του Δημητρίου Φωτίου ετών 68, ον συνήντησαν επί του υψώματος βόσκοντα τας αίγας του. Επίσης κατά την εκτέλεσιν των ανωτέρω παρίσταντο και οι Γεώργιος Πλύτσης, Δημητρ. Τσακουμέγκος και Δημήτριος Παπαγεωργίου, οίτινες μετ’ άλλων ήσαν προσδεδεμένοι διά σχοινίου και χειροπεδών. Και έτσι έληξε και η τραγωδία των Κοσμαδαίων διά της δολοφονίας των εξ 6 οίτινες αναβαίνοντες τον Γολγοθάν άνευ Σταυρού ήρον σάκκον οσπρίων. (* Δεν διεκρίνεται ένας στίχος, λόγω φθοράς του πρωτοτύπου)……………..
Ούσαν και αυτήν εν στενώ αποκλεισμό ησκείτο φοβερά τρομοκρατία, των Ιταλών στρατιωτών πυροβολούντων επί των παραθύρων των οικιών και εν ταις οδοίς. Διετάχθη δε κατ’ εκεί συγκέντρωσις του πληθυσμού και ο διαχωρισμός τούτου, πλην όμως δεν προέβησαν εις ομαδικάς εκτελέσεις, ειμή σποραδικάς. Ούτω εφόνευσαν εις την θέσιν «Καμαρίτσα» τον Ιωάννην Ευσταθίου, εντός δε της Κοινότητος Μαραθοκάμπου τον Εμμανουήλ Σμαρδάν ετών 20 καθώς και τους ετεροδημότας Κυριάκον Σαμιότην εκ Καστανέας και Ευάγγελον Μιτζάλην εκ Καρλοβασίου, ους ενοχοποίησαν ότι ήσαν αντάρται και μετέβησαν εις Μαραθόκαμπον να κρυβώσι. Εις τας εκτελέσεις αυτάς παρίσταντο οι έλληνες χωροφύλακες Αλέκος Παπαβασιλείου και Αντώνιος Μαϊδιώτης καθώς καίτινες εκ των προκρίτων Μαραθοκάμπου ως οι Διαμαντής Σταμούλης Ιατρός, Αριστείδης Αγγελιναράς Ταγματάρχης εν Τ.Α., Κωνσταντίνος Τζανετής δημοδιδάσκαλος και Νικόλαος Πατσούλης Ιερεύς. Γενικώς και ο Μαραθόκαμπος εθρήνησε 5 άτομα με εκείνα τα οποία εφονεύθησαν εν υπαίθρω.
Την ιδίαν τύχην ανέμενε και τους κατοίκους της Κοινότητος Λέκας κατά την 1 Σεπτεμβρίου 1943, τελούντας και αυτούς εν στενοτάτω αποκλεισμώ από της 29ης αυγούστου και διαταχθέντας να συγκεντρωθώσι εις τον έξωθι του Δημοτικού Σχολείου χώρον όπου και εκεί εγένετο διαχωρισμός του πληθυσμού. Διήλθον όλοι οι κάτοικοι προ του στρατοδικείου του Ούγγαρο αλλ’ ευτυχώς μόνον εις εκ Λέκας επλήρωσε με την ζωήν του ικανοποιήσας ούτω τα κτηνώδη ένστικτα των λυσσαλέων στιφών του φασισμού, ο νεαρός Νικόλαος Ποντικάκης, όστις διαμαρτυρηθείς διά την αθωότητά του, εδέχθη επίθεσιν ενός Καραμπινιέρου, ηναγκάσθη να δείξη το θύμα έως της παρειάς και του λαιμού. Εκεί δε όπου έλεγαν ότι την εγλύτωσαν φθηνά, αίφνης ανεκαλύφθησαν μεταξύ των ανδρών οι Ιωάννης Χατζιωάννου, Δημήτριος Κόχιλας (* Δεν διεκρίνεται ένας στίχος, λόγω φθοράς του πρωτοτύπου)…………………………………………….
Μεταβή εις Λέκαν χάριν της πανηγύρεως του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου και οίτινες ετυφικίσθησαν άνευ διαδικασίας, χαρακτηρισθέντες ως αντάρται, επειδή είχον το ατύχημα να κατάγωνται εκ Καστανέας. Μάρτυρες κατά την εκτέλεσιν των ανωτέρω ήσαν ο Θεόδωρος Δόρας εκ Καστανέας και οι Ιωάννης Αλεξάνδρου Πρόεδρος Κοινότητος Λέκας, Νικόλαος Ματθαίου Ιατρός, Ιωάννης Καπώλης Ιατρός και Ιωάννης Βαουλάκης άπαντες κάτοικοι Λέκας.
Ομοίως οι Ιταλοί είχον φονεύσει εν Πλατάνω κατά το θέρος τον υιόν του Ιερέως Αλεξίου Σαράντον Νικόλαον, και τον Ιωάννην Αντζένην, όστις συνέπεια αγρίου ξυλοδαρμού υπέκυψεν εις τα καταφερθέντα τραύματα, τον Φώτιον Φωτίου και Νικόλαον Πρωτογέρου. Ταύτα ως προςτας εκτελέσεις αθώων πολιτών, ων τα ονόματα κατά Κοινότητας, ηλικίαν και οικογενειακόν καταστάσιν έχουσιν ως κάτωθι.
Δύο ή τρεις ιερείς με ……………….Εκτός των ανωτέρω ωμοτήτων, οι Ιταλοί προέβησαν εις εμπρησμούς δασών εκτάσεως χιλιάδων στρεμμάτων, εις εμπρησμούς καλυβών και αγροικιών, εις διαρρήξεις και διαρπαγάς, κρατούντες ή πωλούντες τα κλοπιμαία πολλά των οποίων επωλήθησαν εις Μαραθόκαμπον, Καρλόβασι και αλλού. Ούτω εζημιώθη ανυπολογίστως η ιδιωτική και η Εθνική Οικονομία. Υπεύθυνοι διά τας ωμότητας, τα κακουργήματα, τους εμπρησμούς, τας διώξεις κ.λ.π. είνε ο Στρατηγός Σολταρέλι Διοικητής της Μεραρχίας «Κούνεο» εις ην ανήκον πολλά στρατιωτικά Τμήματα, όστις δεν έλαβε μεν μέρος εις τας επιχειρήσεις, ως λέγεται, αλλ’ ήνέχθη τα λαβόντα χώραν έκνομα. Ο Φασίστας στρατηγός Πιερόλι, ο Μισέλλην επιτελάρχης της Μεραρχίας Κούνεο αντισυνταγματάρχης Καουντιόλο, ο επί κεφαλής των στρατευμάτων αιμοχαρής αντισυνταγματάρχης Μόριος Ούγγαρο, Ο Διοικητής της Καραμπινιερίας Καρλοβασίων υπομοίραρχος Λαμπέρτι, ο Καραμπινιέρος Σίμος μεθ’ όλων των καραμπινιέρων της υπομοιραρχίας Καρλοβασιών, ο Λοχαγός πυροσβεστικού Μπινέλη, ο Λοχαγός Κριστίνα, ο
Υπολοχαγός Τρότι όστις κατά πάσαν πιθανότητα ήτο επί κεφαλής του αποσπάσματος της εκτελέσεως των 17, ο Ούγγο Μαριάνι και άπαντες οι αξιωματικοί και στρατιώται του Τάγματος των Φασιστών και του Τάγματος των αρντίτι, γνωστών εγκαθείρκτων των Ιταλικών κατέργων.
Επίσης αναφέρω ενταύθα ότι σοβαραί υπόνοιαι υπάρχουσι περί συνεργείας εις τας εκνόμους ταύτας πράξεις και εντοπίων, καταγομένων εκ των κοινοτήτων εις ας διεπράχθησαν τα αδικήματα. Επειδή δε αι υπόνοιαι αυταί βαρύνουσι τας ψυχάς των οικείων των δολοφονιθέντων, θα ήτο ευχής έργον εάν διατάσσετο επισταμένη ανάκρισις.

Ευπειθέστατος
(υπογραφή δυσανάγνωστη)

Advertisements