Εκθεση γεγονότων Σερρών απο την είσοδο των Βουλγάρων έως 27 Ιουλ 1941


Ε Κ Θ Ε Σ Ι Σ
περί των εν Σέρραις γεγονότων από της εισόδου των
Βουλγάρων μέχρι σήμερον

Οι Βούλγαροι από της εισόδου αυτών εις Σέρρας εφαρμόζουσι αμείλικτον εξοντωτικόν πρόγραμμα μεθ’ ολοέν αυξούσης εντάσεως, αποβλέπουσι δε αφ’ ενός μεν εις την αρπαγήν των υλικών αγαθών των κατοίκων, αφ’ ετέρου δε εις την ψυχικήν καταπόνησιν αυτών, ώστε ν’ αναγκασθώσι ν’ αναχωρήσωσι, οπότε διπλούν το κέρδος, αφ’ ενός μεν μειούται ο Ελληνικός πληθυσμός αφ’ ετέρου δε κατά τον εν ισχύει ληστρικώτατον Βουλγαρικόν Νόμον δημεύεται η περιουσία των αναχωρούντων ή οπωσδήποτε αναχωρησάντων πολιτών.
Τα γεγονότα χρονολογικώς διεξήχθησαν ως εξής :
Kατά τας αρχάς Μαΐου εισήλθον το πρώτον τμήμα Βουλγαρικού Στρατού εις Σέρρας, το οποίον και εξετραχηλίσθη αμέσως εις παντοειδή έκτροπα : διήρπασε προϊόντα, τρόφιμα, ενδύματα, έπιπλα, ζώα, έδειρε τους κατοίκους και επετέθη επί ανηθίκω σκοπώ κατά γυναικών. Εξαπέλυσε δε τους στρατιωτικούς του ίππους εντός εσπαρμένων αγρών και κήπων και κατέστρεψεν αυτούς.
Την λαίλαπα ταύτην φεύγοντες πολλαί χωρικοί ηναγκάσθησαν να εγκαταλείψωσι τα χωρία των και να καταφύγωσι εις Σέρρας, άλλοι θαρραλεώτεροι, ως εις το χωρίον Μετόχι αντέστησαν, και έσωσαν μεν την κατάστασιν προσωρινώς αλλ’ υπεβλήθησαν κατόπιν εις βαρυτάτους κυρώσεις επί αντιστάσει κατά της αρχής. Ανάλογα γεγονότα συνέβησαν και εις τους συνοικισμούς Σερρών.
Μετά τινάς ημέρας λόγω της χειρίστης εντυπώσεως των γεγονότων τούτων επί των Γερμανικών αρχών αντεκατεστάθη το στρατιωτικόν τούτο τμήμα υπό άλλου πειθαρχικωτέρου κατά τούτο διαφέροντος του προηγουμένου ότι δεν επετίθετο κατά γυναικών και ότι δεν εξαπέλυε τους ίππους του εντός εσπαρμένων αγρών και ότι την αρπαγήν διενήργει εις μικροτέραν κλίμακα, αντιθέτως εσυστηματοποίησε τον δαρμόν των κατοίκων επί ασημάντω ή φανταστική αφορμή ή και άνευ ταύτης. Η κατάστασις αύτη εξακολουθή έκτοτε με τον αυτόν ή και εντονώτερον ρυθμόν ιδία εις την ύπαιθρον.
Την 9ην Μαΐου ειδοποιήθη ο Μητροπολίτης Σερρών ότι πρέπει από των εκκλησιών να απαλειφθώσιν αι Ελληνικαί επιγραφαί και αντικατασταθώσι υπό Βουλγαρικών, συγχρόνως δε ότι εφ’ εξής η λειτουργία δέον να γίνηται βουλγαριστί και να μνημονεύηται ο Βασιλεύς Βόρις και ο βούλγαρος έξαρχος. Κατά συγκατάβασιν εις τας αρχάς επετράπη εις τινάς των εκκλησιών να γίνηται Ελληνιστί η λειτουργία υπό τον απαράβατον όμως όρον να μνημονεύηται ο Βόρις. Βαθμηδόν έκτοτε κατελήφθησαν υπό των Βουλγάρων και άλλαι εκκλησίαι, απεμακρύνθησαν οι Έλληνες ιερείς και από τας εικόνας ακόμη ήρχισαν να αντικαθίστανται αι Ελληνικαί επιγραφαί διά βουλγαρικών. Επειδή δε κατόπιν τούτοι οι Χριστιανοί έπαυσαν να συχνάζωσι εις τας εκκλησίας ηπειλήθησαν διά προστίμου και δαρμού.
Εφημερίδες της Θεσσαλονίκης δεν επιτρέπεται να κομισθώσιν εις Σέρρας. Αι πρώται κομισθείσαι κατεσχέθησαν και εδάρησαν οι εφημεριδοπώλαι.
Τη 10η Μαΐου εξεδόθη διαταγή καθ’ ην αυθημερόν έδει να απαλειφθώσι πάσαι αι Ελληνικαί επιγραφαί και εντός ολίγων ημερών ν’ αντικατασταθώσι υπό Βουλγαρικών, τα δε ονόματα των καταστηματαρχών απαραιτήτως να φέρωσι την βουλγαρικήν κατάληξιν «ωφ». Επίσης αυστηρά διαταγή ίνα πάντες κατασκευάσωσι σημαίας ωρισμένων διαστάσεων, μεγάλων διά τα καταστήματα και μικροτέρων διά τας οικίας. Μετ’ ολίγας δε ημέρας διαταγή ίνα έκαστος καταβιβάση εκ της οδού εν η κατοική την φέρουσαν το όνομα της οδού πινακίδα ίνα ούτω πάσα Ελληνική επιγραφή εξαφανισθή από προσώπου γής.
Τη 15η Μαΐου συνελήφθη και εφυλακίσθη εν Σέρραις υπό των βουλγάρων ο τέως Νομάρχης κ. Κ.Μπόνης αναιτίως, επί τω μόνω σκοπώ ίνα διασυρθή το Ελληνικόν γόητρον και τρομοκρατηθή ο πληθυσμός. Τη 21η Μαΐου εκκλήθησαν εις συγκέντρωσιν υπό του στρατιωτικού διοικητού και Νομάρχου οι πρόκριτοι Σερρών και εδόθησαν υποσχέσεις περί ευνομίας, ασφαλείας, της τιμής, ζωής, και περιουσίας, αλλά τα γεγονότα εξηκολούθουν να είναι τελείως αντίθετα προς τας δοθείσας υποσχέσεις.
Την 3ην Ιουνίου εξεβιάσθη ο Μητροπολίτης Σερρών να υπογράψη αίτησιν οικειοθελούς αναχωρήσεως, απηλάθη δε μετά διήμερον. Κατά τας κατόπιν ημέρας βαθμηδόν απηλάθησαν οι Έλληνες ιερείς μέχρι της 25ης Ιουλίου ότι απελάθησαν και οι τελευταίοι μετ’ αυτών δε και ο βοηθός ιεροκήρυκος κ. Κ.Αγγελέτος όστις και δις εδάρη το πρώτον μεν διότι ερωτηθείς υπό Σεραίου είπεν ότι πιέζεται ν’ αναχωρήση, το δεύτερον δε διότι δεν υπέγραψε προθύμως την αίτησιν οικειοθελούς αναχωρήσεως.
Την εσπέραν της 5ης Ιουνίου συνελήφθησαν και εφυλακίσθησαν οι ιατροί Ιωάννης Ζαχαρόπουλος και Ιπ.Μακρής, ο οδοντοϊατρός Γ.Κούζας και ο έμπορος Ηλίας Σαραϊδάρης. Ανεκοινώθη δε αυτοίς ότι επειδή μερικά τηλεφωνικά σύρματα ευρέθησαν κεκομένα υπό αγνώστων συλλαμβάνονται αυτοί ως όμηροι ίνα συνετισθώσι οι πράξαντες ταύτα () Την πρωϊαν της επομένης ήχθησαν εις το κρατητήριον και οι Γ.Μόσχου τέως Δήμαρχος Σερραίων, Γ.Παπαδόπουλος ιατρός, επανειλημμένως χρηματίσας Δήμαρχος, Πέτρος Πετράκογλου αλευροβιομήχανος, κ. Κατσανός Συμβολαιογράφος, Γ.Μαυραντζάς συνταγματάρχης εν αποστρατεία και διευθυντής του Ελληνικού μονοπωλίου, Α.Καπανίκης φορτωτής και Α.Μπαμπατζάνης. Αυθημερόν ανεκοινώθη αυτοίς ότι θα κρατηθώσι επ’ αόριστον ως όμηροι διά πάσαν τυχόν αταξίαν και εάν ακόμη βούλγαρος τις ευρέθη φονευμένος θα φονεύσωσι αυτούς άνευ διαδικασίας, ταυτοχρόνως δε εδόθη αυτοίς συμβουλή να υπογράψωσι αίτησιν εκουσίας αναχωρήσεως. Εις ταύτα οι κρατούμενοι αντέταξαν ήρεμον αποφασιστικότηταν οι δε βούλγαροι ενέτεινον τα πιεστικά μέτρα ήτοι : απειλάς, απαγόρευσιν επικοινωνίας μετά των οικειών των, αύξησιν της φρουράς, σκαιότητα αυτής, ερμητικόν κλείσιμον των παραθύρων κλπ. αλλά πάντα ταύτα έμειναν άκαρπα και τέλος την πρωϊαν της 10ης Ιουνίου αφέθησαν ελεύθεροι οι κρατούμενοι άνευ όρων.
Τη 11ην Ιουνίου εξεδόθη διαταγή καθ’ ην μέχρι της 19ης του αυτού δέον ν’ αποσυρθώσι της κυκλοφορίας τα άνω των 100 δραχ. Ελληνικά χαρτονομίσματα και οι κάτοχοι αυτών να καταθέσωσι ταύτα εις την βουλγαρικήν Τράπεζαν αλλ’ αύτη δεν έδιδεν το αντίτιμον εις λέβια δι’ ο πλην ελαχίστων ουδείς κατέθεσεν. Τα από 50 δρχ. δε και κάτω χαρτονομίσματα έμενον προσωρινώς εις κυκλοφορίαν αποσυρθέντα ταύτης διά νεωτέρας διαταγής τη 20η Ιουλίου.
Απ’ αρχής της βουλγαρικής κατοχής ήρχισεν επίσημος διαρπαγή και μεταφορά εις Σόφιαν των επίπλων του διοικητηρίου μηδέ της σιδηράς εξωθύρας αυτού εξαιρεθείσης, ήτις εξαρθρωθείσα εφορτώθη επ’ αυτοκινήτου. Την αυτήν τύχην έσχον και τα έπιπλα των Τραπεζών ως και τα έπιπλα παντός απουσιάζοντος εκ Σερρών πολίτου ως και παντός αντικειμένου ανήκοντος εις αυτόν.
Τη 13η Ιουνίου εξεδόθη διαταγή καθ’ ην έκαστος ώφειλεν να υπογράψη δήλωσιν ότι δεν κατέχη όπλα ή άλλα στρατιωτικά είδη εάν δε τυχόν ευρεθώσι ταύτα εις τον οίκον του, την αυλήν του ή τον αγρόν του δέχεται εκ των προτέρων αδιαμαρτυρήτως την ποινήν του θανάτου, και ταύτα ενώ αι αυλαί των οικιών εν Σέρραις, πολύ δε περισσότερον οι κήποι και οι αγροί είναι αφύλακτοι και είνε ευκολώτατον να ενοχοποιηθή τις υπ’ αγνώστου.
Τη 21 Ιουνίου πρίν ξημερώση απεκλείσθησαν πάσαι αι οδοί των Σερρών υπό στρατιωτικών αποσπασμάτων, απηγορεύθη πάσα κίνησις και εγένετο κατ’ οίκον λεπτομερεστάτη έρευνα προς ανεύρεσιν όπλων. Τοιαύτη έρευνα εγένετο και δύο εβδομάδας πρότερον εις τινάς συνοικισμούς των Σερρών ήδη δε εγίνετο γενικώς καθ’ όλην την πόλιν. Κατ’ αμφοτέρας τας ερεύνας ταύτας όπλα μεν δεν ανευρέθησαν, κατασχέθησαν όμως ως επιλήψιμα κλινοσκεπάσματα, χαρακτηρισθέντα ως στρατιωτικά, παλαιαί στρατιωτικαί στολαί από ετών βαφείσαι, στολαί εφέδρων αξιωματικών και ξίφη. Θραύσιν όμως υπέστησαν άλλα είδη τελείως άσχετα προς τον στρατόν, ως πολιτικαί ενδυμασίαι, κοσμήματα, χρήματα, και προίκες νεανίδων. Εις παράπονα δε τούτων ούτω ληστευθέντων απήντησεν ο κ. φρούραρχος ότι ταύτα είνε ψευδή, διότι τοιαύτας πράξεις δεν διαπράτουν οι βούλγαροι στρατιώται ().
Μετά τινάς ημέρας υπεχρεώθησαν πάντες να υποβάλωσι δήλωσιν περιέχουσαν όνομα, επώνυμον, τόπον γεννήσεως κλπ. ιδία δε υπηκοότητα ίνα όσοι φοβηθώσι αναγράψωσι βουλγαρικήν υπηκοότητα αλλ’ απέτυχον του σκοπού των διότι και εκ των ολίγων βουλγαροφώνων της περιφερείας οι πλείστοι κατά καταπληκτικήν πλειοψηφίαν εδήλωσαν Ελληνικήν υπηκοότητα.
Η απαγόρευσις της κυκλοφορίας εις τας οδούς μετά την 9ην εσπερινήν και προ της 6ης πρωϊνής εφαρμόζεται σκαιότατα απαγορευμένη διά ραβδισμών του να ανοίξη τις την θύραν του και σταθή προ αυτής προς δροσισμόν.
Πας όστις, κατά τας ημέρας της εισόδου των βουλγάρων εις Σέρρας έτυχε να μη ευρεθή εκεί, εθεωρήθη έκπτωτος της περιουσίας του, κινητής και ακινήτου και αύτη εδημεύθη. Εάν δε τις ολίγας ημέρας κατόπιν επανήλθεν διά πιέσεων εξηναγκάσθη να υπογράψη δήλωσιν εκουσίας αποδημίας και να αναχωρήση. Ούτω το μέγα ξενοδοχείον «Μητρόπολις» του κ. Σ.Στεργίου εδημεύθη και παρεχωρήθη μεθ’ όλων των επίπλων του εις παλαιόν κομιτατζήν. Του κινηματοθεάτρου «Κρόνιον» και του ομωνύμου μεγάλου καφενείου έτυχεν να ευρίσκεται εν Σέρραις ο είς των δύο ιδιοκτητών του Ν.Κασάπης, βούλγαρος τις πλησιάσας αυτόν του εζήτησε να τον προσλάβη συνεταίρον επειδή δε ούτος ηρνήθη τον ηπείλησε διά θανάτου, κατόπιν τούτου ο κ. Κ.Κασάπης ανεχώρησεν λάθρα εκ Σερρών η περιουσία του εδημεύθη και παρεχωρήθη ομοίως εις παλαιόν κομιτατζήν. Επίσης εδημεύθη και το έτερον των μεγάλων καφενείων «Αίγλη» παραχωρηθέν εις βούλγαρον, ανάλογον συνέβη διά την παγοποιητικήν εταιρίαν Γεωργιάδου – Συμαντώβ και άλλας μικροτέρας επιχειρήσεις. Επίσης εκ των 10 φαρμακείων των Σερρών εκλείσθησαν τα 5 και εδημεύθησαν τα εν αυτοίς φάρμακα, διότι απουσίαζον οι ιδιοκτήται αυτών. Είναι δε ταύτα των Χ.Χρηστίδη, Α.Σπυρίδη, Δ.Γρηγοριάδου, ων οι ιδιοκτήται απουσίαζον ως στρατευθέντες και των Γρ.Χρηστίδου και Κ.Φωκά οίτινες ανεχώρησαν λόγω των βομβαρδισμών.
Τη 3η Ιουλίου διετάχθησαν υπό της αστυνομίας αι διευθυνταί των εν Σέρραις κλινικών Ι.Ζαχαρόπουλος, Γ.Γεωργιάδης και Ι.Μακρής να παύσωσι να δέχωνται αρρώστους και εντός 5 ημερών να εκκενώσωσι τας κλινικάς των, πάσας δε τας κλίνας και νοσηλευτικόν υλικόν να συγκεντρώσωσιν εις την αποθήκην, ως αιτιολογία του μέτρου του του προεβλήθη μέλλουσα να γίνη μετ’ αόριστον χρόνου επιθεώρησις, εις παρατήρησιν δε ενός εξ ημών προς τον κ.Νομίατρον πότε η επιθεώρησις των κλινικών είναι τελειοτέρα όταν λειτουργώσι ή όταν είναι νεκραί ο κ. Νομίατρος ηρνήθη ν’ απαντήση. Όταν δε τω υπεδείχθη ότι το λαμβανόμενον μέτρον είνε άνευ αποχρώντος επιστημονικού λόγου σαφώς εχθρικόν κατά των διευθυντών των κλινικών, ους αποστερεί των μέσων της εργασίας των και των κατοίκων ους αποστερεί των μέσων της νοσηλείας των εφ’ όσον το υπό των βουλγάρων καταληφθέν κρατικόν νοσοκομείον υλικώς είνε αδύνατον να επαρκέση. Τον ούτω λαλήσαντα ηπείλησεν ο κ. Νομίατρος, η πραγματοποίησις δε της απειλής είναι το ότι αυτός πρώτος των εν Σέρραις ιατρών απηλάθη. Σημειωτέον ότι ενώ πρότερον εις το κρατικόν νοσοκομείον οι μεν άποροι ενοσηλεύοντο δωρεάν οι δε μη άποροι επί καταβολή λογικών νοσηλειών από του κλεισίματος των εν Σέρραις κλινικών υψώθησαν τα νοσήλεια του Νοσοκομείου σημαντικώτατα.
Εάν τις κατόπιν της ψυχικής καταπονήσεως εξ όλων των ανωτέρω ή του εν τη υπαίθρου εφαρμοζομένου ανηλεούς ξυλοκοπήματος αποφασίση ν’ αναχωρήση εκ της ούτω δημιουργηθείσης κολάσεως, πρέπει να υπογράψη αίτησιν οικειοθελούς αναχωρήσεως. Τώρα ποίαν αξίαν δύναται να έχη αίτησις υπογραφομένη υπό τοιαύτην ψυχολογικήν βίαν μόνον η κουτοπόνηρος βουλγαρική νοοτροπία δύναται να γνωρίζη. Όχι δε μόνον εις τους διά τους άνω λόγους απαυδούντας και ζητούντας ν’ αναχωρήσωσι επιβάλεται η υπογραφή τοιαύτης δηλώσεω, αλλά και εις τους διατασσομένους ν’ αναχωρήσωσι. Ούτω εξηναγκάσθησαν να υπογράψωσι τοιαύτην δήλωσιν και ο Μητροπολίτης Σερρών και οι απελαθέντες ιερείς και ο βοηθός ιεροκήρυξ, ως ανωτέρω γίνεται λόγος.
Ταυτοχρόνως προς την αίτησιν ταύτην ήτις υποβάλλεται εις τον στρατιωτικόν διοικητήν υποβάλεται βουλγαριστί προς τον δήμαρχον και κατάστασις των αποσκευών τας οποίας θέλει τις να παραλάβη.
Αλλά τι είνε δυνατόν να παραλάβη τις με την τρομακτικήν έλλειψειν μεταφορικών μέσων και την κατεστραμένην σιδηροδρομικήν γέφυραν του Στρυμώνος δι’ ης μόνον ελαφραί αποσκευαί δύνανται να μεταφερθώσι Φυσικόν λοιπόν είνε τα πλείστα των πραγμάτων των αναχωρούντων να εγκαταλείπωνται λάφυρα εις τους Βουλγάρους. Ολίγον προς της αναχωρήσεως του έκαστος είνε υποχρεωμένος να ειδοποιήση το αρμόδιον αστυνομικόν τμήμα όπερ αποστέλλει χωροφύλακα διά τον λεπτομερώ έλεγχον των αποσκευών, απαγορευμένης της μεταφοράς έστω και μικρού ποσού τροφίμων ως και χρημάτων πλέον των 500 δραχ. ό,τι τις έχει επί πλέον οφείλει να το εγκαταλείπη. Μολονότι δε μετά τον έλεγχον λαμβάνει τις από του χωροφύλακος επί της εις χείρας του καταστάσεως αποσκευών βεβαίωσιν ότι εγένετο έλεγχος, ούτος επαναλαμβάνεται επί σκοπώ πιέσεων και δωροληψίας κατά την διάβασιν εκ της γέφυρας του Στρυμώνος ίνα ούτω οι ατυχείς πρόσφυγες αφίσωσιν εκεί τα ολίγα εναπομένοντα αυτοίς χρήματα και στερηθώσι των μέσων ν’ αγοράσωσι και τον άρτον των της επομένης.
Μετά τον έλεγχον των αποσκευών γίνεται επιμελής σωματική έρευνα προς ανακάλυψιν τυχόν κεκρυμένων χρημάτων εξικνουμένη και μέχρι των πελμάτων των υποδημάτων, επίσης ερευνώνται και αι γυναίκες ουχί όμως υπό γυναικός αλλά υπό ανδρός χωροφύλακος.
Είναι φανερόν ό,τι γίνεται και υπέρτερον πάσης περιγραφής, μόνον όστις δοκιμάση τούτο δύναται να το εννοήση. Ουχί δε μόνον τις αναιτίως στερείται των πάντων αλλά και εις δεινούς υποβάλεται εξευτελισμούς.
Τη 21 τρεχ. ο υπογεγραμμένος εκλήθη αιφνηδίως εις την αστυνομίαν και διετάχθη εντός 2 ημερών να εγκαταλείψη τας Σέρρας όπερ και έπραξε κατορθώσας κατόπιν πολλών βασάνων και δαπανών να συναποκομίση μετ’ αυτού ολίγιστα των πραγμάτων, εδηλώθη σε εις αυτόν να μη παραμείνη εν Θεσσαλονίκη, αλλά να κατευθυνθεί εις παλαιάν Ελλάδα διότι δήθεν μετά τινάς ημέρας θα παρεχωρήτο εις τους Βουλγάρους η Θεσσαλονίκη και θα επαναλαμβάνετο η απέλασίς του υπό αυστηροτέραν μορφήν.
Τούτο είνε αρχή εκτελέσεως σχεδίου προγραφών. Ως προ ημερών εγνώσθη εν Σέρραις τοιούτοι προγεγραμμένοι εκ Σερρών μεν είναι επί του παρόντος 120, άγνωστον δε πόσοι εκ της περιφερείας. Εσχάτως εγνώσθη ότι εκ Νέας Ζύχνις περί τους 20 απηλάθησαν καθ’ όμοιον τρόπον.
Εν συνεχεία του εξωντοτικού προγράμματος τούτου τη 25η τρεχ. ετοιχοκολλήθη εν Σέρραις διαταγή επιστρατεύσεως προς κατάταξιν εις τον βουλγαρικόν στρατόν των αγόντων το 20 και 21ον έτος της ηλικίας των ημέρα δε παρουσιάσεως ορίσθη η 30 τρεχ. καθ’ ην δέον να παρουσιασθώσι όλοι κομίζοντες σωρείαν πιστοποιητικών εις την βουλγαρικήν γλώσσαν κεκυρωμένων υπό των βουλγαρικών αρχών και τούτο προς υλικό όφελος των εν Σέρραις βουλγάρων μεταφραστών οίτινες ως βδέλλαι επέπεσαν κατά του Ελληνικού λαού.
Πρίν η τελειώσω νομίζω σκόπιμον να κάμω λόγον περί του ποιού του εν Σέρραις βουλγαρικού στρατού. Η καταπληκτική πλειοψηφία αυτού αποτελείται εκ κομμουνιστών. Εξ αρχής παρατηρήθησαν εν αυτώ κρούσματα λιποταξίας άτινα επληθύνθησαν καταπληκτικώς μετά την έναρξιν του κατά της Ρωσσίας πολέμου. Οι βούλγαροι στρατιώται μισούσι τους γερμανούς οίτινες πάλιν εκφράζονται περί αυτών περιφρονητικώς. Οι εκ των βουλγάρων κομμουνισταί στρατιώται απροκαλύπτως δηλούσι ότι δεν θέλουσι κατακτήσεις αλλά μόνον την ησυχίαν των, εξ αντιθέτου οι παλαιοί κομιτατζήδες θέλουσι να κατακτήσωσι ολόκληρον την Υφήλιον.

Εν Θεσσαλονίκη τη 27η Ιουλίου 1941
Ιπποκράτης Κ.Μακρής
ιατρός

Συμπληρωματικαί πληροφορίαι
περί των εν Σέρραις γεγονότων

Η εν Σέρραις κατάστασις ραγδαίως επιδεινούται. Οι μετριοπαθείς δήμαρχος Ποπώφ και Νομάρχης επαύθησαν και αντικατεστάθησαν υπό κομιτατζηδικών οίτινες πλέον ανεξελέγκτως διέπουσι τα πάντα. Αυστηρότατα εφαρμόζεται η απαγόρευσις της κυκλοφορίας προ της 6ης πρωϊνής και μετά την 9ην εσπερινήν. Πολίται συλληφθέντες έξω με διαφοράν ολίγων λεπτών από της κεκανονισμένης εδάρησαν ανηλεώς.
Την πρωϊαν της 2ας Αυγούστου έλειπε από της θέσεώς του ο ανδριάς του τοπικού ήρωος Εμμ. Παππά ως και το βάθρον του. Επειδή είνε αδύνατον άνευ ικριωμάτων και μηχανικών μέσων να καταβιβασθώσι είνε πιθανόν ότι κατεσυνετρίβησαν κατά το διάστημα της νυκτός. Το μνημείον του Ηρώου δεν εγνώσθη εάν κατεστράφη. Εγνώσθη όμως ότι εδηλώσαν οι Βούλγαροι ότι θα το καταστρέψουν.
Την 2αν Αυγούστου διά τυμπανοκρουσίας και κήρυκος ειδοποιήθησαν αι οικογένειαι των στρατευθέντων των ηλικιών 1940 και 1941 και μη παρουσιασθέντων προς κατάταξιν ότι δέον ανυπερθέτως να παρουσιασθώσι μέχρι της 8ης τρεχ. άλλως εφαρμοσθήσονται κατά των οικογενειών αυτών βαρύτατα μέτρα. Συγχρόνως ετοιχοκολλήθησαν περί τας 2000 ονόματα των λιποστράτων τούτων.
Αυθημερόν διετάχθησαν εντός πενθημέρου να εγκαταλείψωσι τας Σέρρας άνευ επίπλων και μόνον με ολίγα φορέματα οι ιατροί Χ.Χρηστίδης, Σταύρος Μιχαηλίδης και Κ.Καμπούρογλους και οι Συμβολαιογράφοι Γ.Φωτιάδης, Κ.Τριανταφυλλόπουλος, Χ.Κατσανές και Παπαγεωργίου.
Εις τον βιβλιοπώλην Δρούκαν εδόθη προς αναχώρησιν 8ήμερος προθεσμία επειδή όμως υπέρ αυτού εμεσίτευσε βούλγαρος λοχαγός η διορία υπεβιβάσθη εις πενθήμερον.
Πεντήκοντα περίπου σημαίνοντες πολίται Σερρών, έμποροι, κτηματίαι, επιστήμονες κτλ. εκλήθησαν εις την αστυνομίαν και αφού ελήφθησαν τα στοιχεία των ειδοποιήθησαν προσεχως να είνε έτοιμοι προς αναχώρησιν.

Εν Δράμα – Καβάλα – Ξάνθη κλπ.
Ενταύθα η κατάστασις απ’ αρχής υπήρξε χειροτέρα η εν Σέρραις. Αι αρπαγαί περιουσιών, αι απελάσεις και οι δαρμοί και ον ταις πόλεσι ακόμη ήσαν εις την ημερησίαν διάταξιν.
Εκ των πολλών αναφέρω τον εν Ξάνθη μεγαλοκτηματίαν και πολυεκατομμυριούχον Θεόδωρον Δαραβάνην ον συνέλαβον και αυτόν μεν εκακοποίησαν ελαφρώς εκ φόβου και αποθάνη διότι είνε γέρων και καρδιακός, έδειραν όμως ενώπιόν του ανηλεώς μέχρις αίματος την σύζυγόν και τα τέκνα του μέχρις ου ηναγκάσθη να παραδώση όσα χρήματα είχε, περί το εκατομμύριον εις χαρτονομίσματα και να εκθάψη ο ίδιος εκ της γής όπου είχε θάψει προς φύλαξιν χρησόν και τιμαλφή αξίας πολλών εκατομμυρίων. Μεθ’ ο αυτός και η οικογένειά του ηναγκάσθησαν να περιβληθώσι τα παλαιότερα των ενδυμάτων των και ούτω απηλάθησαν.
Την πρωϊαν της 4ης Αυγούστου κατέφθασαν εις Θεσσαλονίκην πολλοί Δραμινοί άνευ αποσκευών με μόνον μίαν βαλίτσαν έκαστος απελαθέντες με διορίαν ολίγων ωρών.
Κατά πληροφορίας εκ Δυτικής Μακεδονίας οι Γ. σχεδόν ανεχώρησαν σημαντική δε δύναμις ιδικών μας χωροφυλάκων αφικομένη εκεί ανέλαβε την φρούρησιν των συνόρων. Εις τούτο έχει επικούρους τους Έλληνας κατοίκους ων οι πλείστοι ένοπλοι.
Αύγουστος 1941

Advertisements